PL216113B1 - Uklad zaworowy oraz stojak obudowy z ukladem zaworowym - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest układ zaworowy dla stojaka obudowy w górnictwie, zawierający pierwszy odblokowywalny zawór zwrotny, który ma przyłącze dla powierzchni tłoka i przyłącze dla powierzchni pierścieniowej do przyłączania do cylindra osadzania stojaka obudowy oraz przyłącze dla przewodu ciśnieniowego. Ponadto układ zaworowy zawiera drugi odblokowywalny zawór zwrotny, który ma przyłącze dla przewodu ciśnieniowego, przyłącze dla powierzchni tłoka do przyłączania do powierzchni tłoka cylindra podnoszenia dla płóz stojaka obudowy oraz przyłącze sterujące. Przedmiotem wynalazku jest także stojak obudowy z układem zaworowym.

Tego rodzaju układy zaworowe są znane ze stanu techniki, przy czym cylinder osadzania służy do osadzania stojaka obudowy, zaś cylinder podnoszenia służy do tego, by podnosić całą tarczę z płozami. Problematyczne w tych znanych układach zaworowych jest jednak to, że nie zawsze można utrzymać ciśnienie na powierzchni tłoka cylindra podnoszenia, jeżeli tarcza jest ciągnięta do przodu, ponieważ mechanizm kroczący pobiera w tym przypadku zbyt wiele objętości hydraulicznej.

Celem wynalazku jest opracowanie układu zaworowego opisanego na wstępie rodzaju, który ma prostą budowę, może być tanio wytwarzany i pozwala wyeliminować opisane powyżej problemy.

Układ zaworowy dla stojaka obudowy w górnictwie, zawierający pierwszy odblokowywalny zawór zwrotny, który ma przyłącze dla powierzchni tłoka i przyłącze dla powierzchni pierścieniowej do przyłączania do cylindra osadzania stojaka obudowy oraz przyłącze dla przewodu ciśnieniowego, i drugi odblokowywalny zawór zwrotny, który ma przyłącze dla przewodu ciśnieniowego, przyłącze dla powierzchni tłoka do przyłączania do powierzchni tłoka cylindra podnoszenia dla płóz stojaka obudowy oraz przyłącze sterujące, według wynalazku charakteryzuje się tym, że przyłącze sterujące drugiego zaworu zwrotnego jest połączone z przyłączem dla powierzchni tłoka pierwszego zaworu zwrotnego i że przyłącze dla przewodu ciśnieniowego drugiego zaworu zwrotnego jest połączone z przyłączem dla powierzchni pierścieniowej pierwszego zaworu zwrotnego.

Korzystnie pomiędzy przyłączem dla przewodu ciśnieniowego i przyłączem dla powierzchni tłoka drugiego zaworu zwrotnego umieszczony jest zawór ciśnieniowy.

Korzystnie wszystkie zawory są umieszczone we wspólnym bloku zaworowym.

Korzystnie drugi zawór zwrotny stanowi zawór kulowy, przełączany za pomocą kołka przystawianego do kuli.

Korzystnie drugi zawór zwrotny jest wstawiony w otwór bloku zaworowego, który łączy dwa inne, umieszczone w bloku zaworowym otwory.

Stojak obudowy w górnictwie, z co najmniej jednym cylindrem osadzania i co najmniej jednym cylindrem podnoszenia, zawiera układ zaworowy według wynalazku, przy czym przyłącze dla powierzchni tłoka pierwszego zaworu zwrotnego jest połączone z powierzchnią tłoka cylindra osadzania, zaś przyłącze dla powierzchni pierścieniowej pierwszego zaworu zwrotnego jest połączone z powierzchnią pierścieniową cylindra osadzania, oraz przyłącze dla powierzchni tłoka drugiego zaworu zwrotnego jest połączone z powierzchnią tłoka cylindra podnoszenia.

Przy użyciu układu zaworowego według wynalazku cylinder podnoszenia płóz może być sterowany za pomocą cylindra osadzania, ponieważ drugi zawór zwrotny jest wstawiony pomiędzy przyłącze pierścieniowej powierzchni cylindra osadzania i przyłącze powierzchni tłoka cylindra podnoszenia. Dzięki temu układowi zaworowemu można w wyjątkowo prosty sposób sterować cylindrem podnoszenia płóz, zwanym także „baselift, nie dopuszczając przy tym do strat ciśnienia. Równocześnie układ zaworowy może być ukształtowany we wspólnym bloku, a co za tym idzie, tani do wytwarzania.

Jeżeli pomiędzy przyłączem dla przewodu ciśnieniowego drugiego zaworu zwrotnego i przyłączem dla powierzchni tłoka drugiego zaworu zwrotnego jest umieszczony zawór ciśnieniowy, wówczas po wysunięciu cylindra podnoszenia można ograniczać ciśnienie, którym zasila się cylinder podnoszenia, podczas gdy tarcza jest ciągnięta do przodu.

Jeżeli wszystkie zawory są umieszczone we wspólnym bloku zaworowym, który może być połączony bezpośrednio kołnierzowo z cylindrem osadzania, wówczas można w tę znaną konstrukcję wbudować dodatkowo układ sterowania cylindrem podnoszenia.

Wyjątkowo oszczędna pod względem miejsca i korzystna pod względem kosztów konstrukcja drugiego zaworu zwrotnego ma miejsce wówczas, gdy stanowi go zawór kulowy, przełączany za pomocą kołka przystawianego do kuli.

Zwartą konstrukcję można osiągnąć tak, że drugi zawór zwrotny jest wstawiony w otwór bloku zaworowego, który łączy dwa inne, umieszczone w bloku zaworowym otwory.

PL 216 113 B1

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat połączeń układu zaworowego według wynalazku; fig. 2 - przekrój przez blok zaworowy z układem zaworowym według wynalazku; oraz fig. 3 - drugi zawór zwrotny w powiększeniu.

Przedstawiony na fig. 1 schemat połączeń ukazuje układ zaworowy dla stojaka obudowy w górnictwie, który zawiera dwa cylindry osadzania 10, 12 oraz cylinder podnoszenia 14. Do sterowania cylindrem osadzania 10 służy pierwszy odblokowywalny zawór zwrotny 16, który ma przyłącze 18 dla powierzchni tłoka i przyłącze 20 dla powierzchni pierścieniowej i przyłącze 22 dla przewodu ciśnieniowego. Przyłącze 18 dla powierzchni tłoka jest połączone z powierzchnią A' cylindra osadzania 10, zaś przyłącze 20 dla powierzchni pierścieniowej jest połączone z powierzchnią pierścieniową B' cylindra osadzania 10, przy czym przyłącze 20 dla powierzchni pierścieniowej stanowi równocześnie przyłącze sterujące zaworem 16. Przyłącze 22 dla przewodu ciśnieniowego jest połączone z przewodem ciśnieniowym A2.

Do sterowania cylindrem podnoszenia 14 przewidziany jest drugi zawór zwrotny 24, który zawiera przyłącze 26 dla przewodu ciśnieniowego, przyłącze 28 dla powierzchni tłoka oraz przyłącze sterujące 30. Przyłącze 26 dla przewodu ciśnieniowego jest połączone z przyłączem 20 dla powierzchni pierścieniowej pierwszego zaworu zwrotnego 16. Przyłącze 28 drugiego zaworu zwrotnego 24 jest połączone z przyłączem dla powierzchni tłoka zaworu podnoszenia 14, zaś przyłącze sterujące drugiego zaworu zwrotnego 24 jest połączone z przyłączem 18 dla powierzchni tłoka pierwszego zaworu zwrotnego 16.

Równolegle do przyłączy 26 i 28 drugiego zaworu zwrotnego wstawiony jest zawór ciśnieniowy 32. Następny zawór ciśnieniowy 34 ogranicza ciśnienie w przewodzie pomiędzy przyłączem 18 dla powierzchni tłoka pierwszego zaworu zwrotnego 16 i przyłączem A' dla powierzchni tłoka cylindra osadzania 10. Odnośnik 36 oznacza czujnik ciśnieniowy.

W celu osadzania stempla 10 zasila się ciśnieniem przewód A2, w związku z czym wysuwa się cylinder osadzania. Płyn hydrauliczny przepływa przy tym z przyłącza B' dla powierzchni pierścieniowej cylindra osadzania 10 z powrotem do przewodu B. W celu rabowania stempla 10 zasila się ciśnieniem przewód B, wobec czego płyn hydrauliczny przepływa z komory tłoka cylindra osadzania 10 przez przyłącze A' z powrotem do przewodu A2, ponieważ pierwszy zawór zwrotny 16 został otwarty przez ciśnienie, wywierane na przyłącze sterujące 20. Równocześnie na przyłączu ciśnieniowym 26 drugiego zaworu zwrotnego 24 występuje ciśnienie, wobec czego komora tłoka cylindra podnoszenia 14 zostaje zasilona ciśnieniem i powoduje jego wysunięcie. Na koniec rabowania ciśnienie w przewodzie B ponownie spada, w związku z czym drugi zawór zwrotny 24 zamyka się, zaś cylinder podnoszenia pozostaje wysunięty. Zawór ciśnieniowy 32 pozwala ograniczać ciśnienie cylindra podnoszenia 14. Jeżeli następnie ponownie osadzi się cylinder osadzania 10, wówczas przewód A2 zostaje zasilony ciśnieniem, wobec czego otwiera się drugi zawór zwrotny 24 i można schować cylinder podnoszenia, podczas gdy wysunięty zostaje cylinder osadzania 10.

Figura 2 ukazuje przekrój przez jednoczęściowy blok zaworowy 40, który służy do umieszczenia pierwszego zaworu zwrotnego 16, drugiego zaworu zwrotnego 24, zaworu ciśnieniowego 32 i zaworu ciśnieniowego 34 (nie przedstawionego na fig. 2).

Blok zaworowy 40 ma cztery poprzeczne otwory 42, 44, 46 i 48, które są rozmieszczone w bloku zaworowym 40 jeden nad drugim i równolegle do siebie. Najniższy na fig. 2 otwór poprzeczny 42 służy na swym lewym otwartym końcu do wstawienia zaworu ciśnieniowego 34, zaś na swym prawym otwartym końcu do wstawienia czujnika ciśnieniowego 36. Otwór 42 jest połączony wzdłużnym otworem z otworem poprzecznym 44, na którego lewym otwartym końcu znajduje się przyłącze ciśnieniowe A2. W prawy koniec poprzecznego otworu 44 wstawiony jest pierwszy zawór zwrotny 16, który w znany sposób ma obciążony sprężyną tłok zaworu oraz garnkowy tłok sterujący, przy czym zawór zwrotny 16 jest przedstawiony w stanie otwartym. Przez otwór rozciągający się w płaszczyźnie rysunku płyn hydrauliczny jest prowadzony do przyłącza A' dla powierzchni tłoka cylindra osadzania 10. Sterowanie pierwszym zaworem zwrotnym 16 odbywa się przez wzdłużny otwór 50, który łączy otwór poprzeczny 46, połączony z przyłączem ciśnieniowym B, z pierścieniową komorą 52, poprzez którą za pomocą przewidzianego w otworze 16 otworu 54 można uruchamiać tłok sterujący zaworem 16.

W lewy otwarty koniec najwyższego poprzecznego otworu 48 wstawiony jest zawór ciśnieniowy

32, który ma tradycyjną konstrukcję. Prawy na fig. 2, otwarty koniec poprzecznego otworu 48 służy do przyłączenia komory tłoka cylindra podnoszenia 14.

PL 216 113 B1

Ponadto wzdłużny otwór łączy przyłącze ciśnieniowe A' z obydwoma otworami poprzecznymi i 48, zaś w ten wzdłużny otwór wstawiony jest drugi zawór zwrotny 24, przedstawiony w powiększeniu na fig. 3.

Przedstawiony na fig. 3, drugi zawór zwrotny 24 zawiera kulę 60, dociskaną sprężyną 62 do gniazda 64 zaworu, umieszczonego we wzdłużnym otworze 56. Kula 60 zamyka tym samym w stanie zamkniętym przepływ z otworu poprzecznego 46 do otworu poprzecznego 48. W celu otwarcia zaworu zwrotnego 24 trzeba zasilić ciśnieniem przyłącze ciśnieniowe A' (fig. 2), wobec czego zasilony ciśnieniem zostaje dolny koniec naprężonego sprężyną 66 kołka 68, umieszczonego w sposób uszczelniony we wzdłużnym otworze 56 i przylegającego kołnierzem do poprzecznego otworu 46. Wskutek tego kula 60 unosi się z gniazda 64 zaworu, w związku z czym płyn ciśnieniowy może odpływać z poprzecznego otworu 46 do poprzecznego otworu 48.

Odnośnik 70 oznacza gwintowany korek, który w sposób uszczelniony jest wkręcony we wzdłużny otwór 56 i który dociska sprężynę 62 do kuli 60. Gdy ciśnienie w przyłączu A' ponownie spadnie, wówczas kołek 68 zostaje wciśnięty z powrotem w położenie ukazane na fig. 3, w związku z czym kula 60 zostaje dociśnięta przez sprężynę 62 do gniazda 64 zaworu.

Claims (6)

1. Układ zaworowy dla stojaka obudowy w górnictwie, zawierający pierwszy odblokowywalny zawór zwrotny, który ma przyłącze dla powierzchni tłoka i przyłącze dla powierzchni pierścieniowej do przyłączania do cylindra osadzania stojaka obudowy oraz przyłącze dla przewodu ciśnieniowego, i drugi odblokowywalny zawór zwrotny, który ma przyłącze dla przewodu ciśnieniowego, przyłącze dla powierzchni tłoka do przyłączania do powierzchni tłoka cylindra podnoszenia dla płóz stojaka obudowy oraz przyłącze sterujące, znamienny tym, że przyłącze sterujące (30) drugiego zaworu zwrotnego (24) jest połączone z przyłączem (18) dla powierzchni tłoka pierwszego zaworu zwrotnego (16) i że przyłącze (26) dla przewodu ciśnieniowego drugiego zaworu zwrotnego (24) jest połączone z przyłączem (20) dla powierzchni pierścieniowej pierwszego zaworu zwrotnego (16).

2. Układ zaworowy według zastrz. 1, znamienny tym, że pomiędzy przyłączem (26) dla przewodu ciśnieniowego i przyłączem (28) dla powierzchni tłoka drugiego zaworu zwrotnego (24) umieszczony jest zawór ciśnieniowy (32).

3. Układ zaworowy według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wszystkie zawory (16, 24, 32, 34) są umieszczone we wspólnym bloku zaworowym (40).

4. Układ zaworowy według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że drugi zawór zwrotny (24) stanowi zawór kulowy, przełączany za pomocą kołka (68) przystawianego do kuli (60).

5. Układ zaworowy według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że drugi zawór zwrotny (24) jest wstawiony w otwór (56) bloku zaworowego (40), który łączy dwa inne, umieszczone w bloku zaworowym otwory (46, 48).

6. Stojak obudowy w górnictwie, z co najmniej jednym cylindrem osadzania i co najmniej jednym cylindrem podnoszenia oraz układem zaworowym według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienny tym, że przyłącze (18) dla powierzchni tłoka pierwszego zaworu zwrotnego (16) jest połączone z powierzchnią tłoka (A') cylindra osadzania (10), zaś przyłącze (20) dla powierzchni pierścieniowej pierwszego zaworu zwrotnego (16) jest połączone z powierzchnią pierścieniową (B') cylindra osadzania (10), oraz przyłącze (28) dla powierzchni tłoka drugiego zaworu zwrotnego (24) jest połączone z powierzchnią tłoka cylindra podnoszenia (14).