PL231701B1 - Granulowany nawóz azotowo-fosforowo-potasowy o przedłużonym działaniu na bazie popiołu ze spalania biomasy oraz sposób wytwarzania granulowanego nawozu azotowo-fosforowo-potasowego o przedłużonym działaniu na bazie popiołu ze spalania biomasy - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest granulowany nawóz azotowo - fosforowo - potasowy o przedłużonym działaniu na bazie popiołu ze spalania biomasy, w którym to nawozie zawartość potasu w przeliczeniu na K2O zawiera się w granicach od 5 do 20% wag., zawartość fosforu w przeliczeniu na P2O5 w granicach od 5 do 10% wag., a zawartość azotu w granicach od 5 do 10% wag. Nawóz ten stanowi wysuszony w temperaturze do 150°C, granulat wilgotnej mieszaniny lub pulpy zawierającej popiół ze spalania biomasy, w ilości nie mniejszej niż 50% wag. w przeliczeniu na gotowy produkt, co najmniej jeden z kwasów takich jak kwas siarkowy o stężeniu 30 - 98%, w ilości do 300 g H2SO4 na 1 kg popiołu ze spalania biomasy lub kwas fosforowy o stężeniu 15 - 65%, w ilości do 200 g P2O5 na 1 kg popiołu ze spalania biomasy oraz sole związków azotu, a zwłaszcza siarczan amonu, azotan amonu, fosforan dwuamonowy lub ich mieszaninę, w ilości wynoszącej w gotowym produkcie do 10% wag. w przeliczeniu na azot przyswajalny przez rośliny, lecz nie mniejszej niż 200 g siarczanu amonu na 1 kg popiołu, a ponadto ewentualnie produkty, które zawierają azot, fosfor i potas w formie przyswajalnej przez rośliny, przy czym wielkość ziaren granulatu wynosi 1 do 6 mm, a pH odcieku wodnego z gotowego produktu wynosi 4,5 do 7. W zgłoszeniu ujawniono również sposób wytwarzania nawozu potasowo - fosforowego o przedłużonym działaniu na bazie popiołu ze spalania biomasy, obejmujący formowanie granulek w granulatorze mechanicznym obrotowym z mieszaniny zawierającej popiół ze spalania biomasy oraz suszenie uformowanych granulek.

Description

Przedmiotem wynalazku jest granulowany nawóz azotowo-fosforowo-potasowy (NPK) o przedłużonym działaniu na bazie popiołu ze spalania biomasy w kotle fluidyzacyjnym, a ponadto sposób wytwarzania granulowanego nawozu azotowo-fosforowo-potasowego (NPK) o przedłużonym działaniu na bazie popiołu ze spalania biomasy w kotle fluidyzacyjnym.

Pod pojęciem popiołu ze spalania biomasy rozumie się w niniejszym opisie popiół lotny ze spalania fluidyzacyjnego bioodpadów z przemysłu drzewnego, rolnego, meblowego lub spożywczego. Nie wchodzą w zakres tego pojęcia inne frakcje popiołu ze spalania fluidyzacyjnego, jak np. popiół denny.

Znane jest co najmniej od starożytności stosowanie popiołu ze spalania biomasy w stosach, ogniskach i innych paleniskach stałych jako czynnika poprawiającego warunki wegetacji roślin ze względu na zawartość w popiele pierwiastków, które są niezbędne do prawidłowego rozwoju roślin, w szczególności potasu i fosforu oraz pierwiastków stanowiących mikroelementy.

Popiół ze spalania biomasy w kotle ze złożem fluidyzacyjnym, zwłaszcza w kotle energetycznym, zawiera wprawdzie pierwiastki nawozowe jak potas i fosfor lecz różni się on od popiołu powstałego podczas spalania biomasy w paleniskach stałych (np. rusztowych) zarówno składem jak i strukturą kryształów.

Podczas spalania biomasy w złożu fluidyzacyjnym występuje zjawisko aglomeracji. Zjawisko to dotyczy głównie biomasy charakteryzującej się wysoką zawartością sodu i potasu. Jako złoże fluidyzacyjne wykorzystuje się piasek kwarcowy, którego głównym składnikiem jest SiO2. Jego temperatura mięknięcia wynosi ok. 1550°C, lecz w wyniku reakcji tlenków metali alkalicznych z SiO2 powstaje w temperaturze pracy kotła eutektyczna mieszanka o temperaturze mięknięcia ok. 800°C. W tych temperaturach tworzą się krzemiany i glinokrzemiany, które aglomerują potas i sód do fazy szklistej. Powstałe związki trudno rozpuszczają się w wodzie. Powoduje to, że w przypadku użycia ich jako składnika nawozowego, uwalniane są do gleby powoli, co skutkuje wydłużeniem czasu działania tego składnika nawozu. Zjawisko opisane powyżej praktycznie nie zachodzi podczas spalania biomasy w paleniskach bez stosowania piasku kwarcowego jako złoża, np. w paleniskach stałych rusztowych.

Wiadomo, że zawartość potasu w popiele ze spalania biomasy jest różna w zależności od biopaliwa, które zostaje spalone w kotle i waha się w granicach od kilku do kilkunastu procent masowych (K2O), z czego około połowa dobrze rozpuszcza się w wodzie, natomiast zawartość fosforu jest na poziomie 3% wag. (P2O5) i prawie całość jest trudno rozpuszczalna w wodzie. Resztę składu popiołu stanowi krzemionka (ok. 50% wag.), która pochodzi w większości ze złoża fluidyzacyjnego, a ponadto związki wapnia w ilości kilkunastu procent, oraz mikroelementy, głównie związki magnezu, glinu, żelaza, miedzi i sodu. Odciek wodny popiołu ze spalania biomasy posiada odczyn silnie zasadowy o pH przekraczającym 11.

Popiół lotny z palenisk fluidyzacyjnych ma formę pylistą, co uniemożliwia jego bezpośredni, efektywny rozsiew na pola uprawne ze względu na duże pylenie.

Odpad w postaci popiołu ze spalania biomasy stanowi znaczny kłopot dla producentów energii z biopaliw. Przykładowo w Elektrowni Połaniec z bloku energetycznego na biopaliwo (Zielony Blok) rocznie docelowo będzie powstawać ok. 50 tysięcy ton tego odpadu. Stworzenie z niego pełnowartościowego nawozu mineralnego wydaje się być korzystnym rozwiązaniem.

Z opisów patentowych KR 20140069619, CN 102942394, CN 102674996 i HU 0600390 znane jest stosowanie popiołu ze spalania biomasy jako komponentu do produkcji nawozu organicznego.

W opisach patentowych CZ 303546 i CZ 303270 przedstawiono zastosowanie wapna palonego (CaO) jako środka wspomagającego granulację nawozu z popiołu lotnego ze spalania biomasy.

W opisie CZ 304631 ujawniono organiczno-mineralny nawóz dla roślin, zawierający popiół lotny ze słomy z pszenicy, żyta lub słomy jęczmiennej, ewentualnie w mieszaninie z popiołem ze słomy z paleniska rusztowego. Nawóz ma postać granulatu, zawierającego od 58 do 60% wagowych popiołu lotnego z dodatkiem mokrych trocin w ilości od 13 do 15% wagowych, w przeliczeniu na całkowitą masę mieszaniny i organicznego naturalnego środka wiążącego, jak dekstryny lub karboksymetyloceluloza. W celu uzyskania wymaganej wartości pH nawozu według potrzeby gleby lub roślin, do mieszaniny dodaje się roztwory soli sodowej kwasów hu minowych i ewentualnie roztwory siarczanu żelaza, o uprzednio wybranym o stężeniu. Granulki nawozu są po uformowaniu suszone w powietrzu przez około 24 godz. i pakowane w worki.

PL 231 701 B1

W opisach patentowych CN 101565264, US 4615711 i w zgłoszeniu patentowym JP 2003073668 ujawniono otrzymywanie nawozu mineralnego w wyniku kompaktowania popiołu lotnego z biomasy z dodatkiem wody.

Z kolei w opisie patentowym PL 187522 przedstawiono wytwarzanie granulowanego nawozu wieloskładnikowego na bazie superfosfatu w granulatorze mechanicznym obrotowym, w szczególności granulatorze talerzowym, gdzie poddawaną granulacji nawozową mieszankę pylistą dzieli się na dwa strumienie, z których pierwszy zwilża się natryskiem wodnym i granuluje, a następnie miesza z drugim strumieniem nawozowej mieszanki pylistej dla uzyskania granulatu o uziarnieniu 2,5 do 6 mm bez konieczności suszenia.

Natomiast według opisu patentowego PL 177729 drobno zmieloną mieszaninę nawozową zawierającą superfosfat, sól potasową, siarczan amonu, mocznik i związki magnezu zwilża się kwasem fosforowym o stężeniu 30-75%, granuluje mechanicznie i poddaje separacji na sitach, z zawróceniem nadziarna, a ziarno o frakcji właściwej 1 do 6,3 mm pudruje się drobno zmielonym surowcem fosforonośnym.

Powszechnie wiadomo, że nawozy NPK (w tym także o przedłużonym działaniu), w których zawartość potasu zawiera się zwykle w granicach od 5 do 20% wag. w przeliczeniu na K2O, zawartość fosforu w przeliczeniu na P2O5 w granicach od 5 do 10% wag. i zawartość azotu granicach od 5 do 10% wag., są niewystarczające dla kompleksowego nawożenia gleby pod uprawę roślin ze względu na brak w ich składzie mikroelementów zwłaszcza takich jak: żelazo, mangan, cynk, miedź, bor, molibden, siarka.

Wyniki badań przeprowadzonych przez Instytut Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa w Puławach, opublikowane w artykule: Wróbel S., Potrzeby nawożenia roślin uprawnych mikroelementami, Stosowanie agrochemikaliów, materiały szkoleniowe 90, IUNG, Puławy 2004 wskazują, że do 75% gleb polskich wykazuje niedobór boru, 39% miedzi, 20% molibdenu, natomiast w przypadku cynku i manganu wynosi on 10%. W skali światowej ponad 50% gruntów przeznaczonych pod uprawy zbożowe wykazuje deficyt cynku, a 30% żelaza.

Stwierdzono, że niedogodności związane z niedoborem w glebie mikroelementów nawozowych jak żelazo, mangan, cynk, miedź, bor, molibden, siarka, będzie można ograniczyć w przypadku stosowania w uprawach roślin nawozu według wynalazku na bazie popiołu lotnego ze spalania fluidyzacyjnego bioodpadów z przemysłu drzewnego, rolnego, meblowego lub spożywczego, zawierającego wspomniane mikroelementy z tego tytułu, że wchodziły one w skład spalonej biomasy z której powstał popiół.

Dodatkowo stwierdzono, że nawóz według wynalazku będzie charakteryzował się znacznie niższą rozpuszczalnością części związków potasu i fosforu niż znane dotychczas nawozy mineralne, w związku z zachodzącym w paleniskach fluidalnych procesem aglomeracji i powstawaniem trudno rozpuszczalnych soli glinokrzemianowych, zawierających w swojej strukturze potas, wapń, magnez, co we współdziałaniu z pozostałymi składnikami dobrze rozpuszczalnymi w wodzie pozwoli uzyskać nawóz o przedłużonym działaniu.

Zgodnie z wynalazkiem, granulowany nawóz azotowo-fosforowo-potasowy o przedłużonym działaniu na bazie popiołu ze spalania biomasy, w którym to nawozie zawartość potasu w przeliczeniu na K2O zawiera się w granicach od 5 do 20% wag., zawartość fosforu w przeliczeniu na P2O5 w granicach od 5 do 10% wag. i zawartość azotu granicach od 5 do 10% wag., charakteryzuje się tym, że stanowi go wysuszony w temperaturze do 150°C, a korzystnie 40 do 150°C, granulat uformowany z wilgotnej mieszaniny lub pulpy, zawierającej:

- popiół lotny ze spalania fluidyzacyjnego bioodpadów z przemysłu drzewnego, rolnego, meblowego lub spożywczego, w ilości nie mniejszej niż 50% wag. w przeliczeniu na gotowy produkt,

- co najmniej jeden z kwasów takich jak kwas siarkowy o stężeniu 30-98%, w ilości do 300 g H2SO4 na 1 kg popiołu lub kwas fosforowy o stężeniu 15-65%, w ilości do 200 g P2O5 na 1 kg popiołu, sole związków azotu, takie jak siarczan amonu, azotan amonu, fosforan dwuamonowy lub ich mieszaninę, w ilości wynoszącej w gotowym produkcie do 10% wag. w przeliczeniu na azot przyswajalny przez rośliny,

- oraz ewentualnie produkty, które zawierają azot, fosfor i potas w formie przyswajalnej przez rośliny, takie jak nawozy azotowe, potasowe lub fosforowe zwłaszcza superfosfat, siarczan potasu lub chlorek potasu, popiół ze spalania mączki mięsno-kostnej, popiół ze spalania osadów ściekowych, roztwory poprodukcyjne zawierające potas lub fosfor zwłaszcza odpadowy roztwór z produkcji polioli polieterowych, odpadowy siarczan amonu z produkcji kaprolaktamu, odpadowy siarczan amonu z przemysłu

PL 231 701 B1 koksowniczego, lub ich mieszaniny, przy czym wielkość ziaren granulatu wynosi 1 do 6 mm, a pH odcieku wodnego z gotowego produktu wynosi 4,5 do 7.

Wartość pH nawozu jest regulowana za pomocą dodawanego kwasu siarkowego o stężeniu od 30 do 98% i ewentualnie kwasu fosforowego o stężeniu 15-65%, tak aby uzyskać pH odcieku wodnego z gotowego produktu w zakresie 4,5-7.

Ponadto oprócz korekty pH nawozu, kwas fosforowy, najlepiej ekstrakcyjny (ze względów ekonomicznych), jest dodawany dla korekty zawartości fosforu w nawozie, przy czym korzystnie wilgotna mieszanina lub pulpa zawiera kwas fosforowy ekstrakcyjny o zawartości P2O5 od 20 do 40% wag.

Korzystnie jako produkty, które zawierają potas w formie przyswajalnej przez rośliny, granulowany nawóz zawiera siarczan potasu lub chlorek potasu jako sole techniczne lub pochodzące z odpadów.

Sposób wytwarzania granulowanego nawozu azotowo-fosforowo-potasowego o przedłużonym działaniu na bazie popiołu ze spalania biomasy, obejmujący formowanie granulek w granulatorze mechanicznym obrotowym, z mieszaniny zawierającej popiół ze spalania biomasy oraz suszenie uformowanych granulek, charakteryzuje się tym, że do granulatora talerzowego wprowadza się pylistą mieszaninę, zawierającą popiół lotny ze spalania fluidyzacyjnego bioodpadów z przemysłu drzewnego, rolnego, meblowego lub spożywczego, w ilości co najmniej 50% wag. w przeliczeniu na gotowy produkt i zrasza się ją podczas granulacji roztworem wodnym, zawierającym co najmniej jeden z kwasów takich jak kwas siarkowy o stężeniu 30-98%, w ilości do 300 g H2SO4 na 1 kg popiołu lub kwas fosforowy o stężeniu 15-65%, w ilości do 200 g P2O5 na 1 kg popiołu, a ponadto zawierającym rozpuszczone w tym roztworze sole związków azotu, takie jak siarczan amonu, azotan amonu, fosforan dwuamonowy lub ich mieszaninę, w ilości wynoszącej w gotowym produkcie do 10% wag. w przeliczeniu na azot przyswajalny przez rośliny, przy czym ewentualnie do granulowanej mieszaniny dodaje się produkty, które zawierają azot, fosfor i potas w formie przyswajalnej przez rośliny, takie jak nawozy azotowe, potasowe lub fosforowe zwłaszcza superfosfat, siarczan potasu lub chlorek potasu, popiół ze spalania mączki mięsno-kostnej, popiół ze spalania osadów ściekowych, roztwory poprodukcyjne zawierające potas lub fosfor zwłaszcza odpadowy roztwór z produkcji polioli polieterowych (PAG), odpadowy siarczan amonu z produkcji kaprolaktamu, odpadowy siarczan amonu z przemysłu koksowniczego, lub ich mieszaniny.

Następnie uzyskany granulat o wielkości ziaren 1 do 6 mm suszy się, najlepiej w suszarce bębnowej, w temperaturze w temperaturze do 150°C, a korzystnie od 40 do 150°C.

Korzystnie, jako produkty, które zawierają potas w formie przyswajalnej przez rośliny, dodaje się do granulowanej mieszaniny siarczan potasu lub chlorek potasu jako sole techniczne lub pochodzące z odpadów.

Alternatywnie, sposób wytwarzania granulowanego nawozu azotowo-fosforowo-potasowego o przedłużonym działaniu na bazie popiołu ze spalania biomasy, obejmujący formowanie granulek w granulatorze mechanicznym obrotowym z mieszaniny zawierającej popiół ze spalania biomasy oraz suszenie uformowanych granulek, charakteryzuje się tym, że do granulatora bębnowego lub talerzowego wprowadza się wilgotną mieszaninę lub pulpę, która powstaje w wyniku zmieszania pylistej mieszaniny zawierającej popiół lotny ze spalania fluidyzacyjnego bioodpadów z przemysłu drzewnego, rolnego, meblowego lub spożywczego, w ilości co najmniej 50% wag. w przeliczeniu na gotowy produkt i roztworu wodnego, zawierającego co najmniej jeden z kwasów takich jak kwas siarkowy o stężeniu 30-98%, w ilości do 300 g H2SO4 na 1 kg popiołu lub kwas fosforowy o stężeniu 15-65%, w ilości do 200 g P2O5 na 1 kg popiołu oraz sole związków azotu, takie jak siarczan amonu, azotan amonu, fosforan dwuamonowy lub ich mieszaniny, w ilości wynoszącej w gotowym produkcie do 10% wag. w przeliczeniu na azot przyswajalny przez rośliny, a ponadto ewentualnie produktów, które zawierają azot, fosfor i potas w formie przyswajalnej przez rośliny, takich jak nawozy azotowe, fosforowe lub potasowe zwłaszcza superfosfat, siarczan potasu lub chlorek potasu, popiół ze spalania mączki mięsno-kostnej, popiół ze spalania osadów ściekowych, roztwory poprodukcyjne zawierające potas lub fosfor zwłaszcza odpadowy roztwór z produkcji polioli polieterowych (PAG), odpadowy siarczan amonu z produkcji kaprolaktamu, odpadowy siarczan amonu z przemysłu koksowniczego, lub ich mieszaniny.

Następnie uzyskany granulat o wielkości ziaren 1 do 6 mm suszy się, najlepiej w suszarce bębnowej, w temperaturze w temperaturze do 150°C, a korzystnie od 40 do 150°C.

Korzystnie, jako produkty, które zawierają potas w formie przyswajalnej przez rośliny, wilgotna mieszanina lub pulpa zawiera siarczan potasu lub chlorek potasu jako sole techniczne lub pochodzące z odpadów.

PL 231 701 B1

Zaletą nawozu według wynalazku jest możliwość zagospodarowania szeregu substancji odpadowych między innymi: popiołu ze spalania mączki mięsno-kostnej, popiołu ze spalania osadów ściekowych, odpadowego roztworu z produkcji polioli polieterowych (PAG), który zawiera związki fosforu i potasu oraz odpadowego siarczan amonu z produkcji kaprolaktamu lub z przemysłu koksowniczego.

Nowością w technologii wytwarzania nawozu jest dodatek do popiołu roztworów kwasu siarkowego i ewentualnie fosforowego, które w reakcji ze związkami wapnia, magnezu, potasu, sodu tworzą in situ sole, które powodują zlepianie się drobin popiołu i umożliwią jego granulację. Dodatkowo, korzystnie dodaje się do układu sole azotowe, potasowe, fosforowe, co w razie konieczności korekty składu może wspomóc proces granulacji.

Granulację prowadzi się w granulatorze mechanicznym obrotowym, korzystnie talerzowym, wprowadzając do niego suchy popiół i natryskując go roztworem o określonym wyżej składzie lub wprowadzając wcześniej przygotowaną pulpę lub wilgotną masę o określonym wyżej składzie. Zgranulowany produkt poddaje się suszeniu.

Nawóz według wynalazku oraz sposób jego wytwarzania, został przedstawiony poniżej w przykładach, których nie należy jednak uważać za ograniczające rozwiązanie, czy też zawężające zakres ochrony, bowiem stanowią one jedynie ilustrację rozwiązania.

P r z y k ł a d 1

Do popiołu lotnego ze spalania fluidyzacyjnego bioodpadów z przemysłu drzewnego, rolnego, meblowego lub spożywczego (1000 g) umieszczonego w reaktorze (mieszalniku) wprowadzono roztwór wodny: 550 g wody, 125 g 65% kwasu fosforowego, 50 g 98% kwasu siarkowego oraz 330 g siarczanu amonu. Kwas fosforowy zobojętnił część związków alkalicznych popiołu oraz uzupełnił fosfor do poziomu ok. 5% wag. P2O5 w przeliczeniu na gotowy nawóz (po granulacji i wysuszeniu), a dodatkowo kwas siarkowy wyregulował odczyn pH nawozu do wartości ok. 6 w odcieku wodnym z gotowego nawozu.

Siarczanu amonu wprowadził azot w ilości ok. 5% azotu w gotowym nawozie.

Po dokładnym wymieszaniu składników, zawartość reaktora poddano granulacji w granulatorze bębnowym, gdzie uzyskano granulki o wielkości od 1 mm do 6 mm, po czym granulat suszono w suszarce bębnowej w temperaturze 60°C.

P r z y k ł a d 2

Popiół lotny ze spalania fluidyzacyjnego bioodpadów z przemysłu drzewnego, rolnego, meblowego lub spożywczego (1000 g) w trakcie granulacji w granulatorze talerzowym natryskiwano roztworem wodnym: 550 g wody, 170 g 98% kwasu siarkowego, 300 g fosforanu dwuamonowego (DAP). Przez wprowadzenie DAP uzupełniono fosfor zawarty w popiele do poziomu ok. 10% P2O5 oraz azot do ok, 5% , w przeliczeniu na gotowy nawóz po granulacji i wysuszeniu. Dodatkowo kwas siarkowy wyregulował odczyn pH nawozu do wartości ok. 7 w odcieku wodnym z gotowego nawozu.

W wyniku granulacji otrzymano granulki o wielkości od 1 do 8 mm, które następnie poddano suszeniu w suszarce bębnowej w temperaturze 120°C.

P r z y k ł a d 3

Do popiołu lotnego ze spalania fluidyzacyjnego bioodpadów z przemysłu drzewnego, rolnego, meblowego lub spożywczego (1000 g) umieszczonego w reaktorze (mieszalniku) dodano popiół z mączki mięsnokostnej w ilości 230 g, oraz roztwór wodny o składzie: 650 g wody, 200 g 93% kwasu siarkowego, 200 g azotanu amonu.

Po dokładnym wymieszaniu składników zawartość reaktora poddano granulacji w granulatorze bębnowym, gdzie uzyskano granulki o wielkości od 1 mm do 6 mm, po czym produkt granulacji wysuszono w suszarce bębnowej w temperaturze 100°C.

Gotowy nawóz zawierał ok, 6% wag. P2O5 ok, 5% azotu, ok. 10% K2O.

Odczyn pH odcieku wodnego nawozu wynosił ok. 6,5.

P r z y k ł a d 4

Popiół lotny ze spalania fluidyzacyjnego bioodpadów z przemysłu drzewnego, rolnego, meblowego lub spożywczego (1000 g) w trakcie granulacji w granulatorze talerzowym natryskiwano roztworem wodnym: 400 g wody, 400 g odpadowego roztworu 2 produkcji PAG (ok. 22% P2O5 oraz ok. 11% K2O), 180 g 98% kwasu siarkowego, 380 g siarczanu amonu, 160 g KCl.

W wyniku granulacji otrzymano granulki o wielkości od 1 do 6 mm, które następnie poddano suszeniu w suszarce bębnowej w temperaturze 100°C.

Otrzymany nawóz zawierał ok, 5% P2O5, 15%, K2O oraz 5% azotu.

Odczyn pH odcieku wodnego nawozu wynosił ok. 5,5.

Claims (8)

1. Granulowany nawóz azotowo-fosforowo-potasowy o przedłużonym działaniu na bazie popiołu ze spalania biomasy, w którym to nawozie zawartość potasu w przeliczeniu na K2O zawiera się w granicach od 5 do 20% wag., zawartość fosforu w przeliczeniu na P2O5 w granicach od

2. Granulowany nawóz według zastrz. 1, znamienny tym, że wilgotna mieszanina lub pulpa zawiera kwas fosforowy ekstrakcyjny o zawartości P2O5 od 20 do 40% wag.

3. Granulowany nawóz według zastrz. 1, znamienny tym, że jako produkty, które zawierają potas w formie przyswajalnej przez rośliny, zawiera siarczan potasu lub chlorek potasu jako sole techniczne lub pochodzące z odpadów.

4. Sposób wytwarzania granulowanego nawozu azotowo-fosforowo-potasowego o przedłużonym działaniu na bazie popiołu ze spalania biomasy, obejmujący formowanie granulek w granulatorze mechanicznym obrotowym z mieszaniny zawierającej popiół ze spalania biomasy oraz suszenie uformowanych granulek, znamienny tym, że do granulatora talerzowego wprowadza się pylistą mieszaninę, zawierającą popiół lotny ze spalania fluidyzacyjnego bioodpadów z przemysłu drzewnego, rolnego, meblowego lub spożywczego, w ilości co najmniej 50% wag. w przeliczeniu na gotowy produkt i zrasza się ją podczas granulacji roztworem wodnym, zawierającym co najmniej jeden z kwasów takich jak kwas siarkowy o stężeniu 30-98%, w ilości do 300 g H2SO4 na 1 kg popiołu lub kwas fosforowy o stężeniu 15-65%, w ilości do 200 g P2O5 na 1 kg popiołu oraz zawierającym rozpuszczone w tym roztworze sole związków azotu, takie jak siarczan amonu, azotan amonu, fosforan dwuamonowy lub ich mieszaninę, w ilości wynoszącej w gotowym produkcie do 10% wag. w przeliczeniu na azot przyswajalny przez rośliny, a ponadto ewentualnie dodaje się do granulowanej mieszaniny produkty, które zawierają azot, fosfor i potas w formie przyswajalnej przez rośliny, takie jak nawozy azotowe, fosforowe lub potasowe zwłaszcza superfosfat, siarczan potasu lub chlorek potasu, popiół ze spalania mączki mięsno-kostnej, popiół ze spalania osadów ściekowych, roztwory poprodukcyjne zawierające potas lub fosfor zwłaszcza odpadowy roztwór z produkcji polioli polieterowych, odpadowy siarczan amonu z produkcji kaprolaktamu, odpadowy siarczan amonu z przemysłu koksowniczego, lub ich mieszaniny po czym uzyskany granulat o wielkości ziaren 1 do

5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że jako produkty, które zawierają potas w formie przyswajalnej przez rośliny dodaje się do granulowanej mieszaniny siarczan potasu lub chlorek potasu jako sole techniczne lub pochodzące z odpadów,

5 do 10% wag., a zawartość azotu w granicach od 5 do 10% wag., znamienny tym, że stanowi go wysuszony w temperaturze do 150°C, a korzystnie 40 do 150°C, granulat wilgotnej mieszaniny lub pulpy zawierającej popiół lotny ze spalania fluidyzacyjnego bioodpadów z przemysłu drzewnego, rolnego, meblowego lub spożywczego, w ilości nie mniejszej niż 50% wag. w przeliczeniu na gotowy produkt, co najmniej jeden z kwasów takich jak kwas siarkowy o stężeniu 30-98%, w ilości do 300 g H2SO4 na 1 kg popiołu lub kwas fosforowy o stężeniu 15-65%, w ilości do 200 g P2O5 na 1 kg popiołu oraz sole związków azotu, takie jak siarczan amonu, azotan amonu, fosforan dwuamonowy lub ich mieszaninę, w ilości wynoszącej w gotowym produkcie do 10% wag. w przeliczeniu na azot przyswajalny przez rośliny, a ponadto ewentualnie produkty, które zawierają azot, fosfor i potas w formie przyswajalnej przez rośliny, takie jak nawozy azotowe, potasowe lub fosforowe zwłaszcza superfosfat, siarczan potasu lub chlorek potasu, popiół ze spalania mączki mięsno-kostnej, popiół ze spalania osadów ściekowych, roztwory poprodukcyjne zawierające potas lub fosfor zwłaszcza odpadowy roztwór z produkcji polioli polieterowych, odpadowy siarczan amonu z produkcji kaprolaktamu, odpadowy siarczan amonu z przemysłu koksowniczego, lub ich mieszaniny, przy czym wielkość ziaren granulatu wynosi 1 do 6 mm, a pH odcieku wodnego z gotowego produktu wynosi 4,5 do 7.

6. Sposób wytwarzania granulowanego nawozu azotowo-fosforowo-potasowego o przedłużonym działaniu na bazie popiołu ze spalania biomasy, obejmujący formowanie granulek w granulatorze mechanicznym obrotowym z mieszaniny zawierającej popiół ze spalania biomasy oraz suszenie uformowanych granulek, znamienny tym, że do granulatora bębnowego lub talerzowego wprowadza się wilgotną mieszaninę lub pulpę, która powstaje w wyniku zmieszania pylistej mieszaniny zawierającej popiół lotny ze spalania fluidyzacyjnego bioodpadów

PL 231 701 B1 z przemysłu drzewnego, rolnego, meblowego lub spożywczego, w ilości co najmniej 50% wag, w przeliczeniu na gotowy produkt i roztworu wodnego, zawierającego co najmniej jeden z kwasów takich jak kwas siarkowy o stężeniu 30-98%, w ilości do 300 g H2SO4 na 1 kg popiołu lub kwas fosforowy o stężeniu 15-65%, w ilości do 200 g P2O5 5 na 1 kg popiołu oraz sole związków azotu, takie jak siarczan amonu, azotan amonu, fosforan dwuamonowy lub ich mieszaniny, w ilości wynoszącej w gotowym produkcie do 10% wag. w przeliczeniu na azot przyswajalny przez rośliny, a ponadto ewentualnie produktów, które zawierają azot, fosfor i potas w formie przyswajalnej przez rośliny, takich jak nawozy azotowe, fosforowe lub potasowe zwłaszcza superfosfat. siarczan potasu lub chlorek potasu, popiół ze spalania mączki mięsno-kostnej, popiół ze spalania osadów ściekowych, roztwory poprodukcyjne zawierające potas lub fosfor zwłaszcza odpadowy roztwór 2 produkcji polioli polieterowych, odpadowy siarczan amonu z produkcji kaprolaktamu, odpadowy siarczan amonu 2 przemysłu koksowniczego, lub ich mieszaniny, po czym uzyskany granulat o wielkości ziaren 1 do 8 mm suszy się, najlepiej w suszarce bębnowej, w temperaturze w temperaturze do 150°C, a korzystnie od 40 do 150°C,

6 mm suszy się, najlepiej w suszarce bębnowej, w temperaturze w temperaturze do 150°C, a korzystnie od 40 do 150°C.

7. Sposób według zastrz.

8, znamienny tym, że jako produkty, które zawierają potas w formie przyswajalnej przez rośliny wilgotna mieszanina lub pulpa zawiera siarczan potasu lub chlorek potasu jako sole techniczne lub pochodzące z odpadów.