Wynalazek dotyczy akumulatorów elek¬ trycznych, a w szczególnosci akumulato¬ rów o galaretowatym elektrolicie, zawie¬ rajacym zjonizowamy roztwór wodny kwa¬ su siarkowego oraz ponizej wymienione substancje unieruchomiajace, i ma na celu usuniecie licznych wad, spowodowanych stosowaniem takiego elektrolitu, Wiadomo, ze elektrolity, zawierajace kwas siarkowy (//2SO4), niepozadanie zmniejszaja swa gestosc wskutek dzialania kwasu, a poza tym umozliwiaja powstawa¬ nie dwutlenku siarki, który, jak wiadomo, jest gazem uciazliwym dla obslugi i po po¬ laczeniu sie z woda ma znaczna zdolnosc nagryzania plyt, a pecherzyki gazu, two¬ rzace sie w duzych ilosciach przy nagry¬ zaniu, moga zablokowac elektrody aku¬ mulatora, co w najlepszym razie zmniejsza jego pojemnosc, o ile nie spowoduje pola¬ ryzacji elektrod. Poza tym wiadomo, ze dwutlenek siarki ma wlasnosci silnie tru¬ jace i niszczace.Oprócz wad, wymienionych wyzej, aku¬ mulatory kwasowe maja jeszcze i te wade, ze woda z roztworu kwasu siarkowegowyparowuje sama przez sie z biegiem cza¬ su oraz pod wplywem wzrostu temperatu¬ ry wskutek ladowania i wyladowywania, akumulatora. Zmniejszenie sie ilosci wody na skutek wyparowywania jej z elektroli¬ tu, zwieksza jego stezenie, co obniza po¬ jemnosc elektrod.Wedlug wynalazku wprowadza sie do powyzszego elektrolitu jedna lub wiecej suibstancyj utleniajacych o»raz zaopatruje sie aikumiuilatoir w zamkniecie, zapobiielga- jaoe uchodzeniu pary wodnej z elektrolitu, a jednoczesnie pozwalajace na ulatnianie sie gazów o preznosci, wiekszej niz prez¬ nosc pary wodnej, przy czym zamkniecie to stanowi ciecz, nie wcbodlzaca w reakcje z<* skladnikami elektrolitu i umieszczona w zbiorniku elektrolitu w ten sposób, ze zamyka calkowicie tein zbiornik.W akumulatorze Wedlug wynalazku osiaga sie moznosc utrzymania gestosci elelktrolitu w odpowiednim i zasadniczo niezmiennym stanie, wykluczenie lub ogra¬ niczenie do minimum wydzielania dwu¬ tlenku siarki, a to dla zapobiegania szko¬ dliwemu oddzialywaniu tego gazu na elek¬ trody oraz w celu usuniecia innych wad, zwfiazanych z jego wlasnosciami, zwiek- sizlelniie pojemnosci akumulatora pirzy lado¬ waniu i wyladowywaniiu; poza tym w aku¬ mulatorze wedlug wyinalazlku unika sie wzrostu temperatury przy procesie lado¬ wania, osiaga koniecznie utlenianie elek¬ trod w czasie ladowania, krótszym niz zar zwyczaj, oraz umozliwia akumulatorowi przetrwanie ladowan zbyt duzym pradem bez uszkodzenia elektrod.Dla lepszego zrozumienia tych ulepszen pozadanie jest rozpaitrzyc je w pierwszym rzedzie na przykladzie jednego z najcze¬ sciej stosowanych zasadniczych skladów elektrolitu, utworzonego ze zjonizowane- go roztworu woidlnego jednego lmb wiecej krzemianów i Jednej lub wiecej nieczyn¬ nych substaincji porowatych.Jako zjonizowany roztwór wodny sto¬ suje sie najlepiej kwas siarkowy, którego gestosc winna byc w przyblizeniu 33°Be.Z krzemianów stosujle sie przewaznie krze¬ mian sodowy lub krzemian potasowy, jed¬ nak mozna stosowac takze krzemiany me¬ tali ziem alkalicznych, np. krzemiany baru lub wapnia. Jako skladnik pozostaly, u- tworzony z jednej substancji porowatej lub z wiekszej liczby substancji porowa¬ tych, stasuje sie przewaznie azbest, paste celulozowa lub ich mieszatnine.Ponizej podano dwa przyklady omówio¬ nego zasadniczo skladu elektrolitu.Przyklad I.Wodny roztwór kwasu siarkowego o ge¬ stosci 33°Be -^- 10 cz. wagowych.Krzemian sodowy — 5 cz. wagowych Azbest sproszkowany — 1 cz. wagowa.Przyklad IL Wodkiy rozitwór kwasu siarkowego o ge¬ stosci 33°Be — 20 cz. wagowych Krzemian sodowy — 10 cz. wagowych Azbest sproszkowany— 1 cz. wagowa Pasta celulozowa — 1 cz, wagowa.Udoskonalenia, objete wynalazkiem, po¬ legaja na dwóch zasadniczych faktach, a mianowicie na zastosowaniu utleniacza, wprowadzonego wprost do masy elektro¬ litu oraz na zastosowaniu zamkniecia za pomoca cieczy, które moze dzialac jako samoczynny zawór selekcyjny, przepusz¬ czajacy pewne substancje i uniemozliwia¬ jacy przejscie innym.Jako wspomniany utleniacz stosuje sie najlepiej nadmanganian lub dwuchromian potasowy. Kazdy z tych zwiazków moze byc uzyty w illosci 5 g na 1000 g zasadni¬ czego elektrolitu. W przypadku zastoso¬ wania nadmanganianu potasowego, np. gdy trzeba dodac go d!o roztworu kwasu siatkowego, najlepiej jeist nadmanganian diodawac po rozpuszczeniu go w trzy¬ krotnie przieldystylowanej wodzie, choc mozna stosowac wode zwykla lub nawet kazdy inny odpowiedni rozpuszczalm/ik.Wspomniany utleniacz, obecny w roz¬ tworze o wymaganym stezeniu objetoscio¬ wym, ma za zadacie utlenic dwutlenek - 'i -siarki i w ten sposób odtworzyc czastecz- ke kwasu siarkowego, z której ten dwu¬ tlenek powstal. W tein sposób unilka sie w elektrolicie znanych ujemnych objawów, wywolanych stosowaniem kwasu siarko- w/elgo.W wyniku tego mozna zapobiec zminfej- szamiu sie gestosci elektrolitu, wywolanej strata czasteczlek kwasu siarkowego w e- lektrolicie, co oznacza w przypadku dzla- lania takiego elektrolitu na plyte olowia¬ na, zapobieganie stracie pojemnosci plyty, a tym samym utrzymanie jej w stanie na¬ ladowanym przez dluzszy okres czasu.Wprowadzenia substancji utleniajaoeij, pozwalajace na szybkie utlenianie elektrod i zapobiegajace powstawaniu temperatury wyzszej niz normalna, umozliwia calkowi¬ te usuniecie, a co najmniej zmniejszenie do minimum wydzielania dwutlenku isiiairki.Ilosc substancji utleniajacej, np. nad¬ manganianu potasowego, nie zmniejsza sile, a to dzieki temu, ze jieislt w.czasie elekt: o- lizy odtwarzana przez dzialanie tlenu, wy¬ dzielanego na plycie dodatniej, przez co elektrolit zachowuje zadana moc. Dziala¬ nie utleniacza stanie sie bardziej jasne, gdy rozwazymy np. ze nadmanganian penso¬ wy w roztworze elektroliltycznym, opar¬ tym* na kwasie siarkowym, w obecnosci kwasu siarkowego z tego roztworu, tworzy czasiteczlki kwasu nadmanganowego, zwia¬ zku bardzo nietrwalego) i rozkladajacego sie z uwolnieniem atomów tlenu „in statu nascendi", które utleniaja dwutlenek siarki (SO2) tworzac trójtlenek siarki [SOz] da¬ jacy z woda, zawarta w roztworze, kwas siarkowy (//2SO4).Jezeli chodzi o czynnik, uzupelniajacy dziiialianie srodka utleniajacego w celu za¬ pewnienia niezmiennosci masy elektrolitu, to, jak wspomniano, sklada sie on z zamk¬ niecia za pomoca cieczy, umieszczonego bezposrednio lulb posrednio na masie elek¬ trolitu, mogacego zapobiec ulatnianiu sie pary wodnej, zapewniajac jednoczesnie przejscie w kazdym kierunku gazom oN preiznosici wiekszej oraz samej masie elek¬ trolitu. W tym celu musiano zastosowac ciecz, niezdolna do reagowania ze sklad¬ nikami elektrolitu.Sa trzy glówne sposoby stosowania ta¬ kiej substancji.Pierwszy sposób polega na utworzeniu warstwy bezposrednio na oalelj wolnej po¬ wierzchni elektrolitu. W tym przypadku nalezy stosowac substancje, która nie tyl¬ ko musi byc niezdolna do reakcji ze sklad - mikami elektrolitu, ale tez, jak to wyzej juz. powiedziano, musi miec równiez mniejszy ciezar wlasciwy niz elektrolit, tak ze jezeli nawtelt przejsciowo zatraci sie normalny rozdzial cieczy, to jednak ciecz pokrywa¬ jaca powinna powrócic zawsze db pierwot¬ nego polozenia alby pokryc wolna powierz¬ chnie elektrolitu. Zarówno ciekla wazeli¬ na, jak i gliceryna w sitanie' czystym nadaja sie doskonale do tego celu. Przykladowo okreslic mozna ilosc cieklej waizlefay, ko¬ niecznej do utworzenia opisanej warstwy pokrywajacej na 100 om3 na kazde 1000. cm2 powierzchni, która ma byc pokryta.Przy stosowaniu drugiego zasadniczego sposobu tworzenia zamkniecia za pomoca cieczy elektrolit musi byc unnnelszczony w naczyniu w ten sposób, aby nile wypelnial je calkowicie, gdyz w tym przypadku sto¬ suje sie ciecz, zawarta w substancji poro¬ watej, niezbyt zwartej, jak nip. wata szkla¬ na. Ta wata utrzymuje oileicz przez utwo¬ rzenie wraz z nia masy ciaglej tak, aby nie przepuszczajac pairy wodlnej pozwalala jed¬ noczesnie na ótwaircie warstwy w róznych punktach dla latwego przepuszczania -ga¬ zów o preznosidi, wyzszej od preznosci pa ry wodnej, a po przejsciu tych gazów wra¬ cala natychmiast do normalnej postaci.Trzecim glównym sposobelm umieszcza- niia zamikiiiecia za pomoca cieczy jest po¬ laczenie dwóch pierwszych sposobów; mia¬ nowicie warstwe odlpowkddiiej cieczy u- mieszicza sie bezposrednio na wolnej po¬ wierzchni elektrolitu i nad ta warstwa u- mieszcza sie substancje porowata o malejgestosci i wystarczajaco nasycona ciecza, tworzaca zamilkniecie.Zamilkniecie za pomoca cieczy, opisane wyzej szczególowo, uniemozliwia uchodze¬ nie na zewnatrz pary wodnej, ulatniajacej sie zazwyczaj z elektrolitu w warunkach normalnyeh oraz pod wplywem przejscio¬ wego wzrostu temperatury podczas lado¬ wania i wyladowywania, a przez to zapo biqga wzrostowi stezenia i wysychaniu, e- lektrolitu, które spowodowaloby w rezul¬ tacie zmniejszenie powierzchni czynniej elektrod.W celu sporzadzenia kompletnego elek¬ trolitu z zamknieoiem w postaci warstwy cieczy, umieszczonej bezposrednio na wol¬ nej powierzchni elektrolitu, stosuje sie spo¬ sób podany nizej. Najpierw sporzadza stie sklad zasadniczy elektrolitu. O ile jest on talki, jak wyzeij podano, to roztwór kwasu siarkowego, wode i krzemian luib ikrzemiar ny miesza sie wolno w temperaturze po- kojowtej lub Idkko chlodzac, przez co um:- ka sie stracenia krzemianów. Nastepnie dodaje sie suJbstamcje utleniajaca nalezycie rozpuszczona i calosc starannie miesza, po czym mieszanine studzi sie i dodlaje sklad¬ nik bierny, który -równiez nalezy wymie¬ szac doibrze z pozostalymi skladniJkamii.Przygotowana w ten sposób mase umiesz¬ cza sie w odpowiednimi zbiorniku lub w naczyniu akumulatora, w którym sa juz umieszczone elektrodiy i wreszcie zazwy¬ czaj górna wolna powierzchnie elektroli- tu pokrywa sie odpowiednia iloscia cieczy tak, aby ciecz ta rozpostarla sie na calej powierzchni i plywala na niej stale w po¬ staci cienkiej warstwy. Jak bowiem wyzej powiedziano, gestosc cieczy pokrywajacej musi byc mniejsza od gestosci elektrolitu.Gdy zamkniecie za pomioca ccfecizy u- mieszcza sie na elektrolicie w ten sposób, ze odpowLedlnia ilosc cieczy, majacej slu¬ zyc za zanikniecie, wsiaka w substancje porowata, wówiczais w opisanym wyzej pro¬ cesie zmienia sie tylko czynaiosc ukladania warstwy podrywajacej elektrolit w* ten sposób, ze zaistepuje sie ja umiiejscoiwie- niem sdbstancjii porowatej, która eiwentu- allnie moze byc uprzednio nasycona ciecza zamykajaca.Przy stosowaniu polaczonego sposobu zamilkniecia przieiz utworzenie warstwy cie¬ klej i zastosowaniu substancji porowatej, sporzadza sie zasadnicza mase elektrolitu i umieszcza ja w naczyniu akumulatora, pokrywa sie wolna powierzchnie eiklktroli' tu warstwa cieczy zamykajacej, -po czym niezwlocznie daje sie uzupelnienie w po¬ staci substancji porowatej, przeznaczone; do utrzymania odpowiedniej ilosci tej sa¬ mej cieczy zamykajacej. PL