PL222011B1 - Zespół prowadzący dla wrębiarki ścianowej i wrębiarka ścianowa - Google Patents

Description

Niniejszy wynalazek dotyczy dziedziny maszyn górniczych. W szczególności, wynalazek dotyczy zespołu prowadzącego dla wrębiarki ścianowej.

Konwencjonalne wrębiarki ścianowe obejmują podwozie, co najmniej jedno ramię kombajnowe, bęben wrębiający na ramieniu kombajnowym i przenośnik przodkowy. Ramię kombajnowe jest obrotowo przyłączone na podwoziu w celu ustawiania bębna wrębiającego w pożądanej pozycji w celu sprzęgania się ze ścianą kopalni. Bęben wrębiający obraca się wokół osi prostopadłej do ściany kopalni i obejmuje łopatki rozciągające się wzdłuż bębna wrębiającego. Ogólnie, operator maszyny musi być bezpośrednio za bębnem wrębiającym aby zapewnić prawidłowe ustawienie i działanie bębna. Ramię kombajnowe może unosić bęben w celu wybierania materiału na wysokościach przekraczających 20 stóp. Gdy bęben wrębia się w wysokiej pozycji, okruchy uwalniane ze ściany są wyrzucane w wielu kierunkach, również w kierunku obszaru pracy operatora i mogą zatem uderzać w operatora.

Dodatkowo, przenośnik przodkowy jest oddalony o pewną odległość od ściany kopalni. W niektórych przypadkach, przenośnik znajduje się aż 1 metr od bębna wrębiającego w celu zapobiegania kontaktowi między przenośnikiem a bębnem wrębiającym oraz w celu umożliwienia przegubowego łączenia przenośnika jak jest to konieczne, gdy wrębiarka ścianowa przesuwa się przez pokład mineralny. Gdy bęben wrębiający uwalnia materiał ze ściany kopalni, materiał przewija się przez łopatki i przemieszcza się w kierunku przenośnika. Po osiągnięciu końca łopatek bębna wrębiającego na zakończeniu najbliżej przenośnika, materiał opada na podłoże kopalni i gromadzi się jako „nasyp” materiału między ścianą kopalni a przenośnikiem.

Nasyp stwarza utrudnienie dla posuwania się przenośnika do przodu, bądź to poprzez blokowanie przenośnika, bądź przez wymuszanie unoszenia się przenośnika na luźny materiał nasypu. Wokół obwodowej części bębna wrębiającego można umieścić osłonę do zmiany kierunku materiału, który jest wyrzucany w kierunku równoległym do ściany kopalni (promieniowo z bębna wrębiającego), lecz nasyp tworzy się niezależnie od tego, czy zapewniono osłonę, czy nie. Aż jedna trzecia materiału uwalnianego ze ściany kopalni może być deponowana w nasypie, co zmniejsza skuteczność operacji urabiania.

Według wynalazku opracowano zespół prowadzący dla wrębiarki ścianowej, która zawiera ramię mające zakończenie ramienia i bęben wrębiający obrotowo sprężony z zakończeniem ramienia, przy czym bęben wrębiający, sprzęgający się ze ścianą kopalni, jest obrotowy wokół osi bębna i ma tylny koniec leżący w płaszczyźnie zasadniczo prostopadłej do osi bębna, zaś zespół prowadzący zawiera sprzężony z ramieniem człon prowadzący, służący do odprowadzania materiału wybranego ze ściany kopalni.

Zespół według wynalazku charakteryzuje się tym, że człon prowadzący rozciąga się w kierunku zasadniczo prostopadłym do osi bębna i nie przechodzi przez płaszczyznę tylnego końca bębna.

Korzystnie, człon prowadzący ma powierzchnię prowadzącą rozciągającą się w kierunku nierównoległym do płaszczyzny tylnego końca bębna i nierównoległym do osi bębna, przy czym człon prowadzący odprowadza materiał wzdłuż powierzchni prowadzącej w kierunku od bębna wrębiającego.

Zespół korzystnie obejmuje ponadto piastę sprzężoną z ramieniem, obrotową wokół jej osi między pozycją schowaną a pozycją rozłożoną, przy czym człon prowadzący, odprowadzający materiał przy rozłożonej pozycji piasty, jest połączony z piastą i obrotowy względem niej.

Człon prowadzący, odchylający kierunek materiału przemieszczającego się w kierunku nierównoległym do wspomnianej płaszczyzny, korzystnie ma powierzchnię prowadzącą rozciągającą się zasadniczo równolegle do płaszczyzny tylnego końca bębna.

Korzystnie, człon prowadzący jest utworzony co najmniej częściowo z materiału giętkiego.

Zespół może ponadto obejmować piastę sprzężoną z ramieniem i obrotową wokół jej osi, przy czym człon prowadzący jest połączony z piastą i obrotowy względem niej.

Korzystnie, człon prowadzący ma powierzchnię prowadzącą zawierającą płaszczyznę prowadzącą, która rozciąga się w kierunku nierównoległym do płaszczyzny tylnego końca bębna i nierównoległym do osi bębna, przy czym powierzchnia prowadząca rozciąga się w kierunku od bębna wrębiającego.

Człon prowadzący jest korzystnie zamocowany do ramienia.

Zespół korzystnie obejmuje ponadto piastę sprzężoną z ramieniem i obrotową wokół jej osi między pozycją schowaną a pozycją rozłożoną, przy czym człon prowadzący materiał w rozłożonej pozycji piasty, jest połączony z piastą i obrotowy względem niej.

PL 222 011 B1

Korzystnie, w schowanej pozycji piasty, co najmniej część powierzchni prowadzącej styka się z powierzchnią ramienia.

Korzystnie, powierzchnia prowadząca ma pierwszą część nachyloną pod pierwszym kątem do osi bębna i drugą część nachyloną pod drugim kątem do osi bębna, przy czym pierwszy kąt i drugi kąt są różne.

Korzystnie, pierwszy kąt jest większy niż drugi kąt.

Pierwsza część korzystnie jest w pobliżu bębna wrębiającego, a druga część jest oddalona od bębna wrębiającego.

Według wynalazku opracowano również zespół prowadzący dla wrębiarki ścianowej, która zawiera ramię mające zakończenie ramienia i bęben wrębiający obrotowo sprężony z zakończeniem ramienia, przy czym bęben wrębiający, sprzęgający się ze ścianą kopalni, jest obrotowy wokół osi bębna i przystosowany do ma tylny koniec leżący w płaszczyźnie zasadniczo prostopadłej do osi bębna, zaś zespół prowadzący zawiera piastę sprzęganą z ramieniem i obrotową wokół jej osi oraz człon prowadzący połączony z piastą i obrotowy względem niej.

Ten zespół według wynalazku charakteryzuje się tym, że człon prowadzący rozciąga się prostopadle do osi bębna i nie przechodzi przez płaszczyznę tylnego końca bębna, ponadto człon prowadzący obejmuje klapę utworzoną co najmniej częściowo z materiału giętkiego, do odchylania kierunku materiału wybieranego ze ściany kopalni i przemieszczającego się w kierunku nierównoległym do płaszczyzny tylnego końca bębna.

Korzystnie, człon prowadzący obejmuje ramę podtrzymującą klapę.

Klapa korzystnie rozciąga się w kierunku promieniowym poza bęben wrębiający.

Korzystnie, ramię rozciąga się wzdłuż osi ramienia i ma szerokość ramienia poprzeczną do osi i równoległą do płaszczyzny tylnego końca bębna, a klapa ma wysokość większą od szerokości ramienia.

Korzystnie, wysokość klapy jest co najmniej półtora razy większa od szerokości ramienia.

Zespół korzystnie obejmuje ponadto mechanizm napędowy służący do obracania piasty.

Według wynalazku opracowano także wrębiarkę ścianową do sprzęgania się ze ścianą kopalni, która to wrębiarka zawiera korpus, ramię mające pierwsze zakończenie sprzężone z korpusem i drugie zakończenie, bęben wrębiający obrotowo sprężony z drugim zakończeniem, przy czym bęben wrębiający, sprzęgający się ze ścianą kopalni, jest obrotowy wokół osi bębna i ma tylny koniec leżący w płaszczyźnie zasadniczo prostopadłej do osi bębna i człon prowadzący sprzężony z ramieniem i służący do prowadzenia materiału wybranego ze ściany kopalni.

Wrębiarka według wynalazku charakteryzuje się tym, że człon prowadzący rozciąga się w kierunku zasadniczo prostopadłym do osi bębna i nie przechodzi przez płaszczyznę tylnego końca bębna.

Korzystnie, człon prowadzący zawiera powierzchnię prowadzącą, która jest ustawiona pod kątem ku dołowi i skierowana od ściany kopalni, przy czym człon prowadzący kieruje materiał w kierunku przenośnika służącego do transportowania materiału ze ściany kopalni.

Wrębiarka korzystnie zawiera ponadto piastę sprzężoną z ramieniem i obrotową wokół jej osi między pozycją schowaną a pozycją rozłożoną, przy czym człon prowadzący jest połączony z piastą i obrotowy względem niej, i służy do prowadzenia materiału w rozłożonej pozycji piasty.

Korzystnie, w schowanej pozycji piasty, co najmniej część członu prowadzącego styka się z powierzchnią ramienia.

Korzystnie, człon prowadzący ma powierzchnię prowadzącą rozciągającą się zasadniczo równolegle do płaszczyzny tylnego końca bębna, przy czym człon prowadzący odchyla kierunek materiału przemieszczającego się w kierunku nierównoległym do płaszczyzny.

Korzystnie, człon prowadzący jest utworzony co najmniej częściowo z materiału giętkiego.

Wrębiarka korzystnie zawiera ponadto piastę sprzężoną z ramieniem i obrotową wokół osi piasty, przy czym człon prowadzący jest połączony z piastą i obrotowy względem niej.

Korzystnie, piasta zawiera ponadto koło zębate sprzęgające się z silnikiem sprzężonym z zakończeniem ramienia, a piasta jest obracana przez silnik w celu obracania koła zębatego.

Korzystnie, klapa rozciąga się na obszarze wycinka około 70° bębna wrębiającego.

Przykłady wykonania wynalazku zostały opisane poniżej z odniesieniem do załączonych rysunków, na których:

fig. 1 jest perspektywicznym widokiem maszyny górniczej;

fig. 2 jest perspektywicznym widokiem zespołu wrębiającego wrębiarki ścianowej, zawierającego zespół prowadzący według wynalazku;

PL 222 011 B1 fig. 3 jest bocznym widokiem zespołu wrębiającego z fig. 2;

fig. 4 jest perspektywicznym widokiem zespołu wrębiającego zawierającego zespół prowadzący według innego przykładu realizacji wynalazku, z członem prowadzącym (deflektorem) w pozycji rozłożonej;

fig. 5 jest perspektywicznym widokiem zespołu wrębiającego z fig. 4, z członem prowadzącym (deflektorem) w pozycji schowanej. fig. 6 jest perspektywicznym widokiem zespołu wrębiającego zawierającego zespół prowadzący według innego przykładu realizacji;

fig. 7 jest perspektywicznym widokiem zespołu wrębiającego zawierającego zespół prowadzący według kolejnego przykładu realizacji;

fig. 8 jest widokiem z tyłu zespołu wrębiającego z fig. 7;

fig. 9 jest perspektywicznym widokiem członu prowadzącego (deflektora) z fig. 7;

fig. 10 jest perspektywicznym widokiem rozłożonego na części deflektora z fig. 9;

fig. 11 jest przekrojem zespołu wrębiającego z fig. 10 wykonanym wzdłuż linii 11-11.

Przed szczegółowym opisaniem któregokolwiek z przykładów realizacji wynalazku, należy przyjąć, że wynalazek nie ogranicza się pod względem zastosowania do szczegółów konstrukcji i układu części składowych przedstawionych w następującym opisie lub zilustrowanych na następujących rysunkach. Wynalazek może mieć inne niezależne przykłady realizacji lub można go wykonać, lub realizować różnymi sposobami. Również należy zrozumieć, że stosowana niniejszym frazeologia i terminologia jest wykorzystana pod kątem opisu i nie jest ograniczająca. Zastosowanie słów „obejmujący”, „zawierający” lub „posiadający” oraz ich odmian należy rozumieć jako obejmujące wymienione po nich przedmioty i ich odpowiedniki, jak również elementy dodatkowe. Pojęcia „zamontowany”, „połączony” i „sprzężony” stosuje się w szerokim znaczeniu i obejmują one zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie mocowania, połączenia i sprzężenia. Ponadto, pojęcia „połączony” i „sprzężony” nie ograniczają się do fizycznych lub mechanicznych połączeń lub sprzężeń i mogą obejmować połączenia lub sprzężenia elektryczne, zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie. Jak opisano poniżej, swoiste konfiguracje zilustrowane na rysunkach mają stanowić niezależne przykłady realizacji wynalazku i możliwe są inne alternatywne konfiguracje.

Figura 1 ilustruje wrębiarkę ścianową 10 obejmującą podwozie lub podstawę 14, parę zespołów wrębiających 18 i zgrzebłowy przenośnik przodkowy 22 (fig. 2). Podstawa 14 jest skonfigurowana w celu przemieszczania się wzdłuż ściany (nieprzedstawionej) wybieranego materiału w pierwszym kierunku 26 i w drugim kierunku 28. Gdy podstawa 14 porusza się w pierwszym kierunku 26, pierwszy zespół wrębiający 18a jest w pozycji wiodącej, a drugi zespół wrębiający 18b jest w pozycji z tyłu. Pierwszy zespół wrębiający 18a jest uniesiony w celu wrębiania materiału z górnej części ściany kopalni, podczas gdy drugi zespół wrębiający 18b jest w dolnej pozycji w celu wrębiania materiału z dolnej części ściany kopalni.

Jak przedstawiono na fig. 2, każdy zespół wrębiający 18 zawiera ramię kombajnowe 30, bęben wrębiający 34 i zespół prowadzący 38. Ramię kombajnowe 30 posiada pierwsze zakończenie 46 sprzężone z podstawą 14 i drugie zakończenie 50. W odniesieniu do fig. 2 i 3, bęben wrębiający 34 obejmuje ogólnie cylindryczny korpus 54, liczne łopatki 58 i liczne wiertła tnące 62. Korpus 54 ma pierwsze zakończenie 70 i drugie zakończenie 74, zaś między nimi zdefiniowano oś bębna 78. Pierwsze zakończenie 70 jest obrotowo sprzężone z drugim zakończeniem 50 ramienia kombajnowego 30 i ma ogólnie płaską powierzchnię. W niniejszym zastosowaniu pojęcie „osiowy” i jego odmiany odnosi się do kierunku równoległego do osi bębna 78, a pojęcie „promieniowy” i jego odmiany odnosi się do kierunku prostopadłego do osi bębna 78.

Bęben wrębiający 34 obraca się wokół osi bębna 78 w pierwszym kierunku 82 (fig. 2). Każda łopatka 58 rozciąga się spiralnie wzdłuż obwodu korpusu 54, między pierwszym zakończeniem 70 a drugim zakończeniem 74. Wiertła tnące 62 (fig. 2) są umieszczone wzdłuż łopatek 58.

Jak przedstawiono na fig. 2 i 3, zespół prowadzący 38 obejmuje piastę 86 i człon prowadzący 90. Piasta 86 jest sprzężona z drugim zakończeniem 50 ramienia kombajnowego 30. Jak przedstawiono na fig. 3, człon prowadzący 90 obejmuje pierwsze zakończenie 94 przylegające do pierwszego zakończenia 70 korpusu 54, drugie zakończenie 98 w pobliżu przenośnika 22 i część 102 ustawioną pod kątem. W przedstawionym przykładzie realizacji, część 102 ustawiona pod kątem jest nachylona ku dołowi od pierwszego zakończenia 94 w kierunku drugiego zakończenia 98. W innych przykładach realizacji, część 102 ustawiona pod kątem może obejmować liczne płaszczyzny (patrz na przykład fig. 4) lub może mieć profil zaokrąglony.

PL 222 011 B1

Podczas działania wrębiarki ścianowej 10, podstawa 14 przesuwa się tam i z powrotem wzdłuż ściany kopalni. Każde ramię kombajnowe 30 obraca się wokół swojego pierwszego zakończenia 46 w celu przemieszczania bębna wrębiającego 34 do kontaktu ze ścianą kopalni. Bęben wrębiający 34 obraca się wokół osi bębna 78 i wiertła tnące 62 sprzęgają się ze ścianą kopalni, dopóki wrębiarka 10 nie zakończy przejścia wzdłuż ściany. Wiertła tnące 62 uwalniają ze ściany materiał, który przewija się przez łopatki 58 i jest w ten sposób transportowany z drugiego zakończenia 74 korpusu 54 w kierunku pierwszego zakończenia 70. Po osiągnięciu pierwszego zakończenia 70, materiał opuszcza łopatkę 58 i sprzęga się z ustawioną pod kątem częścią 102 zespołu prowadzącego 38. W zilustrowanym przykładzie realizacji, materiał przesuwa się wzdłuż ustawionej pod kątem części 102 z pierwszego zakończenia 94 do drugiego zakończenia 98, w którym to momencie materiał oddziela się od zespołu prowadzącego 38 i opada na przenośnik 22. Zespół prowadzący 38 kieruje w ten sposób materiał z bębna wrębiającego 34 i od tyłu umieszcza go na przenośniku 22. Poprzez nakierowanie materiału na przenośnik 22, zespół prowadzący 38 może zmniejszać ilość materiału opadającego między bęben wrębiający 34 a przenośnik 22, który może być utracony i/lub dodawany do nasypu. Zespół prowadzący 38 może w ten sposób zwiększać wydajność operacji wrębiania.

Figury 4 i 5 ilustrują inny niezależny przykład realizacji zespołu prowadzącego 338. Zespół prowadzący 338 jest zbliżony do zespołu prowadzącego 38 opisanego powyżej w odniesieniu do fig. 1-3 i jedyne różnice opisano poniżej. Wspólne cechy mają te same odnośniki numeryczne, powiększone o 300.

W tym przykładzie realizacji, z drugim zakończeniem 50 ramienia kombajnowego 30 sprzężona jest obrotowo piasta 386 w taki sposób, że człon prowadzący 390 można ustawiać w wielu ustawieniach względem korpusu 54 i ramienia 30. W zilustrowanym przykładzie realizacji, piasta 386 obraca się wokół osi bębna 78. W innych przykładach realizacji (nieprzedstawionych), piasta 386 może się obracać wokół osi, która jest przesunięta względem osi bębna 78 i/lub osi, która nie jest równoległa do osi bębna 78.

Na fig. 4, człon prowadzący 390 przedstawiono w stanie rozłożonym, w którym zespół prowadzący 338 kieruje materiał z bębna wrębiającego 34 i od tyłu umieszcza go na przenośniku 22. Gdy ramię 30 jest obracane w celu ustawiania i ponownego ustawiania bębna wrębiającego 34, piasta 386 może być obracana w celu ustawiania i ponownego ustawiania członu prowadzącego 390 w odpowiednim położeniu w celu kierowania materiału na przenośnik 22.

Jak przedstawiono na fig. 4, kątowa część 402 ma pierwszy ustawiony pod kątem odcinek 402a po pierwszym kątem i drugi ustawiony pod kątem odcinek 402b pod drugim kątem innym niż pierwszy. W zilustrowanej konstrukcji, bardziej stromy ustawiony pod kątem odcinek 402a jest umieszczony w pobliżu bębna wrębiającego 34, a łagodniejszy drugi ustawiony pod kątem odcinek 402b jest umieszczony w pobliżu przenośnika 22. W innych konstrukcjach (nieprzedstawionych) kątowa część 402 może mieć tylko jeden lub więcej niż dwa odcinki ustawione pod kątem.

Na fig. 5, człon prowadzący 390 przedstawiono w stanie schowanym. W tym stanie, człon prowadzący 390 styka się z powierzchnią ramienia 30 (górną powierzchnią na fig. 5) i jest ogólnie odsuwany tak, by nie stał na przeszkodzie. W innych konstrukcjach (nieprzedstawionych), człon prowadzący 390 może być również ustawiony pod kątem na jego przeciwnej powierzchni w taki sposób, że wszelki materiał opadający na tę powierzchnię również ma tendencję do przemieszczania się ku przenośnikowi 22. W jeszcze innych konstrukcjach (nieprzedstawionych), piasta 386 może być obracana w przeciwnym kierunku w celu schowania członu prowadzącego 390 na dolnej powierzchni ramienia 30.

Podczas działania, gdy wrębiarka 10 zaczyna nowe przejście, zespół prowadzący 338 tylnego zespołu prowadzącego 18b (fig. 1) jest obracany do stanu rozłożonego (fig. 4) i w stanie rozłożonym, zespół prowadzący 338 ładuje materiał na przenośnik 22. Tymczasem zespół prowadzący 338 wiodącego zespołu wrębiającego 18a (fig. 1) może być obracany do stanu schowanego (fig. 5) lub rozłożonego w innej pozycji w celu poprawy wydajności ładowania ładującego zespołu wrębiającego 18a. Z obrotowym członem prowadzącym 338, człon prowadzący 390 może być przesuwany w celu uniknięcia kontaktu z podporami stropowymi podczas działania wrębiarki ścianowej 10, zapewniając w ten sposób dodatkową uniwersalność działania wrębiarki 10.

Figura 6 przedstawia inny niezależny przykład realizacji zespołu prowadzącego 638. Zespół prowadzący 638 jest zbliżony do zespołu prowadzącego 338 opisanego powyżej w odniesieniu do fig. 4 i 5 i jedyne różnice opisano poniżej. Wspólne cechy mają te same odnośniki numeryczne, powiększone o 300.

PL 222 011 B1

W tym przykładzie realizacji z fig. 6, człon prowadzący 690 obejmuje ramię 692 i skrzydło 696 obrotowo sprzężone z ramieniem 692. Skrzydło 696 ma powierzchnię 702 ustawioną pod kątem. Gdy zespół prowadzący 638 jest obracany do stanu rozłożonego, skrzydło 696 jest obracane względem ramienia 692 do pozycji do przyjmowania materiału opuszczającego bęben wrębiający 34.

Operator może dostosować ustawienie skrzydła 696 i kąt powierzchni 702 wedle potrzeb. Ruch obrotowy skrzydła 696 może być na przykład napędzany hydraulicznie lub ustawiany za pomocą sprężyny lub krzywki. Dodatkowo, skrzydło 696 może się obracać wokół ramienia 692 tak, by było w przybliżeniu równoległe do piasty 686, pozwalając, by człon prowadzący 690 obracał się o 360° wokół osi 78 i był chowany w linii z ramieniem kombajnowym 30.

Figury 7-11 ilustrują inny niezależny przykład realizacji zespołu prowadzącego 938. Zespół prowadzący 938 jest zbliżony do zespołu prowadzącego 338 opisanego powyżej w odniesieniu do fig. 4-5 i jedyne różnice opisano poniżej. Wspólne cechy mają te same odnośniki numeryczne, powiększone o 600.

Jak przedstawiono na fig. 9-10, piasta 986 jest utworzona jako górna część 1004 i dolna część 1008, z których obie są sprzężone z okrągłym ramieniem 1012. Górna część 1004 i dolna część 1008 są ze sobą rozłącznie sprzężone, na przykład za pomocą łączników 1016. Piasta 986 obejmuje koło zębate 1020 umieszczone obok obrzeża 1012 i część wspierającą 1024. W zilustrowanym przykładzie realizacji, koło zębate 1020 rozciąga się częściowo wzdłuż obwodu obrzeża 1012. Część wspornikowa 1024 zawiera ramię podtrzymujące 1028 rozciągające się od piasty 986 w kierunku prostopadłym do osi bębna 78 (fig. 8).

W odniesieniu do fig. 9-10, człon prowadzący 990 utworzono jako klapę 1032 sprzężoną z częścią wspornikową 1024 i ramieniem podtrzymującym 1028. Klapa 1032 ogólnie rozciąga się od bębna osi 78 w kierunku promieniowym. Jak przedstawiono na fig. 8, klapa 1032 rozciąga się promieniowo poza obwód bębna wrębiającego 34. Klapa 1032 pokrywa odcinek bębna wrębiającego 34 (około 70° na promieniowej krawędzi bębna wrębiającego 34). Klapa 1032 zmienia kierunek materiału wyrzucanego przez bęben wrębiający 34 w kierunku od ściany kopali i nakierowuje ten materiał ku dołowi w stronę przenośnika 22 lub podłoża kopalni, osłaniając obszar za klapą 1032 (np. stanowisko operatora) przed materiałem, który jest wyrzucany przez bęben wrębiający 34.

Klapa 1032 jest wykonana z ogólnie giętkiego tworzywa, tak więc klapa 1032 może się odkształcać, gdy klapa 1032 styka się z obiektem lub konstrukcją (np. powierzchnią ściany, komponentem wrębiarki 10, podporą stropu (nie przedstawioną), etc.). Giętki materiał pozwala, by klapka 1032 absorbowała uderzenie materiału bez uszkadzania klapki 1032.

W zilustrowanej konstrukcji, klapka 1032 zawiera część krawędziową 1036, która jest zagięta na ramieniu podtrzymującej części wspornikowej i do niego zamocowana 1028. Ramię podtrzymujące 1028 i/lub zagięta część krawędziowa 1036 zapewniają strukturalne wzmocnienie klapki 1032, zapobiegając temu, by krawędź klapki 1032 zaginała się pod wpływem ciężaru własnego i stykała się z bębnem wrębiającym 34.

W odniesieniu do fig. 11, drugie zakończenie 50 ramienia kombajnowego 34 obejmuje silnik 1040 i rowek 1044 do przyjmowania obrzeża 1012 zabezpieczającego piastę 986 przed ruchem w kierunku równoległym do osi bębna 78. W rowku 1044 jest również umieszczone koło zębate 1020. Silnik 1040 napędza mniejsze koło przekładni 1048, które sprzęga się z kołem zębatym 1020. Gdy mniejsze koło przekładni 1048 się obraca, to mniejsze koło przekładni 1048 porusza koło zębate 1020 względem osi bębna 78 (fig. 8), obracając zespół prowadzący 938 wokół osi bębna 78. Pozwala to operatorowi na obracanie członu prowadzącego 990 do pożądanej pozycji względem bębna wrębiającego 34. Pomimo iż go nie przedstawiono, zbliżony układ można zapewnić dla piasty obrotowej 386 lub 686, opisanej powyżej i przedstawionej odpowiednio na fig. 4-5 lub fig. 6.

Podczas działania, operator uruchamia silnik 1040 w celu przemieszczenia zespołu prowadzącego 938 do pożądanej pozycji. Ramiona kombajnowe 30 przemieszczają bębny wrębiające 34 w celu sprzężenia ich z różnymi częściami ściany kopalni, włącznie z górnymi częściami ściany. Gdy bęben wrębiający 34 jest unoszony i opuszczany, człon prowadzący 990 jest obracany do pożądanej pozycji w celu zapewnienia maksymalnego pokrycia obszaru za bębnem wrębiającym 34, w którym uwalniany materiał będzie prawdopodobnie wyrzucany. Człon prowadzący 990 jest ustawiony w taki sposób, aby klapa 1032 nie zginała się, ani nie dociskała do powierzchni kopalni lub nie kolidowała z bębnem wrębiającym 34. Klapa 1032 przechwytuje materiał uwalniany ze ściany kopalni i powoduje, że materiał opada w kierunku przenośnika 22 lub podłoża kopalni znajdującego się poniżej. Klapa 1032 może w ten sposób osłaniać operatora przed materiałem, który jest wyrzucany ze ściany.

PL 222 011 B1

A zatem, wynalazek może zapewniać, między innymi, zespół prowadzący dla maszyny górniczej. Zespół prowadzący może odprowadzać materiał od bębna wrębiającego w kierunku przenośnika. Człon prowadzący może zmieniać kierunek wyrzucanego materiału z dala od ściany kopalni.

Claims (28)

1. Zespół prowadzący dla wrębiarki ścianowej, która zawiera ramię mające zakończenie ramienia i bęben wrębiający obrotowo sprężony z zakończeniem ramienia, przy czym bęben wrębiający, sprzęgający się ze ścianą kopalni, jest obrotowy wokół osi bębna i ma tylny koniec leżący w płaszczyźnie zasadniczo prostopadłej do osi bębna, zaś zespół prowadzący zawiera sprzężony z ramieniem człon prowadzący, służący do odprowadzania materiału wybranego ze ściany kopalni, znamienny tym, że człon prowadzący (90, 390, 990) rozciąga się w kierunku zasadniczo prostopadłym do osi (78) bębna i nie przechodzi przez płaszczyznę tylnego końca (70) bębna (34).

2. Zespół według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że człon prowadzący (90) ma powierzchnię prowadzącą (102), rozciągającą się w kierunku nierównoległym do płaszczyzny tylnego końca (70) bębna (34) i nierównoległym do osi (78) bębna, przy czym człon prowadzący (90) odprowadza materiał wzdłuż powierzchni prowadzącej (102) w kierunku od bębna wrębiającego (34).

3. Zespół według zastrzeżenia 2, znamienny tym, że obejmuje ponadto piastę (386) sprzężoną z ramieniem (30), obrotową wokół jej osi między pozycją schowaną a pozycją rozłożoną, przy czym człon prowadzący (390), odprowadzający materiał przy rozłożonej pozycji piasty (386), jest połączony z piastą (386) i obrotowy względem niej.

4. Zespół według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że człon prowadzący (990), odchylający kierunek materiału przemieszczającego się w kierunku nierównoległym do wspomnianej płaszczyzny, ma powierzchnię prowadzącą (1032) rozciągającą się zasadniczo równolegle do płaszczyzny tylnego końca (70) bębna (34).

5. Zespół według zastrzeżenia 4, znamienny tym, że człon prowadzący (990) jest utworzony co najmniej częściowo z materiału giętkiego.

6. Zespół według zastrzeżenia 4, znamienny tym, że obejmuje ponadto piastę (986) sprzężoną z ramieniem (30) i obrotową wokół jej osi, przy czym człon prowadzący (990) jest połączony z piastą (986) i obrotowy względem niej.

7. Zespół według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że człon prowadzący (90) ma powierzchnię prowadzącą (102) zawierającą płaszczyznę prowadzącą, która rozciąga się w kierunku nierównoległym do płaszczyzny tylnego końca (70) bębna (34) i nierównoległym do osi (78) bębna, przy czym powierzchnia prowadząca (102) rozciąga się w kierunku od bębna wrębiającego (34).

8. Zespół według zastrzeżenia 1 albo 7, znamienny tym, że człon prowadzący (90) jest zamocowany do ramienia (30).

9. Zespół według zastrzeżenia 7, znamienny tym, że obejmuje ponadto piastę (386) sprzężoną z ramieniem (30) i obrotową wokół jej osi między pozycją schowaną a pozycją rozłożoną, przy czym człon (390) prowadzący materiał w rozłożonej pozycji piasty (386), jest połączony z piastą (386) i obrotowy względem niej.

10. Zespół według zastrzeżenia 9, znamienny tym, że w schowanej pozycji piasty (386), co najmniej część powierzchni prowadzącej (402) styka się z powierzchnią ramienia (30).

11. Zespół według zastrzeżenia 1 albo 7, znamienny tym, że powierzchnia prowadząca (402) ma pierwszą część (402a) nachyloną pod pierwszym kątem do osi (78) bębna (34) i drugą część (402b) nachyloną pod drugim kątem do osi (78) bębna (34), przy czym pierwszy kąt i drugi kąt są różne.

12. Zespół według zastrzeżenia 11, znamienny tym, że pierwszy kąt jest większy niż drugi kąt.

13. Zespół według zastrzeżenia 12, znamienny tym, że pierwsza część (402a) jest w pobliżu bębna wrębiającego (34), a druga część (402b) jest oddalona od bębna wrębiającego (34).

14. Zespół prowadzący dla wrębiarki ścianowej, która zawiera ramię mające zakończenie ramienia i bęben wrębiający obrotowo sprężony z zakończeniem ramienia, przy czym bęben wrębiający, sprzęgający się ze ścianą kopalni, jest obrotowy wokół osi bębna i przystosowany do ma tylny koniec leżący w płaszczyźnie zasadniczo prostopadłej do osi bębna, zaś zespół prowadzący zawiera piastę sprzęganą z ramieniem i obrotową wokół jej osi, oraz człon prowadzący połączony z piastą i obrotowy względem niej, znamienny tym, że człon prowadzący (990) rozciąga się prostopadle do osi (78) bębna i nie przechodzi przez płaszczyznę tylnego końca (70) bębna (34), ponadto człon prowadzą8

PL 222 011 B1 cy (990) obejmuje klapę (1032) utworzoną co najmniej częściowo z materiału giętkiego, do odchylająca kierunek materiału wybieranego ze ściany kopalni i przemieszczającego się w kierunku nierównoległym do płaszczyzny tylnego końca (70) bębna (34).

15. Zespół według zastrzeżenia 14, znamienny tym, że człon prowadzący (990) obejmuje ramę (1024) podtrzymującą klapę (1032).

16. Zespół według zastrzeżenia 14, znamienny tym, że klapa (1032) rozciąga się w kierunku promieniowym poza bęben wrębiający (34).

17. Zespół według zastrzeżenia 14, znamienny tym, że ramię (30) rozciąga się wzdłuż osi ramienia i ma szerokość ramienia poprzeczną do osi i równoległą do płaszczyzny tylnego końca (70) bębna (34), a klapa (1032) ma wysokość większą od szerokości ramienia (30).

18. Zespół według zastrzeżenia 17, znamienny tym, że wysokość klapy (1032) jest co najmniej półtora razy większa od szerokości ramienia (30).

19. Zespół według zastrzeżenia 14, znamienny tym, że obejmuje ponadto mechanizm napędowy (1040, 1048, 1020) służący do obracania piasty (986).

20. Wrębiarka ścianowa do sprzęgania się ze ścianą kopalni, która to wrębiarka zawiera korpus, ramię mające pierwsze zakończenie sprzężone z korpusem i drugie zakończenie oraz bęben wrębiający obrotowo sprężony z drugim zakończeniem, przy czym bęben wrębiający, sprzęgający się ze ścianą kopalni, jest obrotowy wokół osi bębna i ma tylny koniec leżący w płaszczyźnie zasadniczo prostopadłej do osi bębna, oraz człon prowadzący sprzężony z ramieniem i służący do prowadzenia materiału wybranego ze ściany kopalni, znamienna tym, że człon prowadzący (90, 390, 990) rozciąga się w kierunku zasadniczo prostopadłym do osi (78) bębna i nie przechodzi przez płaszczyznę tylnego końca (70) bębna (34).

21. Wrębiarka według zastrzeżenia 20, znamienna tym, że człon prowadzący (90) zawiera powierzchnię prowadzącą (102), która jest ustawiona pod kątem ku dołowi i skierowana od ściany kopalni, przy czym człon prowadzący (90) kieruje materiał w kierunku przenośnika (22) służącego do transportowania materiału ze ściany kopalni.

22. Wrębiarka według zastrzeżenia 21, znamienna tym, że zawiera ponadto piastę (386) sprzężoną z ramieniem (30) i obrotową wokół jej osi między pozycją schowaną a pozycją rozłożoną, przy czym człon prowadzący (390) jest połączony z piastą (386) i obrotowy względem niej i służy do prowadzenia materiału w rozłożonej pozycji piasty (386).

23. Wrębiarka według zastrzeżenia 22, znamienna tym, że w schowanej pozycji, co najmniej część członu prowadzącego (390) styka się z powierzchnią ramienia (30).

24. Wrębiarka według zastrzeżenia 20, znamienna tym, że człon prowadzący (990) ma powierzchnię prowadzącą (1032) rozciągającą się zasadniczo równolegle do płaszczyzny tylnego końca (70) bębna (34), przy czym człon prowadzący (990) odchyla kierunek materiału przemieszczającego się w kierunku nierównoległym do płaszczyzny.

25. Wrębiarka według zastrzeżenia 24, znamienna tym, że człon prowadzący (990) jest utworzony co najmniej częściowo z materiału giętkiego.

26. Wrębiarka według zastrzeżenia 24, znamienna tym, że zawiera ponadto piastę (986) sprzężoną z ramieniem (30) i obrotową wokół jej osi, przy czym człon prowadzący (990) jest połączony z piastą (986) i obrotowy względem niej.

27. Wrębiarka według zastrzeżenia 26, znamienna tym, że piasta (986) zawiera ponadto koło zębate (1020) sprzęgające się z silnikiem (1040) sprzężonym z zakończeniem ramienia (30) i tym, że piasta (986) jest obracana przez silnik (1040) w celu obracania koła zębatego (1020).

28. Wrębiarka według zastrzeżenia 26, znamienna tym, że klapa (1032) rozciąga się na obszarze wycinka około 70° bębna wrębiającego (34).