PL231727B1 - Sposób wytwarzania okien z tworzywa sztucznego - Google Patents

Abstract

Ujawniono sposób wytwarzania okien z tworzywa sztucznego, który polega na tym, że przycina się profile ramy uzyskując ramiaki zakończone płaszczyzną skośną i zgrzewa się ze sobą płaszczyzny skośne ramiaków, formując ramę skrzydła, a ponadto przycina się profile listew przyszybowych, uzyskując listwy przyszybowe, po czym w ramie skrzydła montuje się szybę i montuje się listwy przyszybowe wzdłuż obwodu szyby, przyległe do szyby i ramy z obydwu stron ramy. Profil listwy przyszybowej układa się w płaszczyźnie poziomej na przykładnicach i przytrzymuje się go dwoma chwytakami przesuwnymi w osi wzdłużnej profilu (20) listwy przyszybowej, po czym przecina się profil głowicą tnącą wyposażoną w dwie obrotowe piły tarczowe, ustawione względem siebie pod kątem wyznaczającym linie cięcia, i ruchomą w płaszczyźnie poziomej prostopadle do osi wzdłużnej profilu przecinając profil najpierw pierwszą piłą tarczową, a następnie drugą piłą tarczową (52) wzdłuż linii przecinającej się z linią cięcia pierwszej piły tarczowej, przy czym po całkowitym przecięciu profilu drugą piłą tarczową (52) rozsuwa się chwytaki wraz z dociętymi fragmentami profilu względem siebie wzdłuż osi wzdłużnej profilu, odsuwając każdy z fragmentów od płaszczyzny drugiej piły tarczowej (52) o odległość (a1, a2) równą co najmniej połowie długości najdłuższego boku górnego odpadu, a następnie wykonuje się ruch powrotny głowicy tnącej z piłami tarczowymi do pozycji wyjściowej.

Description

Niniejszy wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania okien z tworzywa sztucznego, w którym zwiększa się precyzję wykonania okna stosując symetryczny rozjazd chwytaków listew przyszybowych w trakcie cięcia tych listew celem umożliwienia swobodnego opadnięcia odpadu.

Skrzydła okien z tworzywa sztucznego, przykładowo PVC, zawierają ramę składająca się z czterech ramiaków, których końce przycięte są pod kątem 45° i zgrzane ze sobą. W ramie zamontowana jest szyba, zwykle wielokomorowa, która utrzymywana jest w ramie za pomocą listew przyszybowych rozmieszczonych po obwodzie szyby z jednej i drugiej strony ramy.

W wysokowydajnych procesach produkcji okien z tworzywa sztucznego listwy przyszybowe docinane są na odpowiednią długość za pomocą maszyn zwanych listwiarkami. Duża prędkość pracy tych urządzeń powoduje, że w obecnie stosowanych rozwiązaniach występują pewne niedokładności cięcia i uszczerbki na linii cięcia materiału. Listwy z dużymi uszczerbkami są nieestetyczne, a ponadto po zamontowaniu w ramie skrzydła okiennego mogą nie zapewniać optymalnych wymogów izolacji cieplnej.

Przykładowe urządzenie i sposób cięcia listew przyszybowych znane jest z opisu patentu europejskiego EP1038645B1. W sposobie tym, aby uzyskać dokładnie dopasowane do siebie dwie listwy mające się stykać w narożniku, układa się dwie listwy jedna nad drugą, mocuje się je względem siebie pod odpowiednim kątem, po czym wykonuje się cięcie obrotową piłą. Rozwiązanie to wymaga wcześniejszego rozcięcia długiej listwy na dwie krótsze i generuje odpady powstałe po docięciu listew, przez co jest dość pracochłonne i materiałochłonne.

Celem niniejszego wynalazku jest opracowanie sposobu wytwarzania okien z tworzywa sztucznego, który umożliwi dużą szybkość pracy oraz wysoką precyzję wykonania okna, zwłaszcza w zakresie listew przyszybowych, która zapewni wysoką jakość estetyczną i pożądane, zgodne z projektem, parametry izolacji cieplnej.

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania okien z tworzywa sztucznego, w którym przycina się profile ramy uzyskując ramiaki zakończone płaszczyzną skośną i zgrzewa się ze sobą płaszczyzny skośne ramiaków, formując ramę skrzydła, a ponadto przycina się profile listew przyszybowych uzyskując listwy przyszybowe, po czym w ramie skrzydła montuje się szybę i montuje się listwy przyszybowe wzdłuż obwodu szyby, przylegle do szyby i ramy z obydwu stron ramy. Sposób charakteryzuje się tym, że profil listwy przyszybowej układa się w płaszczyźnie poziomej na przykładnicach i przytrzymuje się go dwoma chwytakami przesuwnymi w osi wzdłużnej profilu listwy przyszybowej, po czym przecina się profil głowicą tnącą wyposażoną w dwie obrotowe piły tarczowe ustawione względem siebie pod kątem wyznaczającym linie cięcia, i ruchomą w płaszczyźnie poziomej prostopadle do osi wzdłużnej profilu, przecinając profil najpierw pierwszą piłą tarczową a następnie drugą piłą tarczową wzdłuż linii przecinającej się z linią cięcia pierwszej piły tarczowej, przy czym po całkowitym przecięciu profilu drugą piłą tarczową rozsuwa się chwytaki wraz z dociętymi fragmentami profilu względem siebie wzdłuż osi wzdłużnej profilu, odsuwając każdy z fragmentów od płaszczyzny drugiej piły tarczowej o odległość równą co najmniej połowie długości (b) najdłuższego boku górnego odpadu, a następnie wykonuje się ruch powrotny głowicy tnącej z piłami tarczowymi do pozycji wyjściowej.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest to, że dzięki rozsunięciu profili od siebie, przed ruchem powrotnym drugiej piły tarczowej, umożliwia się opadnięcie odpadów w otwór odpadowy, przez co podczas ruchu powrotnego drugiej piły tarczowej odpady nie są w niekontrolowany sposób porywane przez zęby piły, a tym samym docięte fragmenty listwy nie ulegają uszkodzeniu i zwiększa się bezpieczeństwo pracy operatora listwiarki. Prawidłowo docięte fragmenty listwy przyszybowej zapewniają pożądane, zgodne z projektem, parametry izolacji cieplnej okna i odpowiednią jego estetykę.

Przedmiot rozwiązania został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia schematycznie skrzydło okna, Fig. 2 przedstawia schemat linii technologicznej do wytwarzania okien sposobem według wynalazku, natomiast Fig. 3A-3E przedstawiają poszczególne etapy sposobu cięcia listew przyszybowych za pomocą listwiarki w widoku z przodu.

Fig. 1 przedstawia schematycznie skrzydło okna. Skrzydło składa się z ramy zawierającej zgrzane ze sobą ramiaki 11-14, w której zamontowana jest szyba 31. Wzdłuż wewnętrznego obwodu ramy, po jej obydwu stronach, przylegle do ramiaków i szyby, zamocowane są listwy przyszybowe 21-24. Na Fig. 1 przedstawiono najbardziej typową ramę w kształcie prostokąta, gdzie ramiaki i listwy przyszybowe przylegają do siebie pod kątem 45 stopni, przy czym przedstawione tu rozwiązanie może być stosowane również do wytwarzania ram o innych kształtach, w których kąty przylegania ramiaków i listew przyszybowych mogą być inne.

PL 231 727 B1

Fig. 2 przedstawia schemat linii technologicznej do wytarzania okien sposobem według wynalazku. Wzdłużne profile z tworzywa sztucznego przycina się pod odpowiednim kątem, przykłado wo 45°, na stanowisku cięcia profili 201 uzyskując w ten sposób ramiaki 11-14 zakończone płaszczyzną skośną. Podczas procesu cięcia profile kompletowane są w zestawy stanowiące ramy skrzydeł lub ościeżnic okien oraz opcjonalnie drukowane są etykiety przemysłowe zawierające charakterystyczne cechy okna jak np. numer zlecenia, sposób okuwania, rysunek okna, kod kreskowy. Tak uzyskane ramiaki 11-14 frezuje się na ich końcówkach za pomocą frezarki 202, w celu wyeliminowania naddatku materiału powstającego podczas zgrzewania ramiaków. Następnie ramiaki 11-14 poddaje się dalszej obróbce, która może objąć przykładowo frezowanie na odpowiedni kształt końcówki profili słupków w ościeżnicach, uciętych na żądany wymiar za pomocą frezarki do słupków 203. Następnie przygotowuje się wzmocnienia stalowe, które tnie się na żądany wymiar taśmową piłą 204 do wzmocnień stalowych. W dalszej kolejności wkręca się w ramiaki wzmocnienia stalowe umieszczone uprzednio wewnątrz ich profili za pomocą automatu do wkręcania wzmocnień 205. Następnie wierci się frezarką 206 otwory pod klamki (jeśli dany ramiak jest ramiakiem skrzydła) i frezarką 207 otwory odwodnieniowe. W kolejnym etapie produkcji zgrzewa się słupki z ramiakami ościeżnicy za pomocą zgrzewarki dwugłowicowej 208. Następnie, na linii zgrzewająco-czyszczącej 209, zgrzewarką czterogłowicową, zgrzewa się ze sobą ramiaki na styku ich płaszczyzn skośnych tak, aby po zgrzaniu utworzyły ramę skrzydła lub ościeżnicy okna. W kolejnym etapie na stanowisku nawiercania otworów 210 w ramie ościeżnicy okna wykonywane są precyzyjne otwory montażowe dla zawiasów okiennych oraz łączników montażowych słupków i poprzeczek. Przygotowane uprzednio profile ram i skrzydeł przenosi się na stoły do okuwania 211, na których łączy się profile okienne z okuciami zapewniając stabilne połączenie ramy i skrzydła okiennego. W kolejnym kroku za pomocą listwiarki 212, której sposób działania przedstawiono szczegółowo poniżej, tnie się listwy przyszybowe do żądanych wymiarów. Następnym stanowiskiem w linii technologicznej jest końcowa kontrola regulacji i jakości gotowych okien na stole montażowym 213. Ostatnim etapem produkcji jest prasa do szklenia 214, gdzie montuje się szyby w profilach skrzydła i zabezpiecza się je dociętymi na stanowisku 212 listwami przyszybowymi, po czym okna poddaje się kontroli jakości.

Fig. 3A-3E przedstawiają poszczególne etapy sposobu cięcia listew przyszybowych za pomocą listwiarki 212.

W pierwszym etapie (Fig. 3A), ukazanym w widoku z przodu, układa się profil 20 listew przyszybowych, z którego ma być odcięta listwa 21, na przykładnicach i przytrzymuje się go chwytakami 41,42 (lub dociskami) tak, aby jeden chwytak 41 uchwycił fragment profilu przeznaczony na listwę 21, a drugi chwytak 42 uchwycił pozostały fragment profilu. Linią przerywaną oznaczono pożądane linie cięcia profilu.

Następnie przecina się tak zamocowany profil głowicą tnącą wyposażoną w ustawione jedna za drugą dwie obrotowe piły tarczowe 51, 52 ustawione względem siebie pod kątami cięcia listew, która to głowica tnąca jest ruchoma w kierunku przód-tył (zakładając, że Fig. 3A-3E przedstawiają listwę w widoku z przodu).

W drugim etapie (Fig. 3B), tak zamocowany profil przecina się wzdłuż pierwszej linii cięcia pierwszą piłą tarczową 51, wykonując ruch piłą tarczową 51 w głąb materiału profilu, aż do jego całkowitego przecięcia.

W trzecim etapie (Fig. 3C), kontynuując ruch głowicy tnącej, na której zamontowane są dwie piły tarczowe 51, 52, profil przecina się wzdłuż drugiej linii cięcia drugą piłą tarczową 52, wykonując ruch piłą tarczową 52 w głąb materiału profilu, aż do jego całkowitego przecięcia. Dolna część odpadowa 26 po przecięciu listwy opada samoczynnie w dół.

Następnie należy wykonać ruch powrotny głowicy tnącej, aby piły tarczowe 51, 52 powróciły do swoich położeń spoczynkowych.

W trakcie ruchu powrotnego drugiej piły tarczowej 52 istnieje ryzyko, że obracająca się piła może pociągnąć za sobą górną (większą) część odpadową 25 materiału, która po przecięciu nie jest trzymana przez chwytaki 41,42, lecz jest zaklinowana pomiędzy płaszczyzną drugiej piły 52 a wcześniej dociętym fragmentem profilu. Może to powodować różnego rodzaju zagrożenia: końcówki uciętych listew 21,22 pod wpływem naprężeń mogą pęknąć, odpad 25 może przekrzywić się, zaklinować i zaburzyć geometrię pił 51,52, albo też odpad 25 może zostać wyrzucony z dużą prędkością na zewnątrz listwiarki powodując zagrożenie dla obsługi.

W celu eliminacji wskazanych powyżej ryzyka i problemów, w czwartym etapie (Fig. 3D), po zagłębieniu się drugiej piły tarczowej 52 w materiał profilu i po przecięciu profilu, lecz przed jej wycofaniem

PL 231 727 B1 do pozycji wyjściowej, uchwycone przez chwytaki 41,42 fragmenty 21,22 profilu 20, rozsuwa się względem siebie wzdłuż osi wzdłużnej listwy, odsuwając każdy z nich od płaszczyzny piły tarczowej 52 o odległość a1, a2 równą co najmniej połowie długości b najdłuższego boku górnego odpadu 25, tak aby odpad 25 nie był już zakleszczony pomiędzy płaszczyzną drugiej piły 52 a wcześniej dociętym fragmentem 22 profilu, nie klinował się w trakcie ruchu powrotnego piły 52 i mógł swobodnie opaść w przestrzeń pomiędzy rozsuniętymi fragmentami 21, 22 profilu podczas ruchu powrotnego głowicy z piłami tarczowymi.

Po tym, jak fragmenty 21,22 profilu 20 zostaną rozsunięte, nie ma ryzyka ponownego podcięcia fragmentów 21,22 profilu przez cofające się piły tarczowe.

Tak więc, w końcowym etapie (Fig. 3E) wykonuje się ruch powrotny głowicy tnącej do pozycji wyjściowej, po czym można swobodnie manipulować dociętymi fragmentami 21,22 profilu.

Zastrzeżenie patentowe

Claims (1)

1. Sposób wytwarzania okien z tworzywa sztucznego, w którym przycina się profile ramy uzyskując ramiaki zakończone płaszczyzną skośną i zgrzewa się ze sobą płaszczyzny skośne ramiaków, formując ramę skrzydła, a ponadto przycina się profile listew przyszybowych uzyskując listwy przyszybowe, po czym w ramie skrzydła montuje się szybę i montuje się listwy przyszybowe wzdłuż obwodu szyby, przylegle do szyby i ramy z obydwu stron ramy, znamienny tym, że profil (20) listwy przyszybowej układa się w płaszczyźnie poziomej na przykładnicach i przytrzymuje się go dwoma chwytakami (41, 42) przesuwnymi w osi wzdłużnej profilu (20) listwy przyszybowej, po czym przecina się profil (20) głowicą tnącą wyposażoną w dwie obrotowe piły tarczowe (51, 52) ustawione względem siebie pod kątem wyznaczającym linie cięcia, i ruchomą w płaszczyźnie poziomej prostopadle do osi wzdłużnej profilu (20), przecinając profil (20) najpierw pierwszą piłą tarczową (51) a następnie drugą piłą tarczową (52) wzdłuż linii przecinającej się z linią cięcia pierwszej piły tarczowej (51), przy czym po całkowitym przecięciu profilu (20) drugą piłą tarczową (52) rozsuwa się chwytaki (41,42) wraz z dociętymi fragmentami (21, 22) profilu (20) względem siebie wzdłuż osi wzdłużnej profilu (20), odsuwając każdy z fragmentów (21,22) od płaszczyzny drugiej piły tarczowej (52) o odległość (a1, a2) równą co najmniej połowie długości (b) najdłuższego boku górnego odpadu (25), a następnie wykonuje się ruch powrotny głowicy tnącej z piłami tarczowymi (51,52) do pozycji wyjściowej.