Wynalazek niniejszy dotyczy sposobu renowacji zuzytych walców drukarskich i srodków do wykonywania tego sposobu.Walec drukarski, zazwyczaj wykonany z miedzi, nasuwa sie podczas pracy na. zbiez¬ ny rdzen, powleka sie farba i toczy sie po materiale, dopóki nie zostanie wydrukowa¬ na pozadana liczba reprodukcji, po czym zdejmuje sie go z rdzenia, obtacza sie i po¬ leruje, aby umozliwic wytrawienie nowego wzoru na jego powierzchni. Przy obtacza- niu i polerowaniu walca grubosc scianki drukujacej zmniejsza sie, a gdy zmniejsze¬ nie dojdzie do pewnej granicy tak, iz po¬ wierzchnia drukujaca zmniejszy sie nai sku¬ tek naprezen i sil, powstajacych podczas czynnosci drukowania albo w czasie wtla¬ czania i zesuwania walca na zbiezny rdzen lub z rdzenia, walec zostaje odrzucony cal¬ kowicie na lom.Typowy przyklad takiej straty mozna przytoczyc z przemyslu wlókienniczego.Srednica normalnego walca drukarskiego wynosi w przyblizeniu 129,34 mm, a sred¬ nica! normalnego zbieznego rdzenia wynosi srednio okolo 88,9 mm tak, iz grubosc scianki drukujacej wynosi w przyblizeniu 20 do 22 mm. W przemysle tym stwierdzo¬ no doswiadczalnie, ze gdy walec zostal ob¬ toczony az do zmniejszenia grubosci scian¬ ki drukujacej do okolo 14,94 mm, to powi¬ nien byc juz odrzucony; strata wynosi w tym przypadku wiecej niz podwójna ilosc miedzi, jaka zostala zuzyta podczas pracy walca.Wobec tego wielokrotnie próbowano re-generowac takie zwbyte walce drukarskie, dodajac miedzi na ich zewnetrznej po¬ wierzchni dla zwiekszenia grubosci scianki drukujacej do pozadanej wartosci. Jednak dodawanie miedzi na zewnetrznej po¬ wierzchni zuzytego cylindra jest bardzo kosztowne i przede wszystkim z tego wzgledu zazwyczaj zuzyte walce zostaja przetapiane.Wedlug niniejszego wynalazku zuzyty waJlec drukarski zostaje odnowiony nie przez dodanie miedzi na jego zewnetrznej powierzchni, lecz przez rozszerzenie walca i nastepnie wylanie go wewnatrz stosunko¬ wo niedrogim metalem lub stopem, np. cyn¬ kiem. W szczególnosci zuzyty walec dru¬ karski zostaje rozszerzany, dopóki jego ze¬ wnetrzna srednica nie osiagnie pierwotnych rozmiarów, po czym wylewa sie go stosun¬ kowo niefcosztownym metalem, .przez który przechodzi otwór rdzeniowy o tych samych rozmiarafch i ksztaltach, co i pierwotny o- twór, przez co przywraca sie sciance dru¬ kujacej walca grubosc pierwotna. Taki wa¬ lec moze byc znowu obtaczany i polerowa¬ ny wiele razy dla umozliwienia wytrawie¬ nia na jego powierzchni drukujacej nowych wzorów bez obawy uszkodzen podczas dru¬ kowania lub tez przy wtlaczaniu na rdzen albo zdejmowaniu z niego.Na zalaczonym rysunku fig. 1 przedsta¬ wia widoki z przodu i czesciowy przekrój walca drukujacego, 'fig. 2— widok koncowy tego walca, fig. 3 — widok i czesciowy przekrój walca) drukujacego w formie od¬ lewniczej jak równiez narzad rozszerzaja¬ cy, fig. 4 -— przekrój walca, rozszerzonego w formie, fig. 5 — widok i czesciowy prze¬ krój juz rozszerzonego walca przed wyko- naaiem w nim podkladu, fig. 6 — przekrój wzdluz linii 6 — 6 na fig. 5, fig, 7 — prze¬ krój rozszerzonego walca z utworzonym w nim podkladem i fig. 8 —- przekrój wzdluz linii 8 — 8 na fig. 7.Jak przedstawiono' na fig. 1, walec dru¬ karski W jest zaopatrzony w zbiezny otwór rdzeniowy! 11 i klin 12, przy czym otwór taki 11 ma na celu umozliwienie latwego wtlaczania walca 10 na rdzen i zdejmowa¬ nie z niego, klin 12 zas sluzy do prowadze¬ nia walca podczas wtlaczania, jak równiez zapobiega przesunieciu walca.W praktycznym wykonaniu niniejszego wynalazku walec drukarski 10 po wielo¬ krotnym obtoczeniu i odpolerowaniu zosta¬ je odnowiony przez rozszerzenie go do za¬ sadniczo pierwotnej srednicy zewnetrznej; w tym celu, jak przedstawiono na fig. 3, u- mieszcza sie go w formie 15, posiadajacej srednice wewnetrzna, zasadniczo równa pierwotnej srednicy zewnetrznej walca, i przez ten walec przetlacza sie narzad roz¬ szerzajacy 14. Forma 13 jest, najlepiej, wy¬ konana z odcinków tak, iz moze byc roze¬ brana dla ulatwienia wyjmowania rozsze¬ rzonego walca. Aby zapobiec przesuwaniu walca podczas jego rozszerzania, zaopatrz je sie forme 13 w pierscieniowe obrzeze 15, o które opiera sie jeden koniec walca. Na¬ rzad rozszerzajacy 14, uzyty dó tegp celu, jest zbiezny na swej dlugosci i zaopatrzony w rowek klinowy 16, który wchodzi na klin 12, gdy narzad 14 jest przetlaczany przez walec, tak iz pierwotny klin 12 zostaje za¬ chowany, podczas gdy walec jest rozszerzo¬ ny, a pierwotny otwór zostaje rozszerzony i jest jednakowy na calej dlugosci. Przy wtlaczaniu narzadu rozszerzajacego 14 przetlacza sie go najlepiej przez mniejszy koniec pierwotnego otworu walca; w tym celu walec 10 umieszcza sie w formie 13, opierajac go koncem o wiekszej srednicy na obrzezu 15. Obrzeze to z kolei jest oparte na odpowiednim zderzaku (nie przedsta¬ wionym na rysunku). Narzad rozszerzajacy 14 zostaje nastepnie przetloczony przez wa¬ lec 10 za pomoca dowokiyeh srodków, a w czasie przetlaczania wszelki nadmiar tnie* dzi zostaje przesuniety na przód walca* gdzie zostaje obciety, aby walec mial pier¬ wotna dlugosc.Po rozszerzeniu w ten sposób zuzytego — 2 —walca do pierwotnej srednicy zewnetrznej wylewa sie w nim wnetrze; w tym celu roz¬ szerzony walec umieszcza sie pionowo na bloku odlewniczym 18, jak przedstawiono na fig. 5, i umieszcza sie w nim rdzen 19* Rdzen 19 ma zasadniczo ten sam wymiar, co i pierwotny otwór rdzeniowy 11 i posia¬ da sizczeline 20 na klin 12. Rdzen 19 umie¬ szcza sie wspólsrodkowo w rozszerzonym walcu najlepiej tak, zeby wiekszy koniec rdzenia znajdowal sie u spodu walca; po takim umieszczeniu przestrzen pomiedzy rdzeniem i wewnetrzna powierzchnia walca wypelnia sie roztopionym metalem, wlewa¬ nym przez otwór 21 w pierscieniu 22, przez który wystaje górny koniec rdzenia 19.Metal wylany twardnieje, po czym rdzen usuwa sie, pozostaje wiec walec drukarski, którego zewnetrzna powloka jest z miedzi, a podklad! zie stosunkowo taniego metalu; poniewaz zas srednica zewnetrzna powloki miedzianej jest ta sama co srednica ze¬ wnetrzna pierwotnego walca, a rozmiary i ksztalt nowego otworu rdzeniowego w pod¬ kladzie sa równiez te same, co i rozmiary i ksztalt pierwotnego otworu rdzeniowego, przeto grubosc scianki drukujacej odnowio¬ nego walca równai sie grubosci scianki pier¬ wotnego walcal W tych warunkach odno¬ wiony walec drukarski moze byc osadzony na normalnym rdzeniu, moze byc obtacza- ny i polerowany wielokrotnie dla umozli¬ wienia wytrawiania nowych wzorów na po¬ wierzchni drukujacej.W praktycznym wykonaniu niniejszego wynalazku stwierdzono, ze najlepsze pola¬ czenie pomiedzy walcem 10 i podkladem 17 otrzymano, ogrzewajac walec przed wlaniem podkladu, poniewaz w tym przy¬ padku walec rozszerza sie jeszcze, a przy chlodzeniu kurczy sie, przylegajac scisle do podkladu.Stwierdzono równiez w praktyce, ze jest korzystna rzecza, gdy pierwotny klin 12 wedlug fig. 1 jest podzielony na pewna liczbe odcinków 25 (fig. 4) przez wyciecie wykrojów 26 przed utworzeniem podklada 17. Po uformowaniu wiec pcklkladu 17 od* cinki 25 zostaja zalane i sluza do umoco¬ wania podkladu 17 w walcu 10.Gdy; podklad jest wykonany z bardzo miekkiego metalu lub stopu, to moze byc pozadane zabezpieczenie konca nowego kii* na 24, aby uchronic go przed uszkodzeniem, gdy odnowiony walec jest wtlaczany na rdzen. W tym przypadku, gdy taka ochro¬ na jest pozadana, umieszcza sie krótki od¬ cinek przygotowanego uprzednio klina 27 w dolnym koncu szczeliny 20 rdzenia 19 przed wylewem podkladu 17. Ten klin wy¬ konywa sie najlepiej ze stali i zaopatruje sie go w wystepy boczne 28, które zostaja pózniej wtopione do podkladów 17. PL