PL227141B1 - Wkładka elektroizolacyjno-dystansowa - Google Patents

Description

Przedmiotowy wynalazek dotyczy wkładki elektroizolacyjno-dystansowej do izolacji i pozycjonowania elementów zespołu przytwierdzenia sprężystego szyny do podkładu, stanowiącej element układu mocowania szyn, zwłaszcza szyn kolejowych, do podkładów, zwłaszcza podkładów betonowych, zwykle za pomocą łapki sprężystej i kotwy.

Z opisu polskiego wzoru użytkowego Ru 45 470 znana jest wkładka dociskowa elektroizolacyjna do przenoszenia docisku łapki sprężystej na stopkę szyny, zwłaszcza kolejowej, która ma postać półki, W obszarze przylegania podstawy łapki sprężystej wkładka według tego wzoru użytkowego ma wgłębienie, w którym jest osadzona na stałe wkładka metalowa wypełniająca to wgłębienie. Powierzchnia wkładki metalowej od strony podstawy łapki sprężystej jest płaska.

Z opisu polskiego wzoru użytkowego Ru 58 200 znane jest sprężyste mocowanie szyny z elastyczną przekładką pomiędzy stopą szyny a twardą podporą, np. podkładem z profilowaniem, przy czym zwrócone do podpory ściskane powierzchnie są utworzone przez zasadniczo zamknięte brzegowe listwy, które otaczają wewnątrz powierzchnię zagłębienia, z której wystają poszczególne punkty ściskania mające małą powierzchnię.

Z amerykańskiego opisu patentowego US 4566830 (A) znana jest ponadto bezśrubowa pasowana ciernie wkładka do podparcia szyn na powierzchni podkładu, przy czym wiele ciernych powierzchni wyjmowanej wkładki angażuje odpowiednie powierzchnie szyny. Wkładka jest zaopatrzona w ryflowaną część dla zaangażowania ryflowanej podkładki, przy czym podkładka posiada parę wystających uchwytów, które sięgają do płyty montażowej na powierzchni podkładu. Ostatecznie stosowany jest sprężysty zatrzask do zaangażowania ryflowanej podkładki dla zapobiegania wzdłużnemu, poprzecznemu i wysokościowemu przemieszczeniu bocznej wkładki, kiedy szyny są poddawane obciążeniom. Ponadto wkładka posiada jeden prostopadłościenny wpust stanowiący gniazdo zakończenia łapki mocującej szynę.

Odrębne wkładki elektroizolacyjno-dystansowe nie były dotąd stosowane w układach do mocowania szyn. Natomiast znane wkładki zintegrowane nie zapewniają dostatecznej izolacji elektrycznej szyny względem łapki sprężystej. Ze względu na małą powierzchnię przylegania do szyny bardzo często ulegają zniszczeniu przeważnie na łukach toru. Trudne jest ich właściwe umiejscowienie pomiędzy łapką a szyną. Ponadto utrudnione Jest ich pozycjonowanie i są one narażone na pęknięcia w trakcie montażu i eksploatacji.

Celem przedmiotowego wynalazku jest odrębna wkładka elektroizolacyjno-dystansowa do izolacji i pozycjonowania elementów zespołu przytwierdzenia sprężystego szyny do podkładu stanowiąca element układu mocowania szyn, zwłaszcza szyn kolejowych, do podkładów, zwłaszcza podkładów betonowych, pozbawiona wad rozwiązań znanych ze stanu techniki.

Wkładka elektroizolacyjno-dystansowa posiadająca co najmniej jeden prostopadłościenny wpust stanowiący gniazdo zakończenia łapki mocującej szynę, według wynalazku charakteryzuje się tym, że jest złożona z wąskiej, podłużnej, prostopadłościennej belki dystansowej, która w części środkowej posiada szeroką, płaską płytę centralną, przy czym płyta centralna jest obniżona w stosunku do górnej krawędzi belki dystansowej i biegnie z pochyleniem zawartym pomiędzy 1° i 15° w stosunku do belki dystansowej oraz płyta centralna zawiera zaczep. Wkładka elektroizolacyjno-dystansowa przeznaczona jest do izolacji i pozycjonowania elementów zespołu przytwierdzenia sprężystego szyny do podkładu. Zaczep natomiast zabezpiecza wkładkę elektroizolacyjno-dystansową przed przemieszczaniem się podczas montażu łapki sprężystej.

Korzystnie płyta centralna na górnej powierzchni posiada wspornik, który stanowi podporę do przemieszczania wkładki elektroizolacyjno-dociskowej przez wybranie w kotwie pomiędzy półtuleją głowicy kotwy z półotworem i półtuleją głowicy kotwy z wyjęciem kształtowym, powyżej belki głowicy kotwy.

Belka dystansowa korzystnie zawiera od strony kotwy dwa prostopadłościenne wpusty, stanowiące gniazda dla - wystających z półotworu i wyjęcia kształtowego głowicy kotwy - zakończeń dolnych prostych odcinków łapki sprężystej.

Korzystnie także belka dystansowa zawiera od dołu gniazda w kształcie ściętych stożków dla przyjęcia bolców przekładki podszynowej.

Dzięki swojej konstrukcji wkładka elektroizolacyjno-dystansowa według wynalazku zapewnia właściwą izolację elektryczną szyny względem podkładu betonowego i pozycjonowanie elementów zespołu przytwierdzenia sprężystego szyny do podkładu. Łatwe jest właściwe umiejscowienie jej poPL 227 141 B1 między kotwą i szyną, gdyż w momencie montażu jest ona związana z kotwą i przekładką podszynową. Ponadto jest ona zabezpieczona przed pęknięciem w trakcie montażu i eksploatacji. Dzięki zwiększonej powierzchni przylegania wkładki do szyny wkładki według wynalazku są znacznie bardziej odporne na uszkodzenia zwłaszcza na łukach toru.

Przedmiotowy wynalazek został przedstawiony w korzystnym przykładzie wykonania na rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia wkładkę elektroizolacyjno-dystansową w widoku perspektywicznym, Fig. 2 przedstawia wkładkę elektroizolacyjno-dystansową w widoku z przodu, Fig. 3 przedstawia wkładkę elektroizolacyjno-dystansową w widoku z góry, a Fig. 4 przedstawia wkładkę elektroizolacyjno-dystansową w przekroju A-A z Fig. 2.

Jak to najwyraźniej widoczne jest na Fig. 1 i Fig. 3, wkładka elektroizolacyjno-dystansowa posiadająca co najmniej jeden prostopadłościenny wpust stanowiący gniazdo zakończenia łapki mocującej szynę, przeznaczona do izolacji i pozycjonowania elementów zespołu przytwierdzenia sprężystego szyny do podkładu, jest złożona z wąskiej, podłużnej, prostopadłościennej belki dystansowej 1, która w części środkowej posiada szeroką, płaską płytę centralną 2.

Płyta centralna 2 na górnej powierzchni posiada wspornik 3 (Fig. 1, Fig. 3 i Fig. 4), który stanowi podporę do przemieszczania wkładki elektroizolacyjno-dociskowej przez wybranie w kotwie pomiędzy półtuleją głowicy kotwy z półotworem i półtuleją głowicy kotwy z wyjęciem kształtowym, powyżej belki głowicy kotwy.

Płyta centralna 2 zasadniczo jest obniżona w stosunku do górnej krawędzi 4 belki dystansowej 1 i biegnie z pochyleniem zawartym pomiędzy 1° i 15° w stosunku do belki dystansowej (co jest najlepiej widoczne na Fig. 1 i Fig. 2, a zwłaszcza w przekroju A-A na Fig. 3).

Ponadto płyta centralna 2 zawiera zaczep 5 (patrz Fig. 1 i Fig. 4), który zabezpiecza wkładkę elektroizolacyjno-dystansową przed przemieszczaniem się podczas montażu łapki sprężystej.

Belka dystansowa 1 zawiera od strony kotwy dwa prostopadłościenne wpusty 8, stanowiące gniazda dla - wystających z półotworu i wyjęcia kształtowego głowicy kotwy - zakończeń dolnych prostych odcinków łapki sprężystej.

Ponadto, belka dystansowa 1 zawiera od dołu gniazda 7 (patrz Fig, 2) w kształcie ściętych stożków dla przyjęcia bolców przekładki podszynowej.

Claims (4)

1. Wkładka elektroizolacyjno-dystansowa posiadająca co najmniej jeden prostopadłościenny wpust, znamienna tym, że jest złożona z wąskiej, podłużnej, prostopadłościennej belki dystansowej (1), która w części środkowej posiada szeroką, płaską płytę centralną (2), przy czym płyta centralna (2) jest obniżona w stosunku do górnej krawędzi (4) belki dystansowej (1) i biegnie z pochyleniem zawartym pomiędzy 1° i 15° w stosunku do belki dystansowej (1) oraz płyta centralna (2) zawiera zaczep (5).

2. Wkładka elektroizolacyjno-dystansowa według zastrz. 1, znamienna tym, że płyta centralna (2) na górnej powierzchni posiada wspornik (3).

3. Wkładka elektroizolacyjno-dystansowa według zastrz. 1, znamienna tym, że belka dystansowa (1) zawiera od strony kotwy dwa prostopadłościenne wpusty (6).

4. Wkładka elektroizolacyjno-dystansowa według zastrz. 1, znamienna tym, że belka dystansowa (1) zawiera od dołu gniazda (7) w kształcie ściętych stożków.