Przedmiotem wynalazku jest urzadzenie do wy- lugowywania w sposób ciagly substancji rozpusz¬ czalnych z materialów stalych, a zwlaszcza cukru z ogonków buraczanych.Dotychczas ogonki buraczane przerabiano wraz. z burakami, co powodowalo wprowadzenie do krajanki duzej ilosci miazgi utrudniajacej dyfuzje cukru z krajanki, a wskutek stosowania dyfuzo- rów pracujacych sposobem nieciaglym, zmniej¬ szalo to znacznie predkosc pracy i wydajnosc cukru. Okazalo sie zatem korzystne oddzielanie ogonków buraczanych od buraków i stosowanie osobnego urzadzenia do dyfuzji krajanki pocho¬ dzacej z buraków wlasciwych, a osobnego do dy¬ fuzji krajanki z ogonków buraczanych.W mysl wynalazku krajanke z ogonków bura¬ czanych prowadzi sie w tym celu przez dyfuzor, *) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze twórca wynalazku jest prof. dr Stanislaw Zagrodzki. najlepiej w ksztalcie litery „U", przy czym kra¬ janka przesuwa sie w nim w przeciwpradzie do cieczy wylugowujacej.Wewnatrz dyfuzora krajanke przesuwa sie me¬ chanicznie za pomoca przenosnika, przy czym ciecz dyfuzyjna, np. goraca wode amoniakalna ogrzana do temperatury okolo 95° C wprowadza sie w przeciwpradzie do krajanki. Proces dyfuzji prowadzi sie w warunkach prawie adiabatycznych przez zastosowanie plaszcza, przez który przeply¬ wa goraca woda, zuzywana nastepnie do wylu- gowywania swiezych rozpuszczalnych czesci kra¬ janki.Przenosnik stanowi lancuch bez konca, na któ¬ rym sa osadzone dna sitowe, przechodzace poprzez „U" rure, przy czym dna te, osadzone w pewnych, najlepiej równych od siebie odstepach, spelniaja role nie tylko mechanicznego przenosnika lecz równoczesnie powoduja odwlóknienie soku suro¬ wego wyplywajacego z dyfuzora.Urzadzenie wedlug wynalazku jest przedsta¬ wione przykladowo na rysunku.Dyfuzor C, wykonany w postaci U-rury, usta¬ wia sie najlepiej w polozeniu pochylym pod ka¬ tem okolo 45°. Wewnatrz tej U-rury przesuwa sie przenosnik za pomoca np. kola napedowego D, w postaci najlepiej lancucha bez konca zaopa¬ trzonego, najlepiej w równych odstepach w dna sitowe. Srednica den jest nieco mniejsza od sred¬ nicy U-rury. Lancuch wraz z przytwierdzonymi don dnami sitowymi przesuwa sie w kierunku za¬ znaczonym strzalka. Z zasobnika krajanki A wpro¬ wadza sie do leja zbiorczego B krajanke ogon¬ ków buraczanych, która spada przewodem ii do U-rury w miejscu powyzej jej zagiecia. Do plasz¬ cza Bi wprowadza sie przewodem 1 swieza ciecz dyfuzyjna, np. goraca wode amoniakalna o tem¬ peraturze 90° C, która przeplywa przez ten plaszcz i wyplywa u jego dolu tuz nad wlotem przewodu lejowego 11 do rury C, dalej przewo¬ dem 2 do plaszcza Ci. Z plaszcza tego goraca ciecz dyfuzyjna, sluzaca chwilowo jako ciecz ogrzewa¬ jaca, wyplywa przewodem 3, przechodzac przez nastepny plaszcz C2, po czym przewodem 4 do górnej czesci nastepnego plaszcza, nastepnie z najnizszego miejsca .tego plaszcza do najwyz¬ szego miejsca nastepnego plaszcza i podobnie z tego plaszcza przewodem 6 do ostatniego plasz¬ cza C5, z którego z najnizszego miejsca ciecz ogrzewajaca wyplywa przewodem 8 poprzez za¬ wór 7 i przeplywomierz L. Woda uchodzaca" z te¬ go plaszcza posiada temperature nizsza na skutek oddania swego ciepla na przestrzeni spodniego ramienia U-rury cieczy dyfuzyjnej, stykajacej sie wewnatrz tej rury C z krajanka. Ciecz ta posiada temperature okolo 70° C i kieruje sie ja przewodem 8 od leja Ew najwyzszym miejscu U-rury C. Krajanka 10 opadajac pod wplywem wlasnego ciezaru w leju B i przewodzie lejowym 11 trafia do rury C, w której zabieraja ja kolejno przesuwajace sie dna sitowe i przesuwaja we¬ wnatrz tej rury stopniowo ku jej wylotowi 14. Na calej drodze od miejsca wlotu.U krajanka styka sie w przeciwpradzie z coraz swiezszym, rozpusz¬ czalnikiem, który w glównej mierze sklada sie z stosowanej uprzednio jako ciecz ogrzewajaca, wody amoniakalnej. Krajanka zamieniwszy sie na drodze przesuwania w U-rurze na wyslodki, opuszcza te rure przewodem 14 i trafia do prasy G dowolnego typu, która oddziela ciecz od masy stalej wyslodków uchodzacych przewodem 15, przy czym sok dyfuzyjny z wyslodków odprowa¬ dza sie przewodem 9 i doprowadza do wlewu F, z którego mieszajac sie z swieza ciecza dyfu¬ zyjna splywa w przeciwpradzie przez cale dolne ramie U-rury i wyplywa, jako stezony sok su¬ rowy, wylotem H na wierzchnim ramieniu U-ruryr z którego wyplywa przewodem 16 do odstojnika 1.W odstojniku / dowolnego typu, zawarte ewen¬ tualnie w surowym soku wlókna, osadzaja sie na jego dnie, czysty zas sok odplywa przewodem 17 do dalszej przeróbki na cukier znanymi sposoba¬ mi. Sok surowy wraz z zawiesinami odprowadza sie z dna odstojnika przewodem 18 i tloczy pom¬ pa J dalej przewodem 19 do ogrzewacza K dowol¬ nego typu, w którym sok ten podgrzewa sie do temperatury powyzej 90° C, a nastepnie tloczy s e tak ogrzana ciecz przewodem 20 do leja B, w któ¬ rym miesza sie ona z krajanka i zagrzewa ja równoczesnie i uchodzi 'dalej przewodem 11 do U-rury.W praktyce ilosc soku, która doprowadza sie z odstojnika / do leja B dobiera sie tak, aby kra¬ janka wraz z wtlaczanym sokiem i zawiesina po¬ siadala u wlotu leja B temperature okolo 80° C.Biorac pod uwage, ze uzywa sie soku w stosunku do krajanki czterokrotnie wiecej, przeto sok prze¬ plywajac przewodem 11 pozostawia praktycznie biorac cala zawiesine na krajance i oczyszczony plynie wraz z surowym sokiem przez wylot H przewodem i6 do odstojnika 1.Sposób wynalazku mozna zastosowac do wylu¬ gowywania cukru nie tylko z ogonków buracza¬ nych, lecz równiez do wylugowywania sposo¬ bem ciaglym wlasciwej krajanki buraczanej, jak równiez i do Wylugowywania''z wszelkiego rodza¬ ju substancji wlóknistych dowolnych cial rozpusz¬ czalnych dowolnym rozpuszczalnikiem. PL