PL248904B1 - Suplement diety do odzyskiwania energii życiowej - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest konglomerat odzyskiwania energii życiowej i witalności oraz niwelacji szkodliwego wpływu alkoholu, mający zastosowanie w procesie korzystnego funkcjonowania zdrowia i ogólnego samopoczucia człowieka. Konglomerat odzyskiwania energii życiowej i witalności oraz niwelacji szkodliwego wpływu alkoholu, charakteryzuje się tym, że składa się z glukozy - 8 g, potasu - 200 mg, witaminy C - 1000 mg, koenzymu Q10 - 30 mg, witaminy B1 - 100 mg, witaminy B2 - 100 mg, witaminy B3 - 100 mg, witaminy B6 - 100 mg, witaminy B12 - 950 mcg, ostropestu plamistego (silymarin) - 150 mg, acetylocysteiny (NAC) - 600 mg, olibanumu (boswellia) - 300 mg.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest suplement diety odzyskiwania energii życiowej i witalności oraz niwelacji szkodliwego wpływu alkoholu, mający zastosowanie w procesie korzystnego funkcjonowania zdrowia i ogólnego samopoczucia człowieka.

Przepisy różnych państw i organizacji w rozmaity sposób traktują suplementy diety, uznając je bądź za żywność, bądź za leki. Zbiór międzynarodowych norm żywnościowych Codex Alimentarius uznaje suplementy diety zawierające witaminy i mikroelementy za żywność.

Od 31 lipca 2003 państwa Unii Europejskiej zobowiązane są do dostosowania ustawodawstwa krajowego do prawa unijnego, które określa, które witaminy i składniki mineralne mogą być stosowane do produkcji suplementów, a także w jakiej postaci i formie można te suplementy wytwarza.

Znane są podobne suplementy, ale mają one najczęściej postać płynną lub pojedynczej tabletki czy drażetki np.

• produkt w postaci 100 ml płynnej o nazwie: WYPIJ # PO # IMPREZIE i zacznij działać producent Chias Brothers Europe Sp. z o.o., ul. Wichrowa 1a 60-449 Poznań;

• produkt w postaci 150 ml płynnej o nazwie: KAC SHOT After alcohol - producent FoodCare Sp. z o.o., ul. Spokojna 4 32-080 Zabierzów;

• produkt w postaci 25 ml płynnej o nazwie: G-OLD-Vit D3+K2 - producent Olimp Laboratorium Sp. z o.o., ul. Pustynia 84F, 329-200 Dębica;

• produkt w postaci 250 ml płynnej o nazwie: 2 KC Drink Suplement diety;

• produkt w postaci 8 g tabletki o nazwie: 2KC;

• produkt w postaci 2 saszetek 4,14 g proszku o nazwie: Riposton - producent AFLOFARM FARMACJA POLSKA Sp. z o.o.;

• produkt w postaci tabletek o nazwie: Alkodetox - producent DOZ SA.

Glukoza, inaczej dekstroza, jest związkiem organicznym o wzorze chemicznym C6H1206. Glukoza to związek należący do cukrów prostych (monosacharydów), a dokładnie heksoz. Glukoza ma postać białego krystalicznego proszku o słodkim smaku. Bardzo dobrze rozpuszcza się w wodzie, jednak nie zmienia jej pH.

Glukoza jest wykorzystywana przede wszystkim jako „paliwo biologiczne” do wytwarzania energii w trakcie tlenowego oddychania komórkowego. W pierwszym etapie glukoza w ciągu reakcji biochemicznych zostaje przekształcona w dwie cząsteczki pirogronianu. Następnie pirogronian zostaje włączony do cyklu kwasu cytrynowego i łańcucha oddechowego w wyniku czego powstaje adynozyno-5-trifosforan (ATP). ATP jest rodzajem komórkowego „akumulatora”, który jest nieustannie ładowany, a energia w nim zmagazynowana jest niezbędna w praktycznie każdym procesie zachodzącym w organizmie.

Najwięcej glukozy zużywa mózg, jednocześnie będąc najbardziej wrażliwym narządem na jej niedobór. Mózg dorosłego człowieka zużywa około 120 gramów glukozy dziennie.

Glukoza ma zdolność łączenia się ze sobą lub z innymi monosacharydami, np. fruktozą, tworząc di- lub polisacharydy. Dwie połączone cząsteczki glukozy tworzą maltozę, a połączenie glukozy i fruktozy daje sacharozę.

Glukoza, oprócz tego, że jest źródłem energii dla komórek, jest także źródłem węgla organicznego. Stąd jest ona wykorzystywana jako prekursor do syntezy wielu cząsteczek biochemicznych, np. witaminy C i aminokwasów.

Ponadto glukoza jest niezbędna w procesie glikozylacji, czyli procesu polegającym na przyłączaniu reszt cukrowych do innych cząsteczek. Powstają wtedy glikoproteiny, glikolipidy, peptydoglikany i nukleozydy tzw. związki o ważnych biologicznie funkcjach.

Optymalny poziom glukozy we krwi powinien utrzymywać się w przedziale 70-99 mg/dl.

Glukoza jest stosowana przy zatruciu alkoholowym, ponieważ nawadnia, redukuje hipoglikemię, chroni przed kwasicą i uszkodzeniami wątroby. Glukoza po spożyciu alkoholu do picia oraz w kroplówce nie przyspieszy wprawdzie trzeźwienia, ale doda organizmowi energii i zniweluje szkodliwy wpływ alkoholu.

Glukoza do picia to popularny środek dla osób po spożyciu alkoholu. Glukoza jest cukrem prostym, podstawowym związkiem energetycznym człowieka. Wchłania się błyskawicznie, powodując niemal natychmiastową reakcję - energia z glukozy jest wykorzystywana przez organizm od razu.

Glukozę podaje się w przypadku hipoglikemii, odwodnienia, w zapobieganiu i leczeniu kwasicy, a także przy uszkodzeniach wątroby. Glukoza hamuje zmiany metaboliczne wywołane przez etanol i sprawia, że organizm szybciej się odtruwa.

Roztwór glukozy pomaga też szybciej zwalczyć skutki odwodnienia po alkoholu. Picie alkoholu wymusza częstsze wizyty w toalecie, bo etanol blokuje działanie ważnego hormonu zagęszczającego mocz, wazopresyny. Bez niej nerki pozwalają na wydalanie znacznych ilości wody, która w normalnych warunkach byłaby przez nie pochłaniana na potrzeby organizmu. Efektem jest odwodnienie i utrata elektrolitów.

Potas jest, obok sodu, magnezu i wapnia, jednym z głównych elektrolitów obecnych w naszych komórkach. Elektrolity to pierwiastki, które w roztworach wodnych obdarzone są ładunkiem elektrycznym i mogą przewodzić prąd. Potas jako elektrolit odpowiada za utrzymanie odpowiedniego napięcia elektrycznego na błonach komórkowych (tzw. potencjał spoczynkowy) oraz odpowiada za przekazywanie impulsów elektrycznych między komórkami (tzw. potencjał czynnościowy).

Potas bierze udział w procesach syntezy, czyli budowy aminokwasów i białek. Jest też niezbędny w cyklach, w których nasze komórki produkują energię.

Potas w związku z tym, że jest elektrolitem, kontroluje pracę mięśni. Umożliwia generowanie impulsów elektrycznych w komórkach naszego ciała, w tym w komórkach mięśni serca, czyli odpowiada za każde uderzenie naszego serca. Taką samą funkcję potas odgrywa w mięśniach szkieletowych.

Potas jest antagonistą sodu i jego przeciwstawne działanie polega m.in. na zmniejszaniu objętości płynów zewnątrzkomórkowych, przez co pomaga kontrolować ilość wody w organizmie. Z tą rolą potasu związana jest też możliwość utrzymania prawidłowego ciśnienia krwi poprzez jego obniżanie.

Potas bierze udział w procesach, w których nasze komórki syntetyzują białka, które z kolei są budulcem mięśni. Tym samym, potas jest jednym z czynników, które kontrolują budowę mięśni oraz pomagają utrzymać prawidłową masę mięśniową.

Potas, będąc też antagonistą wapnia, odpowiada za prawidłowe napięcie mięśni (tzw. tonus), poprzez podnoszenie ich napięcia. Ponadto pomaga zachować równowagę kwasowo-zasadową, a tym samym utrzymać homeostazę całego organizmu. Potas odpowiada również za pobudzenie wydzielania insuliny.

Jeśli nasz organizm funkcjonuje prawidłowo, między potasem a sodem zachowana pozostaje równowaga. Zaburzenia w stężeniach tych makroelementów powodują występowanie jednych z najczęstszych i poważniejszych chorób cywilizacyjnych, czyli nadciśnienia tętniczego i chorób serca.

Rzadko zdarza się, że ludzie cierpią na niedobór lub namiar potasu. Dzieje się tak jednak w przypadkach, kiedy działanie naszego organizmu jest zaburzone.

Niedobór potasu, czyli hipokaliemia, może wystąpić, kiedy stosujemy diuretyki zmniejszające wysokie ciśnienie krwi, w przypadku długotrwałych wymiotów lub biegunek oraz przy niektórych chorobach nerek. Objawami hipokaliemii są słabe, zwiotczałe mięśnie, zaburzenia rytmu serca i nieznaczny wzrost ciśnienia krwi oraz innych zaburzeń takich jak: wzdęcia, trądzik, chroniczne zmęczenie, zdenerwowanie, czy omdlenia.

Hipokaliemia może również zostać spowodowana przez niedoczynność tarczycy, która to właśnie prowadzi do wzrostu wydalania potasu, jak i jego braków w organizmie. Oprócz tego do przyczyn wystąpienia hipokaliemii zaliczyć można również masywne krwotoki, urazy, rozległe oparzenia, wstrząs, sterydoterapię, śpiączkę cukrzycową czy zespół Cushinga.

Hiperkalemia, czyli zbyt duże stężenie potasu, powoduje niebezpieczne zaburzenia rytmu serca. Hiperkalemia występuje w przypadku słabej pracy nerek, ciężkich zakażeń oraz podczas zażywania niektórych leków nasercowych.

Potas jest świetnym środkiem przy zatruciu alkoholem, gdyż to właśnie tego pierwiastka, po zatruciu alkoholem, nam brakuje, a dodatkowo jest też źródłem witaminy C, która działa detoksykacyjnie. Alkohol ma działanie wypłukujące elektrolity z naszego organizmu, co prowadzi do zaburzeń, takich jak: skurcze mięśni, kołatanie serca lub nadciśnienia. Tym bardziej po spożyciu alkoholu warto uzupełnić poziom elektrolitów.

Suplementy potasu mogą wchodzić w interakcje z kilkoma rodzajami leków lub substancji. Osoby przyjmujące te leki lub substancje powinny omówić spożycie potasu ze swoim lekarzem.

> Amiloryd (przyjmowanie tego leku z potasem powoduje wzrost stężenia potasu w surowicy krwi) > Atropina (przyjmowanie tego leku z potasem zwiększa niebezpieczeństwo, wytworzenia się owrzodzeń jelita, które występuje przy przyjmowaniu potasu doustnie) > Wapń (przyjmowanie z potasem może skutkować wystąpieniem zaburzenia akcji serca) > Kortyzon (zmniejsza efekt działania potasu) > Glikozydy naparstnicy (mogą wystąpić zaburzenia czynności serca) > Środki przeczyszczające (zmniejszają efekt działania potasu) > Spironolakton (przyjmowanie tego leku z potasem powoduje wzrost stężenia potasu w surowicy krwi) > Alkohol (nasila objawy uboczne ze strony przewodu pokarmowego) > Marihuana (może spowodować zaburzenia czynności serca) > Kawa (obniża wchłanianie potasu, nasila objawy jelitowe)

Witamina C (kwas askorbinowy) to jeden z najważniejszych związków organicznych koniecznych dla odpowiedniego rozwoju większości organizmów żywych. Witamina C należy do grupy nasyconych alkoholi polihydroksylowych. W przypadku ludzi oraz niektórych zwierząt jego suplementacja musi się odbywać w postaci dostarczenia witaminy w pokarmie, gdzie pełni rolę naturalnego przeciwutleniacza.

Chociaż witamina C nie jest niezawodnym remedium w walce z grypą czy przeziębieniem, stanowi niezwykle ważny dla organizmu składnik. Suplementacja witaminą C nie może być w żadnym wieku zaniedbana, ponieważ pełni ona szereg innych kluczowych funkcji, m.in. takich jak: regulowanie procesów pochłaniania drobnoustrojów chorobotwórczych przez leukocyty; przyspieszanie gojenia się ran, hamowanie krwawienia dziąseł; uszczelnianie naczyń krwionośnych; spowalnianie procesów starzenia się skóry; obniżanie ciśnienia krwi i cholesterolu; obniżanie ryzyka wystąpienia niektórych rodzajów nowotworów; regulacja wytwarzania kolagenu. Ponadto witamina C bierze bezpośredni udział w procesach syntezy steroidów nadnerczowych, wpływa na korzystny poziom natlenienia komórek oraz reguluje przemiany tyrozyny.

Ze względu na swoją budowę oraz cechy fizyczne i chemiczne witamina C ma niebagatelne znaczenie dla organizmu i spełnia wiele funkcji. Znana jest ze swoich właściwości antyoksydacyjnych, czyli przeciwutleniających. Witamina C chroni organizm w schorzeniach sercowo-naczyniowych i chorobie wieńcowej. Potwierdzono też, że (podobnie jak witamina A, E czy selen) redukuje poziom markerów peroksydacji lipidów, czyli zjawiska sprzyjającego rozwojowi miażdżycy.

Witamina C to silny przeciwutleniacz, który zwalcza wolne rodniki odpowiedzialne za uszkodzenia DNA. Zawdzięcza temu swoje działanie przeciwnowotworowe - należy przez to rozumieć, że zmniejsza ryzyko rozwoju chorób nowotworowych, szczególnie tych rozwijających się w obrębie żołądka czy przełyku.

Niezwykle ważną funkcją witaminy C jest także udział w biosyntezie kolagenu, czyli białka obecnego m.in. w kościach, zębach, skórze, chrząstce, rogówce oka i tkance łącznej. Dzięki działaniu tej witaminy możliwa staje się synteza kolagenu z cząsteczek prokolagenu. Wśród innych funkcji biologicznych witaminy C warto wymienić: wpływ na odporność (synteza interferonu); zwiększanie wchłaniania wapnia i żelaza; biosyntezę karnityny; działanie pomocnicze przy wyrównywaniu glikemii; synteza hormonów, w tym noradrenaliny; udział w przemianach tłuszczów, steroidów i części leków.

Zapotrzebowanie na witaminę C różni się w wybranych krajach, a jego normy wahają się od 30 do 100 mg na dzień. Osoby, u których istnieje zwiększone zapotrzebowanie na witaminę C, to: palacze, osoby w podeszłym wieku, osoby z nadciśnieniem tętniczym, alkoholicy, cukrzycy, kobiety w ciąży, osoby, które żyją w ciągłym stresie, osoby, które nie prowadzą zdrowego stylu życia, mieszkańcy dużych miast (ze względu na wszechobecne zanieczyszczenia i toksyny).

Odpowiednia suplementacja witaminy C spowoduje zmniejszenie objawów spowodowanych nadużyciem alkoholu, ponieważ kwas askorbinowy wpływa na zwiększenie poziomu glutationu. Dodatkowo, witamina C zwiększa ilość krwinek białych, które także biorą udział w usuwaniu etanolu z organizmu.

Koenzym Q10 (inaczej ubichinon) jest substancją potrzebną do prawidłowego działania każdej komórki ciała. Doskonale wpływa na dotlenienie komórek i chroni je przed szkodliwym działaniem wolnych rodników. Koenzym Q10 bierze udział w procesach produkcji energii, która jest potrzebna przede wszystkim mięśniom szkieletowym oraz sercu.

Działanie koenzymu Q10 jest szerokie. Przede wszystkim substancja ta wspiera kuracje lecznicze przy wielu poważnych schorzeniach, np. w miażdżycy, cukrzycy typu II, nadciśnieniu tętniczym, niewydolności krążenia, a ponadto parodontozie, czy chorobie Parkinsona.

W temacie cukrzycy należy jeszcze dodać, że badania pokazują, że przyjmowanie koenzymu Q10 działa pozytywnie w przypadku uszkodzenia nerwów i nerwobóli u osób z neuropatią cukrzycową.

Jako doskonały antyoksydant, ma działanie przeciwnowotworowe. Ponadto zabezpiecza przed tworzeniem się złogów cholesterolu w tętnicach. Oprócz tego posiada zdolności naprawcze - hamuje negatywne działanie wolnych rodników i niszczy je. Działa zatem odmładzająco. Oprócz tego wydaje się, że osoby z niskim poziomem koenzymu Q10 są bardziej narażone na raka skóry.

Należy w tym miejscu zwrócić uwagę na pozytywne działanie koenzymu Q10 w przypadku wielu schorzeń dotyczących naszego serca. Według specjalistów istnieją przesłanki ku temu, by stwierdzić, że rozpoczęcie przyjmowania koenzymu Q10 w ciągu 72 godzin od zawału serca i kontynuowanie przyjmowania tegoż przez rok zmniejsza ryzyko incydentów związanych z sercem, w tym kolejnego zawału serca.

Co więcej, zgodnie z wieloma przeprowadzonymi badaniami koenzym Q10 pomaga w wielu innych schorzeniach. Przykładowo koenzym Q10 przyjmowany doustnie zmniejsza ból, tkliwość, zmęczenie i problemy ze snem u osób z fibromialgią. Oprócz tego przyjmowanie koenzymu Q10 wydaje się pomagać w zapobieganiu migrenie. Badania pokazują, że koenzym Q10 może zmniejszyć częstotliwość tych bólów głowy o około 30%, a liczbę dni z nudnościami związanymi z bólem głowy o około 45% u dorosłych. Ponad połowa pacjentów przyjmujących koenzym Q10 doświadcza 50% zmniejszenia liczby dni z bólem głowy w miesiącu. Wydaje się, że przyjmowanie koenzymu Q10 zmniejsza również częstotliwość migreny u dzieci z niskim poziomem koenzymu Q10. Według danych korzyści mogą potrwać do 3 miesięcy.

Osoby przechodzące chemioterapię z grupy leków zwanych środkami alkilującymi powinny ostrożnie stosować koenzym Q10. Istnieją obawy, że koenzym Q10 może obniżać skuteczność tych leków. Niektóre środki alkilujące obejmują busulfan, karboplatynę, cisplatynę, cyklofosfamid (cytoksan), dakarbazynę, tiotepę i wiele innych.

Jak już wspomniano, koenzym Q10 może obniżać ciśnienie krwi. Co za tym idzie, może on nasilać działanie leków obniżających ciśnienie krwi. Z tego też powodu, lepiej skonsultować stosowanie koenzymu Q10 z lekarzem, jeśli mamy problemy z ciśnieniem krwi. Poza tym koenzym Q10 może wpływać na kontrolę ciśnienia krwi podczas i po operacji. Zaleca się zaprzestać stosowania koenzymu Q10 co najmniej dwa tygodnie przed planowanym zabiegiem.

Nie bez powodu koenzym Q10 jest często wykorzystywany podczas odtrucia alkoholowego. Badania naukowe wykazały, że związek ten skutecznie niweluje stres oksydacyjny, zmniejszając ryzyko rozwoju alkoholowych chorób wątroby, czyli jej stłuszczenia, zapalenia i marskości.

Witamina B1 znana także jako tiamina umożliwia organizmowi wykorzystanie węglowodanów jako energii. Jest niezbędna do metabolizmu glukozy i odgrywa kluczową rolę w funkcjonowaniu nerwów, mięśni oraz serca.

Witamina B1 jest niezbędnym składnikiem odżywczym, którego wszystkie tkanki organizmu potrzebują do prawidłowego funkcjonowania. Podobnie jak inne witaminy z grupy B, tiamina jest rozpuszczalna w wodzie i pomaga organizmowi przekształcić żywność w energię. Organizm potrzebuje tiaminy do wytwarzania trifosforanu adenozyny (ATP). To cząsteczka transportująca energię w komórkach.

Witaminy z grupy B odgrywają kluczową rolę w produkcji energii i metabolizmie. Niektóre promują wzrost i rozwój, podczas gdy inne wspierają tworzenie czerwonych krwinek, utrzymują mózg w stanie sprawności lub działają jako koenzymy w różnych reakcjach biochemicznych. Tiamina pomaga organizmowi przetwarzać składniki odżywcze zawarte w pożywieniu i wykorzystywać je jako paliwo. Reguluje metabolizm glukozy i wspomaga funkcje odpornościowe.

Według National Institutes of Health (NIH) organizm ludzki może przechowywać około od 25 do 30 miligramów tiaminy. Około 80 procent tego jest przechowywane jako difosforan tiaminy i pomaga organizmowi metabolizować tłuszcze, węglowodany i aminokwasy.

Witamina B1 wspiera również prawidłowe funkcjonowanie mózgu. Dlatego niski poziom tego składnika odżywczego we krwi może prowadzić między innymi do demencji, problemów z pamięcią, apatii, zmęczenia i zmian w zachowaniu. Nasz mózg potrzebuje tiaminy do przekazywania sygnałów nerwowych i prawidłowego funkcjonowania. Oprócz tego witamina B1 pomaga w prawidłowym rozwoju osłonek mielinowych wokół nerwów.

Niedobór tej witaminy może skutkować degeneracją tych osłonek, co może skutkować uszkodzeniem nerwów i śmiercią.

Tiamina pomaga w produkcji neuroprzekaźnika acetylocholiny, który służy do przekazywania informacji między nerwami i mięśniami oraz do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania serca. Niedobór witaminy B1 może zatem powodować zaburzenia czynności serca. Po podaniu witaminy B1 dożylnie przez siedem dni, osoby cierpiące na zastoinową niewydolność serca wykazały znaczną poprawę wyników echokardiograficznych, co dowodzi, że może ona zapobiegać chorobom serca.

W połączeniu z innymi niezbędnymi składnikami odżywczymi witamina B1 może opóźniać wystąpienie zaćmy lub jej zapobiegać.

Witamina B1 działa także jako silny przeciwutleniacz, który pomaga chronić organizm przed oznakami starzenia, takimi jak zmarszczki, plamy starcze i inne choroby związane z wiekiem, które regularnie wpływają na nasze narządy. Tiamina pomaga również w wydzielaniu kwasu solnego, który jest niezbędny do całkowitego trawienia cząstek pokarmowych.

Warto dodać, że witamina B1 spowalnia postęp choroby Alzheimera. Według Gary'ego E. Gibsona istnieje kilka podobieństw między niedoborem tiaminy a chorobą Alzheimera, ponieważ oba są związane z problemami poznawczymi i zmniejszeniem metabolizmu glukozy w mózgu.

Jednym z problemów osób zmagających się z chorobą alkoholową jest zmniejszone wchłanianie substancji odżywczych. Prowadzi to do niedoboru wielu witamin, w tym tiaminy. Co więcej, alkohol ma wpływ nie tylko na poziom tiaminy w organizmie, ale także zaburza konwersję tiaminy w jej postać aktywną. Jest nią pirofosforan tiaminy, który jest biologicznie czynną formą witaminy B1 i pełni funkcję koenzymu kilku enzymów związanych z prawidłowym metabolizmem cukrów.

Spożywanie alkoholu zaburza wchłanianie wielu składników pokarmowych, ale jednym z najważniejszych jest właśnie witamina B1. Alkohol prowadzi do jej poważnych niedoborów, co prowadzi do tzw. zespołu amnestycznego (zespołu Korsakowa) i encefalopatii Wernickego. Choroba wynika z zaburzonego wchłaniania, niedożywienia oraz intensywnego, długotrwałego picia alkoholu. Zespół Korsakowa zaburza funkcjonowanie układu nerwowego.

Zależność witamina B a alkoholu jest na tyle silna, że powikłania neurologiczne mogą doprowadzić nawet do śmierci alkoholika. Jeżeli pojawiają się zaburzenia wynikające z upośledzonego wchłaniania witaminy B1, chory powinien jak najszybciej znaleźć się pod opieką lekarza.

Według danych naukowych, tiamina nie wchodzi w interakcje z żadnymi lekami.

Witamina B2, która nazywana jest także ryboflawiną, wykazuje szczególną wrażliwość na działanie promieni słonecznych oraz na obojętne i alkaliczne środowisko. Szacuje się, że spożycie 0,6 mg/1000 kcal witaminy B2 jest wystarczające do pokrycia potrzeb ludzi zdrowych.

Zwiększone zapotrzebowanie na tę witaminę obserwuje się zazwyczaj w okresie: intensywnego wzrostu, ciąży, laktacji oraz przy dużym wysiłku fizycznym i w stresie.

Nadmiar witaminy B2 jest wydalany z moczem w postaci niezmienionej lub przekształconej przez enzymy mikrosomalne wątroby.

Znaczenia witaminy B2 dla organizmu człowieka nie sposób nie doceniać. Witamina B2 uczestniczy bowiem w transporcie tlenu w soczewce oka, chroni przed zaćmą, dzięki czemu warunkuje prawidłowe procesy widzenia. Ponadto wzmacnia działanie insuliny. Witamina B2 jest też niezbędna do wydzielania kortyzolu, który jest hormonem mającym właściwości przeciwzapalne. Bierze udział w procesach utleniania i redukcji, a także w przemianach aminokwasów i lipidów.

Wspólnie z witaminą A ryboflawina wpływa na błony śluzowe, drogi oddechowe, śluzówkę przewodu pokarmowego, nabłonek naczyń krwionośnych i skóry. Katalizuje przemiany aminokwasów w inne aminokwasy, aminokwasów w węglowodany lub tłuszcze, w konsekwencji czego organizm może magazynować energię. Witamina ta uczestniczy ponadto w tworzeniu enzymów, które aktywizują procesy organiczne, a także hormonów i hemoglobiny.

Bierze udział w powstawaniu tkankowych hormonów działających lokalnie, ale regulujących ważne dla całego organizmu procesy, takie jak między innymi ciśnienie krwi, skurcze mięśni i pracę serca. Ze względu na wywieranie wpływu na wytwarzanie neuroprzekaźników (serotoniny, dopaminy i kwasu aminomasłowego) zapewnia prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego.

Witaminy z grupy B są niezwykle ważnym elementem składu odtrucia alkoholowego. Umożliwiają one szybkie i skuteczne uzupełnienie groźnych dla zdrowia niedoborów. Ich podaż drogą dożylną sprawia, że omijane są ograniczenia wynikające z budowy i funkcjonowania układu pokarmowego.

Dotychczasowo nie stwierdzono aby witamina B2 mogła powodować jakiekolwiek interakcje z lekami.

Witamina B3 (PP, niacyna, kwas nikotynowy) pełni bardzo ważną funkcję w organizmie człowieka. Jest odpowiedzialna za prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego oraz hormonalnego. Według naukowców wpływa między innymi na poprawę odporności oraz może dodawać pewności siebie i obniżać poziom lęku.

Niacyna, zwana również witaminą B3 bądź witaminą PP, bierze udział w ponad 300 reakcjach biochemicznych w organizmie człowieka i jest konieczna praktycznie w każdym aspekcie metabolizmu. To dlatego jej braki oznaczają spore kłopoty zdrowotne.

Ten związek kwasu nikotynowego oraz jego amidu, należący do witamin z grupy B, jest rozpuszczalny w wodzie i odporny na działanie temperatury. Naukowcy uważają, że to właśnie witaminy B3 potrzebujemy najwięcej ze wszystkich witamin z tej grupy. Ma ona bardzo duży wpływ na prawidłowe funkcjonowanie organizmu człowieka. Niacyna występuje we wszystkich komórkach i bierze udział w syntezie hormonów płciowych. Jednocześnie łączy i rozkłada kwasy tłuszczowe, węglowodany i aminokwasy. Jest niezastąpiona w podstawowych reakcjach enzymatycznych w trakcie przemiany materii oraz podczas procesu wytwarzania energii w mitochondriach. Bez niej trudno byłoby o dobre przyswojenie koenzymu Q10. Niacyna reguluje poziom cholesterolu, ponieważ obniża frakcję niekorzystnego LDL i poziom trójglicerydów. Ma to kolosalne znaczenie w kontekście profilaktyki miażdżycowej. Okazuje się konieczna do rozwoju czerwonych ciałek krwi. Pełni też bardzo ważną rolę ochronną dla komórek nerwowych, co ma znaczenie w kontekście stanu psychicznego człowieka. Naukowcy potwierdzają również jej niezwykle korzystny wpływ na skórę i włosy.

Dzienne zapotrzebowanie na niacynę dla dorosłego człowieka wynosi 14-17 mg. Poważne niedobory wywołują bardzo niebezpieczną chorobę zwaną pelagrą. Choroba ta objawia się zaczerwieniem i szorstkością skóry w miejscach szczególnie narażonych na bezpośrednie działanie promieni słonecznych czy też otarcia. Ponadto występują zaburzenia w funkcjonowaniu układu nerwowego. Pelagra stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, ale poszczególne objawy, w tym również wypadanie włosów oraz problemy skórne zdarzają się nawet przy niewielkich brakach niacyny. Do niedoborów witaminy B3 prowadzi spożywanie zbyt dużych ilości używek, czyli kawy i alkoholu. Problem występuje przy diecie obfitującej w cukier, białą mąkę, ale również przy niedożywieniu. Jej poziom obniżają choroby upośledzające wchłanianie z nerek i jelit. Zaobserwowano także ścisły związek pomiędzy niskim poziomem niacyny a zaburzeniami psychicznymi, głównie depresją i schizofrenią.

Nadmiary niacyny w organizmie zdarzają się raczej rzadko i jedynie w przypadku jej suplementacji. Mogą wtedy wystąpić mdłości, niestrawności, wzdęcia, czy bóle brzucha. Na pewno muszą uważać osoby chore na cukrzycę, ponieważ za duże dawki witaminy PP prowadzą do odporności na insulinę oraz hiperglikemii. Ostrożność należy też zachować przy chorobie wrzodowej i niewydolności wątroby.

Niacyna może potęgować działanie leków hipotensyjnych (obniżających ciśnienie tętnicze krwi), takich jak amlodypina, klazapina, bisoprolol, diltiazem. Stosowanie witaminy B3 w połączeniu z tymi lekami może spowodować niekorzystny, zbyt duży spadek ciśnienia krwi.

Witamina B6, określana też często (w uproszczeniu) jako pirydoksyna, to jedna z witamin z grupy B. Witamina B6, podobnie jak pozostałe związki w tej grupie, rozpuszcza się w wodzie. Substancja ta może występować w sześciu wariantach: jako pirydoksyna, pirydoksal, pirydoksamina lub fosforanowe estry pozostałych trzech związków. Wszystkie one są pochodnymi pirydyny i podlegają wzajemnym transformacjom.

Pirydoksyna okazuje się niezwykle istotna dla zachodzących w naszym organizmie procesów. Witamina B6 pełni przede wszystkim funkcję prekursora (kofaktora) koenzymów - czyli czynnika inicjującego i kontrolującego - dla ponad 100 różnych enzymów, które regulują przebieg kluczowych reakcji biochemicznych. Procesy, w których udział witaminy B6 okazuje się niezbędny, to m.in.: przemiany aminokwasów i synteza białek oraz kwasów nukleinowych, które są niezbędne do prawidłowego wzrostu i rozwoju; przemiany węglowodanów, tłuszczów i związków azotowych; synteza glikogenu; synteza hormonów serotoniny i adrenaliny, a przez to wspomaganie prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego; produkcja hemoglobiny.

Dotychczasowo nie stwierdzono aby witamina B6 mogła powodować jakiekolwiek interakcje z lekami.

Witamina B12 to związek chemiczny, który w organizmie pełni rolę regulatora produkcji czerwonych krwinek oraz innych komórek organizmu. Występuje głównie w produktach pochodzenia zwierzęcego, dlatego na jej niedobór mogą cierpieć osoby praktykujące wegetarianizm. Witaminę B12 można przyjmować także jako suplement diety.

Witamina B12 nazywana jest inaczej kobalaminą i możemy ją znaleźć najczęściej w produktach pochodzenia zwierzęcego. Podobnie jak inne witaminy z grupy B, bierze udział w przemianach tłuszczowych, białkowych i węglowodanowych. Warunkuje również podział komórkowy oraz syntezę kwasów nukleinowych DNA i RNA, a także białek, które uczestniczą w ich budowaniu.

Objawy niedoboru witaminy B12 mogą pojawiać się przez długie lata, a postawiona diagnoza może być nieprawidłowa. Niekiedy, niedobór witaminy B12 mylony jest z niedoborem kwasu foliowego. Co ważne, niski poziom witaminy B12 powoduje obniżenie poziomu kwasu foliowego. Oto główne oznaki, jakie niesie za sobą niedobór wit. B12: bladość bądź też żółtaczka skóry - osoby z niedoborem witaminy B12 często wyglądają blado lub mają lekko żółty odcień skóry i białek oczu (stan ten zwany jest żółtaczką). Dzieje się tak, gdy brak witaminy B12 powoduje problemy z wytwarzaniem czerwonych krwinek w organizmie. Należy zaznaczyć, że wit. B12 odgrywa istotną rolę w wytwarzaniu DNA potrzebnego do wytwarzania czerwonych krwinek. W wyniku tego, dochodzi do nieprawidłowego budowania krwinek i braku ich podziału. Powstaje wówczas rodzaj niedokrwistości zwanej niedokrwistością megaloblastyczną. Schorzenie to osłabia krwinki czerwone, które organizm szybciej rozkłada. Gdy wątroba rozbija krwinki czerwone, uwalnia bilirubinę. Bilirubina jest lekko czerwoną lub brązową substancją, która jest wytwarzana przez wątrobę, gdy rozkłada stare komórki krwi. Duże ilości bilirubiny nadają skórze i oczom żółty odcień, ciągłe uczucie zmęczenia - niedobór witaminy B12, powoduje to iż, ciało człowieka nie jest w stanie wytworzyć wystarczającej liczby czerwonych krwinek, aby skutecznie transportować tlen w całym ciele. Może to powodować uczucie zmęczenia i osłabienia, uszkodzenie nerwów - niedobór witaminy B12 może powodować uczucie mrowienia i kłucia w kończynach, zwłaszcza w dłoniach i stopach. Jest to spowodowane tym, iż wit. B12 odgrywa znacząca role w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego, a jej niedobór prowadzi do problemów z przewodnictwem nerwów. Ponadto, pomaga wytworzyć mieline, powłokę ochronną, która chroni nerwy i zapobiega ich uszkodzeniom. Jeżeli wytwarzanie mieliny jest niedostateczne, wówczas może pojawić się uczucie mrowienia i kłucia, problemy z poruszaniem się - niezdiagnozowanie i nieleczone uszkodzenie układu nerwowego spowodowane niedoborem witaminy B12 może spowodować zmiany w sposobie chodzenia i poruszania się, a nawet wpływać na zachowanie prawidłowej równowagi i koordynacji.

Zwiększone wydalanie witaminy B6 mogą powodować leki: azatiopryna, chlorambucil, chloramfenikol, kortykoidy, diuretyki. Leki przeciwgruźlicze mogą prowadzić do niedoborów witaminy B6.

Sylimaryna jest wykorzystywana w przebiegu leczenia wątroby, ponieważ wykazuje właściwości silnie odtruwające, żółciotwórcze, żółciopędne, antyateromatyczne, przeciwzapalne i antyoksydacyjne. Na sylimarynę składa się szereg związków chemicznych, które pozyskiwane są z nasion ostropestu plamistego. Są to takie substancje, jak: sylibyna i jej izomer izosylibyna, sylikrystyna i sylidianina.

Sylimarynę stosuje się w przypadku uszkodzenia wątroby, które najczęściej spowodowane jest czynnikami drażniącymi, np. toksynami. Dotyczy to przede wszystkim osób, które spożywają duże ilości alkoholu, ale również i takich, które zatrują się toluenem, środkami ochrony roślin, toksynami wytwarzanymi przez muchomora sromotnikowego.

Sylimaryna jest pomocna przy stosowaniu dużych ilości leków, które wykazują efekt pierwszego przejścia (przechodzą przez wątrobę jednocześnie obciążając ją). Sylimaryna bowiem jest lekiem, który stabilizuje błonę komórkową hepatocytów (komórek budulcowych wątroby). Sylimaryna hamuje także tworzenie się blaszek miażdżycowych w naczyniach krwionośnych (ochrona przed zawałem mięśnia sercowego), obniża frakcję LDL cholesterolu, zapobiega rozwojowi nowotworów obniżając ryzyko przerzutów, wspomaga odbudowę wątroby przy leczeniu marskości wątroby. Sylimaryna jest skuteczna przy zapobieganiu tworzenia kamieni żółciowych.

Zażywanie preparatów zawierających sylimarynę jest przeciwwskazane u pacjentów, u których występuje nadwrażliwość na substancję czynną bądź którąś z substancji pomocniczych. Dotyczy to również nadwrażliwości na inne substancje roślinne, pochodzące z rośliny złożonych (Compositae).

Podczas stosowania sylimaryny nie należy równocześnie narażać organizmu na działanie substancji toksycznych dla wątroby. Oznacza to, że nie powinniśmy w trakcie terapii spożywać alkoholu. W przeciwnym razie zażywanie sylimaryny okazuje się bezsensowne, ponieważ nie zadziała ona tak jak powinna.

Brak jest danych odnośnie stosowania sylimaryny z innymi lekami.

N-acetylocysteina (NAC) jest chemiczną pochodną aminokwasu L-cysteiny, która stanowi idealny prekursor do powstawania potężnego antyoksydantu zawartego w organizmie człowieka, jakim jest glutation. Stosowanie cysteiny niesie ze sobą wiele innych profitów zdrowotnych wynikających z samych właściwości cysteiny oraz jej działania antyoksydacyjnego.

NAC przyjmowane w postaci suplementu diety przechodzi przez światło przewodu pokarmowego, gdzie dalej jest wchłaniane na poziomie jelita cienkiego i potem transportowane do wątroby, gdzie ulega dalszym przemianom i depozycji w konkretne miejsca, gdzie następuje większe zapotrzebowanie na cysteinę lub związki o charakterze antyoksydacyjnym.

Głównym działaniem NAC jest bycie prekursorem do stworzenia jednego z najsilniejszych związków o charakterze antyoksydacyjnym, czyli glutationu. Glutation składa się z cysteiny, glutaminy i glicyny. Odpowiednia obecność tych składników gwarantuje dobrą dostępność glutationu, która odpo wiada za regulację stanami zapalnymi ewentualnie występującymi w organizmie. Właściwości przeciwutleniające NAC wpływają także na efekty anti-aging, co sprawia, że jest to preparat wysoce pożądany w kosmetyce i nie tylko.

Wątroba to jeden z głównych narządów, który musi podlegać ochronie podczas stałego funkcjonowania organizmu. NAC dostarcza wątrobie niezbędnego glutationu, który stanowi świetne wsparcie dla wątroby w przypadku jej obciążeń związanych z chorobami cywilizacyjnymi, metalami ciężkimi, czy też w przypadku upojenia alkoholowego. Najważniejszą strukturą wątroby konieczną do ochrony są hepatocyty, czyli komórki wątroby. Podlegają one szczególnemu narażeniu podczas metabolizmu leków i innych czynników zapalnych.

Dzięki swoim silnym właściwościom antyutleniającym NAC stanowi doskonałe wsparcie dla wątroby w przebiegu chorób związanych z zaburzeniem funkcjonowania tego narządu i jego obciążenia.

Choć mogłoby się wydawać, że NAC to doskonały sposób na zatrucie alkoholowe i detox, to należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu NAC z alkoholem, gdyż w jednym z badań wykazano, że podanie NAC po spożyciu alkoholu może nasilić szkody wywołane przez alkohol oraz może hamować działanie insuliny.

Boswellia serrata to nazwa indyjskiego drzewa. Pozyskuje się z niego żywicę o wyjątkowych właściwościach. Pozyskuje się z niego żywicę olibanum. W medycynie wykorzystuje się ją do leczenia reumatoidalnego zapalenia stawów. Jednak nie jest to jedyne jej zastosowanie. Równie dobrze sprawdza się w kosmetyce jako składnik, zwiększający elastyczność skóry. Dodatkowym atutem jest fakt, że Boswellia serrata redukuje produkcję sebum, co sprawdza się również przy problemowej, tłustej cerze.

Działanie olibanum (Boswellia serrata) sprawia, że to lek idealny na wiele dolegliwości. Poza łagodzeniem skutków reumatoidalnego zapalenia stawów i nowotworów sprawdzi się również u alergików. Olibanum (Boswellia serrata) łagodzi objawy astmy, zmniejszając takie dolegliwości jak: duszność, rzężenia. Pacjenci obserwują również dużo rzadsze ataki tej męczącej choroby. Jeśli chodzi o wpływ na naszą wątrobę, to działa ona hepatoprotekcyjnie. Działanie to opiera się na ochronie miąższu wątroby. Dodatkowo mówi się o wpływie na układ immunologiczny, zwiększającym produkcję cytokin. Cytokiny są to białka, które wpływają na wzrost oraz pobudzenie komórek, które biorą udział w odpowiedzi immunologicznej. Poza tym olejki oraz wyciągi z Boswellia serrata pomagają w zwalczeniu grzybicy skóry oraz paznokci. Badania, które przeprowadzono na szczurach, mówią o tym, że Boswellia serrata zwiększa zdolność do nauki oraz usprawnia pamięć. Dodatkowo korzeń podawany doustnie pozwala na obniżenie poziomu glukozy we krwi. Warto wspomnieć jednak o tym, że na jego właściwości może mieć wpływ przechowywanie.

Boswellia serrata może wywierać hamujący wpływ na izoenzymy cytochromu P450: CYP1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6 i 3A4, tym samym wchodząc w interakcje z substancjami leczniczymi będącymi substratami dla tych izoenzymów.

Poprzez hamowanie metabolizmu hormonalnych leków antykoncepcyjnych oraz HTZ (Hormonalna Terapia Zastępcza) może nasilać ich działania niepożądane, np. w postaci migren, osłabienia libido, zakażeń dróg moczowych, trądziku i wielu innych.

Kwasy bosweliowe zawarte w ekstraktach z kadzidłowca indyjskiego mogą hamować białko transportowe określane jako glikoproteina P (tzw. modulacja aktywności transportowej P-gp). Z tego powodu Boswellia serrata może wchodzić w interakcje z lekami transportowanymi przez błonę przewodu pokarmowego na pośrednictwem P-gp (niektóre leki przeciwnowotworowe, immunosupresyjne, przeciwarytmiczne, przeciwdepresyjne, antybiotyki).

Istotą wynalazku jest suplement diety do odzyskiwania energii życiowej i witalności oraz niwelacji szkodliwego wpływu alkoholu, który składa się z glukozy - 8 g, potasu - 200 mg, witaminy C -1000 mg, koenzymu Q10 - 30 mg, witaminy B1 - 100 mg, witaminy B2 - 100 mg, witaminy B3 - 100 mg, witaminy B6 - 100 mg, witaminy B12 - 950 mcg, ostropestu plamistego (silymarin) - 150 mg, acetylocysteiny (NAC) - 600 mg, olibanumu uzyskanego z Boswelli serrata - 300 mg.

Korzystnym jest, gdy suplement diety ma postać drażetki.

Korzystnym jest także, gdy suplement diety ma postać kapsułki.

Korzystnym jest także, gdy suplement diety ma postać pigułki.

Dzięki zastosowaniu rozwiązania według wynalazku uzyskano suplement diety powodujący skuteczny efekt odzyskiwania energii życiowej i witalności oraz niwelacji szkodliwego wpływu alkoholu.

Jest to suplement diety z zestawem witamin i innych substancji wykazujących odpowiednio ukierunkowany efekt odżywczy i fizjologiczny, ale nie będący lekiem w rozumieniu przepisów prawa farmaceutycznego.

Suplement diety odzyskiwania energii życiowej i witalności oraz niwelacji szkodliwego wpływu alkoholu składa się z glukozy - 8 g, potasu - 200 mg, witaminy C - 1000 mg, koenzymu Q10 - 30 mg, witaminy B1 - 100 mg, witaminy B2 - 100 mg, witaminy B3 - 100 mg, witaminy B6 - 100 mg, witaminy B12 - 950 mcg, ostropestu plamistego (silymarin) - 150 mg, acetylocysteiny (NAC) - 600 mg, olibanumu (boswellia) - 300 mg kolejno usytuowanych na wodoszczelnym pasku z ponumerowanymi i opisanymi składnikowo drażetkami. Substancje mają postać drażetek, które umieszczone są kolejno na wodoszczelnym pasku. Pasek ma ponumerowane i opisane składnikowo drażetki. Konglomerat odzyskiwania energii życiowej i witalności oraz niwelacji szkodliwego wpływu alkoholu, znamienny tym, że składa się z glukozy - 8 g, potasu - 200 mg, witaminy C - 1000 mg, koenzymu Q10 - 30 mg, witaminy B1 - 100 mg, witaminy B2 - 100 mg, witaminy B3 - 100 mg, witaminy B6 - 100 mg, witaminy B12 950 mcg, ostropestu plamistego (silymarin) - 150 mg, acetylocysteiny (NAC) - 600 mg, olibanumu uzyskanego z Boswelli serrata 300 mg.

Konglomerat ma postać drażetki albo kapsułki, albo pigułki.

Suplement diety umieszczony jest kolejno na wodoszczelnym pasku, ma ponumerowane i opisane składniki.

Wyróżnione przegrody w sposób pewny zabezpieczają i umożliwiają precyzyjne dawkowanie, w małych, ściśle odmierzonych ilościach jednostkowych.

Sposób przyjmowania/dawkowania suplementu diety:

• bezpośrednio po spożyciu znacznych ilości alkoholu, a nie dnia następnego;

• pojedynczo, z osobna każdą dawkę, po wyjęciu z paska (opakowania);

• poszczególne dawki - zgodnie z oznakowaniem - wyjmuje się kolejno z paska w odstępach około 15- 0 sekundowych, połyka i popija wodą o temperaturze pokojowej, o łącznej ilości co najmniej 1 szklanki.

Claims (4)

1. Suplement diety do odzyskiwania energii życiowej i witalności oraz niwelacji szkodliwego wpływu alkoholu, znamienny tym, że składa się z glukozy - 8 g, potasu - 200 mg, witaminy C - 1000 mg, koenzymu Q10 - 30 mg, witaminy B1 - 100 mg, witaminy B2 - 100 mg, witaminy B3 - 100 mg, witaminy B6 - 100 mg, witaminy B12 - 950 mcg, ostropestu plamistego (silymarin) - 150 mg, acetylocysteiny (NAC) - 600 mg,) olibanumu uzyskanego z Boswelli serrata - 300 mg.

2. Suplement diety według zastrz. 1, znamienny tym, że ma postać drażetki.

3. Suplement diety według zastrz. 1, znamienny tym, że ma postać kapsułki.

4. Suplement diety według zastrz. 1, znamienny tym, że ma postać pigułki.