Gwajakolosulfonian potasu jest znanym od szeregu lat zwiazkiem, szeroko stosowanym ja¬ ko srodek leczniczy przy schorzeniach dróg od¬ dechowych. Zwiazek ten jest dotychczas wytwa¬ rzany przewaznie przez dzialanie stezonym kwa¬ sem siarkowym na gwajakol i nastepne prze¬ prowadzenie otrzymanego w ten sposób kwasu sulfonowego w jego sól potasowa. Ponadto znany jest takze sposób otrzymywania gwajakolu kry¬ stalicznego i oleistego ze smoly, uzyskiwanej z suchej destylacji drewna, poprzez gwajakolany magnezu, baru itp. Sposoby te sa jednak bardzo klopotliwe i kosztowne.Niedogodnosci te usuwa sposób wytwarzania gwajakolosulfonianu potasu, stanowiacy przed¬ miot wynalazku i polegajacy na wytwarzaniu go, stosujac jako surowiec wyjsciowy smole, otrzymywana przy suchej destylacji drewna z drzew iglastych a stanowiaca produkt odpad¬ kowy przy produkcji terpentyny. Sposób ten rózni sie od powyzej wspomnianego tym, ze jest przeprowadzany bez wydzielania gwaja¬ kolu. W mysl wynalazku wspomniana smole traktuje sie kwasami i alkaliami i destyluje, zbierajac frakcje przechodzaca powyzej 200° C.Otrzymany olej, bez wydzielania, jak juz wspo¬ mniano, gwajakolu, sulfonuje sie 100 %-owym kwasem siarkowym w temperaturze do 140° C, nadmiar kwasu siarkowego zobojetnia sie, z mieszaniny zas kwasów sulfonowych, po przez frakcjonowana krystalizacja ich soli metali ziem alkalicznych otrzymuje sie czysta sól kwasu gwajakolosulfonowego, która nastepnie prze¬ prowadza sie w gwajakolosulfonian potasu w sposób ogólnie znany.Przyklad. 3000 czesci smoly odpadkowej pozostalej przy wytwarzaniu terpentyny odwad¬ nia sie, zmydla, wykwasza i destyluje. Frakcje destylatu przechodzaca w granicach temperatur 200° —250° C zadaje sie 100 czesciami 100%- *) Wlascicielka patentu oswiadczyla, ze wynalazca jest dr inz. Aleksander Wielopolski w Warszawie.owego kwasu siarkowego, np. w temperaturze 110q C. Z powstalej mieszaniny kwasów sulfono¬ wych jednofenoli, dwufenoli i innych homolo- gów, oraz kwasu siarkowego, uzytego w nad¬ miarze, usuwa sie ten ostatni, np. wodorotlen¬ kiem wapnia. Roztwór, w którym pozostaja kwasy sulfonowe i sulfoniany wapnia jedno¬ fenoli (np. krezolu, kreozolu i innych) i wielo- fenoli, zadaje sie 150 czesciami weglanu baru.Kwasy sulfonowe przechodza w sulfoniany baru, posiadajace rózna rozpuszczalnosc i droga frak¬ cjonowanej krystalizacji z wody wydziela sie z nich gwajakolosulfonian baru, który trakto¬ wany 100 czesciami weglanu potasu daje czysty gwajakolosulfonian potasu. PL PL