PL209642B1 - Nakładka dachowa - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest nakładka dachowa służąca do oczyszczania i utrzymywania w czystości dachu budynku, zwłaszcza w odniesieniu do porastania roślinami, lub do zanieczyszczeń środowiskowych, zawierająca metal reagujący pod wpływem wilgoci, przy czym nakładka ta wykonana jest z materiału płytowego przez tłoczenie i/lub wyginanie i ma fakturowaną powierzchnię reakcyjną.

Tego rodzaju urządzenie ochrona zadaszeń budynków przed obrastaniem roślinnością, zwłaszcza obrastaniem mchem i porostami, znana jest z opisu WO 98/01637 tego samego Zgłaszającego. Nakładki dachowe z materiału płytowego wytwarza się przez wykrawanie na prasie i gięcie. W szczególności możliwe jest przy tym wykonywanie pożądanego wgniatania równocześnie z procesem wykrawania, tak, że w odróżnieniu od prostej blachy miedzianej otrzymuje się ukształtowanie zapewniające odpowiedni wygląd zewnętrzny, a zwłaszcza wykorzystanie powierzchni reakcyjnych dla ściekającej wilgoci. Poza tym dekarzowi łatwiej jest układać takie nakładki, ich, ponieważ kształt zewnętrzny, zgodny z kształtem dachówki bądź gąsiora kalenicy pozwala na łatwe wsuwanie lub nasuwanie.

Ponadto, przy wytwarzaniu nakładki dachowej metodą wykrawania można łatwo wytłoczyć występy w powierzchni reakcyjnej, które powodują, że ściekająca wilgoć musi przebyć możliwie długą drogę przy równoczesnym zapewnieniu dobrego rozprowadzenia wilgoci po powierzchni dachu. Równocześnie z wykrawaniem można wykonać też przecięcia, bądź otwory w postaci szczelin, dzięki czemu ciecz może również reagować po stronie spodniej z metalową wewnętrzną stroną nakładki dachowej.

Dzięki temu osiąga się w zasadzie podwojenie powierzchni, tak, że można zmniejszyć liczbę pokrywanych rzędów przy wyższej sprawności. Tak więc ewentualnie wystarczy nawet tylko jeden rząd tego rodzaju nakładek w pobliżu kalenicy lub na kalenicy.

W rozwią zaniu ujawnionym w opisie DE-A-41 30 365 w obszarze widocznym powierzchni dachu układa się blachę miedzianą, chroniącą dach przed wstępującym w ciągu roku porastaniem mchem w taki sposób, ż e wchodzi ona w kontakt z wodą deszczową i woda ta spł ywa po moż liwie dużej powierzchni nakładki dachowej pod blachą miedzianą. Woda deszczowa rozpuszcza przy tym składniki, zwłaszcza jonowe, z blach miedzianych, co przeciwdziała obrastaniu mchem i porostami płyt betonowych, czy dachówek. Korzystne jest przy tym, jeżeli blacha miedziana jest ukształtowana w postaci kapturów kalenicowych i jest rozmieszczona wzdłuż grzbietu kalenicy dachu, dzięki czemu spływająca wilgoć może spływać po całej powierzchni dachu.

Wadą opisanego rozwiązania jest jednak to, że powstający roztwór siarczanu miedzi może stosunkowo szybko spływać, a zatem skuteczność wspomnianych elementów dachowych pozostaje stosunkowo ograniczona.

W związku z tym, celem wynalazku jest udoskonalenie tego rodzaju nakładki dachowej, służącej oczyszczania i utrzymywania w czystości dachu budynku, z punktu widzenia jej skuteczności.

Nakładka dachowa według wynalazku, służąca do oczyszczania i utrzymywania w czystości dachu budynku, zwłaszcza w odniesieniu do porastania roślinami, ewentualnie do zanieczyszczeń środowiskowych, zawierająca reagujący pod wpływem wilgoci materiał w postaci płyty, która założona na znajdujący się poniżej element dachowy tworzy przynajmniej jedną, częściowo zamkniętą przestrzeń, powoli uwalniającą na zewnątrz zebraną w niej wilgoć, według wynalazku charakteryzuje się tym, że materiał w postaci płyty stanowi element płytowy, który po stronie dolnej zwróconej w kierunku spływu zaopatrzony jest w skierowane w dół zagięcie, którego kształt przynajmniej częściowo opowiada przekrojowi zagłębienia elementu dachowego, skierowanego wzdłuż spływu tak, że element płytowy po założeniu na dach zamyka swoim zagięciem wgłębienie od strony spływu tworząc w ten sposób kieszeniową przestrzeń zatrzymującą wilgoć.

Korzystnie, powierzchnia reakcyjna, która przylega do zagięcia i razem z nim tworzy kieszeń, jest płaską częścią nakładki, która jest odgięta w górę od płaszczyzny elementu dachowego.

Zagięcie ma korzystnie wysokość około 5 mm, tak że poniżej powierzchni reakcyjnej znajduje się ostrokątna, kieszeniowa przestrzeń, w której zbiera się woda.

Korzystnie, zagięcie tworzy kąt około 120° z powierzchnią reakcyjną.

Ewentualnie, zagięcie rozciąga się wzdłuż całej znajdującej się niżej krawędzi czołowej nakładki dachowej.

W innym wariancie, zagię cie od strony znajdują cego się pod nim elementu dachowego jest zaopatrzone w element uszczelniający.

Zagięcie może również przechodzić płynnie w krawędź boczną elementu płytowego.

PL 209 642 B1

Korzystnie, zagięcie ma w zasadzie kształt żeberka.

Materiał w postaci płyty może w zasadzie stanowić prostokątny element płytowy, mający otwarte od strony płaskiego elementu dachowego zagłębienie, które po założeniu na element dachowy tworzy kieszeniową przestrzeń, w której zbiera się woda.

Zagłębienie korzystnie jest ukształtowane w dolnej części elementu płytowego, który poza tą częścią nałożony jest płasko na element dachowy.

Zagłębienie korzystnie jest utworzone przez głębokie tłoczenie płyty.

Element płytowy może być zaopatrzony w otwory kierujące wilgoć do przestrzeni.

Przekrój przestrzeni korzystnie jest większy od strony odpływu.

Nakładka korzystnie wykonana jest z blachy miedzianej.

Zgodnie z jednym przykładem realizacji wynalazku można, przez zgięcie znajdującej się głębiej spodniej strony czołowej na wewnętrznej stronie nakładki dachowej, utworzyć specjalną przestrzeń, w której gromadzi się woda, która może z niej spływać stosunkowo wolno, dzięki czemu znacznie wydłuża się czas reagowania. Przy tym wystarczy proste zgięcie schodkowe, które wykonane jest dokładnie w kształcie dachówki. Dzięki temu można również zmniejszyć wielkość całkowitego obszaru, na którym zachodzi reakcja, ewentualnie przez stosowanie stosunkowo niewielkich blach miedzianych, w wyniku czego uzyskuje się ogólną oszczędność materiału. Przy tym, dzięki zmniejszeniu obszaru reakcyjnego uzyskuje się jednolity, harmonijny wygląd nakładki dachowej. Łatwiej jest też wykonywać prace dekarskie.

Korzystnie, zaokrąglenie dolnej krawędzi czołowej może być kształtowane przez zagięcie równocześnie z wykrawaniem otworów w wierzchniej stronie nakładki dachowej. Dzięki zastosowaniu tak ukształtowanego zaokrąglenia jako przedłużenia spodniego brzegu osiąga się dodatkowo odpowiednie pod względem wizualnym miejsce styku w przypadku płyt ceglanych lub betonowych dachu budynku i zwiększenie stabilności kształtu.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia nakładkę dachową według wynalazku w widoku z przodu (bądź częściowo wskutek pochylenia dachu, w widoku z góry); fig. 2 - przekrój nakładki wzdłuż linii A-A z fig. 1; fig. 3 - nakładkę w widoku z przodu według drugiego przykładu wykonania wynalazku; fig. 4 - nakładkę w widoku z przodu wedł ug drugiego przykł adu wykonania wynalazku.

Na fig. 1 i 2 przedstawiono nakładkę dachową 1, która dopasowana jest do kształtu znajdującego się poniżej elementu dachowego, czyli dachówki 5. Każda dachówka 5 jest w zwykły sposób zawieszona na łacie 6 bądź na więźbie dachowej za pomocą noska unieruchamiającego 7. Zamiast dachówki można zastosować również inne elementy dachowe, np. betonowe płyty dachowe lub płytki łupkowe. Na elementy te nakłada się nakładkę dachową 1 z blachy. W procesie produkcji jest ona najpierw wykrawana, przy czym podczas wykrawania wykonuje się na niej niewielką wypukłość. Kształtuje się także fakturowaną powierzchnię reakcyjną 2, która skierowana jest na zewnątrz od powierzchni dachu, wytłaczając pewną liczbę wgnieceń (zaznaczonych owalami na fig. 2) i/lub wyciętych otworów 3 w powierzchni reakcyjnej 2.

Nowość polega na zastosowaniu zagięcia 4 w kształcie przedłużonego w dół obrzeża, znajdującego się na krawędzi 1a powierzchni reakcyjnej 2, która w tym przypadku leży po lewej stronie i, wskutek nachylenia dachu, niżej tak, że powierzchnia reakcyjna 2 w stosunku do dachówki 5 odchylona jest w górę o około 5° lub 10°. Dzięki tej fakturowanej powierzchni reakcyjnej 2, z wyciętymi otworami przelotowymi 3, z jednej strony następuje utrudnienie spływania wilgoci po powierzchniach reakcyjnych tak, że spływająca wilgoć (woda deszczowa, woda ze śniegu i tym podobne) musi przebyć możliwie długą drogę wzdłuż otworów 3. Z drugiej strony część tej wilgoci przedostaje się przez wycięte otwory 3 na dolną stronę powierzchni reakcyjnej 2 i dociera do utworzonej tam ostrokątnej przestrzeni 8. Dzięki temu, wilgoć dociera do powstałego w przestrzeni 8 zbiornika i zostaje zatrzymana przynajmniej na jakiś czas przez dokładnie ukształtowane zgięcie 4. Dzięki niskiemu położeniu krawędzi czołowej 1a nakładki dachowej 1 z wykonanym wstępnie w zasadzie schodkowym zagięciem osiąga się to, że wilgoć z przestrzeni 8 odpływa z opóźnieniem, dzięki czemu w ciągu dłuższego czasu może reagować z metalem wewnętrznej strony nakładki dachowej.

Na fig. 1 przedstawiono w widoku z przodu zgięcie 4 skierowane w stronę wewnętrznej strony nakładki, które jest kształtowane w jednym narzędziu podczas obróbki polegającej na wykrawaniu i tłoczeniu. Przy tym widoczny jest barierowy, utrudniający spływanie, kształt zagięcia 4, z widoczną skierowaną w dół krawędzią czołową 1a, które uniemożliwia szybkie odpływanie wody z przestrzeni 8 z powodu dokładnego dopasowania do danego kształtu elementu dachowego, czyli dachówki 5.

PL 209 642 B1

Na fig. 1 przedstawiono nakładkę dachową 1 założoną na dachówkę 5, np. tak zwaną dachówkę holenderską, którą można 5 ewentualnie zastąpić dachówkami betonowymi o innych kształtach lub innymi, zwykłymi dachówkami. Przy tym widoczne jest również ułożenie fakturowanej powierzchni reakcyjnej 2 z otworami 3 znajdującymi się na nakładce dachowej 1, między krawędziami bocznymi 1b, jak również znajdujące się na krawędzi czołowej 1, skierowane ku dołowi, zagięcie. Na spodnią krawędź tego skierowanego w dół zagięcia 4 w postaci listwy bądź grzbietu, można założyć jeszcze element uszczelniający 9, na przykład sznur uszczelniający, rurkę, masę uszczelniającą itp., która zakrywa niewielką szparę i utrudnia odpływ wilgoci z przestrzeni 8.

Znajdujące się na dolnej krawędzi czołowej 1a, skierowane w dół zagięcie 4, będące przedłużonym brzegiem dachówki 5 odgradza przestrzeń 8 tak, że kapiąca woda nie może w zasadzie z niej wyciekać. Zagięcie 4, w tym przykładzie ustawione jest pod kątem 60°, co widać widoku bocznym, lecz możliwe są również inne kąty nachylenia zagięcia 4. Jest ono osadzone, ewentualne z pośrednictwem założonego nań odcinka rurki, lub naklejonej uszczelki w postaci sznura lub taśmy, dokładnie w zagłębieniu dachówki holenderskiej i tworzy zbiornik wody w przestrzeni 8, do której woda spływa przez otwory 3. Jako uszczelkę 9 można również zastosować folię lub uszczelniający wałek z silikonu, aby woda była zatrzymywana w przestrzeni 8 jak najdłużej. Dzięki temu nakładka dachowa 1, a więc także jej powierzchnia reakcyjna 2, może mieć stosunkowo nieduże wymiary przy tej samej skuteczności, ponieważ większa część powierzchni reakcyjnej 2 znajduje się po stronie wewnętrznej, czyli w przestrzeni 8.

Na fig. 3 przedstawiono inny przykład wykonania nakładki dachowej według niniejszego wynalazku. W tym przypadku element dachowy znajdujący się pod nakładką ma kształt tak zwanej dachówki frankfurckiej. Tak więc, element dachowy ma nie jedno, lecz dwa zagłębienia, biegnące równolegle w kierunku spływu, w które wchodzą odpowiednio ukształtowane odcinki zagięcia 4. Również i w tym przypadku, tak jak w przykładzie wykonania z fig. 1 i 2, nakładka dachowa 1 skierowana jest od góry w dół, najpierw blisko elementu dachowego 5, oddalając się następnie od tej dachówki w obszarze linii 10, w wyniku czego powstaje przestawiony na fig. 2 ostry klin przestrzeni 8.

Na fig. 4 przedstawiono trzeci przykład wykonania nakładki dachowej według niniejszego wynalazku. W tym przykładzie wykonania element dachowy 5 ma równą powierzchnię bez wgłębień, natomiast płytowa nakładka dachowa 1, w swojej części dolnej ma wytłoczone wgłębienie, w którego obszarze znajdują się wycięcia, czyli otwory 3. W tym przykładzie wykonania zagięcie 4 stanowi tylko jedną z trzech ukośnych powierzchni płytkowych 11, między którymi znajduje się zagłębienie, na przykład zatrzymująca wodę miska płytowej nakładki dachowej 1. Korzystne jest, jeżeli w dolnym obszarze płytowej nakładki dachowej 1, między jej podporową krawędzią a elementem dachowym 5 znajduje się masa uszczelniająca 9, która w kontrolowany sposób utrudnia spływanie wilgoci czy wody znajdującej się w zagłębieniu nakładki. Masa uszczelniająca 9 może być również masą klejącą, która uszczelniając dolny obszar magazynowania wilgoci, mocuje płytową nakładkę na elemencie dachowym.

Claims (14)

1. Nakładka dachowa, do oczyszczania i utrzymywania w czystości dachu budynku, zwłaszcza w odniesieniu do porastania roślinami, ewentualnie do zanieczyszczeń środowiskowych, zawierająca reagujący pod wpływem wilgoci materiał w postaci płyty, która założona na znajdujący się poniżej element dachowy tworzy przynajmniej jedną, częściowo zamkniętą przestrzeń, powoli uwalniającą na zewnątrz zebraną w niej wilgoć, znamienna tym, że materiał w postaci płyty stanowi element płytowy (1), który po stronie dolnej zwróconej w kierunku spływu zaopatrzony jest w skierowane w dół zagięcie (4), którego kształt przynajmniej częściowo opowiada przekrojowi zagłębienia elementu dachowego (5), skierowanego wzdłuż spływu tak, że element płytowy po założeniu na dach zamyka swoim zagięciem (4) wgłębienie od strony spływu tworząc ten sposób kieszeniową przestrzeń zatrzymującą wilgoć.

2. Nakładka dachowa według zastrz. 1, znamienna tym, że powierzchnia reakcyjna (2), która przylega do zagięcia (4) i razem z nim tworzy kieszeń, jest płaską częścią nakładki, która jest odgięta w górę od płaszczyzny elementu dachowego.

PL 209 642 B1

3. Nakładka dachowa według zastrz. 2, znamienna tym, że zagięcie (4) ma wysokość około 5 mm, tak że poniżej powierzchni reakcyjnej (2) znajduje się ostrokątna, kieszeniowa przestrzeń (8), w której zbiera się woda.

4. Nakładka dachowa według zastrz. 2 albo 3, znamienna tym, że zagięcie (4) tworzy kąt około 120° z powierzchnią reakcyjną (2).

5. Nakładka dachowa według zastrz. 1, znamienna tym, że zagięcie (4) rozciąga się wzdłuż całej znajdującej się niżej krawędzi czołowej (1a) nakładki dachowej (1).

6. Nakładka dachowa według zastrz. 1, znamienna tym, że zagięcie (4) od strony znajdującego się pod nim elementu dachowego (5) jest zaopatrzone w element uszczelniający (9).

7. Nakładka dachowa według zastrz. 1, znamienna tym, że zagięcie (4) przechodzi płynnie w krawędź boczną (1b) elementu płytowego.

8. Nakładka dachowa według zastrz. 1, znamienna tym, że zagięcie (4) ma w zasadzie kształt żeberka.

9. Nakładka dachowa według zastrz. 1, znamienna tym, że materiał w postaci płyty stanowi w zasadzie prostokątny element płytowy (1), mający otwarte od strony płaskiego elementu dachowego (5) zagłębienie, które po założeniu na element dachowy (5) tworzy kieszeniową przestrzeń (8), w której zbiera się woda.

10. Nakładka dachowa według zastrz. 9, znamienna tym, że zagłębienie jest ukształtowane w dolnej części elementu płytowego, który poza tą częścią nałożony jest płasko na element dachowy (5).

11. Nakładka dachowa według zastrz. 9 albo 10, znamienna tym, że zagłębienie jest utworzone przez głębokie tłoczenie płyty.

12. Nakładka dachowa według zastrz. 1, znamienna tym, że element płytowy (1) zaopatrzony jest w otwory (3) kierujące wilgoć do przestrzeni (8).

13. Nakładka dachowa według zastrz. 1, znamienna tym, że przekrój przestrzeni (8) jest większy od strony odpływu.

14. Nakładka dachowa według zastrz. 1, znamienna tym, że wykonana jest z blachy miedzianej.