PL218649B1 - Sposób lakierowania wierzchniej powierzchni z naturalnego drewna - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób lakierowania wierzchniej powierzchni z naturalnego drewna. Wynalazek ma zastosowanie dla wszystkich mebli tego rodzaju, jednak szczególnie korzystnie stosowany jest dla mebli klasycznych, stylowych oraz dla drewnianych instrumentów muzycznych, czy też dla ozdobnych wstawek drewnianych w przedmiotach powszechnego użytku.

Znane sposoby lakierowania wierzchniej powierzchni z naturalnego drewna polegają na tzw. lakierowaniu gładkim po uprzednim pokryciu porów w strukturze drewna albo też lakierowaniu lub woskowaniu z wyraźnym i wyczuwalnym w dotyku efektem nierówności po uprzednim niezupełnym wypełnieniu porów w strukturze drewna.

W pierwszym przypadku warstwa przezroczystego lakieru podkładowego całkowicie zalewa pory i tworzy grubą powłokę do szlifowania kalibrującego. Na wyszlifowaną gładką powierzchnię lakieru podkładowego nakłada się lakier nawierzchniowy, który może być dodatkowo polerowany. Nałożony lakier wierzchni wraz z podkładowym bardzo dobrze chroni powierzchnię drewna, jednak warstwa jest na tyle gruba, że struktura drewna nie jest w ogóle widoczna.

W drugim przypadku po lakierowaniu jedynie cienką warstwą drewno pozostaje z widoczną strukturą oraz barwą i usłojeniem. W praktyce tylko niektóre gatunki naturalnego drewna o równych, płytkich porach nadają się do lakierowania na półotwarte pory. W ogromnej większości nawet najbardziej szlachetne gatunki wysuszonego do wilgotności meblowej, czyli 6-8%, mają zbyt zróżnicowaną głębokość porów co praktycznie uniemożliwia równomierne lecz niezupełne pokrycie szczelin płynnym lakierem. Nałożenie większej ilości lakieru celem częściowego zniwelowania głębokich porów powoduje zupełne zalanie porów płytkich i daje mało estetyczny efekt potocznie nazywany „powierzchną plackowatą, z kolei mniejsza ilość płynnego lakieru pozostawia głębokie pory mocno otwarte w których przy użytkowaniu wyrobu będzie gromadził się kurz i brud, co często jest widoczne. Oba te przypadki są wadliwymi wykończeniami lakierniczymi. Dlatego mało jest mebli z naturalnego drewna wykończonych lakierem na półotwarte pory, a większość dostępnych wyrobów o takim wykończeniu możliwa jest dzięki sztucznym imitującym drewno okleinom.

W trzecim znanym przypadku metoda ręcznego woskowania powierzchni drewna daje bardzo ładny, ciepły efekt wykończenia z niedomkniętymi porami. Nadaje się do stosowania na wszystkie gatunki drewna. Woskowanie polega na wcieraniu flanelową szmatką w pory drewna kolejnych warstw wosku aż do całkowitego zapełnienia porów, a następnie wypolerowania powierzchni miękką szmatką lub szczotką. Pory nawet zupełnie zamknięte uwidocznią się w procesie polerowania. Nawoskowana wierzchnia warstwa jest przyjemna w dotyku, posiada usłojenie naturalnej struktury drewna. Niestety, mimo dobrego efektu wizualnego wadą tej powierzchni jest słaba odporność na wilgoć i wszelkie barwiące zanieczyszczenia oraz konieczność ciągłego odnawiania powierzchni poprzez nakładanie i polerowanie kolejnych warstw wosku.

Na przykład z wynalazku PL191964 znany jest sposób nanoszenia lakieru na płyty i listwy, zwłaszcza typu porowatego, które stosuje się w przemyśle meblarskim, za pomocą zespołu do nanoszenia lakieru zawierającego zespół dozujący lakier oraz rolkę nanoszącą lakier. W znanym sposobie nanosi się ilość/grubość lakieru, która jest zasadniczo dostosowana na całej powierzchni nanoszenia obrabianego przedmiotu do zdolności wchłaniania obrabianego przedmiotu poprzez zmianę lub wymianę profilu zespołu dozującego lakier i/lub rolki nanoszącej lakier w taki sposób, że formuje się warstwę lakieru pomiędzy profilem zespołu dozującego i profilem rolki nanoszącej, która zasadniczo odpowiada pochłanianej ilości lakieru dla profilu indywidualnego obrabianego przedmiotu, przy czym korzystnie nanosi się warstwę lakieru, której przekrój zasadniczo odpowiada zdolności wchłaniania obrabianego przedmiotu.

Celem rozwiązania według wynalazku jest uzyskanie trwałej i praktycznej powłoki nie wymagającej specjalnej pielęgnacji, czyli powierzchni o minimalnych, wyoblonych, wyczuwalnych w dotyku porach, z których łatwo, podobnie jak z powierzchni gładkiej, usuwa się kurz i inne zanieczyszczenia przy jednoczesnym zachowaniu naturalności drewna z podkreśleniem jego rysunku i struktury.

Sposób lakierowania wierzchniej powierzchni z naturalnego drewna polega na użyciu dozownika oraz zestawu do nanoszenia i rozprowadzania, gdzie ilość i grubość nakładanego materiału jest zasadniczo zmienna i uzależniona. Wynalazek charakteryzuje się tym, że dozowany jest preparat wypełniający, a jego ilość zależy od głębokości i/lub wielkości porów w wierzchniej powierzchni, gdzie element zestawu do nanoszenia i rozprowadzania, jakim są filcowe dyski ułożone poziomo na wierzchniej powierzchni wciera ten preparat wypełniający aż do całkowitego wypełnienia porów obraPL 218 649 B1 cając się wokół pionowej osi i przesuwając w poziomie. Następnie nadmiar preparatu wypełniającego usuwa się z porów do zadanej głębokości oraz z gładkiej powierzchni wierzchniej dzięki elementom zestawu do nanoszenia i rozprowadzania, jakim są walce składające się ze ściśniętych i nanizanych na poziomą oś tarcz flanelowych, które obracają się w pionie wokół poziomej osi i jednocześnie przesuwają w poziomie ponad wierzchnią powierzchnią. Kolejno natryskuje się co najmniej jednokrotnie, korzystnie dwukrotnie powłokę lakieru podkładowego, po czym korzystnie szlifuje się utwardzony podkład do zmatowienia, a następnie natryskuje się co najmniej jednokrotnie, korzystnie dwukrotnie powłokę końcowego lakieru wierzchniego. Dowolny ruch obrotowy i/lub posuwisty elementów zestawu korzystnie co pewien okres czasu zmienia się na przeciwny. Suma grubości powłok lakierniczych jest korzystnie mniejsza od zadanej głębokości usunięcia preparatu wypełniającego. Dozowanie preparatu wypełniającego może być sterowane elektronicznie, korzystnie cyfrowo. Ruch przesuwny w poziomi e filcowych dysków wykonywany może być w dowolnym kierunku, korzystnie w dwóch prostopadłych do siebie kierunkach. Ruch poziomy walców także może być wykonywany w dowolnym kierunku, korzystnie po łuku, korzystnie bez reguły przemieszczania się. Nieutwardzony preparat wypełniający usuwany może być na głębokość od 0,2 mm do 0,6 mm, korzystnie od 0,3 mm do 0,4 mm, przy czym korzystnie załamuje się wtedy ostre krawędzie porów, a grubość powłok lakierniczych zazwyczaj nie przekracza 0,4 mm korzystnie 0,25 mm, przy czym warstwa lakieru podkładowego jest korzystnie grubsza od warstwy lakieru wierzchniego. Przed dozowaniem wierzchnią powierzchnię można szlifować i/lub odtłuszczać i/lub wykonywać wybarwienie.

Wynalazek przedstawiony jest w przykładzie wykonania.

Przykładowy sposób lakierowania wierzchniej powierzchni z naturalnego drewna według wynalazku polega na użyciu dozownika oraz zestawu do nanoszenia i rozprowadzania, gdzie ilość i grubość nakładanego materiału jest dobrana do wierzchniej struktury drewna i uzależniona od wielkości i głębokości porów. Dozowany podlega preparat wypełniający, gdzie element zestawu do nanoszenia i rozprowadzania, jakim są filcowe dyski ułożone poziomo na wierzchniej powierzchni wciera ten preparat wypełniający aż do całkowitego wypełnienia porów obracając się wokół pionowej osi i przesuwając w poziomie. Następnie nadmiar preparatu wypełniającego usuwa się z porów do głębokości 0,4 mm oraz z gładkiej powierzchni wierzchniej dzięki elementom zestawu do nanoszenia i rozprowadzania, jakim są walce składające się ze ściśniętych i nanizanych na poziomą oś tarcz flanelowych, które obracają się w pionie wokół poziomej osi i jednocześnie przesuwają w poziomie ponad wierzchnią powierzchnią. Kolejno natryskuje się dwukrotnie powłokę lakieru podkładowego o sumarycznej grubości 0,15 mm, po czym szlifuje się utwardzony podkład do zmatowienia, a następnie natryskuje się dwukrotnie powłokę końcowego lakieru wierzchniego o sumarycznej grubości 0,1 mm. Ruch obrotowy i posuwisty elementów zestawu co pewien okres czasu zmienia się na przeciwny. Suma grubości powłok lakierniczych jest mniejsza od zadanej głębokości usunięcia preparatu wypełniającego. Dozowanie preparatu wypełniającego jest sterowane elektronicznie. Ruch przesuwny w poziomie filcowych dysków wykonywany jest w dwóch prostopadłych do siebie kierunkach. Ruch poziomy walców jest wykonywany w dowolnym kierunku bez reguły przemieszczania się. Przed dozowaniem wierzchnią powierzchnię szlifuje się i odtłuszczać.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest możliwość zastosowania sposobu według wynalazku do wszystkich nawet bardzo porowatych gatunkach drewna. Zastosowanie sposobu według wynalazku chroni wierzchnią powierzchnię przed wilgocią, światłem, powietrzem, zabrudzeniem, a finalnie jej struktura podobna jest do woskowanej, o aksamitnym i delikatnym połysku.

Claims (6)

1. Sposób lakierowania wierzchniej powierzchni z naturalnego drewna poprzez użycie dozownika oraz zestawu do nanoszenia i rozprowadzania, gdzie ilość i grubość nakładanego materiału jest zasadniczo zmienna i uzależniona, znamienny tym, że dozowany jest preparat wypełniający, a jego ilość zależy od głębokości i/lub powierzchni porów w wierzchniej powierzchni, gdzie element zestawu do nanoszenia i rozprowadzania, jakim są filcowe dyski ułożone poziomo na wierzchniej powierzchni wciera ten preparat wypełniający aż do całkowitego wypełnienia porów obracając się wokół pionowej osi i przesuwając w poziomie, po czym nadmiar preparatu wypełniającego usuwa się z porów do zadanej głębokości oraz z gładkiej powierzchni wierzchniej dzięki elementom zestawu do nanoszenia i rozprowadzania, jakim są walce składające się ze ściśniętych i nanizanych na poziomą oś tarcz fla4

PL 218 649 B1 nelowych, które obracają się w pionie wokół poziomej osi i jednocześnie przesuwają w poziomie ponad wierzchnią powierzchnią następnie natryskuje się co najmniej jednokrotnie, korzystnie dwukrotnie powłokę lakieru podkładowego, po czym korzystnie szlifuje się utwardzony podkład do zmatowienia, a następnie natryskuje się co najmniej jednokrotnie, korzystnie dwukrotnie powłokę końcowego lakieru wierzchniego, przy czym dowolny ruch obrotowy i/lub posuwisty elementów zestawu korzystnie co pewien okres czasu zmienia się na przeciwny, a suma grubości powłok lakierniczych jest korzystnie mniejsza od zadanej głębokości usunięcia preparatu wypełniającego.

2. Sposób lakierowania wierzchniej powierzchni z naturalnego drewna wg zastrz. 1, znamienny tym, że dozowanie preparatu wypełniającego jest sterowane elektronicznie, korzystnie cyfrowo

3. Sposób lakierowania wierzchniej powierzchni z naturalnego drewna wg zastrz. 1, znamienny tym, że ruch przesuwny w poziomie filcowych dysków wykonywany jest w dowolnym kierunku, korzystnie w dwóch prostopadłych do siebie kierunkach.

4. Sposób lakierowania wierzchniej powierzchni z naturalnego drewna wg zastrz. 1, znamienny tym, że ruch poziomy walców wykonywany jest w dowolnym kierunku, korzystne po łuku, korzystnie bez reguły przemieszczania się.

5. Sposób lakierowania wierzchniej powierzchni z naturalnego drewna wg zastrz. 1, znamienny tym, że nieutwardzony preparat wypełniający usuwany jest na głębokość od 0,2 mm do 0,6 mm, korzystnie od 0,3 mm do 0,4 mm, przy czym korzystnie załamuje się ostre krawędzie porów, a grubość powłok lakierniczych nie przekracza 0,4 mm korzystnie 0,25 mm, przy czym warstwa lakieru podkładowego jest korzystnie grubsza od warstwy lakieru wierzchniego.

6. Sposób lakierowania wierzchniej powierzchni z naturalnego drewna wg zastrz. 1, znamienny tym, że przed dozowaniem wierzchnią powierzchnię szlifuje się i/lub odtłuszcza i/lub wykonuje się