PL238712B1 - Sposób utleniania wyższych alfa-olefin do kwasów karboksylowych - Google Patents

Sposób utleniania wyższych alfa-olefin do kwasów karboksylowych Download PDF

Info

Publication number
PL238712B1
PL238712B1 PL431572A PL43157219A PL238712B1 PL 238712 B1 PL238712 B1 PL 238712B1 PL 431572 A PL431572 A PL 431572A PL 43157219 A PL43157219 A PL 43157219A PL 238712 B1 PL238712 B1 PL 238712B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
oxidation
temperature
oxygen
carried out
stage
Prior art date
Application number
PL431572A
Other languages
English (en)
Other versions
PL431572A1 (pl
Inventor
Beata Orlińska
Gabriela Dobras
Kamil Peckh
Dawid Lisicki
Original Assignee
Politechnika Slaska Im Wincent
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Slaska Im Wincent filed Critical Politechnika Slaska Im Wincent
Priority to PL431572A priority Critical patent/PL238712B1/pl
Publication of PL431572A1 publication Critical patent/PL431572A1/pl
Publication of PL238712B1 publication Critical patent/PL238712B1/pl

Links

Landscapes

  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Low-Molecular Organic Synthesis Reactions Using Catalysts (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest sposób utleniania alfa-olefin długołańcuchowych o liczbie atomów węgla od 30 do 60 do kwasów karboksylowych który charakteryzuje się tym, że w pierwszym etapie alfa-olefiny poddaje się utlenianiu nadtlenkiem wodoru o stężeniu od 10 do 90% wobec 0,01 - 20% wagowych kwasu wolframowego, czwartorzędowej soli amoniowej w ilości 1 - 6% wagowych, w temperaturze stapiania surowca w zakresie 60 - 120°C, w czasie od 1 do 50 godzin, otrzymując surowy półprodukt, który miesza się w temperaturze 20 - 100°C z wodą, którą po ochłodzeniu do temperatury otoczenia, usuwa się poprzez filtrację, a następnie suszy pod ciśnieniem w zakresie 0,001 - 0,09 MPa w temperaturze 20 - 100°C, po czym otrzymany półprodukt w drugim etapie poddaje się utlenianiu gazami zawierającymi tlen, wobec 0,01 - 50% wagowych acetyloacetonianu kobaltu(II) w temperaturze stapiania półproduktu w zakresie 60 - 120°C, czasie od 1 do 50 h pod ciśnieniem atmosferycznym. W pierwszym etapie utlenianie surowca odbywa się w czasie korzystnie 10 h a drugim etapie w czasie korzystnie 5h. W pierwszym etapie alfa-olefiny poddaje się utlenianiu nadtlenkiem wodoru o stężeniu korzystnie 50% wobec korzystnie 3% wagowych kwasu wolframowego.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób utleniania wyższych alfa-olefin do kwasów karboksylowych.
Wyższe alfa-olefiny mogą być otrzymywane np. w wyniku oligomeryzacji etylenu lub krakingu poużytkowych polietylenów. Otrzymywane wyższe kwasy karboksylowe (długołańcuchowe) mają charakter polarnych wosków.
Znane są różne sposoby utleniania związków posiadających wiązanie C=C, których celem jest otrzymanie kwasów karboksylowych. Jako czynniki utleniające stosuje się najczęściej tetratlenek osmu (OsO4), monoperoksywodorosiarczan potasu (Oxone™), ozon (Os), nadtlenek wodoru (H2O2). Coraz chętniej w reakcjach utleniającego rozszczepienia wiązań C=C stosowany jest nadtlenek wodoru w postaci wodnych roztworów o stężeniach 30-70%. Podstawową zaletą wykorzystania nadtlenku wodoru w reakcjach utleniania jest powstawanie wody i tlenu jako nietoksycznych produktów ubocznych rozkładu, dzięki czemu uważany jest za utleniacz przyjazny środowisku naturalnemu. Aby reakcje utleniania za pomocą nadtlenku wodoru zachodziły efektywnie, konieczne jest stosowanie odpowiednich katalizatorów.
Znanym rozwiązaniem jest stosowanie systemów katalitycznych zawierających związki renu w reakcjach utleniającego rozszczepienia wiązania C=C. W amerykańskim patencie o numerze US 5 321 158 opisano wykorzystanie katalizatorów renowych (Re2O7, Re2(CO)io, metaliczny Re, NH4ReO4, CHsReOs) w mieszaninie bezwodnik octowy/dioksan. W patencie WO 9 847 852 przedstawiono katalityczny wpływ systemu złożonego z tritlenku metylorenu (MTO, CHsReOs, 1 mol%) wraz z HBF4 (100 mol%). Zdecydowanie bardziej efektywnymi katalizatorami są związki wolframu(VI). W amerykańskich patentach o numerach US 5 336 793, US 5 714 623, US 0 371 487 przedstawiono sposób utleniającego rozszczepienia wiązania C=C, nienasyconych kwasów tłuszczowych z wykorzystaniem nadtlenku wodoru, wobec związków wolframu(VI). Jako surowce stosowane są najczęściej nienasycone kwasy tłuszczowe, głównie kwas oleinowy, kwas linolowy, kwas rycynolowy. W europejskim patencie o numerze EP 2 409 962 przedstawiono sposób utleniania nienasyconych cyklicznych alkanów, głównie cykloheksenu, cyklooktenu z wykorzystaniem nadtlenku wodoru. Rozwiązania przedstawione w wyżej wymienionych opisach patentowych dotyczą produkcji kwasów dikarboksylowych (głównie kwasu azelainowego, sebacynowego, adypinowego), które są wykorzystywane do produkcji m.in. poliestrów i poliamidów. Nieliczne opisy patentowe przedstawiają utleniające rozszczepienie wiązań podwójnych w alfa-olefinach (alkenach terminalnych). Rozpatrywane alfa-olefiny to głównie związki modelowe o niewielkiej liczbie atomów węgla w łańcuchu (do 18 atomów węgla). W polskim opisie patentowym o numerze PL 230 814 przedstawiono bezrozpuszczalnikowy sposób utleniania długołańcuchowych alfa-olefin za pomocą nadtlenku wodoru. Reakcję utleniania prowadzono 50% wodnym roztworem nadtlenku wodoru, wobec kwasu wolframowego lub kwasu fosforowolframowego oraz czwartorzędowej soli amoniowej (korzystnie z kationem cetylopirydyniowym). W wyniku procesu utleniania, otrzymywano produkt zanieczyszczony wolframem o liczbie kwasowej 24-75 mg KOH/g i liczbie zmydlania 48-100 mg KOH/g oraz temperaturze topnienia ok. 85°C. Znanym rozwiązaniem jest wykorzystanie systemów katalitycznych, zbudowanych z H2WO4 (w roli katalizatora utleniania) oraz związków tetraalkiloamoniowych (np. Arquad 2HT®), jako katalizatora przeniesienia międzyfazowego. Takie systemy katalityczne opisano dla reakcji utleniającego rozszczepienia wiązań C=C w nienasyconych kwasach tłuszczowych lub ich estrach (US 5 336 793). Niedogodnością rozwiązań wykorzystujących nadtlenek wodoru jest konieczność stosowania go w nadmiarze co najmniej 4-krotnym w stosunku do surowca, co wynika ze stechiometrii reakcji. Wpływa to w zdecydowany sposób na ograniczenie aplikacji rozwiązań, ze względu na relatywnie wysoką cenę nadtlenku wodoru.
Znanym rozwiązaniem jest dwuetapowa metoda utleniania nienasyconych kwasów tłuszczowych. W pierwszym etapie wykorzystuje się nadtlenek wodoru jako czynnik utleniający, otrzymując produkt pośredni zawierający głównie diole wicynalne. W kolejnym etapie półprodukt poddaje się reakcji utleniania gazami zawierającymi tlen, do kwasów karboksylowych. Takie rozwiązanie umożliwia ograniczenie ilości stosowanego nadtlenku wodoru, zwiększając tym samym atrakcyjność rozwiązania. Rozwiązanie to opisano w patentach US 8 846 962, US 8 835 662, EP 2 519 490. Jako surowce stosowano estry nienasyconych kwasów tłuszczowych (głównie ester metylowy kwasu oleinowego) oraz oleje roślinne (głównie słonecznikowy). W pierwszym etapie surowiec utleniano w obecności wodnego roztworu nadtlenku wodoru oraz kwasu wolframowego, a w drugim powietrzem, wobec związków Co(II) (głównie octanu kobaltu(II)). Przykładowo oleinian metylu (przepływ 10 kg/h, czystość 85%) utleniano w obecności 60% wodnego roztworu H2O2 (przepływ 2,3 kg/h) oraz H2WO4 (przepływ 48 g/h), a otrzymany półprodukt (przepływ 11,4 kg/h) wobec octanu Co(II) (1,5%) powietrzem (20 bar, 12-15 kg/h). Uzyskano
PL 238 712 B1
3,5 kg/h kwasu pelargonowego (wydajność 77,3%) oraz 4,3 kg/h kwasu azelainowego (wydajność 79,8%) (US 8 846 962).
Istotą wynalazku jest sposób utleniania alfa-olefin długołańcuchowych o licznie atomów węgla od 30 do 60 do kwasów karboksylowych charakteryzujący się tym, że w pierwszym etapie alfa-olefiny poddaje się utlenianiu nadtlenkiem wodoru o stężeniu od 10 do 90% wobec 0,01-20% wagowych kwasu wolframowego, czwartorzędowej soli amoniowej w ilości 1-6% wagowych, w temperaturze stapiania surowca w zakresie 60-120°C, w czasie od 1 do 50 godzin, otrzymując surowy półprodukt, który miesza się w temperaturze 20-100°C z wodą, którą po ochłodzeniu do temperatury otoczenia, usuwa się poprzez filtrację, a następnie suszy pod ciśnieniem w zakresie 0,001-0,09 MPa w temperaturze 20-100°C, po czym otrzymany półprodukt w drugim etapie poddaje się utlenianiu gazami zawierającymi tlen, wobec 0,01-50% wagowych acetyloacetonianu kobaltu(II) w temperaturze stapiania półproduktu w zakresie 60-120°C, w czasie od 1 do 50 h pod ciśnieniem atmosferycznym.
W pierwszym etapie utlenianie surowca odbywa się w czasie korzystnie 10 h, a w drugim etapie w czasie korzystnie 5 h. W pierwszym etapie alfa-olefiny poddaje się utlenianiu nadtlenkiem wodoru o stężeniu korzystnie 50% wobec korzystnie 3% wagowych kwasu wolframowego. Surowy półprodukt miesza się z wodą w temperaturze korzystnie 90°C. W pierwszym etapie surowy półprodukt suszy się pod ciśnieniem korzystnie 0,01 MPa w temperaturze korzystnie 90°C. W drugim etapie utlenianie prowadzi się w temp. korzystnie 100°C.
Utlenianie nadtlenkiem wodoru prowadzi się wobec tlenowych kwasów nieorganicznych takich jak kwas fosforowy (V), kwas siarkowy (VI).
Utlenianie prowadzi się w obecności organicznego rozpuszczalnika niepolarnego takiego jak heksan, cykloheksan, metylocykloheksan, toluen, benzen.
Utlenianie gazami zawierającymi tlen prowadzi się wobec związków kobaltu stanowiących octany, nafteniany, 2-etylokaproniany, chlorki.
Utlenianie gazami zawierającymi tlen prowadzi się wobec związków metali przejściowych takich jak mangan, miedź, chrom, wanad, żelazo.
Utlenianie gazami zawierającymi tlen prowadzi się wobec układów katalitycznych składających się z mieszaniny związków metali przejściowych.
Utlenianie gazami zawierającymi tlen, gdzie R1, R2, R3, R4 oznacza podstawnik: H-, alkilo -CnH2n+1, gdzie n = 1-12, alkiloksy CnH2n+1O-, gdzie n = 1-12, fenylowy, alkiloksykarbonylowy CnH2n+1OCO-, gdzie n = 1-12, taki jak R = H (N-hydroksyftalimid), R = C12H25OOC (4-dodecyloksykarbonylo-N-hydroksyftalimid). Sposób utleniania gazami zawierającymi tlen prowadzi się pod ciśnieniem 0,11-30 MPa.
Utlenianie gazami zawierającymi tlen prowadzi się z przepływem czynnika utleniającego.
Przedstawiony sposób według wynalazku obejmuje więc dwa etapy. W pierwszym etapie alfa-olefiny utleniane są z wykorzystaniem nadtlenku wodoru do produktów częściowego utleniania, w których największy udział procentowy stanowią diole wicynalne. Otrzymany produkt częściowego utleniania poddawany jest oczyszczaniu poprzez przemywanie na gorąco wodą, którą po oziębieniu mieszaniny do temperatury otoczenia oddziela się poprzez filtrację, a produkt suszy się z resztek wody pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymany półprodukt, w kolejnym etapie poddano utlenianiu gazami zawierającymi tlen otrzymując mieszaninę wyższych kwasów karboksylowych.
Zaletą wynalazku jest zastąpienie dużej części nadtlenku wodoru gazami zawierającymi tlen, co w znaczący sposób zmniejsza koszty wytworzenia kwasów karboksylowych.
Jako surowce można stosować mieszaniny alfa-olefin zawierających powyżej 50% masowych olefin (korzystnie powyżej 88%) o liczbie atomów węgla od 30 do 60 (korzystnie 35). Mieszaniny takie powstają podczas krakingu termicznego polietylenu lub parafin, procesów oligomeryzacji etylenu. Przetworzenie mieszaniny alfa-olefin, w mieszaniny kwasów karboksylowych poszerza rynek zbytu tych związków i wpływa na zwiększenie ich wartości.
Sposób dwuetapowego utleniania wyższych alfa-olefin do kwasów karboksylowych przedstawiają poniższe przykłady wykonania.
Przykład 1
Etap 1
Do szklanego reaktora o pojemności 2000 ml wyposażonego w chłodnicę zwrotną, termometr i mieszadło mechaniczne wprowadzono 200 g α-olefin długołańcuchowych; o temperaturze topnienia ok. 70°C; zawierających ok. 71,4% α-olefin; średnio 35 atomach węgla, 6,0 g kwasu wolframowego oraz 10 g 30% roztworu diwodorofosforanu cetylo(2-hydroksyetylo)dimetyloamoniowego w wodzie. Następnie zawartość reaktora poddano stapianiu w temperaturze 80°C. Kolejno wkraplano 58,1 g nadtlenku
PL 238 712 B1 wodoru (roztwór wodny 50% H2O2 stabilizowany 200 ppm fosforanów) w ciągu 20 minut utrzymując temperaturę mieszaniny reakcyjnej w zakresie 80-85°C. Po wprowadzeniu nadtlenku wodoru mieszaninę podgrzano do temperatury 90°C. Zawartość reaktora mieszano z wykorzystaniem mieszadła mechanicznego, przy 400 obr/min, przez 10 godzin. Gorący stopiony półprodukt (90°C) mieszano z 500 ml wody destylowanej i ochładzano do temperatury pokojowej. Powstałą zawiesinę wodną poddano filtracji i suszeniu pod zmniejszonym ciśnieniem (0,01 MPa) w temperaturze 90°C, otrzymując półprodukt stanowiący mieszaninę wyższych kwasów karboksylowych o liczbie kwasowej 31,0 mg KOH/g. Półprodukt zawiera także estry tych kwasów z pośrednio powstającymi związkami z co najmniej jedną grupą hydroksylową, o czym świadczy wartość liczby zmydlania 38,2 mg KOH/g. Temperatura topnienia półproduktu to 85,1-91,0°C.
Etap 2 g otrzymanego w pierwszym etapie półproduktu, wprowadzono do reaktora o objętości 100 ml, wykonanego z Hastelloy. Zawartość reaktora poddano stapianiu w temperaturze 80°C, dodano 0,15 g acetyloacetonianu kobaltu(II), w przeliczeniu na surowiec. Kolejno, reaktor przedmuchano tlenem z przepływem 2 l/h przez 2 minuty. Zawartość reaktora ogrzano do temperatury 100°C i zwiększono ciśnienie tlenu do 0,5 MPa. Reakcję prowadzono przez 5 h od momentu uzyskania żądanej temperatury 100°C, przy 1000 obr/min. Stałe ciśnienie utrzymywano poprzez automatyczne dozowanie świeżych porcji tlenu. Po zakończeniu reakcji, reaktor rozprężano na gorąco, otrzymując produkt, stanowiący mieszaninę wyższych kwasów karboksylowych o liczbie kwasowej 55,1 mg KOH/g. Produkt zawierał także estry tych kwasów z pośrednio powstającymi związkami z co najmniej jedną grupą hydroksylową, o czym świadczy wartość liczby zmydlania 111,2 mg KOH/g. Temperatura topnienia produktu to 74,3-85,7°C.
Przykład 2
Postępując jak w przykładzie 1 w etapie 1, 15 g otrzymanego w pierwszym etapie półproduktu, wprowadzono do reaktora o objętości 100 ml, wykonanego z Hastelloy. Zawartość reaktora poddano stapianiu w temperaturze 80°C, dodano 0,15 g N-hydroksyftalimidy, w przeliczeniu na surowiec. Kolejno, reaktor przedmuchano tlenem z przepływem 2 l/h przez 2 minuty. Zawartość reaktora ogrzano do temperatury 100°C i zwiększono ciśnienie tlenu do 0,5 MPa. Reakcję prowadzono przez 5 h od momentu uzyskania żądanej temperatury 100°C, przy 1000 obr/min. Stałe ciśnienie utrzymywano poprzez automatyczne dozowanie świeżych porcji tlenu. Po zakończeniu reakcji, reaktor rozprężano na gorąco, otrzymując produkt, stanowiący mieszaninę wyższych kwasów karboksylowych o liczbie kwasowej 41,8 mg KOH/g. Produkt zawierał także estry tych kwasów z pośrednio powstającymi związkami z co najmniej jedną grupą hydroksylową, o czym świadczy wartość liczby zmydlania 65,8 mg KOH/g. Temperatura topnienia produktu to 77,6-90,5°C.
Przykład 3
Postępując jak w przykładnie 1 w etapie 1, 15 g otrzymanego w pierwszym etapie półproduktu, wprowadzono do reaktora o objętości 100 ml, wykonanego z Hastelloy. Zawartość reaktora poddano stapianiu w temperaturze 80°C, dodano 0,15 g acetyloacetonianu kobaltu(II) i 0,15 g N-hydroksyftalimidy, w przeliczeniu na surowiec. Kolejno, reaktor przedmuchano tlenem z przepływem 2 l/h przez 2 minuty. Zawartość reaktora ogrzano do temperatury 100°C i zwiększono ciśnienie tlenu do 0,5 MPa. Reakcję prowadzono przez 5 h od momentu uzyskania żądanej temperatury 100°C, przy 1000 obr/min. Stałe ciśnienie utrzymywano poprzez automatyczne dozowanie świeżych porcji tlenu. Po zakończeniu reakcji, reaktor rozprężano na gorąco, otrzymując produkt, stanowiący mieszaninę wyższych kwasów karboksylowych o liczbie kwasowej 71,4 mg KOH/g. Produkt zawierał także estry tych kwasów z pośrednio powstającymi związkami z co najmniej jedną grupą hydroksylową, o czym świadczy wartość liczby zmydlania 132,2 mg KOH/g. Temperatura topnienia produktu to 70,8-85,8°C.
Przykład 4
Postępując jak w przykładzie 1 w etapie 1, 15 g otrzymanego w pierwszym etapie półproduktu, wprowadzono do reaktora o objętości 100 ml, wykonanego z Hastelloy. Zawartość reaktora poddano stapianiu w temperaturze 80°C, dodano 0,15 g acetyloacetonianu kobaltu(II) i 0,15 g N-hydroksyftalimidy, w przeliczeniu na surowiec. Kolejno, reaktor przedmuchano tlenem z przepływem 2 l/h przez 2 minuty. Zawartość reaktora ogrzano do temperatury 90°C i zwiększono ciśnienie tlenu do 0,5 MPa. Reakcję prowadzono przez 5 h od momentu uzyskania żądanej temperatury 90°C, przy 1000 obr/min. Stałe ciśnienie utrzymywano poprzez automatyczne dozowanie świeżych porcji tlenu. Po zakończeniu reakcji, reaktor rozprężano na gorąco, otrzymując produkt, stanowiący mieszaninę wyższych kwasów
PL 238 712 B1 karboksylowych o liczbie kwasowej 65,1 mg KOH/g. Produkt zawierał także estry tych kwasów z pośrednio powstającymi związkami z co najmniej jedną grupą hydroksylową, o czym świadczy wartość liczby zmydlania 104,6 mg KOH/g. Temperatura topnienia produktu to 73,6-85,7°C.
Przykład 5
Postępując jak w przykładzie 1 w etapie 1, 15 g otrzymanego w pierwszym etapie półproduktu, wprowadzono do reaktora o objętości 100 ml, wykonanego z Hastelloy. Zawartość reaktora poddano stapianiu w temperaturze 80°C, dodano 0,15 g acetyloacetonianu kobaltu(II) i 0,15 g N-hydroksyftalimidy, w przeliczeniu na surowiec. Kolejno, reaktor przedmuchano tlenem z przepływem 2 l/h przez 2 minuty. Zawartość reaktora ogrzano do temperatury 110°C i zwiększono ciśnienie tlenu do 0,5 MPa. Reakcję prowadzono przez 5 h od momentu uzyskania żądanej temperatury 110°C, przy 1000 obr/min. Stałe ciśnienie utrzymywano poprzez automatyczne dozowanie świeżych porcji tlenu. Po zakończeniu reakcji, reaktor rozprężano na gorąco, otrzymując produkt, stanowiący mieszaninę wyższych kwasów karboksylowych o liczbie kwasowej 73,8 mg KOH/g. Produkt zawierał także estry tych kwasów z pośrednio powstającymi związkami z co najmniej jedną grupą hydroksylową, o czym świadczy wartość liczby zmydlania 132,1 mg KOH/g. Temperatura topnienia produktu to 68,4-81,8°C.
Przykład 6
Postępując jak w przykładzie 1 w etapie 1, 15 g otrzymanego w pierwszym etapie półproduktu, wprowadzono do reaktora o objętości 100 ml, wykonanego z Hastelloy. Zawartość reaktora poddano stapianiu w temperaturze 80°C, dodano 0,15 g acetyloacetonianu kobaltu(II) i 0,15 g N-hydroksyftalimidy, w przeliczeniu na surowiec. Kolejno, reaktor przedmuchano tlenem z przepływem 2 l/h przez 2 minuty. Zawartość reaktora ogrzano do temperatury 100°C i zwiększono ciśnienie tlenu do 0,5 MPa. Reakcję prowadzono przez 2,5 h od momentu uzyskania żądanej temperatury 100°C, przy 1000 obr/min. Stałe ciśnienie utrzymywano poprzez automatyczne dozowanie świeżych porcji tlenu. Po zakończeniu reakcji, reaktor rozprężano na gorąco, otrzymując produkt, stanowiący mieszaninę wyższych kwasów karboksylowych o liczbie kwasowej 69,5 mg KOH/g. Produkt zawierał także estry tych kwasów z pośrednio powstającymi związkami z co najmniej jedną grupą hydroksylową, o czym świadczy wartość liczby zmydlania 116,5 mg KOH/g. Temperatura topnienia produktu to 73,7-85,4°C.
Przykład 7
Postępując jak w przykładzie 1 w etapie 1, 15 g otrzymanego w pierwszym etapie półproduktu, wprowadzono do reaktora o objętości 100 ml, wykonanego z Hastelloy. Zawartość reaktora poddano stapianiu w temperaturze 80°C, dodano 0,15 g acetyloacetonianu kobaltu(II) i 0,15 g N-hydroksyftalimidy, w przeliczeniu na surowiec. Kolejno, reaktor przedmuchano tlenem z przepływem 2 l/h przez 2 minuty. Zawartość reaktora ogrzano do temperatury 100°C i zwiększono ciśnienie tlenu do 0,5 MPa. Reakcję prowadzono przez 7,5 h od momentu uzyskania żądanej temperatury 100°C, przy 1000 obr/min. Stałe ciśnienie utrzymywano poprzez automatyczne dozowanie świeżych porcji tlenu. Po zakończeniu reakcji, reaktor rozprężano na gorąco, otrzymując produkt, stanowiący mieszaninę wyższych kwasów karboksylowych o liczbie kwasowej 81,9 mg KOH/g. Produkt zawierał także estry tych kwasów z pośrednio powstającymi związkami z co najmniej jedną grupą hydroksylową, o czym świadczy wartość liczby zmydlania 140,0 mg KOH/g. Temperatura topnienia produktu to 66,8-76,8°C.
Przykład 8
Postępując jak w przykładzie 1 w etapie 1, 15 g otrzymanego w pierwszym etapie półproduktu, wprowadzono do reaktora o objętości 100 ml, wykonanego z Hastelloy. Zawartość reaktora poddano stapianiu w temperaturze 80°C, dodano 0,15 g acetyloacetonianu kobaltu(II) i 0,15 g N-hydroksyftalimidy, w przeliczeniu na surowiec. Kolejno, reaktor przedmuchano tlenem z przepływem 2 l/h przez 2 minuty. Zawartość reaktora ogrzano do temperatury 100°C i ustalono przepływ tlenu na 3 l/h. Reakcję prowadzono przez 7,5 h od momentu uzyskania żądanej temperatury 100°C, przy 1000 obr/min, pod ciśnieniem atmosferycznym. Po zakończeniu reakcji, reaktor rozprężano na gorąco, otrzymując produkt, stanowiący mieszaninę wyższych kwasów karboksylowych o liczbie kwasowej 58,7 mg KOH/g. Produkt zawierał także estry tych kwasów z pośrednio powstającymi związkami z co najmniej jedną grupą hydroksylową, o czym świadczy wartość liczby zmydlania 111,3 mg KOH/g. Temperatura topnienia produktu to 58,2-79,1 °C.
Przykład 9
Etap 1
Do szklanego reaktora o pojemności 2000 ml wyposażonego w chłodnicę zwrotną, termometr i mieszadło mechaniczne wprowadzono 200 g α-olefin; o temperaturze topnienia ok. 70°C; zawierających ok. 71,4% α-olefin, średnio 35 atomach węgla, 6,0 g kwasu wolframowego, 10 g 30% roztworu
PL 238 712 B1 diwodorofosforanu cetylo(2-hydroksyetylo)dimetyloamoniowego w wodzie (Luviquat mono CP ATI) oraz 160 g metylocykloheksanu. Następnie zawartość reaktora poddano stapianiu w temperaturze 80°C. Kolejno wkraplano 58,1 g nadtlenku wodoru (roztwór wodny 50% H2O2 stabilizowany 200 ppm fosforanów) w ciągu 20 minut utrzymując temperaturę mieszaniny reakcyjnej w zakresie 80-85°C. Po wprowadzeniu nadtlenku wodoru mieszaninę podgrzano do temperatury 90°C. Zawartość reaktora mieszano z wykorzystaniem mieszadła mechanicznego, przy 400 obr/min, przez 10 godzin. Gorący stopiony półprodukt (90°C) mieszano z 500 ml wody destylowanej i ochładzano do temperatury pokojowej. Powstałą zawiesinę wodną poddano filtracji i suszeniu pod zmniejszonym ciśnieniem (0,01 MPa) w temperaturze 90°C, otrzymując półprodukt stanowiący mieszaninę wyższych kwasów karboksylowych o liczbie kwasowej 19,5 mg KOH/g. Półprodukt zawiera także estry tych kwasów z pośrednio powstającymi związkami z co najmniej jedną grupą hydroksylową, o czym świadczy wartość liczby zmydlania 38,7 mg KOH/g. Temperatura topnienia półproduktu to 78,0-85,4°C.
Etap 2 g otrzymanego w pierwszym etapie półproduktu, wprowadzono do reaktora o objętości 100 ml, wykonanego z Hastelloy. Zawartość reaktora poddano stapianiu w temperaturze 80°C, dodano 0,15 g acetyloacetonianu kobaltu(II) i 0,15 g N-hydroksyftalimidy, w przeliczeniu na surowiec. Kolejno, reaktor przedmuchano tlenem z przepływem 2 l/h przez 2 minuty. Zawartość reaktora ogrzano do temperatury 100°C i zwiększono ciśnienie tlenu do 0,5 MPa. Reakcję prowadzono przez 5 h od momentu uzyskania żądanej temperatury 100°C przy 1000 obr/min. Stałe ciśnienie utrzymywano poprzez automatyczne dozowanie świeżych porcji tlenu. Po zakończeniu reakcji, reaktor rozprężano na gorąco, otrzymując produkt, stanowiący mieszaninę wyższych kwasów karboksylowych o liczbie kwasowej 71,5 mg KOH/g. Produkt zawierał także estry tych kwasów z pośrednio powstającymi związkami z co najmniej jedną grupą hydroksylową, o czym świadczy wartość liczby zmydlania 124,0 mg KOH/g. Temperatura topnienia produktu to 64,9-83,0°C.
Przykład 10
Etap 1
Do szklanego reaktora o pojemności 2000 ml wyposażonego w chłodnicę zwrotną, termometr i mieszadło mechaniczne wprowadzono 200 g α-olefin długołańcuchowych; o temperaturze topnienia ok. 70°C; zawierających ok. 71,4% α-olefin, średnio 35 atomach węgla, 6,0 g kwasu wolframowego, 10 g 30% roztworu diwodorofosforanu cetylo(2-hydroksyetylo)dimetyloamoniowego w wodzie (Luviquat mono CP AT1) oraz 160 g metylocykloheksanu. Następnie zawartość reaktora poddano stapianiu w temperaturze 80°C. Kolejno wkraplano 38,7 g nadtlenku wodoru (roztwór wodny 50% H2O2 stabilizowany 200 ppm fosforanów) w ciągu 20 minut utrzymując temperaturę mieszaniny reakcyjnej w zakresie 80-85°C. Po wprowadzeniu nadtlenku wodoru mieszaninę podgrzano do temperatury 90°C. Zawartość reaktora mieszano z wykorzystaniem mieszadła mechanicznego, przy 400 obr/min, przez 10 godzin. Gorący stopiony półprodukt (90°C) mieszano z 500 ml wody destylowanej i ochładzano do temperatury pokojowej. Powstałą zawiesinę wodną poddano filtracji i suszeniu pod zmniejszonym ciśnieniem (0,01 MPa) w temperaturze 90°C, otrzymując półprodukt stanowiący mieszaninę wyższych kwasów karboksylowych o liczbie kwasowej 8,8 mg KOH/g. Półprodukt zawiera także estry tych kwasów z pośrednio powstającymi związkami z co najmniej jedną grupą hydroksylową, o czym świadczy wartość liczby zmydlania 28,0 mg KOH/g. Temperatura topnienia półproduktu to 70,4-84,4°C.
Etap 2 g otrzymanego w pierwszym etapie półproduktu, wprowadzono do reaktora o objętości 100 ml, wykonanego z Hastelloy. Zawartość reaktora poddano stapianiu w temperaturze 80°C, dodano 0,15 g acetyloacetonianu kobaltu(II) i 0,15 g N-hydroksyftalimidy, w przeliczeniu na surowiec. Kolejno, reaktor przedmuchano tlenem z przepływem 2 l/h przez 2 minuty. Zawartość reaktora ogrzano do temperatury 100°C i zwiększono ciśnienie tlenu do 0,5 MPa. Reakcję prowadzono przez 5 h od momentu uzyskania żądanej temperatury, przy 1000 obr/min. Stałe ciśnienie utrzymywano poprzez automatyczne dozowanie świeżych porcji tlenu. Po zakończeniu reakcji, reaktor rozprężano na gorąco, otrzymując produkt, stanowiący mieszaninę wyższych kwasów karboksylowych o liczbie kwasowej 64,2 mg KOH/g. Produkt zawierał także estry tych kwasów z pośrednio powstającymi związkami z co najmniej jedną grupą hydroksylową, o czym świadczy wartość liczby zmydlania 96,4 mg KOH/g. Temperatura topnienia produktu to 57,3-74,4°C.

Claims (14)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób utleniania wyższych alfa-olefin długołańcuchowych o liczbie atomów węgla od 30 do 60 do kwasów karboksylowych znamienny tym, że w pierwszym etapie alfa-olefiny poddaje się utlenianiu nadtlenkiem wodoru o stężeniu od 10 do 90% wobec 0,01-20% wagowych kwasu wolframowego, czwartorzędowej soli amoniowej w ilości 1-6% wagowych, w temperaturze stapiania surowca w zakresie 60-120°C, w czasie od 1 do 50 godzin, otrzymując surowy półprodukt, który miesza się w temperaturze 20-100°C z wodą, którą po ochłodzeniu do temperatury otoczenia, usuwa się poprzez filtrację, a następnie suszy pod ciśnieniem w zakresie 0,001-0,09 MPa w temperaturze 20-100°C, po czym otrzymany półprodukt w drugim etapie poddaje się utlenianiu gazami zawierającymi tlen, wobec 0,01-50% wagowych acetyloacetonianu kobaltu(ll) w temperaturze stapiania półproduktu w zakresie 60-120°C, w czasie od 1 do 50 h pod ciśnieniem atmosferycznym.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w pierwszym etapie utlenianie surowca odbywa się w czasie korzystnie 10 h, a w drugim etapie w czasie korzystnie 5 h.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w pierwszym etapie alfa-olefiny poddaje się utlenianiu nadtlenkiem wodoru o stężeniu korzystnie 50% wobec korzystnie 3% wagowych kwasu wolframowego.
  4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że surowy półprodukt miesza się z wodą w temperaturze korzystnie 90°C.
  5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w pierwszym etapie surowy półprodukt suszy się pod ciśnieniem korzystnie 0,01 MPa w temperaturze korzystnie 90°C.
  6. 6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w drugim etapie utlenianie prowadzi się w temp, korzystnie 100°C.
  7. 7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że utlenianie nadtlenkiem wodoru prowadzi się wobec tlenowych kwasów nieorganicznych takich jak kwas fosforowy (V), kwas siarkowy (VI).
  8. 8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że utlenianie prowadzi się w obecności organicznego rozpuszczalnika niepolarnego takiego jak heksan, cykloheksan, metylocykloheksan, toluen, benzen.
  9. 9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że utlenianie gazami zawierającymi tlen prowadzi się wobec związków kobaltu stanowiących octany, nafteniany, 2-etylokaproniany, chlorki.
  10. 10. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że utlenianie gazami zawierającymi tlen prowadzi się wobec związków metali przejściowych takich jak mangan, miedź, chrom, wanad, żelazo.
  11. 11. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że utlenianie gazami zawierającymi tlen prowadzi się wobec układów katalitycznych składających się z mieszaniny związków metali przejściowych.
  12. 12. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że utlenianie gazami zawierającymi tlen prowadzi się wobec struktury przedstawionej na fig. 1, gdzie R1, R2, R3, R4 oznacza podstawnik: H-, alkilo -CnH2n+i, gdzie n = 1-12, alkiloksy CnH2n+iO-, gdzie n = 1-12, fenylowy, alkiloksykarbonylowy CnH2n+iOCO-, gdzie n = 1-12, taki jak R = H (/V-hydroksyftalimid), R = C12H25OOC (4-dodecyloksykarbonylo-/V-hydroksyftalimid).
  13. 13. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że utlenianie gazami zawierającymi tlen prowadzi się pod ciśnieniem 0,11-30 MPa.
  14. 14. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że utlenianie gazami zawierającymi tlen prowadzi się z przepływem czynnika utleniającego.
PL431572A 2019-10-23 2019-10-23 Sposób utleniania wyższych alfa-olefin do kwasów karboksylowych PL238712B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL431572A PL238712B1 (pl) 2019-10-23 2019-10-23 Sposób utleniania wyższych alfa-olefin do kwasów karboksylowych

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL431572A PL238712B1 (pl) 2019-10-23 2019-10-23 Sposób utleniania wyższych alfa-olefin do kwasów karboksylowych

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL431572A1 PL431572A1 (pl) 2021-05-04
PL238712B1 true PL238712B1 (pl) 2021-09-27

Family

ID=75723175

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL431572A PL238712B1 (pl) 2019-10-23 2019-10-23 Sposób utleniania wyższych alfa-olefin do kwasów karboksylowych

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL238712B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL431572A1 (pl) 2021-05-04

Similar Documents

Publication Publication Date Title
JP5318854B2 (ja) 植物油の触媒開裂方法
EA019934B1 (ru) Непрерывный способ окислительного расщепления растительных масел
US7488843B1 (en) Oxidation process for aromatic compound
JP4955886B2 (ja) アルデヒドから脂肪族カルボン酸を製造する方法
US5596111A (en) Method for preparation of carboxylic acids
US4175089A (en) Preparation of gamma-butyrolactones
EP0128484A1 (en) Process for preparing carboxylic acid
US20150210623A1 (en) Process for preparing a carboxylic acid from a diol or from an epoxide by oxidative cleavage
US20130131379A1 (en) Method for preparing carboxylic acids by oxidative cleavage of a vicinal diol
PL238712B1 (pl) Sposób utleniania wyższych alfa-olefin do kwasów karboksylowych
FR2791667A1 (fr) Procede d'oxydation d'hydrocarbures, d'alcools et/ou de cetones
EP1588999B1 (en) Process for producing hydroxy fatty acids from palm oil
CA2130140C (en) Two step oxidation process for the production of carboxylic acids such as azelaic acid from unsaturated substrates
PL247405B1 (pl) Sposób dwustopniowego utleniania długołańcuchowych alfa-olefin w dyspersji wodnej do kwasów karboksylowych
US2269998A (en) Process
US5321158A (en) Production of carboxylic acids
EP0785929B1 (de) Verfahren zur herstellung von epoxidgruppen enthaltenden organischen verbindungen
KR101671429B1 (ko) 벤조산의 제조 방법
JPS6357547A (ja) 1,12−ドデカン二酸の製法
EP0736593B1 (en) Method of conjugating double bonds in organic compounds
Graiver et al. Recent advances in ozonation of vegetable oils
KR101642960B1 (ko) 벤조산의 제조 방법
WO2021240247A1 (en) Wax-like formulations of natural-origin materials and its method of preparation
CN114787172A (zh) 使用卤代氧代二过氧金属酸盐作为催化剂的烯烃氧化裂解方法
JPS59222437A (ja) カルボン酸の製造方法