PL216555B1 - Układ stabilizacji belki polowej opryskiwacza - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest układ stabilizacja belki polowej opryskiwacza, która montowana jest w opryskiwaczach polowych wykonujących zabieg zwany opryskiwaniem.

Opryskiwacze polowe są wykorzystywane w rolnictwie do ochrony roślin wykorzystując belkę polową oraz rozpylacze nanosi się ciecz użytkową na powierzchnie roślin. Jak powszechnie wiadomo stabilność belki polowej (w tym przypadku ramion belki polowych), na której są zamontowane dysze rozpylające oraz przewody cieczowe opryskiwacza, wpływa na równomierność opryskiwania jak największej powierzchni pola przy maksymalnej dozwolonej prędkości.

Zbyt sztywne podwieszanie belki polowej doprowadzić może do jej uszkodzenia na nierównym terenie lub zmusza do znacznego zwiększenia wymiarów tej ramy w celu uniknięcia jej pęknięcia. Abstrahując od rodzaju opryskiwacza tj. przyczepiany lub zawieszany, przy małych prędkościach belka polowa musi mieć dużą szerokość roboczą oraz wymagane jest, aby połączenie z aparatami rozpylającymi odbywało się w sposób stabilizowany.

Maszyna rolnicza rozpylająca ciecz roboczą ze środkiem chemicznym zwana opryskiwaczem polowym jest znana w praktyce i opisana. Odpowiednio do różnych sposobów pracy opryskiwaczy polowych i wymagań w zakresie wykonania zadań, znane są rożne zawieszenia belek polowych, które można podzielić według położenia oraz liczby punktów podwieszenia na typowe grupy rozwiązań.

Z opisu patentowego oznaczonego numerem 130602 znany jest układ stabilizacji, gdzie ułożyskowany wał i rama belki polowej jest połączona za pomocą przegubu płaskiego wychylanego wokół każdej osi prostopadłej do wału przenosząc momenty pod warunkiem, iż punkt obrotu przegubu płaskiego będzie leżał w środku ciężkości ramy belki polowej.

Do wyrównania szczególnie niebezpiecznych sił pionowych, oddziaływujących na belkę polową, wynalazek pokazuje wykorzystanie ułożyskowanego wału, gdzie zamocowane jest w środku ciężkości ramię dźwigni podparte obustronnie przez rolki, przy czym rolki są umieszczone skrętnie oraz spoczywają na torach wymuszonych, a tory te są umieszczone na ramie, wprawiając swym ruchem obrotowym wał w ruch poosiowo liniowy i ograniczające jego obrót. Do tłumienia szkodliwych działań dynamicznych przenoszonych sił wykorzystuje się przegub płaski. Połączenie belki polowej z przegubem płaskim odbywa się za pomocą piasty. Piasta z jednej strony podparta jest talerzem, zaś druga strona wsparta jest przez element sprężysty, gdzie koniec opiera się o tarcze. Podkładka o małym współczynniku tarcia oddziela tarcze z ramą dla uzyskania korzystnego małego tarcia. Sprężysty element rozgraniczający talerz i tarczę ma postać pierścieniowego bloku gumowego, a wał jest ułożyskowany w ramie przesuwnie.

Według wynalazku układ stabilizacji belki polowej opryskiwacza charakteryzuje się tym, że do ramy głównej opryskiwacza zamocowany jest sztywno wał, na którym podwieszona jest rama belki polowej. Wał połączony jest w środku ciężkości ramy głównej, oraz przechodzi przez ułożyskowaną ramę belki polowej w jej środku ciężkości. Na ramie belki polowej zamocowane są czopy, na których zawieszone są ramiona belki polowej: lewe oraz prawe. Wewnętrzne końce ramion belki i połączone są dźwigniami kierującymi z łącznikiem kierującym zamocowanym na wale poprzez cylindryczne amortyzatory gumowe.

Proponowane rozwiązanie uwzględnia ruchy pionowe belki polowej, wynikające ze zmiany kąta od położenia poziomego opryskiwacza, nie uwzględniając jednak ruchów bocznych poziomych.

Przedstawiony wynalazek posiada taki zespół połączeniowy, który będzie zapewniał stabilne połączenie ramion belki polowej zraszającej rośliny w stanie spoczynku jak i na prawidłowe kierowanie ramionami belki podczas poruszania się. Jego prostota w działaniu zależna jest od położenia opryskiwacza względem powierzchni pola. Wszelkie odchylenia opryskiwacza od powierzchni równoległej pola są automatycznie korygowane na ramionach belki polowej.

Przedmiot wynalazku zostanie przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunkach, na których Fig. 1. przedstawia belkę polową rolniczego opryskiwacza polowego w widoku z tyłu w położeniu rozłożonym w widoku podstawowym wraz z powiększonym szczegółem A.

Fig. 2. to belka polowa rolniczego opryskiwacza polowego w widoku z tyłu w położeniu rozłożonym, przy czym opryskiwacz jest pochylony w lewą stronę, ramiona belki polowej są pochylone adekwatnie do zaproponowanego rozwiązania. Na fig. 3. pokazana jest belka polowa rolniczego opryskiwacza polowego w widoku z tyłu w położeniu rozłożonym, przy czym opryskiwacz jest pochylony w prawą stronę, ramiona belki polowej są pochylone adekwatnie do zaproponowanego rozwiązania. Fig. 4. to widok z góry na opryskiwacz polowy.

PL 216 555 B1

Do ramy głównej 1 opryskiwacza zamocowany jest sztywno wał 2, na którym podwieszona jest rama belki 3 polowej. Wał 2 połączony jest w środku ciężkości ramy głównej 1, oraz przechodzi przez ułożyskowaną ramę belki 3 polowej w jej środku ciężkości.

Na ramie belki polowej 3 zamocowane są czopy 4, na których zawieszone są ramiona belki polowej: lewe 5 oraz prawe 6. Wewnętrzne końce ramion belki 5 i 6 połączone są dźwigniami kierującymi 7 z łącznikiem kierującym 8 zamocowanym na wale 2 poprzez cylindryczne amortyzatory gumowe 9.

Stabilne położenie równowagi ramy belki 3 polowej podwieszonej w jej środku ciężkości jest zagwarantowane poprzez zastosowanie dodatkowych elementów kierujących tj. dźwigni 7, które to oddziałują bezpośrednio na ramiona rozpylające belki polowej 5 i 6. Połączenie wału 2 z łącznikiem kierującym 8_poprzez cylindryczne amortyzatory gumowe 9 niweluje bezpośrednie drgania (fig. 1).

Od ramy głównej 1 ze środka ciężkości poprowadzony jest poziomo wał 2 równolegle do kierunku jazdy obracającym się wraz z pozostałą częścią opryskiwacza względem ułożyskowanej ramy belki polowej 3. Wał 2 przechodzi przez środek ciężkości ramy belki polowej 3 w taki sposób, aby w momencie odchylenia opryskiwacza od położenia poprzecznego poziomego, rama belki 3 pozostawała pozioma. W wyniku odchylenia od poziomu łącznika kierującego 8, wymusi odchylenie ramion belki polowej 5 i 6 w kierunku pionowym o przeciwnych zwrotach poprzez dźwignie kierujące 7. Zmiana położenia ramion belki polowej 5 i 6 odbywa się względem czopów 4 osadzonych na ramie belki polowej 3.

W rozwiązaniu tym układ stabilizacji belki zadziała, gdy np. lewe koło opryskiwacza napotka przeszkodę - wjedzie w bruzdę (fig. 2) odchyli się od położenia równoległego, automatycznie nastąpi obrót wału 2 w lewą stronę w ramie belki polowej 3. Wywierany nacisk przez łącznik kierujący 8 obraca lewym ramieniem belki polowej 5 w kierunku pionowym o taki kąt, jak wychylenie całego agregatu. Koniec ramienia belki polowej 5 zostanie podniesiony w taki sposób aby nie uderzył o powierzchnię ziemi i był do niej cały czas równoległy poprzez amortyzatory gumowe 9, łącznik kierujący 8 oraz dźwignię kierującą 7. Analogicznie prawe ramie belki polowej 6 opuści się w kierunku przeciwnym do ramienia belki 5 tak, aby ono było równoległe do powierzchni pola.

Układ zadziała analogicznie w przypadku gdy prawe koło wjedzie w bruzdę fig. 3. tylko, że w przeciwnym kierunku jak na fig. 2. W przypadku pracy na znacznych pochyłościach układ należy blokować.

Claims (2)

Zastrzeżenia patentowe

1. Układ stabilizacji belki polowej opryskiwacza wyposażony w ułożyskowany wał i ramę belki polowej, znamienny tym, że do ramy głównej 1 opryskiwacza zamocowany jest sztywno wał 2, do którego podwieszona jest rama belki 3 polowej a na ramie belki polowej 3 zamocowane są czopy 4, na których zawieszone są ramiona belki polowej: lewe 5 oraz prawe 6 przy czym wewnętrzne końce ramion belki 5 i 6 połączone są dźwigniami kierującymi 7 z łącznikiem kierującym 8 zamocowanym na wale 2 poprzez cylindryczne amortyzatory gumowe 9.

2. Układ stabilizacji belki polowej opryskiwacza według zastrz. 1, znamienny tym, że wał 2 połączony jest w środku ciężkości ramy głównej 1, oraz przechodzi przez ułożyskowaną ramę belki 3 polowej w jej środku ciężkości.