Wynalazek dotyczy maszyny do wprowadze¬ nia masy sproszkowanej do rurkowego elektry¬ cznego elementu oporowego dla umiejscowienia w nim wzdluz osi srodkowej drutu oporowego, przy czym napelnianie powinno odbywac sie przez jeden koniec elementu za posrednictwem kanalu, utworzonego z przestrzeni pomiedzy zewnetrzna rurka napelniajaca, wsuwana do elemento rurkowego i wewnetrzna rurka napel¬ niajaca, wspólsrodkowa z rurka zewnetrzna i wsuwana do rurki zewnetrznej.Celem wynalazku jest uzyskanie zwiekszo¬ nej predkosci produkcyjnej takich elementów i umozliwienie przy tym uzyskania równo¬ miernej i dokladnie kontrolowanej jakosci izo¬ lacji wykonanej z proszku.Maszyna wedlug wynalazku zawiera w za¬ sadzie umieszczony we wspomnianej przestrze¬ ni zawór proszkowy, skladajacy sie z pewnej liczby wystepów zaworowych, umieszczonych w tej przestrzeni, zgrupowanych dokola rurki wewnetrznej i przesunietych wzgledem siebie w kierunku osiowym w ten sposób, ze miedzy nimi powstaja otwory zaworowe okreslonej wy¬ sokosci, przy czym wystepy zachodza na siebie w kierunku obwodowym, tak iz otwory w tym kierunku maja okreslona dlugosc, a wysokosc i dlugosc otworów sa wzajemnie dopasowane, dzieki czemu przy pionowym kierunku osi rurki wystepy nie pozwalaja na przejscie proszku przez otwory, dopóki pozostaje nieczynne urza¬ dzenie wsypowe, polaczone z rurkami, nato^- miast pozwalaja na zesypywanie sie proszku przez otwory, gdy urzadzenie wsypowe jest czynne.Wynalazek jest objasniony na przykladach przedstawionych na rysunku, przy czym fig. 1 przedstawia czesciowo w widoku z boku i czes¬ ciowo w przekroju osiowym element rurkowy typu oslonietego w fazie posredniej procesu wytwórczego, fig. 2 — widok z przodu maszy¬ ny w polozeniu poczatkowym i koncowym pro-cesu napelniania oslony, fig. 3 — czesc ma¬ szyny w zwiekszonej podzialce czesciowo w wi¬ doku i czesciowo w przekroju wzdluz linii III — III na fig. 2, fig. 4a i 4b zestawione razem przedstawiaja w zwiekszonej podzialce w prze¬ kroju jeden z oslonietych elementów rurkowych bezposrednio po rozpoczeciu procesu napelnia¬ nia "w maszynie wedlug fig. 2, przy czym przy zestawieniu figur fig. 4b powinna byc przylo¬ zona dolnym koncem do górnego konca fig. 4a.Fig. 5 przedstawia czesciowo w widoku i czes¬ ciowo w przekroju czesc urzadzenia wedlug fig. 4b, fig. 6 — ten sam szczegól co i na fig. 5 jednak w stanie rozlozonym, fig. 7 — widok perspektywiczny pewnej postaci wykonania za¬ woru proszkowego zastosowanego w urzadzeniu do napelniania wedlug fig. 4a, fig. 8 — widok perspektywiczny zaworu proszkowego w stanie rozlozonym, fig. 9 — polozenie wzajemne dwóch wystepów w otworze zaworowym, wreszcie fig. 10 — 14 przedstawiaja schematycznie szcze¬ góly urzadzenia wedlug fig. 4a i 4b w szesciu róznych polozeniach.Fig. 1 przedstawia elektryczny element rur¬ kowy 20 bezposrednio po procesie napelniania jednak przed kuciem lub walcowaniem elemen¬ tu. Element rurkowy 20 posiada rurkowa oslo¬ ne 21, wykonana z odpowiedniego materialu o takiej wlasnosci, ze moze wytrzymywac tem¬ peratury, na jakie jest narazony element rur¬ kowy. W oslonie 21 umieszczony jest posrodku drut oporowy 22, który najlepiej jest zwiniety srubowo i wykonany z odpowiedniego znanego materialu oporowego. Przestrzen wewnatrz zew¬ netrznej powloki lub oslony 21 jest wypelniona materialem ziarnistym 23, który stanowi dobra izolacje elektryczna, a. jednoczesnie jest sto¬ sunkowo dobrym przewodnikiem ciep*a, jak np. ziarnisty tlenek magnezu. Na koncach sru¬ bowego drutu oporowego znajduje sie para kontaktów przylaczonych 24 i 25 (nazywanych w dalszym ciagu w skrócie trzpieniami zacis¬ kowymi), które w danym przypadku sa jedna¬ kowe.Konce trzpieni zaciskowych 24, 25, umocowa¬ ne w drucie oporowym 22, posiadaja zwezone czesci 24a i 25a. Dla ulatwienia umieszczenia w maszynie do napelniania kazdy z dwóch trzpieni zaciskowych 24 i 25 posiada na prze¬ ciwleglym koncu krótka zwezona czesc 24b lub 25b, znajdujaca sie pomiedzy glówna czes¬ cia trzpienia zaciskowego i jego zewnetrzna koncówka 24c lub 25c, przy czym przeznacze¬ nie tych czesci bedzie wyjasnione w dalszym ciagu opisu. Trzpienie 24, 25 moga byc zaopa¬ trzone w nieznacznie wystajace odksztalcenie lub kolnierz 26.Wedlug wynalazku do zamkniecia dolnego koncV rurkowej oslony podczas procesu napel¬ niania zostaje wlozona miseczkowata czasza, najlepiej z odpowiedniego tworzywa sztucznego, np. polistyrenu. Czasza* ta jest uksztaltowana na otwartym koncu w postaci obwodowego kolnierza 28a o tak duzej srednicy, ze w kie¬ runku promieniowym wchodzi pod dolna kra¬ wedz koncowa oslony 21. Dno czaszy 28 posiada otwór srodkowy takiej wielkosci, ze moze byc przezen przepuszczona wewnetrzna czesc trzpie¬ nia zaciskowego 25, a mianowicie do kolnie¬ rza 26, lecz nie dalej. Czasza 28 stanowi w ten sposób zamkniecie dolnego konca oslony 21 podczas procesu napelniania, a jednoczesnie stanowi narzad, sluzacy do umiejscowienia dol¬ nego trzpienia zaciskowego 25, to jest utrzy¬ mania go w polozeniu przedstawionym na fig. 1.Czasza spelnia zadanie wielorakie, sluzac czes¬ ciowo do przytrzymywania trzpienia zacisko¬ wego 25 w nadanym polozeniu, aby mozna by¬ lo rozciagnac srubowy drut oporowy 22, czes¬ ciowo do zamykania dolnego konca pancerza rurkowego, czesciowo do utworzenia zaglebienia w dolnej koncowej czesci oslony, gdy juz czasza powinna byc usunieta po ukonczeniu procesu napelniania, aby w zaglebienie to wto¬ pic odpowiedni material uszczelniajacy, np. szklo, i czesciowo dla zapewnienia dokladnego centrowania trzpienia zaciskowego i drutu opo¬ rowego w oslonie 21. Kolnierz 26, który najle¬ piej moze byc utworzony przez toczenie, sta¬ nowi powierzchnie oporowa, pozwalajaca na przesuwnosc i samocentrowanie. Jest oczywiste, ze czasza ze sztucznego tworzywa 28 ulega wy¬ parowaniu nie pozostawiajac zanieczyszczen podczas obróbki wyzarzania, dokonywanej po kuciu lub walcowaniu, tak iz na koncu oslony 21 otrzymuje sie pozadane zaglebienie. Czasza 28 moglaby byc równiez wykonana z metalu, jednak w tym przypadku byloby konieczne wyfrezowywanie jej po napelnieniu oslony, gdyz punkt topliwosci metalu nie jest tak niski, by mozna bylo metal wytopic.Maszyna do napelniania w przykladzie przed¬ stawionym na rysunku jest podtrzymywana przez konstrukcje, stanowiaca zamknieta fa¬ me 36 (fig. 2).Jest oczywiste, ze do napelniania pewnej liczby oslon 21 oslonietych elementów rurko¬ wych materialem ziarnistym sa potrzebne spe- — 2 —cjalne urzadzenia do przytrzymywania tych oslon w urzadzeniu, przedstawionym na fig. 2.W tym celu jest przewidziana nieruchoma szy¬ na 91, umieszczona poziomo w poprzek ramy 36 w poblizu jej dolnego konca. Szyna 91 jest zaopatrzona w pewna liczbe rozmieszczonych wzgledem siebie w pewnej odleglosci otwo¬ rów 93 (fig. 10 — 14), które sluza jako oparci? dolnego konca rurki, która ma byc napelniona za pomoca urzadzenia przedstawionego na fig. 2.Dolny trzpien zaciskowy 25 elementu rurkowe¬ go 20 moze przy tym przechodzic przez otwór 93 szyny 91.Aby podczas procesu napelniania móc utrzy¬ mac stale pewna liczbe napelnianych oslon rur¬ kowych 21 zastosowano urzadzenia uchwytowe lub zaciskowe, z których jedno jest oznaczone ogólnie liczba 98. Urzadzenia tego rodzaju poz¬ walaja na uchwycenie pewnej liczby oslon 21 w polozeniu napelniania, jak równiez ich latwe usuniecie w razie potrzeby. Urzadzenie zacis¬ kowe 98 zawiera belke wsporcza 99, która prze¬ biega poziomo w poprzek ramy 36. Konce belki wsporczej 99 sa umocowane na lancuchach obiegowych 68 i 69, zalozonych na kola lan¬ cuchowe 58, 66 albo 59, 67, aby mogly byc nastawiane w kierunku pionowym np. wzgle¬ dem belek, umocowanych na lancuchach 64 i 65. Urzadzenie zaciskowe 98 posiada poza tym szyne zaciskowa 102, przesuwna poziomo, prostopadle do plaszczyzny rysunku, która mo¬ ze poruszac sie w kierunku ku belce wspor¬ czej 99 lub w kierunku odwrotnym. Gdy urza¬ dzenie zaciskowe zajmuje polozenie wedlug fig. 2, to wszystkie oslony rurkowe 21 opie¬ raja sie o szyne 91, bedac wpuszczone dolny¬ mi koncami. Wszystkie oslony 21 sa utrzymane w ten sposób dolnymi koncami na tej samej wysokosci. Gdy wszystkie oslony sa wlozone do maszyny, uwidocznionej na fig. 2, w sposób prawidlowy, to uruchamia sie urzadzenie za¬ ciskowe, przy czym oslony 21 zostaja mocno zacisniete miedzy innymi przez mechanizm 98, po czym moga byc przesuniete w kierunku pionowym w konstrukcji 36 za pomoca lan¬ cuchów 68 i 69.Specjalne urzadzenie zaworowe dla dopro¬ wadzania ziarnistego materialu do wnetrza kazdej oslony rurkowej 21 pozwala na napel¬ nianie jej tylko wtedy, gdy oslony 21 sa wpra¬ wiane w drgania, natomiast doprowadzanie ma¬ terialu do oslon ustaje skoro tylko zostana przerwane drgania. W tym celu przewidziane jest urzadzenie wstrzasowe lub wsypowe, ozna¬ czone ogólnie liczba 110 i wykonane w sposób znany skadinad. Urzadzenie wstrzasowe 110 posiada pozioma belke wsporcza 111, podobna do belki wsporczej 99, umieszczona miedzy lan¬ cuchami 68, 69 i przymocowana do nich. W ten sposób belka 111 jest poruszana jednoczesnie z belka wsporcza 99.Jako oparcie górnego konca oslony rurko¬ wej, napelnianej za pomoca maszyny 35, sluzy górne urzadzenie prowadnicze w postaci szyny prowadniczej 117, umocowanej na belce wspor¬ czej 111. Szyna ta jest ustawiona ukosnie i po¬ siada pewna liczbe plaskich wyciec 119, rozlo¬ zonych wzdluz ich krawedzi podluznej i sta¬ nowiacych oparcie prowadnicze górnych czesci koncowych oslon rurkowych 21.Do wstrzasania oslonami rurkowymi 21 jest przeznaczona szyna 120, która posiada wzdluz jednej strony podluznej pewna liczbe wyciec do chwytania napelnianych oslon rurkowych 21.Szyna 120 jest przymocowana do belki wspor¬ czej 111 za pomoca pewnej liczby nie przedsta¬ wionych na rysunku sprezynek plaskich, które umozliwiaja ruch drgajacy szyny 120, W ten sposób jest zrozumiale, ze szyna 120, dzieki oparciu na gietkich sprezynach, moze byc wprawiona w ruch drgajacy w kierunku po¬ dluznym.Dla wywolania drgan konce masywnej szyny 120 sa umocowane na dwóch elektromagnetycz¬ nych wstrzasarkach 128, 129. W maszynie wed¬ lug wynalazku wstrzasarki te sa zasilane pra¬ dem zmiennym np. o czestotliwosci 30Hz. W ten sposób szyna 120 jest poruszana tam i z po¬ wrotem, dzieki czemu oslony 21 zostaja wpra¬ wione w ruch drgajacy z czestotliwoscia pradu zmiennego. Wstrzasarki sa umieszczone w od¬ powiedni sposób na belce wsporczej 111.Na belce wsporczej 111 znajduje sie oprócz tego odpowiednia szyna prowadnicza 132 do prowadzenia omówionych nizej narzadów wsy¬ powych w celu wprowadzenia ich do oslony 21.Szyna prowadnicza 132 jest zaopatrzona w sze¬ reg otworów, rozmieszczonych w pewnej wza¬ jemnej odleglosci. Szyna prowadnicza 132 jest podtrzymywana przez pare pionowych wspor¬ ników 134, wystajacych z belki wsporczej 111.Na kolach lancuchowych 56 i 62 jest zalo¬ zony lancuch obiegowy 64, a na kolach 57 i 63 lancuch obiegowy 65. Na lancuchach 64 i 65 jest umocowana ruchoma belka rozdzielcza 72, która podtrzymuje urzadzenie do wsypywania proszku, zaopatrzone w lejek zasilajacy 71, przedstawiony bardziej szczególowo na fig. 3.Przez obracanie kól lancuchowych 56 i 59 czes-ci, umocowane na belce rozdzielczej 92, sa poruszane w kierunku pionowym.Dla przeprowadzania materialu wsypowego z ruchomego lejka 71 do oslony 21 stosuje sie dla kazdej napelnianej oslony jedna pare wspólsrodkowych rurek, które sa wyrazniej uwidocznione na fig. 4a i 4b, przy czym pare te stanowi rurka wewnetrzna 140, i rurka zew¬ netrzna, czyli munsztuk 141. Rurka wewnetrz¬ na 140 ma na celu scisle objecie zwinietego srubowo drutu oporowego 22. Wspólsrodkowe rurki 140 i 141 musza oczywiscie posiadac wy¬ miary odpowiednie dla kazdej uzywanej sred¬ nicy oslony i dlatego nalezy stosowac rózne zestawy takich rurek, jezeli maja byc napel¬ niane oslony o róznych wymiarach. Jest wi¬ doczne, ze górna czesc koncowa kazdej rurki wewnetrznej 140 zestawu rurek wspólsrodko¬ wych wchodzi do takich otworów 143, których caly szereg znajduje sie w belce rozdzielczej 72 (fig. 2). Do kazdego zestawu rurek wspól¬ srodkowych jest przeznaczona odpowiednia uchwytowa tulejka posrednia 144 (fig. 3), przy czym tulejki posrednie 144 sa wpasowane do wydrazen, rozmieszczonych w górnej czesci belki rozdzielczej 72 wspólsrodkowo wzgledem otworów 143, Uchwytowe tulejki posrednie 144 i odpowiednie rurki wewnetrzne 140 sa utrzy¬ mywane w odpowiednim wyznaczonym polo¬ zeniu za pomoca srub zaciskowych 145. Rurka zewnetrzna 141 kazdego wspólsrodkowego zes¬ polu rurkowego siega tylko do spodu belki rozdzielczej 72 i wchodzi przez posredni piers¬ cien uchwytowy 146 do otworu 143, przy czym te pierscienie uchwytowe sa umieszczone w od¬ powiednich wydrazeniach, rozmieszczonych na spodzie belki rozdzielczej 72 wspólsrodkowo wzgledem odpowiednich otworów w tej belce.Odpowiednie sruby zaciskowe 147 (fig. 3) za¬ bezpieczaja pierscienie 146 i odpowiednia rurke zewnetrzna 141 w nadanym polozeniu. Z po¬ wyzszego wynika, ze dostep do pierscieniowej przestrzeni posredniej miedzy wspólsrodkowy- mi rurkami 140 i 141 w belce rozdzielczej 72 moze byc osiagniety w ten sposób, ze rurka zewnetrzna 141 konczy sie tuz pod górnym koncem rurki wewnetrznej 140.Dla doprowadzenia ziarnistego materialu na¬ pelniajacego 23 z lejka 71 do pierscieniowej przestrzeni miedzy rurkami 140 i 141, belka 72, jak widac wyraznie na fig. 3, posiada odpo¬ wiednio do kazdego ze swych otworów 143 skierowany pochylo kanal napelniajacy 150, który przylega do odpowiedniego otworu 143 w przyblizeniu posrodku belki rozdzielczej 72.Kanaly pochyle 150 sa polaczone z ruchomym lejkiem zasilajacym 71 za pomoca znajduja¬ cych sie przed nimi posrodku kanalów 151 w plytce 152, umocowanej na belce 72 miedzy belka i lejkiem 71. W lejku 71 znajduja sie odpowiednie otwory 153 na wprost kanalu 150 i 151.Jak widac wyraznie na fig. 4a, 7 i 8 dolny koniec kazdego zespolu rurek wspólsrodkowych 140 i 141 jest zamkniety za pomoca urzadzenia centrujacego i zaworowego, które jest ozna¬ czone ogólnie liczba 160. Urzadzenie to stanowi w rzeczywistosci przedluzenie rurki wewnetrz¬ nej 140, zaopatrzonej w pewna liczbe rozmiesz¬ czonych w przedstawionym ukladzie wyste¬ pów 161, stanowiacych urzadzenie zaworowe dla strumienia materialu ziarnistego. Urzadze¬ nie zaworowe jest wykonane, w ten sposób, ze wsypywany material moze sypac sie pod-, czas ruchu wsypowego lub wstrzasania, na-* tomiast doprowadzenie materialu zostaje przer¬ wane skoro tylko ustanie ruch wstrzasania.Dolny koniec urzadzenia centrujacego i zawo¬ rowego 160 jest zaopatrzony w czesc zaostrzona 162, która, jak widac najwyrazniej na fig. 7 i 8, posiada pewna liczbe równoleglych listew 162a, skierowanych wzdluznie, przy czym zewnetrzne scianki listew leza na okregu kola, którego srednica jest tylko nieznacznie mniejsza od wewnetrznej srednicy oslony 21. W rzeczywi¬ stosci zewnetrzna srednica listwy 162a czesci zaostrzonej 162, jak widac na rysunku, jest równa zewnetrznej srednicy rurki zewnetrz¬ nej 141. Listwy 162a sa na koncach odwróco¬ nych od ostrza sfrezowane, jak wskazuje ozna¬ czenie 162b, tak iz tworza sie uskoki 163, sta¬ nowiace powierzchnie oparcia dla dolnego kon¬ ca rurki zewnetrznej 141. W ten sposób utwo¬ rzony jest kanal dla ziarnistego materialu wsy¬ pywanego miedzy listwami 162a na zewnetrz¬ nej stronie wewnetrznej rurki 140. Czesc zao¬ strzona 162 przed zamocowaniem na rurce zew¬ netrznej 140 jest wykonana jako oddzielny na¬ rzad, który zawiera czesc rurkowa 165, stano¬ wiaca przedluzenie rurki 140. Wystepy posred¬ nie 161, znajdujace sie na czesci urzadzenia zaworowego 160, majacej oznaczenie 160a, która to czesc mozna traktowac jako czesc rurki wewnetrznej 140, moga byc rozmieszczone w dwóch rzedach rozbieznych ku dolowi, jak widac najwyrazniej na fig. 7 i 8, tak iz two¬ rza rodzaj ustroju klinowego, w którym wy¬ stepy sa kolejno przesuniete wzgledem siebie w kierunku obwodowym. W tej postaci wyko¬ nania, która na skierowanym ku górze ostrzu - 4 —ustroju klinowego posiada tylko jeden wiekszy wystep koncowy 167, otrzymuje sie w rzeczy¬ wistosci dokola calej czesci rurkowej 160a, stanowiacej przedluzenie rurek 140, pewna licz¬ be pólek, polozonych w ten sposób, ze mate¬ rial ziarnisty zsypujacy sie wzdluz zewnetrznej strony rurki 140 jest chwytany przez pólki 161, tak iz nie moze sypac sie. Podczas wstrzasania jednak material ziarnisty przesypuje sie przez otwory miedzy wystepami 161 i spada w ten sposób miedzy listwami 162a.Okolicznosci te wyjasnia fig. 9, która przed¬ stawia dwa wystepy posrednie 161. Górna kra¬ wedz wejsciowa A ogranicza powierzchnie Bo masy sproszkowanej, nachylona w polozeniu spoczynkowym na zewnatrz i w dól. Dla uzys¬ kania zamykajacego dzialania zaworowego po¬ wierzchnia Bo powinna dochodzic do dolnego wystepu przed wyjsciowa dolna krawedzia C otworu zaworowego. Maksymalna wysokosc otworu D max wynosi wiec gdzie F oznacza wzajemne pokrywanie sie obu wystepów 161 w kierunku obwodowym, a V0 — naturalny kat usypu w stanie spoczynku.Z chwila wprawienia zaworu w drgania po¬ wierzchnia proszku przyjmuje polozenie BI. a kat usypu spada do wartosci VI, przy czym dla przepuszczania proszku wysokosc D po¬ winna miec oczywiscie minimalna wartosc Dmin = F . tg V,.Na ogól wysokosc D powinna byc zawarta mie¬ dzy dwiema skrajnymi wartosciami F . tg V| < D < F . tg V0 .Wystepy posrednie przy spelnianiu powyz¬ szego warunku powinny byc rozmieszczone na uurce wewnetrznej tak, azeby ich os glówna przebiegala wzdluz jednej lub kilku umyslo¬ nych linii srubowych lub w jednej lub kilku liniach równoleglych do osi.Kazdy rzad wystepów jest zakonczony w kie¬ runku osiowym w przedstawionej postaci wy¬ konania dwoma wystepami krancowymi 167 i 168. Górny wystep krancowy 167 jest wspólny dla obu rzedów wystepów posrednich 161, a przeciwlegle konce rzedów sa utworzone przez wspólny dolny wystep .krancowy 168.Zarówno wystep krancowy 167, jak i wystep krancowy 168 stanowia kazdy oddzielnie dwa przeciwlegle skierowane otwory zaworowe lacz¬ nie z dwoma ograniczajacymi wystepami po¬ srednimi 161 obu rzedów.Na kazdym koncu rzedów moze byc jednak wiecej niz jeden wystep. Jezeli na kazdym koncu jest n wystepów krancowych, to powin¬ no przylegac do nich 2n rzedów posrednich.Szyna wsporcza 81 (fig. 3) jest polaczona nie¬ ruchomo z konstrukcja 36 i zaopatrzona w sze¬ reg otworów rozmieszczonych wzgledem siebie w pewnej odleglosci, przy czym kazdy z tych otworów jest polozony na wprost jednego z otworów 143 belki 72, a wszystkie sa po¬ laczone ze wspólsrodkowymi rurkami 140 i 141.Górny koniec kazdego z trzonów 175 jest umo¬ cowany w jednym z otworów belki 81. Dolne czesci koncowe trzonów 175 sa zaopatrzone w gwint srubowy \fig. 4b i 5) w miejscu 175a, dla umocowania odpowiedniego uchwytu po¬ sredniego 180. Uchwyt 180 stanowi narzad rur¬ kowy, posiadajacy na dolnym koncu skiero¬ wana w kierunku osiowym szczeline 181, la¬ czaca sie z innym otworem 182 z boku narzadu, tak iz w ten sposób powstaje rodzaj zam¬ kniecia bagnetowego. Przez otwór 182 moze byc wprowadzona zgrubiona czesc koncowa 24c kontaktów przylaczowych 24, przy czym czesc zwezona albo szyjka 24o moze byc przepusz¬ czona przez szczeline 181. W ten sposób górny trzpien zaciskowy 24, jimocowany na drucie oporowym 22, moze byc latwo i szybko pola¬ czony z uchwytem posrednim 180.Polozenie ruchomych czesci w pierwszym za¬ biegu przedstawiono schematycznie na fig. 2 i na fig. 10. Trzon 175- i uchwyt 180 zwisaja z nieruchomej belki 81 i siegaja dolnymi kon¬ cami az do stalego poziomu pionowego N, za¬ znaczonego na fig. 10 —15. Rurki zewnetrzne i wewnetrzne 140 i 141 zwisaja z ruchomej belki 72 w polozeniu, przedstawionym na fig. 2 i 10. Urzadzenie wstrzasowe lub usypowe 110 jest nieczynne.Oslony rurkowe 21 opieraja sie na szynie oporowej 91 i sa zacisniete za pomoca urzadzen zaciskowych 98, natomiast górne konce oslon sa utrzymywane w wycieciach brzegowych gór¬ nej szyny prowadniczej 117.Oslony 21 zostaja nastepnie przeniesione za pomoca lancuchów 68 i 69 w polozenia przed¬ stawione na fig. 11 i 12, przy czym urzadze¬ nia zaciskowe 98 i polaczone z nimi urzadze¬ nia wstrzasowe 110 zostaja uruchomione. W wy¬ mienionym polozeniu uchwyty posrednie 180 trzonów wystaja z dolnych konców oslon 21 i czesci zaostrzonych 162, po czym srubowo zwiniete druty oporowe wraz z nalozonymi górnymi i dolnymi trzpieniami zaciskowymi 24 i 25 zostaja polaczone z uchwytami 180, jak uwidoczniono na fig. 12. Jak juz omówiono — 5 —w zwiazku z fig. 1 na dolne trzpienie zacisko¬ we 25 jest nalozona czasza 28 z tworzywa sztucznego.Nastepnie oslony 21 zostaja znowu opuszczone w najnizsze polozenie wedlug fig. 13 i jedno¬ czesnie zostaje opuszczony lejek zasilajacy 71 z odpowiednia belka 72, na której sa umoco¬ wane wyloty wraz ze wspólsrodkowymi rur¬ kami napelniajacymi 140 i 141 na tyle, ze urzadzenie zaworowe 160 dochodzi koncem 162 w poblize dolnego konca oslony 21 tuz powy¬ zej czaszy 28. W ten sposób zwiniety srubowo drut oporowy pozostaje w stanie wyciagnie¬ tym.Teraz mozna rozpoczac proces napelniania, co odbywa sie wT ten sposób, ze zostaje wpra¬ wione w ruch urzadzenie wstrzasowe, a wspól- srodkowe pary rurek 140± 141 wraz z odpo¬ wiednimi zaworami wsypowymi zostaja powoli podciagniete w góre wewnatrz oslony 21, jak uwidoczniono na fig. 14. W praktycznym wy¬ konaniu wynalazku lejek zasilajacy 71 i po¬ laczona z nim para wspólsrodkowych rurek napelniajacych 140, 141 posuwaja sie ku górze z predkoscia okolo 15 cm/min. Ruch przesy¬ pywania, wywolany przez urzadzenie wstrza¬ sowe 110, powoduje przesypywanie sie ziarni¬ stego materialu po wystepach 161 i miedzy listwami 162a do konców wylotów zaworowych 162. Grubosc ziarna materialu ziarnistego moze przy tym wynosic do okolo 0,5 mm a luz mie¬ dzy wspólsrodkowymi rurkami moze byc rze¬ du 0,7 mm w przypadku okreslonych, zwykle stosowanych wymiarów oslony 21. W tym urza¬ dzeniu rurka wewnetrzna 140 utrzymuje zawsze posrodku srubowo zwiniety drut oporowy 22 w oslonie 21, natomiast material ziarnisty stla- cza sie dokola drutu oporowego, przy czym napelnianie odbywa sie bardzo równomiernie i jednoczesnie bez obawy spietrzania sie ma¬ terialu. Doprowadzanie materialu rozpoczyna sie z chwila uruchomienia wstrzasarki i ustaje z chwila jej zatrzymania dzieki dzialaniu za¬ woru wsypowego 160.Faza koncowa jest przedstawiona na fig. 15, po czym gotowy element mozna zdjac z uchwy¬ tu 180. PL