PL212477B1 - Modul wydajacy dla urzadzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest moduł wydający dla urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, zwłaszcza w zespole wydającym gotówkę, zamocowanym w urządzeniu do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych.

Znane jest urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, jako automatyczne urządzenie bankomatowe ATM, które umożliwia klientom przeprowadzanie transakcji bankowych bez konieczności bezpośredniego udziału pracownika banku. Transakcje takie mogą obejmować składanie depozytów dla rachunków, sprawdzanie bilansu, przenoszenie funduszy, wypłaty gotówki i inne. W niniejszym dokumencie określenie urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych nie ogranicza zakresu wynalazku, lecz obejmuje dowolnego rodzaju urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji przeniesienia wartości.

Znane są także urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, stosowane do wydawania gotówki klientowi, urzędnikowi bankowemu, kasjerowi lub jednostce świadczącej usługi, a także do wydawania użytkownikom różnego rodzaju przedmiotów, takich jak bilety, kupony, dokumenty kasowe i inne mające pewną wartość. Urządzenia te przechowują wiele takich przedmiotów w sposób umożliwiający ich szybkie dostarczenie. Znane są urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, które przyjmują depozyty w postaci kopert, czeków i gotówki, są także stosowane do dostarczania kredytu, dokonywania płatności rachunków oraz debetowania lub deponowania funduszy na rachunkach.

Urządzenia do przechowywania i dostarczania przedmiotów wymagają, co pewien czas napełnienia, konserwacji i naprawy. W znanych urządzeniach do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych wydawane przedmioty w postaci arkuszy są zwykle przechowywane w kasetach, które są wymieniane przez upoważniony personel, poprzez wymianę kaset lub wyjmowanie kaset, dodawanie do nich arkuszy i ponowne instalowanie kaset. Ponadto w przypadku konserwacji lub naprawy, gdy jest konieczna naprawa lub wymiana elementów, może okazać się potrzebne wyjęcie zespołu wydającego arkusze z obudowy.

Znany jest zespół wydający, przedstawiony na przykład w opisie patentowym USA nr 6 293 540, który zawiera pewną liczbę, złożonych ze sobą warstwowo modułów wydających, stosowanych do przechowywania i selektywnego wydawania dokumentów z kaset. Natomiast przykładowe konstrukcje kasety zespołu chwytającego są przedstawione w opisach patentowych USA nr 6 629 694, 5 099 423 i 5 141127. Ułożenie warstwowe umożliwia chwytanie dokumentów z kaset i dostarczenie ich do zespołu podającego. Dokumentny są przemieszczanie selektywnie przez zespół podający poprzez otwór do użytkownika. Układ sterujący, stosowany wraz z urządzeniem do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, jest przedstawiony na przykład w opisie patentowym USA nr 6 539 361. Mechanizmy kierujące arkusze do ponownego obiegu w urządzeniu są znane na przykład z opisu patentowego USA nr 6 331 000.

Złożone ze sobą moduły wydające wymagają nieraz rozłożenia i ostrożności podczas ponownej instalacji w celu prawidłowego wyrównania i zamocowania tych modułów. Stosowane jest również w pewnych sytuacjach dodawanie modułów wydających do urządzenia w celu wydawania dodatkowych rodzajów przedmiotów lub większej liczby przedmiotów danego typu podczas transakcji.

Według wynalazku, moduł wydający ma, co najmniej jeden element wystający, który to element wystający przebiega od lica ścianki bocznej w kierunku zasadniczo równoległym do tego lica i jest usytuowany w sąsiedztwie pierwszego końca ścianki bocznej. Ponadto ten moduł wydający ma, co najmniej jeden element odchylający, korzystnie ramię zatrzaskowe i/lub klapkę, który to element odchylający w stanie nieodkształconym przebiega od lica ścianki bocznej w kierunku zasadniczo prostopadłym do tego lica i jest usytuowany w sąsiedztwie końca ścianki bocznej, przeciwlegle do pierwszego końca. Ten element odchylający sprzęga się z elementem wystającym sąsiedniego modułu dla rozłącznego zamocowania sąsiednich modułów wydających w układzie warstwowym.

Korzystnie, element wystający odkształca element odchylający sąsiedniego modułu wydającego w układzie warstwowym.

Korzystnie, element wystający jest połączony operacyjnie z kołkiem przebiegającym zasadniczo prostopadle do lica.

Korzystnie, kołek jest połączony operacyjnie z częścią końcową, zaopatrzoną w kołnierz.

Korzystnie, ścianka boczna zawiera szczelinę, przy czym ta szczelina ma pierwszą część i drugą część, a pierwsza część szczeliny ma wymiary odpowiednie do przechodzenia przez nią części

PL 212 477 B1 końcowej, zaopatrzonej w kołnierz i druga część szczeliny ma wymiary odpowiednie do wchodzenia do niej kołka i zapobiegania przechodzeniu przez nią części końcowej, zaopatrzonej w kołnierz.

Korzystnie, druga część szczeliny przebiega zasadniczo prostopadle do pierwszej części szczeliny.

Korzystnie, element odchylający pierwszego modułu sprzęga się z elementem wystającym drugiego modułu dla zapobiegania pierwszemu przemieszeniu kierunkowemu drugiego modułu względem pierwszego modułu, natomiast kołek drugiego modułu sprzęga się ze ścianką boczną pierwszego modułu dla zapobiegania drugiemu przemieszczeniu kierunkowemu drugiego modułu względem pierwszego modułu, a część końcowa drugiego modułu, zaopatrzona w kołnierz sprzęga się ze ścianką boczną pierwszego modułu dla zapobiegania trzeciemu przemieszczeniu kierunkowemu drugiego modułu względem pierwszego modułu. Związek elementu odchylającego i elementu wystającego, związek kołka i ścianki bocznej oraz związek części końcowej, zaopatrzonej w kołnierz i ścianki bocznej blokują razem pierwszy i drugi moduł w układzie warstwowym i wyrównanym.

Korzystnie, element wystający zawiera płytkę, przy czym ta płytka jest zamocowana do ścianki bocznej, sąsiadującej z jej krawędzią.

Korzystnie, element odchylający jest integralny ze ścianką boczną.

Korzystnie, element odchylający stanowi jeden element ze ścianką boczną.

Korzystnie, element odchylający jest uformowany z wycinka ścianki bocznej.

Korzystnie, element odchylający jest zamocowany operacyjnie do ścianki bocznej w dwóch oddalonych od siebie miejscach na ściance bocznej.

Korzystnie, element odchylający ma pierwszą część wydłużoną i drugą część wydłużoną, przy czym pierwsza część wydłużona jest zasadniczo prostopadła do drugiej części wydłużonej, a każda spośród pierwszej części wydłużonej i drugiej części wydłużonej jest zamocowana do ścianki bocznej.

Korzystnie, element odchylający jest uformowany z wycinka ścianki bocznej.

Korzystnie, szczelina stanowi część wycięcia.

Korzystnie, co najmniej jedna ścianka boczna ma klapkę odchylającą do zatrzymywania elementu wystającego, usytuowanego pomiędzy klapką i licem.

Korzystnie, klapka odchylająca jest uformowana z wycinka ścianki bocznej.

Korzystnie, element odchylający jest zamocowany operacyjnie do ścianki bocznej wzdłuż pierwszego wydłużenia, przy czym klapka odchylająca jest zamocowana do ścianki bocznej wzdłuż drugiego wydłużenia, a pierwsze wydłużenie jest zasadniczo równoległe do drugiego wydłużenia.

Korzystnie, drugie wydłużenie jest usytuowane zasadniczo pomiędzy pierwszym wydłużeniem i elementem wystającym.

Korzystnie, element wystający jest usytuowany zasadniczo pomiędzy elementem odchylającym i klapką.

Zaletą wynalazku jest zapewnienie łatwiejszego wyjmowania, rozkładania i ponownego instalowania zespołu wydającego arkusze w urządzeniu do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych w celu ułatwienia obsługi konserwacyjnej elementów składowych tego urządzenia. Wynalazek zapewnia także łatwiejsze dodawanie mechanizmu wydającego arkusze do tego urządzenia. Moduł wydający może być zamocowany do innego modułu wydającego w układzie warstwowym, z możliwością wyrównania. Wynalazek przyczynia się do skrócenia czasu i uproszczenia wyjmowania oraz ponownego instalowania modułów wydających.

Przedmiot wynalazku jest pokazany w przykładach wykonania na rysunku, na którym:

- fig. 1 - przedstawia widok izometryczny urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, stosowanego z modułem wydającym według wynalazku,

- fig. 2 - widok izometryczny części komory pancernej z otwartymi drzwiczkami i mechanizmem wydającym, mającym zablokowane moduły wydające, przechodzące przez otwór,

- fig. 3 - widok częściowy dwóch modułów wydających połączonych z możliwością wyjmowania,

- fig. 4 - etap w przykładowym procesie łączenia modułów wydających,

- fig. 5 - również etap w procesie łączenia modułów wydających,

- fig. 6 - widok częściowy boczny sąsiednich ścianek bocznych połączonych modułów wydających,

- fig. 7 - widok boczny innej postaci ścianek bocznych połączonych modułów wydających,

- fig. 8 - moduł wydający z wieloma układami blokującymi, możliwymi do odblokowania,

- fig. 9 - widok częściowy innych modułów wydających, połączonych z możliwością wyjmowania.

PL 212 477 B1

Figura 1 przedstawia urządzenie 10 do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, które może być urządzeniem bankomatowym ATM i zawiera interfejs użytkownika oraz moduł do dostarczania dokumentów.

Interfejs użytkownika jest wsparty na górnej obudowie 11 i zawiera wyświetlacz 12, taki jak monitor ekranowy, oraz zespoły do wysyłania sygnałów wyjściowych, takich jak komunikaty wizualne dla użytkownika, na przykład klawiaturę 13, klawisze funkcyjne 14 i czytnik 15 kart. Interfejs zawiera otwór wylotowy 16 do pokwitowań i inne transakcyjne zespoły funkcyjne.

Moduł do dostarczania dokumentów w urządzeniu 10 jest zawarty we wnętrzu pancernej komory 20. Otwór 21 jest zastosowany do dostarczania arkuszy, takich jak gotówka lub innych przedmiotów dla użytkownika.

Urządzenie 10 do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych nie musi zawierać interfejsu umieszczonego w pobliżu pancernej komory 20 i jest stosowane na przykład do dostarczania arkuszy lub dokumentów do kasjera, urzędnika bankowego lub jednostki świadczącej usługi. Interfejs operatora jest usytuowany w oddaleniu i powoduje selektywne wydawanie dokumentów za pośrednictwem otworu 21.

Figura 2 przedstawia bardziej szczegółowo komorę 20 urządzenia do przeprowadzania transakcji bankowych, która ma bezpieczny obszar 22. Komora 20 ma górną ściankę 23, która podpiera górną obudowę 11 i interfejs użytkownika urządzenia. Komora 20 ma również konserwacyjny otwór 24 i drzwiczki 25, które zamykają selektywnie otwór 24. Gdy urządzenie jest obsługiwane przez użytkownika, bezpieczny obszar 22 jest zamknięty przez drzwiczki 25 i zabezpieczony oraz zablokowany przez zespół blokujący 26.

Bezpieczny obszar 22 komory 20 jest stosowany do pomieszczenia elementów składowych urządzenia, na przykład zespołu wydającego 27 arkusze, który zawiera wyjmowane kasety 28, 29, 30 i 31. Kasety te zawierają wartościowe dokumenty lub inne przedmioty, takie jak gotówka, czeki podróżne, kupony, pokwitowania, dowody kasowe, kupony loteryjne, znaczki, bilety i karty telefoniczne. Moduł wydający jest na przykład zespołem wydającym multimedia. Każda z kaset 28, 29, 30 i 31 ma przyporządkowany zespół chwytający, który działa selektywnie tak, że wyjmuje przedmioty z kasety. Kasety są zamontowane z możliwością wyjmowania w połączeniu wsporczym z modułem wydającym 33, który ma więcej lub mniej kaset. Zespół wydający 27 z fig. 2 ma cztery moduły wydające 33, chociaż może mieć mniej lub więcej modułów wydających. Liczba modułów wydających jest ograniczona przez wymiary fizyczne komory 20 lub innej zamkniętej przestrzeni. Inne przykłady wykonania wynalazku mają inną liczbę modułów wydających, kaset i zespołów chwytających.

Moduły wydające 33 są zamocowane ze sobą w układzie warstwowym. Zespół podający 35 dokumenty jest zamocowany na górze zestawu warstwowego modułów wydających 33. Takie ułożenie warstwowe umożliwia chwytanie dokumentów z kaset i dostarczenie ich do zespołu podającego 35. Dokumentny mogą być przemieszczane selektywnie przez zespół podający 35 poprzez otwór 21 do użytkownika.

W przykładzie wykonania według wynalazku, każda z kaset 28, 29, 30 i 31 zespołu wydającego 27 jest wyjmowana niezależnie. Każde miejsce zamocowania kasety 28, 29, 30 i 31 w zespole wydającym 27 jest wyposażone w zespół chwytający dokumenty i zasilacz taśmowy zawierający taśmy, które dostarczają dokumenty do zespołu podającego 35. Zespół wydający 27, według wynalazku, zawiera wiele rolek napędzających, taśm i innych elementów ruchomych do selektywnego sprzęgania i przemieszczania dokumentów, które są napędzane przez silniki i inne urządzenia. Urządzenia napędowe działają w odpowiedzi na sygnały z terminala sterownika, który zawiera jeden lub więcej komputerów do sterowania wydawaniem dokumentów z urządzenia 10.

Zespół wydający 27, który zawiera zespół podający 35 dokumenty lub zespół zasilający oraz moduły wydające 33 jest sprzęgnięty, z możliwością odłączenia, z parą wodzików 40. Wodziki 40 są zamontowane w połączeniu wsporczym z wnętrzem komory 20, co umożliwia wysuwanie wodzików 40, a zatem i zespołu wydającego 27 oraz wyjmowanie ich poprzez otwór 24 komory 20. W położeniu roboczym urządzenia 10 do przeprowadzania transakcji bankowych zespół wydający 27 jest wsparty przez wodziki 40. Zespół wydający 27 jest sprzęgnięty, z możliwością uwalniania, z wodzikami i jest stamtąd zdejmowany, gdy zespół wydający 27 zostaje przemieszczony na wodzikach 40 na zewnątrz komory. Zespół wydający 27 jest odprzęgany od wodzików 40 przez przemieszczenie go do góry względem wodzików 40. Stosowane są także inne rozwiązania wsporczego zamontowania zespołu wydającego 27 w urządzeniu 10.

PL 212 477 B1

Gdy urządzenie 10 do przeprowadzania transakcji bankowych jest obsługiwane przez użytkownika, drzwiczki 25 są zamknięte. Wodziki 40 mogą być wycofane, skutkiem czego zespół podający 35 dokumenty i moduły wydające 33 pozostają we wnętrzu pancernej komory 20. Drzwiczki 25 są blokowane w położeniu zamknięcia za pomocą zespołu blokującego 26. Dokumenty lub inne przedmioty są wydawane w odpowiedzi na sygnały odbierane z terminala sterującego, a następnie dostarczane przez zespół podający 35 poprzez otwór 21, który przebiega przez drzwiczki 25.

Wiele współpracujących ze sobą napędów, podajników, elementów ruchomych i urządzeń stosowanych w zespole wydającym 27 może funkcjonować wadliwie i wymaga okresowej wymiany lub konserwacji. Może być również pożądana w pewnych przypadkach zmiana liczby kaset 28, 29, 30, 31 i zespołów chwytających, czy wymiana lub unowocześnienie zespołu wydającego 27. Może być nawet pożądane uzyskiwanie dostępu do elementów składowych w komorze urządzenia, do których dostęp jest utrudniony wskutek obecności zespołu wydającego 27 i/lub elementów składowych.

Wodziki 40 umożliwiają personelowi obsługi technicznej wyjmowanie zespołu wydającego 27 poprzez otwór 24, gdy drzwiczki 25 zostają otwarte. Wyciągnięcie zespołu wydającego 27 na zewnątrz poprawia dostęp do elementów zespołu wydającego 27 w celu obsługi konserwacyjnej. W pewnych przypadkach dostęp do elementów zespołu wydającego 27 lub elementów składowych w komorze nie jest łatwo uzyskiwany, nawet jeżeli zespół wydający 27 został wyciągnięty poprzez otwór 24. W takich przypadkach jest pożądane odprzęgnięcie zespołu wydającego 27 od wodzików 40 i przemieszczenie zespołu wydającego 27 w celu wykonania odpowiednich prac lub nawet wyjęcia zespołu wydającego 27. W innych przypadkach zespół wydający 27 wymaga rozłożenia, co obejmuje rozdzielenie modułów wydających 33. Zespół wydający 27 może następnie wymagać ponownego złożenia, co obejmuje złożenie warstwowo modułów wydających 33. W pewnych przypadkach wymagane jest rozłożenie i ponowne złożenie wewnątrz obudowy urządzenia 10. Realizowane jest wyrównywanie, składanie warstwowe i mocowanie ze sobą modułów wydających 33, a jednocześnie łatwe i szybkie ich rozdzielanie bez korzystania z narzędzi. Moduły wydające 33 są składane w układzie warstwowym na początku, na przykład w przypadku nowego modułu wydającego, nowego zespołu wydającego, lub podczas procesu rozdzielania i rekonfiguracji.

Zespół blokujący 26 jest stosowany do zestawienia, wyrównania i zamocowania ze sobą modułów wydających, złożonych warstwowo, a także do zamocowania najwyższego modułu wydającego 33 do zespołu podającego 35 dokumenty. Na fig. 2 zespół blokujący 48 dla sąsiednich modułów wydających 33 jest możliwy do odblokowania.

Figura 3 przedstawia dwa przykładowe moduły wydające 50, 51, zamocowane ze sobą w układzie warstwowym. Każdy z tych modułów wydających 50, 51 ma co najmniej jeden element wystający 52, ramię zatrzaskowe 54 i klapkę 56. Zespoły wydające 27 są identyczne lub różnią się pod pewnymi względami, jak wymiarami, na przykład wysokością. Górny moduł wydający 51 może być bez elementu wystającego, a w dalszych przykładach wykonania najniższy moduł wydający bez zatrzasku i/lub prowadnicy. Dla uproszczenia zostanie opisana tylko jedna ścianka boczna 55 modułu. Przeciwległa ścianka boczna modułu jest na przykład symetryczna względem ścianki bocznej 55.

Dolny moduł wydający 50 ma korpus lub jego część z materiału strukturalnie dostatecznie wytrzymałego do podpierania kasety na media, znajdującej się w jego wnętrzu. Korpus modułu jest wykonany na przykład z metalu, tworzywa sztucznego, polimeru, włókna szklanego, żywicy, drewna lub szkła albo kombinacji tych materiałów względnie z materiału przezroczystego dla umożliwienia patrzenia.

Moduł wydający 50 ma część wyciętą, otwór, zagłębienie, przelot lub szczelinę 58 w połączeniu z jego ścianką. Na fig. 3 szczelina 58 ma kształt odwróconej litery L.

Element wystający 52 ma człon lub część, taką jak płytka, działająca tak, że wychodzi z modułu i zapewnia zamocowanie, z możliwością rozłączenia, pierwszego modułu 51 przez zatrzaśnięcie lub zablokowanie z sąsiednim modułem 50, gdy te moduły zostają prawidłowo wyrównane w układzie warstwowym. Element wystający 52 może być dołączony do modułu lub też może być wykonany integralnie z tym modułem poprzez spawanie, mocowanie na śruby, trzpienie, kołki itp.

Figury 7 i 8 przedstawiają, że element wystający 52 wystaje lub wychodzi ze ścianki bocznej modułu. Element wystający jest wpuszczany w ściankę boczną modułu lub przebiega na zewnątrz od ścianki bocznej modułu pod ustalonym kątem, na przykład element wystający wychyla się na zewnątrz. W takim przypadku klapka przytrzymuje, przyciąga lub zatrzymuje element wystający w sąsiedztwie ścianki bocznej. Element wystający jest na przykład stożkowaty na wierzchołku w celu wspomagania ślizgowego sprzęgania z sąsiednim modułem.

PL 212 477 B1

Element wystający 52 ma wystający do wewnątrz kołek 60, który stanowi kołek ustalający, bolec, trzpień lub inny człon. Kołek 60 ma długość właściwą do przechodzenia przez otwór w ściance bocznej 55 sąsiedniego modułu i jest zaopatrzony w kołnierz na jednym lub obu końcach. W tym przykładzie wykonania kołek ma powiększony, otoczony kołnierzem koniec 62 w połączeniu mocującym z elementem wystającym 52. Alternatywnie kołek 60 porusza się swobodnie względem elementu wystającego 52. Kołek 60 jest dostosowany do umożliwienia przechodzenia modułu 50, 51 zarówno pionowo jak i poziomo w szczelinie 58. Wewnętrzny koniec 64 kołka 60 zakończony kołnierzem jest dostosowany do sprzęgania szczeliny 58 ścianki bocznej w sąsiednim module.

Ramię zatrzaskowe 54, czy ustalacz może być wycięty ze ścianki otaczającej korpus 50, 51 modułu. Klapka 56, czy prowadnica może być również wycięta ze ścianki korpusu modułu. Alternatywnie zatrzask i/lub prowadnica są oddzielnie zamocowane do korpusu modułu. Zarówno ramię zatrzaskowe 54, jak i klapka 56, służą jako elementy odchylające, na przykład działają jak sprężyny, sprężyna zatrzaskowa i sprężyna klapkowa, podobnie do sprężyn płytkowych. Zarówno ramię zatrzaskowe 54 jak i klapka 56 mają położenie nieodkształcone, pokazane w dolnym module 50 na fig. 3. Ramię zatrzaskowe 54 jest stosowane do zatrzaskiwania lub blokowania elementu wystającego 52 zespołu wydającego 27 w układzie warstwowym, by blokować sąsiednie moduły w układzie warstwowym. Klapka 56 jest stosowana do prowadzenia lub wyrównywania elementu wystającego 52 modułu wydającego, a tym samym modułów, podczas mocowania warstwowego. Klapka 56 jest stosowana również do zatrzymywania elementu wystającego 52, uniemożliwiając jego ruch na zewnątrz od bocznej ścianki.

Zostanie teraz opisana przykładowa operacja montażu modułów wydających, mocowanych w układzie warstwowym, w której sprzęganie i przemieszczanie elementów mocujących następuje w sposób symetryczny jednocześnie po każdej stronie modułów.

Figura 4 pokazuje, że pierwszy moduł wydający 51 jest w połączeniu wsporczym z drugim modułem wydającym 50. W tym etapie ramię zatrzaskowe 54 pierwszego modułu wydającego 51 zostaje odchylone lub ściśnięte tak, by odkształcało się w kierunku do dołu względem ścianki bocznej 55 pierwszego modułu wydającego 51. Takie położenie odchylające jest uzyskiwane przez obniżenie pierwszego modułu na drugi moduł w pokazanym położeniu. Alternatywnie pierwszy moduł 51 jest umieszczany w połączeniu wsporczym z drugim modułem 50 ponad wskazanym położeniem, co oznacza, że element wystający 52 znajduje się dalej od klapki 56, a następnie przemieszcza się w kierunku pokazanego położenia. Początkowe położenie wstępne jest różne w zależności od tego, jak daleko element wystający 52 został odchylony od swojej ścianki bocznej. Na przykład element wystający 52 zamocowany na równo z jego ścianką boczną musi rozpoczynać działanie w położeniu znajdującym się jeszcze wyżej, w którym element wystający 52 unika nieruchomego stykania się i sprzęgania z wychylonym na zewnątrz ramieniem zatrzaskowym 54. Oznacza to, że moduł trzeba opuścić lub unieść w odpowiednie miejsce i wtedy element wystający 52 nie znajduje się w kontakcie z ramieniem zatrzaskowym 54. Alternatywnie moduł jest umieszczony w połączeniu wsporczym z następnym modułem bez żadnego opuszczania go, na przykład moduły są przesuwane poziomo względem siebie.

Figura 5 pokazuje, że w następnym etapie pierwszy moduł 51 jest przesuwany dalej w kierunku wyrównanego układu warstwowego z drugim modułem 50. W tym położeniu elementy wystające 52 drugiego modułu wydającego 50 wchodzą do luki przebiegającej pomiędzy klapkami 56 a ściankami bocznymi 55 pierwszego modułu 51 Podobnie kołki 60 wchodzą w sprzęgnięcie ze szczelinami 58. Klapki 56 są stosowane do prowadzenia, wyrównywania lub zatrzymywania elementu wystającego 52 podczas operacji układania warstwowego w celu zamocowania modułów ze sobą. Na przykład klapki 56 są stosowane do odchylania elementów wystających 52 do wewnątrz, w kierunku układu wyrównanego ze ściankami bocznymi 55. W innych przykładach wykonania kołki wchodzą do szczelin, zanim elementy wystające wejdą poza klapki.

W ostatnim etapie, jak to zostało pokazane na fig. 3, pierwszy moduł 51 jest przemieszczany dalej do układu wyrównanego i warstwowego z drugim 20 modułem 50. W tym położeniu elementy wystające 52 drugiego modułu wydającego 50 pozostają z tyłu za klapkami 56 pierwszego modułu 51. Co więcej, kołki 60 przesunęły się poziomo dla sprzęgnięcia w szczelinach 58, a ich wewnętrzne końce 64 zakończone kołnierzami są w stanie sprzęgnięcia ze ściankami bocznymi szczelin 58 pierwszego modułu 51. Dodatkowo elementy wystające 52 przesuwają się za ramiona zatrzaskowe 54. Zatem ramiona zatrzaskowe 54, które nie są już ściskane przez odchylanie do wewnątrz, ponownie przesunęły się na zewnątrz. Oznacza to, że ramiona zatrzaskowe 54 przeskoczyły na zewnątrz, tym samym zapobiegając rozprzęganiu elementów wystających 52 przez przemieszczenie w kierunku ramion

PL 212 477 B1 zatrzaskowych 54. Zatem w tym położeniu ramiona zatrzaskowe 54 zapobiegają przemieszczeniu się kołków ze szczelin 58. W wyniku tego układy kołek/szczelina i układy zatrzask/element wystający służą jako wzajemnie sprzęgające się elementy wystające i zagłębienia, które stabilnie blokują sąsiednie moduły 50, 51 w wyrównanym układzie warstwowym.

Przy składaniu modułów w warstwy drugi moduł wydający jest umieszczany i blokowany na pierwszym module w celu utworzenia części układu warstwowego modułów wydających. Następnie trzeci moduł wydający może zostać umieszczony i zamocowany do już utworzonej części układu warstwowego modułów wydających. Proces ten powtarza się aż do uzyskania żądanego układu warstwowego wyrównanych i zamocowanych modułów, mających właściwą liczbę zespołów chwytających.

Zostanie teraz opisana operacja rozkładania zamocowanych modułów wydających, ułożonych warstwowo. Po tym, jak ramiona zatrzaskowe 54 zostaną odchylone do wewnątrz, to znaczy ściśnięte, elementy wystające 52 można ponownie wysunąć na zewnątrz lub do położenia nachodzącego na ściśnięte ramiona zatrzaskowe 54. Ramiona zatrzaskowe 54 mogą być ściskane ręcznie, chociaż zastosowanie właściwego narzędzia jest bardziej wygodne. Moduły wydające można następnie przemieszczać równolegle, na przykład poziomo, względem siebie aż do chwili, gdy kołki 60 zostaną wyrównane w miejscu właściwym do na przykład pionowego wyjęcia ze szczeliny 58, co jest przedstawione na fig. 5. Następnie moduły wydające są przemieszczane na przykład pionowo względem siebie i w kierunku od siebie w celu rozłączenia modułów. Kołki, można wyjąć przez przesunięcie pionowo przez dolną część szczeliny, która to część przebiega poziomo do wewnątrz.

Alternatywnie, ułożone warstwowo moduły są rozłączane w wyniku odwrócenia, podanych wcześniej etapów montażu. Na przykład ramię zatrzaskowe 54 jest ściskane dostatecznie mocno, by umożliwić przesunięcie elementu wystającego 52 i wraz z nim kołka 60.

Figura 6 przedstawia widok częściowy boczny sąsiednich ścianek bocznych 70, 72 połączonych modułów wydających. Pokazano również wzajemne oddziaływanie elementu wystającego 74, wewnętrznego końca kołka 76 zaopatrzonego w kołnierz, klapki 78 i sąsiednich ścianek bocznych 70, 72.

Figura 7 przedstawia widok częściowy innych ścianek bocznych 80, 82 połączonych modułów wydających. Element wystający 84 w postaci płytki jest zamocowany do ścianki bocznej 80 za pomocą śruby 86 oraz ma stożkowaty koniec 88 i wysunięty kołek 89.

Figura 8 przedstawia część modułu wydającego 90, zawierającego wiele układów blokujących, umożliwiających także odblokowanie. Każdy z tych układów ma element wystający 92, ramię zatrzaskowe 94, szczelinę 96, klapkę 98 i kołek 99.

Figura 9 przedstawia część połączonych, z możliwością rozłączenia, modułów wydających 100, 102. Moduły te są podobne do przedstawionych na fig. 3, z wyjątkiem tego, że są pozbawione klapek, natomiast elementy wystające 104, 106 mają mniejsze wymiary. Wymiary i usytuowanie elementów wystających, zatrzasków, klapek, kołków i szczelin są różne dla różnych modułów. Na przykład układ warstwowy modułów ma pionowo naprzemienne względnie małe i duże elementy wystające. Oznacza to, że najniższy moduł ma elementy wystające o małych wymiarach, a moduł na następnym poziomie ma elementy wystające o dużych wymiarach. Pozostałe elementy konstrukcji modułu, na przykład zatrzaski, szczeliny itp. mogą mieć również wymiary zmieniane tak, by odpowiadały wymiarom elementów wystających sąsiednich modułów.

Co więcej, zespoły blokujące moduły w układzie warstwowym mogą być różne, a układ warstwowy składany tylko w jeden sposób. Oznacza to, że kolejność modułów w takim układzie warstwowym jest określana przez ich wcześniej ustalone zespoły blokujące. Zatem personel obsługi technicznej może uniknąć nieprawidłowego złożenia modułów w układ warstwowy.

Wynalazek ułatwia dodawanie modułów wydających do zespołu wydającego. W przypadkach, gdy urządzenie ma być skonfigurowane tak, by wydawało dokumenty dodatkowego rodzaju, dodaje się moduły wydające również, gdy jest niezbędne stworzenie dodatkowych możliwości wydawania dokumentów dla dokumentów już wcześniej wydawanych przez urządzenie. Wynalazek umożliwia również wyjmowanie modułów wydających w celu wyeliminowania pewnego rodzaju dokumentów lub zmniejszenia możliwości urządzenia.

Moduły wydające są stosowane, jako konstrukcja wsporcza dla zespołów wydających, jednak w innych przykładach wykonania wynalazku także do pomieszczenia zespołów przyjmujących arkusze i/lub mechanizmów kierujących arkusze do ponownego obiegu.

Wynalazek znajduje zastosowanie w urządzeniach z modułami wydającymi multimedia, nadającymi się do zablokowania z możliwością rozłączenia. Wynalazek umożliwia łatwiejsze, szybsze

PL 212 477 B1 i tańsze uzyskiwanie dostępu do elementów zespołu wydającego w celu dokonywania napraw i/lub wymiany oraz ułatwia wyrównywanie i blokowanie modułów wydających w urządzeniu do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych.

Claims (20)

1. Moduł wydający dla urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, zdolny do ułożenia warstwowego, który ma funkcję przechowywania przedmiotów arkuszowych, wydawanych przez to urządzenie i zawiera parę ścianek bocznych, a każda ścianka boczna ma lico, znamienny tym, że ten moduł wydający (33, 50, 51, 90, 100, 102) ma co najmniej jeden element wystający (52, 74, 84, 92, 104, 106), który to element wystający przebiega od lica ścianki bocznej (55, 70, 72, 80, 82) w kierunku zasadniczo równoległym do tego lica i jest usytuowany w sąsiedztwie pierwszego końca ścianki bocznej, ponadto ten moduł wydający (33, 50, 51,90, 100, 102) ma co najmniej jeden element odchylający, korzystnie ramię zatrzaskowe (54, 94) i/lub klapkę (56, 78, 98), który to element odchylający w stanie nieodkształconym przebiega od lica ścianki bocznej w kierunku zasadniczo prostopadłym do tego lica i jest usytuowany w sąsiedztwie końca ścianki bocznej, przeciwlegle do pierwszego końca, przy czym ten element odchylający sprzęga się z elementem wystającym sąsiedniego modułu dla rozłącznego zamocowania sąsiednich modułów wydających w układzie warstwowym.

2. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że element wystający (52, 74, 84, 92, 104, 106) odkształca element odchylający sąsiedniego modułu wydającego (33, 50, 51, 90, 100, 102) w układzie warstwowym.

3. Moduł według zastrz. 2, znamienny tym, że element wystający (52, Z4, 84, 92, 104, 106) jest połączony operacyjnie z kołkiem (60, 76, 89, 99) przebiegającym zasadniczo prostopadle do lica.

4. Moduł według zastrz. 3, znamienny tym, że kołek (60, 76, 89, 99) jest połączony operacyjnie z częścią końcową, zaopatrzoną w kołnierz.

5. Moduł według zastrz. 4, znamienny tym, że ścianka boczna (55, 70, 72, 80, 82) zawiera szczelinę, przy czym ta szczelina ma pierwszą część i drugą część, a pierwsza część szczeliny ma wymiary odpowiednie do przechodzenia przez nią części końcowej, zaopatrzonej w kołnierz i druga część szczeliny ma wymiary odpowiednie do wchodzenie do niej kołka i zapobiegania przechodzeniu przez nią części końcowej, zaopatrzonej w kołnierz.

6. Moduł według zastrz. 5, znamienny tym, że druga część szczeliny przebiega zasadniczo prostopadle do pierwszej części szczeliny.

7. Moduł według zastrz. 6, znamienny tym, że element odchylający pierwszego modułu sprzęga się z elementem wystającym drugiego modułu dla zapobiegania pierwszemu przemieszeniu kierunkowemu drugiego modułu względem pierwszego modułu, natomiast kołek drugiego modułu sprzęga się ze ścianką boczną pierwszego modułu dla zapobiegania drugiemu przemieszczeniu kierunkowemu drugiego modułu względem pierwszego modułu, a część końcowa drugiego modułu, zaopatrzona w kołnierz sprzęga się ze ścianką boczną pierwszego modułu dla zapobiegania trzeciemu przemieszczeniu kierunkowemu drugiego modułu względem pierwszego modułu, przy czym związek elementu odchylającego i elementu wystającego, związek kołka i ścianki bocznej oraz związek części końcowej, zaopatrzonej w kołnierz i ścianki bocznej blokują razem pierwszy i drugi moduł w układzie warstwowym i wyrównanym.

8. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że element wystający zawiera płytkę, przy czym ta płytka jest zamocowana do ścianki bocznej, sąsiadującej z jej krawędzią.

9. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że element odchylający jest integralny ze ścianką boczną.

10. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że element odchylający stanowi jeden element ze ścianką boczną.

11. Moduł według zastrz. 10, znamienny tym, że element odchylający jest uformowany z wycinka ścianki bocznej.

12. Moduł według zastrz. 11, znamienny tym, że element odchylający jest zamocowany operacyjnie do ścianki bocznej w dwóch oddalonych od siebie miejscach na ściance bocznej.

13. Moduł według zastrz. 12, znamienny tym, że element odchylający ma pierwszą część wydłużoną i drugą część wydłużoną, przy czym pierwsza część wydłużona jest zasadniczo prostopadła

PL 212 477 B1 do drugiej części wydłużonej, a każda spośród pierwszej części wydłużonej i drugiej części wydłużonej jest zamocowana do ścianki bocznej.

14. Moduł według zastrz. 5, znamienny tym, że element odchylający jest uformowany z wycinka ścianki bocznej.

15. Moduł według zastrz. 14, znamienny tym, że szczelina stanowi część wycięcia.

16. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że co najmniej jedna ścianka boczna ma klapkę odchylającą do zatrzymywania elementu wystającego, usytuowanego pomiędzy klapką i licem.

17. Moduł według zastrz. 16, znamienny tym, że klapka odchylająca jest uformowana z wycinka ścianki bocznej.

18. Moduł według zastrz. 17, znamienny tym, że element odchylający jest zamocowany operacyjnie do ścianki bocznej wzdłuż pierwszego wydłużenia, przy czym klapka odchylająca jest zamocowana do ścianki bocznej wzdłuż drugiego wydłużenia, a pierwsze wydłużenie jest zasadniczo równoległe do drugiego wydłużenia.

19. Moduł według zastrz. 18, znamienny tym, że drugie wydłużenie jest usytuowane zasadniczo pomiędzy pierwszym wydłużeniem i elementem wystającym.

20. Moduł według zastrz. 19, znamienny tym, że element wystający jest usytuowany zasadniczo pomiędzy elementem odchylającym i klapką.