PL211114B1 - Zastosowanie pochodnej epotilonowej w leczeniu choroby nowotworowej - Google Patents

Zastosowanie pochodnej epotilonowej w leczeniu choroby nowotworowej

Info

Publication number
PL211114B1
PL211114B1 PL371727A PL37172703A PL211114B1 PL 211114 B1 PL211114 B1 PL 211114B1 PL 371727 A PL371727 A PL 371727A PL 37172703 A PL37172703 A PL 37172703A PL 211114 B1 PL211114 B1 PL 211114B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
treatment
cancer
use according
progressing
dose
Prior art date
Application number
PL371727A
Other languages
English (en)
Other versions
PL371727A1 (pl
Inventor
John David Rothermel
Original Assignee
Novartis Ag
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Novartis Ag filed Critical Novartis Ag
Publication of PL371727A1 publication Critical patent/PL371727A1/pl
Publication of PL211114B1 publication Critical patent/PL211114B1/pl

Links

Classifications

    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K45/00Medicinal preparations containing active ingredients not provided for in groups A61K31/00 - A61K41/00
    • A61K45/06Mixtures of active ingredients without chemical characterisation, e.g. antiphlogistics and cardiaca
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/33Heterocyclic compounds
    • A61K31/395Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins
    • A61K31/41Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins having five-membered rings with two or more ring hetero atoms, at least one of which being nitrogen, e.g. tetrazole
    • A61K31/425Thiazoles
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/33Heterocyclic compounds
    • A61K31/395Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins
    • A61K31/41Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins having five-membered rings with two or more ring hetero atoms, at least one of which being nitrogen, e.g. tetrazole
    • A61K31/425Thiazoles
    • A61K31/427Thiazoles not condensed and containing further heterocyclic rings
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K41/00Medicinal preparations obtained by treating materials with wave energy or particle radiation ; Therapies using these preparations
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P35/00Antineoplastic agents
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P35/00Antineoplastic agents
    • A61P35/04Antineoplastic agents specific for metastasis

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Oncology (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)
  • Silicon Polymers (AREA)
  • Thiazole And Isothizaole Compounds (AREA)

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 211114 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 371727 (51) Int.Cl.
(22) Data zgłoszenia: 30.04.2003 A61K 31/427 (2006.01)
A61P 35/00 (2006.01) (86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego:
30.04.2003, PCT/EP03/004581 (87) Data i numer publikacji zgłoszenia międzynarodowego:
13.11.2003, WO03/092683 (54) Zastosowanie pochodnej epotilonowej w leczeniu choroby nowotworowej
(30) Pierwszeństwo: 01.05.2002, US, 60/377,063 (73) Uprawniony z patentu: NOVARTIS AG, Bazylea, CH
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 27.06.2005 BUP 13/05 (72) Twórca(y) wynalazku: JOHN DAVID ROTHERMEL, Randolph, US
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 30.04.2012 WUP 04/12 (74) Pełnomocnik: rzecz. pat. Jan Dobrzański
PL 211 114 B1
Opis wynalazku
Wynalazek dotyczy zastosowania pochodnej epotilonowej do leczenia zwierzęcia stałocieplnego, w szczególności człowieka, cierpiącego na chorobę nowotworową wybraną z: raka wątroby (hepatoma), pierwotnego raka jajowodu; pierwotnego raka otrzewnej; gruczolakoraka nerek postępującego po terapii cytokiną, radioterapii i/lub nefrektomii; raka jajnika postępującego po terapii związkiem platyny lub radioterapii; oraz ich przerzutów, przy czym wymienionemu zwierzęciu podaje się skuteczną terapeutycznie ilość pochodnej epotilonowej o ogólnym wzorze I, zdefiniowanym poniżej.
Epotilony, zwłaszcza epotilon A, B i D, są przedstawicielami nowej klasy czynników cytotoksycznych stabilizujących mikrotubule (zob. Gerth, K. et al., J. Antibiot. 49, 560-3 (1996); lub Hoefle et al., DE 41 38 042.
Pochodne epotilonowe o ogólnym wzorze I, w którym A oznacza O lub NRN, gdzie RN oznacza atom wodom lub niższy alkil, R oznacza atom wodoru lub niższy alkil, a Z oznacza O lub wiązanie oraz sposoby otrzymywania takich pochodnych epotilonowych zostały w szczególności rodzajowo i szczegółowo ujawnione w patentach i zgłoszeniach patentowych WO 93/10121, US 6 194 181, WO 98/25929, WO 98/08849, WO 99/43653, WO 99/39694, WO 98/22461, WO 00/31247, WO 99/4320A1 i WO01/10412A1, w każdym z tych przypadków w szczególności, jako zastrzegane związki oraz produkty końcowe w przykładach ich wytwarzania. Pochodne epotilonowe o ogólnym wzorze I mogą być podawane w sposób opisany w cytowanych powyżej publikacjach, np. epotilon B może być podawany jako składnik kompozycji farmaceutycznych ujawnionych w zgłoszeniu WO 99/39694, w szczególności epotilon B może być stosowany w postaci kompozycji w poli(glikolu etylenowym) 300 (PEG 300), która to kompozycja musi być rozcieńczona w 0,9% roztworze chlorku sodu, tak aby uzyskać stężenie 1 mg/ml. Transformację epotilonu B w odpowiedni laktam ujawniono na Schemacie 21 (strony 31 i 32) i w przykładzie 3 w zgłoszeniu WO 99/02514 (strony 48-50). Transformacja takiego związku o ogólnym wzorze I, który różni się od epotilonu B, w odpowiedni laktam może zostać przeprowadzona w analogiczny sposób. Odpowiednie pochodne epotilonowe o ogólnym wzorze I, w którym RN oznacza niższy alkil, mogą zostać otrzymane sposobami znanymi ze stanu techniki, takimi jak reakcja redukcyjnego alkilowania, wychodząc z pochodnej epotilonowej, w której RN oznacza atom wodoru.
W zgłoszeniu patentowym WO 99/43320A1 ujawniono zastosowanie pochodnych epotilonowych do leczenia raka nerek opornego na leczenie taksanem ale nie ujawniono ani nie zasugerowano zastosowania tych pochodnych do leczenia gruczolakoraka nerek postępującego po terapii cytokiną, po radioterapii i/lub nefrektomii.
W zgł oszeniu patentowym WO01/10412A1 ujawniono zastosowanie pochodnych epotilonowych do leczenia raka jajnika opornego na leczenie taksanem ale nie ujawniono ani nie zasugerowano zastosowania pochodnych epotilonowych do leczenia raka jajnika postępującego po terapii związkiem platyny lub po radioterapii.
W którym A oznacza O lub NRN, gdzie RN oznacza atom wodoru lub niższy alkil, R oznacza atom wodoru lub niższy alkil, a Z oznacza O lub wiązanie, wywieraj ą korzystny efekt w terapii choroby nowotworowej wybranej z: pierwotnego raka wątroby; pierwotnego raka jajowodu; pierwotnego raka otrzewnej; raka piersi postępującego po terapii lekami hormonalnymi lub radioterapii; gruczolakoraka nerek postępującego po terapii cytokiną, radioterapii i/lub nefrektomii; czerniaka postępującego po radioterapii; raka prostaty postępującego po wycięciu jądra; raka jajnika postępującego po terapii związkiem platyny lub radioterapii; oraz raka jelita grubego, postępującego po radioterapii i/lub terapii oksaliplatyną lub irinotekanem; oraz ich przerzutów.
PL 211 114 B1
Przedmiotem wynalazku jest zatem zastosowanie pochodnej epotilonowej o ogólnym wzorze I
w którym A oznacza O lub NRN, gdzie RN oznacza atom wodoru lub C1-7alkil, R oznacza atom wodoru lub C1-7alkil a Z oznacza O lub wiązanie, lub jego dopuszczalnej farmaceutycznie soli; do wytwarzania środka leczniczego do terapii choroby nowotworowej wybranej spośród raka wątroby; pierwotnego raka jajowodu; pierwotnego raka otrzewnej; gruczolakoraka nerek postępującego po terapii cytokiną, radioterapii i/lub nefrektomii; raka jajnika postępującego po terapii związkiem platyny lub radioterapii oraz ich przerzutów.
Korzystnie, we wzorze I pochodnej epotilonowej A oznacza O, R oznacza metyl i Z oznacza O, lub jej farmaceutycznie dopuszczalne sole.
Korzystnie, pochodna epotilonowa jest w dawce, która pozwala na leczenie wymienionych wyżej chorób i dawka ta jest obliczona według wzoru (I):
2 dawka pojedyncza (mg/m2) = (0,1 do y) x N (I) w którym N oznacza liczbę tygodni pomię dzy terapiami, zaś y wynosi 6, przy czym epotilon B podaje się w więcej niż jednym cyklu terapii po przerwie od jednego do sześciu tygodni po poprzedniej terapii.
Korzystnie, zastosowanie obejmuje podawanie pochodnej epotilonowej raz w tygodniu w dawce pomiędzy 0,1 a 6 mg/m2.
Korzystniej, zastosowanie obejmuje podawanie wymienionej pochodnej epotilonowej raz w tygodniu w dawce pomiędzy 0,1 a 6 mg/m2 przez okres trzech tygodni, następujący po przerwie trwającej od jednego do sześciu tygodni od zakończenia poprzedniego leczenia.
Jeszcze korzystniej, zastosowanie obejmuje podawanie pochodnej epotilonowej raz na trzy tygodnie w dawce pomiędzy 0,3 a 12 mg/m2.
Korzystnie, chorobą nowotworową jest rak wątroby.
Korzystnie, chorobą nowotworową jest rak wątroby postępujący po radioterapii. Korzystnie, chorobą nowotworową jest rak jajnika postępujący po terapii związkiem platyny lub radioterapii.
Korzystnie, chorobą nowotworową jest pierwotny rak jajowodu.
Korzystnie, chorobą nowotworową jest pierwotny rak jajowodu postępujący po terapii związkiem platyny, taksanem lub po radioterapii.
Korzystnie, pierwotnym rakiem jajowodu jest brodawkowaty surowiczy gruczolakorak.
Korzystnie, chorobą nowotworową jest pierwotny rak otrzewnej postępujący po terapii związkiem platyny, taksanem lub po radioterapii.
Korzystnie, chorobą nowotworową jest gruczolakorak nerek postępujący po terapii cytokiną, po radioterapii i/lub nefrektomii.
Termin „rak wątroby”, zastosowany w niniejszym opisie, oznacza chorobę nowotworową charakteryzującą się występowaniem przynajmniej jednego guza wątroby, wywodzącego się ze złośliwych komórek wątroby (hepatocytów). Rak wątroby jest częstą przyczyną śmierci na niektórych obszarach Afryki i Azji Południowo-Wschodniej. Objawami tej choroby są: ból brzucha, utrata masy ciała, wyczuwalny w prawym górnym kwadrancie jamy brzusznej opór oraz niewyjaśnione pogorszenie się stanu zdrowia pacjenta z marskością wątroby, znajdującego się w stabilnym wcześniej stanie. Niekiedy występują ogólne objawy metaboliczne, w tym hipoglikemia, erytrocytoza, hiperkalcemia i hiperlipidemia.
Innym wskaźnikiem, stosowanym w diagnostyce choroby, jest podwyższony poziom α-fetoproteiny. Ważnymi technikami wspomagającymi diagnozę i pozwalającymi czasami na wykrycie postaci podkli4
PL 211 114 B1 nicznych postaci nowotworów są brzuszne USG, tomografia komputerowa (CT) i MRI. Terapia pierwotnego raka wątroby jest zwykle niezadowalająca, ponieważ guz nie jest wrażliwy na promieniowanie a chemioterapia zazwyczaj nie przynosi rezultatów.
Termin „pierwotny rak jajowodu”, zastosowany w niniejszym opisie, w szczególności obejmuje chorobę nowotworową, która może być ograniczona do jednego lub obu jajowodów z zajęciem lub bez zajęcia narządów miednicy, ale także raka z wszczepami do otrzewnej zlokalizowanymi na zewnątrz miednicy i/lub przerzuty.
Termin „radioterapia”, zastosowany w niniejszym opisie, w szczególności obejmuje terapię choroby z wykorzystaniem promieniowania jonizującego.
Termin „cytokina”, zastosowany w niniejszym opisie, w szczególności obejmuje: IL-2 i IFN-α.
Wyrażenie „związek platyny”, zastosowane w niniejszym opisie, w szczególności obejmuje: karboplatynę, cis-platynę i oksaliplatynę. Wyrażenia „leczenie” lub „terapia, zastosowane w niniejszym opisie, obejmują leczenie pacjentów znajdujących się w stanie przedrakowym lub cierpiących na raka wątroby, lub poddanych resekcji chirurgicznej guza wątroby, w których to przypadku odpowiedź na leczenie jest całkowita, częściowa lub wynikiem tej terapii u tych pacjentów jest stabilny stan chorobowy.
Wyrażenie „odpowiedź całkowita”, zastosowane w niniejszym opisie, oznacza w szczególności zanik wszelkich mierzalnych lub możliwych do oceny oznak choroby.
Wyrażenie „odpowiedź częściowa”, zastosowane w niniejszym opisie, oznacza w szczególności większe lub równe 50% zmniejszenie mierzalnych lub możliwych do oceny oznak choroby przy jednoczesnym braku postępu choroby w którymkolwiek z poszczególnych ognisk choroby.
Wyrażenie „stabilny stan chorobowy”, zastosowane w niniejszym opisie, oznacza w szczególności zmniejszenie o mniej niż 50% lub zwiększenie o poniżej 25% mierzalnych lub możliwych do oceny oznak choroby.
Wyrażenie „standardowy lek przeciwbiegunkowy”, zastosowane w mniejszym opisie, w szczególności obejmuje naturalne opioidy, takie jak nalewka z opium, paregorik i kodeinę, opioidy syntetyczne, takie jak difenoksylat, difenoksyna i loperamid, salicylan bizmutu, oktreotyd, w szczególności w postaci handlowej występującej pod nazwą handlową SANDOSTATIN LAR™, antagonistów motyliny oraz tradycyjne środki przeciwbiegunkowe, takie jak kaolin, pektyna, berberyna i substancje o działaniu muskarynowym. Lek przeciwbiegunkowy podaje się w celach zapobiegawczych podczas całego cyklu leczenia albo w razie potrzeby, gdy wystąpi biegunka. Lek przeciwbiegunkowy podaje się po to aby zapobiec, opanować lub wyeliminować biegunkę, której wystąpienie wiąże się czasami z podawaniem epotilonów, w szczególności epotilonu B.
W niniejszym opisie patentowym, o ile nie stwierdzono inaczej, reszty organiczne i związki określane jako „niższe” zawierają nie więcej niż 7, korzystnie nie więcej niż 4 atomy węgla.
Pochodna epotilonowa o ogólnym wzorze I, w którym A oznacza O, R oznacza atom wodoru a Z oznacza O znana jest pod nazwą epotilon A; pochodna epotilonowa o ogólnym wzorze I, w którym A oznacza O, R oznacza grupę metylową a Z oznacza O znany jest pod nazwą epotilon B; pochodna epotilonowa o ogólnym wzorze I, w którym A oznacza O, R oznacza atom wodoru a Z oznacza wiązanie znana jest pod nazwą epotilon C; pochodna epotilonowa o ogólnym wzorze I, w którym A oznacza O, R oznacza grupę metylową a Z oznacza wiązanie znana jest pod nazwą epotilon D.
Należy rozumieć, że przy omawianiu sposobów, odniesienia do składników czynnych obejmują również dopuszczalne farmaceutycznie sole. Jeżeli omawiane składniki czynne zawierają np. przynajmniej jedno centrum zasadowe, mogą one wówczas tworzyć sole addycyjne z kwasami. Można otrzymywać również sole addycyjne z kwasami, zawierające, o ile jest to pożądane, dodatkowe centrum zasadowe. Składniki czynne zawierające grupę kwasową (np. COOH), mogą tworzyć również sole z zasadami. Składnik czynny lub jego dopuszczalna farmaceutycznie sól mogą być również stosowane w postaci hydratu lub zawierać inne rozpuszczalniki stosowane do krystalizacji.
Przedmiotowy wynalazek ujawnia również zastosowanie pochodnej epotilonowej o ogólnym wzorze I w leczeniu zwierzęcia stałocieplnego, cierpiącego na chorobę nowotworową, gdzie leczenie może być prowadzone w postaci monoterapii lub dodatkowo z innymi formami terapii, np. promieniowaniem lub zwłaszcza łącznie z podawaniem standardowych leków przeciwbiegunkowych.
Struktura chemiczna składników aktywnych identyfikowanych za pomocą numerów kodowych, nazw rodzajowych lub handlowych może być uzyskana z obowiązującego wydania standardowego kompendium „The Merck Index” lub z baz danych, np. Patents International (np. IMS World Publications). Każda osoba biegła w stanie techniki jest w stanie z łatwością zidentyfikować składniki czynne
PL 211 114 B1 i podobnie, w oparciu o te odnoś niki, wytworzyć te związki i zbadać ich wskazania farmaceutyczne i wł a ś ciwoś ci w standardowych modelach testowych, zarówno in vitro jak i in vivo.
Specjalista w dziedzinie farmacji, korzystając z dostępnej wiedzy jest w stanie z łatwością wybrać właściwe modele testowe, aby wykazać wymienione wcześniej i dalej w niniejszym opisie korzystne efekty pochodnych epotilonowych wzorze I w terapii raka wątroby.
Aktywność farmakologiczną pochodnych epotilonowych wzorze I, w szczególności epotilonu B można wykazać np. w badaniu, w którym pacjentom cierpiącym na raka wątroby podaje się w następujących po sobie cyklach 4-tygodniowych (trzy tygodnie terapii/jeden tydzień przerwy) epotilon B, do czasu gdy nastąpi bądź to postęp choroby, bądź efekty uboczne nie do zaakceptowania. Odpowiedź w fazie początkowej może być określona po pierwszych dwóch cyklach i może zostać oznaczona np. za pomocą jednej z wymienionych powyżej metod diagnostycznych i/lub przyjąć postać stabilizacji lub zmniejszenia się objawów klinicznych. Po tym czasie ocena odpowiedzi może być dokonywana np. co dwa cykle.
Zgodnie z zastosowaniem według wynalazku otrzymuje się preparaty farmaceutyczne zawierające, jako składnik czynny związek o ogólnym wzorze I, które to preparaty mogą być stosowane w szczególnoś ci w leczeniu wymienionych wyżej chorób. Szczególnie korzystne są preparaty do podawania dojelitowego, takiego jak donosowego, dopoliczkowego, doodbytniczego, albo zwłaszcza do podawania doustnego i do podawania pozajelitowego, takiego jak dożylnego, domięśniowego lub podskórnego, zwierzętom stałocieplnym, szczególnie ludziom. Preparaty te zawierają składnik czynny sam lub, korzystnie, w połączeniu z dopuszczalnym farmaceutycznie nośnikiem. Dawka składnika czynnego zależy od leczonego stanu chorobowego i od gatunku (zwierzęcia), jego wieku, wagi indywidualnego stanu, indywidualnych danych farmakokinetycznych i sposobu podawania.
Korzystną kompozycją farmaceutyczną jest kompozycja odpowiednia do podawania zwierzęciu stałocieplnemu, szczególnie człowiekowi lub ssakowi wykorzystywanemu w celach gospodarczych, cierpiącemu na chorobę nowotworową, odpowiadającą na hamowanie depolimeryzacji mikrotubuli, np. na łuszczycę lub zwłaszcza chorobę nowotworową, która to kompozycja zawiera odpowiednią skuteczną terapeutycznie ilość pochodnej epotilonowej o ogólnym wzorze I, lub jej dopuszczalnej farmaceutycznie soli o ile obecne są grupy zdolne do tworzenia soli, łącznie z przynajmniej jednym dopuszczalnym farmaceutycznie nośnikiem.
Preparaty farmaceutyczne zawierają od ok. 0,000001% do 95% składnika czynnego, przy czym jednostkowe postacie dawkowania zawierają korzystnie od ok. 0,00001% do 90% a wielojednostkowe postacie dawkowania zawierają korzystnie od 0,0001 do 0,5% w przypadku preparatów do stosowania pozajelitowego albo od 1% do 20% składnika czynnego w przypadku preparatów do podawania dojelitowego. Jednostkowymi postaciami dawkowania są np, powlekane i niepowlekane tabletki, ampułki, fiolki, czopki albo kapsułki. Innymi postaciami dawkowania są np. maści, kremy, pasty, pianki, nalewki, szminki, krople, aerozole, dyspersje itd. Przykładami są kapsułki zawierające do ok. 0,0002 g do ok. 1,0 g składnika czynnego.
Preparaty farmaceutyczne otrzymane zgodnie z zastosowaniem według wynalazku przygotowuje się w sposób znany per se, np. stosując konwencjonalne sposoby mieszania, granulowania, powlekania, rozpuszczania lub liofilizacji.
Korzystne jest zastosowanie roztworów składnika czynnego, jak również zawiesin lub dyspersji, szczególnie izotonicznych roztworów wodnych, dyspersji lub zawiesin, które np. w przypadku preparatów liofilizowanych, zawierających składnik czynny sam lub w połączeniu z nośnikiem, np. mannitolem, mogą być przygotowane przed użyciem. Preparaty farmaceutyczne mogą być wyjałowione i/lub mogą zawierać substancje pomocnicze, np. substancje konserwujące, stabilizujące, zwilżające i/lub emulgatory, solubilizatory, sole regulujące ciśnienie osmotyczne i/lub bufory i przygotowuje sieje w sposób znany per se, np. stosując konwencjonalne sposoby rozpuszczania lub liofilizacji. Wymienione roztwory lub zawiesiny mogą zawierać składniki zwiększające lepkość, zwykle sól sodową karboksymetylocelulozy, karboksymetylocelulozę, dekstran, poliwinylopirolidon lub żelatynę, lub także środki ułatwiające rozpuszczanie, np. Tween 80® [monooleinian polioksyetyleno(20)sorbitolu; znak towarowy zastrzeżony dla ICI Americas, Inc, USA].
Zawiesiny w oleju zawierają, jako składnik olejowy olej roślinny, syntetyczny lub półsyntetyczny, stosowany zwykle do wstrzyknięć. Biorąc to pod uwagę, można wymienić w szczególności ciekłe estry kwasów tłuszczowych zawierające jako składnik kwasowy długołańcuchowe kwasy tłuszczowe zawierające od 8 do 22, zwłaszcza od 12 do 22, atomów węgla, w szczególności kwas laurynowy, kwas tridekanowy, kwas mirystynowy, kwas pentadekanowy, kwas palmitynowy, kwas margarynowy, kwas
PL 211 114 B1 stearynowy, kwas arachidowy, kwas behenowy lub odpowiednie kwasy nienasycone, np, kwas oleinowy, kwas elaidynowy, kwas erukowy, kwas brasydynowy lub kwas linolowy, jeżeli pożądane z dodatkiem przeciwutleniaczy, np. witaminy E, β-karotenu lub 3,5-di-tert-butylo-4-hydroksytoluenu. Alkoholowy składnik tych estrów kwasów tłuszczowych zawiera maksymalnie 6 atomów węgla i jest alkoholem mono lub polihydroksylowym, np. alkoholem mono-, di- lub trihydroksylowym, przykładami są metanol, etanol, propanol, butanol lub pentanol lub ich izomery, ale przede wszystkim glikol lub glicerol. A zatem jako estry kwasów tłuszczowych można wymienić: oleinian etylu, mirystynian izopropylu, palmitynian izopropylu, „Labrafil M 2375” (trioleinian polioksyetylenoglicerolu firmy Gattefosse, Paris), „Labrafil M 1944 CS” (nienasycone glicerydy poliglikolizowane, otrzymane przez alkoholizę oleju z nasion moreli i składające się z glicerydów i estru poli(glikolu etylenowego); Gattefosse, Francja), „Labrasol” (nasycone glicerydy poliglikolizowane, otrzymane przez alkoholizę TCM i składające się z glicerydów i estru poli(glikolu etylenowego); Gattefosse, Francja) i/lub „Miglyol 812” (trigliceryd nasyconych kwasów tłuszczowych o długości łańcucha od C8 do C12 firmy Hiils AG, Niemcy), ale przede wszystkim oleje jadalne, takie jak oliwa z oliwek, olej bawełniany, migdałowy, rycynowy, sezamowy, sojowy a zwłaszcza olej arachidowy.
Wytwarzanie preparatów do wstrzyknięć przeprowadza się zwykle w warunkach sterylnych, jak to ma miejsce w przypadku napełniania np. ampułek albo fiolek i szczelnego zamykania pojemników.
Kompozycje farmaceutyczne do podawania doustnego można otrzymać np. przez połączenie składnika czynnego z jednym lub większą liczbą stałych nośników, w razie potrzeby granulowanie powstałej mieszaniny i przetworzenie mieszany lub granulek, jeżeli jest to pożądane, w postać tabletek lub jąder tabletek, a w razie potrzeby przez włączenie dodatkowych substancji pomocniczych. Odpowiednimi nośnikami są zwłaszcza wypełniacze takie jak cukry, np. laktoza, sacharoza, mannitol lub sorbitol, preparaty celulozy i/lub fosforany wapnia, np. fosforan trójwapniowy lub wodorofosforan wapnia, jak również substancje wiążące, takie jak skrobie, np. skrobia kukurydziana, pszeniczna, ryżowa albo ziemniaczana, metyloceluloza, hydroksypropylometyloceluloza, sól sodowa karboksymetylocelulozy i/lub poliwinylopirolidon, i/lub jeśli pożądane, substancje rozsadzające, takie jak wyżej wymienione skrobie, a także karboksymetyloskrobia, usieciowany poliwinylopirolidon, kwas alginowy i/lub jego sól, taka jak alginian sodu. Dodatkowymi substancjami pomocniczymi są w szczególności substancje regulujące płynięcie i środki poślizgowe, np. kwas krzemowy, talk, kwas stearynowy lub jego sole, takie jak stearynian magnezu lub wapnia i/lub glikol polietylenowy lub jego pochodne.
Jądra tabletek mogą być zaopatrzone w odpowiednie powłoki, w razie potrzeby dojelitowe, przez zastosowanie m.in., stężonych roztworów cukru, które mogą zawierać gumę arabską, talk, poliwinylopirolidon, poli(glikol etylenowy) i/lub dwutlenek tytanu, lub roztworów powlekających w nadających się do tego celu rozpuszczalnikach organicznych lub mieszaninach rozpuszczalników, lub w celu otrzymywania powłok dojelitowych, roztworów nadających się do tego celu preparatów celulozy, takich jak ftalan acetylocelulozy lub ftalan hydroksypropylometylocelulozy. Do tabletek lub powłok tabletek mogą być dodawane barwniki lub pigmenty, np. w celu identyfikacji zastosowania lub identyfikacji różnych dawek składnika czynnego.
Do kompozycji farmaceutycznych do podawania doustnego należą również twarde kapsułki składające się z żelatyny, jak również miękkie, szczelnie zamknięte kapsułki składające się z żelatyny i plastyfikatora, takiego jak glicerol lub sorbitol. Twarde kapsułki mogą zawierać składnik czynny w postaci granulek, np. zmieszanych z wypełniaczami, takimi jak skrobia kukurydziana, środkami wiążącymi i/lub poślizgowymi takimi jak talk lub stearynian magnezu oraz, w razie potrzeby, stabilizatorami. W miękkich kapsułkach składnik czynny jest korzystnie rozpuszczony lub w postaci zawiesiny w nadających się do tego celu ciekłych zarobkach, takich jak oleje tłuszczowe, olej parafinowy lub ciekłe poli(glikole etylenowe) lub estry kwasów tłuszczowych glikolu etylenowego lub propylenowego, do których mogą być dodane stabilizatory i detergenty, np. typu polioksyetyloenosorbitolowych estrów kwasów tłuszczowych.
Nadającymi się do podawania doodbytniczego preparatami farmaceutycznymi są np. czopki, które składają się z kombinacji składnika czynnego i podłoża do czopków. Nadającymi się do zastosowania podłożami do czopków są np. naturalne bądź syntetyczne triglicerydy, węglowodory parafinowe, poli(glikole etylenowe) lub wyższe alkanole.
Preparatami nadającymi się do zastosowania pozajelitowego są przede wszystkim wodne roztwory (np. w roztworze soli fizjologicznej, otrzymywane przez rozcieńczenie roztworów w poli(glikolu etylenowym), takim jak poli(glikol etylenowy) (PEG) 300 lub PEG 400) składnika czynnego w postaci rozpuszczalnej w wodzie, np. soli rozpuszczalnej w wodzie albo wodne zawiesiny do wstrzyknięć zaPL 211 114 B1 wierające środki zwiększające lepkość, np. sól sodową karboksymetylocelulozy, sorbitol i/lub dekstran, i tam gdzie jest to właściwe, stabilizatory. Składnik czynny, w razie potrzeby, łącznie z substancjami pomocniczymi, może być również w postaci liofilizatu i przed podaniem pozajelitowym może być przeprowadzony w roztwór poprzez dodanie właściwych rozpuszczalników.
Roztwory, takie jak wykorzystywane np. do podawania pozajelitowego, mogą być również wykorzystane jako roztwory do wlewu.
Korzystnymi konserwantami są np. przeciwutleniacze, takie jak kwas askorbinowy lub mikrobiocydy, takie jak kwas sorbowy lub benzoesowy.
Skuteczna dawka pochodnych epotilonowych wzorze I może zmieniać się, zależnie od konkretnego związku lub zastosowanej kompozycji farmaceutycznej, sposobu podawania i nasilenia leczonego raka wątroby. Co za tym idzie, reżim dawkowania wybiera się zgodnie z szeregiem czynników, włączając w to drogę podawania i funkcje nerek i wątroby pacjenta. Lekarz, lekarz klinicysta lub weterynarz zawodzie jako specjaliści w dziedzinie wynalazku mogą łatwo ustalić i przepisać skuteczną ilość związku ogólnym wzorze I, wymaganą aby zapobiec, przeciwdziałać lub zatrzymać przebieg choroby. Optymalna precyzja w osiągnięciu stężenia składników czynnych w przedziale, który skutkuje skutecznością bez wystąpienia toksyczności wymaga reżimu leczenia opartego na kinetyce dostępności składników czynnych w miejscach docelowych.
Jeżeli zwierzęciem stałocieplnym jest człowiek, wówczas dawka związku o ogólnym wzorze I znajduje się korzystnie w przedziale od ok. 0,1 do 75 mg/m2, korzystnie 0,25 do 50 mg/m2 np. 2,5 albo 6 mg/m2, podawanego raz w tygodniu przez dwa do czterech, np. trzy tygodnie, po czym następuje 6 do 8 dni przerwy, w przypadku dorosłego pacjenta.
Opakowanie handlowe zawiera, jako składnik czynny pochodną epotilonową o ogólnym wzorze I, łącznie z instrukcją jego zastosowania w terapii choroby nowotworowej.
P r z y k ł a d y
P r z y k ł a d 1
Otwarte, dwuetapowe, wieloośrodkowe badanie skuteczności 7,11-dihydroksy-8,8,10,12,16-pentametylo-3-[1-metylo-2-(2-metylo-tiazol-4-ilo)-winylo]-4,17-dioksa-bicyklo-[14,1,0]heptadekano-5,9-dionu podawanego dożylnie w ilości 2,5 mg/m2 w postaci 5-minutowego szybkiego wlewu (bolus), powtarzanego co tydzień przez trzy tygodnie, po czym następuje jeden tydzień przerwy, stosowanego u pacjentów chorych na raka jajnika, pierwotnego raka jajowodu lub pierwotnego raka otrzewnej. U pacjentów albo nie nastąpiła odpowiedź na wcześniejszą terapię pierwszego rzutu taksanem/platyną, albo upłynęło sześć miesięcy od zakończenia takiej terapii. Chemioterapie inne niż taksanem/platyną lub dodatkowym lekiem w tym reżimie nie są dozwolone. Populacja badana w tym teście składa się z pacjentów z rakiem jajnika, pierwotnym rakiem jajowodu lub pierwotnym rakiem otrzewnej, u których albo nie nastąpiła odpowiedź na terapię pierwszego rzutu taksanem/platyną (albo kombinacją z wykorzystaniem tych leków), albo pacjentów u których nastąpiła początkowo odpowiedź ale upłynęło sześć miesięcy od zakończenia terapii. Trzecia substancja terapeutyczna podawana, jako część terapii taksanem/platyną jest dozwolona w przypadku choroby opornej na leczenie, jeżeli spełnione są pozostałe krytena.
Badanie jest w toku. Kilku pacjentów w tym badaniu wykazuje pozytywną odpowiedź.
P r z y k ł a d 2
Otwarte, dwuetapowe, wieloośrodkowe badanie skuteczności 7,11-dihydroksy-8,8,10,12,16-pentametyIo-3-[1-metylo-2-(2-metylo-tiazol-4-ilo)-winylo-4,17-dioksa-bicyclo[14.1,0]heptadekano-5,9-dionu podawanego dożylnie w ilości 2,5 mg/m2 w postaci 5-minutowego szybkiego wlewu (bolus), powtarzanego co tydzień przez trzy tygodnie, po czym następuje jeden tydzień przerwy, stosowanego u pacjentów chorych na zaawansowaną postać raka nerki.
7,11-dihydroksy-8,8,10,12,16-pentametylo-3-[1-metylo-2-(2-metylo-tiazol-4-ilo)-winylo]-4,17-dioksa-bicyklo[14,1.0]heptadekano-5,9-dion podaje się raz w tygodniu przez trzy tygodnie, po czym następuje jednotygodniowa przerwa w podawaniu leku, do czasu gdy wystąpi albo postęp choroby, albo efekty toksyczne nie do zaakceptowania. Każdy okres czterotygodniowy uważa się za pojedynczy cykl. U pacjentów określa się odpowiedź guza w tydzień po ostatniej dawce w każdym cyklu, poczynając od cyklu 2. Pacjentom można w dowolnym czasie zmniejszyć dawkę do 2,0 mg/m2 jeżeli, w opinii prowadzącego badanie, początkowa dawka jest bądź to nietolerowana, bądź niebezpieczna dla któregokolwiek z pacjentów i bez takiego zmniejszenia dawki pacjent musiałby zostać wyłączony z badania. Wszystkie modyfikacje dawki rejestruje się w pozycji - podawana dawka - w karcie obserwacji klinicznej (CRF). Okres badania służący ocenie skuteczności terapii trwa do sześciu cykli. Do badania
PL 211 114 B1 kwalifikuje się pacjentów z potwierdzonym histologicznie rakiem z nabłonka przejściowego nerki.
Histologia mieszana z komponentem nowotworowym z nabłonka przejściowego nerki jest dozwolona.
U pacjentów może występować albo postępująca choroba w granicach narządu albo choroba z przerzutami. Badanie jest obecnie w toku. Kilku pacjentów w tym badaniu wykazuje pozytywną odpowiedź.
P r z y k ł a d 3
Otwarte, dwuetapowe, wieloośrodkowe badanie skuteczności 7,11-11-dihydroksy-8,8,10,12,16-pentametylo-3-[1-metylo-2-(2-metylo-tiazol-4-ilo)winylo]-4,17-dioksa-bicyklo[14.1.0]heptadekano-5,9-dionu podawanego dożylnie w ilości 2,5 mg/m2 w postaci S-minutowego szybkiego wlewu (bolus), powtarzanego co tydzień przez trzy tygodnie, po czym następuje jeden tydzień przerwy, stosowanego u pacjentów z zaawansowanym rakiem jelita grubego. 7,11-Dihydroksy-8,8,10,12,16-pentametylo-3-[1-metylo-2-(2-metylo-tiazol-4-ilo)-winylo]-4,17-dioksa-bicyklo[14.1.0]heptadekano-5,9-dion podaje się raz w tygodniu przez trzy tygodnie, po czym następuje jednotygodniowa przerwa w podawaniu leku, do czasu gdy wystąpi albo postęp choroby, albo efekty toksyczne nie do zaakceptowania. Każdy okres czterotygodniowy uważa się za pojedynczy cykl. U pacjentów ocenia się stan rozwoju guza w tydzień po ostatniej dawce w każdym cyklu, poczynając od Cyklu 2. Pacjentom można w dowolnym czasie zmniejszyć dawkę do 2,0 mg/m2 jeżeli, w opinii prowadzącego badanie, początkowa dawka jest bądź to nietolerowana, bądź niebezpieczna dla któregokolwiek z pacjentów i bez takiego zmniejszenia dawki pacjent musiałby zostać wyłączony z badania. Wszystkie modyfikacje dawki rejestruje się w pozycji - podawana dawka - w karcie obserwacji klinicznej (CRF). Okres badania służący ewaluacji skuteczności terapii trwa do sześciu cykli. Populacja badana w tym teście składa się z pacjentów z rakiem jelita grubego, u których zawiodła wcześniejsza chemioterapia składająca się z fluoropirymidyny (takiej jak 5-FU i Xeloda) oraz albo irinotekanu, albo okasaliplatyny czy to podawanych łącznie, czy w sekwencji (jeden reżim terapeutyczny obejmujący 5-fluorouracyl i jeden, następujący po nim, reżim terapeutyczny obejmujący albo irinotekan, albo oksaliplatynę). Poprzednia chemioterapia mogła być stosowana albo, jako terapia wspomagająca, albo jako terapia przerzutów. Pacjenci, którzy otrzymywali tylko terapię wspomagającą, stosowaną w ich chorobie, nadają się do badania, o ile od ukończenia tej terapii upłynęło sześć miesięcy i terapia ta obejmowała 5-FU i irinotekan albo oksaliplatynę podawane w kombinacji stanowiąc część protokołu badawczego.
Badanie jest w toku. Kilku pacjentów w tym badaniu wykazało pozytywną odpowiedź.
P r z y k ł a d 4
Otwarte, dwuetapowe, wieleośrodkowe badanie skuteczności 7,11-dihydroksy-8,8,10,12,16-pentametylo-3-[1-metylo-2-(2-metylo-tiazol-4-ilo)-winylo]-4,17-dioksa-bicyklo[14.1.0]heptadekano-5,9-dionu podawanego dożylnie w ilości 6,0 mg/m2 w postaci 5-minutowego szybkiego wlewu (bolus), powtarzanego raz na trzy tygodnie, stosowanego u pacjentów z zaawansowanym rakiem jelita grubego. 7,11-Dihydroksy-8,8,10,12,16-pentametylo-3-[1-metylo-2-(2-metylo-tiazol-4-ilo)-winylo]-4,17-dioksa-bicyklo-[14.1.0]heptadekano-5,9-dion podaje się raz na trzy tygodnie, do czasu gdy wystąpi albo postęp choroby, albo efekty toksyczne nie do zaakceptowania. Każdy okres trzytygodniowy uważa się za pojedynczy cykl. U pacjentów określa się odpowiedź guza w tydzień po ostatniej dawce, w co trzecim cyklu, poczynając od Cyklu 3. Pacjentom można w dowolnym czasie zmniejszyć dawkę do 5,4 mg/m2 albo do 4,8 mg/m2 jeżeli, w opinii prowadzącego badanie, początkowa dawka jest bądź to nietolerowana, bądź niebezpieczna dla któregokolwiek z pacjentów i bez takiego zmniejszenia dawki pacjent musiałby zostać wyłączony z badania. Wszystkie modyfikacje dawki rejestruje się w pozycji - podawana dawka - w karcie obserwacji klinicznej (CRF).
Okres badania służący ewaluacji skuteczności terapii trwa do dziewięciu cykli.
Populacja badana w tym teście składa się z pacjentów z rakiem jelita grubego, u których zawiodła wcześniejsza chemioterapia składająca się z fluoropirymidyny (takiej jak 5-FU i Xeloda) oraz albo irinotekanu, albo okasaliplatyny czy to podawanych łącznie, czy w sekwencji (jeden reżim terapeutyczny obejmujący 5-fluorouracyl i jeden następujący po nim reżim terapeutyczny obejmujący albo irinotekan, albo oksaliplatynę). Poprzednia chemioterapia mogła być stosowana albo, jako terapia wspomagająca, albo jako terapia przerzutów. Pacjenci, którzy otrzymywali tylko terapię wspomagającą, stosowaną w ich chorobie nadają się do badania, o ile od ukończenia tej terapii upłynęło sześć miesięcy i terapia ta obejmowała 5-FU i irinotekan albo oksaliplatynę podawane w kombinacji stanowiąc część protokołu badawczego
Badanie jest w toku. Kilku pacjentów w tym badaniu wykazało pozytywną 25 odpowiedź.
P r z y k ł a d 5
PL 211 114 B1
Otwarte, dwuetapowe, wieloośrodkowe badanie skuteczności EPO906, podawanego dożylnie w ilości 2,5 mg/m2 w postaci 5-minutowego wlewu bolus, raz na tydzień przez trzy tygodnie, po czym następuje jeden tydzień przerwy, stosowanego u pacjentów chorych na niezależnego od poziomu androgenów raka prostaty, którzy nie mieli do czynienia z chemioterapią lub w których przypadku zawiodła jedna wcześniejsza chemioterapia. 7,11-Dihydroksy-8,8,10,12,16-pentametylo-3-[1-metylo-2-(2-metylo-tiazol-4-ilo)-winylo]-4,17-dioksa-bicyklo[14.1.0]heptadekano-5,9-dion podaje się raz w tygodniu przez trzy tygodnie, po czym następuje jednotygodniowa przerwa w podawaniu leku, do czasu gdy wystąpi albo postęp choroby, albo efekty toksyczne nie do zaakceptowania. Każdy okres czterotygodniowy uznaje się za pojedynczy cykl. U pacjentów określa się odpowiedź guza w tydzień po ostatniej dawce w każdym cyklu, poczynając od Cyklu 2. Pacjentom można w dowolnym czasie zmniejszyć dawkę do 2,0 mg/m2 jeżeli, w opinii prowadzącego badanie, początkowa dawka jest bądź to nietolerowana, bądź niebezpieczna dla któregokolwiek z pacjentów i bez takiego zmniejszenia dawki pacjent musiałby zostać wyłączony z badania. Wszystkie modyfikacje dawki rejestruje się w pozycji - podawana dawka - w karcie obserwacji klinicznej (CRF). Okres badania sł użący ocenie skuteczno ś ci terapii trwa do sześciu cykli.
Populacja biorąca udział w tym teście składa się z pacjentów chorych na niezależnego od androgenów raka prostaty, u których udowodniono postęp choroby • Pacjenci z jakimkolwiek potwierdzonym histologicznie rakiem prostaty z mierzalnymi przerzutami albo wzrostem stężenia PSA >20 ng/mi po początkowej terapii hormonalnej nadają się do testu.
• Pacjenci muszą być poddawani androgenowej terapii podtrzymują cej opartej na agonistach LHRH lub przejść operację wycięcia jądra. Pacjenci, u których został niedawno wycofany bikalutamid lub flutamid muszą wykazywać postęp choroby i musi upłynąć odpowiednio co najmniej 6 i 4 tygodnie od zaprzestania podawania tych leków. W przypadku pacjentów biorących PC-SPES musi upłynąć co najmniej 4 tygodnie od zaprzestania terapii.
• W przypadku pacjentów z postę pem choroby zdefiniowanym jedynie jako wzrost stężenia PSA: dwa kolejne wyższe wyniki pomiaru PSA, w czasie 4-tygodniowym (każdy pomiar oddzielony od poprzedniego okresem 2 tygodni). Wynik ostatniego pomiaru musi być, co najmniej 50% wyższy niż minimalna wartość PSA osiągnięta po ostatnim zabiegu terapeutycznym. U pacjentów u których zaprzestano terapii bikalutamidem przed wejściem do badania wymagany jest trzeci pomiar PSA o wyższej wartości w 2 tygodnie po drugim pomiarze PSA (tzn. w ciągu okresu 6 tygodni).
Badanie jest w toku. Kilku pacjentów w tym badaniu wykazuje pozytywną odpowiedź.
P r z y k ł a d 6: Miękkie kapsułki
5000 miękkich kapsułek żelatynowych, z których każda zawiera jako składnik czynny 0,05 g jednego ze pochodnych epotilonowych wzorze I przygotowuje się w sposób następujący:
skład składnik czynny 250 g lauroglikol 2 litry
Sposób przygotowania: Sproszkowany składnik czynny zawiesza się w Lauroglykol® (laurynian glikolu propylenowego, Gattefosse S.A., Saint Priest, Francja) i rozdrabnia w młynie pyłowym do mielenia na mokro w ziarna o rozmiarze ok. 1 do 3 μm. Następnie porcje, z których każda zawiera 0,419 g mieszaniny wprowadza się do miękkich kapsułek żelatynowych, stosując urządzenie do napełniania kapsułek.
P r z y k ł a d 7: Roztwór do wlewu
Związek z przykładu 1, 2, 3 lub 4 rozpuszcza się w poli(glikolu etylenowym) 300 (PEG 300) uzyskując stężenie 1 mg/ml i wprowadza do fiolek o pojemności 2 ml. Do wlewu, roztwór ten rozcieńcza się 50 do 100 ml 0,9% roztworem soli zgodnie z farmakopeą amerykańską (USP).
PL 211 114 B1

Claims (14)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Zastosowanie pochodnej epotilonowej o ogólnym wzorze I w którym A oznacza O lub NRN, gdzie RN oznacza atom wodoru lub C1-7alkil, R oznacza atom wodoru lub C1-7alkil, a Z oznacza O lub wiązanie, lub jego dopuszczalnej farmaceutycznie soli;
    do wytwarzania środka leczniczego do terapii choroby nowotworowej wybranej spośród raka wątroby; pierwotnego raka jajowodu; pierwotnego raka otrzewnej; gruczolakoraka nerek postępującego po terapii cytokiną, radioterapii i/lub nefrektomii; raka jajnika postępującego po terapii związkiem platyny lub radioterapii; oraz ich przerzutów.
  2. 2. Zastosowanie według zastrzeżenia 1, znamienne tym, że we wzorze I pochodnej epotilonowej A oznacza O, R oznacza metyl i Z oznacza O, lub jej farmaceutycznie dopuszczalne sole.
  3. 3. Zastosowanie według zastrzeżenia 2, znamienne tym, że pochodna epotilonowa jest w dawce, która pozwala na leczenie wymienionych wyżej chorób i dawka ta jest obliczona według wzoru (I):
    2 dawka pojedyncza (mg/m2) = (0,1 do y) x N (I) w którym N oznacza liczbę tygodni pomiędzy terapiami, zaś y wynosi 6, przy czym epotilon B podaje się w więcej niż jednym cyklu terapii po przerwie od jednego do sześciu tygodni po poprzedniej terapii.
  4. 4. Zastosowanie według zastrzeżenia 3, znamienne tym, że obejmuje podawanie pochodnej epotilonu raz w tygodniu w dawce pomiędzy 0,1 a 6 mg/m2.
  5. 5. Zastosowanie według zastrzeżenia 3, znamienne tym, że obejmuje podawanie wymienionej pochodnej epotilonu raz w tygodniu w dawce pomiędzy 0,1 a 6 mg/m2 przez okres trzech tygodni, następujący po przerwie trwającej od jednego do sześciu tygodni od zakończenia poprzedniego leczenia.
  6. 6. Zastosowanie według zastrzeżenia 3, znamienne tym, że obejmuje podawanie pochodnej epotilonu raz na trzy tygodnie w dawce pomiędzy 0,3 a 12 mg/m2.
  7. 7. Zastosowanie według zastrzeżenia 1, znamienne tym, że chorobą nowotworową jest rak wątroby.
  8. 8. Zastosowanie według zastrzeżenia 7, znamienne tym, że chorobą nowotworową jest rak wątroby postępujący po radioterapii.
  9. 9. Zastosowanie według zastrzeżenia 1, znamienne tym, że chorobą nowotworową jest rak jajnika postępujący po terapii związkiem platyny lub radioterapii.
  10. 10. Zastosowanie według zastrzeżenia 1, znamienne tym, że chorobą nowotworową jest pierwotny rak jajowodu.
  11. 11. Zastosowanie według zastrzeżenia 1, znamienne tym, że chorobą nowotworową jest pierwotny rak jajowodu postępujący po terapii związkiem platyny, taksanem lub po radioterapii.
  12. 12. Zastosowanie według zastrzeżenia 10 albo 11, znamienne tym, że pierwotnym rakiem jajowodu jest brodawkowaty surowiczy gruczolakorak.
  13. 13. Zastosowanie według zastrzeżenia 1, znamienne tym, że chorobą nowotworową jest pierwotny rak otrzewnej postępujący po terapii związkiem platyny, taksanem lub po radioterapii.
  14. 14. Zastosowanie według zastrzeżenia 1, znamienne tym, że chorobą nowotworową jest gruczolakorak nerek postępujący po terapii cytokiną, po radioterapii i/lub nefrektomii.
    Departament Wydawnictw UP RP
PL371727A 2002-05-01 2003-04-30 Zastosowanie pochodnej epotilonowej w leczeniu choroby nowotworowej PL211114B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US37706302P 2002-05-01 2002-05-01

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL371727A1 PL371727A1 (pl) 2005-06-27
PL211114B1 true PL211114B1 (pl) 2012-04-30

Family

ID=29401440

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL371727A PL211114B1 (pl) 2002-05-01 2003-04-30 Zastosowanie pochodnej epotilonowej w leczeniu choroby nowotworowej

Country Status (23)

Country Link
US (2) US20050282873A1 (pl)
EP (1) EP1503756B1 (pl)
JP (1) JP2005528414A (pl)
KR (1) KR20040106422A (pl)
CN (1) CN1649585A (pl)
AT (1) ATE439130T1 (pl)
AU (1) AU2003227702B2 (pl)
BR (1) BR0309711A (pl)
CA (1) CA2483826C (pl)
CY (1) CY1109607T1 (pl)
DE (1) DE60328772D1 (pl)
DK (1) DK1503756T3 (pl)
ES (1) ES2330324T3 (pl)
IL (1) IL164783A (pl)
MX (1) MXPA04010853A (pl)
NO (1) NO20045249L (pl)
NZ (1) NZ536178A (pl)
PL (1) PL211114B1 (pl)
PT (1) PT1503756E (pl)
RU (1) RU2358730C2 (pl)
SI (1) SI1503756T1 (pl)
WO (1) WO2003092683A1 (pl)
ZA (1) ZA200408492B (pl)

Families Citing this family (13)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
BR0309711A (pt) * 2002-05-01 2005-02-09 Novartis Ag Método para o tratamento de doenças do câncer
EP1663214A1 (en) * 2003-09-02 2006-06-07 Novartis AG Cancer treatment with epothilones
US8394365B2 (en) 2003-09-17 2013-03-12 Nektar Therapeutics Multi-arm polymer prodrugs
EP1640004A1 (en) * 2004-09-24 2006-03-29 Schering Aktiengesellschaft Use of epothilones in the treatment of bone metastases and bone tumors or cancers
WO2006055742A1 (en) * 2004-11-18 2006-05-26 Bristol-Myers Squibb Company Enteric coated bead comprising epothilone or epothilone analog, and preparation and administration thereof
US20060121511A1 (en) 2004-11-30 2006-06-08 Hyerim Lee Biomarkers and methods for determining sensitivity to microtubule-stabilizing agents
CA2597647A1 (en) 2005-02-11 2007-08-02 University Of Southern California Method of expressing proteins with disulfide bridges
WO2007130501A2 (en) 2006-05-01 2007-11-15 University Of Southern California Combination therapy for treatment of cancer
MX2008004268A (es) * 2008-03-28 2009-09-28 Posi Visionary Solutions Llp Metoclopramida de liberacion prolongada de 24 horas.
MX2008004267A (es) * 2008-03-28 2009-09-28 Posi Visionary Solutions Llp Metoclopramida de liberacion prolongada de 12 horas.
US8802394B2 (en) 2008-11-13 2014-08-12 Radu O. Minea Method of expressing proteins with disulfide bridges with enhanced yields and activity
CN101747326B (zh) * 2010-01-12 2012-07-25 山东大学 18元大环内酯类埃博霉素化合物及其应用
CN103037903A (zh) 2010-05-18 2013-04-10 天蓝制药公司 用于治疗自身免疫性疾病或其它疾病的组合物和方法

Family Cites Families (7)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US6204388B1 (en) * 1996-12-03 2001-03-20 Sloan-Kettering Institute For Cancer Research Synthesis of epothilones, intermediates thereto and analogues thereof
US6660758B1 (en) * 1996-12-13 2003-12-09 The Scripps Research Institute Epothilone analogs
US6194181B1 (en) * 1998-02-19 2001-02-27 Novartis Ag Fermentative preparation process for and crystal forms of cytostatics
US6302838B1 (en) * 1998-02-25 2001-10-16 Novartis Ag Cancer treatment with epothilones
US6262094B1 (en) * 1999-02-22 2001-07-17 Bristol-Myers Squibb Company C-21 modified epothilones
GB9918429D0 (en) * 1999-08-04 1999-10-06 Novartis Ag Organic compounds
BR0309711A (pt) * 2002-05-01 2005-02-09 Novartis Ag Método para o tratamento de doenças do câncer

Also Published As

Publication number Publication date
CY1109607T1 (el) 2014-08-13
US20080161369A1 (en) 2008-07-03
DK1503756T3 (da) 2009-11-16
HK1073601A1 (en) 2005-10-14
WO2003092683A1 (en) 2003-11-13
EP1503756A1 (en) 2005-02-09
RU2358730C2 (ru) 2009-06-20
CA2483826C (en) 2012-04-17
AU2003227702A1 (en) 2003-11-17
PL371727A1 (pl) 2005-06-27
PT1503756E (pt) 2009-10-28
EP1503756B1 (en) 2009-08-12
IL164783A (en) 2011-08-31
IL164783A0 (en) 2005-12-18
BR0309711A (pt) 2005-02-09
AU2003227702B2 (en) 2007-07-26
NZ536178A (en) 2007-10-26
CA2483826A1 (en) 2003-11-13
DE60328772D1 (de) 2009-09-24
ZA200408492B (en) 2006-09-27
KR20040106422A (ko) 2004-12-17
CN1649585A (zh) 2005-08-03
ES2330324T3 (es) 2009-12-09
NO20045249L (no) 2005-01-26
MXPA04010853A (es) 2005-02-14
SI1503756T1 (sl) 2010-01-29
JP2005528414A (ja) 2005-09-22
RU2004135307A (ru) 2005-09-10
ATE439130T1 (de) 2009-08-15
US20050282873A1 (en) 2005-12-22

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US20080161369A1 (en) Epothilone derivative for the treatment of hepatoma and other cancer diseases
CN106963762A (zh) 雄激素受体调节剂及其用途
TW201919612A (zh) 包含帕博西尼(palbociclib)及6-(2,4-二氯苯基)-5-[4-[(3s)-1-(3-氟丙基)吡咯啶-3-基]氧基苯基]-8,9-二氫-7h-苯并[7]輪烯-2-甲酸的組合
KR101639470B1 (ko) 신경내분비 종양의 치료방법
JP2022508807A (ja) 腫瘍内注射製剤
KR20210010524A (ko) 샘낭암종을 치료하기 위한 비스플루오로알킬-1,4-벤조디아제피논 화합물을 포함하는 조성물
CN112533600A (zh) 用于治疗小细胞肺癌的喹啉衍生物
JP2022088622A (ja) がん療法のためのメトロノミック経口ゲムシタビン
HK1073601B (en) Epothilone derivative for the treatment of hepatoma and other cancer diseases
US20060205795A1 (en) Cancer treatment with epothilones
WO2024102968A1 (en) Uses of ep2/ep4 antagonist compounds for treating familial adenomatous polyposis (fap)
KR20250006028A (ko) 소-세포 폐암의 병용 치료
HK40046131A (en) Quinoline derivative used for treating small cell lung cancer
HK1118704B (en) Radiotherapy enhancer
OA16757A (en) Compositions and methods for treating cancer using P13K beta inhibitor and MAPK pathway inhibitor, including MEK and RAF inhibitors.
HK1118704A1 (en) Radiotherapy enhancer
TW201315471A (zh) 使用PI3Kβ抑制劑及包括MEK及RAF抑制劑之MAPK通道抑制劑之供治療癌症之組合物及方法
OA16446A (en) Compositions comprising a PI3K inhibitor and a MEK inhibitor and their use for treating cancer.
HK1148204B (en) Radiotherapy enhancer

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20140430