PL236259B1 - Amoniowe ciecze jonowe z anionem monoramnolipidu, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako biosurfaktanty - Google Patents

Amoniowe ciecze jonowe z anionem monoramnolipidu, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako biosurfaktanty Download PDF

Info

Publication number
PL236259B1
PL236259B1 PL427748A PL42774818A PL236259B1 PL 236259 B1 PL236259 B1 PL 236259B1 PL 427748 A PL427748 A PL 427748A PL 42774818 A PL42774818 A PL 42774818A PL 236259 B1 PL236259 B1 PL 236259B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
product
hydroxydecanoyl
formula
solvent
ammonium
Prior art date
Application number
PL427748A
Other languages
English (en)
Other versions
PL427748A1 (pl
Inventor
Juliusz Pernak
Michał NIEMCZAK
Michał Niemczak
Original Assignee
Politechnika Poznanska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Poznanska filed Critical Politechnika Poznanska
Priority to PL427748A priority Critical patent/PL236259B1/pl
Publication of PL427748A1 publication Critical patent/PL427748A1/pl
Publication of PL236259B1 publication Critical patent/PL236259B1/pl

Links

Landscapes

  • Saccharide Compounds (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia są amoniowe ciecze jonowe z anionem ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianowym o wzorze ogólnym 1, w którym K oznacza kation 2-hydroksyetylotrimetyloamoniowy o wzorze 2, albo heksadecylotrimetyloamoniowy o wzorze 3, albo benzalkoniowy o wzorze 4, albo benzetoniowy o wzorze 5, albo tetrabutyloamoniowy o wzorze 6, albo didecylodimetyloamoniowy o wzorze 7. Zgłoszenie obejmuje też sposób ich otrzymywania, oraz zastosowanie jako biosurfaktanty.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku, są amoniowe ciecze jonowe z anionem monoramnolipidu, sposób ich, wytwarzania oraz zastosowanie jako biosurfaktanty.
Zgodnie z definicją ciecze jonowe (ang. ionic liquids) to sole organiczne zbudowane z organicznego kationu oraz anionu nieorganicznego lub organicznego, których temperatura topnienia nie przekracza 100°C. W literaturze, często są one opisywane jako nowe, proekologiczne rozpuszczalniki jak i nowej generacji substancje bioaktywne. Najważniejsze zalety cieczy jonowych, które decydują o ich szerokim spektrum zastosowań, to wysoka stabilność termiczna i chemiczna, niska lotność, aktywność powierzchniowa i biologiczna oraz dobre przewodnictwo jonowe. Według najnowszych badań nie powodują dezaktywacji enzymów, wobec czego mogą być wykorzystywane jako rozpuszczalniki reakcji biokatalitycznych czy nośniki enzymów. Obecnie poziom rozwoju tematyki cieczy jonowych szybko postępuje pokazując ich szerokie zastosowanie także w procesach przemysłowych, min. jako rozpuszczalniki, katalizatory reakcji alkilowania, hydroformylowania, stereoselektywnego uwodorniania oraz polimeryzacji, które zostały przedstawione w publikacji i. Pernak, T. Rzemieniecki, K. Materna CHEMIK 2016, 70, 471-480 oraz i Pernak, N. Borucka, F. Walkiewicz, B. Markiewicz, P. Fochtman, S. Stolte, S. Steudte, P. Stepnowski, Green Chem. 2011, 13, 2901-2910.
Surfaktanty są związkami powierzchniowo czynnymi posiadającymi zdolność do obniżania napięcia powierzchniowego na granicy faz oraz stabilizacji układów emulsyjnych. Są one stosowane na szeroką skalę w wielu gałęziach przemysłu i pełnią bardzo ważną rolę jako detergenty, kosmetyki i leki. Związki powierzchniowo czynne produkowane przez mikroorganizmy dzielą się na dwa typy; pierwsza grupa posiada zdolność do obniżania napięcia powierzchniowego między fazami woda-powietrze (biosurfaktanty), natomiast druga redukuje napięcie powierzchniowe pomiędzy dwoma niemieszalnymi płynami lub cieczą a ciałem stałym (bioemulsje). Biosurfaktanty zwykle posiadają zdolność emulgacji, jednakże bioemulsje nie zawsze obniżają napięcie powierzchniowe.
Podział biosurfaktantów klasyfikuje je na glikolipidy (ramnolipidy, oforolipidy, trehaloza), lipopeptydy (surfaktyna, ituryna) i związki polimerowe (alasan, emulsan). Pośród nich największą uwagę przywiązuje się do badań nad ramnolipidami ze względu na ich doskonałe właściwości fizykochemiczne. Należą one do najczęściej izolowanych i najlepiej poznanych do tej pory biosurfaktantów. Ich historia sięga roku 1949, kiedy odkryto, że mogą być one wytwarzane przez Gram-ujemne bakterie szczepu Pseudomonas aeruginosa. Bakterie tego typu potrafią wytwarzać sześć różnych ramnolipidów posiadających zarówno podobną budowę chemiczną, jak i aktywność powierzchniową. Dowiedziono, że bakterie szczepu Burkholderia, Streptomyces, Acinetobacter oraz Enterobacter także są zdolne do produkcji mono i diramnolipidów. Cząsteczkę ramnolipidu tworzy jedna lub dwie cząsteczki cukru - ramnozy. Ich grupy hydrofilowe są połączone wiązaniem glikozydowym odpowiednio z grupą hydrofobową jednej, dwóch lub trzech cząsteczek kwasów tłuszczowych o długości łańcucha od 8 do 12 atomów węgla. Generalnie, im dłuższy łańcuch kwasu tłuszczowego, tym bardziej hydrofobowy charakter ramnolipidu, natomiast gdy jest on zbudowany z dwóch cząsteczek ramnozy, związek jest bardziej hydrofilowy. Najczęściej spotykanymi formami ramnolipidów są monoramnolipidy i diramnolipidy, które składają się z kwasu hydroksydekanowego oraz jednej lub dwóch cząsteczek ramnozy.
Jako przykładowe związki z grupy nowych cieczy jonowych zawierających anion ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianowy o wzorze ogólnym 1 wymienić można:
• ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanian 2-hydroksyetylotrimetyloa- moniowy • ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanian heksadecylotrimetyloamo- niowy, • ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanian benzalkoniowy, • ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanian benzetoniowy, • ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanian tetrabutyloamoniowy, • ramnopifanóżylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanian didecylodimetyloamoniowy.
Istotą wynalazku są amoniowe ciecze jonowe z anionem ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianowym o wzorze ogólnym 1, w którym K oznacza kation 2-hydroksyetylotrimetyloamoniowy o wzorze 2, albo heksadecylotrimetyloamoniowy o wzorze 3 albo benzalkoniowy o wzorze 4, albo benzetoniowy o wzorze 5, albo tetrabutyloamoniowy o wzorze 6, albo didecylodimetyloamoniowy o wzorze 7.
PL 236 259 B1
Sposób ich otrzymywania polega na tym, że chlorek 2-hydroksyetylotrimetyloamoniowy, albo heksadecylotrimetyloamoniowy, albo benzalkoniowy, albo benzetoniowy, albo tetrabutyloamoniowy, albo didecylodimetyloamoniowy, poddaje się reakcji wymiany anionu z solą litową, albo, sodową, albo potasową kwasu ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanowego, w stosunku molowym czwartorzędowej soli amoniowej do soli kwasu od 1:0,9 do 1:1,1, korzystnie 1:1, w temperaturze poniżej 100°C, w środowisku wodnym albo w metanolu, po czym produkt izoluje się; następnie produkt reakcji wydziela się z warstwy wodnej techniką ekstrakcji dwufazowej za pomocą chloroformu, po czym oddziela się fazę organiczną, rozpuszczalnik usuwa, a pozostałość będącą produktem osusza się; albo z mieszaniny reakcyjnej odparowuje się wodę i dodaje rozpuszczalnik organiczny z grupy: aceton albo acetonitryl, po czym z rozpuszczalnika organicznego odsącza się powstały nieorganiczny produkt uboczny, z przesączu odparowuje. się rozpuszczalnik, a produkt reakcji osusza się; albo z metanolu odsącza się powstały nieorganiczny produkt, uboczny, z przesączu odparowuje się rozpuszczalnik, a produkt reakcji osusza się.
Drugi sposób otrzymywania polega na tym, że czwartorzędowy wodorotlenek 2-hydroksyetyltrimetyloamoniowy, albo heksadecylotrimetyloamoniowy, albo benzalkoniowy, albo benzetoniowy, albo tetrabutyloamoniowy, albo didecylodimetyloamoniowy, poddaje się reakcji zobojętniania kwasem ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanowym, w stosunku molowym wodorotlenku amoniowego do kwasu od 1:0,9 do 1:1,1, korzystnie 1:1, w temperaturze poniżej 100°C, w wodzie albo metanolu, po czym rozpuszczalnik usuwa się, a produkt suszy.
Zastosowanie nowych amoniowych cieczy jonowych z anionem ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianowym jako biosurfaktanty.
Nowe ciecze jonowe według wynalazku, dzięki obecności anionu nonanianowego posiadają aktywność herbicydową, a nadto wykazują szereg dodatkowych korzystnych cech m.in.:
• nowe związki posiadają temperatury topnienia, poniżej 100°C, można je zaliczyć do cieczy jonowych, jednocześnie są to nowe ciecze jonowe pochodzenia naturalnego, • zachowują aktywność powierzchniową anionu - są to nowe biosufrakatanty, • mogą być hydrofilowe lub hydrofobowe, w zależności od budowy podstawników w kationie, • ze względu na budowę jonową posiadają praktycznie niemierzalną prężność par w temperaturze otoczenia, są nielotne, • charakteryzują się wysoką odpornością na działanie kwasów i zasad oraz wysokiej temperatury, • obecność długiego podstawnika alkilowego w kationie polepsza aktywność powierzchniową otrzymanych związków, • poprzez dobór kationu istnieje możliwość wytworzenia zawiązku o bardzo wysokim stopniu biodegradacji.
Wynalazek ilustrują poniższe przykłady:
P r z y k ł a d 1
Otrzymywanie ramnopiranozylo-3-hydroksydekanailo-3-hydroksydekanianu 2-hydroksyetylotrimetyloamoniowego - [Chol][Ram]
W kolbie umieszczono 2,42 g (0,02 mola) wodorotlenku 2-hydroksyetylotrimetyloamoniowego rozpuszczonego w 20 cm3 metanolu oraz dipol magnetyczny. Kolbę z zawartością umieszczono na mieszadle magnetycznym i pozostawiono do całkowitego rozpuszczenia soli amoniowej, po czym dodano stechiometryczną ilość (0,02 mola) kwasu ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanowego w celu przeprowadzenia reakcji zobojętniania. Następnie, rozpuszczalnik organiczny dokładnie odparowano, a produkt reakcji suszono w suszarce próżniowej przez 24 godziny.
Otrzymano produkt z wydajnością 35%. Strukturę związku potwierdzono wykonując widmo protonowe i węglowe magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (CDCl3) δ [ppm] = 0,88 (kw, 6H, J = 4,1 Hz); 1,14 (s, 3H); 1,19 (t, 8H, J = 6,1 Hz); 1,21 (t, 12 H, J = 19,1 Hz); 3,23 (s, 9H); 4,00 (q, 1H, J = 6,1 Hz); 4,02 (q, 2H, J = 6,1 H2); 4,03 (q, 1H, J = 6,1 Hz); 5,29 (m, 1H); 5,33 (m, 1H); 5,34 (m, 1H); 5,35 (m, 1H); 13C NMR (CDCb) δ [ppm] = 14,0; 17,5; 22,6; 25,2; 25,3; 31,8; 54,3; 56,0; 64,2; 70,8; 73,2; 75,5; 172,1; 177,6.
Analiza elementarna CHN dla C31H61NO10: (Mmol = 607,82 g/mol): wartości obliczone (%): C = 61,26; H = 10,12; N = 2,30; wartości zmierzone: C = 61,51; H = 9,79; N = 2,63. Dodatkowo przeprowadzono badanie czystości związku, metodą miareczkowania dwufazowego zgodnie 1 normą PNEN ISO 2871-2:2010 i wynosi ona 99%.
PL 236 259 B1
P r z y k ł a d 2
Otrzymywanie ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianu heksadecylotrimetyloamoniowego - [C16TMA][Rain]
W kolbie zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne umieszczono 9,60 g (0,03 mola) chlorku heksadecylotrimetyloamoniowego rozpuszczonego w 10 cm3 metanolu, następnie dodano 16,28 g (0,03 mola) rairopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianu potasu rozpuszczonego w. 10 cm3 metanolu. Reakcję prowadzono w temperaturze 30°C przez 24 godziny. Następnie odsączono wytrącony osad chlorku potasu, a metanol odparowano za pomocą wyparki próżniowej rotacyjnej. Produkt suszono w suszarce próżniowej przez 2 godziny w temperaturze 40°C.
Otrzymano ciecz jonową z wydajnością 92%. Strukturę związku potwierdzono wykonując widmo protonowe i węglowe magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (CDCls) δ [ppm] = 0,88 (kw, 9H, J = 2,5 Hz); 1,16 (m, 3H); 1,26 (m, 54H); 1,70 (m, 2H); 3,14 (m, 2H); 3,21 (m, 9H); 3,65 (m, 1H); 3,66 .(m, 2H); 3,72 (m, 1H); 5,29 (kw, 1H, J = 3,6 Hz); 5,31 (kw, 1H, J = 11,0 Hz); 5,34 (kw, 1H, J = 5,7 Hz); 13C NMR (CDCI3) δ [ppm] = 14,0; 17,7; 22,6; 24,7; 24,8; 26,3; 29,3; 29,7; 29,7; 31,8; 34,0; 34,8; 53,2; 66,8; 71,0; 70,8; 72,6; 73,2; 171,9; 176,7.
Analiza elementarna CHN dla C45H89NO9: (Mmol = 788,19 g/mol): wartości obliczone (%): C = 68,57; H = 11,38; N = 1,78; wartości zmierzone: C = 68,90; H = 11,04; N = 2,04. Dodatkowo przeprowadzono badanie czystości związku metodą miareczkowania dwufazowego zgodnie z normą PN-EN ISO 2871-2:2010 i wynosi ona 98%.
P r z y k ł a d 3
Otrzymywanie ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianu benzalkoniowego [BA] [Ram]
Do reaktora zaopatrzonego w mieszadło magnetyczne wprowadzono 0,10 mola chlorku benzalkoniowego rozpuszczonego w 30 cm3 wody oraz 0,10 mola ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3hydroksydekanianu sodu rozpuszczonego w 20 cm3 wody. Mieszaninę reakcyjną intensywnie mieszano przez 3 godziny w temperaturze otoczenia. Następnie wodę odparowano, a do pozostałości dodano 50 cm3 bezwodnego acetonitrylu. Wytrąconą sól nieorganiczną, którą stanowił chlorek sodu odseparowano, po czym z pozostałości odparowano rozpuszczalnik na wyparce obrotowej. Gotowy produkt suszono w warunkach obniżonego ciśnienia w temperaturze 40°C przez 36 godzin.
Otrzymano produkt z wydajnością 94%. Strukturę związku potwierdzono wykonując widmo protonowe i węglowe magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (CDCI3) δ [ppm] = 0,88 (m, 9H); 1,13 (m, 3H); 1,22 (m, 8H); 1,26 (m, 42H); 1,30 (m, 2H); 1,50 (m, 2H); 3,12 (s, 2H); 3,19 (s, 6H); 3,66 (s, 1H); 3,67 (m, 2H); 3,68 (m, 1H); 3,80 (m, 1H); 4,61 (s, 2H); 5,34 (m, 3H, J = 5,6 Hz); 7,48 (kw, 2H, J = 10,4 Hz); 7,52 (kw, 1H, J = 3,2 Hz); 7,54 (m, 2H); 13C NMR (CDCl3) δ [ppm] = 14,0; 17,7; 22,6; 25,3; 26,3; 29,2; 29,6; 29,7; 31,8; 32,1; 50,7; 60,3; 67,5; 70,8; 73,2; 75,2; 127,5; 129,2; 130,6; 132,8; 171,9; 176,8.
Analiza elementarna CHN dla C48H85NO9: (Mmol = 808,18 g/mol): wartości obliczone (%):
C = 69,85; H = 10,60; N = 1,73; wartości zmierzone: C = 69,52; H = 10,23; N = 1,98. Dodatkowo przeprowadzono badanie czystości związku metodą miareczkowania dwufazowego zgodnie z normą PN-EN ISO 2871-2:2010 i wynosi ona 97%.
P r z y k ł a d 4
Otrzymywanie ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianu benzetoniowego [BA][Ram]
Do kolby zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne wprowadzono 4,48 g (0,01 mola) chlorku benzetoniowego rozpuszczonego w 50 cm3 wody oraz stechiometryczną ilość ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianu litu. Mieszaninę reakcyjną intensywnie mieszano przez 2 godziny w temperaturze otoczenia. Następnie wodę odparowano, a do pozostałości dodano 30 cm3 bezwodnego acetonu. Wytrąconą sól nieorganiczną odseparowano, po czym z pozostałości odparowano rozpuszczalnik na wyparce obrotowej. Uzyskany produkt suszono w warunkach obniżonego ciśnienia w temperaturze 40°C przez 36 godzin.
Wydajność reakcji wyniosła 97%. Strukturę związku potwierdzono wykonując widmo protonowe i węglowe magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (CDCl3) δ [ppm] = 0,70 (m, 6H); 0,87 (m, 15H); 1,16 (m, 3H); 1,21 (m, 8H); 1,24 (m, 10H); 1,32 (m, 2H); 3,17 (s, 6H); 3,65 (m, 1H); 3,66 (m, 2H); 3,72 (m, 1H); 4,69 (d, 2H, J = 16,8 Hz); 4,83 (d, 2H, J = 16,8 Hz); 5,37 (m, 2H); 6,79 (d, 4H, J = 8,8 Hz); 7,23 (m, 4H); 7,26 (m, 2H); 7,43 (m, 4H); 7,55 (m, 4H); 13C NMR (CDCl3) δ [ppm] = 14,0; 17,7; 22,5; 25,3; 29,2; 31,5; 31,7; 32,2; 34,8; 37,8; 50,7;
PL 236 259 B1
56,8; 62,7; 65,2; 66,8; 69,1; 69,8; 71,0; 73,2; 75,2; 127,0; 127,4; 127,5; 129,0; 130,4; 133,3; 143,6; 156,0; 171,9; 176,6.
Analiza elementarna CHN dla C53H89NO11: (Mmol = 916,27 g/mol): wartości obliczone (%): C = 69,47; H = 9,79; N = 1,53; wartości zmierzone: C = 69,11; H = 9,46; N = 1,79. Dodatkowo przeprowadzono badanie czystości związku metodą miareczkowania: dwufazowego zgodnie z normą PN-EN ISO 2871-2:2010 i wynosi ona 99%.
P r z y k ł a d 5
Otrzymywanie ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianu tetrabutyloamoniowego - [TBA][Ram]
W kolbie umieszczono 10,38 g 50% wodnego roztworu (0,02 mola) wodorotlenku tetrabutyloamoniowego oraz dipol magnetyczny. Następnie dodano stechiometryczną ilość (0,02 mota) kwasu ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanowego w celu przeprowadzenia reakcji zobojętniania. W kolejnym etapie wodę dokładnie odparowano, a produkt reakcji suszono w suszarce próżniowej w temperaturze 40°C przez 24 godziny. Otrzymano 96% wydajność syntezy. Strukturę związku potwierdzono wykonując widmo protonowe i węglowe magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (CDCb) δ [ppm] = 0,88 (kw, 6H, J = 4,1 Hz); 1,02 (m, 12H); 1,14 (s, 3H); 1,19 (t, 8H, J = 6,1 Hz); 1,21 (t, 12H, J = 19,1 Hz); 1,41 (m, 16H); 3,40 (s, 8H); 4,02 (q, 2H, J = 6,1 Hz); 4,03 (q, 1H, J = 6,1 Hz); 5,29 (m, 1H); 5,33 (m, 1H); 5,34 (m, 1H); 5,35 (m, 1H); 13C NMR (CDCb) δ [ppm] = 14,0; 18,5; 22,6; 25,2; 25,3; 31,8; 58,3; 70,8; 73,2; 75,5; 172,1; 177,8.
Analiza elementarna CHN dla C42H83NO9: (Mmol = 746,11 g/mol): wartości obliczone (%): C = 67,61; H =11,21; N = 1,88; wartości zmierzone: C = 67,32; H = 11,56; N = 2,13. Dodatkowo przeprowadzono badanie czystości związku metodą miareczkowania dwufazowego zgodnie z normą PNEN ISO 2871-2:2010 i wynosi ona 98%.
P r z y k ł a d 6
Otrzymywanie ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianu didecylodimetyloamoniowego - [DDA][Ram)
18,11 g (0,05 mola) chlorku didecylodimetyloamoniowego rozpuszczono, w 30 cm3 wody, następnie dodano stechiometryczną ilość (0,05 mola) ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianu potasu rozpuszczonego w 20 cm3 wody. Roztwór mieszano w temperaturze 40°C przez okres 15 minut, a następnie produkt ekstrahowano z mieszaniny chloroformem. Fazę organiczną oddzielono, przemyto 4 razy wodą destylowaną, po czym odparowano rozpuszczalnik na wyparce próżniowej rotacyjnej. Produkt suszono w suszarce próżniowej przez 4 godziny w temperaturze 40°C.
Wydajność reakcji wyniosła 91%. Strukturę związku potwierdzono wykonując widmo protonowe i węglowe magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (CDCb) δ [ppm] = 0,88 (kw, 12H, J = 2,5 Hz); 1,16 (m, 3H); 1,26 (m, 58H); 1,70 (m, 2H); 3,14 (m, 2H); 3,21 (m, 6H); 3,65 (m, 1H); 3,66 (m, 2H); 3,70 (m, 1H); 5,31 (m, 3H); 13C NMR (CDCI3) δ [ppm] = 14,0; 17,8; 22,6; 24,6; 24,8; 26,3; 29,3; 29,6; 29,7; 31,8; 34,0; 34,8; 53,2; 66,8; 71,0; 70,8; 72,6; 73,2; 171,9; 176,6.
Analiza elementarna CHN dla C48H95NO9: (Mmol = 830,27 g/mol): wartości obliczone (%):
C = 69,44; H = 11,53; N = 1,69; wartości zmierzone: C = 69,73; H = 11,21; N = 2,00. Dodatkowo przeprowadzono badanie czystości związku metodą miareczkowania dwufazowego zgodnie z normą PNEN ISO 2871-2:2010 i wynosi ona 99%.
P r z y k ł a d 7
Otrzymywanie ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianu 2-hydroksyetylotrimetyloamoniowego - [Chol][Ram]
W kolbie umieszczono 4,19 g (0,03 mola) chlorku 2-hydroksyetylotrimetyloamoniowego, rozpuszczonego w 10 cm3 metanolu oraz dipol magnetyczny. Następnie dodano stechiometryczną ilość (0,03 mola) ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianu potasu rozpuszczonego w 20 cm3 metanolu. Reakcję prowadzono w temperaturze 40°C przez 24 godziny. Następnie odsączono wytrącony osad chlorku potasu, a metanol odparowano za pomocą wyparki próżniowej rotacyjnej. Produkt suszono w suszarce próżniowej przez 2 godziny w temperaturze 40°C.
Otrzymano produkt z wydajnością 97%. Strukturę związku potwierdzono wykonując widmo protonowe i węglowe magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (CDCI3) δ [ppm] = 0,88 (kw, 6H, J = 4,1 Hz); 1,14 (s, 3H); 1,19 (t, 8H, J = 6,1 Hz); 1,21 (t, 12H, J = 19,1 Hz); 3,23 (s, 9H); 4,00 (q, 1H, J = 6,1 Hz); 4,02 (q, 2H, J = 6,1 Hz); 4,03 (q, 1H, J = 6,1
PL 236 259 B1
Hz); 5,29 (m, 1H); 5,33 (m, 1H); 5,34 (m, 1H); 5,35 (m, 1H); 13C NMR (CDCI3) δ [ppm] = 14,0; 17,5; 22,6; 25,2; 25,3; 31,8; 54,3; 56,0; 64,2; 70,8; 73,2; 75,5; 172,1; 177,6.
Dodatkowo przeprowadzono badanie czystości związku metodą miareczkowania dwufazowego zgodnie z normą PN-EN ISO 2871-2:2010 i wynosi ona 99%.
P r z y k ł a d 8
Otrzymywanie ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianu heksadecylotrimetyloamoniowego - [C16TMA][Ram]
W kolbie umieszczono 12,06 g (0,04 mola) wodorotlenku heksadecylotrimetyloamoniowego, rozpuszczonego w 20 cm3 metanolu oraz dipol magnetyczny. Kolbę z zawartością umieszczono na mieszadle magnetycznym i pozostawiono do całkowitego rozpuszczenia soli amoniowej, po czym dodano stechiometryczną ilość (0,04 mola) kwasu ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanowego w celu przeprowadzenia reakcji zobojętniania. Następnie, rozpuszczalnik organiczny dokładnie odparowano, a produkt reakcji suszono w suszarce próżniowej przez 24 godziny w temperaturze 40°C.
Otrzymano ciecz jonową z wydajnością 95%. Strukturę związku potwierdzono wykonując widmo protonowe i węglowe magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (CDCI3) δ [ppm] = 0,88 (kw, 9H, J = 2,5 Hz); 1,16 (m, 3H); 1,26 (m, 54H); 1,70 (m, 2H); 3,14 (m, 2H); 3,21 (m, 9H); 3,65 (m, 1H); 3,66 (m, 2H); 3,72 (m, 1H); 5,29 (kw, 1H, J = 3,6 Hz); 5,31 (kw, 1H, J = 11,0 Hz); 5,34 (kw, 1H, J = 5,7Hz); 13C NMR (CDCI3) δ [ppm] = 14,0; 17,7; 22,6; 24,7; 24,8; 26,3; 29,3; 29,7; 29,7; 31,8; 34,0; 34,8; 53,2; 66,8; 71,0; 70,8; 72,6; 73,2; 171,9; 176,7.
Dodatkowo przeprowadzono badanie czystości związku metodą miareczkowania dwufazowego zgodnie z normą PN-EN ISO 2871-2:2010 i wynosi ona 99%.
P r z y k ł a d 9
Otrzymywanie ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianu benzalkoniowego [BA) (Ram)
W kolbie umieszczono 6,43 g (0,02 mola) wodorotlenku benzalkoniowego, rozpuszczonego w 20 cm3 wody oraz dipol magnetyczny. Kolbę z zawartością umieszczono na mieszadle magnetycznym i pozostawiono do całkowitego rozpuszczenia soli amoniowej, po czym dodano stechiometryczną ilość (0,02 mola) kwasu ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanowego w celu przeprowadzenia reakcji zobojętniania. Następnie, wodę dokładnie odparowano, a produkt reakcji suszono w suszarce próżniowej przez 24 godziny w temperaturze 40°C.
Otrzymano produkt z wydajnością 99%. Strukturę związku potwierdzono wykonując widmo protonowe i węglowe magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR CDCI3 δ [ppm] = 0,88 (m, 9H); 1,13 (m, 3H); 1,22 (m, 8H); 1,26 (m, 42H); 1,30 (m, 2H); 1,50 (m, 2H); 3,12 (s, 2H); 3,19 (s, 6H); 3,66 (s, 1H); 3,67 (m, 2H); 3,68 (m, 1H); 3,80 (m, 1H); 4,61 (s, 2H); 5,34 (m, 3H, J = 5,6 Hz); 7,48 (kw, 2H, J = 10,4 Hz); 7,52 (kw, 1H, J = 3,2 Hz); 7,54 (m, 2H); 13C NMR (CDCI3) δ [ppm] = 14,0; 17,7; 22,6; 25,3; 26,3; 29,2; 29,6; 29,7; 31,8; 32,1; 50,7; 62,3; 67,5; 70,8; 73,2; 75,2; 127,5; 129,2; 130,6; 132,8; 171,9; 176,8.
Dodatkowo przeprowadzono badanie czystości związku metodą miareczkowania dwufazowego zgodnie z normą PN-EN 150.2871-2:2010 i wynosi ona 97%.
P r z y k ł a d 10
Otrzymywanie ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianu benzetoniowego [BZT][Ram]
W kolbie umieszczono 21,50 g 20% wodnego roztworu wodorotlenku benzetoniowego (0,01 mola) oraz dipol magnetyczny. Kolbę z zawartością umieszczono na mieszadle magnetycznym, po czym. dodano stechiometryczną ilość (0,01 mola) kwasu ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanowego w celu przeprowadzenia reakcji zobojętniania. Następnie, wodę dokładnie odparowano, a produkt reakcji suszono w suszarce próżniowej przez 24 godziny w temperaturze 40°C.
Wydajność reakcji wyniosła 97%. Strukturę związku potwierdzono wykonując widmo protonowe i węglowe magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (CDCI3) δ [ppm] = 0,70 (m, 6H); 0,87 (m, 15H); 1,16 (m, 3H); 1,21 (m, 8H); 1,24 (m, 10H); 1,32 (m, 2H); 3,17 (s, 6H); 3,65 (m, 1H); 3,66 (m, 2H); 3,72 (m, 1H); 4,69 (d, 2H, J = 16,8 Hz); 4,83 (d, 2H, J = 16,8 Hz); 5,37 (m, 2H); 6,79 (d, 4H, J = 8,8 Hz); 7,23 (m, 4H); 7,26 (m, 2H); 7,43 (m, 4H); 7,55 (m, 4H); 13C NMR (CDCI3) δ [ppm] = 14,0; 17,7; 22,5; 25,3; 29,2; 31,5; 31,7; 32,2; 34,8; 37,8; 50,7; 56,8; 62,7; 65,2; 66,8; 69,1; 69,8; 71,0; 73,2; 75,2; 127,0; 127,4; 127,5; 129,0; 130,4; 133,3; 143,6; 156,0; 171,9; 176,6.
Dodatkowo przeprowadzono badanie czystości związku metodą miareczkowania dwufazowego zgodnie z normą PN-EN ISO 2871-2:2010 i wynosi ona 99%.
PL 236 259 Β1
Przykład 11
Otrzymywanie ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianu tetrabutyloamoniowego - [TBA][Ram]
8,34 g (0,03 mola) chlorku tetrabutyloamoniowego rozpuszczono w 15 cm3 wody, następnie dodano stechiometryczną ilość (0,03 mola) ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianu potasu rozpuszczonego w 20 cm3 wody. Roztwór mieszano w temperaturze 40°C przez okres 15 minut, a następnie produkt ekstrahowano z mieszaniny chloroformem. Fazę organiczną oddzielono, przemyto 3 razy wodą destylowaną, po czym odparowano rozpuszczalnik na wyparce próżniowej rotacyjnej. Produkt suszono w suszarce próżniowej przez 4 godziny w temperaturze 40°C.
Otrzymano 96% wydajność syntezy. Strukturę związku potwierdzono wykonując widmo protonowe i węglowe magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (CDCb) δ [ppm] = 0,88 (kw, 6H, J = 4,1 Hz); 1,02 (m, 12H); 1,14 (s, 3H); 1,19 (t, 8H J = 6,1 Hz); 1,21 (t, 12H, J= 19,1 Hz); 1,41 (m, 16H); 3,40 (s, 8H); 4,02 (q, 2H, J = 6,1 Hz); 4,03 (q, 1H, J = 6,1 Hz); 5,29 (m, 1H); 5,33 (m, 1H); 5,34 (m, 1H); 5,35 (m, 1H); 13C NMR (CDCb) δ [ppm] = 14,0; 18,5; 22,6; 25,2; 25,3; 31,8; 58,3; 70,8; 73,2; 75,5; 172,1; 177,8.
Dodatkowo przeprowadzono badanie czystości związku metodą miareczkowania dwufazowego zgodnie z normą PN-EN ISO 2871-2:2010 i wynosi ona 98%.
Przykład 12
Otrzymywanie ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianu didecylodimetyloamoniowego - [DDA][Ram]
W kolbie umieszczono 20,62 g 50% wodnego roztworu (0,03 mola) wodorotlenku didecylodimetyloamoniowego oraz dipol magnetyczny. Następnie dodano stechiometryczną ilość (0,03 mola) kwasu ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanowego w celu przeprowadzenia reakcji zobojętniania. W kolejnym etapie wodę dokładnie odparowano, a produkt reakcji suszono w suszarce próżniowej w temperaturze 40°C przez 24 godziny. Wydajność reakcji wyniosła 97%. Strukturę związku potwierdzono wykonując widmo protonowe i węglowe magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (CDCb) δ [ppm] = 0,88 (kw, 12H, J = 2,5 Hz); 1,16 (m, 3H); 1,26 (m, 58H); 1,70 (m, 2H); 3,14 (m, 2H); 3,21 (m, 6H); 3,65 (m, 1H); 3,66 (m, 2H); 3,70 (m, 1H); 5,31 (m, 3H); 13C NMR (CDCb) δ [ppm] = 14,0; 17,8; 22,6; 24,6; 24,8; 26,3; 29,3; 29,6; 29,7; 31,8; 34,0; 34,8; 53,2; 66,8; 71,0; 70,8; 72,6; 73,2; 171,9; 176,6.
Dodatkowo przeprowadzono badanie czystości związku metodą miareczkowania dwufazowego zgodnie z normą PN-EN ISO 2871-2:2010 i wynosi ona 99%.
Przykład zastosowania
Parametry powierzchniowe soli potasowej kwasu ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanowego [K][Ram] oraz dwóch cieczy jonowych [Chol](Ram] i [Ci6TMA][Ram] zostały określone przy użyciu analizatora kształtu kropli DSA 100E firmy Kruss połączonego z termostatem Fisherbrand FBH604. Dokładność urządzenia wynosi 10 2 [mN/m], Zbadano dynamiczne napięcie międzyfazowe pomiędzy badaną cieczą, a powietrzem wykorzystując w tym celu metodę wiszącej kropli. Badanie wykonano w temperaturze 25°C. Rozpuszczalnikiem dla badanych roztworów była woda destylowana. Pomiaru napięcia powierzchniowego w określonej temperaturze dokonuje się przez dopasowanie kształtu wiszącej kropli funkcją Laplace'a-Younga na podstawie obrazu kropli pochodzącego z kamery CCD. W tabeli 1 zestawiono parametry powierzchniowe dla wyżej wymienionych związków.
Tabela 1
(Chałom) ' .. '· [CuTMAHRaml
CMC (mmol/dm3) 0,275 0,223 0,027
ycMc (mN/m) 28,89 30,64 28,20
ymo (mmol/dm3) 72,34 72,52 _ 72,70
CMC - krytyczne stężenie micelizacji; yCMc - napięcie powierzchniowe w punkcie CMC; yH2o - napięcie powierzchniowe rozpuszczalnika (wody)
PL 236 259 B1
Dla otrzymanych cieczy jonowych [CHOL][RAM] i [CET][RAM] uzyskano niższe wartości krytycznego stężenia micelizacji (CMC) niż dla soli potasowej ramnolipidu [K][RAM]. Ponadto, porównując wartości CMC cieczy jonowych stwierdzono, że aktywność powierzchniowa zależy od długości łańcucha węglowego w kationie. Oznacza to, że w wyniku połączenia surfaktantu kationowego z anionowym w cieczy jonowej [CieTMA][Ram] następuje synergia aktywności powierzchniowej pochodząca od obu jonów. W efekcie krytyczne stężenie micelowania może być osiągnięte przy stężeniu nawet 10-krotnie niższym w porównaniu do soli potasowej. Z danych w tabeli 1 wynika również, że napięcie powierzchniowe w punkcie CMC (ycmc) dla cieczy jonowych jest porównywalne z [K][RAM].

Claims (4)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Amoniowe ciecze, jonowe z anionem ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianowym o wzorze ogólnym 1, w którym K oznacza kation 2-hydroksyetylotrimetyloamoniowy o wzorze 2, albo heksadecylotrimetyloamoniowy o wzorze 3, albo benzalkoniowy o wzorze 4, albo benzetoniowy o wzorze 5 albo tetrabutyloamoniowy o wzorze 6 albo didecylodimetyloamoniowy o wzorze 7.
  2. 2. Sposób otrzymywania amoniowych cieczy jonowych określonych zastrzeżeniem 1, znamienny tym, że chlorek 2-hydroksyetylotrimetyloamoniowy, albo heksadecylotrimetyloamoniowy, albo benzalkoniowy, albo benzetoniowy, albo tetrabutyloamoniowy, albo didecylodimetyloamoniowy, poddaje się reakcji wymiany anionu z solą litową, albo, sodową, albo potasową, kwasu rammopiranozyIo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanowego, w stosunku molowym czwartorzędowej soli amoniowej do soli kwasu od 1:0,9 do 1:1,1, korzystnie 1:1, w temperaturze poniżej 100°C, w środowisku wodnym albo w metanolu, po czym produkt izoluje się; następnie produkt reakcji wydziela się z warstwy wodnej techniką ekstrakcji dwufazowej za pomocą chloroformu, po czym oddziela się fazę organiczną, rozpuszczalnik usuwa, a pozostałość będącą produktem osusza się; albo z mieszaniny reakcyjnej odparowuje się wodę i dodaje rozpuszczalnik organiczny z grupy: aceton albo acetonitryl, po czym z rozpuszczalnika organicznego odsącza się powstały nieorganiczny produkt uboczny, z przesączu odparowuje się rozpuszczalnik, a produkt reakcji osusza się; albo z metanolu odsącza się powstały nieorganiczny produkt uboczny, z przesączu odparowuje się rozpuszczalnik, a produkt reakcji osusza się.
  3. 3. Sposób otrzymywania amoniowych cieczy jonowych określonych zastrzeżeniem 1, znamienny tym, że czwartorzędowy wodorotlenek 2-hydroksyetylotrimetyloamoniowy, albo heksadecylotrimetyloamoniowy, albo benzalkoniowy, albo benzetoniowy, albo tetrabutyloamoniowy, albo didecylodimetyloamoniowy, poddaje się reakcji zobojętniania kwasem ramnopiranozyIo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanowym, w stosunku molowym wodorotlenku amoniowego do kwasu od 1:0,9 do 1:1,1, korzystnie 1:1, w temperaturze poniżej 100°C, w wodzie albo metanolu, po czym rozpuszczalnik usuwa się, a produkt suszy.
  4. 4. Zastosowanie nowych amoniowych cieczy jonowych z anionem ramnopiranozylo-3-hydroksydekanoilo-3-hydroksydekanianowym, określonych zastrzeżeniem 1, jako biosurfaktanty.
PL427748A 2018-11-13 2018-11-13 Amoniowe ciecze jonowe z anionem monoramnolipidu, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako biosurfaktanty PL236259B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL427748A PL236259B1 (pl) 2018-11-13 2018-11-13 Amoniowe ciecze jonowe z anionem monoramnolipidu, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako biosurfaktanty

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL427748A PL236259B1 (pl) 2018-11-13 2018-11-13 Amoniowe ciecze jonowe z anionem monoramnolipidu, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako biosurfaktanty

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL427748A1 PL427748A1 (pl) 2020-05-18
PL236259B1 true PL236259B1 (pl) 2020-12-28

Family

ID=70725717

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL427748A PL236259B1 (pl) 2018-11-13 2018-11-13 Amoniowe ciecze jonowe z anionem monoramnolipidu, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako biosurfaktanty

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL236259B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL427748A1 (pl) 2020-05-18

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US8075803B2 (en) Method for producing ionic liquids, ionic solids or mixtures thereof
US6255511B1 (en) Silanes with hydrophilic groups, their synthesis and use as surfactants in aqueous media
CN101675023A (zh) 包含聚醚羧酸根作为阴离子的离子液体,其制备方法及其用途
US20030013769A1 (en) Quaternary ammonium salts having a tertiary alkyl group
JPH0372055B2 (pl)
PL236259B1 (pl) Amoniowe ciecze jonowe z anionem monoramnolipidu, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako biosurfaktanty
US2271707A (en) Wetting agent
PL242406B1 (pl) Nowe ciecze jonowe z kationem dodecylo(karboksymetylo) dimetyloamoniowym, sposób otrzymywania i zastosowanie jako środki myjące
CN102603793A (zh) 用于制备烷基磷酸酯的方法
US4774350A (en) Phosphoric ester
US3337636A (en) Trisulfonylmethanes
EP4249468A1 (en) A method for synthesis of halide salts
Jin et al. Formation of a third liquid phase and its reuse for dibenzyl ether synthesis in a tetraalkylammonium salt phase transfer catalytic system
Tyagi et al. Synthesis and physico‐chemical properties of novel dialkyl diphosphate gemini surfactants based on octadecanol
PL202092B1 (pl) Sole (2-acyloksyetylo)alkoksymetylodimetyloamoniowe i alkoksymetylo(2-hydroksyetylo)dimetyloamoniowe oraz sposób wytwarzania soli (2-acyloksyetylo)alkoksymetylodimetyloamoniowych i alkoksymetylo(2-hydroksyetylo)dimetyloamoniowych
US20240141101A1 (en) Polyesteramines and polyester quats
PL245213B1 (pl) Ciecze jonowe z kationem alkilo-1,ω-bis(tribulylofosfoniowym) oraz anionami L-proliny lub L-histydyny, sposób ich otrzymywania i zastosowanie jako środki czyszczące powierzchnie użytkowe
CN1331585C (zh) 柠檬酸酯三长链烷基三季铵盐阳离子表面活性剂及其制备方法
PL230034B1 (pl) Sposób otrzymywania amoniowych cieczy jonowych z kationem pochodnym betainy i anionem nonanianowym oraz ich zastosowanie jako herbicydy
RU2809166C2 (ru) Способ получения органосульфатных солей сложных эфиров аминокислот
KR100578716B1 (ko) 엔,엔-비스(3-알킬옥시-2-히드록시프로필)알킬아민화합물의 효율적 제조방법
CN114746396B (zh) 酮-铵化合物
EP2877477B1 (en) Process for the preparation of phosphonium sulfonates
PL239338B1 (pl) Ciecz jonowa z kationem 4-heksadecylo-4-metylomorfoliniowym i anionem (RS)-2-[4-(2-metylopropylo)fenylo]propanianowym, sposób jej otrzymywania oraz zastosowanie jako środek myjąco- -dezynfekujący
PL211676B1 (pl) Nowe czwartorzędowe sole dodecylodimetylo-2-fenoksyetyloamoniowe i sposób otrzymywania nowych czwartorzędowych soli dodecylodimetylo-2-fenoksyetyloamoniowych