PL223759B1

PL223759B1 - Kompozycja glifosatu

Info

Publication number: PL223759B1
Application number: PL368370A
Authority: PL
Inventors: Peter Dunlop Howat; Phillip Maxwell Hay
Original assignee: Nufarm Australia Ltd
Priority date: 2001-08-03
Filing date: 2002-07-31
Publication date: 2016-10-31
Also published as: MY128507A; AU2002325065B2; AU2002325065C1; US20040192552A1; EP2289336A1; AUPR682201A0; EP1423000A4; BR0211690A; PL368370A1; US6881707B2; ES2433594T3; EP1423000A1; WO2003013241A1; AR034972A1; CA2454869A1; SA02230256B1; CA2454869C; EP2289336B1; NZ531191A; JP4559071B2

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest kompozycja glifosatu, stosowana do niszczenia chwastów. W szczególności obejmuje kompozycję zawierającą W-fosfonometyloglicynę, powszechnie znaną jako glifosat. Dokładniej przedmiotem wynalazku są kompozycje zawierające sole glifosatu.

Glifosat w formie kwasowej jest raczej nierozpuszczalny w wodzie, a w celu uzyskania znacznej rozpuszczalności w wodzie, glifosat komponuje się na ogół w postaci soli.

Znaczące ilości preparatów zawierających sole glifosatu stosuje się na świecie w każdym roku, w szerokim zakresie opylania roślin i innych sytuacji określanych mianem niszczenia niepożądanego ulistnienia. Uzyskanie większej efektywności chwastobójczej jest bardzo korzystne, ponieważ umożliwia bardziej skuteczne niszczenie chwastów lub bardziej efektywne zastosowanie aktywnego składnika.

Dotąd opisano wiele rozmaitych soli glifosatu, np.: Franz w opisie patentowym St. Zjedn. Ameryki nr 4147719 przedstawia pojedyncze lub podwójne sole glifosatu z metalami alkalicznymi, metalami ziem alkalicznych, kationami amonowymi lub organicznymi kationami amoniowymi.

Teixeira w międzynarodowym zgłoszeniu patentowym WO 87/04712 opisuje suche cząstki soli sodowej glifosatu i soli potasowej glifosatu.

Magin i in. w opisie patentowym St. Zjedn. Ameryki nr 5710104 przedstawia sole glifosatu aminowe, z metalem alkalicznym, alkilosulfonowe, alkilofosfoniowe, sulfonyloaminowe i aminoguanidynowe.

Broadhurst i in. w opisie patentowym St. Zjedn. Ameryki nr 4431594 przedstawia sulfoniowe i sulfoksoniowe sole glifosatu, jak również sole fosfoniowe i podstawione sole amoniowe.

Jeffrey w DD 218366 opisuje trójsodową sól glifosatu.

Large w opisie patentowym St. Zjedn. Ameryki nr 4437874 przedstawia trzyskładnikowe alkilosulfoniowe sole W-fosfonometyloglicyny.

Large w międzynarodowym zgłoszeniu patentowym WO 83/03608 opisuje cztero-podstawione amoniowe sole glifosatu.

Large w europejskim opisie patentowym EP73574 przedstawia fosfoniowe sole glifosatu. Prisbylla w europejskim opisie patentowym EP115176 przedstawia cynowe sole glifosatu.

Prisbylla w europejskim opisie patentowym EP124351 przedstawia mieszane dłogołańcuchowe alkiloamoniowe sole glifosatu.

Gaughan w europejskim opisie patentowym EP369076 przedstawia trój-podstawione sulfoniowe i sulfoksoniowe sole glifosatu.

Bakel w europejskim opisie patentowym EP103055 przedstawia izotiouroniowe, diizotiouroniowe i diguanidynowe sole glifosatu.

Sole glifosatu opisane powyżej zawierają zazwyczaj dany kation w stosunku molowym do glifosatu co najmniej 0,9:1.

Dostępne na rynku preparaty soli glifosatu obejmują „Accord”, „Roundup”, „Roundup Ultra” i „Roundup Xtra” firmy Monsanto Company. Preparaty te zawierają glifosat w postaci soli izopropyloamoniowej. Roundup Geoforce firmy Monsanto zawiera sól sodową glifosatu i Roundup Dry zawiera sól amoniową glifosatu. „Touchdown” firmy Zeneca, zawiera sól trimetylosulfoniową glifosatu.

Wszystkie powyższe handlowe preparaty glifosatu obejmują poszczególne sole kationów o malej masie cząsteczkowej (na ogół o masie cząsteczkowej poniżej 300) i kryterium wyboru soli w takim preparacie stanowi możliwość uzyskania maksymalnej zawartości glifosatu (równoważnik kwasowy) w preparacie.

Aktywność chwastobójcza soli glifosatu może być wzmożona przez dodanie do preparatu w niewielkich ilościach środków amfifilowych, obejmujących sole amfifilowe. Według Bryson i in. w międzynarodowym zgłoszeniu patentowym WO 2000/032045, amfifilowe materiały, obejmujące środki powierzchniowo czynne, mogą wzmagać aktywność preparatu zawierającego sole glifosatu przez:

- zmniejszanie wielkości kropli oprysku i tym samym zminimalizowanie wiązana się substancji z powierzchni liści,

- zwiększanie adhezji pomiędzy kropelką oprysku i powierzchnią liści,

- zmniejszanie spływu kropli oprysku z powierzchni liści.

- zwiększanie powierzchni kontaktu pomiędzy kroplą oprysku i powierzchnią liści oraz

- wzmożenie penetracji glifosatu z kropelki poprzez nabłonek do wewnętrznej tkanki liścia.

PL 223 759 B1

Środki amfifilowe można identyfikować dzięki ich zdolności do wywoływania jednego lub więcej następujących zjawisk:

- wytwarzanie agregatów micelarnych, przy stężeniach powyżej krytycznego stężenia m icelarnego (CMC),

- zmniejszenie kąta zwilżania pomiędzy wodą i powierzchnią liścia,

- ograniczenie napięcia powierzchniowego fazy wodnej,

- stabilizacja rozproszonych oleistych kropelek w fazie wodnej,

- zmniejszenie wymiaru kropli oprysku.

Środki amfifilowe, które zastrzeżono jako wzmagające efektywność chwastobójczą preparatów zawierających sole glifosatu obejmują następujące związki:

- czwartorzędowy amoniowy środek powierzchniowo czynny;

- eteroaminowe środki powierzchniowo czynne;

- kombinacje alkiloeterowego środka powierzchniowo czynnego i aminowego środka powierzchniowo czynnego;

- kombinacje acetylenodiolowego środka powierzchniowo czynnego i alkilo(poli)glikozydowego środka powierzchniowo czynnego;

- lipofilowe tłuszczowe etoksylanowane aminowe środki powierzchniowo czynne;

- alkoksylowane aminowe środki powierzchniowo czynne;

- środki alkilo-poliglikozydowe;

- drugorzędowe lub trzeciorzędowe alkoholowe środki powierzchniowo czynne;

- kombinacje kopolimeru silikonowego jako środka zwilżającego i środka powierzchniowo czynnego na bazie tlenku trialkiloaminy lub czwartorzędowej aminy lub trialkilobetainy,

- kombinacje środka powierzchniowo czynnego estru sorbitolowego kwasu tłuszczowego i aminy, czwartorzędowej soli amoniowej lub alkiloglikozydu;

- środki powierzchniowo czynne pochodzące od alkanotioli;

- polioksyalkilenowe środki powierzchniowo czynne trisiloksanowe

- środki super-zwilżające, takie jak środki powierzchniowo czynne na bazie silikonu i fluoropochodnych węglowodorów;

- wysokocząsteczkowe agregaty utworzone przez jedną lub więcej soli amfifi lowych , w których anion i kation glifosatu pochodzi z protonowania jednej lub więcej poliaminy lub pochodnych poliaminy, zawierających co najmniej dwie grupy z atomem azotu i C₆-C₃₀hydrokarbyl lub acyl;

- wysokocząsteczkowe agregaty zawierające jedną lub więcej soli amfifilowych, w których anion i kation glifosatu pochodzi z protonowania drugorzędowych lub trzeciorzędowych oleistych amin;

- alkoksylowane pierwszorzędowe środki powierzchniowo czynne alkoholowe;

- pochodne alkilopolisacharydów;

- kombinacje alkilopoliglikozydu i oksyetylowanego alkoholu;

- alkiloglukozydy;

- środki powierzchniowo czynne zawierające grupy polihydroksyhydrokarbylowe i aminowe;

- kombinacje środka powierzchniowo czynnego alkiloglikozydowego i alkoksylowanego alkiloaminowego;

- czteroalkoksylanowane alkilodiaminowe środki powierzchniowo czynne;

- pochodne kwasu bursztynowego;

- alkoksylowane amidoaminy;

- glicerydy cukrowe, takie jak gliceryd cukrowy oleju rzepakowego;

- diaminowe środki powierzchniowo czynne;

- polioksyetylenowane znacznie-zmostkowane alkohole;

- rozpuszczalne w wodzie kombinacje długołańcuchowych tlenków hydrokarbylodimetyloaminowych i czwartorzędowego halogenku amoniowego;

- hydroksyalkiloamoniowe środki wspomagające;

- polieterodiaminowe środki powierzchniowo czynne;

- kationowe, anionowe, niejonowe lub dwubiegunowe silikonowe środki wspomagające;

- kombinacje organosilikonowych środków powierzchniowo czynnych i środka powierzchniowo czynnego na bazie sulfonianu tlenku difenylu;

PL 223 759 B1

- różne eterofosforanowe środki wspomagające;

- fosforowe środki powierzchniowo czynne jako środki wspomagające;

- poliglicerol i pochodne poliglicerolu;

- C₈-C₂₂ sarkozyna lub sole sarkozyny;

- oksyetylenowane oleje roślinne;

- polioksyetylenowane środki powierzchniowo czynne dialkiloaminowe;

- siarczany eteru C₁₀-C₁₈ alkilopoliglikolu; oraz

- sole kwasów tłuszczowych.

Zastrzeżono także dodatki nieamfifilowe jako środki wzmagające bioefektywność glifosatu, np. Toussaint w europejskim opisie patentowym nr EP498145 opisał zastosowanie nieorganicznej soli amonowej, korzystnie siarczanu amonu.

Hay (AU 674464) opisał zastosowanie alkilo-podstawionego siarczanu amonu.

Chamberlain w opisie patentowym St. Zjedn. Ameryki nr 5529975 opisał zastosowanie poliakryloamidu.

Amakasa w japońskim opisie patentowym nr 2000026209 opisał zastosowanie etanolu.

Hioki w międzynarodowym zgłoszeniu patentowym nr WO 97/01281 opisał zastosowanie kwasu szczawiowego i jego soli o mniejszych masach cząsteczkowych.

Obecnie stwierdzono, że bioefektywność kompozycji glifosatu może być znacznie zwiększona przez zastosowanie specyficznych kombinacji nieamfifilowych kationów o małej masie cząsteczkowej. Przykłady nieamfifilowych kationów o małej masie cząsteczkowej obejmują, lecz nie ograniczają się do nich, kationy takie jak izopropyloamoniowy, potasowy, sodowy, amonowy, trimetylosulfoniowy i monoetanoloamoniowy.

Przedmiotem wynalazku jest kompozycja glifosatu, która zawiera od 360 do 600 g/l w przeliczeniu na formę kwasową glifosatu mieszaniny soli glifosatu zawierającą sól potasową glifosatu i sól izopropyloamoniową glifosatu, oraz wodę, przy czym stosunek molowy kationów izopropyloamoniowych do kationów potasowych wynosi od 30:1 do 1:10, przy czym kompozycja jest w postaci ciekłego roztworu.

Korzystnie kompozycja glifosatu według wynalazku dodatkowo zawiera sól glifosatu z kationami monoetanoloamoniowymi.

Korzystnie kompozycja glifosatu według wynalazku ponadto zawiera jeden lub więcej kationów wybranych z grupy obejmującej kationy amonowe, kationy sodowe, kationy trimetylosulfoniowe i ich mieszaniny.

Korzystnie w kompozycji glifosatu według wynalazku stosunek molowy kationów izopropyloamoniowych do kationów potasowych mieści się w zakresie od 15:1 do 1:2.

Korzystnie kompozycja glifosatu według wynalazku dodatkowo zawiera kationy monoetanoloamoniowe, przy czym stosunek molowy kationów monoetanoloamoniowych do kationów potasowych mieści się w zakresie od 30:1 do 1:10.

W kompozycji glifosatu według wynalazku korzystnie stosunek molowy kationów monoetanoloamoniowych do kationów potasowych mieści się w zakresie od 15:1 do 1:2.

Korzystnie kompozycja glifosatu według wynalazku zawiera kationy potasowe, kationy monoetanoloamoniowe i kationy izopropyloamoniowe i stosunek molowy kationów izopropyloamoniowych do kationów potasowych wynosi od 30:1 do 1:10, a stosunek molowy kationów monoetanoloamoniowych do kationów potasowych wynosi od 30:1 do 1:10.

Korzystnie kompozycja glifosatu według wynalazku zawiera kationy potasowe, kationy monoetanoloamoniowe i kationy izopropyloamoniowe, przy czym stosunek molowy kationów izopropyloamoniowych do kationów potasowych wynosi od 10:1 do 1:5, a stosunek molowy kationów monoetanoloamoniowych do kationów potasowych wynosi od 10:1 do 1:5.

Korzystnie kompozycja glifosatu według wynalazku zawiera kationy potasowe, kationy monoetanoloamoniowe i kationy izopropyloamoniowe, przy czym stosunek liczby moli kationów izopropyloamoniowych do sumy (a) liczby moli kationów potasowych i (b) liczby moli kationów izopropyloam oniowych oraz (c) liczby moli kationów monoetanoloamoniowych wynosi od 50:1 00 do 95:100.

Korzystnie w kompozycji glifosatu według wynalazku stosunek molowy kationów monoetanoloamoniowych do kationów potasowych wynosi od 1:2 do 7:1.

W kompozycji glifosatu według wynalazku korzystnie liczba moli kationów potasowych wynosi od 3 do 50% w przeliczeniu na liczbę moli glifosatu określonego jako forma kwasowa glifosatu.

PL 223 759 B1

Korzystnie kompozycja glifosatu według wynalazku dodatkowo zawiera środek powierzchniowo czynny.

Korzystnie w kompozycji glifosatu według wynalazku środek powierzchniowo czynny stanowi jeden lub więcej środków powierzchniowo czynnych wybranych z grupy obejmującej:

środek powierzchniowo czynny eteroaminowy o wzorze (a)

R_ł-(O—R₂)_m— N (R₃-O) y—H w którym R-ι oznacza prosty lub rozgałęziony łańcuch C₆-C₂₂ alkilowy, arylowy lub alkiloarylowy, m oznacza średnią liczbę od 1 do 10, R₂ w każdej z grup m (O-R₂) oznacza niezależnie C₂-C₄ alkilen, grupy R₃ oznaczają niezależnie C₂-C₄ alkilen oraz x i y oznaczają średnie liczby dobrane tak, aby suma x + y mieściła się w zakresie od 2 do 60;

lub (b) (R₃-0)x—H

Rl—(O—R₂)_m— i—r₄ A (R₃-O)y—H w którym R1 oznacza prosty lub rozgałęziony łańcuch C6-C22 alkilowy, arylowy lub alkiloarylowy, m oznacza średnią liczbę od 1 do 10, R2 w każdej z grup m (O-R2) oznacza niezależnie C2-C4 alkilen, grupy R₃ oznaczają niezależnie C₂-C₄ alkilen R₄ oznacza C₁-C₄ alkil, x i y oznaczają średnie liczby tak, aby suma x+y mieściła się w zakresie od 0 do 60 i A oznacza anion dopuszczalny w rolnictwie;

lub (c) (R₃-O)_x-~H Rl-(O—R₂) m.—N—>0 (R₃-O) y—H w którym R1 oznacza prosty lub rozgałęziony łańcuch C6-C22 alkilowy, arylowy lub alkiloarylowy, m oznacza średnią liczbę od 1 do 10, R2 w każdej z grup m (O-R2) oznacza niezależnie C2-C4 alkilen, grupy R3 oznaczają niezależnie C2-C4 alkilen oraz x i y oznaczają średnie liczby dobrane tak, aby suma x+y mieściła się w zakresie od 2 do 60.

Zgodnie z wynalazkiem, opisano kompozycję glifosatu zawierającą kationy potasowe i kation izopropyloamoniowy limonoetanoloamoniowy albo oba te kationy. Kompozycja może zawierać inne kationy, takie jak wybrane z grupy obejmujące kation amonowy, sodowy, trimetylosulfoniowy oraz ich mieszaniny.

W kompozycjach glifosatu zawierających wodę, kationy potasowe, kation izopropyloamoniowy, kation monoetanoloamoniowy i ewentualnie inne nieamfifilowe kationy o małej masie cząsteczkowej działają jako przeciwjony dla anionu glifosatu.

Kompozycja glifosatu według wynalazku może występować w postaci granulatu lub proszku rozpuszczalnego w wodzie, granulatu lub proszku zdyspergowanego w wodzie, wodnego roztworu lub innych odpowiednich postaciach.

W jednym rozwiązaniu kompozycja występuje w postaci wodnego roztworu zawierającego mieszaną sól glifosatu w ilości od 0,5 do 600 g/l w przeliczeniu na kwasową formę glifosatu i korzystnie od 5,0 do 600 g/l.

W szczególnie korzystnym rozwiązaniu według wynalazku liczba moli kationów potasowych w kompozycji wynosi co najmniej 1% w przeliczeniu na liczbę moli glifosatu określonych jako forma kwasowa glifosatu. Korzystniej ilość potasu mieści się w zakresie od 3 do 50 procent molowych w stosunku do całkowitej ilości glifosatu. Ilość kationów potasowych korzystnie także stanowi

PL 223 759 B1 co najmniej 3% molowych w przeliczeniu na całkowitą liczbę moli kationów potasowych, monoizopropyloamoniowych i izopropyloamoniowych i korzystnie wynosi od 3 do 50 procent molowych.

Według alternatywnego aspektu, przedmiotem wynalazku jest kompozycja glifosatu w postaci cząstek stałych. Cząstki kompozycji mogą występować jako drobne cząstki, jako proszek lub altern atywnie kompozycje mogą mieć postać granulatów lub bryłek.

Stałe proszkowe lub ziarniste łatwo-płynące kompozycje glifosatu mogą zawierać środek powierzchniowo czynny, taki jak, co najmniej jeden środek powierzchniowo czynny wybrany z grupy obejmującej:

a) oksyetylenowane alkohole alifatyczne lub kwasy zawierające co najmniej 10 moli tlenku etylenu na mol kwasu lub alkoholu oraz 8 do 24 atomów węgla w łańcuchu kwasowym lub alkoholowym;

b) blokowe lub statystyczne kopolimery tlenku etylenu i tlenku propylenu; oraz

c) blokowe lub statystyczne kopolimery tlenku etylenu i tlenku propylenu na bazie alifatycznych alkoholi, zawierające 4 do 18 atomów węgla.

Te stałe kompozycje mogą obejmować mocznik oraz inne nawozy sztuczne, takie jak fosforan diamonu; środki zakwaszające, takie jak anionowe estry fosforanowe o wzorze ROP(O)(OH)₂, w którym R oznacza alkil, alkiloaryl, alkoksylowany alkil lub alkoksylowany alkiloaryl; i/lub środki zlepiające, takie jak kwasy tłuszczowe, estry kwasu tłuszczowego lub alkoksylowane żywice nowolakowe.

W pewnym rozwiązaniu, środek wspomagający zawiera mocznik i kompozycja jest eutektyczna. Związki addycyjne można utworzyć przez zmieszanie i ogrzewanie kompozycji zawierającej mocznik z wytworzeniem jednorodnej stopionej cieczy i następnie oziębienie adduktu do stałego, łatwo płynącego proszku. W tym rozwiązaniu, ciało stałe nie zawierające płynących środków wspomagających, może być wprowadzane do kompozycji przed wytworzeniem stopionej lub suchej mieszaniny z glifosatowym składnikiem kompozycji.

Kompozycję można także przygotować w postaci rozpuszczalnych w wodzie lub zdyspergowanych granulatów przez nakładanie środka powierzchniowo czynnego korzystnie metodą natrysku do mieszalnika zawierającego stałą płynącą mieszaninę zawierającą mieszane sole glifosatu i ewentualnie inne dodatki, takie jak nawozy sztuczne, wypełniacze lub podobne oraz utworzenie granulatów przez wytłaczanie, granulowanie krążnikowe lub stosując inną odpowiednią metodę.

Najkorzystniej, w układach ze stałym środkiem wspomagającym stosuje się niejonowe środki powierzchniowo czynne. Mogą one być cieczami lub woskowatymi ciałami stałymi.

Ponadto można stosować adsorbenty, takie jak glinki lub krzemionki, lecz w tym przypadku m oże być pożądane unikanie takich nierozpuszczalnych dodatków, jeśli stosuje się sprzęt do opryskiwania. Linie opryskowe i dysze mogą bowiem ulegać zatykaniu lub też zużycie dysz może się zwiększać.

Odpowiednie stałe środki wspomagające do zastosowania w kompozycji glifosatu przedstawiono szczegółowo w opisie i przykładach kanadyjskiego opisu patentowego nr 2093377.

Kompozycję glifosatu można wytworzyć przez zmieszanie soli glifosatu, takich jak sole potasowe i izopropyloaminowe lub etanoloamoniowe albo obie te sole, w postaci stałej lub wodnego roztworu.

Alternatywnie jeden lub więcej kationów można wprowadzać przez połączenie zasady z glifos atem, w którym zasada zawiera jeden lub więcej kationów w wodnej zawiesinie glifosatu, korzystnie w formie kwasowej glifosatu.

Na przykład, sposób obejmuje utworzenie zawiesiny glifosatu, korzystnie w formie kwasowej glifosatu i dodanie oddzielnie lub w postaci mieszaniny zasady umożliwiającej wytworzenie kationu potasowego i monoetanoloamoniowego lub izopropyloamoniowego albo też obu tych kationów, po wprowadzeniu do zawiesiny. Zasada może np. zawierać wodorotlenek potasu i ewentualnie izoprop yloaminę lub monoetanoloaminę lub oba te związki.

Innym przykładem jest sposób wytwarzania stałej kompozycji glifosatu ob ejmujący utworzenie zawiesiny glifosatu; wymieszanie zawiesiny z wodorotlenkiem potasu i monoizopropropyloaminą lub monoetanoloaminą lub obu związkami, z wytworzeniem kompozycji zawierającej mieszane sole glifosatu.

Uzyskaną kompozycję mieszanych soli glifosatu można w wielu przypadkach wydzielać przez filtrację, np. z mieszaniny woda/alkohol. Mieszaninę taką można komponować z odpowiednimi środkami powierzchniowo czynnymi i ewentualnie innymi dodatkami, takimi jak mocznik, nawozy sztuczne, wypełniacze i siarczan amonu.

PL 223 759 B1

Sposób przygotowania kompozycji glifosatu obejmuje utworzenie mieszaniny soli glifosatu zawierającej co najmniej sole potasowe i co najmniej jedną sól etanoloamoniową i izopropyloamoniową glifosatu.

Sposób niszczenia chwastów obejmuje nakładanie na chwasty kompozycji glifosatu, jak to wcześniej opisano.

Kompozycje według wynalazku na ogół wykazują synergizm. Tak więc mieszane sole umożliwiają zazwyczaj osiąganie stopnia aktywności niszczenia chwastów, którego nie można oczekiwać stosując pojedynczą sól.

Preparaty mieszanej soli glifosatu według wynalazku mogą ponadto obejmować amfifilowe środki wspomagające znane w dziedzinie, np. środki wspomagające opisane uprzednio.

Wynalazek został opisany w odniesieniu do następujących przykładów.

Przykłady

Przykład 1

Wytwarzanie preparatów glifosatu z zastosowaniem nieamfifilowych kationów

1.1 Preparat CT (Preparat porównawczy)

Preparat CT składa się z następujących składników:

43,37 części glifosatu technicznego, zawierającego 85% glifosatu, 12% wody i 3% zanieczyszczeń; oraz

13.53 części izopropyloaminy;

i 11,06 części mieszanki glikolu polietylenowego 20 i aminy tłuszczowej, sprzedawanej przez firmę Huntsman Chemical z Melbourne, Australia; oraz

30.54 części wody.

Nieamfifilowe kationy w powyższym preparacie stanowią kationy IPA, przy czym stosunek m olowy kationów IPA do innych nieamfifilowych kationów wynosi 100:0.

1.2 Preparat 635

Preparat 635 składa się z następujących składników:

42,05 części glifosatu technicznego, obejmującego 85% glifosatu, 11,6% wody i 3,4% zanieczyszczeń;

i 4,99 części izopropyloaminy; oraz

7,91 części wodorotlenku potasu [90% wagowy];

i 9,53 części SURFONIC AGM 550, eteroaminowy środek powierzchniowo czynny sprzedawany przez firmę Huntsman z Australii; oraz

35.27 części wody

1.3 Preparat 625 (Preparat porównawczy)

Preparat 625 składa się z następujących składników:

43,17 części glifosatu technicznego, zawierającego 85% glifosatu, 12% wody i 3% zanieczyszczeń; i 13,57 części izopropyloaminy; oraz

9,79 części środka powierzchniowo czynnego TERWET 1215, wodnej mieszanki alkilopolisacharydu i alkoksylowanej alkiloeteropoliaminy sprzedawanej przez firmę Huntsman Corporation, Australia Pty Ltd;

i 32,77 części wody.

Nieamfifilowe kationy w preparacie stanowią kationy IPA, przy czym stosunek molowy kationów IPA do innych nieamfifilowych kationów wynosi 100:0.

1.4 Preparat 621

Preparat 621 składa się z następujących składników:

42.05 części glifosatu technicznego, zawierającego 85% glifosatu, 11,6% wody i 3,4% zanieczyszczeń;

i 4,99 części izopropyloaminy; oraz

7,91 części 90% wagowego wodorotlenku potasu;

i 9,53 części środka powierzchniowo czynnego TERWET 1215; oraz

36.27 części wody.

Nieamfifilowe kationy w powyższym preparacie stanowią kationy IPA i kationy K, przy czym względny stosunek molowy tych kationów wynosi 40:60.

PL 223 759 B1

1.5 Preparat 620

Preparat 620 składa się z następujących składników:

41,99 części glifosatu technicznego, zawierającego 85% glifosatu, 11,6% wody i 3,4% zanieczyszczeń;

i 7,47 części izopropyloaminy; oraz

5,26 części 90% wagowego wodorotlenku potasu;

i 9,52 części środka powierzchniowo czynnego TERWET 1215; oraz

35.6 części wody.

Nieamfifilowe kationy w powyższym preparacie stanowią kationy IPA i K, przy czym względny stosunek molowy tych kationów wynosi 60:40.

1.6 Preparat 627 (Preparat porównawczy)

Preparat 627 składa się z następujących składników:

42,15 części glifosatu technicznego, zawierającego 85% glifosatu, 11,6% wody i 3,4% zanieczyszczeń; i 12,94 części etanoloaminy; oraz

9.55 części środka powierzchniowo czynnego SURFONIC AGM 550; i 35,35 części wody.

Nieamfifilowe kationy w powyższym preparacie stanowią kationy MEA, przy czym względny stosunek molowy tych kationów do innych nieamfifilowych kationów wynosi 100:0.

1.7 Preparat 629

Preparat 629 składa się z następujących składników:

47.77 części glifosatu technicznego, zawierającego 85% glifosatu, 11,6% wody i 3,4% zanieczyszczeń;

i 13,2 części etanoloaminy; oraz

1,50 części 90% wagowego wodorotlenku potasu;

i 7,96 części środka powierzchniowo czynnego TERWET 1215; oraz

29,57 części wody.

Nieamfifilowe kationy w powyższych preparatach stanowią kationy MEA i kationy K, przy czym względny stosunek molowy tych kationów wynosi 90:10.

1.8 Preparat 641

Preparat 641 składa się z następujących składników:

47,6 części glifosatu technicznego, zawierającego 85% glifosatu, 11,6% wody,

3,4% zanieczyszczeń;

i 7,33 części izopropyloaminy; oraz

5,65 części etanoloaminy (EA);

i 1,19 części 90% wagowego wodorotlenku potasu; oraz

7,93 części środka powierzchniowo czynnego SURFONIC AGM 550 (SURFONIC EA); i 28,71 części wody.

1.9 Preparat 642

Preparat 642 składa się z następujących składników:

47,6 części glifosatu technicznego, zawierającego 85% glifosatu, 11,6% wody,

3,4% zanieczyszczeń;

i 7,33 części izopropyloaminy; oraz

5.55 części etanoloaminy(EA);

i 1,19 części 90% wagowego wodorotlenku potasu; oraz

7,93 części środka powierzchniowo czynnego TERWET 1215; i 28,71 części wody.

Nieamfifilowe kationy w powyższych preparatach stanowią kationy K, EA, IPA, przy czym względne stosunki molowe tych kationów wynoszą 8:40:52.

1.10 Preparat 521 (Preparat porównawczy)

Preparat 521 składa się z następujących składników:

32.78 części glifosatu technicznego, zawierającego8 5% glifosatu, 3% zanieczyszczeń i 12% wody;

i 10,22 części izopropyloaminy; oraz

10,13 części środka powierzchniowo czynnego TERWET 1215; i 45,73 części wody.

PL 223 759 B1

Nieamfifilowe kationy w powyższych preparatach stanowią kationy IPA, przy czym stosunek molowy kationów IPA do innych nieamfifilowych kationów wynosi 100:0.

P r z y k ł a d 2

1.11 Stały preparat

Stały preparat można wytworzyć przez zmieszanie zawiesiny technicznego glifosatu z wodorotlenkiem potasu, etanoloaminą i izopropyloaminą w stosunku molowym 8:40:52.

Uzyskany produkt odsączono i osuszono.

a) Preparat mieszanej soli można dodawać do stałego środka wspomagającego zawierającego wagowo polioksyetylenowany (12), alkohol tridecylowy 50%, mocznik 48,0%, woda 2%.

Składniki można stopić w temperaturze około 120°C i wymieszać uzyskując stopioną ciecz, którą można natryskiwać do kolumny chłodniczej lub wytłaczać z wytworzeniem bryłek lub granulatów.

b) Ziarnistą kompozycję można także wytwarzać przez nakładanie roztworu środka powierzchniowo czynnego na zdolny do płynięcia proszek zawierający mieszane sole glifosatu i wytłaczanie kompozycji z wytworzeniem peletek, a następnie osuszenie peletek z uzyskaniem granulek o zawartości wody poniżej 15% wagowych.

P r z y k ł a d 3

Wyniki bioefektywności dla preparatów 621 i 625 opisanych w Przykładzie 1.

Rośliny

Nasiona (3/doniczkę) jednorocznej życicy (Lolium rigidum) zasiano na głębokości 5 mm w doniczkach o średnicy 10 cm, wypełnionych mieszanką do sadzenia (AS 3743), zawierającą makro i mikro składniki odżywcze w celu zapewnienia optymalnego wzrostu. Po tygodniu od wzejścia, siewki przerzedzono, w celu ujednolicenia wymiaru, do jednej siewki na donicę. Rośliny hodowano w szklarni o kontrolowanej temperaturze (14°C - 25°C) przez 16 dni, a następnie na wolnym powietrzu przez 4 dni przed zastosowaniem oprysku, w celu symulowania warunków polowych (stadium 3,5 do 4 liści). Po zastosowaniu herbicydów, doniczki umieszczono w szklarni jeszcze na 15 dni, przed oszacowaniem świeżej masy roślin.

Zastosowanie herbicydu

Preparaty herbicydowe nakładano stosując zamknięty laboratoryjny opryskiwacz ruchomy zaopatrzony w trzy, co 110°, płaskie dysze opryskowe (Spraying Systems Tee Jet 11001) oddalone o 50 cm wzdłuż wysięgnika. Wysięgnik opryskowy poruszał się wzdłuż ustalonego odcinka toru z szybkością 6 km/h, rozpylając wodę o objętości 64 l/ha pod ciśnieniem 200 kPa. Dla każdej dawki nakładania przeprowadzono osiem analogicznych zabiegów. Nakładano w dawkach 35, 70 i 140 g/ha. Wyniki (w gramach/roślinę) uśredniono dla wszystkich stosowanych dawek.

Stosując powyższy protokół przeprowadzono dwie próby

Wyniki Próby 2.1

Preparat	Stosunek molowy IPA:K	Średnia świeża masa gramy/roślinę
Bez oprysku	-	0,798
CT	100:0	0,332
635	40:60	0,214

Wyniki Próby 2.2

Preparat	IPA:K	Średnia świeża masa gramy/roślinę
Bez oprysku	-	0,693
CT	100:0	0,469
625	100:0	0,419
621	40:60	0,362

PL 223 759 B1

P r z y k ł a d 4

Wyniki bioefektywności dla preparatu 642

Protokół eksperymentalny był taki, jak opisano w Przykładzie 2.

	Stosunek molowy IPA:MEA:K	Średnia świeża masa g/roślina
Bez oprysku	-	0,80
CT*	100:0:0	0,33
641	52:40:8	0,276
642	52:40:8	0,227

CT*: glifosat IPA z firmy Monsanto

P r z y k ł a d 5.1

Roztwory do oprysku wytworzono przez połączenie bazowych wodnych roztworów soli glifosatu (wszystkie przy 450 g/l równoważnika formy kwasowej glifosatu) w proporcjach przedstawionych w Tabeli 5.11, a następnie dodanie uzyskanego roztworu do wody razem z TERWET 1215 (środkiem powierzchniowo czynnym, sprzedawanym przez firmę Huntsman z Australii, zawierającym wodną mieszankę alkilopolisacharydów i alkoksylowanych alkiloeteropoliamin), w celu nakładania preparatu zawierającego 450 g/l równoważnika formy kwasowej glifosatu i 120 g/l TERWET 1215 na test owane rośliny, zarówno w dawce 70 g/ha równoważnika formy kwasowej glifosatu, jak i równoważnika 140 g/ha formy kwasowej glifosatu w wodzie w ilości 64 l/ha.

Nasiona (3/doniczkę) jednorocznej życicy (Lolium rigidum) zasiano na głębokości 5 mm w doniczkach o średnicy 10 cm wypełnionych mieszanką do sadzenia. Po tygodniu od wzejścia, siewki przerzedzono, w celu ujednolicenia wymiaru, do jednej lub dwóch siewek na doniczkę. W celu zbadania efektywności, rośliny hodowano w szklarni o kontrolowanej temperaturze 14-25°C przez 160 dni, a następnie na wolnym powietrzu przez 4 dni przed zastosowaniem oprysku, w celu symulowania warunków polowych (stadium 3-4 liści).

Preparaty herbicydowe nakładano w dawce 64 litrów/ha stosując zamknięty laboratoryjny opryskiwacz ruchomy zaopatrzony w trzy, co 110°, płaskie dysze opryskowe (TeeJet 11001; 200 kPa). Po nałożeniu mieszanki, doniczki umieszczono w szklarni jeszcze na 15 dni przed oszacowaniem świeżej masy roślin. Zabiegi oprysku przeprowadzono osiem razy.

Obliczono średnią świeżą masę dla każdego zabiegu oprysku. Dla każdej mieszaniny soli danego zabiegu obliczono przewidywaną świeżą masę na podstawie średniej ważonej ze średniej wartości świeżej masy dla pojedynczej soli. Zabiegi, dla których zaobserwowano mniejsze świeże masy mieszanych soli niż odpowiednie wartości przewidywane, obliczone na podstawie średniej ważonej, uważa się za wykazujące efekt synergistyczny. Efekt synergizmu obliczono następująco: Efekt synergizmu = 100% razy (przewidywalna świeża masa minus faktyczna świeża masa) podzielone przez faktyczną świeżą masę. Zabiegi, dla których zaobserwowano większą świeżą masę dla mieszanej soli niż odpowiednie wartości przewidywane, obliczone na podstawie średniej ważonej, uważa się za wykazujące efekt antagonistyczny.

T a b e l a 5.11 ARG

	Monoizo- propylo- amina	Mono- etanoloamina	Potas	Świeża masa, g	Wartość przewidywana	Efekt synergizmu
Dawka 70	Dawka 140	Dawka 70	Dawka 140	70	140
1	2	3	4	5	6	7	8	9	10
1	1	0	0	0,394375	0,381	-	-	-	-
2	0	1	0	0,342375	0,279	-	-	-	-
3	0	0	1	0,35475	0,286	-	-	-	-
12	1/2	1/2	0	0,368875	0,31525	0,368375	0,33	-0,14	4,68
13	1/2	0	1/2	0,2975	0,239125	0,374563	0,3335	25,90	39,47
23	0	1/2	1/2	0,349625	0,179875	0,348563	0,2825	-0,30	57,05

PL 223 759 B1 cd. tabeli 5.11

1	2	3	4	5	6	7	8	9	10
123	1/3	1/3	1/3	0,35	0,18925	0,363833	0,315333	3,95	66,62
1123	2/3	1/6	1/6	0,2965	0,179625	0,379104	0,359625	27,86	100,21
1223	1/6	2/3	1/6	0,3225	0,21475	0,353104	0,297167	9,49	38,38
1233	1/6	1/6	2/3	0,351	0,219375	0,359292	0,300667	2,36	37,06

P r z y k ł a d y 5.2

Roztwory do oprysku wytworzono przez połączenie bazowych wodnych roztworów soli glifosatu (wszystkie przy 450 g/l równoważnika formy kwasowej glifosatu) w proporcjach przedstawionych w Tabeli 5.11, a następnie dodanie uzyskanego roztworu do wody razem z TERWET 1215 (środkiem powierzchniowo czynnym, sprzedawanym przez firmę Huntsman z Australii, zawierającym wodną mieszankę alkilopolisacharydów i alkoksylowanych alkiloeteropoliamin), w celu nakładania preparatu zawierającego 450 g/l równoważnika formy kwasowej glifosatu i 120 g/l TERWET 1215 na testowane rośliny, zarówno w dawce 70 g/ha równoważnika formy kwasowej glifosatu, jak i 140 g/ha formy kwasowej glifosatu w wodzie w ilości 64 l/ha.

Nasiona owsa (3/doniczkę) zasiano na głębokości 5 mm w doniczkach o średnicy 10 cm wypełnionych mieszanką do sadzenia. Po tygodniu od wzejścia, siewk i przerzedzono, w celu ujednolicenia wymiaru, do jednej lub dwóch siewek na doniczkę. W celu zbadania efektywności, rośliny hodowano w szklarni o kontrolowanej temperaturze 14-25°C przez 16 dni, a następnie na wolnym powietrzu przez 4 dni przed zastosowaniem oprysku, w celu stymulowania warunków polowych (stadium 3-4 liści).

Obliczono średnią świeżą masę dla każdego zabiegu oprysku. Dla każdej mieszaniny soli danego zabiegu przewidywaną świeżą masę obliczono na podstawie średniej ważonej ze średniej wartości świeżej masy pojedynczej soli. Zabiegi, dla których zaobserwowano mniejsze świeże masy mieszanych soli niż odpowiednie wartości przewidywane, obliczone na podstawie średniej ważonej, uważa się za wykazujące efekt synergistyczny. Efekt synergizmu obliczono według Przykładu 5.1. Zabiegi, dla których zaobserwowano większą świeżą masę dla mieszanej soli niż odpowiednie wartości przewidywane, obliczone na podstawie średniej ważonej, uważa się za wykazujące efekt antagonistyczny.

T a b e l a 5.21

	Mono- izo- propylo- amina	Mono- etanolo- amina	Po- tas	70	140	Przewidy- wana 70	Przewidy- wana 140	Efekt synergizmu
70	140
1	1	0	0	2,2706	1,073143	-	-	-	-
2	0	1	0	2,1767	0,862	-	-	-	-
3	0	0	1	1,6451	0,887571	-	-	-	-
12	¹/₂	¹/₂	0	1,6547	1,334286	2,223643	0,967571	34,38	-27,48
13	¹/₂	0	¹/2	1,6643	0,972143	1,957857	0,980357	17,64	0,84
23	0	¹/₂	¹/₂	1,2657	0,964571	1,910929	0,874786	50,98	-9,31
123	¹/3	¹/3	¹/3	1,4326	0,914	2,03081	0,940905	41,76	2,94
1123	²/3	¹/6	¹/6	1,2739	0,501	2,15069	1,133286	68,83	126,20
1223	¹/6	²/3	¹/6	1,704	0,710143	2,103762	0,901452	23,46	26,94
1233	¹/6	¹/6	²/3	1,0311	0,686571	1,837976	0,914238	78,25	33,16

PL 223 759 B1

P r z y k ł a d 5.3

Nasiona rzepaku (3/doniczkę) zasiano na głębokości 5 mm w doniczkach o średnicy 10 cm wypełnionych mieszanką do sadzenia. Po tygodniu od wzejścia, siewki przerzedzono, w celu ujedn olicenia wymiaru, do jednej lub dwóch siewek na doniczkę. W celu zbadania efektywności, rośliny hodowano w szklarni o kontrolowanej temperaturze 14-25°C przez 16 dni, a następnie na wolnym powietrzu przez 4 dni przed zastosowaniem oprysku, w celu stymulowania warunków polowych (stadium 3-4 liści).

T a b e l a 5.31 Rzepak

	Mono- izopropy- loamina	Mono- etanolo- amina	Potas	Dawka 70	Dawka 140	Dawka przewidywana 70	Dawka przewidywana 140	Efekt synergizmu
70	140
1	1	0	0	3,3845	1,730125	-	-	-	-
2	0	1	0	2,9405	1,286	-	-	-	-
3	0	0	1	1,993875	0,9455	-	-	-	-
12	¹/2	¹/2	0	4,129125	1,890125	3,1625	1,508063	23,41	20,21
13	¹/2	0	¹/2	2,672875	1,286625	2,689188	1,337813	0,61	3,98
23	0	¹/2	¹/2	1,941	0,897625	2,467188	1,11575	27,11	24,30
123	¹/3	¹/3	¹/3	1,792286	1,005125	2,772958	1,320542	54,72	31,38
1123	²/3	¹/6	¹/6	1,66075	1,1905	3,078729	1,700063	85,38	42,80
1223	¹/6	²/3	¹/6	3,398375	0,9765	2,856729	1,303271	15,94	33,46
1233	¹/6	¹/6	²/3	1,715375	1,05925	2,383417	1,133021	38,94	6,96

Dane z tabel 5.11, 5.21 i 5.31 są zebrane i ujednolicone w poniższej tabeli efektu synergizmu. Wszystkie wyniki dotyczące efektu synergizmu wynoszące poniżej 10% przypisano jako zero w celu uwypuklenia istotnych wyników.

PL 223 759 B1

Znacznik preparatu	Życica ARG70	Życica ARG140	Owies 70	Owies 140	Rzepak 70	Rzepak 140
1	-	-	-	-	-	-
2	-	-	-	-	-	-
3	-	-	-	--	-	-
12	0	0	34	-27	-23	-20
13	26	39	18	0	0	0
23	0	57	51	0	27	24
123	0	67	42	0	54	31
1123	28	100	69	127	85	42
1123	0	38	23	27	-16	33
1233	0	37	78	33	39	0

P r z y k ł a d 6.1

Roztwory do oprysku wytworzono przez połączenie bazowych wodnych roztworów soli glifosatu (wszystkie przy 450 g/l równoważnika formy kwasowej glifosatu) w proporcjach przedstawionych w Tabeli 6.11, a następnie dodanie uzyskanego roztworu do wody razem z TERWET G3780A (etoksylowanym środkiem powierzchniowo czynnym aminy tłuszczowej, sprzedawanym przez firmę Huntsman z Australii), w celu nakładania preparatu zawierającego 450 g/l równoważnika formy kwasowej glifosatu i 120 g/l TERWET G3780A na testowane rośliny, zarówno w dawce 70 g/ha równoważnika formy kwasowej glifosatu, jak i 140 g/ha formy kwasowej glifosatu w wodzie w ilości 64 l/ha.

Opisane powyżej roztwory do oprysku nakładano na nasiona rzepaku (Brassica napus) (3/doniczkę) zasiane na głębokości 3 mm (pokryte przemytym piaskiem rzecznym) w doniczkach o średnicy 10 cm wypełnionych mieszanką do sadzenia. Po tygodniu od wzejścia, siewki przerzedzono, w celu ujednolicenia wymiaru, do jednej lub dwóch siewek na doniczkę. W celu zbadania efektywności rośliny hodowano w szklarni o kontrolowanej temperaturze 14-25°C przez 16 dni, a następnie na wolnym powietrzu przez 4 dni przed zastosowaniem oprysku, w celu stymulowania warunków polowych (stadium 2-3 liści).

Preparaty herbicydowe nakładano w dawce 64 litrów/ha stosując zamknięty laboratoryjny opryskiwacz ruchomy zaopatrzony w trzy, co 110°, płaskie dysze opryskowe (TeeJet 11001; 200 kPa). Po nałożeniu mieszanki, doniczki umieszczono w szklarni na dodatkowe 14 dni przed oszacowaniem świeżej masy roślin. Zabiegi oprysku przeprowadzono osiem razy.

T a b e l a 6.11

Wyniki i dane analizy dla Przykładu 6.1 na rzepaku (Brassica napus)

Skład soli	Zaobserwowana świeża masa, g	Przewidywana świeża masa, g	Efekt synergizmu
Mono- izopropylo- amina	Mono- etanolo- amina	Potas	70 g/ha	140 g/ha	70 g/ha	140 g/ha	70 g/ha	140 g/ha
1	2	3	4	5	6	7	8	9
1	-	-	3,23	0,12	-	-	-	-
-	1	-	1,71	0,44	-	-	-	-

PL 223 759 B1 cd. tabeli 6.11

1	2	3	4	5	6	7	8	9
-	-	1	0,91	0,36	-	-	-	-
¹/2	-	¹/2	1,24	0,14	2,07	0,51	66,56	37,21
²/3	¹/6	¹/6	0,77	0,18	2,59	0,44	236,46	20,30

P r z y k ł a d 7.1

Roztwory do oprysku wytworzono przez połączenie bazowych wodnych roztworów (wszystkie przy 360 g/l równoważnika formy kwasowej glifosatu) w proporcjach przedstawionych w Tabeli 7.11, a następnie dodanie uzyskanego roztworu do wody razem z SURFONIC AGM 550, w celu nakładania preparatu zawierającego 360 g/l równoważnika formy kwasowej glifosatu i 120 g/l SURFONIC AGM 550 na testowane rośliny zarówno dla 70 g/ha, jak i/lub 140 g/ha równoważnika formy kwasowej glifosatu w wodzie w ilości 64 l/ha.

Preparat 360 STD przygotowano stosując sól glifosatu MIPA dla 360 g/l równoważnika kwasu, a następnie dodanie uzyskanego roztworu do wody razem z etoksylowaną aminą tłuszczową w celu zastosowania preparatu zawierającego 360 g/l równoważnika formy kwasowej glifosatu i 120 g/l oksyetylenowanej aminy tłuszczowej na testowane rośliny, zarówno w dawce 70 g/ha, jak i/lub 140 g/ha równoważnika formy kwasowej glifosatu w wodzie w ilości 64 l/ha.

Wyniki bioefektywności po 14 dniach od nakładania zebrano w tabeli 7.11.

T a b e l a 7.11

MIPA	MEA	Potas	ARG	Owies	Rzepak
			70 g/ha	140 g/ha	70 g/ha	140 g/ha	70 g/ha	140 g/ha
100	0	0	0,13	0,07	0, 63	0,4	0,8	0,6
0	0	100	0,1	0,03	0,5	-	0,7	0,55
17	17	67	0,08	0,05	0,4	-	-	-
62,5	12,5	12,5	0,10	0,035	-	-	-	-
50	12,5	37,5	0,08	0,05	0,5	-	-	-
50	0	50	0,07	0,04	0,42	-	-	-
50	25	25	-	0,045	-	-	-	-
25	50	25	-	0,03	-	-	-	-
62	25	12,5	-	-	0,5	-	-	0,5
17	67	17	-	-	0,35	-	-	-
25	25	50	-	-	0,5	-	-	0,5
67	17	17	-	-	-	-	-	0,45
50	37	12,5	-	-	-	-	-	-
100*	0	0	0,25	0,1	1,5	-	1,5	0,85

* Preparat 360 STD

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Kompozycja glifosatu, znamienna tym, że zawiera od 360 do 600 g/l w przeliczeniu na formę kwasową glifosatu mieszaniny soli glifosatu zawierającą sól potasową glifosatu i sól izopropyloam oniową glifosatu, oraz wodę, przy czym stosunek molowy kationów izopropyloamoniowych do kationów potasowych wynosi od 30:1 do 1:10, przy czym kompozycja jest w postaci ciekłego roztworu.
2. Kompozycja glifosatu według zastrz. 1, znamienna tym, że dodatkowo zawiera sól glifosatu z kationami monoetanoloamoniowymi.

PL 223 759 B1
3. Kompozycja glifosatu według zastrz. 1, znamienna tym, że ponadto zawiera jeden lub więcej kationów wybranych z grupy obejmującej kationy amonowe, kationy sodowe, kationy trimetylosu lfoniowe i ich mieszaniny.
4. Kompozycja glifosatu według zastrz. 1, znamienna tym, że stosunek molowy kationów izopropyloamoniowych do kationów potasowych mieści się w zakresie od 15:1 do 1:2.
5. Kompozycja glifosatu według zastrz. 1, znamienna tym, że dodatkowo zawiera kationy monoetanoloamoniowe, przy czym stosunek molowy kationów monoetanoloamoniowych do kationów potasowych mieści się w zakresie od 30:1 do 1:10.
6. Kompozycja glifosatu według zastrz. 1, znamienna tym, że stosunek molowy kationów monoetanoloamoniowych do kationów potasowych mieści się w zakresie od 15:1 do 1:2.
7. Kompozycja glifosatu według zastrz. 2, znamienna tym, że zawiera kationy potasowe, kationy monoetanoloamoniowe i kationy izopropyloamoniowe i stosunek molowy kationów izopropyloamoniowych do kationów potasowych wynosi od 30:1 do 1:10, a stosunek molowy kationów monoet anoloamoniowych do kationów potasowych wynosi od 30:1 do 1:10.
8. Kompozycja glifosatu według zastrz. 2, znamienna tym, że zawiera kationy potasowe, kationy monoetanoloamoniowe i kationy izopropyloamoniowe, przy czym stosunek molowy kationów izopropyloamoniowych do kationów potasowych wynosi od 10:1 do 1:5, a stosunek molowy kationów monoetanoloamoniowych do kationów potasowych wynosi od 10:1 do 1:5.
9. Kompozycja glifosatu według zastrz. 2, znamienna tym, że zawiera kationy potasowe, kationy monoetanoloamoniowe i kationy izopropyloamoniowe, przy czym stosunek liczby moli kationów izopropyloamoniowych do sumy (a) liczby moli kationów potasowych i (b) liczby moli kationów izopropyloamoniowych oraz (c) liczby moli kationów monoetanoloamoniowych wynosi od 50:100 do 95:100.
10. Kompozycja glifosatu według zastrz. 9, znamienna tym, że stosunek molowy kationów monoetanoloamoniowych do kationów potasowych wynosi od 1:2 do 7:1.
11. Kompozycja glifosatu według zastrz. 1, znamienna tym, że liczba moli kationów potasowych w kompozycji wynosi od 3 do 50% w przeliczeniu na liczbę moli glifosatu określonego, jako forma kwasowa glifosatu.
12. Kompozycja glifosatu według zastrz. 1, znamienna tym, że ponadto zawiera środek powierzchniowo czynny.
13. Kompozycja glifosatu według zastrz. 12, znamienna tym, że środek powierzchniowo czynny stanowi jeden lub więcej środków powierzchniowo czynnych wybranych z grupy obejmującej:

środek powierzchniowo czynny eteroaminowy o wzorze (a) w którym R1 oznacza prosty lub rozgałęziony łańcuch C6-C22 alkilowy, arylowy lub alkiloarylowy, m oznacza średnią liczbę od 1 do 10, R2 w każdej z grup m (O-R2) oznacza niezależnie C2-C4 alkilen, grupy R3 oznaczają niezależnie C2-C4 alkilen, oraz x i y oznaczają średnie liczby dobrane tak, aby suma x + y mieściła się w zakresie od 2 do 60;

lub (b) (R₃-O)_x—H

R_x-{O—R₂) m—^N-^4 A (R₃-O)_y—H w którym R1 oznacza prosty lub rozgałęziony łańcuch C6-C22 alkilowy, arylowy lub alkiloarylowy, m oznacza średnią liczbę od 1 do 10, R2 w każdej z grup m (O-R2) oznacza niezależnie C2-C4 alkilen, grupy R₃ oznaczają niezależnie C₂-C₄ alkilen, R₄ oznacza alkil, x i y oznaczają średnie liczby tak, aby suma x + y mieściła się w zakresie od 0 do 60 i A^- oznacza anion dopuszczalny w rolnictwie;

PL 223 759 B1 lub (c) (R₃—0)χ—Η Rl (Ο—R₂) m—N—>0 (R₃-0) y—H w którym R1 oznacza prosty lub rozgałęziony łańcuch C6-C22 alkilowy, arylowy lub alkiloarylowy, m oznacza średnią liczbę od 1 do 10, R2 w każdej z grup m (O-R2) oznacza niezależnie C2-C4 alkilen, grupy R3 oznaczają niezależnie C2-C4 alkilen oraz x i y oznaczają średnie liczby dobrane tak, aby suma x + y mieściła się w zakresie od 2 do 60.