Wynalazek niniejszy dotyczy sposobu prze¬ dzenia bawelny lub podobnego przedziwa oraz urzadzenia do wykonywania tego sposobu. Cal¬ kowita przemiana tasmy na nic nastepuje wedlug tego sposobu przez nieprzerwane wy¬ ciaganie polaczone z jednym tylko skreceniem z pominieciem skrecen posrednich na wrzecien- nicach.Wynalazek stosuje sie zarówno do przedzenia ciaglego na samoprzasnicach obraczkowych, jak równiez do przedzenia okresowego na samo¬ przasnicach wózkowych (selfaktor). Charaktery¬ styczna cecha wynalazku polega na tym, ze cale przedzenie wykonuje sie w jednym zabiegu od¬ dzialywania na tasme wlókiennicza. Unika sie równiez koniecznosci bocznego przesuwania tas¬ my zgrzebnej przy przeprowadzaniu jej miedzy walcami wyciagarki. Tasma przesuwa sie nor¬ malnie wzdluz osi od walca do walca i nie ulega uszkodzeniu w postaci zgrubien, jakie moga tworzyc sie w tasmie.Wedlug wynalazku otrzymuje sie gotowa tas¬ me do skrecania w nic z tasmy, wychodzacej ze zgrzeblarki, dzieki szeregowi ciagniec czastko¬ wych.Do wykonywania tego sposobu stosuje sie urzadzenie, skladajace sie z kilku par walców ciagnacych, np. z siedmiu par walców dzialaja¬ cych kolejno i napedzanych mechanicznie.Urzadzenie to jest przymocowane do przedzarki (przasnicy), od której otrzymuje naped, a która dziala skrecajaco jednorazowo na wyciagnieta tasme i przeksztalca ja w nic.Laczenie nici sprowadza sie do laczenia tasm, gdy sie one koncza w garnku.Calkowite wyciaganie mozna wedlug wynalaz¬ ku przeprowadzic za pomoca wymienionego wyzej urzadzenia. Tasme ze zgrzeblarki prze--prowadza sie miedzy szeregiem par walców ciagnacych, za pomoca których wykonuje sie szereg rozciagniec czesciowych, które co do war¬ tosci nie sa jednostajnie progresywne. Zwlaszcza pozadane jest, azeby najwieksze rozciaganie mialo miejsce w ostatniej parze walców (to zna¬ czy w najblizszym sasiedztwie miejsca, w któ¬ rym tasma wchodzi do zespolu walców rozciaga¬ jacych), podczas gdy pomiedzy druga i trzecia para walców, liczac od wyjscia tasmy, rozciaga¬ nie zostaje zmniejszone, aby nie obciazac zbyt¬ nio drugiego walca, który jest najslabszy.W urzadzeniu wedlug wynalazku przasnica ma jedyne zadanie wykonania skretu, który jest ostatecznym skretem nitki. linie styczne miedzy kolejnymi parami wal¬ ców urz«d7*nia znajduja sie w tej same] plasz¬ czyznie, dzieki czemu calkowite wyciaganie od¬ bywa sie równiez w Jednej plaszczyznie.W tej samej plaszczyznie, w odstepach nie¬ znacznie rózniacych sie i regulowanych w zalez¬ nosci od dlugosci wlókna, sa rozmieszczone wal¬ ce, pod których dzialaniem nastepuje sciskanie tasmy oraz jej wyciaganie z róznymi predko¬ sciami przez kolejne pary walców, przy czym rozciagnieta tasma nie zmienia swojego ksztaltu i nie otrzymuje zadnego skretu az do chwili, gdy opuszczaiac urzadzenie wyciagowe zostaje pod¬ dana jedynemu i ostatecznemu skretowi, za pomoca przasnicy.W urzadzeniu wedlug wynalazku walce róz¬ nych par zespolu wyciagarki tasm sa wzajemnie dociskane przy wyzyskaniu ich predkosci obwo¬ dowej, przy czym docisk rozklada sie na rózne pary walców za pomoca ukladu wahaczy wy¬ równujacych. Wahacze te powoduja czesciowe wyrównywanie miedzy dwiema sasiadujacymi parami walców oraz dalszymi nastepujacymi dwiema parami walców, jak równiez powoduja wyrównywanie miedzy dwoma dowolnymi od¬ cinkami ukladu wyciagajacego. Uzyskuje sie dzieki temu zupelne wyrównanie calosci zespolu walców wyciagarki.Tasma, przeprowadzana miedzy parami wal¬ ców wyciagajacych, wchodzi miedzy walce na¬ stepujacych par sprasowana juz w takim stopniu, iz unika sie przez to slizgania ich na liniach stycznych do walców i zapewnia równomiernosc skretu i równomierny opór z zapobieganiem zrywania sie przy stosowaniu dokladnej kontroli wlókien.Dzieki wyeliminowaniu ukosnych przesuniec tasmy w stosunku do osi walców mozna stoso¬ wac walce o mniejszej dlugosci i wywierac na Jednostke powierzchni tasmy daleko wiekszy nacisk bez potrzeby przeprowadzenia ogólne) zmiany dla obciazenia walca.Jak wiadomo, w celu zamiany bawelny w nic nalezy Ja poddac nastepujacym fazom obróbki: rozerwanie kapsli, ich otwarcie i trzepanie, cze¬ sanie, doprowadzenie bawelny do zgrzeblarki, a wreszcie do przasnic.Urzadzenie sluzace do przeprowadzenia sposo¬ bu wedlug wynalazku nie zmienia samych pro¬ cesów produkcji, lecz uskutecznia w jednym jedynym zabiegu wszystkie dzialania, powoduja¬ ce zwezenie tasmy, które normalnie wymagaly¬ by co najmniej czterech osobnych urzadzen.Urzadzenie to pozwala na zmniejszenie ilosci maszyn, czasu pracy, robocizny oraz kosztów utrzymania maszyn. Jest to urzadzenie pomoc¬ nicze, umieszczone na samoprzasnicy obraczko¬ wej i przez nia napedzane.Urzadzenie wedlug wynalazku przedstawiono na rysunkach, przy czym fig. 1 przedstawia wi¬ dok z przodu urzadzenia wyciagowego; flg. 2 — widok z boku urzadzenia wyciagowego; flg. 3 14 — widok z góry i boczny urzadzenia nacisko¬ wego, zwanego „trzewikiem hamulcowym"; flg. 5 — widok z przodu czesciowo w przekroju przasnicy obraczkowej, polaczone] z urzadzeniem do wyciagania tasmy; flg. 6 — schematyczne dzialanie mostka samoczynnie centrujacego, osadzonego na osiach dwóch górnych sasiednich walków naciskowych. Na rysunku przedstawio¬ no mostek w dwóch róznych polozeniach, lig. 7 18 przedstawiaja widok z boku i z góry mostka do samoczynnego centrowania; flg. 9 — prowadnik lub zbieracz wlókien wyprowadza¬ nych z wlasciwego kierunku; flg. 10 — czesc ukladu lin transmisyjnych do napedzania osmiu wrzecion (sektora) przedzarki; flg. 11 — widok z boku urzadzenia przeclwwagowego w ukladzie transmisyjnym wrzecion jak na flg. 10; flg. 12 — widok z przodu urzadzenia przedstawionego na fig. 11; fig. 13 — przekrój wzdluz linii A —A na fig. 11 w przypadku, gdy przeciwwaga opadla do poziomu wzdluz tej linii lub ponizej, a fig. 14 — fragment wyciagarki, skladajacej sie z siedmiu walców do obslugi dwóch wrzecion przasnicy w widoku z góry. Uwidocznia ona równiez boczne urzadzenie napedowe walców wyciagajacych.Urzadzenie na fig. 1 sklada sie z walców 1 — 7 do wyciagania tasmy bawelnianej. Kola zebate 8 —17 sluza do nadawania ruchu tym walcom oraz do zmiany ich szybkosci. Kolo zebate 17 laczy zespól walców z kolem zebatym samo¬ przasnicy obraczkowej.Te kola zebate sa dobrane tak, aby szybkosc obrotu napedzanych walców byla coraz wieksza, — 2 —poczawszy od walca 1 w kierunku do dolnego walca 7, w zaleznosci od zadanego stopnia wy¬ konczenia nitek.Na fig. 2 cyframi 1' —7' oznaczone sa górne walce, które na przyklad moga byc okryte skóra lub innym elastycznym materialem i two¬ rza pary z odpowiednimi karbowanymi dolnymi walcami metalowymi. Walce kazdej pary styka¬ ja sie ze soba i sa dociskane przy pomocy na¬ rzadów dociskowych 18— 21. Te ostatnie wspól¬ dzialaja z palakiem 22 oraz z dzwigniami wyrównawczymi, tworzacymi zrównowazony mechanizm naciskowy; dzialaja one pod wply¬ wem sprezyny 23. Wyciagarka spoczywa na odejmowalnej podstawie 24 i jest umieszczona na przedzarce w sposób dowolny. W garnku 25 (fig 2 i 5) znajduje sie rozciagana tasma 26.Wychodzaca z garn&a 25 tasme 26 przeprowadza sie ponad kraziuem 21 i przez lejek 28 na trase wyciagarki, na której podlega przygotowawczej operacji rozciagania do jedynego i ostatecznego skrecenia w nic na nizej umieszczonych wrze¬ cionach przasnicy.Tasma 26 z garnka 25 po przejsciu przez le¬ jek 28 zostaje pochwycona przez pierwsza pare walców, po czym zostaje przekazana dalszym parom, ulegajac stopniowo rozciaganiu, to zna¬ czy stopniowo staje sie ciensza. Srednice tych walców jak równiez zeby trybów napedowych, o czym wyzej wspomniano, sa dobrane tak, iz predkosc ruchu tasmy zwieksza sie w kierunku od pary walców przyjmujacych tasme do ostat¬ niej pary walców wypuszczajacych juz przygo¬ towana tasme do operacji przedzenia. Opuszcza¬ jac wyciagarke tasma jest w stanie waziutkiej tasiemki, która przechodzac na wrzeciona samo¬ przasnicy otrzymuje na niej skret jedyny i osta¬ teczny, tworzac nitke odpowiedniego numeru.Na fig. 5 uwidoczniono samoprzasnice obracz¬ kowa 29 wraz z cewka 30 nawijajaca tasme 31 po jej skreceniu w postaci nici. Tasma 31, opusz¬ czajac ostatnia pare walców wyciagarki i otrzy¬ mujac skret, zostaje nawinieta na cewke za posrednictwem wrzeciona i biegacza, krazacego po obraczce samoprzasnicy. Podobnie jak w urzadzeniu wedlug fig. 2 siedem górnych wal¬ ców I' — 7' jest pokrytych elastycznym materia¬ lem, np. skóra.. Walce 7\ &t 5' maja krótsze pokrycie niz walce 4', 3'9 2* i 1'. Poniewaz tasma zostaje zwezona przy przejsciu przez poprzedzajace walce, wy¬ korzystuje sie ten fakt do zwiekszenia nacisku, jaki walce wywieraja na jednostke powierzchni tasmy, bez koniecznosci zmiany nacisku calko¬ witego na powyzsze walce.Urzadzenie naciskowe na fig. 5 jest udoskona= lona odmiana urzadzenia w porównaniu do urza¬ dzenia naciskowego przedstawionego na fig. 2, dzieki zastosowaniu nastawnej przeciwwagi 39, która mozna prze$uwac na drazku 40, zaopa¬ trzonym w podzialke, i zabezpieczyc przy po¬ mocy sruby 41.Poza tym rozdzial momentów nacisku przy wzmozonym nacisku na tylne walce 1', 2\ 3', 4' nastepuje w sposób podobny do opisanego w zwiazku z fig. 2. Walce 2' i 1' sa przyciskane do przeciwleglych walców przy pomocy przeciw¬ wagi 42. Ta ostatnia tworzy mostek dzialajacy jednoczesnie na obie pary walców. Pary walców 3', 4' sa przyciskane przy pomocy innej iden¬ tycznej przeciwwagi. To samo odnosi sie do pary walców 5', 6'. Kazda z tych przeciwwag 42 posiada ksztalt rombowy i jest zaopatrzona w czop 43. Jeden z boków rombu stanowi lozy¬ sko, sluzace jako oparcie dla osi 441 nizej polo¬ zonego przeciwwalca. Drugi bok 45 rombu stano¬ wi gladka powierzchnie, umozliwiajaca opieranie sie mostka na osi A51 wyzej polozonego [przeciw¬ walca. Na czopie 43 jest osadzony arazeK 46, polaczony na koncu z ramieniem 47 przenosza¬ cym sile na czop 43, wywolujacym nacisk samo- centrujacej przeciwwagi 42 w postaci mostka rombowego, dzialajacego na obie osie 441, 451, które poprzez tuleje obrotowe 442 i 452 przeno¬ sza ten nacisk na odpowiednie górne walki.Jezeli odstep pomiedzy osiami 441 i 451 zwieksza sie, nastepuje wychylenie calej przeciwwagi 42 dokola osi walca 441 (fig. 6) i punkt 43 przesunie sie w polozenie do miejsca 43* w prawo w taki sposób, iz rzut jego 43" na odcinek 441 — 451 dzieli ten ostatni na dwie czesci, których wza¬ jemny stosunek odpowiada prawie dokladnie odcinkom obu czesci segmentu 441 — 451. Urza¬ dzenie to ma na celu zapewnienie równomierne¬ go rozdzialu cisnienia. Na fig. 10 uwidoczniono duzy blaszany beben 46, napedzajacy wrzeciona samoprzasnicy za pomoca' liny bez konca 47 i krazków prowadniczych 50, zapewniajacych naped wrzecion. Lina 47 przechodzi nad krazka¬ mi napedowymi 48 osmiu wrzecion, przy czym po opasaniu po liniach stycznych kazdej pary krazków 48 przechodzi na luznych krazkach 49, obejmujac beben 46 i ostatecznie na krazek 50, na którego czopie 54 jest zawieszony ciezar 53.Czop 54 jest osadzony przesuwnie w szczelinie 55 widelek 56. Ciezarki moga opuszczac sie ponizej poziomu A—A przedstawionego na fig. 11, jak to widac na fig. 13 w przekroju wzdluz tej linii A —A na fig. 11.Na fig. 14, przedstawiajacej konstrukcyjna od¬ miane urzadzenia ze wszystkimi napedami — 3 —umieszczonymi po jednej stronie, wal 59 walca 7" Jest walem napedowym trzech walców. Czop 59* wspólpracuje z czopem 56 walu 57 drugiego walca 0". Wal 60 trzeciego walca 5" jest na¬ pedzany równiez walem 59 i przenosi ruch na kolejne waly 62, 63, 64 w sposób znany. Prze¬ niesienie zmniejszonego napedu drugiego walu 57 przez wal 59 posiada te zalete, iz unika sie szko¬ dliwych drgan, które powstawalyby, gdyby wal 51 byl napedzany bezposrednio od walu 60 przez zwielokrotnienie ruchu. Ten nowy sposób rozkladania ruchu z napedem umieszczonym po jednej stronie jest wazny, poniewaz w opisanyna sposobie wyciagania, który jest wylacznie spo¬ sobem mechanicznym, czyli nie opartym na poslizgu tasmy, drugi walec moze wykonywac czesciowe wyciaganie, które mu przypada w udziale w stopniu odpowiednio zredukowa¬ nym.Koniki 65, 65' (fig. 9) posiadaja wyciecia 651, 652, których szerokosc zwieksza sie w kierunku do miejsca, w którym tasma wchodzi do zespolu walców. Drazek 66 dzwiga te koniki, unoszac jarzmo 67. Urzadzenie to odciaza tasmy 26 i 26'. PL