PL217017B1 - Zastosowanie kwasu naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego) w preparacie farmaceutycznym - Google Patents

Zastosowanie kwasu naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego) w preparacie farmaceutycznym

Info

Publication number
PL217017B1
PL217017B1 PL398411A PL39841112A PL217017B1 PL 217017 B1 PL217017 B1 PL 217017B1 PL 398411 A PL398411 A PL 398411A PL 39841112 A PL39841112 A PL 39841112A PL 217017 B1 PL217017 B1 PL 217017B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
naphthyl
diaminobis
acid
osteoporosis
bisphosphonic acid
Prior art date
Application number
PL398411A
Other languages
English (en)
Other versions
PL398411A1 (pl
Inventor
Waldemar Goldeman
Anna Nasulewicz-Goldeman
Original Assignee
Politechnika Wroclawska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Wroclawska filed Critical Politechnika Wroclawska
Priority to PL398411A priority Critical patent/PL217017B1/pl
Publication of PL398411A1 publication Critical patent/PL398411A1/pl
Publication of PL217017B1 publication Critical patent/PL217017B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest zastosowanie kwasu naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego) w preparacie farmaceutycznym.
Kwasy bisfosfonowe, w tym także aminometylidenobisfosfonowe, znajdują zastosowanie jako odczynniki analityczne, preparaty antykorozyjne, a zwłaszcza jako związki biologicznie aktywne. Najważniejsze zastosowanie kwasów bisfosfonowych związane jest z chorobami charakteryzującymi się zaburzeniami metabolizmu wapnia jak osteoporoza czy choroba Pageta. Kwasy bisfosfonowe wykazują ponadto aktywność przeciwpasożytniczą jak np. w malarii czy chorobie Chagasa. Są także inhibitorami enzymów np. syntazy difosforanu farnezylu, a także stymulują komórki γδΤ układu odpornościowego. Kwasy bisfosfonowe wykazują też aktywność przeciwnowotw orową, w skojarzeniu z innymi lekami, bądź same.
Zastosowanie kwasów bisfosfonowych w leczeniu chorych na osteoporozę związane jest z ich wpływem na resorpcję kostną. Wykazują one również dużą skuteczność w leczeniu przeciwprzerzutowym niektórych nowotworów do kości, zwłaszcza nowotworów gruczołu sutkowego, a także w leczeniu hiperkalcemii czy osteoporozie, będących powikłaniami choroby nowotworowej. Bisfosfoniany stanowią alternatywną metodę leczenia bólu spowodowanego przerzutami raka piersi do kości, a w ostatnich latach bada się także możliwość użycia bisfosfonianów w celu opóźnienia występowania przerzutów nowotworu piersi do kości. Bisfosfoniany są też kompleksonami, wykazującymi duże powinowactwo zwłaszcza do jonów wapnia.
Dane literaturowe podają, że u 75-90% chorych na nowotwory gruczołu sutkowego występuje przerzutowanie tego nowotworu do kości. Wiąże się to z takimi powikłaniami jak zwiększona podatność na złamania, hiperkalcemia, ból czy znaczne ograniczenie ruchowe. Co prawda, w badaniach klinicznych nie stwierdzono znaczących różnic pod względem przeżycia (dla grupy której podawano bisfosfonian i grupy kontrolnej), to jednak stosowanie bisfosfonianów znacząco poprawiało jakość życia chorego w przypadku wystąpienia powyższych powikłań.
Spośród bisfosfonianów na liście leków znajduje się tylko jeden aminometylidenobisfosfonian - Inkadronian (kwas cykloheptyloaminometylidenobisfosfonowy), pozostałe bisfosfoniany są 1-hydro-ksymetylidenobisfosfonianami. Najczęściej stosowanym i badanym pod kątem użyteczności w terapii nowotworów gruczołu sutkowego bisfosfonianem jest zoledronian (kwas zoledronowy), a także pamidronian, klodronian i etidronian.
Jako modele badawcze do oceny aktywność kwasu naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego) wybrano linię ludzkiego nowotworu gruczołu sutkowego MCF-7 oraz linię komórek mysich makrofagów J774E. Linia ludzkiego nowotworu gruczołu sutkowego MCF-7 została wybrana jako reprezentatywny model nowotworu przerzutującego do kości, zaś komórki mysich makrofagów J774E, ponieważ makrofagi stymulują proces osteolizy w kościach. Ponadto dane literaturowe wskazują, iż jednym z mechanizmów działania bisfosfonianów jest wpływ na osteoklasty poprzez tzw. komórki mikrośrodowiska w tym makrofagi. Bisfosfoniany gromadzą się w miejscach, w których występuje przebudowa kości i tam za pośrednictwem różnych komórek, w tym makrofagów, wpływają na resorpcję kostną. Wpływ bisfosfonianów na hamowanie resorpcji kości przez osteoklasty oraz wpływ na przeżywalność makrofagów zachodzi według tego samego mechanizmu molekularnego [Luckman S.F i współ., J. Bone Miner Res 1998, 13(11), 1668-1678]. Choroba Pageta, druga obok osteoporozy choroba, w terapii której stosowane są bisfosfoniany, charakteryzuje się nieprawidłowym tworzeniem kości przez osteoblasty, co poprzedzane jest zwiększoną reabsorpcją kości przez osteoklasty. Wobec tego, obie wybrane linie pozwalają ocenić aktywność badanego związku zarówno w przypadku nowotworów gruczołu sutkowego oraz powikłań kostnych będących wtórnym efektem związanym z przerzutowaniem nowotworów do kości, zwłaszcza nowotworów gruczołu sutkowego, jak i pierwotnych chorób kości związanych z zaburzeniami gospodarki wapnia w organizmie jak osteoporoza, zwłaszcza osteoporoza postmenopauzalna, osteopenia, hiperkalcemia, szczególnie hiperkalcemia wywołana chorobą nowotworową czy choroba Pageta.
Przedmiotem niniejszego wynalazku jest kwas naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowy) przedstawiony wzorem 1 albo jego farmaceutycznie akceptowalne sole, wodziany lub solwaty stosowany do leczenia nowotworów gruczołu sutkowego oraz powikłań wynikających z ich przerzutów do kości w postaci osteoporozy, osteopenii lub hiperkalcemii.
PL 217 017 B1
Przedmiotem wynalazku jest również kwas naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowy) przedstawiony wzorem 1 albo jego farmaceutycznie akceptowalne sole, wodziany lub solwaty stosowany do leczenia chorób związanych z zaburzeniami gospodarki wapnia w organizmie, takich jak osteoporoza, zwłaszcza osteoporoza postmenopauzalna, osteopenia, hiperkalcemia lub choroba Pageta.
Korzystnie farmakologicznie dopuszczalnymi solami kwasu naftylo-1,5-diaminobis-(metylidenobisfosfonowego) są sole otrzymane z odpowiednich zasad, a zwłaszcza sole zasad zwierających metal z grupy la, Ib, IIa i IIb układu okresowego, a zwłaszcza sole zasad zawierających metale alkaliczne, korzystnie sole sodowe, potasowe lub odpowiednie sole amoniowe uzyskane z amoniaku lub odpowiednich amin organicznych.
Korzystnymi farmaceutycznie dopuszczalnymi solami są takie sole, w których jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem lub osiem, a zwłaszcza jeden, dwa, trzy lub cztery kwaśne atomy wodoru grup fosfonowych w kwasu naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego) zastąpione są przez odpowiedni kation zdefiniowany powyżej, zwłaszcza kation sodowy, potasowy lub amoniowy. Szczególnie korzystne sole sodowe kwasu naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego).
W grupie szczególnie korzystnych farmaceutycznie dopuszczalnych soli, każda z grup fosfonowych kwasu naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego) zawiera jeden atom wodoru i jeden farmaceutycznie dopuszczalny kation, zdefiniowany jak powyżej, zwłaszcza kation sodowy.
Dopuszcza się także stosowanie kwasu naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego) lub jego soli w postaci wodzianów lub solwatów z innymi rozpuszczalnikami.
Wynalazek bliżej określono w poniższym przykładzie jego realizacji.
P r z y k ł a d 1
Opis i schemat oceny aktywności przeciwproliferacyjnej kwasu naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego)
Komórki mysich makrofagów J774E, ludzkiego raka gruczołu piersiowego MCF-7, pochodzące z hodowli in vitro nanoszono na płytkę 96-dołkową w liczbie 1x104 na dołek w objętości 100 μΐ medium hodowlanego z dodatkiem surowicy bydlęcej płodowej (FBS) i antybiotyków. Po 24 godzinach inkubacji w 37°C, w wilgotnej atmosferze nasyconej 5% CO2 komórki traktowano kwasem naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowym) w stężeniach 1000, 100, 10 i 1 μg/ml (w końcowej objętości 100 μθ, pod kontrolą komórek, do których dodano wyłącznie 100 μΐ medium hodowlanego. Roztwór kwasu naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego) przygotowywano ex tempore, rozpuszczając naważkę związku w 10% roztworze NaHCO3, dodając 33,6 μl roztworu na każdy 1 mg związku, a następnie dopełniając medium hodowlanym do stężenia związku 2 mg/ml. Kolejne rozcieńczenia wykonywane były w medium hodowlanym. Po kolejnych 72 godzinach inkubacji w 37°C, w wilgotnej atmosferze nasyconej 5% CO2 określano stopień zahamowania proliferacji komórek MCF-7 i J774E pod wpływem kwasu naftylo-1 ,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego).
Do odczytu testu stosowano metodę SRB [wg Skehan P. i współ., J Natl Cancer Inst, 1990,82,1107-1112].
Kontrolę „zerującą stanowił roztwór pochodzący z dołków zawierających tylko medium hodowlane. Kontrolę pozytywną stanowią komórki nietraktowane kwasem naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowym), zawieszone w medium hodowlanym.
Następnie na podstawie wykresu zależności procentu zahamowania proliferacji komórek od stężenia kwasu naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego) określono stężenie kwasu naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego) hamujące proliferację komórek J774E i MCF-7 w 50%, czyli wartości IC50.
Wartości odczytanych IC50 dla kwasu naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego) oraz dla najaktywniejszego z komercyjnych bisfosfonianów - kwasu zoledronowego (zoledronianu) przedstawiono w tabeli 1.
PL 217 017 B1
Kod związku wzór IC50 [ug/ml] MCF-7 IC50 [ug/ml] J774
kwas naftyło-1,5- diaminobisfmetylidenobisfo sfonowy) (WG 900IB) 0 HO.U ° h .T Jo ΙΙ,ΟΗ νη<ρ;§2 pC II OH 0 156,8 ± 13,0 2,94 ± 0,8
Kwas zoledronowy (Zoledronian) PO,H2 74,1±46,1 41,1± 11,5
Tabela 1. Wartości IC50 uzyskane dla kwasu naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego) (WG 9001B) oraz kwasu zoledronowego (zoledronian) wobec komórek ludzkiego raka gruczołu piersiowego MCF-7 oraz mysich makrofagów J774E.

Claims (2)

1. Kwas naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowy) przedstawiony wzorem 1 albo jego farmaceutycznie akceptowalne sole, wodziany lub solwaty stosowany do leczenia nowotworów gruczołu sutkowego oraz powikłań wynikających z ich przerzutów do kości w postaci osteoporozy, osteopenii lub hiperkalcemii.
2. Kwas naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowy) przedstawiony wzorem 1 albo jego farmaceutycznie akceptowalne sole, wodziany lub solwaty stosowany do leczenia chorób związanych z zaburzeniami gospodarki wapnia w organizmie, takich jak osteoporoza, zwłaszcza osteoporoza postmenopauzalna, osteopenia, hiperkalcemia lub choroba Pageta.
PL398411A 2012-03-12 2012-03-12 Zastosowanie kwasu naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego) w preparacie farmaceutycznym PL217017B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL398411A PL217017B1 (pl) 2012-03-12 2012-03-12 Zastosowanie kwasu naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego) w preparacie farmaceutycznym

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL398411A PL217017B1 (pl) 2012-03-12 2012-03-12 Zastosowanie kwasu naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego) w preparacie farmaceutycznym

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL398411A1 PL398411A1 (pl) 2012-07-16
PL217017B1 true PL217017B1 (pl) 2014-06-30

Family

ID=46575897

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL398411A PL217017B1 (pl) 2012-03-12 2012-03-12 Zastosowanie kwasu naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego) w preparacie farmaceutycznym

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL217017B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL398411A1 (pl) 2012-07-16

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Barbosa et al. Bisphosphonates, old friends of bones and new trends in clinics
Russell Bisphosphonates: mode of action and pharmacology
Russell et al. Bisphosphonates: from the laboratory to the clinic and back again
Russell Bisphosphonates: from bench to bedside
Russell et al. Mechanisms of action of bisphosphonates: similarities and differences and their potential influence on clinical efficacy
Russell Bisphosphonates: the first 40 years
Rogers From molds and macrophages to mevalonate: a decade of progress in understanding the molecular mode of action of bisphosphonates
Rodan et al. Bisphosphonates: mechanisms of action.
Neves et al. Synthesis, characterization and biodistribution of bisphosphonates Sm-153 complexes: correlation with molecular modeling interaction studies
US10046055B2 (en) Bone targeted therapeutics and methods of making and using the same
JP5244917B2 (ja) C2−c5−アルキル−イミダゾール−ビスホスホネート類
Leung et al. Thienopyrimidine bisphosphonate (ThPBP) inhibitors of the human farnesyl pyrophosphate synthase: optimization and characterization of the mode of inhibition
Reinholz et al. Distinct mechanisms of bisphosphonate action between osteoblasts and breast cancer cells: identity of a potent new bisphosphonate analogue
JP2012503022A (ja) イミダゾ[1,2‐α]ピリジニルビスホスホネート
Sorbera et al. Minodronic acid
Widler et al. The chemistry of bisphosphonates: from antiscaling agents to clinical therapeutics
Goldeman et al. Synthesis and antiproliferative activity of aromatic and aliphatic bis [aminomethylidene (bisphosphonic)] acids
PL217017B1 (pl) Zastosowanie kwasu naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego) w preparacie farmaceutycznym
PL217023B1 (pl) Zastosowanie kwasu fenylo-1,4-diaminobis(metylidenobisfosfonowego) do wytwarzania preparatu farmaceutycznego
ES2478289T3 (es) Bisfosfonatos de 5-azaindol
PL218140B1 (pl) Zastosowanie kwasów bifenylo-4,4&#39;-diaminobis(metylidenobisfosfonowych) do wytwarzania preparatu farmaceutycznego
PL217221B1 (pl) Zastosowanie kwasów bifenylo-4,4&#39;-diaminobis(metylidenobisfosfonowych) do wytwarzania preparatu farmaceutycznego
PL216486B1 (pl) Zastosowanie kwasu fenylo-1,4-diaminobis(metylidenobisfosfonowego) w preparacie farmaceutycznym
PL217016B1 (pl) Zastosowanie kwasu naftylo-1,5-diaminobis(metylidenobisfosfonowego) do wytwarzania preparatu farmaceutycznego
Fathy et al. New active bisphosphonate (etidronate) complexes as anticancer agents