Przedmiot wynalazku dotyczy amortyzatora uderzen, w którym uderzenia sa pochlaniane przez energie, zuzywana przy zderzeniu na wza¬ jemne zblizenie- do siebie odpowiednich elemen¬ tów amortyzatora.W amortyzatorze uderzen wedlug wynalazku energia naprezenia, wyzwalana przy przegina¬ niu poza granice elastycznosci gietkiego metalu, np. miekkiej stali, stwarza opór we wzajemnym zblizaniu do siebie czesci roboczych amortyza¬ tora.Ponizej opisano tytulem przykladu przedmiot wynalazku w zastosowaniu do urzadzenia zrzu¬ towego do ladowania towarów.;Na rysunku uwidoczniono kilka postaci wyko¬ nania przedmiotu wynalazku, przy czym fig. 1 przedstawia widok z przodu jednej z odmian urzadzenia, czesciowo w przekroju, fig. 2 — wi¬ dok z boku tegoz urzadzenia, fig. 3 — widok perspektywiczny innej odmiany urzadzenia przed zalozeniem tasm amortyzacyjnych, fig. 4 — prze¬ krój tegoz urzadzenia z zalozonymi tasmami i nurnikiem w pierwszym stadium ruchu robo¬ czego, fig. 5 — ksztalt tasm po osiagnieciu przez nurnik najnizszego polozenia, fig. 6 — dalsza odmiane urzadzenia z nurnikiem w postaci kwa¬ dratowej rury, pochlaniajacej energie uderzenia przez rozcinanie krawedzi bocznych, fig. 7 — sposób zwijania sie scian bocznych rury wedlug fig. 6, fig. 8 — jeszcze jedna odmiane urzadze¬ nia, w której pozioma tasma amortyzacyjna po¬ chlania energie uderzenia przez odpowiednie przeginanie sie, fig. 9 i 10 zas przedstawiaja odpowiednio widok z boku i z góry urzadzenia, podobnego do urzadzenia uwidocznionego na fig. 8, w którym stosuje sie jednak mechanizm skladajacy sie z polaczonych ze soba przegubo¬ wo ramion i sluzacy do przenoszenia sil dyna¬ micznych uderzenia.W przypadku odmiany urzadzenia wedlug wy¬ nalazku uwidocznionej na fig. 1 i 2 miekka tasma stalowa 1 o szerokosci okolo 75 mm i gru¬ bosci okolo 3 mm przechodzi w dól na zew¬ natrz pionowych wsporników 2 po krazkach .?, 4, umieszczonych w górnej czesci wsporników oraz opasuje od dolu nurnik 5.Odrtep pomiedzy ***rnMd«m 5 a pionowymi r wspornikami 2 wystarcza do przepuszczenia tasm 1. Tasmy poddawane sa w czasie ruchu kolejnym przeciwnie skierowanym przeginaniem, przechodzac najpierw po krazkach dodatko¬ wych 3, a nastepnie po krazkach glównych k.Krazki glówtne 4 osadzone sa na tulejach 10, obracajacych sie na osiach 30. Krazki dodat¬ kowe 3 obracaja sie na osiach 12.Jezeli szerokosc tasm jest stala, opór jest rów¬ niez staly w czasie calego procesu odksztalcania, natomiast w przypadku zastosowania zmiennej szerokosci taim opór zmienia sie w miare od¬ ksztalcania sie ich. Na ogól uwaza sie za ko¬ rzystne, by opór na poczatku procesu odksztal¬ cania byl nieco mniejszy, niz przy jego koncu.W odmianie wykonamia wedlug fig. 3—5 nur¬ nik 6 o przekroju kwadratowym wchodzi do pochwy 7. Dwie tasmy 8 i 9 z blachy metalo¬ wej, sa tak umieszczone, ze nurnik 6 nie moze wsunac sie do pochwy 7 bez przegiecia tasm.Gietkie tasmy 8, 9 sa utrzymywane we wla¬ sciwym polozeniu za pomoca listwy 13, przymo¬ cowanej do pochwy 7 i tak uksztaltowanej, by stanowila ona prowadnice tasmy.Tasmy 8, 9 zostaja przy uderzeniu przegiete dokola zaokraglonych górnych obrzezy po¬ chwy 7 przy czym etaergia dzialania przegina¬ jacego pochlania energie uderzenia. W konco¬ wej fazie ruchu nurnika tasmy przybieraja ksztalt, uwidoczniony na fig. 5.W odmianie wykonania wedlug fig. 6, 7 nur¬ nik 15 posiada postac rury, która przy opusz¬ czaniu sie wchodzi na podstawe 16 o ostrych krawedziach bocznych 17.Poniewaz nurnik 15 jest wbijany przez ude¬ rzenie na podstawe 16, naroza nurnika zostaja rozdete, a wszystfcie cztery jego scianki boczne przybieraja postac zwitków 18 (fig. 7).W urzadzeniu, przedstawionym na fig. 8, po¬ zioma gietka tasma metalowa 19 opasuje krazki glówne 20 i przechodzi po krazkach dodatko¬ wych 21. Nurnik 22, umieszczony srodkowo po¬ miedzy krazkami 20, opadajac naciska na ta¬ sme 19 w dól, a energia odksztalcenia potrzebna do przegiecia tasmy dokola krazków 20 pochla¬ nia energie uderzenia.Podobne urzadzenie uwidoczniono na fig. 9, 10, jednak w tym przypadku krazki &0, £1 sa osadzone na ramionach 24, 25, polaczonych u gó¬ ry za pomoca sworznia ze zderzakiem 26 i tak uksztaltowanych w dolnej swej czesci, ze moga slizgac sie po powierzchni 28.Na skutek uderzania nurnik 23 naciska na zderzak 26, co powoduje rozchylenie sie na zew¬ natrz ramion 24, 25, podczas gdy tasma 19 Jest przesuwana poprzez krazki.Tuleja 27 zabezpiecza dolne konce tasmy 19 od zwisania. PL