PL29078B1 - - Google Patents

Description

Wynalazek niniejszy dotyczy sposobu zwiekszania scislosci podloza podkladów kolejowych oraz klina do wykonywania tego sposobu. Wynalazek polega przede wszystkim na tym, ze pomiedzy podklady kolejno wbija sie jeden za drugim kliny, majace w zasadzie przekrój lancetowaty, czyli taki, w którym zwiekszenie grubosci ku górze jest nieznaczne. Kliny te moga byc wbijane np. pomiedzy podkladami w jednym szeregu równolegle do szyn. W ra¬ zie ponownego podbijania na nowo prze¬ lozonych podkladów, kliny najlepiej wbi¬ jac wprost w zwir, bez usuwania go. Wre¬ szcie w niektórych przypadkach moze byc korzystne kilkakrotne osadzanie klina raz po raz w tym samym miejscu, jezeli dolek powstaly po wyciagnieciu klina za¬ sypuje sie sam tluczniem pod dzialaniem jego ciezaru. Po uzyciu klinów lub bez ich uzycia, w celu dalszego uscislania podlo¬ za moga byc stosowane równiez szerokie ubijaki plaskie, u dolu nieco zaokraglone, przy czym ubijaki te moga byc wbijane kafarem.Wyzej zaznaczony klin posiada kra¬ wedz spodnia, najlepiej uzebiona, wzgle¬ dnie wykonana falisto, np. w ten sposób, ze czesc srodkowa wystaje poza krawedzie czesci bocznych. Dlugosc klina moze byc w przyblizeniu równa glebokosci podloza pod podkladami, powiekszonej o wysokosc podkladu, przy czym grubosc klina przy odleglosci okolo 30 cm pomiedzy podkla-darni wynosi najlepiej 10 — 15 cm,, pod¬ czas gdy dlugosc klina wynosi 32 — 40 cm. Na klinie moga byc wytworzone jesz¬ cze poprzeczne zeberka, za pomoca któ¬ rych material podloza, na krótko przed zakonczeniem wbijania klina, moze byc szczególnie silnie ubity w plaszczyznie podstawy podkladów. Pojedyncze kliny laczy sie najlepiej z bijakiem mechanicz¬ nego kafara, przy czym bijak slizga sie w góre i na dól po drazku lub podobnym narzadzie.Rysunek przedstawia przyklad wyko¬ nania przedmiotu wynalazku, a mianowi¬ cie fig. 1 przedstawia przekrój podluzny podloza, na którym leza podklady z szy- nanii oraz dwa kliny wedlug wynalazku wbite na rózna glebokosc, fig. 2 — widok z góry czesci podloza wedlug fig. 1 z jed¬ na szyna, fig. 3 — klin w widoku z bo¬ ku, fig. 4 — klin z bijakiem kafarowym, fig. 5 — przyrzad do silnego wbijania.Na rysunku litera a oznacza warstwe spodnia, litera b — warstwe górna podlo¬ za, skladajaca sie np. z tlucznia, litera c — podklady, litera d — szyne, litera e — klin, z którym drazek / stanowi jedna ca¬ losc lub jest do niego przymocowany, lite¬ ra g oznacza dwa boczne, a litera h srod¬ kowe zaostrzenie klina, litera i — bijak kafarowy, zaopatrzony w raczki i, który moze byc podrzucany w góre mechanicz¬ nie, np. wybuchem materialów palnych, a po okreslonym podniesieniu sie opada na klin. Litera k oznacza zaznaczone kres¬ kami na fig. 1 wzmocnienia, które dziala¬ ja w ten sposób, ze po wbiciu klina wy¬ woluja jeszcze w najwyzszej warstwie podloza zwiekszony nacisk boczny. Moze to byc zastosowane zwlaszcza wtedy, gdy kliny zostaja wbite ponizej dolnej krawe¬ dzi podkladów; litera m oznacza ucha umieszczone na klinach do przyczepiania lancuchów n, za pomoca których klin po osadzeniu moze byc wyciagniety z podlo¬ za i przewieziony razem z bijakiem kafa¬ rowym. Szerokosc klinów w danym przy¬ kladzie jest przyjeta 10 — 12 cm, dlugosc 30 — 40 cm, a wysokosc 50 — 60 cm. Na fig. 5 jest równiez uwidoczniony plaski ubijak o, osadzony na drazku /, który mozna laczyc z bijakiem mechanicznego kafara. PL

Claims (2)

1. Zastrzezenia patentowe. 1. Sposób uscislania podloza podkla¬ dów kolejowych, znamienny tym, ze w podloze pomiedzy podkladami wbija sie a nastepnie wyciaga recznie kliny. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamien¬ ny tym, ze kliny wbija sie kolejno, rzedem równolegle do szyn. 3. Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, zna¬ mienny tym, ze bijak mechanicznego ka¬ fara slizga sie wzdluz znajdujacego sie na klinie drazka. 4. Sposób wedlug zastrz. 1 — 3, zna- • mienny tym, ze przy uscislaniu podloza po ponownym przelozeniu podkladów kli¬ ny wbija sie bezposrednio w lezacy tlu¬ czen bez uprzedniego usuwania go. 5. Sposób wedlug zastrz. 1 — 4, zna¬ mienny tym, ze kliny wbija sie w tluczen kilkakrotnie w to samo miejsce. 6. Sposób wedlug zastrz. 1 — 5, zna¬ mienny tym, ze po wbiciu i wyciagnieciu klinów stosuje sie do dalszego ubicia tlucznia np. ubijaki plaskie, nieco zaokra¬ glone u dolu. 7. Klin do wykonywania sposobu we¬ dlug zastrz. 1 — 5, znamienny tym, ze po¬ siada przekrój lancetowaty, czyli taki, w którym zwiekszanie sie grubosci ku górze jest nieznaczne. 8. Klin wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze jego dolna krawedz jest uzebiona wzglednie uksztaltowana falisto, najlepiej tak, aby czesc srodkowa wystepowala po¬ za dolne krawedzie czesci bocznych. 9. Klin wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze dlugosc jego jest równa w przy- — 2 —blizeniu glebokosci podloza pod podklada¬ mi, powiekszonej o wysokosc podkladu. 10. Klin wedlug zastrz. 7 — 9, zna¬ mienny tym, ze grubosc jego wynosi 10 — 12 cm, a szerokosc 30 — 40 cm. 11. Klin wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze posiada poprzeczne zeberka, któ¬ re szczególniej silnie uscislaja podloze w plaszczyznie podstawy podkladów. 12. Klin wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze posiada na wierzchu drazek, wzdluz którego slizga sie bijak mecha¬ nicznego kafara. Heinrich Steinhage G. m. b. H. Zastepca: inz. F. Winnicki, rzecznik patentowy. DRUK. M. ARCT. CZERNIAKOWSKA 225Do opisu patentowego Nr 29078 Ark. \. VDo opisu patentowego Nr 29078 Ark.
2. 2. -TO "/ fjgr.ó JTlg.4 PL