PL222287B1 - Zespół mocowania rynny, zwłaszcza dla budynku z dachem bezokapowym - Google Patents

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 222287 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 398999 ⁽⁵¹) ^IntCL

E04D 13/072 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 27.04.2012 (54) Zespół mocowania rynny, zwłaszcza dla budynku z dachem bezokapowym

(43) Zgłoszenie ogłoszono: 28.10.2013 BUP 22/13	(73) Uprawniony z patentu: GPM SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ SPÓŁKA KOMANDYTOWA, Balice, PL
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 29.07.2016 WUP 07/16	(72) Twórca(y) wynalazku: SZCZEPAN BURYŁO, Kraków, PL

PL 222 287 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zespół mocowania rynny stosowany w systemie odwadniania dachu, balkonu lub tarasu budynku, z rynną której przednia krawędź wystaje przed płaszczyznę elewacyjną, zwłaszcza dla budynku z dachem bezokapowym.

Znane zespoły mocowania rynny zawierają hakowe uchwyty o ceowym, skierowanym ramionami na zewnątrz przekroju poprzecznym, które obejmują rynnę środnikiem. W budynkach z dachem bezokapowym, przy którym układ odwadniający rynien i rur spustowych często zabudowywany jest wewnątrz warstwy izolacji cieplnej, rynny osłaniane są maskownicą zawieszoną na przedniej krawędzi rynny i przesłaniającą je zasadniczo w płaszczyźnie elewacji ściany czołowej. Jedno z takich rozwiązań dla warunków konstrukcyjnych równoważnych z występującymi przy bezokapowym dachu przedstawione jest w niemieckim opisie zgłoszenia wynalazku DE29714562U w przykładzie wykonania pokazanym na fig. 3. Zespół odwodnienia płyty balkonu lub tarasu zawiera blachę okapową, uchwyty rynny połączone z powierzchnią czołową płyty lub ściany zewnętrznej budynku, rynnę o prostokątno-skrzynkowym przekroju poprzecznym oraz zamocowaną na jej zewnętrznym ramieniu maskownicę. Rozwiązanie wykorzystuje elementy z aluminiowych profili kształtowych, jest technologicznie złożone. Uchwyty hakowe rynny w najpowszechniej stosowanym wykonaniu, przykładowo według rozwiązania wzoru użytkowego PL 64347, mają ceowy, skierowanym ramionami na zewnątrz przekrój poprzeczny obejmujący rynnę środnikiem. Na odcinku tylnym, przylegającym do elementu utwierdzenia, ramiona mają wywinięte na zewnątrz półki z otworami mocującymi. Położenie rynny ustalone jest między językiem zagiętym do wewnątrz od ścianki tylnej środnika i odgiętym łukowo zakończeniem przednim uchwytu, przylegającym do łukowej krawędzi przedniej rynny.

Zespół mocowania rynny według niniejszego wynalazku podobnie jak w powyżej opisanym ma hakowy uchwyt o ceowym, skierowanym ramionami na zewnątrz przekroju poprzecznym, który środnikiem ustala położenie rynny między językiem zagiętym do wewnątrz od ścianki tylnej środnika i odgiętą łukowo na zewnątrz krawędzią przednią. Maskownica zawieszona jest na łukowej krawędzi przedniej rynny. Istota rozwiązania polega na tym, że uchwyt na dolnych krawędziach ramion, w str efie za dolnym zagięciem przednim ma rowki zaczepowe, skierowane osią pod kątem ostrym do tyłu w dół, natomiast maskownica ma ściankę przednią o wysokości większej od wysokości uchwytu oraz ściankę skośną, odgiętą od dolnej krawędzi w kierunku pod uchwyt do góry. Ścianka skośna zakończona jest zaczepem, który przy sprężystym odkształceniu wprowadzony jest w rowki zaczepowe.

Korzystnym jest, gdy ścianka skośna maskownicy jest w strefie środkowej wzdłużnie zagięta tworząc w przekroju poprzecznym kształt linii łamanej, której odcinek tylny jest prostopadły do ścianki przedniej maskownicy w położeniu zamocowania zaczepu.

Również korzystnym jest wykonanie uchwytu z językiem tylnym w postaci paska blachy połączonej zgrzeiną do tylnej powierzchni na końcu środnika.

Rozwiązanie zapewnia prosty montaż maskownicy, która zatrzaskiem sprężystym mocowana jest do uchwytu, a jednocześnie nadaje strefie orynnowania korzystną architektonicznie estetykę.

Rozwiązanie zespołu według wynalazku przybliżone jest opisem przykładowych wykonań pok azanych na rysunku, którego fig. 1 przedstawia przekrój poprzeczny zespołu mocowania rynny o prostokątno-skrzynkowym profilu, fig. 2 i fig. 3 - kolejno perspektywiczne widoki maskownicy i uchwytu, fig. 4 - przekrój poprzeczny zespołu mocującego rynnę o profilu półkolistym, natomiast na następnych fig. 5 i 6 pokazany jest przekrój poprzeczny i maskownica innego zespołu mocowania rynny, stosow anego w warunkach dachu bezokapowego z rynną której przednia, łukowa krawędź usytuowana jest powyżej i za górną krawędzią warstwy elewacyjnej.

Przykładowe wykonanie zespołu pokazanego na fig. 1, 2 i 3 przystosowane jest do warunków budynku z dachem bezokapowym i ścianą zewnętrzną pokrytą warstwą ocieplenia 10 oraz warstwą elewacyjną 9 tynku - o łącznej grubości większej od szerokości rynny R. Woda opadowa ścieka z dachu do rynny R przez nie uwidocznioną na rysunku blachę okapową. Położenie rynny R, o profilu prostokątno-skrzynkowym, ustalone jest uchwytami U, zamocowanymi do drewnianej listwy poddachowej lub wykonanej z tworzywa sztucznego o właściwościach umożliwiających utwierdzenie uchwytu U wkrętami przez otwory w półkach mocujących 7. Uchwyt U ma kształt haka o wymiarach wyznaczonych profilem rynny R, i stanowi kształtkę wytłoczoną z blachy stalowej w przekroju ceowym, ramionami skierowaną na zewnątrz a środnikiem przylegającą do rynny R. Rynna R ustalona jest w uchwycie U między językiem tylnym 1 w postaci paska blachy połączonej zgrzeiną do tylnej p owierzchni na końcu środnika. Język tylny 1 doginany jest ręcznie do tylnej krawędzi rynny R po jej

PL 222 287 B1 montażowym ułożeniu w uchwycie U i oparciu łukowej krawędzi przedniej na zakończeniu przednim 2 uchwytu U. Uchwyt U na dolnych krawędziach ramion środnika, w strefie za dolnym zagięciem przednim ma rowki zaczepowe 3, skierowane osią pod kątem ostrym α do tyłu w dół. Maskownica M zawieszona jest na łukowej krawędzi przedniej rynny R i ma ściankę przednią 4 o wysokości H większej od wysokości h uchwytu U oraz ściankę skośną 5 odgiętą od dolnej krawędzi w kierunku pod uchwyt U do góry i zakończoną zaczepem 6. Ścianka skośna 5 jest w strefie środkowej wzdłużnie zagięta tworząc w przekroju poprzecznym kształt linii łamanej, której odcinek tylny w położeniu zamocowania zaczepu 6 jest prostopadły do ścianki przedniej 4 maskownicy M. Po zawieszeniu maskownicy M na zakończeniu przednim 2, montażysta naciskając na dolny koniec ścianki przedniej 4 powoduje się sprężyste odkształcenie uchwytu U i wprowadzenie w rowki zaczepowe 3 zaczepu 6 maskownicy M. Na łukowo odgiętych na zewnątrz zakończeniach przednich 2 uchwytów U wykonane są otwory 8, przez które - w końcowej czynności montażu - maskownica M i rynna R mocowane są nitami rurkowymi.

Rozwiązanie zespołu mocującego pokazanego na fig. 1,2 i 3 może być stosowane także w warunkach dachu okapowego, rynny o profilu półkolistym oraz zamocowania uchwytów U bezpośrednio do elementu tworzącego płaszczyznę elewacyjną budynku - co przykładowo obrazuje fig. 4 rysunku.

Przykład zespołu mocowania rynny przedstawiony na fig. 5 różni się od powyżej opisanych warunkami zabudowy. Rynna R usytuowana jest powyżej i za górną krawędzią warstwy elewacyjnej 9. Maskownica M pokazana na fig. 6 ma w przekroju poprzecznym kształt wyznaczony przez ściankę przednią 4 połączoną z górnym, łukowym obrzeżem i zakończoną narożem 11. Ścianka skośna 5 odgięta jest w narożu 11 w stronę warstwy elewacyjnej 9 i zakończona jest odcinkiem podporowym 12 z wywiniętą na zewnątrz krawędzią kapinosa. Maskownica M i rynna R mocowane są montażowo nitami rurkowymi 8 do przednich zakończeń 2 uchwytów U.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zespół mocowania rynny, zwłaszcza dla budynku z dachem bezokapowym, w którym hakowy uchwyt o ceowym, skierowanym ramionami na zewnątrz przekroju poprzecznym obejmuje rynnę środnikiem oraz ustala położenie rynny między językiem tylnym zagiętym do wewnątrz od ścianki tylnej środnika i odgiętym łukowo zakończeniem przednim uchwytu, natomiast maskownica zawieszona na łukowej krawędzi przedniej rynny ma ściankę przednią w widoku czołowym wzdłużnie przesłaniającą rynnę, znamienny tym, że uchwyt (U) na dolnych krawędziach ramion środnika, w strefie za dolnym zagięciem przednim ma rowki zaczepowe (3), skierowane osią pod kątem ostrym (α) do tyłu w dół, a maskownica (M) ma ściankę przednią (4) o wysokości (H) większej od wysokości (h) uchwytu (U) oraz ściankę skośną (5) odgiętą od dolnej krawędzi w kierunku pod uchwyt (U ) do góry i zakończoną zaczepem (6), który przy sprężystym odkształceniu wprowadzony jest w rowki zaczepowe (3).
2. 2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że ścianka skośna (5) maskownicy (M) jest w strefie środkowej wzdłużnie zagięta tworząc w przekroju poprzecznym kształt linii łamanej, której odcinek tylny w położeniu zamocowania zaczepu (6) jest prostopadły do ścianki przedniej (4) maskownicy (M).
3. 3. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że język tylny (1) uchwytu (U) wykonany jest z paska blachy połączonej zgrzeiną do tylnej powierzchni na końcu środnika.