PL244241B1 - Urządzenie do wyrywania karp drzew oraz sposób wyrywania karp drzew z wykorzystaniem tego urządzenia - Google Patents

Abstract

Urządzenie, charakteryzuje się tym, że ma ramę nośną (1) oraz ramę mocującą (2) do mocowania do układu zawieszenia narzędzi ciągnika rolniczego, przy czym rama nośna (1) po jednej swojej stronie jest połączona wahliwie z ramą mocującą (2), zaś po przeciwnej stronie w stosunku do połączenia z ramą mocującą (2), rama nośna (1) ma pionową prowadnicę (10), w której przesuwnie osadzony jest wał pierwszy (14), na którym osadzone są redlice (25, 26) o kształcie wycinka koła z zakrzywioną powierzchnią roboczą na promieniu ich obrotu. Sposób polega na tym, że urządzenie w pierwszym etapie przemieszcza się ponad karpę (41) i ustawia jego belki nożowe (36) tak by karpa (41) była pomiędzy nimi i opuszcza się urządzenie na podłoże. Po czym przechodzi się do etapu drugiego, w którym włącza się napęd wału pierwszego (14) obraca się redlice (25, 26), zagłębia się je w glebie, a następnie podrywa się karpę (41). Następnie przechodzi się do etapu trzeciego, w którym podnosi się wał pierwszy (14) i wyrywa się karpę (41).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do wyrywania karp drzew oraz sposób wyrywania karp drzew z wykorzystaniem tego urządzenia, mające zastosowanie zwłaszcza do wyrywania karp na wieloletnich plantacjach roślin energetycznych.

Rozrost karp roślin energetycznych oraz ich zestarzenie w trakcie eksploatacji plantacji sprawia, że wieloletni zbiór biomasy jest ograniczony. Każda wieloletnia uprawa rolnicza musi być zlikwidowana i odnowiona lub przekształcona w inny rodzaj uprawy. Likwidacja upraw wieloletnich roślin energetycznych może odbywać się metodami biologicznymi, chemicznymi, mechanicznymi lub technikami mieszanymi łączącymi wymienione metody. W mechanicznym usuwaniu plantacji należy wydobyć karpy z wykorzystaniem karczownika a następnie usunąć je z areału lub zastosować maszyny - frezarki - do rozdrabniania karp bezpośrednio na użytku. Drugi sposób może mieć ograniczone zastosowanie na glebach nawożonych stałymi osadami ściekowymi z oczyszczalni. Gleby takie mogą być zanieczyszczone metalami ciężkimi i związkami toksycznymi, które są akumulowane w tkankach niektórych roślin energetycznych, w szczególności wierzby. Korzystnym rozwiązaniem jest więc usunięcie zanieczyszczonych karp z gleby i poddanie ich energetycznemu wykorzystaniu w procesie spalania lub zgazowania.

Z polskiego opisu patentowego PL 211648 B1 znany jest karczownik, który ma skrzyniową konstrukcję mocowaną do ciągnika rolniczego, w której znajduje się wirnik poziomy z nożami, napędzany od wałka odbioru mocy. Zalety karczownika to możliwość regulacji głębokości pracy noży poprzez skokowe ustawianie regulatorów głębokości i zmniejszenie powstających podczas pracy obciążeń wirnika i noży poprzez zastosowanie kół podporowych.

Z polskiego opisu patentowego PL 198466 B1 znany jest sposób i urządzenie do wyrywania pni drzew. Sposób według tego wynalazku polega na tym, że pień drzewa chwyta się w górnej jego części zaciskami zespołu wyrywającego, zaś niżej zaciskami zespołu potrząsającego, przy czym oba te zespoły stanowią funkcjonalną całość, po czym pień drzewa ciągnie się w górę jednocześnie wprawiając go w drgania. Zaletą tego sposobu wyrywania pni drzew jest ułatwienie wyrywania pni drzew rosnących na glebach ciężkich, poprzez całkowite wyeliminowanie przywierania znacznych ilości gleby do systemu korzeniowego. Sposób realizowany jest z wykorzystaniem urządzenia posiadającego zaciski wyposażone w zęby, siłowniki hydrauliczne, wysięgnik, a także głowice potrząsającą mającą obudowę, do której zamocowany jest uchwyt, zaczep i napędzający głowicę silnik hydrauliczny. Ponadto głowica potrząsająca ma ramię z zaciskami sterowanymi siłownikiem hydraulicznym, przy czym głowica potrząsająca połączona jest w sposób zawiasowy, za pośrednictwem zaczepu i zawiesia, z przedłużką wysięgnika.

Z polskiego opisu patentowego PL 189732 B1 znany jest sposób likwidacji plantacji krzewów jagodowych, zwłaszcza porzeczek i agrestu. W sposobie tym część nadziemną krzewów rozdrabnia się mechanicznie i pozostawia na miejscu, zaś karpy jako część podziemną krzewów rozdrabnia się w ziemi pasmowo i pozostawia w niej, a następnie przeprowadza się orkę całej plantacji i przyoruje rozdrobnioną masę organiczną. Karczownik według tego wynalazku składa się ze skrzyniowej obudowy z zabudowaną w niej przekładnią kątową, z płyt podłużnicowych połączonych z końcem obudowy, z prze grody płytowej wpasowanej za końcem obudowy pomiędzy płyty podłużnicowe i połączonej z nimi, a także z poprzeczki kątownikowej wiążącej od góry końce płyt podłużnicowych. W pobliżu połączenia płyt podłużnicowych z obudową w płytach tych osadzone są tuleje z otworami stożkowymi, skierowanymi w kierunku końcówek wałka poprzecznego przekładni kątowej, a na zewnątrz zaopatrzonymi w koła zębate, zaś w tylnej części płyt podłużnicowych osadzone są obudowy łożyskowe, w których ułożyskowany jest wał zaopatrzony w płyty kołnierzowe, pomiędzy którymi mocowane są kroje nożowe, zaś końcówki wału.

Z opisu patentowego PL 227544 znany jest karczownik, składający się ze skrzyniowej obudowy z zabudowaną w niej przekładnią kątową, która przekazuje napęd na wirnik o osi zorientowanej pionowo, zaopatrzony w kroje nożowe w postaci długich płytek w kształcie nierównoramiennego trapezu lub prostokąta, które rozdrabniają i mieszają z glebą korzenie krzewów jagodowych. Urządzenie zaopatrzone jest w płozy z regulacją głębokości pracy elementu roboczego.

Z polskiego opisu patentowego PL 211648 B1 znany jest karczownik, który ma skrzyniową konstrukcję mocowaną do ciągnika rolniczego, w której znajduje się wirnik poziomy z nożami, napędzany od wałka odbioru mocy. Zalety karczownika to możliwość regulacji głębokości pracy noży poprzez skokowe ustawianie regulatorów głębokości i zmniejszenie powstających podczas pracy obciążeń wirnika i noży poprzez zastosowanie kół podporowych.

Z polskiego opisu patentowego PL 149138 znane jest urządzenie do wyrywania pni drzew owocowych, składające się z belek, wałków osadzonych swobodnie w otworach belek, zacisków związanych na stałe z wałkami oraz dźwigiem mocowanym do tych wałków. Urządzenie ma belki prostowodzące, sztywne cięgna, siłownik hydrauliczny, ceowy wspornik, i kostkę z uchwytem, przy czym belki prostowodzące są połączone obrotowo ze swoimi dźwigniami, do których zamocowane są przegubowo końce sztywnych cięgien połączonych swoimi przeciwnymi końcami przegubowo z kostką, w gnieździe której zamocowana jest zawiasowo końcówka siłownika hydraulicznego, z tłoczyskiem połączonym poprzez ucho z widełkami wspornika ceowego, który swoimi wydłużonymi półkami połączony jest na stałe z belkami. Wyrywanie pni drzew za pomocą tego urządzenia polega na tym, że na pień drzewa kieruje się uchwyt z otwartymi zaciskami, opuszcza się go, a następnie uruchamia siłownik hydrauliczny, co powoduje zaciskanie zacisków na pniu drzewa. Uniesienie uchwytu z wysięgnikiem powoduje zakleszczenie się zacisków uchwytu, aż do wyrwania pnia, po czym następuje przemieszczenie całej maszyny przy pomocy ciągnika i upuszczenie wyrwanego pnia.

Znane ze stanu techniki karczowniki przeznaczone do likwidacji plantacji krzewów owocowych, nie nadają się do karczowania dużych pni oraz karp drzew. Ze stosowania w praktyce agrotechnicznej znane są specjalizowane maszyny do wyrywania lub wyorywania karp, a także maszyny których konstrukcja bazuje na koparkach do robót ziemnych, buldożerach lub spychaczach gąsienicowych, jednakże ich zastosowanie na małych i średnich plantacjach roślin energetycznych eksploatowanych w cyklach kilkunastoletnich jest ekonomicznie nieuzasadnione.

Urządzenie do wyrywania karp drzew zasilane poprzez wał odbioru mocy, zawierające ramę oraz siłowniki hydrauliczne, według wynalazku charakteryzuje się tym, że ma ramę nośną oraz ramę mocującą do mocowania do układu zawieszenia narzędzi ciągnika rolniczego, przy czym rama nośna po jednej swojej stronie jest połączona wahliwie z ramą mocującą, zaś po przeciwnej stronie w stos unku do połączenia z ramą mocującą, rama nośna ma pionową prowadnicę, w której przesuwnie osadzony jest wał pierwszy, na którym osadzone są redlice o kształcie wycinka koła z zakrzywioną powierzchnią roboczą na promieniu jej obrotu.

Korzystnie osadzenie wału pierwszego w prowadnicy jest za pośrednictwem belki przesuwnie osadzonej w prowadnicy, do której jest zamocowany wał pierwszy za pośrednictwem pierwszych opraw łożyskowych.

Dalsze korzyści uzyskiwane są, jeśli urządzenie zawiera co najmniej dwa dwustronne siłowniki hydrauliczne, z których każdy jest na jednym końcu połączony przegubem z belką, a na drugim końcu jest połączony przegubem z górną częścią pionowej prowadnicy.

Następne korzyści uzyskiwane są, jeżeli zarys zewnętrzny redlic urządzenia jest odsadzony od ich osi obrotu.

Kolejne korzyści uzyskuje się, jeżeli urządzenie ma co najmniej trzy redlice, w tym co najmniej dwie redlice boczne oraz jedną redlicę środkową zamocowaną pomiędzy tymi redlicami bocznymi, korzystnie w pozycji wyjściowej, w której redlice ułożone są pomiędzy prowadnicą a połączeniem ramy nośnej z ramą mocującą, orientacja jego redlic bocznych jest przesunięta w stosunku do orientacji redlicy środkowej ku górze o kąt β.

Dalsze korzyści uzyskiwane są, jeśli redlica środkowa ma sfazowaną roboczą powierzchnię obwodową od strony redlic bocznych, a szerokość tej fazy jest równa 1/3 szerokości m redlicy środkowej, zaś jej wysokość jest taka sama jak szerokość redlicy m.

Następne korzyści uzyskuje się, jeśli każda z jego redlic bocznych ma sfazowaną powierzchnię roboczą od strony redlicy środkowej, przy czym szerokość tej fazy jest równa 2/3 szerokości n redlicy bocznej, a jej wysokość stanowi 3/2 szerokości n tej redlicy bocznej.

Kolejne korzyści uzyskuje się, jeśli urządzenie ma dwie poziome belki nożowe, zamocowane do ramy nośnej, w dolnej części jej prowadnicy od jej przedniej strony przeciwnej do jej połączenia z ramą mocującą, przy czym jedna z tych belek nożowych jest od strony jednej z redlic bocznych, a druga jest od strony drugiej z redlic bocznych, tak że redlice boczne są pomiędzy belkami nożowymi a każda z belek nożowych jest do współpracy z redlicą boczną, od strony której jest zamocowana.

Następne korzyści są uzyskiwane, jeśli urządzenie ma zamocowane do ramy nośnej, w górnej części jej prowadnicy od strony przeciwnej względem połączenia z ramą mocującą, dwa poziome ramiona boczne oraz umiejscowione pomiędzy nimi poziome ramię środkowe, korzystnie rozstaw jego ramion bocznych jest szerszy niż rozstaw jego belek nożowych.

Dalsze korzyści uzyskiwane są, jeżeli rama nośna urządzania od strony przeciwnej względem prowadnicy ma pionowe wsporniki, na których jest element łukowy, który od dołu ma łukową powierzchnię wewnętrzną spasowaną z powierzchnią zewnętrzną ramy mocującej, a ponadto element łukowy ma łukowe wycięcie, które jest równoległe do kierunku obrotu ramy nośnej, zaś połączenie ramy mocującej z elementem łukowym ramy nośnej jest za pośrednictwem bolców osadzonych w wycięciu elementu łukowego oraz w otworach w ramie mocującej.

Kolejne korzyści uzyskuje się, jeśli bolce są trzy i są rozmieszczone w równych odstępach, a odległość kątowa pomiędzy skrajnymi bolcami jest mniejsza niż odległość kątowa pomiędzy końcami wycięcia, przy czym bolce są zablokowane w otworach ramy mocującej przetyczkami.

Następne korzyści uzyskiwane są, jeśli rama mocująca urządzenia oraz jego element łukowy ramy nośnej mają w miejscu spasowania otwór na sworzeń do blokowania ich wzajemnego położenia.

Dalsze korzyści uzyskiwane są, jeśli na ramie mocującej urządzenia są dwa ograniczniki symetrycznie rozmieszczone w równej odległości od środka ramy mocującej a osadzenie elementu łukowego ramy nośnej na ramie mocującej jest pomiędzy tymi ogranicznikami.

Kolejne korzyści uzyskuje się, jeśli rama mocująca urządzenia zawiera dwa trzpienie oraz zaczep do łączenia z przednim trójpunktowym układem zawieszenia ciągnika rolniczego.

Następne korzyści uzyskiwane są, jeżeli wał pierwszy urządzenia jest napędzany z wału odbioru mocy ciągnika rolniczego i jest do niego podłączony poprzez wał odbiorczy, przekładnię kątową środkową, wał drugi, przekładnię kątową boczną, wał przegubowo-teleskopowy, przekładnię kątową przednią, wał trzeci oraz skrzynię przekładniową.

Dalsze korzyści uzyskuje się, jeśli belka urządzenia ma na jednym swoim końcu zamocowany wysięgnik, na którym jest zamocowana przekładnia kątowa przednia połączona wałem drugim ze skrzynią przekładniową do której podłączony jest wał pierwszy.

Kolejne korzyści uzyskuje się, jeśli urządzenie ma silnik hydrauliczny a pierwszy wał jest podłączony do tego silnika hydraulicznego za pomocą motoreduktora, przy czym belka urządzenia ma na jednym swoim końcu zamocowany wysięgnik, na którym jest zamocowany silnik hydrauliczny oraz motoreduktor za pośrednictwem którego wał pierwszy jest podłączony do silnika hydraulicznego.

Następne korzyści uzyskiwane są, jeżeli siłowniki hydrauliczne są zasilane z układu hydraulicznego ciągnika rolniczego, z którym są połączone poprzez przewody hydrauliczne główne, rozdzielacz oraz przewody rozdzielające.

Sposób wyrywania karp drzew z wykorzystaniem urządzenia określonego powyżej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że urządzenie w pierwszym etapie przemieszcza się ponad karpę i ustawia jego belki nożowe tak by karpa była pomiędzy nimi i opuszcza się urządzenie na podłoże, po czym przechodzi się do etapu drugiego, w którym włącza się napęd wału pierwszego obraca się redlice, zagłębia się je w glebie, a następnie podrywa się karpę, po czym przechodzi się do etapu trzeciego, w którym podnosi się wał pierwszy i wyrywa się karpę.

Korzystnie po wyrwaniu karpy unosi się urządzenie za pomocą trójpunktowego układu zawieszenia i przemieszcza się ją w miejsce docelowe.

Dalsze korzyści uzyskiwane są, jeśli w etapie trzecim wał pierwszy podnosi się siłownikami hydraulicznymi.

Stosowanie urządzenia oraz sposobu według wynalazku, zwłaszcza na wieloletnich plantacjach roślin energetycznych, jest efektywne kosztowo ze względu na wykorzystanie do napędu standardowego ciągnika, który jest podstawowym źródłem napędu maszyn w gospodarstwach rolnych. Urządzenie nie obciąża układu jezdnego ciągnika podczas wyrywania karp. Proces wyrywania karp jest uniezależniony od przyczepności kół ciągnika rolniczego do gleby. Ponieważ urządzenie jest zaczepiane na przednim trzypunktowym, układzie zawieszenia typowego ciągnika rolniczego, ułatwiając kontrolę pracy i manewrowanie zestawem ciągnik-urządzenie.

Urządzenie nie wymaga stosowania kół podporowych, które w typowych urządzeniach rolniczych wykonane są z gumy, tym samym wyeliminowano możliwość ich przebicia przez elementy ściętych pędów wystających z karp.

Urządzenie ma prostą konstrukcję, co wpływa na niskie koszty jego eksploatacji oraz produkcji, przy jednoczesnym zapewnieniu pracy na poziomie oferowanym przez znane ze stanu techniki, samojezdne karczowniki.

Urządzenie do wyrywania karp drzew oraz sposób wyrywania karp drzew z wykorzystaniem tego urządzenia w przykładzie wykonania oraz realizacji zostały bliżej wyjaśnione na rysunku, na którym na fig. 1 przedstawiono urządzenie w pierwszym przykładzie wykonania w widoku z tyłu z redlicam i w pozycji wyjściowej, fig. 2 - to samo urządzenie w widoku z boku, fig. 3 - to samo urządzenie w widoku z tyłu, fig. 4 to samo urządzenie w widoku z góry, fig. 5 - szczegół A z fig. 4, fig. 6 - szczegół B z fig. 4, fig. 7 - redlicę, fig. 8 - urządzenie po zakończeniu etapu wgłębiania redlic i ich ułożeniu końcówkami roboczymi poza obrysem ramy nośnej, fig. 9 - urządzenie po poderwaniu karpy, fig. 10 - urządzenie po wyrwaniu karpy i uniesieniu belki siłownikami hydraulicznymi, fig. 11 - urządzenie uniesione po wyrwaniu karpy, fig. 12 - urządzenie w drugim przykładzie wykonania w widoku z góry.

Urządzenie do wyrywania karp drzew, według wynalazku w pierwszym przykładzie wykonania ma ramę nośną 1 połączoną wahliwie z ramą mocującą 2, na której są rozmieszczone dwa trzpienie mocujące 3 oraz zaczep 4, stanowiące punkty mocowania urządzenia do przedniego trzypunktowego układu zawieszenia narzędzi, ciągnika rolniczego. Rama nośna 1 od frontu ma pionowe wsporniki 4’, na których jest element łukowy 5, o kształcie wycinka pierścienia, mający wewnętrzną powierzchnię spasowaną z zewnętrzną powierzchnią łukowej ramy mocującej 2. Element łukowy 5 jest zamocowany do ramy mocującej 2 za pomocą trzech bolców 6 osadzonych w otworach ramy mocującej 2 oraz łukowym wycięciu 7 ramy nośnej 1, które jest równoległe do krawędzi elementu łukowego 5 oraz kierunku obrotu ramy nośnej 1. Odległość kątowa pomiędzy skrajnymi bolcami 6 jest mniejsza niż między końcem a początkiem wycięcia 7 co umożliwia przesuwanie się elementu łukowego 5 po ramie mocującej 2. Bolce 6 są rozmieszczone w równych odstępach i są zablokowane w ramie mocującej 2 przetyczkami 8. Na ramie mocującej 2 na jej górnej powierzchni od strony połączenia z elementem łukowym 5, są trwale zamocowane w równej odległości od środka ramy mocującej 2, dwa ograniczniki 9, a element łukowy 5 ramy nośnej 1 jest pomiędzy tymi ogranicznikami 9, które ograniczają kąt obrotu ramy nośnej 1 na ramie mocującej 2 o kąt α względem pozycji wyjściowej, w której element łukowy 5 jest symetrycznie ułożony na ramie nośnej 2. Po przeciwnej stronie ramy nośnej 1 względem elementu łukowego 5, rama nośna 1 ma pionowe prowadnice 10, w których jest przesuwnie osadzona pozioma belka 11, prostopadła do osi obrotu ramy nośnej 1. Do belki 11 zamocowane są trwale dwie oprawy łożyskowe pierwsze 12 z łożyskami ślizgowymi 13. W łożyskach ślizgowych 13 jest ułożyskowany wał pierwszy 14 napędzany z wału odbioru mocy ciągnika rolniczego poprzez wał odbiorczy 15, przekładnię kątową środkową 16, wał drugi 17, przekładnię kątową boczną 18, wał przegubowo-teleskopowy 19, przekładnię kątową przednią 20, wał drugi 21 oraz skrzynię przekładniową 22. Belka 11 ma na jednym swoim końcu zamocowany wysięgnik 23, a przekładania kątowa przednia 20 oraz połączona z nią wałem drugim 21 skrzynia przekładniowa 22 są na tym wysięgniku 23. Do wału pierwszego 14 zamocowana jest za pomocą opraw stałych 24 redlica środkowa 25 oraz dwie redlice boczne 26. Redlice 25, 26 mają kształt wycinka koła z zakrzywioną powierzchnią roboczą na promieniu ich obrotu. Zarys zewnętrzny redlic 25, 26 jest odsadzony od ich osi obrotu. Promień zarysu Ri powierzchni obwodowej redlicy środkowej 25 oraz redlic bocznych 26 jest przesunięty w stosunku do promienia ich osi obrotu R2 o wartość a-1, w ten sposób, że Ri<R2. Redlica środkowa 25 ma sfazowaną roboczą powierzchnię obwodową od strony redlic bocznych 26, a szerokość tej fazy jest równa 1/3 szerokości m redlicy środkowej 25, zaś jej wysokość jest taka sama jak szerokość redlicy m. Każda z redlic bocznych 26 ma sfazowaną powierzchnię roboczą od strony redlicy środkowej 25, przy czym szerokość tej fazy jest równa 2/3 szerokości n redlicy bocznej 26, a jej wysokość stanowi 3/2 szerokości n tej redlicy bocznej 26. W pozycji wyjściowej, w której redlice 25, 26 są ułożone pomiędzy prowadnicą 10 a połączeniem ramy nośnej 1 z ramą mocującą 2, orientacja redlic bocznych 26 jest przesunięta w stosunku do orientacji redlicy środkowej 25 ku górze o kąt β. Belka 11 i rama nośna 1 są ze sobą połączone za pomocą dwóch siłowników 27 hydraulicznych dwustronnego działania, z których każdy jest zamocowany na jednym swoim końcu do belki 11, a na drugim do górnej części ramy nośnej 1 za pomocą przegubów 28 ułożyskowanych w oprawach łożyskowych drugich 29 tych siłowników 27. Siłowniki 27 hydrauliczne są zasilane z układu hydraulicznego ciągnika rolniczego, poprzez przewody hydrauliczne 30 główne, rozdzielacz 31, oraz przewody rozdzielające 32. Do przedniej górnej części ramy nośnej 1 zamocowane są trwale dwa ramiona boczne 33 oraz jedno ramię środkowe 34. Końce ramion bocznych 33 są przesunięte w pionie względem siebie o wartość b1. Do przedniej dolnej części ramy nośnej 1 za pomocą śrub 35 zamocowane są dwie poziome belki nożowe 36 rozmieszczone symetrycznie po bokach ramy nośnej 1 prostopadle do belki 11. Jedna z belek nożowych 36 jest od strony jednej z redlic bocznych 26, a druga jest od strony drugiej z redlic bocznych 26, tak że redlice boczne 26 są pomiędzy belkami nożowymi 36 a każda z belek nożowych 36 współpracuje z redlicą boczną 26 od strony której jest zamocowana. Rama nośna 1 ma od dołu trwale zamocowane, symetrycznie usytuowane stopki podporowe 37. Przemieszczenie ramy nośnej 1 względem ramy mocującej 2 jest blokowane sworzniem 38 umieszczonym w otworze wykonanym w miejscu spasowania ze sobą powierzchni elementu łukowego 5 ramy nośnej 1 z powierzchnią ramy mocującej 2.

Urządzenie do wyrywania karp drzew, według wynalazku w drugim przykładzie wykonania ma silnik hydrauliczny 39 zamocowany na wysięgniku 23, a wał pierwszy 14, na którym osadzone są redlice boczne 26 oraz redlica środkowa 25 jest podłączony do tego silnika hydraulicznego 39 za pomocą motoreduktora 40. W pozostałym zakresie wykonanie jest jak w przykładzie pierwszym.

Sposób wyrywania karp drzew w pierwszym przykładzie realizacji jest wykonywany z wykorzystaniem urządzenia opisanego powyżej w pierwszym przykładzie wykonania. Urządzenie mocuje się za pomocą ramy mocującej 2 do przedniego trójpunktowego układu zawieszenia ciągnika rolniczego. Następnie w etapie pierwszym urządzenie ustawia się ponad karpą 41, tak by karpa 41 była przed ramą nośną 1 i pomiędzy belkami nożowymi 36. Następnie usuwa się sworzeń 38 blokujący z otworu w ramie mocującej 2 i elemencie łukowym 5 ramy nośnej. Po czym przechodzi się do etapu drugiego, w którym opuszcza się urządzenie na podłoże, układa się je na stopkach podporowych 37 i kolejno napędza się wał pierwszy 14 przenosząc na niego moment obrotowy z wału odbioru mocy ciągnika rolniczego. Obrót wału pierwszego 14 powoduje obrót redlic 25, 26 względem osi wału pierwszego 14. Redlice 25, 26 zagłębiają się w glebę a redlice boczne 26 wyprzedzają w tym ruchu redlicę środkową 25, dzięki czemu ułatwiony jest proces wyrywania karp 41, a także ograniczona jest możliwość pęknięcia karp 41 składających się z wielu połączonych ze sobą pędów. Wgłębianie redlic 25, 26 w glebę kończy się z chwilą, gdy końcówka robocza redlic bocznych 26 jest poza obrysem ramy nośnej 1. Następnie kontynuuje się obrót redlic 25, 26 i podrywa się karpę 41, zaś po jej poderwaniu unieruchamia się redlice 25, 26. Obrót redlic 25, 26, powoduje znaczne naruszenie bryły korzeniowej karpy 41. Następnie przechodzi się do etapu trzeciego, w którym uruchamia się siłowniki 27 i unosi się belkę 11 z zamocowanym na niej wałem pierwszym 14 z osadzonymi na nim redlicami 25, 26. Podczas wyrywania układ jezdny ciągnika rolniczego jest nieobciążony, siły związane z wyrywaniem karpy 41 przenosi rama nośna 1, poprzez stopki podporowe 37. Uniesienie karpy 41 powoduje odcięcie ewentualnych korzeni bocznych w wyniku wzajemnej interakcji redlic bocznych 26 z belkami nożowymi 36, oraz zaciśnięcie karpy 41 pomiędzy redlicami 25, 26 a ramionami bocznymi 33 i ramieniem środkowym 34. Następnie unosi się urządzenie za pomocą ramion trójpunktowego układu zawieszenia ciągnika rolniczego zamocowanych do trzpieni mocujących 3 oraz zaczepu 4 ramy mocującej 2 i przemieszcza się urządzenie wraz z karpą 41 w celu jej wyładowania w miejscu docelowym poprzez uruchomienie napędu rewersyjnego wału odbiorczego 15.

Wykaz oznaczeń

1	- rama nośna	21	- wał drugi
2	- rama mocująca	22	- skrzynia przekładniowa
3	- trzpień mocujący	23	- wysięgnik
4	- zaczep	24	- oprawa stała
4’	- wspornik	25	- redlica środkowa
5	- element łukowy	26	- redlica boczna
6	- bolec	27	- siłownik
7	- wycięcie	28	- przegub
8	- przetyczka	29	- oprawa łożyskowa druga
9	- ogranicznik	30	- przewody hydrauliczne
10	- prowadnice	31	- rozdzielacz
11	- belka	32	- przewód rozdzielający
12	- oprawa łożyskowa pierwsza	33	- ramię boczne
13	- łożysko ślizgowe	34	- ramię środkowe
14	- wał pierwszy	35	- śruba
15	- wał odbiorczy	36	- belka nożowa
16	- przekładnia kątowa środkowa	37	- stopka podporowa
17	- wał drugi	38	- sworzeń
18	- przekładnia kątowa boczna	39	- silnik hydrauliczny
19	- wał przegubowo-teleskopowy	40	- motoreduktor
20	- przekładnia kątowa przednia	41	- karpa

Claims (25)

1. Urządzenie do wyrywania karp drzew zasilane poprzez wał odbioru mocy, zawierające ramę oraz siłowniki hydrauliczne, znamienne tym, że ma ramę nośną (1) oraz ramę mocującą (2) do mocowania do układu zawieszenia narzędzi ciągnika rolniczego, przy czym rama nośna (1) po jednej swojej stronie jest połączona wahliwie z ramą mocującą (2), zaś po przeciwnej stronie w stosunku do połączenia z ramą mocującą (2), rama nośna (1) ma pionową prowadnicę (10), w której przesuwnie osadzony jest wał pierwszy (14), na którym osadzone są redlice (25, 26) o kształcie wycinka koła z zakrzywioną powierzchnią roboczą na promieniu ich obrotu.

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że osadzenie wału pierwszego (14) w prowadnicy (10) jest za pośrednictwem belki (11) przesuwnie osadzonej w prowadnicy (11), do której jest zamocowany wał pierwszy (10) za pośrednictwem pierwszych opraw łożyskowych (12).

3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że zawiera co najmniej dwa dwustronne siłowniki (27) hydrauliczne, z których każdy jest na jednym końcu połączony przegubem (28) z belką (11), a na drugim końcu jest połączony przegubem z górną częścią pionowej prowadnicy (10).

4. Urządzenie według jednego z zastrz. od 1 do 3, znamienne tym, że zarys zewnętrzny jego redlic (25, 26) jest odsadzony od ich osi obrotu.

5. Urządzenie według jednego z zastrz. od 1 do 4, znamienne tym, że ma co najmniej trzy redlice (25, 26), w tym co najmniej dwie redlice boczne (26) oraz jedną redlicę środkową (25) zamocowaną pomiędzy tymi redlicami bocznymi (26).

6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że w pozycji wyjściowej, w której redlice (25, 26) ułożone są pomiędzy prowadnicą (10) a połączeniem ramy nośnej (1) z ramą mocującą (2), orientacja jego redlic bocznych (26) jest przesunięta w stosunku do orientacji redlicy środkowej (25) ku górze o kąt β.

7. Urządzenie według zastrz. 5 albo 6, znamienne tym, że redlica środkowa ma sfazowaną roboczą powierzchnię obwodową od strony redlic bocznych, a szerokość tej fazy jest równa 1/3 szerokości m redlicy środkowej (25), zaś jej wysokość jest taka sama jak szerokość redlicy m.

8. Urządzenie według zastrz. 5 albo 6 albo 7, znamienne tym, że każda z jego redlic bocznych (26) ma sfazowaną powierzchnię roboczą od strony redlicy środkowej (25), przy czym szerokość tej fazy jest równa 2/3 szerokości n redlicy bocznej (26), a jej wysokość stanowi 3/2 szerokości n tej redlicy bocznej (26).

9. Urządzenie według jednego z zastrz. od 1 do 8, znamienne tym, że ma dwie poziome belki nożowe (36), zamocowane do ramy nośnej (1), w dolnej części jej prowadnicy (10) od jej przedniej strony przeciwnej do jej połączenia z ramą mocującą (2), przy czym jedna z tych belek nożowych jest od strony jednej z redlic bocznych (26), a druga jest od strony drugiej z redlic bocznych (26), tak że redlice boczne (26) są pomiędzy belkami nożowymi (36) a każda z belek nożowych (36) jest do współpracy z redlicą boczną (26), od strony której jest zamocowana.

10. Urządzenie według jednego z zastrz. od 1 do 9, znamienne tym, że ma zamocowane do ramy nośnej (1), w górnej części jej prowadnicy (10) od strony przeciwnej względem połączenia z ramą mocującą (2), dwa poziome ramiona boczne (33) oraz umiejscowione pomiędzy nimi poziome ramię środkowe (34).

11. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że rozstaw jego ramion bocznych (33) jest szerszy niż rozstaw jego belek nożowych (36).

12. Urządzenie według jednego z zastrz. od 1 do 11, znamienne tym, że jego rama nośna (1) od strony przeciwnej względem prowadnicy (10) ma pionowe wsporniki (4’), na których jest element łukowy (5), który od dołu ma łukową powierzchnię wewnętrzną spasowaną z powierzchnią zewnętrzną ramy mocującej (2), a ponadto element łukowy (5) ma łukowe wycięcie (7), które jest równoległe do kierunku obrotu ramy nośnej (1), zaś połączenie ramy mocującej (2) z elementem łukowym (5) ramy nośnej (1) jest za pośrednictwem bolców (6) osadzonych w wycięciu (7) elementu łukowego (5) oraz w otworach w ramie mocującej (2).

13. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że bolce (6) są trzy i są rozmieszczone w równych odstępach, a odległość kątowa pomiędzy skrajnymi bolcami (6) jest mniejsza niż odległość kątowa pomiędzy końcami wycięcia (7).

14. Urządzenie według zastrz. 12 albo 13, znamienne tym, że bolce (6) są zablokowane w otworach ramy mocującej (2) przetyczkami (8).

15. Urządzenie według jednego z zastrz. od 12 do 14, znamienne tym, że rama mocująca (2) oraz element łukowy (5) ramy nośnej (1) mają w miejscu spasowania otwór na sworzeń (38) do blokowania ich wzajemnego położenia.

16. Urządzenie według jednego z zastrz. od 12 do 15, znamienne tym, że na jego ramie mocującej (2) są dwa ograniczniki (9) symetrycznie rozmieszczone w równej odległości od środka ramy mocującej (2) a osadzenie elementu łukowego (5) ramy nośnej (1) na ramie mocującej (2) jest pomiędzy tymi ogranicznikami (9).

17. Urządzenie według jednego z zastrz. od 1 do 16, znamienne tym, że jego rama mocująca (2) zawiera dwu trzpienie (3) oraz zaczep (4) do łączenia z przednim trójpunktowym układem zawieszenia ciągnika rolniczego.

18. Urządzenie według jednego z zastrz. od 1 do 17, znamienne tym, że jego wał pierwszy (14) jest napędzany z wału odbioru mocy ciągnika rolniczego i jest do niego podłączony poprzez wał odbiorczy (15), przekładnię kątową środkową (16), wał drugi (17), przekładnię kątową boczną (18), wał przegubowo-teleskopowy (19), przekładnię kątową przednią (20), wał trzeci (21) oraz skrzynię przekładniową (22).

19. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że jego belka (11) ma na jednym swoim końcu zamocowany wysięgnik (23), na którym jest zamocowana przekładnia kątowa przednia (20) połączona wałem drugim (21) ze skrzynią przekładniową (22) do której podłączony jest wał pierwszy (14).

20. Urządzenie według jednego z zastrz. od 1 do 17, znamienne tym, że ma silnik hydrauliczny (39) a pierwszy wał (14) jest podłączony do tego silnika hydraulicznego (39) za pomocą motoreduktora (40).

21. Urządzenie według zastrz. 20, znamienne tym, że jego belka (11) ma na jednym swoim końcu zamocowany wysięgnik (23), na którym jest zamocowany silnik hydrauliczny (39) oraz motoreduktor (40) za pośrednictwem którego wał pierwszy (14) jest podłączony do silnika hydraulicznego (39).

22. Urządzenie według jednego z zastrz. od 1 do 21, znamienne tym, że siłowniki (27) hydrauliczne są zasilane z układu hydraulicznego ciągnika rolniczego, z którym są połączone poprzez przewody hydrauliczne (30) główne, rozdzielacz (31) oraz przewody rozdzielające (32).

23. Sposób wyrywania karp drzew z wykorzystaniem urządzenia określonego w zastrz. od 1 do 22, znamienny tym, że urządzenie w pierwszym etapie przemieszcza się ponad karpę (41) i ustawia jego belki nożowe (36) tak by karpa (41) była pomiędzy nimi i opuszcza się urządzenie na podłoże, po czym przechodzi się do etapu drugiego, w którym włącza się napęd wału pierwszego (14) obraca się redlice (25, 26), zagłębia się je w glebie, a następnie podrywa się karpę (41), a następnie przechodzi się do etapu trzeciego, w którym podnosi się wał pierwszy (14) i wyrywa się karpę (41).

24. Sposób według zastrz. 23, znamienny tym, że w etapie trzecim wał pierwszy (14) podnosi się siłownikami (27) hydraulicznymi.

25. Sposób według zastrz. 23 albo 24, znamienny tym, że w etapie trzecim po wyrwaniu karpy (41) unosi się urządzenie za pomocą trójpunktowego układu zawieszenia i przemieszcza się ją w miejsce docelowe.