Opublikowano dnia 20 lipca 1956 r.VATEv £ /v §M^^^ ^\ JU^c^u Patentowego! 4 •4 POLSKIE] RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr 39190 Instytut Mechanizacji Górnictwa *) Stalin ogród, Polska Kombajn weglowy Patent trwa od dnia 1 sierpnia 1955 r.Stosowane dotychczas kombajny weglowe moga pracowac w weglu miekkim lub co naj¬ mniej w weglu o sredniej twardosci. Urabiaja one szeroka zabierka, wskutek czego problem zabezpieczenia stropu (obudowy) napotyka na duze trudnosci. Ponadto ladowanie urobionego wegla wymaga zastosowania ladowarki o znacz¬ nej mocy.Wyzej wymienione niedogodnosci usuwa kcm- bajn wedlug wynalazku, oparty na nowej zasa¬ dzie. Jest on zaopatrzony w tarcze wrebujace, posiadajace elementy udarowe, które urabiaja poklad waska zabierka. Zastosowanie elemen¬ tów udarowych pczwala na urabianie wegla twardego waska zabierka z przyspieszona szyb¬ koscia posuwu, co umozliwia latwe zabudowa¬ nie stropu znanymi stropnicami czlonowymi *) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze twórcami wynalazku sa inz. Bogdan Smyla, inz. Leonard Pluta i inz. Zbigniew Korecki. przy zwiekszonej- wydajnosci kcmbajnu. Wsku¬ tek urabiania pokladu waskimi zabierkami do ladowania wystarcza znana ladowarka o sto¬ sunkowo malej mocy.Przyklad kombajnu weglowego wedlug wy¬ nalazku jest uwidoczniony na rysunku, na któ¬ rym fig. 1 przedstawia widok z góry kombaj¬ nu, fig. 2 — widok z boku zespolu urabiajacego, a fig. 3 — widok zespolu urabiajacego w kie¬ runku jego osi obrotu.Kombajn sklada sie z nastepujacych glów¬ nych czesci: z silnika elektrycznego a, ciagnika b, przekladni c do napedu zespolu urabiajacego, z zespolu urabiajacego d i ladowarki e. Kom¬ bajn jest osadzony przesuwnie na przenosniku grzeblowo-pancernym f, a ladowarka e jest prze¬ suwana po spagu, przylegajac jednym bokiem do przenosnika. Ciagnik jest typu linowego i ma moznosc rozwiniecia posuwTu roboczego kombajnu z szybkoscia regulowana do 3 m/min. oraz posuwu manewrowego z szybkoscia kilka¬ krotnie wieksza.Zespól urabiajacy d posiada wal g ulozysko- wany jednym koncem, na którym jest zaklino¬ wanych1 piec tarcz urabiajacych h.Kazda tarcza h ma na swoim obwodzie zamo¬ cowane przegubowo cztery laczniki j, na kon¬ cach których osadzone sai równiez przegubowo mlotki i. Tarcze h sa zaklinowane na wale g w ten sposób, ze kolejne mlotki sasiednich tarcz przesuniete sa wzgledem siebie o kat 18°.Mlotki maja ksztalt graniastoslupów zaopa¬ trzonych w»ostrza w ksztalcie ostroslupów o pod¬ stawie trójkatnej. Tarcze maja srednice dosto¬ sowane do grubosci urabianych pokladów, zas srednica kól zarysów bijaków pozwala na ura¬ bianie wegla od samego spagu.W miare posuwania sie kombajnu wzdluz urabianego pokladu mlotki i uderzaja o calizne weglowa, przy czym kazdy mlotek po oddaniu swej energii kinetycznej odchyla sie na laczni¬ ku, / do tylu, aby po wyjsciu z wegla zajac z powrotem polozenie promieniowe pod dziala¬ niem sily odsrodkowej. Odpowiednio dobrana masa mlotka oraz jego duza szybkosc obwodo¬ wa pozwala na uzyskanie energii uderzenia koniecznej do urabiania wegla. Pod wplywem uderzenia nastepuje odlupywanie wegla, czemu w znacznym stopniu sprzyja klinowy ksztalt ostrza mlotka.Urobiony wegiel spada na ladowarke e prze¬ suwana do przodu i jest nastepnie skierowany za pomocai ustawionej wzdluz jej skosnej gór- fl&i czesci k na przenosnik f.W przypadku urabiania pokladów o grubosci wiekszej niz srednica kola zarysów mlotków, za tarczami pozostaje przystropowa warstwa wegla, która w razie silniejszego zwiazania wegla ze stropem moze odpadac poza ladowarka. Wegiel warstwy przystropowej zostaje zaladowany w czasie jazdy powrotnej kombajnu. Ladowarka jest wykonana w ten sposób, ze umozliwia la¬ dowanie wegla w obu kierunkach posuwu kom¬ bajnu wzdluz urabianego pokladu. W tym celu zdejmuje sie jej górna czesc k i zaklada z dru¬ giej strony analogiczna symetryczna czesc, jak zaznaczono linia przerywana na fig. 1. PL