PL219574B1 - Układ dźwigowo-montażowyi sposób podnoszenia i montażu ciężkiego ładunku - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy dziedziny transportu, w szczególności unoszenia z podłoża, przemieszczania poziomego i montażu ciężkich ładunków stosowanych w budownictwie lądowym, w szczególności w konstrukcjach przemysłowych i wodno-lądowych.

W dziedzinie transportu i montażu ciężkich ładunków stosowanych w budownictwie lądowym występuje problem zasięgu pracy żurawi wieżowych, który przy bardzo ciężkich ładunkach, np. rzędu kilku tysięcy ton jest bardzo ograniczony.

Znane urządzenia do podnoszenia ciężkich ładunków obejmują na przykład dźwigi obrotowe posadowione na szynach w kształcie okręgu. Tego rodzaju dźwig składa się z podstawy, na której znajduje się ramowa wieża w kształcie ogólnie litery „A” oraz wysięgnik. Podstawa posadowiona jest na okrężnej prowadnicy za pośrednictwem obsad ślizgowych. Na końcu wysięgnika zaczepiona jest przeciwwaga, która także jest przesuwna. Na szczycie wieży znajdują się podnośniki linowe. Opisany dźwig obraca się wokół osi, również jego maszt może poruszać się w górę i w dół, lecz dźwig ten nie może się przesuwać. Udźwig takiego dźwigu jest rzędu 2000 t przy zasięgu 30 m od środka podstawy.

Inny rodzaj znanych urządzeń tego typu to dźwigi suwnicowe. Urządzenie takie składa się z dwóch dźwigarów podpartych na dwóch wieżach. Wieże zbudowane są jako konstrukcje typu „C” (bez jednej ścianki) dzięki czemu można z jednej strony wieży zamocować w jej wnętrzu dźwigary. Ładunek przesuwany jest na prowadnicach na obsadach, a dźwigary unoszone są za pomocą podnośników linowych umieszczonych na szczycie wieź.

Opisane znane urządzenia obrotowe mają następujące wady. Po pierwsze wymagają dużej przestrzeni do posadowienia na podłożu, zmontowania i wypoziomowania. (około 40 m x 40 m). Konieczne jest zastosowanie ciężkiej przeciwwagi - zwykłe są to pojemniki wypełnione piaskiem przygotowywane na budowie. Udźwig zmniejsza się gwałtownie wraz ze zwiększaniem wysięgu. Na przykład przy wysięgu 45 m udźwig wynosi już tylko 1000 t przy maksymalnej przeciwwadze ponad 2000 t. Ładunek musi być przystosowany do zawieszenia od góry. Urządzenia te nie nadają się do podnoszenia wielkowymiarowych modułów, nie można ich zastosować do dużych przemieszczeń w poziomie, nie można też zwiększyć ich nośności przez zestawienie z nich układu wielo-dźwigowego.

Wadą dźwigów suwnicowych jest brak możliwości regulacji rozpiętości dźwigarów, maksymalny udźwig dochodzący tylko do 800 t, każdy dźwigar wymaga dwóch wież, a co za tym idzie, prac związanych z ich posadowieniem i montażem. Ponadto, każdy dźwigar musi być posadowiony na dwóch wieżach, co oznacza, że nie może działać w warunkach, gdy z jednej strony musiałby być p o dparty np. strukturze pływającej.

Z powyższych powodów istnieje potrzeba opracowania układu, za pomocą którego możliwe byłoby transportowanie ciężkich i wielkowymiarowych ładunków zarówno w pionie jak i w poziomie, w szczególności na takie odległości w kierunku poziomym, których nie można byłoby uzyskać w przypadku tak ciężkich ładunków stosując znane żurawie wieżowe.

Istota wynalazku

Układ dźwigowo montażowy według wynalazku służy do podnoszenia z podłoża i przemieszczania na istniejącą strukturę spoczywającą na gruncie stałym lub pływającą ciężkich ładunków i obejmuje co najmniej dwie linie do przemieszczania, środki zasilania mocą i środki sterujące.

Układ według wynalazku charakteryzuje się tym, że każda linia do przemieszczania zawiera co najmniej jedną pionową wieżę dźwigową, co najmniej jeden poziomy dźwigar elewatora połączony z wieżą dźwigową i z istniejącą strukturą za pośrednictwem belek wsporczych, przy czym każda wieża dźwigowa połączona jest z jednym końcem poziomego dźwigara elewatora, który jest przesuwny w kierunku pionowym za pomocą co najmniej dwóch podnośników linowych, zaś przeciwny koniec dźwigara elewatora jest połączony przesuwnie z istniejącą strukturą, na którą przenoszony jest ładunek, natomiast na dźwigarze elewatora i na istniejącej strukturze znajdują się prowadnice przesuwu umożliwiające poziome przemieszczanie na nich ładunku za pośrednictwem osadzanych na nich przesuwnie obsad ślizgowych, a powyższe elementy, połączone są ze sobą w sposób umożliwiający transport ładunku zarówno w kierunku pionowym, jak i poziomym, zaś praca podnośników linowych i obsad ślizgowych kontrolowana jest za pomocą środków sterujących.

Korzystnie, prowadnice przesuwu znajdują się również na podłożu w pobliżu dźwigarów elewatora.

Liczba linii do przemieszczania korzystnie wynosi od 2 do 6.

Odstęp między liniami do przemieszczania może być regulowany zależnie od wymiarów ładunku.

PL 219 574 B1

Każdy dźwigar elewatora może składać się z elementów modularnych, a rozpiętość dźwigara elewatora korzystnie wynosi od około 30 m do około 52 m.

Wysokość wieży dźwigowej korzystnie wynosi do około 80 m.

Wieża dźwigowa może być zaopatrzona w odciągi stabilizujące.

Wysokość wieży dźwigowej zaopatrzonej w odciągi stabilizujące wynosi korzystnie do około 120 m.

Korzystnie, na jednym dźwigarze elewatora znajduje się od 2 do 4 obsad ślizgowych.

Każdy dźwigar elewatora korzystnie jest spawaną konstrukcją skrzynkową składającą się z kilku elementów modularnych.

Obsadę ślizgową może stanowić struktura mająca korpus główny oparty na ruchomych płytach podporowych, przesuwnych na prowadnicach przesuwu.

Spód ruchomych płyt podporowych korzystnie wykonany jest ze stali nierdzewnej.

Prowadnice przesuwu mogą być zaopatrzone w teflonowe podkładki.

Wewnątrz korpusu głównego obsad ślizgowych korzystnie znajduje się tłok główny.

Korzystnie, maksymalna nośność tłoka głównego wynosi do około 600 t, zaś jego skok do około 600 mm.

Korzystnie, co najmniej jedna wieża dźwigowa ma strukturę kratownicową składającą się z rurowych słupów o standardowych długościach, połączonych ze sobą za pośrednictwem kołnierzy i rurowych obejm, które są zamocowane do słupów za pomocą połączeń sworzniowych.

Wieże dźwigowe korzystnie zamocowane są w podłożu za pośrednictwem betonowej podstawy za pomocą środków kotwiących lub za pośrednictwem ramy stalowej bez betonowej podstawy.

Każda wieża dźwigowa może być zwieńczona belkami szczytowymi i/lub belką wsporczą, na których umieszczone są podnośniki linowe.

Udźwig podnośnika linowego korzystnie wynosi od około 300 t do około 750 t, przy czym liny podnośnika mogą być przyłączone do krawędzi dźwigara elewatora w celu umożliwienia unoszenia dźwigara z poziomu podłoża do poziomu górnego istniejącej struktury.

Korzystnie, środki sterujące kontrolują obciążenia i przemieszczenia zarówno podnośników linowych jak i obsad ślizgowych.

Według wynalazku opracowano również sposób podnoszenia i montażu ciężkiego ładunku, w którym ładunek podnosi się z podłoża i przemieszcza poziomo na istniejącą strukturę spoczywającą na gruncie stałym lub pływającą za pomocą układu dźwigowo montażowego obejmującego co najmniej dwie linie do przemieszczania, środki zasilania mocą i środki sterujące.

Sposób według wynalazku charakteryzuje się tym, że podnoszenie z podłoża wykonuje się za pomocą co najmniej dwóch pionowych wież dźwigowych i dwóch poziomych dźwigarów elewatora oraz co najmniej dwóch podnośników linowych, zaś przemieszczenie poziome wykonuje się za pomocą co najmniej dwóch prowadnic przesuwu poziomego i co najmniej dwóch obsad ślizgowych znajdujących się na każdym dźwigarze elewatora, przy czym pracę podnośników linowych jak i obsad ślizgowych kontroluje się za pomocą środków sterujących.

Korzystnie, ładunek umieszcza się na obsadach ślizgowych znajdujących się na prowadnicach znajdujących się na dźwigarach elewatora, które spoczywają na podłożu, następnie wznosi się wieże dźwigowe, po czym dźwigary elewatora unosi się do poziomu docelowego za pomocą co najmniej dwóch podnośników linowych znajdujących się na wieżach dźwigowych i dwóch podnośników linowych znajdujących się na belkach wsporczych umieszczonych na istniejącej strukturze, następnie ładunek znajdujący się na obsadach ślizgowych przesuwa się z dźwigarów elewatora na prowadnice umieszczone na istniejącej strukturze do położenia docelowego.

Ewentualnie, ładunek umieszcza się na obsadach ślizgowych znajdujących się na prowadnicach znajdujących się na dźwigarach elewatora, następnie wznosi się wieże dźwigowe, po czym dźwigary elewatora unosi się do poziomu docelowego za pomocą co najmniej dwóch podnośników linowych znajdujących się na wieżach dźwigowych i dwóch podnośników linowych znajdujących się na dźwigarach elewatora, następnie ładunek znajdujący się na obsadach ślizgowych przesuwa się z dźwigarów elewatora na prowadnice umieszczone na istniejącej strukturze do położenia docelowego.

W innym korzystnym wariancie, ładunek umieszcza się pod dźwigarami elewatora, na którym znajdują się obsady ślizgowe umieszczone na prowadnicach, przy czym dźwigary elewatora są oparte na obu krańcach na wieżach dźwigowych, natomiast na obsadach ślizgowych umieszcza się co najmniej dwa podnośniki linowe, za pomocą których unosi się górną część ładunku, po czym dolną część ładunku przenosi się pod górną część ładunku, którą następnie opuszcza się na jego dolną część.

PL 219 574 B1

Korzystnie, ładunek umieszcza się najpierw na obsadach ślizgowych znajdujących się na prowadnicach umieszczonych na podłożu w pobliżu dźwigarów elewatora zawieszonych nad zbiornikiem wodnym lub zagłębieniem gruntu, następnie ładunek na obsadach ślizgowych przesuwa się na prowadnice dźwigarów elewatora, po czym wznosi się wieże dźwigowe, następnie dźwigary elewatora unosi się do poziomu docelowego i przesuwa się ładunek do położenia docelowego.

Ewentualnie, ładunek zawiesza się na dźwigarach elewatora za pośrednictwem obsad ślizgowych i umieszczonych na nich podnośników linowych znajdujących się na prowadnicach dźwigara elewatora, po czym ładunek unosi się i przemieszcza poziomo na obsadach ślizgowych w stronę pionowej ściany istniejącej struktury do położenia docelowego.

Układ według wynalazku ma następujące zalety. Dzięki temu, że wieże dźwigowe składają się z rurowych słupów o standardowych długościach a dźwigary elewatora składają się z łączonych ze sobą elementów modularnych, ponadto ilość podnośników linowych i obsad ślizgowych można dostosować do wymagań transportowanego ładunku, układ według wynalazku jest bardzo uniwersalny i można go zestawić zależnie od potrzeb. Zarówno wysokość, jak i rozpiętość oraz udźwig poszczególnych elementów jest regulowana.

Przykładowo, udźwig jednego dźwigara elewatora o rozpiętości 39 m może wynosić 1500 t, przy ładunku umieszczonym na trzech obsadach ślizgowych rozmieszczonych co 7,5 m, natomiast przy rozpiętości dźwigara 39 m udźwig może wynosić 1000 t, przy takich samych obsadach.

Całkowita wydajność układu zależy od ilości zastosowanych wież dźwigowych i dźwigarów oraz podnośników o odpowiednio dobranej nośności. Na przykład przy 6 dźwigarach maksymalna wydajność układu może wynosić nawet 9000 t.

Dodatkową zaletą układu jest fakt, że na istniejącej strukturze, na którą podnoszone i transportowane są ładunki, nie trzeba ustawiać wież dźwigowych, lecz tylko belki wsporcze i prowadnice przesuwu.

Zastosowanie w układzie specjalnych obsad ślizgowych, które mają wielką nośność w kierunku pionowym (około 600 t każda), a których nośność w kierunku przesuwu poziomego wynosi około 100 t daje dodatkowe możliwości. Konstrukcja obsad umożliwia przesuw w kierunku na boki o około ± 50 mm. Dzięki temu można ładunek ustawić z dużą dokładnością, jak również zniwelować ewentualne nierówności prowadnic przesuwu (kąt do 2°, odchylenie poziome do 50 mm).

Dzięki temu, że środki sterujące kontrolują zarówno pracę podnośników linowych jak i obsad ślizgowych, reakcje działające na przenoszony ładunek są stale kontrolowane, co sprawia, że ani układ ani ładunek nie zostają poddane nadmiernemu obciążeniu.

Krótki opis rysunków

Przedmiot wynalazku zostanie przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym:

- Fig. 1 przedstawia perspektywiczny widok ogólny układu według wynalazku z czterema liniami do przemieszczania;

- Fig. 2 przedstawia perspektywiczny widok jednej linii do przemieszczania układu według wynalazku z zaznaczeniem poszczególnych elementów układu;

- Fig. 3 przedstawia widok z boku linii do przemieszczania przykładu realizacji układu według wynalazku zastosowanego do przenoszenia ładunku nad zagłębieniem terenu na istniejącą strukturę stałą;

- Fig. 4 przedstawia widok z boku linii do przemieszczania przykładu realizacji układu według wynalazku zastosowanego do przenoszenia ładunku z poziomu nadbrzeża terenu na strukturę pływającą;

- Fig. 5 przedstawia widok z boku linii do przemieszczania przykładu realizacji układu według wynalazku, w którym ładunek został zawieszony na dźwigarze;

- Fig. 6 przedstawia widok z boku linii do przemieszczania innego przykładu zastosowania układu według wynalazku;

- Fig. 7 przedstawia różne widoki obsady ślizgowej zastosowanej w układzie według wynalazku.

Szczegółowy opis rysunku

Na figurach 1 i 2 widać w widoku perspektywicznym układ dźwigowo montażowy do podnoszenia z podłoża 500 i przemieszczania poziomo na istniejącej strukturze 501 ciężkich ładunków, składający się z co najmniej dwóch linii do przemieszczania 110. Jak wynika z fig. 2, jedna linia do przemieszczania 110 zawiera co najmniej jedną pionową wieżę dźwigową 20, na której znajdują się co

PL 219 574 B1 najmniej dwa podnośniki linowe 70, poziomy dźwigar elewatora 10 oraz belki wsporcze 50 i co najmniej dwie prowadnice przesuwu poziomego 60. Układ zawiera ponadto środków zasilania mocą i środków sterujących (nie pokazane na rysunku).

Na fig. 3 widać widok z boku linii do przemieszczania 0. Jak widać, wieża dźwigowa 20 ustawiona jest na belce podstawy 40 i zwieńczona jest belką szczytową 30, na której znajdują się podnośniki linowe 70. Liny 80 podnośników linowych połączone są z krawędzią dźwigara elewatora 10. Na dźwigarze 10 znajduje się prowadnica przesuwu 60, na której osadzone są co najmniej dwie obsady ślizgowe 100. Na obsadach umieszczany jest transportowany ładunek 502. Istniejąca struktura 501 zaopatrzona jest również w belki wsporcze 50 oraz podnośnik linowy (nie pokazany), ponadto w prowadnicę przesuwu po której przesuwany jest poziomo ładunek 502 do położenia docelowego. Podnośnik linowy może być również umieszczony na dźwigarze elewatora, i w tym przypadku na belce wsporczej 50 zakotwiona jest lina 80 podnośnika za pomocą mocowania 90.

Fig. 4 przedstawia urządzenie analogiczne do urządzenia z fig. 3, lecz w sytuacji, gdy istniejąca struktura 501 jest strukturą pływającą.

Fig. 5 przedstawia urządzenie według wynalazku zastosowane w przypadku, w którym ładunek został zawieszony na dźwigarze elewatora.

Fig. 6 przedstawia widok z boku linii do przemieszczania alternatywnego przykładu zastosowania układu według wynalazku do ładunku składającego się z części górnej 503 i części dolnej 504, w którym dźwigar elewatora został oparty z obu stron na wieżach dźwigowych, a część górna 503 ładunku została zawieszona na dźwigarze elewatora. Przykład ten wskazuje dodatkową możliwość adaptacji układu do istniejących w danych warunkach potrzeb.

Fig. 7 przedstawia różne widoki obsady ślizgowej zastosowanej w układzie według wynalazku. Jak widać na fig. 7, obsadę ślizgową stanowi struktura mająca korpus główny oparty na płytach podporowych przesuwnych na prowadnicach przesuwu. Spód płyt podporowych wykonany jest ze stali nierdzewnej. Korzystnie, prowadnice przesuwu zaopatrzone są w teflonowe podkładki. Wewnątrz korpusu głównego obsady ślizgowej znajduje się tłok główny, którego nośność wynosi do około 600 t, zaś jego skok do około 600 mm.

Claims (26)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Układ dźwigowo-montażowy do podnoszenia z podłoża (500) i przemieszczania na istniejącą strukturę (501) spoczywającą na gruncie stałym lub pływającą ciężkich ładunków (502), obejmujący co najmniej dwie linie do przemieszczania (110), środki zasilania mocą i środki sterujące, znamienny tym, że każda linia (110) zawiera co najmniej jedną pionową wieżę dźwigową (20), co najmniej jeden poziomy dźwigar elewatora (10) połączony z wieżą dźwigową (20) i z istniejącą strukturą (501) za pośrednictwem belek wsporczych (50), przy czym każda wieża dźwigowa (20) połączona jest z jednym końcem poziomego dźwigara elewatora (10), który jest przesuwny w kierunku pionowym za pomocą co najmniej dwóch podnośników linowych (70), zaś przeciwny koniec dźwigara elewatora (10) jest połączony przesuwnie z istniejącą strukturą (501), na którą przenoszony jest ładunek (502), natomiast na dźwigarze elewatora (10) i na istniejącej strukturze (502) znajdują się prowadnice przesuwu (60) umożliwiające poziome przemieszczanie na nich ładunku za pośrednictwem osadzanych na nich przesuwnie obsad ślizgowych (100), a powyższe elementy, połączone są ze sobą w sposób umożliwiający transport ładunku (502) zarówno w kierunku pionowym, jak i poziomym, zaś praca podnośników linowych (70) i obsad ślizgowych (100) kontrolowana jest za pomocą środków sterujących.
2. 2. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że prowadnice przesuwu (60) znajdują się również na podłożu (500) w pobliżu dźwigarów elewatora (10).
3. 3. Układ według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że liczba linii do przemieszczania (110) wynosi od 2 do 6.
4. 4. Układ według zastrz. 3, znamienny tym, że odstęp między liniami do przemieszczania (110) jest regulowany zależnie od wymiarów ładunku (502).
5. 5. Układ według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że każdy dźwigar elewatora (10) składa się z elementów modularnych, a rozpiętość dźwigara elewatora (10) wynosi od około 30 m do około 52 m.

   PL 219 574 B1
6. 6. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że wysokość wieży dźwigowej (20) wynosi do około 80 m.
7. 7. Układ według zastrz. 6, znamienny tym, że wieża dźwigowa (20) zaopatrzona jest w odciągi stabilizujące.
8. 8. Układ według zastrz. 7, znamienny tym, że wysokość wieży dźwigowej (20), zaopatrzonej w odciągi stabilizujące wynosi do około 120 m.
9. 9. Układ według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że na jednym dźwigarze elewatora (10) znajduje się od 2 do 4 obsad ślizgowych (100).
10. 10. Układ według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że każdy dźwigar elewatora (10) jest spawaną konstrukcją skrzynkową składającą się z kilku elementów modularnych.
11. 11. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że obsadę ślizgową (100) stanowi struktura mająca korpus główny oparty na ruchomych płytach podporowych, przesuwnych na prowadnicach przesuwu (60).
12. 12. Układ według zastrz. 11, znamienny tym, że spód ruchomych płyt podporowych wykonany jest ze stali nierdzewnej.
13. 13. Układ według zastrz. 12, znamienny tym, że prowadnice przesuwu (60) zaopatrzone są w teflonowe podkładki.
14. 14. Układ według zastrz. 11, znamienny tym, że wewnątrz korpusu głównego obsad ślizgowych (100) znajduje się tłok główny.
15. 15. Układ według zastrz. 14, znamienny tym, że maksymalna nośność tłoka głównego wynosi do około 600 t, zaś jego skok do około 600 mm.
16. 16. Układ według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że co najmniej jedna wieża dźwigowa (20) ma strukturę kratownicową składającą się z rurowych słupów o standardowych długościach, połączonych ze sobą za pośrednictwem kołnierzy i rurowych obejm, które są zamocowane do słupów za pomocą połączeń sworzniowych.
17. 17. Układ według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wieże dźwigowe (20) zamocowane są w podłożu za pośrednictwem betonowej podstawy za pomocą środków kotwiących lub za pośrednictwem ramy stalowej bez betonowej podstawy.
18. 18. Układ według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że każda wieża dźwigowa (20) zwieńczona jest belkami szczytowymi (30) i/lub belką wsporczą (50), na których umieszczone są podnośniki linowe (70).
19. 19. Układ według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że udźwig podnośnika linowego (70) wynosi od około 300 t do około 750 t, przy czym liny podnośnika połączone są do krawędzi dźwigara elewatora (10) w celu umożliwienia unoszenia dźwigara z poziomu podłoża do poziomu górnego istniejącej struktury (501).
20. 20. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że środki sterujące kontrolują obciążenia i przemieszczenia zarówno podnośników linowych (70) jak i obsad ślizgowych (100).
21. 21. Sposób podnoszenia i montażu ciężkiego ładunku, w którym ładunek (502) podnosi się z podłoża (500) i przemieszcza poziomo na istniejącą strukturę (501) spoczywającą na gruncie stałym lub pływającą za pomocą układu dźwigowo montażowego obejmującego co najmniej dwie linie do przemieszczania (110), środki zasilania mocą i środki sterujące, znamienny tym, że podnoszenie z podłoża wykonuje się za pomocą co najmniej dwóch pionowych wież dźwigowych (20) i dwóch poziomych dźwigarów elewatora (10) oraz co najmniej dwóch podnośników linowych (70), zaś przemieszczenie poziome wykonuje się za pomocą co najmniej dwóch prowadnic przesuwu poziomego (60) i co najmniej dwóch obsad ślizgowych (100) znajdujących się na każdym dźwigarze elewatora (10), przy czym pracę podnośników linowych (70) jak i obsad ślizgowych (100) kontroluje się za pomocą środków sterujących.
22. 22. Sposób według zastrz. 21, znamienny tym, że ładunek umieszcza się na obsadach ślizgowych (100) znajdujących się na prowadnicach (60) znajdujących się na dźwigarach elewatora (10), które spoczywają na podłożu (500), następnie wznosi się wieże dźwigowe (20), po czym dźwigary elewatora (10) unosi się do poziomu docelowego za pomocą co najmniej dwóch podnośników linowych (70) znajdujących się na wieżach dźwigowych (20) i dwóch podnośników linowych (70) znajdujących się na belkach wsporczych umieszczonych na istniejącej strukturze, następnie ładunek (502) znajdujący się na obsadach ślizgowych (100)

    PL 219 574 B1 przesuwa się z dźwigarów elewatora (10) na prowadnice (60) umieszczone na istniejącej strukturze (500) do położenia docelowego.
23. 23. Sposób według zastrz. 21, znamienny tym, że ładunek (502) umieszcza się na obsadach ślizgowych (100) znajdujących się na prowadnicach (60) znajdujących się na dźwigarach elewatora (10), następnie wznosi się wieże dźwigowe (20), po czym dźwigary elewatora (10) unosi się do poziomu docelowego za pomocą co najmniej dwóch podnośników linowych (70) znajdujących się na wieżach dźwigowych (20) i dwóch podnośników linowych (70) znajdujących się na dźwigarach elewatora (10), następnie ładunek (502) znajdujący się na obsadach ślizgowych (100) przesuwa się z dźwigarów elewatora (10) na prowadnice (60) umieszczone na istniejącej strukturze (500) do położenia docelowego.
24. 24. Sposób według zastrz. 21, znamienny tym, że ładunek umieszcza się pod dźwigarami elewatora (10), na którym znajdują się obsady ślizgowe (100) umieszczone na prowadnicach (60), przy czym dźwigary elewatora (10) są oparte na obu krańcach na wieżach dźwigowych (20), natomiast na obsadach ślizgowych (100) umieszcza się co najmniej dwa podnośniki linowe (70), za pomocą których unosi się górną część ładunku (503), po czym dolną część ładunku (504) przenosi się pod górną część ładunku (503), którą następnie opuszcza się na jego dolną część (504).
25. 25. Sposób według zastrz. 22 albo 23, znamienny tym, że ładunek umieszcza się najpierw na obsadach ślizgowych (100) znajdujących się na prowadnicach (60) umieszczonych na podłożu (500) w pobliżu dźwigarów elewatora (10) zawieszonych nad zbiornikiem wodnym lub zagłębieniem gruntu, następnie ładunek na obsadach ślizgowych (100) przesuwa się na prowadnice (60) dźwigarów elewatora (10), po czym wznosi się wieże dźwigowe (20), następnie dźwigary elewatora (10) unosi się do poziomu docelowego przesuwa się ładunek (502) do położenia docelowego.
26. 26. Sposób według zastrz. 22, znamienny tym, że ładunek (502) zawiesza się na dźwigarach elewatora (10) za pośrednictwem obsad ślizgowych (100) i umieszczonych na nich podnośników linowych (70) znajdujących się na prowadnicach (60) dźwigara elewatora (10), po czym ładunek (502) unosi się i przemieszcza poziomo na obsadach ślizgowych (100) w stronę pionowej ściany istniejącej struktury (501) do położenia docelowego.