Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwa¬ rzania nowych pochodnych fenotiazyny o wzo¬ rze ogólnym 1, ich soli i czwartorzedowych soli amoniowych, posiadajacych anion terapeuty¬ cznie dopuszczalny.We wzorze tym R,oznacza atom wodoru lub nizsza reszte acylowa, zawierajaca do 4 ato- B&&W wegla, Rt oznacza atom wodoru lub reszte metylowa, w odpowiada 2 lub 3, a m odpowia¬ da 1, 2 lub 3. Jezeli m równa sie 2 lub 3 rod¬ niki (CB Han O)moga byc takie same lub rózne, zwiazki te otrzymuje sie wedlug wynalazku nastepujacymi sposobami: l. przez dzialanie na 3-metyiotiofenotiazyne zdolnym do reakcji estrem, o wzorze ogól¬ nym 2, lub jego sola, przy czym X oznacza reaste zdolnego do reakcji estru, taka jak a&Hft chlorowca lub reszta estru siarkowego Mb aul|en<*w*go.Reakcje mozna prowadzic w rozpuszczal¬ niku lub bez rozpuszczalnika w obecnosci czynnika kondensujacego lub bez czynnika kondensujacego. Korzystnie jest prowadzic reakcje w rozpuszczalniku z grupy weglowo¬ dorów aromatycznych (np. w toluenie lub ksylenie) w obecnosci czynnika kondensu¬ jacego, najlepiej z grupy metali alkalicznych i ich pochodnych (takich jak np. wodorki, amidki, wodorotlenki, alkoholany, alkilo- lub arylometale), a szczególnie sodu metaliczne¬ go, amidku sodowego* sproszkowanych wo¬ dorotlenków sodowego lub potasowego, wo¬ dorotlenku litowego, trójbutylanu sodowego, butylolitu i fenylolitu. Najkorzystniej jest prowadzic reakcje w temperaturze wrzenia rozpupz^a^lnika, ICoczystne jest stosowanie hakncjku. a»inaaBco&qlu pod postacia wol¬ nej zasady w sagfeporae np. benzenu, toluenualbo ksylenu i dodawanie go do mieszaniny innych reagentów, w której 3-metylotiofeno- tiazyna wystepuje co najmniej czesciowo pod posfó«ik|^fó alkaliqaiej. Mozna równiez pro- wa«zrc|%efckcje zHóla *haloidku aminoalko- holu,. lecz w tym przypadku nalezy stoso¬ wac wieksza ilosc czynnika kondensujacego dla zobojetnienia kwasu pochodzacego ze stosowanej soli.W przypadku gdy R = H najlepiej pro¬ wadzic kondensacje z pochodna czterohydro- piranylowa odpowiadajaca wzorowi 3, po czym otrzymany produkt reakcji odpirany- lowuje sie przez hydrolize kwasem. Gdy R = = acyl jest wskazane prowadzenie konden¬ sacji w obecnosci czynnika kondensujacego, takiego jak metal alkaliczny, amidek lub wodorek, najlepiej wodorotlenek lub alkoho¬ lan. 2. Przez dzialanie na piperazyne, o wzorze ogól¬ nym 4, zdolnym do reakcji estrem o wzorze ogólnym 5, w którym X i R maja wyzej po¬ dane znaczenie. 3. Przez ogrzewanie w temperaturze wyzszej od 100°C najkorzystniej w temperaturze 150 —¦ 220°C, 10-fenotiazynylokarboksylanu aminoalkoholu, o wzorze ogólnym 6, az do zaprzestania wydzielania sie dwutlenku we¬ gla. Reakcje mozna prowadzic bez rozpusz¬ czalnika lub w rozcienczalniku obojetnym, na przyklad w dwufenylu, tlenku dwufeny¬ lu, chlorowanym weglowodorze aromatycz¬ nym lub w klasycznym dla procesu odlkar- boksylowania rozcienczalniku, np. w chino¬ linie lub w slabych zasadach. 4. Przez kondensacje fenotiazyny, o wzorze ogól¬ nym 7, ze zdolnym do reakcji estrem o wzorze ogólnym:X-/Cn H2n 0/m R albo w przypadkurgdy R oznacza atom wodoru, a Cn H2n = etylenowi lub propylenowi m = 1, z tlenkiem etylenu lub z tlenkiem propylenu. 5. Dla zwiazków w których R = acyl, przez acylacje znanymi metodami alkoholi, odpo¬ wiadajacych wzorowi ogólnemu, w którym R oznacza wodór. 6. W celu otrzymywania zwiazków, w których m = 2 lub 3 przeprowadza sie kondensacje alkoholi o wzorze ogólnym 8, w którym rrii = 1 lub 2 ze zdolnymi do reakcji estra¬ mi alkoholi o wzorze ogólnym X—(Cn H2n O )„, 2 R przy czym mi i m2 sa takimi calkowitymi liczbami, ze (rrii + m^) = 2 lub 3. Jezeli m2 = 1, a R oznacza atom wodoru mozna ester zastapic przez odpowiedni tlenek ety¬ lenu lub propylenu. Mozna równiez stosowac do kondensacji zdolne do reakcji estry od¬ powiednich alkoholi i alkohole wyzej wy¬ mienionych odpowiednich zdolnych do reakcji estrów. 7. Przez cyklizacje, najlepiej w rozpuszczal¬ niku z grupy amidów podstawionych niz¬ szych kwasów alifatycznych, takich jak for- mamidy lub acetamidy lub w dwumetylo- anilinie w obecnosci czynnika kondensuja¬ cego (alkalicznego wodorotlenku lub wegla¬ nu) i ewentualnie katalizatora, takiego jak miedz, pochodnej o wzorze ogólnym 9, w któ¬ rym Hal oznacza atom chlorowca podczas gdy jedna z reszt R2 i ^3 oznacza atom wo» daru, a druga reszte metylotio.Te zwiazki oznaczaja sie szczególnym dziala¬ niem na centralny uklad nerwowy i wegeta¬ tywny uklad nerwowy. W szczególnosci sa one barclzo dobrymi srodkami uspokajajacymi oraz doskonalymi srodkami przeciwwymiotnymi.Z klasycznych prób oddzialywania na uklad centralnym (poglebienie narkozy, próba odru¬ chu warunkowego, próba Winter'a i Flataker'a), zwlaszcza z prób dzialania przeciwwymiotnego i kataleptycznego wynika, ze wykazuja one aktywnosc przewyzszajaca najbardziej aktywne zwiazki, znane w tej dziedzinie.Najkorzystniej jest stosowac te zwiazki w po¬ staci zasady lub soli addycyjnych, zawieraja¬ cych aminy formakopealnie dopuszczalne, takie jak chlorowodorki, fosforany, siarczany, ma- leiniany, fumarany, cytryniany. Mozna je sto¬ sowac równiez w postaci czwartorzedowych soli amoniowych, takich jak jodometylany, chloro- metylanyitd. . " 1 , | Nastepujace przyklada, nieograniczajace wy¬ nalazku wyjasniaja, jak wynalazek moze byc stosowany w praktyce. Temperatury topnienia oznaczono w bloku Kofler'a.Przyklad I. 10,2 g 3-metylotio-10-(3'-to- sylooksyprópylo)-fenotiazyny w roztworze 80 cm3 bezwodnego toluenu ogrzewa sie do wrzenia w ciagu 2 godzin z 6 g hydroksyetylopipera- zyny. Po oziebieniu traktuje sie krystaliczna zawiesine 50 cm3 eteru i przemywa kilkakrotnie woda.Oddziela sie warstwe organiczna i dodaje 10%-owego kwasu siarkowego, kwasny wyciag alkalizuje sie lugiem sodowym (d = 1,33). Po ekstrakcji chloroformem roztwór chloroformo¬ wy przemywa sie woda, suszy nad bezwodnym weglanem potasowym i odparowuje rozpusz- - 2 -czalnik. Otrzymuje sie 7,3 g S-metyloHo-lO-tS'- (4''-hydroksyetylo-l"-piperazynylo)-propylo] - fe- notiazyny, której bismetanosulfonian, przekry- stalizowany w acetonie, topnieje w temperatu¬ rze 165°C.P r z y k l a d II. 2,0 g 3-metylotio-10-(3'-)4"-hy- droksyetylo-l"-piperazynylo(-propylo)-fenotiazy- ny, rozpuszczonej w 21 cm8 bezwodnej pirydy¬ ny, ogrzewa sie do wrzenia w ciagu 1 godziny 30 minut z 3 cm8 bezwodnika octowego. Nar stepnie odpedza sie nadmiar rozpuszczalnika pod zmniejszonym cisnieniem i otrzymana pozo¬ stalosc alkalizuje sie 20 cm3 5%-owego roztworu wodnego weglanu potasowego. Po ekstrakcji chloroformem, wysuszeniu wyciagu chlorofor¬ mowego nad bezwodnym weglanem potasowym i oddestylowaniu rozpuszczalnika pod zmniej¬ szonym cishiniem otrzymuje sie 1,9 g 3-metylo- tio-10-(3'-)4"acetok6yetylo-l"-piperazynylo(-pro- pylo)-fenotiazyny, której kwasny dwumaleinian przekrystalizowany w. etanolu topnieje w tem¬ peraturze 180—181°C.Przyklad III. 15 g 3-metylotio-10-(3,-)l"pi- perazynylot- 2'- metylopropylo) - fenotiazyny, o temperaturze topnienia 105°C w roztworze 15 cm8 toluenu ogrzewa sie z 7 g suchego we¬ glanu potasowego i 6,35 g bromoetanolu w cia¬ gu 5 godzin w temperaturze 115°C. Po oziebie¬ niu masy reakcyjnej, dodaje sie do niej 50 cm3 chloroformu i 30 cm8 wody. Warstwe wodna dekantuje sie, a roztwór chloroformowy ekstra¬ huje kilkakrotnie rozcienczonym kwasem sol¬ nym. Po zebraniu kwasnych roztworów razem, alkalizuje sie je za pomoca weglanu potasowe¬ go, wydziela sie krystaliczna zasada, odsacza, przemywa kilka razy woda i suszy pod zmniej¬ szonym cisnieniem. Otrzymuje sie 18,7 g zanie¬ czyszczonej krystalicznej zasady. Po kolejnym oczyszczeniu przez przekrystalizowanie w izo- propanolu, a nastepnie w octanie etylowym otrzymuje sie 7,75 g 3-metylotio-10-[3'-(4''-hydro- ksyetylo-piperazynylo)-?'-metylopropylo]-fenotia- zyny, o temperaturze topnienia 132°C.Produkt wyjsciowy mozna otrzymac przez odacetylowanie za pomoca wodorotlenku pota¬ sowego w roztworze alkoholowym, 3-metylo- tio-10-[3'-(4" -acetylo-1"- piperazynylo)-2'- metylo¬ propylo]-fenotiazyny, o • temperaturze topnienia 148°C, która otrzymuje sie przez kondensacje 3-(4,-acetylo-l,-piperazynylo)-2-metylo-l-chloro- propanu z 3-metylotio-fenotiazyna w ksylenie, pod chlodnica zwrotna, w obecnosci amidku sodowego.Przyklad IV. 2 g 3-metylotio-10-[3,-(4/f-hy- droksyetylo-1*'- piperazynylo] -2'- metylopropylo)- fenotiazyny w roztworze 20 cm8 bezwodnej pi¬ rydyny ogrzewa sie do wrzenia z 2,8 cm8 bez¬ wodnika octowego w ciagu 90 minut. Po zakon¬ czeniu reakcji oddestylowuje sie rozpuszczalnik pod zmniejszonym cisnieniem, a do pozostalosci dodaje sie chloroformu. Roztwór chloroformowy przemywa sie kilkakrotnie 10%-owym roztwo¬ rem dwuweglanu sodowego i suszy nad bez¬ wodnym weglanem potasowym. Po odparowa¬ niu chloroformu pod zmniejszonym cisnieniem otrzymuje sie 2,25 g surowej, oleistej zasady.Dzialajac na te zasade kwasem maleinowym w etanolu otrzymuje sie 2,85 g kwasnego dwu- maleinianu 3-metylotio-10-[3'-(4"acetoksyetylo-ly -piperazyrnylo)-2'- metylopropylo] -fenotiazyny, o temperaturze topnienia 186°C.Przyklad V. 6 g S-metylotio-lO-^-a^-pi- perazynylo) - 2' - metylopropylo] - fenotiazyny w roztworze 6 cm5 toluenu ogrzewa sie z 2,8 g bezwodnego weglanu potasowego i 2,5 g hydro- ksyetoksychloroetanu w ciagu 8 godzin, w temperaturze 115°C.Po oziebieniu dodaje sie do mieszaniny reak¬ cyjnej 30 cm3 chloroformu i 30 cm3 wody. War¬ stwe wodna dekantuje sie, a warstwe chloro¬ formowa ekstrahuje kilkakrotnie rozcienczo¬ nym kwasem solnym. Kwasne roztwory zbiera sie razem i alkalizuje za pomoca 10%-owego roztworu weglanu sodowego. Otrzymane pro¬ dukty zasadowe ekstrahuje sie chloroformem.Zebrane razem wyciagi chloroformowe przemy¬ wa sie woda i suszy nad bezwodnym weglanem potasowym. Po odparowaniu chloroformu pod zmniejszonym cisnieniem wydziela sie 6 g za¬ nieczyszczonej zasady, która sie przekrystalizo- wuje w mieszaninie izopropanolu i heptanu.Otrzymuje sie 4 g 3-metylotio-10-[3'-(4"-hydro- ksyetoksyetylo-1" -piperazynylo)-2'-meitylopropy- lo] - fenotiazyny, o temperaturze topnienia 84-B5°C. PL