PL209295B1 - Zawias rozwierno-uchylny do drzwi balkonowych i okien - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zawias rozwierno-uchylny do drzwi balkonowych i okien, nadający się do umieszczenia w przestrzeni między ościeżnicą, a skrzydłem drzwi lub okna, umożliwiający obrócenie płaszczyzny skrzydła wokół osi pionowej lub osi poziomej.

Z opisu polskiego zgłoszenia patentowego nr P.364 787 znany jest zawias rozwierny do stolarki budowlanej, zwłaszcza drzwi, chowany w przestrzeni między ościeżnicą, a skrzydłem.

Znany zawias zawiera korpus przystosowany do łączenia z ościeżnicą, w którym na trzpieniu jest obrotowo osadzone kątowe ramię zawiasu, łukowo wygięte i zakończone od strony trzpienia tuleją, a na swobodnym końcu stopą, do której gwintowanymi elementami przytwierdzony jest rozłącznie uchwyt, służący do łączenia zawiasu ze skrzydłem okna lub drzwi, przy czym korpus zawiasu ma trzy wzajemnie prostopadłe ściany, z których dolna, korzystnie o łukowej krawędzi, ma gniazdo do osadzenia dolnego końca trzpienia łożyskującego ramię zawiasu, jedna boczna ściana ma otwory służące do przytwierdzania korpusu gwintowymi elementami złącznymi do ościeżnicy, zaś druga boczna ściana ma wybranie dla umożliwienia swobodnego ruchu nasadzonej na trzpień tulei ramienia zawiasu.

Poza tym znany zawias ma u góry korpusu nakładkę z gniazdem dla osadzenia górnego końca trzpienia, która to nakładka stanowi odrębną lub integralną część korpusu.

Z opisu patentowego EP 0187337 znany jest również zawias rozwierny dla drzwi, wyposażony w obudowę, nadającą się do zamocowania w ościeżnicy oraz w obrotowo ułożyskowane w obudowie ramię, wygięte łukowo i zakończone stopą z otworami dla elementów złącznych, służących do łączenia ramienia zawiasu z ramą drzwi. Ramię wyposażone jest w tuleję, ułożyskowaną na trzpieniu, który stanowią dwa czopy usytuowane od góry i dołu w obudowie zawiasu i zakończone kulistymi gniazdami dla kulek łożyskowych, sprzęgniętych obrotowo z drugimi kulistymi gniazdami wkładki osadzonej wewnątrz tulei ramienia.

Znane i powszechnie stosowane w budownictwie zawiasy rozwierno-uchylne do drzwi balkonowych i okien, mocowane są na powierzchni profili ościeżnicy i ramy. Zawierają one wspornik z otworami dla elementów złącznych, mocujących zawias do ościeżnicy. Wspornik wyposażony jest w ceowe widełki, w których na poziomym kołku ułożyskowane jest obrotowo oczko walcowego trzpienia zawiasu. Na trzpieniu z kolei jest osadzona obrotowo nieprzelotowa tuleja zaopatrzona w proste ramię z otworami do mocowania go elementami złącznymi do profilu skrzydła.

Zgodnie z wynalazkiem, zawias rozwierno-uchylny do drzwi balkonowych i okien, mający kątowe ramię, łukowo wygięte i zakończone stopą z otworami dla elementów złącznych, osadzone obrotowo na trzpieniu we wsporniku łączącym zawias z ościeżnicą, przy czym trzpień zawiasu stanowią dwa czopy usytuowane na przeciwległym względem stopy końcu ramienia, charakteryzuje się tym, że wspomniany koniec ramienia zawiasu oraz pierwszy czop, zwany dalej umownie górnym, są skośnie ścięte na głębokość odpowiadającą w zasadzie połowie średnicy górnego czopu.

Czopy stanowią integralne elementy ramienia lub są odrębnymi elementami, przytwierdzonymi sztywno do ramienia.

Drugi czop, zwany dalej umownie dolnym, jest osadzony obrotowo w gnieździe wkładki, której przeciwległa względem czopu, dolna część ma kształt fragmentu walca o tworzącej usytuowanej prostopadle do osi gniazda. Wkładka ta jest z kolei ułożyskowana obrotowo w walcowej panewce pierwszego wspornika zawiasu, zwanego dalej umownie dolnym.

Ponadto górny, ścięty czop jest osadzony obrotowo i przesuwnie w rowku drugiego wspornika zawiasu, zwanego dalej umownie górnym.

Dolny i górny wspornik zawiasu są wyposażone w poprzeczne względem ich wzdłużnych osi montażowe kostki z otworami dla złącznych elementów, służących do mocowania wsporników do ościeżnicy. Kostki są usytuowane na tych ściankach, które są przeciwległe względem ramienia zawiasu.

Zrozumiałym przy tym dla znawcy jest, że użyte w opisie określenia „góra i „dół, odnoszą się do takiego usytuowania zawiasu, w którym jest on normalnie użytkowany, zgodnie ze swym przeznaczeniem.

Zawias ma konstrukcję prostą i łatwą do wykonania z metalu lub tworzywa. Poza tym ma niewielkie gabaryty, co po usunięciu części materiału z ościeżnic o znanych profilach, pozwala osadzić go w szczelinie między ościeżnicą a skrzydłem. Dzięki temu jest niewidoczny przy zamkniętym skrzydle oraz mało wrażliwy na korozję wywoływaną przez wilgoć z otoczenia. Poza tym usytuowanie zawiasu w szczelinie między skrzydłem, a ościeżnicą utrudnia osobom niepowołanym wyważenie drzwi lub okna. Zaopatrzenie wsporników ramienia w kostki montażowe o opisanym powyżej ukształtowaniu

PL 209 295 B1 i usytuowaniu, pozwala zamocować wsporniki w profilach oś cież nicy nawet przy rezygnacji z przytwierdzania wsporników elementami złącznymi, o ile kostki montażowe osadzone zostaną w odpowiadających im kształtem wybraniach profili ościeżnicy.

Ukośnie ścięcie końca ramienia i górnego czopa, przy jednoczesnym osadzeniu górnego czopa w rowku górnego wspornika - pozwala odchylać płaszczyznę skrzydła drzwi lub okna wokół poziomej osi obrotu.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania zawiasu okiennego jest uwidoczniony na załączonym rysunku, na którym fig. 1 przedstawia rozłożony zawias w widoku aksonometrycznym, fig. 2 złożony zawias w widoku aksonometrycznym, fig. 3 - podłużny przekrój A-A zawiasu z fig. 2, na tle umownie dolnego i umownie pionowego profilu ościeżnicy, w pozycji zamknięcia skrzydła, fig. 4 - podłużny przekrój A-A zawiasu z fig. 2, na tle umownie dolnego i umownie pionowego profilu ościeżnicy w pozycji odchylonego skrzydł a, fig. 5 - poprzeczny przekrój B-B zawiasu z fig. 3, na tle umownie pionowego profilu ościeżnicy i umownie pionowego profilu ramy zamkniętego skrzydła, a fig. 6 - poprzeczny przekrój B-B zawiasu z fig. 3, na tle umownie pionowego profilu ościeżnicy i umownie pionowego profilu ramy rozwartego skrzydła.

W przedstawionej poniż ej jednej z przykładowych realizacji wynalazku, rozwierno-uchylny zawias, ma kątowe ramię 1, łukowo wygięte i zakończone z jednej strony stopą 2 z otworami 3 dla elementów złącznych, służących do mocowania ramienia 1 w pionowym profilu ramy 4 skrzydła okna. Na przeciwległym względem stopy 2 końcu ramienia 1 usytuowane są dwa czopy - umownie górny 5 i dolny 6, stanowią ce trzpień zawiasu.

Czopy 5 i 6 w tym przykładzie realizacji wynalazku stanowią integralne elementy ramienia 1.

Ramię 1 oraz górny czop 5 są skośnie ścięte na głębokość sięgającą do połowy średnicy górnego czopu 5.

Dolny czop 6 jest obrotowo ułożyskowany w gnieździe 7 półwalcowej wkładki 8, przy czym oś gniazda 7 jest prostopadła do tworzącej półwalca. Wkładka 8 jest z kolei osadzona obrotowo w walcowej panewce 9 dolnego wspornika 10.

W opisywanym przykładzie realizacji wynalazku dolny wspornik 10 jest wykonany jako dwu częściowy, celem na przykład dokładniejszego obrobienia walcowej panewki 9. Wówczas, obie części stanowiące dolny wspornik są ze sobą sztywno połączone, na przykład przez element złączny, taki jak śruba czy nit, albo też zespawane lub inaczej zespolone.

W jeszcze innych przykładach realizacji wynalazku, dolny wspornik 10 może zostać wykonany jako jednoczęściowy element zawierający panewkę 9.

Górny, ścięty czop 5 jest osadzony w rowku 11 górnego wspornika 12 zawiasu. Pozwala to, zależnie od potrzeb, na obracanie lub przesuwanie górnego czopu 5 względem wspornika 12.

Wsporniki dolny 10 i górny 12 wyposażone są w przykładowo jednakowe kostki 13 z otworami 14 dla elementów złącznych 15, którymi dolny wspornik 10 jest przytwierdzony do dolnego profilu 16 ościeżnicy, zaś górny wspornik 12 jest przytwierdzony do pionowego profilu 17 ościeżnicy.

Kostki 13, są usytuowane poprzecznie, najlepiej prostopadle, względem wzdłużnych osi wsporników 10 i 12, a przy tym znajdują się na przeciwległych względem ramienia 1 ściankach wsporników 10 i 12.

Opisany powyżej przykład realizacji wynalazku w niczym nie zawęża jego istoty, ani też nie wyczerpuje wszystkich możliwości zrealizowania wynalazku.

Claims (5)

Zastrzeżenia patentowe

1. Zawias rozwierno-uchylny do drzwi balkonowych i okien, mający kątowe ramię, łukowo wygięte i zakończone stopą z otworami dla elementów złącznych, osadzone obrotowo na trzpieniu we wsporniku łączącym zawias z ościeżnicą, przy czym trzpień zawiasu stanowią dwa czopy, usytuowane na przeciwległym względem stopy końcu ramienia, znamienny tym, że zawierający czopy (5), (6) koniec ramienia (1) zawiasu oraz górny czop (5) są ukośnie ścięte, zaś dolny czop (6) jest osadzony obrotowo w gnieździe (7) wkładki (8), której dolna część ma kształt fragmentu walca o tworzącej usytuowanej prostopadle względem osi gniazda i jest ułożyskowana obrotowo w panewce (9) dolnego wspornika (10) zawiasu, podczas gdy górny czop (5) jest osadzony obrotowo i przesuwnie w rowku (11) górnego wspornika (12) zawiasu.

PL 209 295 B1

2. Zawias rozwierno-uchylny według zastrz. 1, znamienny tym, że dolny (10) i górny (12) wspornik zawiasu są wyposażone w poprzeczne względem ich wzdłużnych osi montażowe kostki (13) z otworami (14) dla złącznych elementów (15), przy czym kostki (13) są usytuowane na tych ś ciankach wsporników (10), (12) które są przeciwległe względem ramienia (1) zawiasu.

3. Zawias rozwierno-uchylny według zastrz. 1, znamienny tym, że czopy (5), (6) są integralnymi elementami ramienia (1).

4. Zawias rozwierno-uchylny według zastrz. 1, znamienny tym, że czopy (5), (6) są oddzielnymi od ramienia (1) elementami zawiasu, sztywno przytwierdzonymi do ramienia (1).

5. Zawias rozwierno-uchylny według zastrz. 1 albo 3, albo 4, znamienny tym, że zawierający czopy (5), (6) koniec ramienia (1) zawiasu oraz górny czop (5) są ukośnie ścięte na głębokość odpowiadającą połowie średnicy górnego czopu (5).