i Przedmiotem wynalazku niniejszego jest narta, której powierzchnia biezna jest zao¬ patrzona w szereg wyzlobien, posiadaja¬ cych kierunek pochyly wzgledem podluz¬ nej osi narty, przy czym jeden szereg tych wyzlobien jest skierowany odwrotnie do szeregu drugiego tak, iz wyzlobienia obu szeregów przecinaja sie wzajemnie przynaj¬ mniej jeden raz na polowie szerokosci po¬ deszwy narty.Na rysunku uwidoczniono przedmiot wy¬ nalazku tytulem przykladu. Fig, 1 przed¬ stawia widok z dolu pierwszej postaci wy¬ konania przedmiotu wynalazku, fig. 2 prze¬ krój wzdluz linii // — // na fig. 1, fig. 3 — przekrój wzdluz linii /// — /// na fig. 1, fig. 4 — widok z dolu drugiej postaci wy¬ konania, fig. 5 — przekrój wzdluz linii V — V na fig. 4, fig. 6 — widok z dolu trzeciej odmiany wykonania wynalazku, fig. 7 — przekrój wzdluz linii VII — VII na fig. 6, fig. 8 — podobny widok z dolu czwar¬ tej postaci wykonania wynalazku, fig. 9 i 10 — przekroje w wiekszej skali wzdluz linii IX — IX wzglednie X— X na fig. 8, a fig. 11 przedstawia widok z dolu,piatej postaci wykonania przedmiotu wynalazku.Narta: wedlug fig. 1 jest utworzona z cze¬ sci drewnianej /, zaopatrzonej w nakladke 2, stanowiaca podeszwe narty i wykonana z materialu twardszego niz drzewo, na któ¬ rym snieg nie zbija sie, np. z celuloidu. Po-Wierzchnia dolna podeszwy narty jest zao¬ patrzona w odpowiednie wyzlobienia, two¬ rzace zeby 4a i 4b, w celu przeciwdzialania slizganiu sie narty w tyl, przy czym zeby te znajduja sie po obydwóch stronach podluz¬ nego rowka srodkowego 3 podeszwy. Kazdy zab posiada powierzchnie plaska 5 i po¬ wierzchnie scieta 6. Na kazdej z obydwóch polówek dolnej powierzchni podeszwy, od¬ dzielonych od siebie rowkiem 3, znajduja sie dwa szeregi zebów pochylonych w kie¬ runkach odwrotnych wzgledem podluznej osi narty.Skosne wyzlobienia, stanowiace dwa szeregi zebów na kazdej polowie powierzch¬ ni podeszwy, przecinaja sie posrodku kaz¬ dej polowy i w ten sposób tworza zebatke o zebach daszkowych, przy czym na kazdej polowie powierzchni podeszwy znajduje sie wspomniana zebatka, a wierzcholki sko¬ snych zebów kazdego szeregu sa rozmie¬ szczone na linii podluznej, przechodzacej przez srodek kazdej polowy podeszwy. Oba ramiona kazdego zeba skosnego tworza z linia poprzeczna do osi narty katy równe mniej wiecej 75°. Katy te moga wynosic od 50 — 80°. Wierzcholki zebów skosnych sa skierowane ku przodowi narty, a po¬ wierzchnie zatrzymujace 6 zebów — ku ty¬ lowi. Ze wzgledu na nachylenie zebów wzgledem kierunku podluznego nachylenie plaskiej powierzchni czolowej 5 zebów jest znacznie mniejsze w krzekroju podluznym (fig. 3) niz w przekroju poprzecznym (fig. 2). Powierzchnie te stawiaja wiec tylko ma¬ ly opór ruchowi nart naprzód. Przy jezdzie natomiast w tyl, snieg zostaje przesuniety ku wierzcholkom zebatek o zebach daszko¬ wych, gdzie zostaje stloczony nie mogac u- sunac sie w bok.Jezeli szerokosc nart wynosi np. 8 cm, a glebokosc wyzlobienia kazdego zeba jest równa tylko 1 mm, wówczas pionowa po¬ wierzchnia zatrzymujaca jednej pary ze¬ bów skosnych wynosi 0,7 cm2, dzieki cze¬ mu, jezeli na calej dlugosci znajduje sie 50 skosnych zebów, cala powierzchnia zatrzy¬ mujaca wynosi 35 cm2. Jest oczywiscie rze¬ cza mozliwa wykonanie na polowie szeroko¬ sci nairty wiekszej liczby zebów sko¬ snych, umieszczonych jeden obok dru¬ giego.Na fig. 4 i 5 przedstawiono odmiane wy¬ konania wynalazku, wedlug której zeby, zbiezne ku dolowi, posiadaja postac pira¬ mid. Piramidy takie wytwarza sie za pomo¬ ca dwóch czynnosci scinania lub frezowa¬ nia, przy czym kierunki tej obróbki tworza wzgledem siebie pewien kat.W wykonaniu wedlug fig. 6 i 7 glebo^ kosc wyzlobien zebów wzrasta od krawedzi kazdego zeba ku srodkowi przestrzeni za¬ wartej miedzy dwiema krawedziami zebów, przy czym powstaje nowa krawedz 8 stano¬ wiaca linie wierzcholkowa bardzo rozwar¬ tego kata nachylenia. Powierzchnia 5 moze byc wypukla lub tez na koncu kazdego ze¬ ba moze byc oddzielona od powierzchni 6 powierzchnia plaska 11.Na fig. 8 — 10 przedstawiono dwa sze¬ regi skosnych zebów po kazdej stronie row¬ ka 3. Wysokosc powierzchni 6 zebów jest w tym przypadku stala na wiekszej czesci dlugosci ramion zebatki liczac od wierz¬ cholka skosnego zeba, po czym glebokosc ta zmniejsza sie stopniowo na pozostalej czesci, az znika zupelnie w miejscu, w któ¬ rym przechodzi ona w druga krawedz 8a, stanowiaca linie przenikania dolnej pla¬ szczyzny podeszwy w powierzchnie 5 zeba sasiedniego od tylu.Srodkowy rowek 3 mozna opuscic i za¬ stapic go piatym szeregiem zebów skosnych, jak to pokazano na fig. 11. Szeregi zebów skosnych sa oddzielone od krawedzi narty kawalkami gladkich powierzchni 10. Oko¬ licznosc, ze krawedzie w tym przypadku nie posiadaja zazebien, umozliwia zastosowa¬ nie obrzezy wzmacniajacych wszelkiego znanego rodzaju. Zeby mozna wytwarzac w powierzchni przez wytlaczanie, walcowa¬ nie, odlewanie lub wycinanie. - 2 - PL