PL218191B1 - Tama wentylacyjna - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest tama wentylacyjna, znajdująca zastosowanie, zwłaszcza w górnictwie podziemnym w systemach regulacji przepływu powietrza.

Znana jest tama wentylacyjna zawierająca ościeżnicę, drzwi dwuskrzydłowe oraz mechanizm pociągowy - otwierający. Każde skrzydło drzwi osadzone jest obrotowo w ościeżnicy poprzez zawiasy: dolny i górny. Drzwi połączone są ze sobą mechanizmem pociągowym, który przeznaczony do jednoczesnego poruszania obu skrzydłami - w przeciwnym kierunku względem siebie i utrzymania ich w zadanym położeniu. Każde skrzydło drzwi składa się z dwóch segmentów: zewnętrznego i zawiasowego. Każdy segment ma postać kratownicy, która z jednej strony pokryta jest blachą. Oba segmenty połączone są ze sobą śrubami w ten sposób, że skrzydło pokryte jest blachą z jednej strony. Po zamontowaniu obu skrzydeł drzwi w ościeżnicy ich pokrycia - blacha - zorientowane są w tym samym kierunku - co oznacza, że po zamknięciu jedna strona tamy wentylacyjnej pokryta jest blachą, a po przeciwnej stronie znajduje się odkryta konstrukcja kratownic. Każde skrzydło zaopatrzone jest w okno w postaci czworokątnego otworu przesłoniętego materiałem przeźroczystym - przeznaczone do obserwacji przestrzeni po przeciwnej stronie tamy wentylacyjnej.

Zawias dolny ma postać łożyska wzdłużnego składającego się z: piasty ze stopniowanym gniazdem cylindrycznym, kuli zawiasu i sworznia. Kula zawiasu osadzona jest w dolnej części gniazda cylindrycznego i opiera się na powierzchni poziomej belki dolnej ościeżnicy, na kuli zawiasu oparty jest sworzeń osadzony w górnej części gniazda cylindrycznego. Średnica kuli zawiasu jest większa od średnicy górnej części gniazda cylindrycznego. Piasta połączona jest rozłącznie za pomocą śrub z belką pionową ościeżnicy, zaś sworzeń połączony jest nierozłącznie z segmentem zawiasowym i usytuowany równolegle do jego krawędzi bocznej. Takie połączenie przenosi siły pochodzące od ciężaru drzwi na ościeżnicę - siłę wzdłużną poprzez czoło sworznia i powierzchnię kuli na powierzchnię belki dolnej ościeżnicy oraz siłę poprzeczną poprzez powierzchnię boczną sworznia na powierzchnię boczną gniazda wzdłużnego, a stąd na belkę pionową ościeżnicy.

Zawias górny zawiera następujące elementy: sworzeń stały, sworzeń ruchomy, piastę górną, wykorbienie pociągowe. Piasta górna zaopatrzona jest w gniazdo łożyska zewnętrznego, a wykorbienie pociągowe w gniazdo łożyska środkowego. Sworzeń ruchomy ma postać rury, jeden jej koniec połączony jest nierozłącznie z wykorbieniem pociągowym - w ten sposób, że osie symetrii: sworznia ruchomego i gniazdo łożyska środkowego leżą na jednej prostej, a drugi jest wolny. Sworzeń ruchomy osadzony jest w gnieździe łożyska zewnętrznego - powierzchnie współpracujące: zewnętrzna sworznia ruchomego i wewnętrzna gniazda łożyska zewnętrznego tworzą łożysko ślizgowe zewnętrzne. Sworzeń stały osadzony jest w gnieździe łożyska środkowego - powierzchnie współpracujące: zewnętrzna sworznia stałego i wewnętrzna gniazda łożyska środkowego tworzą łożysko ślizgowe środkowe. Piasta górna - połączona nierozłącznie z segmentem zawiasowym - usytuowana jest równolegle do jego krawędzi bocznej z wylotem w pobliżu górnego naroża tego segmentu, zaś sworzeń stały połączony jest rozłącznie z górną belką ościeżnicy. Zawias górny zaopatrzony jest również w trzy sprzęgła przeznaczone do łączenia skrzydła drzwi poprzez piastę górną ze sworzniem ruchomym. Każde sprzęgło składa się z: gniazda sprzęgła - stanowiącego poprzeczną przelotową szczelinę w zewnętrznej ścianie bocznej sworznia ruchomego, prowadnicy - zaopatrzonej w cylindryczny kanał, elementu sprzęgającego w postaci cylindrycznego pręta zakończonego płetwą o przekroju prostokątnym z łukowymi krawędziami, sprężyny dociskowej w postaci pakietu sprężyn talerzowych oraz pokrywy zamykającej. Prowadnice umocowane są w ściance bocznej piasty górnej. Każde sprzęgło po zmontowaniu stanowi zespół, w którym w cylindrycznym kanale prowadnicy umieszczony jest: element sprzęgający oraz sprężyna dociskowa oparta z jednej strony na powierzchni czołowej elementu sprzęgającego, z drugiej zaś podparta jest pokrywą zamykającą. Płetwa każdego elementu sprzęgającego wprowadzona jest w swoje gniazdo sprzęgła. Takie rozwiązanie zabezpiecza mechanizm pociągowy przed zniszczeniem w przypadku naporu bezpośredniego na skrzydło drzwi. Poruszanie skrzydłem drzwi odbywa się albo za pomocą wykorbienia pociągowego połączonego z mechanizmem pociągowym, albo przez bezpośredni napór na skrzydło drzwi na przykład za pomocą samojezdnej maszyny górniczej. W pierwszym przypadku zawias górny wykorzystuje łożysko ślizgowe środkowe (pracuje para kinematyczna sworzeń stały - gniazdo łożyska środkowego) - sprzęgła są włączone; w drugim przypadku zawias górny wykorzystuje łożysko ślizgowe zewnętrzne (pracuje para kinematyczna sworzeń ruchomy - gniazdo łożyska zewnętrznego) - sprzęgła są wyłączone - płetwy ślizgają się po powierzchni zewnętrznej sworznia ruchomego, a mechanizm pociągowy unieruchamia wykorbienia pociągowe.

PL 218 191 B1

Wadą tego rozwiązania jest to, że oba skrzydła drzwi tamy są poszyte blachą z tej samej strony skrzydła otwierają się w przeciwne strony - co powoduje, że po otwarciu tamy jedno ze skrzydeł jest narażone na zaczepienie przez przejeżdżającą maszynę górniczą, każde skrzydło składa się z dwóch ciężkich segmentów co bardzo utrudnia montaż i demontaż, a ponadto w trakcie montażu konieczne jest przytrzymywanie ręcznie piasty zawiasu dolnego i kuli zawiasu przed wprowadzeniem do piasty zawiasu sworznia dolnego. Sprzęgła zawiasu górnego są uciążliwe w eksploatacji - wprowadzenie płetw elementów sprzęgających do gniazd sprzęgieł jest trudne w sytuacji gdy skrzydło drzwi zostanie otwarte bez użycia mechanizmu pociągowego. Łożysko środkowe narażone jest na duże naciski jednostkowe co wpływa na żywotność łożyska - długość gniazda łożyska wewnętrznego jest równa lub mniejsza od grubości wykorbienia pociągowego.

Tama wentylacyjna według wynalazku zawiera ościeżnicę, drzwi dwuskrzydłowe oraz mechanizm pociągowy. Każde skrzydło drzwi osadzone jest obrotowo w ościeżnicy poprzez zawiasy: dolny i górny. Drzwi połączone są ze sobą poprzez mechanizm pociągowy, który jest przeznaczony do jednoczesnego poruszania obu skrzydłami - w przeciwnym kierunku względem siebie i utrzymania ich w zadanym położeniu. Każde skrzydło drzwi składa się z trzech segmentów: zewnętrznego, środkowego i zawiasowego. Segment zawiasowy pokryty jest blachą z jednej strony, a segmenty zewnętrzny i środkowy albo pokryte są blachą z jednej strony, albo pokryte są blachą po obu stronach. Każde skrzydło zaopatrzone jest w okno w postaci czworokątnego otworu przesłoniętego materiałem przeźroczystym - przeznaczone do obserwacji przestrzeni po przeciwnej stronie tamy wentylacyjnej. Okno usytuowane jest w jednej z kratownic każdego skrzydła drzwi. Segment zawiasowy jest krótki, stanowi 10 do 20% długości skrzydła drzwi, zaś segmenty środkowy i zewnętrzny, korzystnie, są takie same co do wymiarów gabarytowych. Segmenty połączone są ze sobą rozłącznie za pomocą śrub, przy czym gniazda łączące usytuowane są symetrycznie na płaszczyznach zewnętrznych bocznych przylegających do siebie w fazie połączenia, a ponadto segmenty: zewnętrzny i środkowy mają gniazda łączące na obu płaszczyznach zewnętrznych bocznych, co umożliwia dowolną kolejność mocowania - są zamienne, każdy może być środkowym lub zewnętrznym segmentem skrzydła. Taki sposób konstrukcji skrzydła drzwi i usytuowania gniazd łączących pozwala na wykorzystanie poszczególnych segmentów do dowolnego skrzydła drzwi - nawet w przypadku zastosowania segmentów środkowych i zewnętrznych pokrytych blachą z jednej strony pozwala na ich usytuowanie poszyciem blachą po odpowiedniej stronie. Zawias dolny w rozwiązaniu według wynalazku ma postać łożyska wzdłużnego składającego się z: piasty, kuli zawiasu, prowadników oraz sworznia. Piasta zawiera gniazdo cylindryczne zaopatrzone w części dolnej w ogranicznik, korzystnie w postaci pierścienia o średnicy mniejszej od średnicy kuli zawiasu, oraz w gniazda promieniowe - korzystnie trzy - usytuowane powyżej kuli zawiasu. Sworzeń zaopatrzony jest w rowek prowadzący, w którym, w czasie montażu drzwi w ościeżnicy, poprzez gniazda promieniowe osadzone są końcówki prowadników. W gnieździe cylindrycznym, w dolnej części osadzona jest kula zawiasu, a w górnej albo osadzony jest sworzeń, albo osadzona jest tuleja z przelotowym otworem przeznaczonym do osadzania sworznia. Po zamontowaniu drzwi poszczególne elementy zawiasu dolnego zajmują następujące położenie: kula zawiasu osadzona jest w dolnej części gniazda cylindrycznego i opiera się na powierzchni poziomej belki dolnej ościeżnicy, na kuli zawiasu oparty jest sworzeń osadzony w górnej części gniazda. Korzystnie w jednym gnieździe promieniowym umieszczona jest smarowniczka, pozostałe są zaślepione. Piasta połączona jest rozłącznie za pomocą śrub z ościeżnicą, zaś sworzeń połączony jest nierozłącznie z segmentem zawiasowym i usytuowany równolegle do krawędzi bocznej tego segmentu. Zawias górny stanowi zespół dwóch łożysk ślizgowych poprzecznych: zewnętrznego i środkowego usytuowanych współosiowo względem siebie i wykorbienia pociągowego. Łożyska ślizgowe składają się ze sworznia stałego, sworznia ruchomego z gniazdem, łożyska środkowego oraz piasty górnej z gniazdem łożyska zewnętrznego.

Piasta górna połączona jest nierozłącznie z segmentem zawiasowym i usytuowana równolegle do krawędzi bocznej tego segmentu z wylotem w pobliżu górnego naroża segmentu. Sworzeń stały połączony jest rozłącznie z górną belką ościeżnicy. Sworzeń ruchomy osadzony jest w gnieździe łożyska zewnętrznego, a sworzeń stały w gnieździe łożyska środkowego. Zawias górny zaopatrzony jest w trzy sprzęgła kulowe przeznaczone do łączenia skrzydła drzwi poprzez piastę górną ze sworzniem ruchomym. Każde sprzęgło kulowe składa się z gniazda kuli stanowiącego podłużne wgłębienia w zewnętrznej ścianie bocznej sworznia ruchomego - wspólne dla wszystkich sprzęgieł, prowadnicy z cylindrycznym kanałem - umocowanej w ściance bocznej piasty górnej, kulki sprzęgającej stanowiącej mechaniczny element zatrzaskowy, sprężyny dociskowej w postaci sprężyny śrubowej oraz pokrywy zamykającej. Korzystnie gniazdo kuli - w przekroju prostopadłym do osi podłużnej zawiasu - ma kształt

PL 218 191 B1 pryzmy. Każde sprzęgło po zmontowaniu stanowi zespół, w którym kulka sprzęgająca osadzona jest w gnieździe kuli, a na jej przeciwległej powierzchni oparta jest sprężyna dociskowa umieszczona w cylindrycznym kanale prowadnicy, sprężyna z drugiej strony podparta jest pokrywą zamykającą. Zaletą rozwiązania według wynalazku jest, to że: segmenty: zewnętrzny i środkowy drzwi pokryte są blachą albo po obu stronach, albo po przeciwnych stronach co zabezpiecza skrzydła przed zniszczeniem, ponieważ po otwarciu drzwi nie ma możliwości zahaczenia o kratownicę przez przejeżdżające maszyny górnicze. Każde skrzydło drzwi składa się z trzech części przy czym część najkrótsza - zawiasowa stanowi nie więcej niż 20% długości skrzydła co ułatwia montaż.

Piasta zawiasu dolnego - w trakcie osadzania segmentu zawiasowego skrzydła drzwi w ościeżnicy połączona jest ze sworzniem, a kula zawiasu zabezpieczona jest przed wypadnięciem, co zapewnia swobodny bezpieczny montaż. Konstrukcja sprzęgieł zawiasu górnego umożliwia wprowadzanie kulek sprzęgających do gniazda przez przesunięcie skrzydła drzwi do położenia wyjściowego. Sworzeń stały, w porównaniu do rozwiązania znanego ze stanu techniki, współpracuje ze znacznie większą powierzchnią gniazda łożyska środkowego, co zapewnia ograniczenie nacisków jednostkowych w łożysku. Segmenty skrzydeł drzwi mogą być montowane w dowolnym skrzydle - są w pełni zamienne miejscami w ramach tego samego skrzydła drzwi jak również między skrzydłami.

Tama wentylacyjna pokazana jest w przykładowym wykonaniu na rysunku na którym fig. 1 przedstawia tamę wentylacyjną w widoku z przodu, fig. 2 - przekrój zawiasu dolnego, fig. 3 - przekrój A-A zawiasu dolnego, fig. 4 - przekrój zawiasu górnego, a fig. 5 - przekrój B-B zawiasu górnego.

Tama wentylacyjna w przykładowym wykonaniu zawiera ościeżnicę 24, drzwi 4, mechanizm pociągowy 23. Każde skrzydło drzwi 4 osadzone obrotowo w ościeżnicy 24 poprzez zawiasy: dolny 6 i górny 16, składa się z trzech segmentów: zewnętrznego 1, środkowego 2 i zawiasowego 3. Segmenty zewnętrzny 1, środkowy 2 i zawiasowy 3 pokryte są z jednej strony blachą. Segment zawiasowy 3 stanowi 20% długości skrzydła drzwi 4. Segmenty środkowy 2 i zewnętrzny 1, są takie same co do wymiarów gabarytowych i zaopatrzone w gniazda łączące 5 usytuowane symetrycznie na obu płaszczyznach bocznych, a segment zawiasowy 3 ma gniazda łączące 5 po jednej stronie - naprzeciw zawiasów. Zawias górny 16 stanowi zespół dwóch łożysk ślizgowych poprzecznych: zewnętrznego i środkowego usytuowanych współosiowo względem siebie, zawierających: sworzeń stały 25, sworzeń ruchomy 20 z gniazdem łożyska środkowego 29 i wykorbieniem pociągowym 26, piastę górną 27 z gniazdem łożyska zewnętrznego 28 połączoną nierozłącznie z segmentem zawiasowym 3, skrzydła drzwi 4. Piasta górna 27 usytuowana jest równolegle do krawędzi bocznej segmentu zawiasowego 3 z wylotem w pobliżu górnego naroża tego segmentu. Sworzeń stały 25 połączony jest rozłącznie z górną belką ościeżnicy 24 a sworzeń ruchomy 20 osadzony jest w gnieździe łożyska zewnętrznego 28. Sworzeń stały 25 osadzony jest w gnieździe łożyska środkowego 29, które usytuowane jest w sworzniu ruchomym 20. Zawias górny 16 zaopatrzony jest w trzy jednakowe sprzęgła 17 z mechanicznym elementem zatrzaskowym w postaci kulek 18. Sprzęgła kulowe 17 zawierają prowadnicę umocowaną w ściance bocznej piasty górnej 27. Każda prowadnica zawiera cylindryczny kanał w którym osadzona jest kulka 18 i śrubowa sprężyna dociskowa 21 blokowana pokrywą zamykającą 22. Kulki 18 osadzone są również w gnieździe kul 19, które stanowi podłużne wgłębienie w zewnętrznej ścianie bocznej sworznia ruchomego 20 - wspólne dla wszystkich trzech sprzęgieł kulowych 17. Gniazdo kul 19 w przekroju prostopadłym do osi podłużnej zawiasu górnego 16 ma kształt pryzmy.

Zawias dolny 6 zawiera piastę 7 - połączoną z belką pionową ościeżnicy 24, kulę zawiasu 10 oraz sworzeń 13. Piasta 7 zawiasu dolnego 6 zawiera gniazdo cylindryczne 8 zaopatrzone w części dolnej w ogranicznik 9, który ma postać pierścienia o średnicy mniejszej od średnicy kuli zawiasu 10 oraz w trzy gniazda promieniowe 11. Sworzeń 13 zaopatrzony jest w poprzeczny rowek prowadzący 14, w którym - w czasie montażu drzwi w ościeżnicy - poprzez gniazda promieniowe 11 osadzone są końcówki prowadników 12. W gnieździe cylindrycznym 8, zawiasu dolnego 6, osadzona jest kula zawiasu 10, która opiera się na poziomej powierzchni ościeżnicy dolnej 15, na kuli zawiasu 10 oparty jest sworzeń 13. W obu skrzydłach drzwi w przykładowym wykonaniu umieszczone są okna 30. Rozwiązanie wykorzystuje się w znany sposób zwłaszcza w górnictwie w procesach regulacji przepływu powietrza w podziemnych wyrobiskach górniczych.

PL 218 191 B1

Zastrzeżenia patentowe

1. Tama wentylacyjna zawierająca ościeżnicę, drzwi dwuskrzydłowe - których każde skrzydło za-

Claims (8)

1. Tama wentylacyjna zawierająca ościeżnicę, drzwi dwuskrzydłowe - których każde skrzydło zaopatrzone jest w okno w postaci czworokątnego otworu przesłoniętego materiałem przeźroczystym, mechanizm pociągowy - przeznaczony do jednoczesnego poruszania obu skrzydłami - w przeciwnym kierunku względem siebie i utrzymania ich w zadanym położeniu, przy czym każde skrzydło drzwi osadzone jest obrotowo w ościeżnicy poprzez zawiasy: dolny i górny, a ponadto każde skrzydło drzwi składa się z segmentów połączonych ze sobą rozłącznie, przy czym zawias dolny zawiera piastę zaopatrzoną w gniazdo cylindryczne - połączoną z ościeżnicą, kulę zawiasu oraz sworzeń, który połączony jest nierozłącznie z segmentem zawiasowym skrzydła drzwi i usytuowany równolegle do krawędzi bocznej tego segmentu, a zawias górny stanowi zespół dwóch łożysk ślizgowych poprzecznych: zewnętrznego i środkowego usytuowanych współosiowo względem siebie, zawierających: sworzeń stały, sworzeń ruchomy, gniazdo łożyska środkowego, wykorbienie pociągowe, piastę górną z gniazdem łożyska środkowego połączoną nierozłącznie z segmentem zawiasowym skrzydła drzwi i usytuowaną równolegle do krawędzi bocznej tego segmentu z wylotem w pobliżu jego górnego naroża, przy czym sworzeń stały połączony jest rozłącznie z górną belką ościeżnicy, sworzeń ruchomy osadzony jest w gnieździe łożyska zewnętrznego, a sworzeń stały w gnieździe łożyska środkowego, a ponadto zawias górny zaopatrzony jest w trzy jednakowe sprzęgła z mechanicznym elementem zatrzaskowym zawierające: prowadnicę z cylindrycznym kanałem umocowaną w ściance bocznej piasty górnej, sprężynę dociskową oraz pokrywę zamykającą, znamienna tym, że każde skrzydło składa się z trzech segmentów: zewnętrznego (1), środkowego (2) i zawiasowego (3), pokrytych blachą z jednej strony, przy czym segment zawiasowy (3) stanowi 10 do 20% długości skrzydła drzwi, zaś segmenty środkowy (2) i zewnętrzny (1), korzystnie - takie same co do wymiarów gabarytowych, zaopatrzone są w gniazda łączące (5) usytuowane symetrycznie na obu płaszczyznach bocznych, a segment zawiasowy (3) ma gniazda łączące (5) po jednej stronie - naprzeciw zawiasów; a ponadto piasta (7) zawiasu dolnego (6) zawiera gniazdo cylindryczne (8) zaopatrzone w części dolnej w ogranicznik (9) oraz gniazda promieniowe (11) - korzystnie trzy - usytuowane w górnej części piasty (7) powyżej kuli zawiasu (10), a także zaopatrzona jest w prowadniki (12), przy czym sworzeń (13) zaopatrzony jest w poprzeczny rowek prowadzący (14) w którym - w czasie montażu drzwi w ościeżnicy - poprzez gniazda promieniowe (11) osadzone są końcówki prowadników (12), przy czym w stanie zamontowanym w gnieździe cylindrycznym (8) zawiasu dolnego (6) osadzona jest kula zawiasu (10), która opiera się na poziomej powierzchni ościeżnicy dolnej (15), a na kuli zawiasu (10) oparty jest sworzeń (13), a ponadto wykorbienie pociągowe (26) połączone jest ze sworzniem ruchomym (20), który ma postać wałka zaopatrzonego: w gniazdo łożyska środkowego (29), oraz w gniazdo kul (19) - wspólne dla wszystkich trzech sprzęgieł (17), które to gniazdo kul (19) stanowi podłużne wgłębienie usytuowane w zewnętrznej ścianie bocznej sworznia ruchomego (20), przy czym jako mechaniczny element zatrzaskowy sprzęgieł (17) stosowane są kulki (18), a ponadto sprężyna dociskowa (21) ma postać sprężyny śrubowej.

2. Tama według zastrz. 1, znamienna tym, że ogranicznik (9) ma postać pierścienia o średnicy mniejszej od średnicy kuli zawiasu (10).

3. Tama według zastrz. 1, znamienna tym, że po zamontowaniu skrzydła drzwi w jednym gnieździe promieniowym (11) umieszczona jest smarowniczka, pozostałe są zaślepione.

4. Tama według zastrz. 1, znamienna tym, że gniazdo kul (19) w przekroju prostopadłym do osi podłużnej zawiasu górnego (16) ma kształt pryzmy.

5. Tama wentylacyjna zawierająca ościeżnicę, drzwi dwuskrzydłowe - których każde skrzydło zaopatrzone jest w okno w postaci czworokątnego otworu przesłoniętego materiałem przeźroczystym, mechanizm pociągowy - przeznaczony do jednoczesnego poruszania obu skrzydłami - w przeciwnym kierunku względem siebie i utrzymania ich w zadanym położeniu, przy czym każde skrzydło drzwi osadzone jest obrotowo w ościeżnicy poprzez zawiasy: dolny i górny, a ponadto każde skrzydło drzwi składa się z segmentów połączonych ze sobą rozłącznie, przy czym zawias dolny zawiera piastę zaopatrzoną w gniazdo cylindryczne - połączoną z ościeżnicą, kulę zawiasu oraz sworzeń, który połączony jest nierozłącznie z segmentem zawiasowym skrzydła drzwi i usytuowany równolegle do krawędzi bocznej tego segmentu, a zawias górny stanowi zespół dwóch łożysk ślizgowych poprzecznych: zewnętrznego i środkowego usytuowanych współosiowo względem siebie zawierających: sworzeń stały, sworzeń ruchomy, gniazdo łożyska środkowego, wykorbienie pociągowe, piastę górną z gniazdem łożyska wewnętrznego połączoną nierozłącznie z segmentem zawiasowym skrzydła drzwi i usytuowaną równolegle do krawędzi bocznej tego segmentu z wylotem w pobliżu jego górnego naroża,

PL 218 191 B1 przy czym sworzeń stały połączony jest rozłącznie z górną belką ościeżnicy, sworzeń ruchomy osadzony jest w gnieździe łożyska zewnętrznego, a sworzeń stały w gnieździe łożyska środkowego, a ponadto zawias górny zaopatrzony jest w trzy jednakowe sprzęgła z mechanicznym elementem zatrzaskowym, zawierające ponadto prowadnicę z cylindrycznym kanałem - umocowaną w ściance bocznej piasty górnej, sprężynę dociskową oraz pokrywę zamykającą, znamienna tym, że każde skrzydło składa się z trzech segmentów: zewnętrznego (1), środkowego (2), i zawiasowego (3), przy czym segmenty zewnętrzny (1), środkowy (2) pokryte są blachą po obu stronach, zaś segment zawiasowy (3) po jednej stronie, a ponadto segment zawiasowy (3) stanowi 10 do 20% długości skrzydła drzwi, zaś segmenty środkowy (2) i zewnętrzny (1), korzystnie - takie same co do wymiarów gabarytowych, zaopatrzone są w gniazda łączące (5) usytuowane symetrycznie na obu płaszczyznach bocznych, a segment zawiasowy (3) ma gniazda łączące (5) po jednej stronie - naprzeciw zawiasów; a ponadto piasta (7) zawiasu dolnego (6) zawiera gniazdo cylindryczne (8) zaopatrzone - w części dolnej - w ogranicznik (9) oraz w gniazda promieniowe (11) - korzystnie trzy - usytuowane w górnej części piasty (7) powyżej kuli zawiasu (10), a także zaopatrzona jest prowadniki (12), przy czym sworzeń (13) zaopatrzony jest w rowek prowadzący (14), w którym - w czasie montażu drzwi w ościeżnicy - poprzez gniazda promieniowe (11) osadzone są końcówki prowadników (12), przy czym w stanie zamontowanym w gnieździe cylindrycznym (8) zawiasu dolnego (6) osadzona jest kula zawiasu (10), która opiera się na poziomej powierzchni ościeżnicy dolnej (15), a na kuli zawiasu (10) oparty jest sworzeń (13), a ponadto wykorbienie pociągowe (26) połączone jest ze sworzniem ruchomym (20), który ma postać wałka zaopatrzonego: w gniazdo łożyska środkowego (29), oraz w gniazdo kul (19) wspólne dla wszystkich trzech sprzęgieł (17), które to gniazdo kul (19) stanowi podłużne wgłębienie usytuowane w zewnętrznej ścianie bocznej sworznia ruchomego (20) przy czym jako mechaniczny element zatrzaskowy sprzęgieł (17) stosowane są kulki (18), a ponadto sprężyna dociskowa (21) ma postać sprężyny śrubowej.

6. Tama według zastrz. 5, znamienna tym, że ogranicznik (9) ma postać pierścienia o średnicy mniejszej od średnicy kuli zawiasu (10).

7. Tama według zastrz. 5, znamienna tym, że po zamontowaniu skrzydła drzwi w jednym gnieździe promieniowym (11) umieszczona jest smarowniczka, pozostałe są zaślepione.

8. Tama według zastrz. 5, znamienna tym, że gniazdo kul (19) w przekroju prostopadłym do osi podłużnej zawiasu górnego (16) ma kształt pryzmy.