PL230208B1 - Sposób wytwarzania lakosamidu i jego analogów - Google Patents

Sposób wytwarzania lakosamidu i jego analogów

Info

Publication number
PL230208B1
PL230208B1 PL407283A PL40728314A PL230208B1 PL 230208 B1 PL230208 B1 PL 230208B1 PL 407283 A PL407283 A PL 407283A PL 40728314 A PL40728314 A PL 40728314A PL 230208 B1 PL230208 B1 PL 230208B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
compound
general formula
group
reaction
equivalents
Prior art date
Application number
PL407283A
Other languages
English (en)
Other versions
PL407283A1 (pl
Inventor
Sebastian Stecko
Original Assignee
Inst Chemii Organicznej Polskiej Akademii Nauk
Instytut Chemii Organicznej Polskiej Akademii Nauk
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Chemii Organicznej Polskiej Akademii Nauk, Instytut Chemii Organicznej Polskiej Akademii Nauk filed Critical Inst Chemii Organicznej Polskiej Akademii Nauk
Priority to PL407283A priority Critical patent/PL230208B1/pl
Publication of PL407283A1 publication Critical patent/PL407283A1/pl
Publication of PL230208B1 publication Critical patent/PL230208B1/pl

Links

Landscapes

  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)

Description

Opis wynalazku
Wynalazek dotyczy syntezy sfunkcjonalizowanych aminokwasów o wzorze ogólnym 1 wykazujących aktywność terapeutyczną jako leki przeciwpadaczkowe oraz leki przeciwbólowe w stanach neuropatycznych.
W szczególności, wynalazek dotyczy syntezy lakosamidu ((R))-2-acetamido-/V-benzylo-3-metoksypropionamid, 2) funkcjonalizowanego aminokwasu będącego lekiem przeciwpadaczkowym.
o
ŃHAc^ U
Stan techniki
Lakosamid 2, będący substancją aktywną preparatu o nazwie handlowej Vimpat (UCB Pharma), stosowany jest w leczeniu wspomagającym napadów padaczkowych częściowych i częściowych wtórnie uogólnionych u osób od 16 roku życia.
Mechanizm działania nie został wyjaśniony. In vitro lakozamid wybiórczo nasila powolną inaktywację zależnych od napięcia kanałów sodowych, co prowadzi do stabilizacji błon komórkowych nadmiernie pobudliwych neuronów. Ponadto, wiąże się z białkiem pośredniczącym w odpowiedzi na kolapsynę (CRMP-2) - fosfoproteinę ulegającą ekspresji głównie w układzie nerwowym, biorącą udział w różnicowaniu neuronalnym i wzroście aksonów.
We wczesnych metodach syntezy lakosamidu wykorzystuje się jako substrat D-serynę (US 5.773.475, US 6.048.899, J. Med. Chem. 1996, 39, 1907-1916). Przekształcenie seryny w lakozamid obejmuje trzy zasadnicze etapy: amidowanie, O-metylowanie i M-acylowanie, realizowane w różnej kolejności (Schemat 1). Zasadniczą wadą tych metod jest oparcie syntezy na drogim, nienaturalnym aminokwasie. Ponadto, dużo problemów dostarcza również etap O-metylowania aminokwasu, w trakcie którego często dochodzi do częściowej racemizacji produktu.
Schemat 1
O o ΗΟ^ν^ΟΗ ------ -- ŃH2 ŃHCbz O 0 ΗΟ'^'Ύ'^ΝΗΒη Hi/yOH ŃH2 ŃHAc o o ΗΟ'^γ^'ΝΗΒη ΗΟ'^γ^'ΝΗΒη ŃHAc ŃHAc 0 MoO'^Y^NHBn -— ŃHAc O -- ŃHCbz ΜβΟ'^γ^ΟΗ ŃHCbz O MeO^Y^NHBn ŃHCbz ’ 0 ΜοΟ'^'ν^'ΝΗΒη ńh2
PL 230 208 Β1
W patentach LIS 6.048.899, US 5.773.475 opisano O-metylowanie pochodnej seryny prowadzone za pomocą jodku metylu i molowych ilości tlenku srebra. Taki sposób prowadzenia O-metylowania posiada trzy zasadnicze wady, które ograniczają przemysłowe zastosowanie metody: 1) wysoki koszt związków srebra, 2) toksyczność i lotność jodku metylu oraz 3) wspomniana powyżej częściowa racemizacja aminokwasu w warunkach reakcji. Ponadto, usunięcie (S)-enancjomeru nastręcza problemów zwiększając koszt metody.
W kolejnych zgłoszeniach patentowych ujawniono, że racemizacji można uniknąć poprzez zmianę warunków reakcji O-metylowania (Schemat 2) poprzez prowadzenie O-metylowania w warunkach katalizy przeniesienia międzyfazowego (WO2006/037574, US 2010/0240926A1, US 2011/0130350A1, US 2012/0095251A1, US 2012/0209022A1, US 2012/0283466A1) lub przy użyciu n-BuLi/Me2SO4 (WO2006/037574, US 2011 /0130350A1). W obu przypadkach nie obserwuje się tworzenia estru metylowego. Niestety, w obu przypadkach konieczne jest stosowanie M-zabezpieczonego aminokwasu, co wymaga rozszerzenia syntezy o etapy M-zabezpieczania i M-odbezpieczania.
Schemat 2
MeO . OH ŃHBoc
Metoda A lub B
O
MeO . OH ŃHBoc
Metoda A: I. n-BuLI, II. Me2SO4
Metoda B: 50% NaOH, Me2SO4, TBABr, PhMe
W zgłoszeniu WO 2010/052011 opisano syntezę racemicznego lakosamidu 2 wychodząc z D,L-seryny. Rozdziału enancjomerów dokonano następnie przy pomocy technik chromatograficznych. Uzyskany ubocznie (S)-enancjomer poddano w osobnym etapie racemizacji a utworzony lakozamid ponownie wydzielono poprzez chromatografię na chiralnym złożu. Alternatywnie, rozdział enancjomerów można prowadzić poprzez ich przekształcenie w sól z chiralnym kwasem (np. kwasem migdałowym) i frakcyjną krystalizację (US 2013/0030216 A1, J. Med. Chem. 1996, 39, 1907-1916).
W zgłoszeniu US 2013/0317109A1 ujawniono sposób otrzymywania lakosamidu 2 na drodze dynamicznego rozdziału kinetycznego rac-2 w obecności lipazy (np. CAL-B), czynnika acylującego (np. /-PrOAc) i czynnika powodującego racemizację (np. aldehyd salicylowy) (Schemat 3).
Schemat 3
lipaza CAL-B /-PrOAc
Doniesienia o asymetrycznych metodach syntezy lakosamidu, w których nie wykorzystuje się seryny jako substratu są nieliczne. W pierwszym doniesieniu (Tetrahedron: Asymmetry 2011, 22, 1353-1357) w syntezie 2 wykorzystano kinetyczny rozdział racemicznej pochodnej glicydolu (Schemat 4). Uzyskany enancjomerycznie wzbogacony epoksyd przekształcono następnie w 7 etapach w docelowy aminokwas. W zgłoszeniu US 2013/0190533A1 oraz publikacji (Organometallics 2011, 30, 6718-6725) opisano syntezę lakozamidu 2 poprzez enancjoselektywne uwodornienie katalizowane chiralnymi kompleksami rodu (Schemat 5). W publikacji (Synthesis 2013, 45, 3383-3386) opisano 9-etapową syntezę 2 wychodząc z kwasu akrylowego. Kluczowym etapem syntezy jest asymetryczna dihydroksylacja Sharplessa - Schemat 6.
PL 230 208 Β1
Schemat 4
(ff,R)-sal6nCoOIIK)Ac
OĄ /OBn etapów
NHBn
ŃHAc
47%, e.e. 99%
Schemat 5
BnNH2
MeO NHBn NHAc
H2 kat. Rh chiralny P.P-ligand
Schemat 6
1)BnNHj. EDCI, HOBt
2) AD-ΠΊίχ-β
NHBn
OH
e.e 93% etapów
NHBn
ŃHAc
W publikacjach (J. Med. Chem. 2010, 53, 1288-1305, J. Med. Chem. 2011, 54, 4815-4830, J. Med. Chem. 2011, 54, 6417-6431, J. Med. Chem. 2011, 54, 6432-6442) ujawniono, że także analogi lakosamidu o wzorze ogólnym 1 różniące się sposobem funkcjonalizacji atomu tlenu (O-analogi) i/lub atomu azotu (M-analogi) i/lub amidowego atomu azotu (CO/VH-analogi) wykazują istotną aktywność jako substancje przeciwdrgawkowe, jak również środki do leczenia bólu związanego z neuropatią.
Skrócony opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania związku o wzorze ogólnym 1 o
R3 R2^NH NH /W
O OR1 gdzie R1 oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej: liniowy lub rozgałęziony C-i-io-alkil, allil, propargil, benzyl, w tym podstawnik typu benzylowego podstawiony w pierścieniu fenylowym;
gdzie R2 oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej: liniowy lub rozgałęziony Ci-io-alkil, benzyl, allil, fenyl, korzystnie podstawiony alkilem, hydroksyalkilem, zabezpieczonym hydroksyalkilem, acylem, acyloksylem, alkoksylem, alkenoksylem, alkinoksylem, aryloksylem, atomem fluorowca, grupą aminową, amidową, estrową, nitrylową, acetalową, ketalową; heteroaryl zawierający co najmniej jeden heteroatom, korzystnie 1 lub 2 atomy tlenu lub 1 do 4 atomów azotu w pierścieniu, korzystnie pirydyna, furan, pirol, tiofen, imidazol;
gdzie R3 oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej: atom wodoru, liniowy lub rozgałęziony Ci-io-alkil, fenyl, korzystnie podstawiony alkilem, hydroksyalkilem, zabezpieczonym hydroksyalkilem, acylem, acyloksylem, alkoksylem, alkenoksylem, alkinoksylem, aryloksylem, atomem fluorowca, grupą aminową, amidową, estrową, nitrylową, acetalową, ketalową; heteroaryl zawierający co najmniej jeden heteroatom, korzystnie 1 lub 2 atomy tlenu lub 1 do 4 atomów azotu w pierścieniu, korzystnie pirydyna, furan, pirol, tiofen, imidazol;
wychodząc ze związku o wzorze ogólnym 3
OR4
PL 230 208 Β1 gdzie R4 oznacza dowolny podstawnik wybrany z grupy obejmującej: Ci-10-alkil, fenyl, benzyl, allil, silił, korzystnie tri-Ci-6-alkilosilil, di-Ci-e-alkil-arylosilil, Ci-6-alkilo-diarylosilil, triarylosilil; tetrahydropiran, tetrahydrofuran, Ci-6-alkoksymetyl, benzyloksymetyl;
charakteryzujący się tym, że:
a) alkohol o wzorze ogólnym 3 poddaje się O-alkilowaniu, i uzyskuje się eter o wzorze ogólnym 4 bez utraty czystości enancjomerycznej:
or4 9R4
H ---------- Z\<^CR' 4 gdzie R1 i R4 mają powyżej zdefiniowane znaczenie,
b) związek o wzorze ogólnym 4 przekształca się w alkohol allilowy o wzorze ogólnym 5 bez utraty czystości enancjomerycznej:
OR4 qh gdzie R1 i R4 mają powyżej zdefiniowane znaczenie;
c) alkohol allilowy o wzorze ogólnym 5 przekształca się w karbaminian o wzorze ogólnym 6 bez utraty czystości enancjomerycznej:
OH
U o nh2 e gdzie R1 ma powyżej zdefiniowane znaczenie;
d) karbaminian o wzorze ogólnym 6 przekształca się następnie w amid o wzorze ogólnym 7 bez utraty czystości enancjomerycznej:
οΛνη2 R’A^h >^5^OR’ --------67 gdzie R1 i R2 mają powyżej zdefiniowane znaczenie;
e) amid o wzorze ogólnym 7 przekształca się w aminokwas o wzorze ogólnym 8 bez utraty czystości enancjomerycznej:
?5
R2 NH
----------- ho^A/OR1 o 78 gdzie R1 i R2 mają powyżej zdefiniowane znaczenie,
f) aminokwas o wzorze ogólnym 8 przekształca się następnie w amid o wzorze ogólnym 1 bez utraty czystości enancjomerycznej:
A r2^nh p
R3 ^NH NH
0R1
1
PL 230 208 Β1 gdzie R1, R2 i R3 mają powyżej zdefiniowane znaczenie.
Przedmiotem wynalazku jest również sposób wytwarzania związku o wzorze ogólnym 4
OR4 gdzie R1 i R4mają powyżej zdefiniowane znaczenie, charakteryzujący się tym, że związek o wzorze ogólnym 3,
OR4 gdzie R4 ma powyżej zdefiniowane znaczenie, poddaje się reakcji O-alkilowania za pomocą czynnika alkilującego, w obecności zasady, ewentualnie katalizatora przeniesienia międzyfazowego, ewentualnie w rozpuszczalniku.
Korzystnie, w sposobie według wynalazku jako czynnik alkilujący stosuje odczynnik wybrany z grupy obejmującej halogenki alkilowe, siarczan dialkilu, fosforan trialkilu, węglan dialkilu, tryflan alkilu, przy czym w przypadku O-metylowania stosuje się korzystnie diazometan, trimetylosilylodiazometan; najkorzystniej, jako czynnik alkilujący stosuje się halogenek alkilu, siarczan dialkilu, węglan dialkilu, przy czym korzystnie stosuje się od 1 do 5 równoważników czynnika alkilującego w stosunku do alkoholu 3, najkorzystniej od 1 do 1,5 równoważnika czynnika alkilującego.
Korzystnie, w sposobie według wynalazku jako zasadę stosuje się odczynnik wybrany z grupy obejmującej wodorotlenki metali alkalicznych, węglany wodorotlenków alkalicznych, wodorki metali alkalicznych, przy czym korzystnie stosuje się od 1 do 5 równoważnika zasady w stosunku do alkoholu 3, najkorzystniej od 1 do 1,5 równoważnika zasady.
Korzystnie, zgodnie ze sposobem według wynalazku syntezę związku 4 prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej alkohole, etery, estry, nitryle, chlorowcoalkany, toluen, benzen, przy czym syntezę związku 4 prowadzi w zakresie temperatur od -50°C do 80°C, najkorzystniej, w zakresie temperatur od -20°C do 20°C.
Korzystnie, zgodnie ze sposobem według wynalazku syntezę związku 4 prowadzi się w obecności katalizatora przeniesienia międzyfazowego wybranego z grupy obejmującej sole amoniowe, sole fosfoniowe, sole pirydyniowe, najkorzystniej, jako katalizator stosuje się bromek tetrabutyloamoniowy.
Przedmiotem wynalazku jest również sposób wytwarzania związku o wzorze ogólnym 6 o U Q NHj gdzie R1 ma powyżej zdefiniowane znaczenie, obejmujący reakcję związku o wzorze ogólnym 5
OH s
gdzie R1 ma powyżej zdefiniowane znaczenie, z izocyjanianem trii:hloroacetylowym w rozpuszczalniku a następnie poddaje się hydrolizie.
Zgodnie z powyższym sposobem według wynalazku korzystnie w syntezie związku 6 stosuje się od 1 do 5 równoważników izocyjanianu trichloroacetylowego, najkorzystniej, od 1 do 1,5 równoważnika izocyjanianu trichloroacetylowego, przy czym reakcję z izocyjanianem trichloroacetylowym prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej etery, estry, chlorowcoalkany, węglowodory; najkorzystniej reakcję prowadzi się w tetrahydrofuranie lub chlorku metylenu.
Zgodnie z powyższym sposobem według wynalazku korzystnie produkt reakcji alkoholu 5 z izocyjanianem trichloroacetylowym poddaje się bezpośrednio hydrolizie prowadzonej rozpuszczalniku
PL 230 208 Β1 wybranym z grupy obejmującej: wodę, alkohole, etery lub ich mieszaninę; korzystnie w mieszaninie metanolu i wody, przy czym hydrolizę prowadzi się w obecności zasady wybranej z grupy obejmującej wodorotlenki metali alkalicznych, węglany metali alkalicznych, wodorowęglany metali alkalicznych, najkorzystniej w obecności węglanu potasu lub sodu.
Zgodnie z powyższym sposobem według wynalazku korzystnie w syntezie związku 6 stosuje się izocyjanian chlorosulfonylowy w ilości od 1 do 5 równoważników w stosunku do alkoholu 5, najkorzystniej stosuje się od 1 do 1,5 równoważnika izocyjanianu chlorosulfonylowego, przy czym reakcję z izocyjanianem chlorosulfonylowym prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej etery, estry, chlorowcoalkany, korzystnie w tetrahydrofuranie, przy czym bezpośrednią hydrolizę produktu reakcji alkoholu 5 z izocyjanianem chlorosulfonylowym prowadzi się w wodzie lub alkoholu lub ich mieszaninie.
Zgodnie z powyższym sposobem według wynalazku korzystnie w syntezie związku 6 stosuje się fosgen wobec amoniaku lub ekwiwalent fosgenu, korzystnie chloro mrówczan fenylu, CDI.
Przedmiotem wynalazku jest także sposób wytwarzania związku o wzorze ogólnym 7 o 11 r2 NH gdzie R1 i R2 mają powyżej zdefiniowane znaczenie, obejmujący reakcję karbaminianu o wzorze ogólnym 6 o O^NHj gdzie R1 ma powyżej zdefiniowane znaczenie, z czynnikiem odwadniającym, prowadzoną ewentualnie w obecności zasady, ewentualnie w rozpuszczalniku, a następnie reakcję z czynnikiem nukleofilowym.
Korzystnie, w powyższym sposobie jako czynnik odwadniający stosuje się związek wybrany z grupy obejmującej: bezwodniki kwasów organicznych, korzystnie bezwodnik octowy, bezwodnik trifluorooctowy, bezwodnik tryflowy, POCI3, SOCI2, CBa/PPha, CCk/PPhs, (COCI)2, P2O5, EtOPCl2; najkorzystniej czynnikiem odwadniającym jest bezwodnik trifluorooctowy; przy czym czynnik odwadniający stosuje się w ilości od 1 do 10 równoważników w stosunku do karbaminianu o wzorze 6; najkorzystniej, stosuje się od 1 do 2 równoważników.
Korzystnie, w powyższym sposobie stosuje się zasadę wybraną z grupy obejmującej: trialkiloaminy, korzystnie trietyloaminę, diizopropyloetyloaminę; dialkiloaryloaminy, korzystnie DMAP; alkilodiaryloaminy, triaryloaminy, pirydynę i analogi pirydyny, trzeciorzędowe diaminy, korzystnie DABCO, TMEDA; DBU, DBN, najkorzystniej jako zasadę stosuje się trietyloaminę, diizopropyloetyloaminę; przy czym w reakcji stosuje się od 1 do 20 równoważników zasady; najkorzystniej stosuje się od 4 do 8 równoważników zasady.
Korzystnie, zgodnie z powyższym sposobem, reakcję prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej: etery, korzystnie Et20, THF; chlorowcoalkany, korzystnie chlorek metylenu, dichloroetan; węglowodory alifatyczne, korzystnie heksan, cykloheksan, pentan; węglowodory aromatyczne, korzystnie benzen, toluen, ksylen, przy czym reakcję prowadzi się zakresie temperatur od -80°C do +50°C, najkorzystniej w zakresie temperatur od -20°C do +20°C.
Korzystnie, zgodnie z powyższym sposobem, czynnik nukleofilowy wybiera się z grupy obejmującej: odczynniki litoorganiczne, odczynniki magnezoorganiczne, odczynniki cynkoorganiczne, odczynniki glinoorganiczne, odczynniki boroorganiczne, odczynniki miedzioorganiczne; najkorzystniej, czynnikiem nukleofilowym są odczynniki magnezoorganiczne.
Korzystnie, zgodnie z powyższym sposobem, w reakcji stosuje się od 1 do 20 równoważników czynnika nuklofilowego w stosunku do substratu o wzorze 6; najkorzystniej od 4 do 8 równoważników.
Korzystnie, zgodnie z powyższym sposobem, reakcję prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej: etery, korzystnie Et20, THF, chlorowcoalkany, korzystnie chlorek metylenu, dichloroetan; węglowodory alifatyczne, korzystnie heksan, cykloheksan, pentan; węglowodory aroma8
PL 230 208 Β1 tyczne, korzystnie benzen, toluen, ksylen, w zakresie temperatur od -80°C do +50°C, najkorzystniej w zakresie temperatur od -20°C do +20°C.
W sposobie wytwarzania związku o wzorze ogólnym 1 otrzymuje się korzystnie związek o wzorze 2 o
ΜβΟ·^Υ^·Ν ŃHAcH przy czym jako związek o wzorze 3 stosuje się alkohol allilowy o wzorze 9
OTHP
Szczegółowy opis wynalazku
Stosowany w opisie wynalazku termin „alkil” i „alkilowy” oznaczają prosto łańcuchowy lub rozgałęziony podstawnik alkilowy posiadający od jednego do dwunastu atomów węgla. Przykładowymi podstawnikami alkilowymi są grupy: metylowa, etylowa, n-propylowa, i- propylowa, n-butylowa, t-butylowa, s-butylowa, n-pentanowa, n-heksylowa itp. Termin „alkil” i „alkilowy” obejmuje także cykliczne podstawniki alkilowy posiadający od trzech do ośmiu atomów węgla w pierścieniu oraz ewentualnie dowolny podstawnik lub podstawniki dołączone do pierścienia węglowodorowego. Przykładowymi grupami cykloalkilowymi są podstawniki: cyklopropylowy, cyklobutylowy, cyklopentylowy, cykloheksylowy itp.
Stosowany w opisie wynalazku termin „aryl” oznacza mono-, dwu- lub trójcykliczny podstawnik aromatyczny lub ewentualnie dowolnie podstawiony (w tym wielokrotnie podstawiony) mono-, dwulub trójcykliczny podstawnik aromatyczny. Przykładowymi grupami arylowymi są podstawnik fenylowy, 1-naftylowy, 2-naftylowy, bifenyl, podstawiony fenyl, podstawiony naftyl, podstawiony bifenyl. Przykładowymi grupami cykloalkilowymi są podstawniki: cyklopropylowy, cyklobutylowy, cyklopentylowy, cykloheksylowy itp. oraz ich podstawione pochodne. Przykładowe podstawniki obejmują jeden lub więcej podstawnik należący do następujących grup: alkil, hydroksyl i zabezpieczony hydroksyl, acyl (RCO-), acyloksyl (RCOO-), alkoksyl, alkenoksyl, alkinoksyl, aryloksyl, atom fluorowca, grupa aminowa (w tym dowolnie podstawiona grupa aminowa), grupa amidowa (w tym dowolnie N-podstawiona grupa amidowa), grupa estrowa, nitrylowa, acetalowa, ketalowa.
Stosowany w opisie wynalazku termin „heteroaryl” oznacza ewentualnie podstawione mono-, dwu- lub trójcykliczne grupy aromatyczne posiadające co najmniej jeden heteroatom w co najmniej jednym pierścieniu, i korzystnie 5 lub 6 atomów w każdym pierścieniu. Grupa heteroarylowa korzystnie ma 1 lub 2 atomy tlenu i/lub 1 do 4 atomów azotu w pierścieniu, i jest związana z resztą cząsteczki poprzez atom węgla. Przykładowe podstawniki heteroarylowe obejmują: furyl, benzofuryl, oksazolil, izoksazolil, oksadiazolil, benzoksazolil, benzoksadiazolil, pirolil, pirazolil, imidazolil, triazolil, tetrazolil, pirydyl, pyrimidyl, pirazynyl, pirydazynyl, indolil, izoindolil, indolizynyl, benzimidazolil, indazolil, benzotriazolil, tetrazolopirydazynyl, karbazolil, purynyl, chinolinyl, izochinolinyl, imidazopirydyl itp. Przykładowe podstawniki obejmują jeden lub więcej podstawnik należący do następujących grup: alkil, hydroksyl i zabezpieczony hydroksyl, acyl (RCO-), acyloksyl (RCOO-), alkoksyl, alkenoksyl, alkinoksyl, aryloksyl, atom fluorowca, grupa aminowa (w tym dowolnie podstawiona grupa aminowa), grupa amidowa (w tym dowolnie M-podstawiona grupa amidowa), grupa estrowa, nitrylowa, acetalowa, ketalowa.
Stosowany w opisie wynalazku termin „silił” oznacza dowolny podstawnik tri-Ci.6-alkilosililowy, di-Ci-6-alkilo-arylosililowy, C-i-6-alkilo-diarylosililowy oraz triarylosililowy.
Stosowany w opisie wynalazku termin „alkoksymetyl” oznacza dowolny podstawnik typu R-O-CH2·, gdzie R oznacza ewentualnie podstawiony podstawnik alkilowy. Przykładowymi podstawnikami alkoksymetylowymi są grupa metoksymetylowa, etoksymetylowa, benzylooksymetylowa itp. Zgodnie ze sposobem ujawnionym w wynalazku sfunkcjonalizowane aminokwasy o wzorze 1
O /—Ry-NH
R3 . Λ-'- R3 R0 HN^
PL 230 208 Β1 gdzie R1 oznacza dowolny podstawnik wybrany z grupy obejmującej: alkil, allil, propargil, benzyl, w tym podstawnik typu benzylowego posiadający podstawnik lub podstawniki w pierścieniu fenylowym;
gdzie R2 oznacza dowolny podstawnik wybrany z grupy obejmującej: alkil, benzyl, allil, aryl, heteroaryl;
gdzie R3 oznacza dowolny podstawnik wybrany z grupy obejmującej: atom wodoru, alkil, aryl, heteroaryl, otrzymuje się z alkoholu allilowego o wzorze ogólnym 3
OR4 gdzie R4 oznacza dowolny podstawnik wybrany z grupy obejmującej: alkil, fenyl, benzyl, allil, silił, tetrahydropiran, tetrahydrofuran, alkoksymetyl, benzyloksymetyl.
Szczególnie korzystnie, gdy R4 oznacza dowolny podstawnik wybrany z grupy obejmującej tetrahydropiran, tetrahydrofuran, alkoksymetyl, np. grupa metoksymetylowa, benzyloksymetylowa. Najkorzystniej, gdy R4 oznacza tetrahydropiran (THP) (związek o wzorze 9).
Sposób syntezy związku o wzorze 9 jest znany (np. J. Org. Chem. 1999, 64, 4712-4724 lub Tetrahedron: Asymmetry 1993, 4, 457-471) i został przedstawiony na schemacie 7. Ester etylowy kwasu L-mlekowego 10 przekształca się w pochodną 11 zgodnie ze sztuką syntezy organicznej. Następnie, związek 11 poddaje się kolejno redukcji, olefinacji i ponownie redukcji prowadzącej do alkoholu allilowego o wzorze 9 (Schemat 7).
Schemat 7
DHP, PPTS
CH2CI2
OTHP
1)DIBAL-H
2) (EtO)2P(O)CH2COOEt, NaH
3) DIBAL-H
THF
OTHP
Zgodnie ze sposobem ujawnionym w wynalazku, alkohol allilowy o wzorze 3 poddaje się O-alkilowaniu prowadzącemu do eteru allilowego o wzorze 4 bez utraty czystości enancjomerycznej (bez racemizacji) (Schemat 8), gdzie R1 oznacza dowolny podstawnik wybrany z grupy obejmującej: alkil, allil, propargil, benzyl natomiast R4 ma powyżej zdefiniowane znaczenie.
Zgodnie z wynalazkiem, alkohol 3 poddaje się reakcji z czynnikiem alkilującym w obecności zasady i ewentualnie katalizatora i ewentualnie w rozpuszczalniku.
Schemat 8
O-a I kil owa nie
Korzystnie, w syntezie związku 4 jako czynnik alkilujący stosuje odczynnik wybrany z grupy obejmującej halogenki alkilowe, siarczany dialkilowe, fosforany trialkilowe, węglany dialkilowe, tryflany alkilowe. Ponadto, w przypadku O-metylowania stosuje się także diazometan, trimetylosililodiazometan. Najkorzystniej, gdy jako czynnik alkilujący stosuje halogenek alkilu lub siarczan dialkilu lub węglan dialkilu. Korzystnie, stosuje się od 1 do 5 równoważników czynnika alkilującego w stosunku do alkoholu 3. Najkorzystniej stosuje się od 1 do 1,5 równoważnika czynnika alkilującego.
Korzystnie, w syntezie związku 4 jako zasadę stosuje się odczynnik wybrany z grupy obejmującej wodorotlenki metali alkalicznych, węglany wodorotlenków alkalicznych, wodorki metali alkalicz
PL 230 208 Β1 nych. Korzystnie stosuje się od 1 do 5 równoważnika zasady w stosunku do alkoholu 3. Najkorzystniej stosuje się od 1 do 1,5 równoważnika zasady.
Syntezę związku 4 prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej etery, estry, nitryle, chlorowcoalkany, toluen, benzen, DMF i jego pochodne, DMSO. Syntezę związku 4 prowadzi w zakresie temperatur od -50°C do 80°C. Najkorzystniej, gdy reakcję prowadzi się w zakresie temperatur od -20°C do 20°C.
Syntezę związku 4 można prowadzić w obecności katalizatora przeniesienia międzyfazowego. Jako katalizator przeniesienia międzyfazowego stosuje się związek wybrany z grupy obejmującej sole amoniowe, sole fosfoniowe, sole pirydyniowe. Najkorzystniej, gdy jako katalizator stosuje się halogenek tetraalkiloamoniowy.
Zgodnie ze sposobem ujawnionym w wynalazku eter o wzorze 4 przekształca się w alkohol allilowy o wzorze 5 bez utraty czystości enancjomerycznej (bez racemizacji)(Schemat 9). Grupę zabezpieczającą w związku 4 usuwa się zgodnie ze sztuką syntezy organicznej (P. Wuts, Th. Greene, Greene’s Protective Groups in Organie Synthesis, Wiley-VCH: Weinheim, 2006).
Schemat 9
OR< 9H
S
Zgodnie ze sposobem ujawnionym w wynalazku, alkohol allilowy o wzorze ogólnym 5 przekształca się w karbaminian o wzorze ogólnym 6 bez utraty czystości enancjomerycznej (bez racemizacji). W tym celu związek o wzorze ogólnym 5 poddaje się reakcji z izocyjanianem trichloroacetylowym a następnie poddaje się hydrolizie (Schemat 10).
Schemat 10 o
6
W syntezie związku 6 stosuje się od 1 do 5 równoważników izocyjanianu trichloroacetylowego. Najkorzystniej, gdy stosuje się od 1 do 1,5 równoważnika izocyjanianu trichloroacetylowego. Reakcję z izocyjanianem trichloroacetylowym prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej etery, estry, chlorowcoalkany, węglowodory; najkorzystniej reakcję prowadzi się w tetrahydrofuranie lub chlorku metylenu. Produkt reakcji alkoholu 5 z izocyjanianem trichloroacetylowym poddaje się bezpośrednio hydrolizie prowadząc reakcję w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej wodę, alkohole, etery lub ich mieszaniny. Najkorzystniej w mieszaninie metanolu z wodą. Hydrolizę prowadzi się w obecności zasady wybranej z grupy obejmującej wodorotlenki metali alkalicznych, węglany metali alkalicznych, wodorowęglany metali alkalicznych, najkorzystniej w obecności węglanu potasu lub sodu.
W syntezie związku 6 można także zastosować izocyjanianu chlorosulfonylowego w ilości od 1 do 5 równoważników w stosunku do alkoholu 5. Najkorzystniej, gdy stosuje się od 1 do 1,5 równoważnika izocyjanianu chlorosulfonylowego. Reakcję z izocyjanianem chlorosulfonylowym prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej etery, estry, chlorowcoalkany, w szczególnie korzystnie reakcje prowadzi się w tetrahydrofuranie. Hydrolizę produktu reakcji alkoholu 5 z izocyjanianem chlorosulfonylowym prowadzi się w wodzie lub alkoholu lub ich mieszaninie.
W syntezie związku 6 można zastosować fosgen wobec amoniaku lub ekwiwalent fosgenu (np. chloro mrówczan fenylu, CDI) zgodnie z zasadami sztuki przyjętymi w preparatywnej chemii organicznej.
Zgodnie ze sposobem ujawnionym w wynalazku karbaminian allilowy o wzorze ogólnym 6 przekształca się w M-acetamid 7 bez utraty czystości enancjomerycznej (bez racemizacji) (gdzie R1 i R2 maja powyżej zdefiniowane znaczenie). W tym celu związek 6 poddaje się reakcji z czynnikiem od
PL 230 208 Β1 wadniającym prowadzącej do cyjanianu allilowego 10. W warunkach reakcji cyjanian 10 ulega spontanicznemu przegrupowaniu do izocyjanianu 11. Powstały izocyjanian 11 poddaje się bezpośrednio przekształceniu do amidu 7 (Schemat 11).
Schemat 11 u
p nh2
bez. wydzielania
bez wydzielania
O A R2 NH
Karbaminian 6 poddaje się reakcji z czynnikiem odwadniającym i ewentualnie w obecności zasady, ewentualnie w rozpuszczalniku. W reakcji stosuje się czynnik odwadniający wybrany z grupy obejmującej: bezwodniki kwasów organicznych (np.: bezwodnik octowy, bezwodnik trifluorooctowy, bezwodnik tryflowy), POCI3, SOCI2, CBr4/PPh3, CCk/PPh3, (COCI)2, P2O5, EtOPCb. Najkorzystniej gdy w reakcji stosuje się bezwodnik trifluorooctowy. Czynnik odwadniający stosuje w ilości od 1 do 10 równoważników w stosunku do karbaminianu 6; najkorzystniej, gdy stosuje się od 1 do 2 równoważników. W reakcji stosuje się zasadę wybraną z grupy obejmującej: trialkiloaminy (np. trietyloamina, diizopropyloetyloamina), dialkiloaryloaminy (np. DMAP), alkilodiaryloaminy, triaryloaminy, pirydyna (i jej podstawione analogi), trzeciorzędowe diaminy (np. DABCO, TMEDA), DBU, DBN. Najkorzystniej, jako zasadę stosuje się trietyloaminę, diizopropyloetyloaminę. W reakcji stosuje się od 1 do 20 równoważników zasady; najkorzystniej gdy stosuje się od 4 do 8 równoważników zasady. Reakcję prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej: etery (np. Et20, THF), chlorowcoalkany (np. chlorek metylenu, dichloroetan), węglowodory alifatyczne (np, heksan, cykloheksan, pentan), węglowodory aromatyczne (np. benzen, toluen, ksyleny). Reakcję prowadzi się zakresie temperatur od -80°C do +50°C. Najkorzystniejszy jest zakres temperatur od -20°C do +20°C.
Powstały in situ izocyjanian 11 bez wydzielania bezpośrednio przekształca się w M-acetamid 7 w wyniku reakcji z czynnikiem nukleofilowym wybranym z grupy obejmującej: odczynniki litoorganiczne, odczynniki magnezoorganiczne, odczynniki cynkoorganiczne, odczynniki glinoorganiczne, odczynniki boroorganiczne, odczynniki miedzioorganiczne. Najkorzystniej, gdy w syntezie związku 7 stosuje odczynniki magnezoorganiczne. W reakcji stosuje się od 1 do 20 równoważników czynnika nukleofilowego w stosunku do substratu 6; najkorzystniej od 4 do 8 równoważników. Reakcję prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej: etery (np. Et20, THF), chlorowcoalkany (np. chlorek metylenu, dichloroetan), węglowodory alifatyczne (np. heksan, cykloheksan, pentan), węglowodory aromatyczne (np. benzen, toluen, ksyleny). Reakcję prowadzi się zakresie temperatur od -80°C do +50°C. Najkorzystniejszy jest zakres temperatur od -20°C do +20°C.
Zgodnie ze sposobem ujawnionym w wynalazku amid o wzorze ogólnym 7 przekształca się bez utraty czystości enancjomerycznej (bez racemizacji) w aminokwas o wzorze 8 (Schemat 11), gdzie R1 i R2maja powyżej zdefiniowane znaczenie.
Schemat 11
A r2nh /V\z°r1 r^nh
o
B
W tym celu, związek 7 poddaje się oksydatywnemu rozcięciu wiązania podwójnego zgodnie ze sztuką syntezy organicznej. Przykładowo związek 7 poddaje się reakcji ze związkami rodu, rutenu lub osmu w obecności ko-utleniacza (np. NalO4, okson, nadwęglan sodu, nadboran sodu). Alternatywnie, związek 7 poddaje się ozonolizie z następczym utlenieniem powstałego aldehydu do kwasu zgodnie ze sztuką syntezy organicznej.
PL 230 208 Β1
Zgodnie ze sposobem ujawnionym w wynalazku aminokwas o wzorze ogólnym 8 poddaje się amidowaniu bez utraty czystości enancjomerycznej (bez racemizacji) prowadzącemu do związku o wzorze ogólnym 1 (Schemat 12), gdzie R1, R2 i R3 mają powyżej zdefiniowane znaczenie.
Schemat 12
W tym celu związek 8 poddaje się reakcji z wybraną aminą w obecności aktywatora kwasu karboksylowego i ewentualnie zasady zgodnie ze sztuką syntezy organicznej.
Przykładowo, kwas 8 aktywuje się za pomocą chloromrówczanu alkilowego w obecności zasady, a następnie poddaje się go reakcji z aminą. Alternatywnie, aktywację kwasu prowadzi się przy użyciu DCC lub EDCI (lub ich analogów) zgodnie ze sztuka syntezy organicznej.
W szczególności, wynalazek dotyczy syntezy lakozamidu o wzorze 2 o
ŃHAcH
wychodząc ze związku o wzorze ogólnym 3
OR4 gdzie R4 ma powyżej zdefiniowane znaczenie;
szczególnie korzystnie gdy jako substrat stosuje się związek o wzorze 9
OTHP OH 9
Zgodnie ze sposobem ujawnionym w wynalazku, alkohol allilowy o wzorze 9 poddaje się O-alkilowaniu prowadzącemu do eteru allilowego o wzorze 12 bez utraty czystości enancjomerycznej (bez racemizacji)(Schemat 13). Zgodnie z wynalazkiem, alkohol 9 poddaje się reakcji z czynnikiem alkilującym w obecności zasady i ewentualnie katalizatora i ewentualnie w rozpuszczalniku.
Schemat 13
OTHP
O-metyl owa nie
OTHP
Korzystnie, w syntezie związku 12 jako czynnik metylujący stosuje odczynnik wybrany z grupy obejmującej halogenek metylu, siarczan dimetylu, węglan dimetylu, fosforan trimetylu, tryflan metylu, diazometan, trimetylosilylodiazometan. Najkorzystniej, gdy jako czynnik metylujący stosuje jodek metylu lub siarczan dimetylu lub węglan dimetylu. Korzystnie, stosuje się od 1 do 5 równoważników czynnika alkilującego w stosunku do alkoholu 9. Najkorzystniej, stosuje się od 1 do 1,5 równoważnika czynnika alkilującego.
Korzystnie, w syntezie związku 12 jako zasadę stosuje się odczynnik wybrany z grupy obejmującej wodorotlenki metali alkalicznych, węglany wodorotlenków alkalicznych, wodorki metali alkalicznych. Korzystnie stosuje się od 1 do 5 równoważnika zasady w stosunku do alkoholu 9. Najkorzystniej, stosuje się od 1 do 1,5 równoważnika zasady.
PL 230 208 Β1
Syntezę związku 12 prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej alkohole, etery, estry, nitryle, chlorowcoalkany, toluen, benzen. Syntezę związku 12 prowadzi w zakresie temperatur od -50°C do 80°C. Najkorzystniej, gdy reakcję prowadzi się w zakresie temperatur od -20°C do 20°C.
Syntezę związku 12 można prowadzić w obecności katalizatora przeniesienia międzyfazowego. Jako katalizator przeniesienia międzyfazowego stosuje się związek wybrany z grupy obejmującej sole amoniowe, sole fosfoniowe, sole pirydyniowe. Najkorzystniej, gdy jako katalizator stosuje się bromek tetrabutyloamoniowy.
Zgodnie ze sposobem ujawnionym w wynalazku eter o wzorze 12 przekształca się w alkohol allilowy o wzorze 13 bez utraty czystości enancjomerycznej (bez racemizacji) (Schemat 14). Grupę zabezpieczającą w związku 12 usuwa się zgodnie ze sztuką syntezy organicznej (P. Wuts, Th. Greene, Greene’s Protective Groups in Organie Synthesis, Wiley VCH: Weinheim, 2006).
Schemat 14
OTHP QH
13
Przykładowo, syntezę związku 13 prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej alkohole, etery, nitryle, wodę lub ich mieszaniny. Najkorzystniej syntezę związku 13 prowadzi się w metanolu. Syntezę związku 13 prowadzi się wobec kwasu wybranego z grupy obejmującej: kwasy mineralne, kwasy karboksylowe i ich chlorki, kwasy alkilosulfonowe i ich chlorki, kwasy arylosulfonowe i ich chlorki. Korzystnie stosuje się od 0,001 do 10 równoważników kwasu w stosunku do związku 12. Najkorzystniej, gdy stosuje się 0,01 do 1 równoważnika kwasu.
Zgodnie ze sposobem ujawnionym w wynalazku alkohol allilowy o wzorze 13 przekształca się w karbaminian 14 bez utraty czystości enancjomerycznej (bez racemizacji). W tym celu związek 13 poddaje się reakcji z izocyjanianem trichloroacetylowym a następnie poddaje się hydrolizie (Schemat 15).
Schemat 15 o
OH Q^NH2
Μ
W syntezie związku 14 stosuje się od 1 do 5 równoważników izocyjanianu trichloroacetylowego. Najkorzystniej, gdy stosuje się od 1 do 1,5 równoważnika izocyjanianu trichloroacetylowego. Reakcję z izocyjanianem trichloroacetylowym prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej etery, estry, chlorowcoalkany, węglowodory; najkorzystniej reakcję prowadzi się w tetrahydrofuranie lub chlorku metylenu. Produkt reakcji alkoholu 13 z izocyjanianem trichloroacetylowym poddaje się bezpośrednio hydrolizie prowadząc reakcję w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej wodę, alkohole, etery lub ich mieszaniny. Najkorzystniej w mieszaninie metanolu z wodą. Hydrolizę prowadzi się w obecności zasady wybranej z grupy obejmującej wodorotlenki metali alkalicznych, węglany metali alkalicznych, wodorowęglany metali alkalicznych, najkorzystniej w obecności węglanu potasu lub sodu.
W syntezie związku 14 można także zastosować izocyjanianu chlorosulfonylowego w ilości od 1 do 5 równoważników w stosunku do alkoholu 13. Najkorzystniej, gdy stosuje się od 1 do 1,5 równoważnika izocyjanianu chlorosulfonylowego. Reakcję z izocyjanianem chlorosulfonylowym prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej etery, estry, chlorowcoalkany, w szczególnie korzystnie reakcje prowadzi się w tetrahydrofuranie. Hydrolizę produktu reakcji alkoholu 13 z izocyjanianem chlorosulfonylowym prowadzi się w wodzie lub alkoholu lub ich mieszaninie.
Zgodnie ze sposobem ujawnionym w wynalazku karbaminian allilowy o wzorze 14 przekształca się w M-acetamid 15 bez utraty czystości enancjomerycznej (bez racemizacji). W tym celu związek 14 poddaje się reakcji z czynnikiem odwadniającym prowadzącej do cyjanianu allilowego 16. W warunkach reakcji cyjanian 16 ulega spontanicznemu przegrupowaniu do izocyjanianu 17. Powstały izocyjanian 17 poddaje się bezpośrednio przekształceniu do amidu 15 (Schemat 16).
PL 230 208 Β1
Schemat 16
bez wydzielania
O baz wydzielania
Karbaminian 14 poddaje się reakcji z czynnikiem odwadniającym i ewentualnie zasadą. W reakcji stosuje się czynnik odwadniający wybrany z grupy obejmującej: bezwodniki kwasów organicznych (np.: bezwodnik octowy, bezwodnik trifluorooctowy, bezwodnik tryflowy), POCh, SOCb, CBr4/PPh3, CCU/PPhs, (COCI)2, P2O5, EtOPCb. Najkorzystniej, w reakcji stosuje się bezwodnik trifluorooctowy. Czynnik odwadniający stosuje w ilości od 1 do 10 równoważników w stosunku do karbaminianu 14; najkorzystniej, gdy stosuje się od 1 do 2 równoważników. W reakcji stosuje się zasadę wybraną z grupy obejmującej: trialkiloaminy (np. trietyloamina, diizopropyloetyloamina), dialkiloaryloaminy (np. DMAP), alkilodiaryloaminy, triaryloaminy, pirydyna (i jej podstawione analogi), trzeciorzędowe diaminy (np. DABCO, TMEDA), DBU, DBN. Najkorzystniej, gdy jako zasadę stosuje się trietyloaminę, diizopropyloetyloaminę. W reakcji stosuje się od 1 do 20 równoważników zasady; najkorzystniej stosuje się od 4 do 8 równoważników zasady. Reakcję prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej: etery (np. Et20, THF), chlorowcoalkany (np. chlorek metylenu, dichloroetan), węglowodory alifatyczne (np, heksan, cykloheksan, pentan), węglowodory aromatyczne (np. benzen, toluen, ksyleny). Reakcję prowadzi się zakresie temperatur od -80°C do +50°C. Najkorzystniejszy jest zakres temperatur od -20°C do +20°C.
Powstały in situ izocyjanian 17 bez wydzielania bezpośrednio przekształca się w M-acetamid 15 w wyniku reakcji z czynnikiem nukleofilowym wybranym z grupy obejmującej: metylolit, halogenek metylomagnezowy, dimetylocynk, trimetyloglin. Najkorzystniej, gdy w syntezie związku 15 stosuje bromek, chlorek lub jodek metylomagnezowy. W reakcji stosuje się od 1 do 20 równoważników czynnika nukleofilowego w stosunku do substratu 14; najkorzystniej od 4 do 8 równoważników. Reakcję prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej: etery (np. Et20, THF), chlorowcoalkany (np. chlorek metylenu, dichloroetan), węglowodory alifatyczne (np. heksan, cykloheksan, pentan), węglowodory aromatyczne (np. benzen, toluen, ksyleny). Reakcję prowadzi się zakresie temperatur od -80°C do +50°C. Najkorzystniejszy jest zakres temperatur od -20°C do +20°C.
Zgodnie ze sposobem ujawnionym w wynalazku M-acetamid o wzorze 15 przekształca się w aminokwas o wzorze 18 bez utraty czystości enancjomerycznej (bez racemizacji) (Schemat 17).
Schemat 17
W tym celu związek 15 poddaje się oksydatywnemu rozcięciu wiązania podwójnego zgodnie ze sztuką syntezy organicznej. Przykładowo, związek 15 poddaje się reakcji z związkami rodu, rutenu lub osmu w obecności ko-utleniacza (np. NalO4, okson, nadwęglan sodu, nadboran sodu). Alternatywnie, związek 15 poddaje się ozonolizie z następczym utlenieniem powstałego aldehydu do kwasu zgodnie ze sztuką syntezy organicznej.
Zgodnie ze sposobem ujawnionym w wynalazku aminokwas o wzorze 18 poddaje się amidowaniu prowadzącemu do związku o wzorze 2 bez utraty czystości enancjomerycznej (bez racemizacji) (Schemat 18).
PL 230 208 Β1
Schemat 18
BnHNs^A^OMe
O O
2
W tym celu, związek 18 poddaje się reakcji z BnNH2 w obecności aktywatora kwasu karboksylowego i ewentualnie zasady zgodnie ze sztuką syntezy organicznej. Przykładowo, kwas 18 aktywuje się za pomocą chloromrówczanu alkilowego w obecności zasady, a następnie poddaje się go reakcji z BnNH2. Alternatywnie, aktywację kwasu prowadzi się przy użyciu DCC lub EDCI (lub ich analogów) zgodnie ze sztuką syntezy organicznej.
Przykład 1. (S)-O-(tetrahydro-2/-/-piran-2-yloksy)-mleczan etylu (11)
Do ochłodzonego do 0°C roztworu (S)-mleczanu etylu (15 g, 127 mmol) i 3,4-dihydro-2H-piranu (18.9 g, 225 mmol, 20.5 ml) w 100 ml chlorku metylenu dodano roztwór PPTS (0.8 g, 3 mmol) w 5 ml chlorku metylenu. Po 12 h mieszaninę reakcyjną rozcieńczono 100 ml chlorku metylenu i przemyto kolejno wodą (3 x 35 ml) i nasyć. NaHCOs (30 ml). Po wysuszeniu fazy organicznej (MgSO4), chlorek metylenu usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Surowy produkt przedestylowano uzyskując 25 g (95%) ciekłego estru 11 będącego mieszaniną diastereomerów.
Przykład 2. (4S,E)-4-(tetrahydro-2H-piran-2-yloksy)pent-2-en-1-ol (9)
Do ochłodzonego od -78°C roztworu (S)-O-tetrahydropiranylo-mleczanu etylu (15 g, 74. 2 mmol) w 250 ml chlorku metylenu w ciągu 1 h dodano 75 ml 1M roztwór DIBAL-H. W osobnej kolbie do zawiesiny NaH (111.2 mmol, 4.45 g 60% dysp. w oleju) w 150 ml THF dodano powoli (EtO)2P(O)CH2COOEt (111.2 mmol, 24.9 g, 23 ml) i mieszano przez 30-40 min w temperaturze pokojowej. Uzyskany roztwór dodano powoli do roztworu aldehydu w -78°C. Uzyskaną mieszaninę powoli doprowadzono do temperatury pokojowej, a następnie mieszano przez kolejne 3 h. Następnie mieszaninę reakcyjną rozcieńczono Et20, dodano wodę i mieszano przez 1h. Wytrącony osad odsączono i przemyto eterem. Warstwę organicznąwysuszono nad Na2SO4, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Surowy produkt rozpuszczono w 250 ml chlorku metylenu, ochłodzono do -70°C i dodano 154 ml 1M roztworu DIBAL-H. Po 2 h mieszaninę rozcieńczono eterem dodano wody i mieszano przez 1h. Wytrącony osad odsączono i przemyto eterem. Warstwę organiczną wysuszono nad Na2SO4, rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość przesączono przez niewielką ilość żelu krzemionkowego. Otrzymano 10,3 g alkoholu allilowego 9 (75%) w postaci żółtawego oleju.
1H NMR (400 MHz, CDCb) δ: 5.85 (dt, J 16.4, 6.4 Hz, 2H), 5,60 (dd, J 16.4, 7.2 Hz, 2H), 4.75 (t, J 3.2 Hz, 1H), 4.60 (t, J 3 Hz, 1H), 4.36-4.32 (m, 2H), 4.20-4,14 (m, 4H), 3.93-3.90 (m, 2H), 3.52-3.46 (m, 2H), 1.95-1.65 (m, 14H), 1.30 (d, J6.6 Hz, 3H), 1.22 (d, J6.3 Hz, 3H);
13C NMR (100 MHz, CDCb) δ: 133.4, 131.9, 131.3, 129.0, 96.1, 95.3, 71.5, 71.3, 62.5, 62.3, 62.1, 30.7, 30.5, 25.3, 25.2, 19.6, 19.4, 19.3; IR (film) v: 3415, 1022 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla CioHieOsNa [M+Na+] 209.1154. Znaleziono 209.1151.
Przykład 3. (S,E)-5-metoksypent-3-en-2-ol (13), metoda 1
Do zawiesiny NaH (45.1 mmol, 1.8 g 60% dysp. w oleju) w 150 ml THF dodano roztwór 7 g alkoholu 9 (37.6 mmol) w 60 ml THF. Po 3 h do mieszaniny dodano 2.8 ml Mel (6.4 g, 45.1 mmol) i mieszano przez kolejne 3 h. Następnie do mieszaniny reakcyjnej dodano 50 ml wody. Po 30 min mieszaninę przeniesiono do rozdzielacza i ekstrahowano AcOEt. Połączone warstwy organiczne wysuszono nad Na2SO4, a następnie rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Surowy produkt rozpuszczono w 100 ml MeOH i dodano 0,16 AcCI. Po 1.5 h do mieszaniny dodano 1 ml Et3N i mieszanie kontynuowano przez 30 min. Po usunięciu rozpuszczalnika pozostałość poddano chromatografii (heksan/AcOEt 1:1). Otrzymano 3.8 g alkoholu 13 (87%) w postaci bezbarwnego oleju. [a]D 24 +2 (c1.5, CH2CI2);
1H NMR (500 MHz, CDCb) δ: 5.85-5.66 (m, 2H), 4.38-4.28 (m, 1H), 3.94-3.88 (m, 2H), 3.34 (s, 3H), 1.28 (d, J6.4 Hz, 3H);
13C NMR (126 MHz, CDCb) δ: 137.1, 126.1,72.4, 68.2, 58.0,23.2; IR (film) w 3404, 1123 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla C6Hi2O2Na [M+Na+] 139,0735; Znaleziono 139,0735.
PL 230 208 Β1
Przykład 4. (S,E)-5-metoksypent-3-en-2-ol (13), metoda 2
Do zawiesiny NaH (45,1 mmoi, 1,8 g 60% dysp. w oleju) w 150 ml THF dodano roztwór 7 g alkoholu 9 (37.6 mmoi) w 60 ml THF. Po 3 h do mieszaniny dodano 5,8 ml Me2SO4 (6.4 g, mmoi) i mieszano przez kolejne 3 h. Następnie do mieszaniny reakcyjnej dodano 50 ml wody. Po 30 min mieszaninę przeniesiono do rozdzielacza i ekstrahowano AcOEt. Połączone warstwy organiczne wysuszono nad Na2SO4, a następnie rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Surowy produkt rozpuszczono w 100 ml MeOH i dodano 0,16 ml AcCI. Po 1.5 h do mieszaniny dodano 1 ml EtsN i mieszanie kontynuowano przez 30 min. Po usunięciu rozpuszczalnika pozostałość poddano chromatografii (heksan/AcOEt 1:1). Otrzymano 2,8 g alkoholu 13 (64%) w postaci bezbarwnego oleju.
Przykład 5. (S,E)-5-metoksypent-3-en-2-ol (13), metoda 3
Do 50% roztworu NaOH (1 g) dodano roztwór 2,1 g alkoholu 9 (11,27 mmoi) w 10 ml chlorku metylenu, 1,6 ml Me2SO4 (22 mmoi) oraz 0,32 g bromku tetrabutyloamoniowego (1 mmoi). Uzyskaną mieszaninę dwufazową intensywnie mieszano przez 20 h. Po rozcieńczeniu wodą mieszaninę reakcyjną ekstrahowano AcOEt. Połączone warstwy organiczne wysuszono nad Na2SO4 a następnie rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Surowy produkt rozpuszczono w 25 ml MeOH i dodano 0,1 AcCI. Po 1.5 h do mieszaniny dodano 0,5 ml EhN i mieszanie kontynuowano przez 30 min. Po usunięciu rozpuszczalnika pozostałość poddano chromatografii (heksan/AcOEt 1:1). Otrzymano 0,79 g alkoholu 13 (60%) w postaci bezbarwnego oleju.
Przykład 6. (S,E)-5-etoksypent-3-en-2-ol
Związek otrzymano stosując procedurę opisaną w przykładzie 3. Jako czynnik alkilujący wykorzystano jodek etylu. Wydajność 84%.
1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 5.85-5.66 (m, 2H), 4.38-4.28 (m, 1H), 3.94-3.88 (m, 2H), 3.43 (q, J 7.1 Hz, 2H), 1.28 (d, J 6.4 Hz, 3H), 1.21 (t, J 7.1 Hz, 3H);
13C NMR (126 MHz, CDCh) δ: 137.1, 126.1,72.4, 68.2, 62.0, 23.2, 14.8; IR (film) v: 3400, 1120 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla CrHuONa [M+Na+] 153,0891; Znaleziono 153,0888.
Przykład 7. (S,E)-5-(alliloksy)pent-3-en-2-ol
Związek otrzymano stosując procedurę opisaną w przykładzie 3. Jako czynnik alkilujący wykorzystano bromek allilu. Wydajność 86%.
1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 5.93-5.90 (m, 1H), 5.85-5.66 (m, 2H), 5.21-5.11 (m, 2H), 4.38-4.28 (m, 1H), 4.05-4.01 (m, 2H), 3.94-3.88 (m, 2H), 1.28 (d, J6.2 Hz, 3H);
13C NMR (126 MHz, CDCh) δ: 137.1, 133.1, 126.1, 116.3, 72.4, 70.1, 68.2, 23.2; IR (film) v. 3409,1124 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla C8H15O2 [M+H+] 143,1072; Znaleziono 143,1070.
Przykład 6. (S,E)-5-(benzyloksy)pent-3-en-2-ol
Związek otrzymano stosując procedurę opisaną w przykładzie 3. Jako czynnik alkilujący wykorzystano bromek benzylu. Wydajność 89%.
1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 7.30 -7.18 (m, 5H), 5.85-5.66 (m, 2H), 4.38 -4.28 (m, 1H), 4.62 (br s, 2H), 3.94 -3.88 (m, 2H), 1.28 (d, J6.4 Hz, 3H), 13C NMR (126 MHz, CDCh) δ: 138.4, 137.1, 129.1, 128.6, 126.1,75.1,72.4, 68.2, 23.2; IR (film) v: 3329, 1118 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla Ci2Hi6O2Na [M+Na+] 215,1048; Znaleziono 215,1048.
Przykład 7. (S,E)-5-(propargiloksy)pent-3-en-2-ol
Związek otrzymano stosując procedurę opisaną w przykładzie 3. Jako czynnik alkilujący wykorzystano jodek etylu. Wydajność 82%. 1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 5.85-5.66 (m, 2H), 4.47-4.42 (m, 2H), 4.38-4.28 (m, 1H), 3.94-3.88 (m, 2H), 2.23 (brs, 1H), 1.28 (d, J6.4 Hz, 3H);
13C NMR (126 MHz, CDCh) δ: 137.1, 126.1,79.8, 74.8, 72.4, 68.2, 57.2, 23.2; IR (film) Iz; 3400, 2205, 1120 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla C8Hi2O2Na [M+Na+] 163,0735; Znaleziono 163,0729.
Przykład 8. Karbaminian (S,E)-5-metoksypent-3-en-2-ylowy (14), metoda 1
Do schłodzonego do -10°C roztworu alkoholu 13 (4 g, 34,4 mmoi) w 100 ml chlorku metylenu dodano CChCO-NCO (5,2 ml, 8,4 g, 44.7 mmoi). Po 1 h mieszaninę reakcyjną zatężono. Uzyskaną pozostałość rozpuszczono w mieszaninie MeOH/H2O (4:1 v/v, 200 ml) i dodano 19,2 g hhCOs. Po 1.5 h metanol oddestylowano pod zmniejszonym ciśnieniem a pozostałość ekstrahowano octanem etylu. Połączone ekstrakty organiczne suszono nad Na2SO4. Po usunięciu środka suszącego, filtrat przesączono przez niewielką warstwę żelu krzemionkowego. Po zatężeniu uzyskano 4,5 g karbaminianu 14 (82%) w postaci bezbarwnego oleju. [a]o -14,4 (c 2,1, CDCh);
PL 230 208 Β1 1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 5.83-5.69 (m, 2H), 5.29-5.21 (m, 1H), 4.75 (s, 2H), 3.94-3.86 (m, 2H), 3.32 (s, 3H), 1.32 (d, J6.5 Hz, 3H);
13C NMR (126 MHz, CDCh) δ: 156.5, 132.6, 128.0, 72.4, 71.1, 58.1, 20.4; IR (film) v: 3443, 3350, 3203, 1714, 1376, 1051 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla C7Hi3NO3Na [M+Na+] 182,0793. Znaleziono 182,0788.
Przykład 9. Karbaminian (S,E)-5-metoksypent-3-en-2-ylowy (14), metoda 2
Do schłodzonego do -50°C roztworu alkoholu 13 (1 g, 8,6 mmol) w 25 ml THF dodano CISO2-NCO (9,5 mmol, 1,34 g, 0,82 ml). Po 1 h do mieszaniny reakcyjnej dodano wodę (25 ml). Po neutralizacji uzyskany roztwór ekstrahowano za pomocą AcOEt. Połączone ekstrakty organiczne suszono nad Na2SO4. Po usunięciu środka suszącego, filtrat przesączono przez niewielką warstwę żelu krzemionkowego. Po zatężeniu uzyskano 1,07 g karbaminianu 14 (78%) w postaci bezbarwnego oleju.
PrzykładlO. Karbaminian (S,E)-5-etoksypent-3-en-2-ylowy
Związek otrzymano stosując procedurę opisaną w przykładzie 8. Wydajność 76%.
1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 5.83-5.69 (m, 2H), 5.27-5.21 (m, 1H), 4.73 (s, 2H), 3.90-3.86 (m, 2H), 3.43 (q, J6.9 Hz, 2H), 1.31 (d, J6.9 Hz, 3H), 1.20 (t, J6.9 Hz, 3H);
13C NMR (126 MHz, CDCh) δ: 156.5, 132.6, 128.0, 72.4, 70.2, 58.1, 20.4, 14.6; IR (film) v: 3440, 3359, 3201, 1710, 1380, 1057 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla C8Hi5NO3Na [M+Na+] 196,0950. Znaleziono 196,0947.
Przykład 11. Karbaminian (S,E)-5-(alliloksy)pent-3-en-2-ylowy
Związek otrzymano stosując procedurę opisaną w przykładzie 8. Wydajność 72%.
1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 5.98-5.95 (m, 1H), 5.81-5.66 (m, 2H), 5.25-5.21 (m, 1H), 5.19-5.11 (m, 2H), 4.74 (s, 2H), 4.11-4.06 (m, 2H), 3.92-3.85 (m, 2H), 1.32 (d, J 6.7 Hz, 3H); 13C NMR (126 MHz, CDCh) δ: 157.5, 133.4, 132.6, 128.0, 116,2, 72.4, 71.4, 59.1, 20.6; IR (film) v. 3445, 3362, 3200, 1712, 1384, 1052 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla C9Hi5NO3Na [M+Na+] 208,0950. Znaleziono 208,0946.
Przykład 12. Karbaminian (S,E)-5-(benzyloksy)pent-3-en-2-ylowy
Związek otrzymano stosując procedurę opisaną w przykładzie 8. Wydajność 79%.
1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 7.34-7.17 (m, 5H), 5.83-5.69 (m, 2H), 5.30-5.24 (m, 1H), 4.79 (brs, 2H), 4.63 (brs, 2H), 3.92-3.87 (m, 2H), 1.32 (d, J6.5 Hz, 3H), 13C NMR (126 MHz, CDCh) δ: 137.6, 132.6, 129.1, 128.6, 128.1,76.3, 72.6, 58.1,21.1; IR (film) v: 3435, 3351, 3206, 1718, 1375, 1060 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla Ci3Hi7NO3Na [M+Na+] 258,1106. Znaleziono 258,1100.
Przykład 13. Karbaminian (S,E)-5-(propargiloksy)pent-3-en-2-ylowy
Związek otrzymano stosując procedurę opisaną w przykładzie 8. Wydajność 79%.
1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 5.80-5.69 (m, 2H), 4.82 (brs, 2H), 4.51-4.46 (m, 2H), 4.32-4.26 (m, 1 H), 3.91-3.85 (m, 2H), 2.20 (brs, 1H), 1.26 (d, J6.4 Hz, 3H);
13C NMR (126 MHz, CDCh) δ: 157.2, 137.1, 126.1, 79.8, 74.8, 72.4, 68.2, 57.2, 23.2; IR (film) v: 3400, 2205, 1713, 1120 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla C9Hi3NO2Na [M+Na+] 206,0793; Znaleziono 206,0792.
Przykład 14. (S,E)-/V-(1-metoksypent-3-en-2-ylo)acetamid (15)
Do schłodzonego do 0°C roztworu 1.6 g karbaminianu 14 (10 mmol) i 8,35 ml Et3N (60 mmol) w 100 ml THF dodano 2.8 ml bezwodnika trifluoroacetylowego (20 mmol). Po 30 min mieszaninę reakcyjną schłodzono do -20°C i dodano 20 ml 3M roztworu MeMgBr. Po 4 h do mieszaniny reakcyjnej dodano nasyć. NH4CI. Warstwę wodną ekstrahowano octanem etylu. Połączone ekstrakty wysuszono nad Na2SO4 a po odsączeniu środka suszącego, zatężono. Pozostałość rozpuszczono w AcOEt i przesączono przez niewielkie złoże żelu krzemionkowego. Otrzymano 1,17 g M-acetamidu 15 (74%) w postaci żółtego lub brązowego oleju. [a]o +6,3 (c 1, CHCh);
1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 5.80 (s, 1H), 5.72 -5.63 (m, 1H), 5.46 (ddd, J 15.4, 6.1, 1.6 Hz, 1H), 4.57 (s, 1H), 3.46-3.42 (m, 2H), 3.36 (s, 3H), 2.01 (s, 3H), 1.69 (brd, J6.6 Hz, 3H);
13C NMR (126 MHz, CDCh) δ: 169.8, 128.5, 127.8, 74.8, 59.3, 23.5, 17.9; IR (film) v: 3284, 1651, 1548, 1126, 966 cnr1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla C8Hi5NO2Na [M+Na+] 180,1000. Znaleziono 180,0995.
Przykład 15. (S,E)-/V-(1-etoksypent-3-en-2-ylo)acetamid
Związek otrzymano stosując procedurę opisaną w przykładzie 14. Wydajność 70%.
PL 230 208 Β1 1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 5.80 (s, 1H), 5.72-5.63 (m, 1H), 5.46 (ddd, J 15.4, 6.1, 1.6Hz, 1H), 4.57 (brs, 1H), 3.46-3.42 (m, 2H), 3.39 (q, J 7.0Hz, 2H), 2.01 (s, 3H), 1.69 (brd, J 6.6 Hz, 3H), 1.18 (t, J7.0 Hz, 3H);
13C NMR (126 MHz, CDCh) δ: 162.8, 128.1, 127.4, 74.8, 62.3, 51.7, 23.4, 17.9, 15.1; IR (film) v: 3270, 1652, 1551, 1126 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla C9Hi7NO2Na [M+Na+] 194,1154. Znaleziono 194,1152.
Przykład 16. (S,E)-/V-(1-(alliloksy)pent-3-en-2-ylo)acetamid
Związek otrzymano stosując procedurę opisaną w przykładzie 14. Wydajność 72%.
1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 5.80 (s, 1H), 5.72 -5.63 (m, 2H), 5.46 (ddd, J 15.4, 6.1, 1.6 Hz, 1H), 4.57 (brs, 1H), 4.21-4.16 (m, 1H) 3.46-3.42 (m, 2H), 2.01 (s, 3H), 1.68 (brd, J 6.9 Hz, 3H);
13C NMR (126 MHz, CDCh) δ: 163.2, 133.5, 128.5, 127.2, 115.4, 75.2, 72.8, 52.5, 24.4, 18.2; IR (film) v. 3271, 1655, 1558, 1120 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla C9Hi7NO2Na [M+Na+] 206,1157. Znaleziono 206,1152.
Przykład 17. (S,E)-/V-(1-(benzyloksy)pent-3-en-2-ylo)acetamid
Związek otrzymano stosując procedurę opisaną w przykładzie 14. Wydajność 75%.
1H NMR (500 MHz, CDCIs) δ: 7.32-7.26 (m, 5H), 5.82 (s, 1H), 5.75-5.67 (m, 1H), 5.46 (ddd, J 16.0, 6.0, 1.9 Hz, 1H), 4.69-4.63 (m, 2H), 4.55 (brs, 1H), 3.48-3.44 (m, 2H), 2.00 (s, 3H), 1.72 (brd, J6.6 Hz, 3H);
13C NMR (126 MHz, CDCh) δ: 162.8, 137.6, 129.3, 128.7, 128.1, 127.4, 74.8, 73.9, 53.4, 25.4, 18.1, 14.9; IR (film) v: 3255, 1659, 1550, 1120 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla Ci4Hi9NO2Na [M+Na+] 256,1313. Znaleziono 256,1311.
Przykład 18. (S,E)-/V-(1-(propargiloksy)pent-3-en-2-ylo)acetamid
Związek otrzymano stosując procedurę opisaną w przykładzie 14. Wydajność 71%.
1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 5.83 (s, 1H), 5.75-5.65 (m, 1H), 5.46 (ddd, J 15.4, 6.0, 1.4 Hz, 1H), 4.62 (br s, 1H), 4.54-4.48 (m, 2H), 3.48-3.43 (m, 2H), 2.24 (br s, 1H), 2.01 (s, 3H), 1.69 (brd, J6.6 Hz, 3H);
13C NMR (126 MHz, CDCh) δ: 162.8, 128.1, 127.4, 79.8, 74.8, 72.6, 57.2, 51.7, 23.4, 17.9, 15.1; IR (film) v: 3274, 2204, 1651, 1559, 1120 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla CioHi5N02Na [M+Na+] 204,1000. Znaleziono 204, 0998.
Przykład 19. (S,E)-/V-(1-metoksypent-3-en-2-ylo)benzamid
Związek otrzymano w oparciu o opisaną w przykładzie 14 stosując PhMgBr jako czynnik nukleofilowy. Wydajność 72%.
1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 7.32-7.7.19 (m, 5H), 5.82 (s, 1H), 5.70-5.64 (m, 1H), 5.46 (ddd, J 15.5, 6.3, 1.5 Hz, 1H), 4.59 (s, 1H), 3.49-3.45 (m, 2H), 3.33 (s, 3H), 1.72 (br d, J 6.7 Hz, 3H);
13C NMR (126 MHz, CDCh) δ: 169.7, 135.4, 130.2,128.6, 128.8, 128.2, 127.4, 75.8, 59.3, 50.7, 23.1; IR (film) v: 3264, 1655, 1541, 1120 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla Ci3Hi7NO2Na [M+Na+] 242,1157. Znaleziono 242,1155.
Przykład 20. (S,E)-/V-(1-metoksypent-3-en-2-ylo)propionoamid
Związek otrzymano w oparciu o opisaną w przykładzie 14 stosując EtMgBr jako czynnik nukleofilowy. Wydajność 70%.
1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 5.78 (s, 1H), 5.74-5.68 (m, 1H), 5.46 (ddd, J 15.0, 6.3, 1.4 Hz, 1H), 4.62 (s, 1H), 3.49-3.45 (m, 2H), 3.34 (s, 3H), 2.42 (q, J6.9 Hz, 2H), 2.01 (s, 3H), 1.69 (brd, J 6.6 Hz, 3H), 1.22 (t, J6.9 Hz, 3H);
13C NMR (126 MHz, CDCh) δ: 169.7, 128.5, 127.8, 74.2, 50.1, 29.2, 23.8, 18.1, 8.6; IR (film) v. 3254, 1658, 1546, 1122 cnr1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla C9Hi7NO2Na [M+Na+] 194.1157. Znaleziono 194,1153.
Przykład 21. M-Acetylo-O-metylo-D-seryna (18)
Do roztworu 1,15 g amidu (7,3 mmol) w 50 ml acetonu dodano 10 ml wody, 9,35 g NalO4 (44 mmol) oraz 20 mg RuCh H2O (01 mmol). Uzyskaną mieszaninę mieszano intensywnie przez 8 h. Powstały osad odsączono i przemyto acetonem. Filtrat zatężono. Pozostałość rozpuszczono w chlorku metylenu, wysuszono i ponownie zatężono. Surowy produkt użyto w kolejnym etapie (0,93 g, 79%). [a]D -11,3 (c 1,78, MeOH);
1H NMR (600 MHz, CDCh) δ: 6.50 (d, J 7.5 Hz, 1H), 4.75-4.69 (m, 1H), 3.87 (dd, J 9.5, 3.3 Hz, 1H), 3.63 (dd, J 9.6, 3.6 Hz, 1H), 3.37 (s, 3H), 2.07 (s, 3H);
PL 230 208 Β1 13C NMR (151 MHz, CDCh) δ 173.5, 171.4, 71.8, 59.5, 52.7, 23.1; IR (film) v: 3334, 1732, 1658, 1546, 1197, 1118 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla C6HnNO4Na [M+Na+] 184,0586. Znaleziono 184,0581.
Przykład 22. (R)-2-acetamido-/V-benzylo-3-metoksypropionamid (lakozamid, 2)
Do ochłodzonego do -20 °C roztworu kwasu 18 (100 mg, 0,62 mmol) w 10 ml THF dodano 0,102 ml M-metylomorfoliny (0,93 mmol). Po 5 min dodano 88 μί chloromrówczanu izobutylowego (0,68 mmol). Po kolejnych 10 min do mieszaniny reakcyjnej dodano 75 μΙ benzyloaminy (0,68 mmol). Mieszaninę reakcyjną utrzymywano w -20°C przez 1 h oraz przez dodatkowe 30 min w temperaturze pokojowej. Powstały osad odsączono, a uzyskany filtrat zatężono. Surowy produkt wykrystalizowano z octanu etylu. Otrzymano 123 mg lakozamidu 2 (79%) w postaci białego proszku. T. top.: 120-121 °C; [a]D+16.1 (c1.2, MeOH);
1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 7.37-7.23 (m, 5H), 6.78 (s, 1H), 6.45 (d, J 4.8 Hz, 1H), 4.55 (td, J 7.1, 4.2 Hz, 1H), 4.52-4.42 (m, 2H), 3.80 (dd, J 9.2, 4.1 Hz, 1H), 3.44 (dd, J 9.2, 7.6 Hz, 1H), 3.37 (s, 3H), 2.02 (s, 3H);
13C NMR (126 MHz, CDCh) δ: 170.4, 170.1, 138.03, 128.8, 127.6, 127.6, 71.8, 59.2, 52.6, 43.7, 23.4; IR (film) v: 3286, 1633, 1547 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla Ci3Hi8N2O3Na [M+Na+] 273,1215. Znaleziono 273.1212. Anal. Elem. Obliczono dla Ci3Hi8N2O3:%C 62,38,%H 7,25,%N 11,19. Znaleziono %C 62,12,%H 7,14,%N 11,03.
Przykład 23. (R)-2-acetamido-/V-benzylo-3-etoksypropionamid
Związek otrzymano w oparciu o procedury opisane w przykładach 21 i 22. Wydajność 60% (2 etapy). T.top. 129-130°C, [a]D-34 (c0.6, CDCh);
1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 7.40-7.23 (m, 5H), 6.89-6.75 (br S, 1H), 6.52-6.46 (br S, 1H), 4.61-4.43 (m, 3H), 3.87 (dd, J 9.5, 4.2 Hz, 1H), 3.63 (q, J 7.1 Hz, 2H), 3.42 (dd, J 9.5, 8.3 Hz, 1H), 2.02 (s, 2H), 1.16 (t, J7 .1 Hz, 3H);
13C NMR (125 MHz, CDCh) δ: 170.1, 169.8, 138.3, 128.7, 127.6, 127.5, 70., 68.0, 52.8, 43.6, 23.4, 15.2; IR (film) v: 3262, 1635, 1548, 1111 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla Ci4H2oN208Na [M+Na+] 287,1372. Znaleziono 287,1369. Anal. Elem. Obliczono dla C14H20N2O3: C, 63.62, H, 7.63, N, 10.60. Znaleziono C, 63.59, H, 7.62, N, 10.53.
Przykład 24. (R)-2-acetamido-/V-benzylo-3-(alliloksy)propionamid
Związek otrzymano w oparciu o procedury opisane w przykładach 21 i 22. Wydajność 60% (2 etapy). T. top. 76-77°C;
1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 7.35-7.19 (m, 5H), 6.89-6.75 (br s, 1H), 6.52-6.46 (br s, 1H), 5.94-5.80 (m, 1H), 5.37-5.29 (m, 2H), 4.50-4.47 (br s, 1H), 4.35-4.30 (m, 2H), 3.94-3.89 (m, 2H), 3.56-3.48 (m, 2H), 2.01 (s, 3H);
13C NMR (125 MHz, CDCh) δ: 170.2, 170.0, 138.2, 134.1, 128.1 (x2), 126.8(x2), 126.1, 116.3, 72.1,69.8, 52,7, 43.1,23.1; IR (film) v: 3262, 3090, 1634, 1107 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla Ci5H2oN203Na [M+Na+] 299,1372. Znaleziono 299,1369. Anal. Elem. Obliczono dla Ci5H2oN203: C, 65.20, H, 7.30, N, 10.14. Znaleziono C, 65.13, H, 7.21, N, 10.04.
Przykład 25. (R)-2-acetamido-/V-benzylo-3-(benzyloksy)propionamid
Związek otrzymano w oparciu o procedury opisane w przykładach 21 i 22. Wydajność 63% (2 etapy). T.top. 145-146°C, [a]D-28 (c1, CHCh);
1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 7.40-7.20 (m, 10H), 6.84-6.75 (br s, 1H), 6.47 (br s, 1H), 4.66-4.35 (m, 5H), 3.88 (dd, J 9.0, 4.2 Hz, 1H), 3.52 (dd, J9.0, 7.7 Hz, 1H), 2.00 (s, 3H);
13C NMR (125 MHz, CHCh) δ: 170.2, 169.9, 137.8, 137.6, 128.9, 128.6, 128.2, 128.1, 127.8, 127.6, 74.0, 69.6, 52.8, 43.5, 23.4; IR (film) v: 3275, 1636, 1542, 1245 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla Ci9H22N2O3Na [M+Na+] 349,1528. Znaleziono 349,1524. Anal. Elem. obliczono dla Ci9H222N2O3: C, 69.92, H, 6.79, N, 8.58. Znaleziono C, 69.87, H, 6.64, N, 8.53.
Przykład 26. (R)-2-acetamido-/V-benzylo-3-(propargiloksy)propionamid
Związek otrzymano w oparciu o procedury opisane w przykładach 21 i 22. Wydajność 60% (2 etapy).
1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 7.35-7.20 (m, 5H), 6.80 (s, 1H), 6.45 (d, J 4.8 Hz, 1H), 4.58 (td, J 7.1, 4.2 Hz, 1H), 4.52-4.42 (m, 2H), 4.47-4.41 (m, 2H), 3.82 (dd, J 9.1, 4.0 Hz, 1H), 3.42 (dd, J 9.1,7.6 Hz, 1H), 3.34 (s, 3H), 2.01 (s, 3H);
13C NMR (126 MHz, CDCh) δ: 170.4, 170.1, 138.03, 128.8, 127.6, 127.6, 80.1,74.2, 71.8, 59.2, 57.6, 43.7, 23.4; IR (film) v: 3286, 2210, 1633, 1547 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla Ci5Hi8N2O3Na [M+Na+] 297,1215. Znaleziono 297,1215.
PL 230 208 Β1
Przykład 27. (R)-2-benzamido-/V-benzylo-3-metoksypropionamid
Związek otrzymano w oparciu o procedury opisane w przykładach 21 i 22. Wydajność 64% (2 etapy).
1H NMR (500 MHz, CDCI3) δ: 7.81-7.09 (m, 10H), 6.68 (brs, 1H), 6.54 (brs, 1H), 4.59 (m, 1H), 4.45-4.38 (m, 2H), 4.10 (dd, J12.5, 7.0 Hz, 1H), 3.76 (dd, J12.5, 3.4 Hz, 1H), 3.32 (s, 3H);
13C NMR (125 MHz, CDCI3) δ: 170.8, 168.0, 139.7, 135.5, 131.4, 128.6, 128.4, 128.3, 128.2, 127.6, 127.4, 126.9, 70.6, 58.7, 54.6, 42.7; IR (film) v: 3265, 1636, 1542, 1116 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla CieH2oN203Na [M+Na+] 335,1372. Znaleziono: 335,1368.
P r z y k ł a d 28. (R)-2-propioamido-/V-benzylo-3-metoksypropionamid
Związek otrzymano w oparciu o procedury opisane w przykładach 21 i 22. Wydajność 60% (2 etapy). 1H NMR (500 MHz, CDCI3) δ: 7.29-7.16 (m, 5H), 5.98 (brs, 1H), 5.78 (brs, NH), 4.95 (m, 1H), 4.64-4.58 (m, 2H), 4.11 (dd, J 10.5, 7.1 Hz, 1H), 3.80 (dd, J 10.5, 3.4 Hz, 1H), 3.33 (s, 3H), 2.41 (q, J6.8 Hz, 2H), 1.21 (t, J6.8 Hz, 1H);
13C NMR (125 MHz, CDCh) δ: 174.8, 170.3, 138.5, 128.4(x2), 127.4(x2), 126.9, 70.6, 58.7, 54.2, 42.7, 29.6, 9.7; IR (film) v: 3235, 1637, 1541, 1123 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla C14H21N2O3 [M+H+] 265,1552. Znaleziono: 265,1547.
Przykład 29. (R)-/V-((4’-trifluorometoksy)benzylo)-2-acetamido-3-metoksypropionamid
Związek otrzymano w oparciu o procedurę opisaną w przykładzie 22. Wydajność 78%. T. top. 134-135 C; [a]D -17.1 (c0.5, CHCI3);
1H NMR (500 MHz, CDCI3) δ: 2.04 (s, 3H), 3.39 (s, 3H), 3.44 (dd, J 7.5, 9.0 Hz, 1H), 3.82 (dd, J 4.2, 9.0 Hz, 1H), 4.44-4.52 (m, 2H), 4.52-4.59 (m, 1H), 6.41 (br d, J 6.6 Hz, 1H), 6.78-6.89 (m, 1H), 7.18 (m, 2H), 7.29 (m, 2H);
13C NMR (125 MHz, CDCI3) δ: 23.1,42.7, 52.5, 59.1, 71.7, 120.4 (q, J 255.5 Hz), 121.2, 128.7, 136.7, 148.4 (d, J 1.7 Hz), 170.1, 170.4; IR (film) v: 3279, 3088, 2958, 2858, 1638, 1553, 1456, 1377, 1285, 1221, 1148 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla [M+H+] 335.1219; Znaleziono 335.1218
Przykład 30. (R)-/V-((4’-metylo)benzyl)-2-acetamido-3-metoksypropionamid
Związek otrzymano w oparciu o procedurę opisaną w przykładzie 22. Wydajność 72%. T. top. 128-129°C; [a]D-22 (c1, CHCh);
1H NMR (500 MHz, CDCI3) δ: 1.95 (s, 3H), 2.31 (s, 3H), 3.32 (s, 3H), 3.48 (dd, J 6.9, 9.1 Hz, 1H), 3.72 (dd, J 4.2, 9.1 Hz, 1H), 4.37-4.44 (m, 2H), 4.55-4.63 (m, 1H), 6.71 (br d, J 6.9 Hz, 1H), 6.98-7.04 (brs, 1H), 7.09-7.16 (m, 4H);
13C NMR (125 MHz, CDCI3) δ: 21.0, 23.6, 43.7, 52.4, 59.0, 71.2, 127.4, 129.3, 134.8, 137.1, 170.3; IR (film) v: 3280, 3060, 1630, 1542, 1451, 1375, 1313, 1105 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla C14H21N2O3 [M+H+] 265.1552; Znaleziono 265.1551.
Przykład 31. (R)-/V-((4’-trifluorometyol)benzylo)-2-acetamido-3-metoksypropionamid
Związek otrzymano w oparciu o procedurę opisaną w przykładzie 22. Wydajność 71%. T. top. 160-161 C; [a]D +2.5° (c0.5 , DMSO);
1H NMR (500 MHz, CDCI3) δ: 2.01 (s, 3H), 3.40 (s, 3H), 3.45 (dd, J 7.8, 9.3 Hz, 1H), 3.85 (dd, J 4.2, 9.3 Hz, 1H), 4.50-4.65 (m, 3H), 6.37-6.44 (br d, 1H), 6.85-6.94 (br t, 1H), 7.38 (m, 2H), 7.58 (m, 2H);
13C NMR (125 MHz, CDCh) δ: 23.0, 42.9, 52.5, 59.1,71.6, 124.0 (q, J 270.4 Hz), 125.6 (q, J3.4 Hz), 127.5, 129.7 (q, J 31.9 Hz), 142.0), 170.3, 170.5); IR (film) v: 3393, 3278, 3145, 2923, 2834, 2723, 2673, 1638, 1552, 1456, 1374, 1157, 1111 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla C14H18F3N2O3 [M+H+] 319.1270; Znaleziono 307.1269.
Przykład 32. (R)-/V-((4’-fenylo)benzylo)-2-acetamido-3-metoksypropionamid Związek otrzymano w oparciu o procedurę opisaną w przykładzie 22. Wydajność 70%. T. top. 178-180°C; [a]D -9 (c 0.5, CDCh);
1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 2.04 (s, 3H), 3.40 (s, 3H), 3.45 (dd, J 7.5, 9.2 Hz, 1H), 3.83 (dd, J 3.9, 9.2 Hz, 1H), 4.50-4.61 (m, 3H), 6.45 (br d, J 5.7 Hz, 1H), 6.76-6.84 (brt, 1H), 7.31-7.38 (m, 3H), 7.41-7.48 (m, 2H), 7.55-7.60 (m, 4H);
13C NMR (125 MHz, CHCh δ: 23.2, 43.2, 52.4, 59.1,71.6, 127.0, 127.3, 127.4, 127.8, 128.8, 136.9, 140.5, 170.0, 170.3; IR (film) v: 3290, 3087, 2871, 1642, 1547, 1457, 1376, 1298, 1127 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla C19H23N2O3 [M+H+] 327.1709; Znaleziono 327.1708.
Przykład 33. (R)-/V-(4’-metoksy)benzylo)-2-acetamido-3-metoksypropionamid
Związek otrzymano w oparciu o procedurę opisaną w przykładzie 22. Wydajność 72%. T. top. 146-147 C; [a]D -26 (c0.5 , CH2CI2);
PL 230 208 Β1 1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 2.02 (s, 3H), 3.37 (s, 3H), 3.43 (dd, J 7.8, 9.3 Hz, 1H), 3.76-3.81 (m, 4H), 4.39 (d, J6.0 Hz, 2H), 4.50-4.57 (m, 1H), 6.49 (brd, J6.0 Hz, 1H), 6.71-6.82 (brt, 1H), 6.86 (m, 2H), 7.18 (m, 2H);
13C NMR (125 MHz, CDCh) δ: 23.2, 43.0, 52.4, 55.3, 59.0, 71.7, 114.1, 128.8, 129.9, 159.0, 169.8, 170.3; IR (film) 3283, 2861, 1642, 1520, 1458, 1377, 1299, 1255, 1176, 1127 cm1; HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla Ci4H20N2O4Na [M+Na+] 303.1320; Znaleziono 303.1321.
Przykład 34. (R)-/V-((4’-chloro)benzylo)-2-acetamido-3-metoksypropionamid
Związek otrzymano w oparciu o procedurę opisaną w przykładzie 22. Wydajność 72%. T. top. 155 C; [a]D-20.5 (c 1, CDCh); IR (film) 3288, 3277, 3162, 2900, 1634, 1556, 1457, 1375, 1306, 1259, 1193, 1137, 1098, 1045 cm1;
1H NMR (500 MHz, CDCh) δ: 2.01 (s, 3H), 3.37 (s, 3H), 3.43 (dd, J 7.8, 9.2 Hz, 1H), 3.78 (dd, J 4.2, 9.2 Hz, 1H), 4.34-4.49 (m, 2H), 4.54-4.61 (m, 1H), 6.54 (br d, J 6.6 Hz, 1H), 6.94-7.03 (brt, 1H), 7.19 (m, 2H), 7.29 (m, 2H);
13C NMR (125 MHz, CDCh) δ: 23.1,42.8, 52.5, 59.1, 71.7, 128.7, 133.2, 136.4, 170.1, 170.4;
HRMS (ESI-TOF) m/z obliczono dla Ci3Hi8CIN2O3 [M+H*] 285.1006; znaleziono 285.1006

Claims (19)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania związku o wzorze ogólnym 1 ,0 r3 r2-C ^NH NH c? OR' gdzie R1 oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej: liniowy lub rozgałęziony Ci-io-alkil, allil, propargil, benzyl, w tym podstawnik typu benzylowego podstawiony w pierścieniu fenylowym;
    gdzie R2 oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej: liniowy lub rozgałęziony Ci-io-alkil, benzyl, allil, fenyl, korzystnie podstawiony alkilem, hydroksyalkilem, zabezpieczonym hydroksyalkilem, acylem, acyloksylem, alkoksylem, alkenoksylem, alkinoksylem, aryloksylem, atomem fluorowca, grupą aminową, amidową, estrową, nitrylową, acetalową, ketalową; heteroaryl zawierający co najmniej jeden heteroatom, korzystnie 1 lub 2 atomy tlenu lub 1 do 4 atomów azotu w pierścieniu, korzystnie pirydyna, furan, pirol, tiofen, imidazol;
    gdzie R3 oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej: atom wodoru, liniowy lub rozgałęziony Ci-io-alkil, fenyl, korzystnie podstawiony alkilem, hydroksyalkilem, zabezpieczonym hydroksyalkilem, acylem, acyloksylem, alkoksylem, alkenoksylem, alkinoksylem, aryloksylem, atomem fluorowca, grupą aminową, amidową, estrową, nitrylową, acetalową, ketalową; heteroaryl zawierający co najmniej jeden heteroatom, korzystnie 1 lub 2 atomy tlenu lub 1 do 4 atomów azotu w pierścieniu, korzystnie pirydyna, furan, pirol, tiofen, imidazol;
    wychodząc ze związku o wzorze ogólnym 3
    OR4 gdzie R4 oznacza dowolny podstawnik wybrany z grupy obejmującej: Ci-6-alkil, fenyl, benzyl, allil, silił, korzystnie tri-Ci.6-alkilosilil, Ci-e-alkil-arylosilil, Ci-6-alkilo-diarylosilil, triarylosilil; tetrahydropiran, tetrahydrofuran, Ci.6-alkoksymetyl, benzyloksymetyl;
    znamienny tym, że:
    a) alkohol o wzorze ogólnym 3 poddaje się O-alkilowaniu, i uzyskuje się eter o wzorze ogólnym 4 bez utraty czystości enancjomerycznej:
    or4 QR4 χ+χ^χ^χΟΗ ------------3
    PL 230 208 Β1 gdzie R1 i R4 mają powyżej zdefiniowane znaczenie,
    b) związek o wzorze ogólnym 4 przekształca się w alkohol allilowy o wzorze ogólnym 5 bez utraty czystości enancjomerycznej:
    PH
    4 5 gdzie R1 i R4 mają powyżej zdefiniowane znaczenie;
    c) alkohol allilowy o wzorze ogólnym 5 przekształca się w karbaminian o wzorze ogólnym 6 bez utraty czystości enancjomerycznej:
    OH ^X^X^-or1 o q^nh2 zx/X/or1
    5 6 gdzie R1 ma powyżej zdefiniowane znaczenie;
    d) karbaminian o wzorze ogólnym 6 przekształca się następnie w amid o wzorze ogólnym 7 bez utraty czystości enancjomerycznej:
    o
    X o nh2
    O A R2 NH gdzie R1 i R2mają powyżej zdefiniowane znaczenie;
    e) amid o wzorze ogólnym 7 przekształca się w aminokwas o wzorze ogólnym 8 bez utraty czystości enancjomerycznej:
    O u r2^h Χ^Χ^Χχ*^1
    U R2 NH
    O gdzie R1 i R2 mają powyżej zdefiniowane znaczenie,
    f) aminokwas o wzorze ogólnym 8 przekształca się następnie w amid o wzorze ogólnym 1 bez utraty czystości enancjomerycznej:
    R3
    V_
    O R2^ NH NH
    OR1
    8 1 gdzie R1, R2 i R3 mają powyżej zdefiniowane znaczenie.
  2. 2. Sposób wytwarzania związku o wzorze ogólnym 4
    OR4 gdzie R1 i R4 mają powyżej zdefiniowane znaczenie, znamienny tym, że związek o wzorze ogólnym 3,
    OR4 ^^^Χ^ΟΗ
    PL 230 208 Β1 gdzie R4ma powyżej zdefiniowane znaczenie, poddaje się reakcji O-alkilowania za pomocą czynnika alkilującego, w obecności zasady, ewentualnie katalizatora przeniesienia międzyfazowego, ewentualnie w rozpuszczalniku.
  3. 3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że jako czynnik alkilujący stosuje odczynnik wybrany z grupy obejmującej halogenki alkilowe, siarczan dialkilu, fosforan trialkilu, węglan dialkilu, tryflan alkilu, przy czym w przypadku O-metylowania stosuje się korzystnie diazometan, trimetylosilylodiazometan; najkorzystniej, jako czynnik alkilujący stosuje się halogenek alkilu, siarczan dialkilu, węglan dialkilu, przy czym korzystnie stosuje się od 1 do 5 równoważników czynnika alkilującego w stosunku do alkoholu 3, najkorzystniej od 1 do 1,5 równoważnika czynnika alkilującego.
  4. 4. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że jako zasadę stosuje się odczynnik wybrany z grupy obejmującej wodorotlenki metali alkalicznych, węglany wodorotlenków alkalicznych, wodorki metali alkalicznych, przy czym korzystnie stosuje się od 1 do 5 równoważnika zasady w stosunku do alkoholu 3, najkorzystniej od 1 do 1,5 równoważnika zasady.
  5. 5. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że syntezę związku 4 prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej alkohole, etery, estry, nitryle, chlorowcoalkany, toluen, benzen, przy czym syntezę związku 4 prowadzi w zakresie temperatur od -50°C do 80°C, najkorzystniej, w zakresie temperatur od -20°C do 20°C.
  6. 6. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że syntezę związku 4 prowadzi się w obecności katalizatora przeniesienia międzyfazowego wybranego z grupy obejmującej sole amoniowe, sole fosfoniowe, sole pirydyniowe, najkorzystniej, jako katalizator stosuje się bromek tetrabutyloamoniowy.
  7. 7. Sposób wytwarzania związku o wzorze ogólnym 6 □ o^nh2 β
    gdzie R1 ma powyżej zdefiniowane znaczenie, obejmujący reakcję związku o wzorze ogólnym 5
    OH s
    gdzie R1 ma powyżej zdefiniowane znaczenie, z izocyjanianem trichloroacetylowym w rozpuszczalniku a następnie poddaje się hydrolizie.
  8. 8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że w syntezie związku 6 stosuje się od 1 do 5 równoważników izocyjanianu trichloroacetylowego, najkorzystniej, od 1 do 1,5 równoważnika izocyjanianu trichloroacetylowego, przy czym reakcję z izocyjanianem trichloroacetylowym prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej etery, estry, chlorowcoalkany, węglowodory; najkorzystniej reakcję prowadzi się w tetrahydrofuranie lub chlorku metylenu.
  9. 9. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że produkt reakcji alkoholu 5 z izocyjanianem trichloroacetylowym poddaje się bezpośrednio hydrolizie prowadzonej rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej: wodę, alkohole, etery lub ich mieszaninę; korzystnie w mieszaninie metanolu i wody, przy czym hydrolizę prowadzi się w obecności zasady wybranej z grupy obejmującej wodorotlenki metali alkalicznych, węglany metali alkalicznych, wodorowęglany metali alkalicznych, najkorzystniej w obecności węglanu potasu lub sodu.
  10. 10. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że w syntezie związku 6 stosuje się izocyjanian chlorosulfonylowy w ilości od 1 do 5 równoważników w stosunku do alkoholu 5, najkorzystniej stosuje się od 1 do 1,5 równoważnika izocyjanianu chlorosulfonylowego, przy czym reakcję z izocyjanianem chlorosulfonylowym prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej etery, estry, chlorowcoalkany, korzystnie w tetrahydrofuranie, przy czym bezpośrednią hydrolizę produktu reakcji alkoholu 5 z izocyjanianem chlorosulfonylowym prowadzi się w wodzie lub alkoholu lub ich mieszaninie.
    PL 230 208 Β1
  11. 11. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że w syntezie związku 6 stosuje się fosgen wobec amoniaku lub ekwiwalent fosgenu, korzystnie chloromrówczan fenylu, CDI.
  12. 12. Sposób wytwarzania związku o wzorze ogólnym 7
    O r^h gdzie R1 i R2 mają powyżej zdefiniowane znaczenie, obejmujący reakcję karbaminianu o wzorze ogólnym 6 o ϊ O NH? gdzie R1 ma powyżej zdefiniowane znaczenie, z czynnikiem odwadniającym, prowadzoną ewentualnie w obecności zasady, ewentualnie w rozpuszczalniku, a następnie reakcję z czynnikiem nukleofilowym.
  13. 13. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że jako czynnik odwadniający stosuje się związek wybrany z grupy obejmującej: bezwodniki kwasów organicznych, korzystnie bezwodnik octowy, bezwodnik trifluorooctowy, bezwodnik tryflowy, POCh, SOCb, CBr4/PPh3, CCk/PPhs, (COCI)2, P2O5, EtOPCb; najkorzystniej czynnikiem odwadniającym jest bezwodnik trifluorooctowy; przy czym czynnik odwadniający stosuje się w ilości od 1 do 10 równoważników w stosunku do karbaminianu o wzorze 6; najkorzystniej, stosuje się od 1 do 2 równoważników.
  14. 14. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że stosuje się zasadę wybraną z grupy obejmującej: trialkiloaminy, korzystnie trietyloaminę, diizopropyloetyloaminę; dialkiloaryloaminy, korzystnie DMAP; alkilodiaryloaminy, triaryloaminy, pirydynę i analogi pirydyny, trzeciorzędowe diaminy, korzystnie DABCO, TMEDA; DBU, DBN, najkorzystniej jako zasadę stosuje się trietyloaminę, diizopropyloetyloaminę; przy czym w reakcji stosuje się od 1 do 20 równoważników zasady; najkorzystniej stosuje się od 4 do 8 równoważników zasady.
  15. 15. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że reakcję prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej: etery, korzystnie Et20, THF; chlorowcoalkany, korzystnie chlorek metylenu, dichloroetan; węglowodory alifatyczne, korzystnie heksan, cykloheksan, pentan; węglowodory aromatyczne, korzystnie benzen, toluen, ksylen, przy czym reakcję prowadzi się zakresie temperatur od -80°C do +50°C, najkorzystniej w zakresie temperatur od -20°C do +20°C.
  16. 16. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że czynnik nukleofilowy wybiera się z grupy obejmującej: odczynniki litoorganiczne, odczynniki magnezoorganiczne, odczynniki cynkoorganiczne, odczynniki glinoorganiczne, odczynniki boroorganiczne, odczynniki miedzioorganiczne; najkorzystniej, czynnikiem nukleofilowym są odczynniki magnezoorganiczne.
  17. 17. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że w reakcji stosuje się od 1 do 20 równoważników czynnika nuklofilowego w stosunku do substratu o wzorze 6; najkorzystniej od 4 do 8 równoważników.
  18. 18. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że reakcję prowadzi się w rozpuszczalniku wybranym z grupy obejmującej: etery, korzystnie Et20, THF, chlorowcoalkany, korzystnie chlorek metylenu, dichloroetan; węglowodory alifatyczne, korzystnie heksan, cykloheksan, pentan; węglowodory aromatyczne, korzystnie benzen, toluen, ksylen, w zakresie temperatur od -80°C do +50°C, najkorzystniej w zakresie temperatur od -20°C do +20°C.
  19. 19. Sposób wytwarzania według zastrz. 1, znamienny tym, że wytwarzanym związkiem jest związek o wzorze 2
PL407283A 2014-02-21 2014-02-21 Sposób wytwarzania lakosamidu i jego analogów PL230208B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL407283A PL230208B1 (pl) 2014-02-21 2014-02-21 Sposób wytwarzania lakosamidu i jego analogów

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL407283A PL230208B1 (pl) 2014-02-21 2014-02-21 Sposób wytwarzania lakosamidu i jego analogów

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL407283A1 PL407283A1 (pl) 2015-08-31
PL230208B1 true PL230208B1 (pl) 2018-10-31

Family

ID=53938530

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL407283A PL230208B1 (pl) 2014-02-21 2014-02-21 Sposób wytwarzania lakosamidu i jego analogów

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL230208B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL407283A1 (pl) 2015-08-31

Similar Documents

Publication Publication Date Title
EP3302441B1 (en) Processes to produce brivaracetam
ES2378507T3 (es) Rutas sintéticas para 2(S),4(S),5(S),7(S)-2,7-dialquil-4-hidroxi-5-amino-8-aril-octanoilamidas
KR101294432B1 (ko) 레닌 억제제 합성의 중간체로서의3-알킬-5-(4-알킬-5-옥소-테트라히드로푸란-2-일)피롤리딘-2-온 유도체
JP2006500407A (ja) チュブリン阻害剤の合成に有用な中間体の合成方法
EP0396526A2 (en) Method of preparing chiral beta-amino acids
Liu et al. Divergent syntheses of L-733, 060 and CP-122721 from functionalized pieridinones made by one-pot tandem cyclization
Li et al. An efficient enantioselective synthesis of florfenicol via a vanadium-catalyzed asymmetric epoxidation
PL230208B1 (pl) Sposób wytwarzania lakosamidu i jego analogów
Guo et al. Component match in rhodium catalyzed three-component reactions of ethyl diazoacetate, H2O and aryl imines: a highly diastereoselective one-step synthesis of β-aryl isoserine derivatives
JP5192856B2 (ja) オセルタミビル及びその類縁化合物の製造方法
Andrés et al. A Practical Stereoselective Synthesis of both Enantiomers of Threo-and Erythro-β-Hydroxy Norvaline from (S)-Serine Derivatives
JP5134834B2 (ja) 5,5−二置換−3−ピロリン−2−オン誘導体の製造方法
JP4427266B2 (ja) β−アラニン誘導体およびその製造方法
KR101881918B1 (ko) 아실설폰아마이드 유도체의 새로운 제조방법
KR100968576B1 (ko) 2-아실-3-아미노-2-알케노에이트의 제조방법
KR20080054986A (ko) 도세탁셀의 제조방법 및 이에 사용되는 중간체
Ollivier et al. Orthogonally protected glycerols and 2-aminodiols: useful building blocks in heterocyclic chemistry.
KR101875169B1 (ko) 이소세린 유도체의 제조 방법
AU7027700A (en) Substituted cyclopentenes, their preparation and their use for chiral scaffolds
SK50132010A3 (sk) Intermediate products for antivirotics and process for preparing them
JP6205530B2 (ja) パクリタキセル及びドセタキセルの側鎖前駆体の製造方法
KR101477205B1 (ko) (+)-렌티지노신의 신규 제조방법
KR101170687B1 (ko) 신규한 고리형 바이닐 포스페이트 유도체와 이의 제조방법
KR100863463B1 (ko) 광학적으로 순수한 옥소라이보스유도체의 제조방법
Martinková et al. A new stereocontrolled approach to a key intermediate in the synthesis of (2S, 3R)-capreomycidine