Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania za¬ wiasów do okien, drzwi itp. oraz zawiasów, wy¬ tworzonych tym sposobem. Istota wynalazku, któ¬ ra dokladnie wyjasniaja opisane przyklady, pole¬ ga na tym, ze równoczesnie wytwarza sie dwie sztuki zawiasów przez zawijanie uch ku sobie w kierunku, prostopadlym do osi, oddzielajacej od siebie dwie sztuki.Zalaczony rysunek ilustruje sposób postepowa¬ nia wedlug wynalazku oraz przedstawia dwa przyklady zawiasów, wykonanych tym sposobem.Poszczególne figury tego rysunku przedstawiaja: fig. 1 i 2 — zawiasy okienne bez sworznia, w dwóch rzutach, fig. 3 — poziomy przekrój zespolu urzadzen, wykazujacy kolejnosc obróbki w strefach A, B, C i D, fig. 4 — przekrój pionowy strefy B, fig. & —przekrój pionowy strefy C, fig. 6 — powiekszony przekrój pionowy, na którym uwidoczniony jest poczatek zaginania ucha, fig. 7 i 8 — powiekszone przekroje pionowe, na których uwidocznione jest ucho w dalszych fa¬ zach zawijania, fig. 9 — powiekszony pionowy przekrój, na którym uwidocznione jest wycinanie tworzywa przed ostrzeniem krawedzi bocznej zawiasy, fig. 10 — powiekszony przekrój pionowy, na którym uwidocznione jest ostrzenie tej kra¬ wedzi, fig. 11 — zawiase taka jak na fig. 2, lecz za¬ wierajaca sworzen.Przedstawione na rysunku zawiasy sa odcinka¬ mi 1 plaskiej tasmy z brzegiem, zawinietym w ksztalcie ucha, w którym moze byc osadzony sworzen 6. Przeciwlegly brzeg, równolegly do osi ucha, jest zaostrzony na odcinkach 3, 3, a miedzytymi odcinkami znajduje sie wykrój 4. W blisko¬ sci zaostrzonych brzegów 3, 3 umieszczone sa otwo^ ^, j# na ^woz8zie ^do%rzytwierdzania.Ogólny przebieg wytwaVzf§iia zawiasów sposo¬ bem wedlug wynalazku jest nastepujacy (fig. 3).Plaskie tworzywo w postaci tasmy posuwa sie w kierunku I. Caloksztalt obróbki mozna podzie¬ lic jak to juz wspomniano (oczywiscie tylko te¬ oretycznie) na cztery strefy pracy: A, B, C, D.Strefa A sluzy tylko do doprowadzania tworzywa i nie zawiera narzedzi obróbczych. W strefie B znajduja sie stemple 10, 10 do wstepnego zagina¬ nia brzegów przed wlasciwym zawijaniem uch.Czesci 11, 11 stempli sluza do czesciowego prze¬ cinania tworzywa w poprzek, stemple 12, 12 zas do dokonywania zabiegu, poprzedzajacego ostrze¬ nie brzegów. Przebijaki 13 sluza do wykonywa¬ nia otworów 5. Wszystkie narzedzia w strefie B dzialaja w kierunku II (fig. 4 i 6), tj. prostopadle do plaszczyzny, przedstawionej na fig. 3.W strefie C nastepuje tworzenie uch z obu stron tasmy. Do tego celu sluza szczeki 20, 20, dzialajace w kierunkach III, tj. ku sobie. Równo¬ czesnie stempel 22 (fig. 3) wycina duzy otwór srodkowy, którego polowa tworzy pólokragly wy¬ krój 4, widoczny na rysunkach gotowych zawia¬ sów. Poza tym stempel 22 sluzy przejsciowo do dociskania tworzywa 41 do podkladu w ten spo¬ sób, aby pod dzialaniem poruszajacych sie szczek 20, 20 nie ugielo sie ono ku gón».W koncu strefy D przy pomocy tftemcM 3i na¬ stepuje wytwarzanie ostrych brzegów oraz roz¬ dzielanie gotowych zawiasów. Poza tym osobny, nie uwidoczniony na rysunku stempel 30 konczy jrozcinanie w poprzek, zapoczatkowane w stre¬ fie B przez stemple 11, 11.Poczatkowe wygiecie, niezbedne dla dalszego zwiniecia uch 2, powstaje w strefie B (fig. 6). Pod¬ kladka 17, do której stempel przyciska tworzywo 41, posiada zaokraglone krawedzie 18. Krawedz ta przechodzi nastepnie w schodek 19. Na po¬ czatku obróbki w tej strefie stemple 10 znajduja sie w pozycji górnej, a tworzywo 41 lezy plasko.Przy opuszczaniu stempli ID w kierunku II brzegi tworzywa 41 zaginaja sie dookola krawedzi 18, az do oparcia sie na schodku 19. Od tej chwili brzeg nie moze sie juz dalej rozchylac, wobec tego stem¬ pel 1Q scina go wzdluz linii 40, wtlaczajac go je¬ szcze nieco glebiej do schodka 19, przy czym po¬ wstaje male zaokraglenie, skierowane przeciwnie, niz zaokraglenie krawedzi 18. Prowadnica 16 pro¬ wadzi stempel 14, zapewniajac dokladnosc jego pracy.Ucha 2 ksfcattuja sie dopiero w strefie C (fig. 7 i 8). Sluza do tego szczeki 20, zaopatrzone w pól¬ okragle wglebienia 21. Gdy szczeka, posuwajac sie w kierunku III, naciska brzeg tworzywa 41, któ¬ rego zaginanie zostalo juz zapoczatkowane, na¬ stepuje dalsze zwijanie sie ucha. Prosta 40, która przy tym ulega niewielkiemu odksztalceniu pod¬ chodzi az pod dolna powierzchnie tworzywa 41, przy czym przy równoczesnym zaokragleniu sie konców 42 powstaja regularne ucha. Przy tym zabiegu mozna do tworzacych sie uch zalozyc sworznie 6. Na fig. 5 pokaziane jest urzadzenie, za pomoca którego sworznie 6 za posrednictwem glowicy obrotowej 7. ulozyskowonej elastycznie, wchodza do uch 2 w chwili ich powisitawania.Sworznie przesuwaja sie w kierunku S i sa pro¬ wadzone po oslonfe 8 (fig. 5).Ksztaltowanie ostrych krawedzi III odbywa sie w strefie D, za pomoca stempli 31 i podkladki 32 (fig. 10). Usuwanie czesci 42' tworzywa 41 zacho¬ dzi przed tym przy pomocy stempli 12, 12 (fig. 9).Ze wzgledu na to, ze w poprzedniej strefie C zo¬ stal juz wytloczony otwór miedzy krawedziami 3, 3, obrabiany prezdmiot rozpada sie na dwie go¬ towe* zawiasy po zaostrzeniu brzegów.Zawiasy, wykonane w sposób wedlug wynalaz¬ ku, moga posiadac wykrój 4, stanowiacy ich za¬ lete. W celu umocowania zawiasy w drzewie, np. w ramie okiennej, nalezy wykonac podluzne na¬ ciecia dlugosci, odpowiadajacej szerokosci zawia¬ sy. Wykonywa sie to przy przy pomocy znanego dkrtay fctórego ostrosc prsewafeiie ine jest równo- uatorna lec« jegimniejsza w srodkowej czesci ocitrza, pod wplywem czego naciecie jest glebsze po obu koncach. Tej postaci naciecia odpowiada ksztalt zawiasów z zaostrzona krawedzia, przez co zalozenie zawiasów jest ulatwione przy zmniej¬ szonym niebezpieczenstwie rozlupania drzewa. PL