PL210690B1 - Zawias rozwierno-uchylny do drzwi balkonowych i okien - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien, nadający się do umieszczenia w przestrzeni między ościeżnicą a skrzydłem drzwi lub okna, umożliwiający obrócenie płaszczyzny okna wokół osi pionowej lub osi poziomej.

Z opisu polskiego zgł oszenia patentowego nr P.364787 znany jest zawias rozwierny do stolarki budowlanej, zwłaszcza drzwi, chowany w przestrzeni między ościeżnicą, a skrzydłem. Zawias ten zawiera korpus przystosowany do łączenia z ościeżnicą, w którym na trzpieniu jest obrotowo osadzone kątowe ramię zawiasu, łukowo wygięte i zakończone od strony trzpienia tuleją, a na swobodnym końcu stopą , do której gwintowanymi elementami przytwierdzony jest rozłącznie uchwyt, służący do łączenia zawiasu ze skrzydłem okna lub drzwi, przy czym korpus zawiasu ma trzy wzajemnie prostopadłe ściany, z których dolna, korzystnie o łukowej krawędzi, ma gniazdo do osadzenia dolnego końca trzpienia łożyskującego ramię zawiasu, jedna boczna ściana ma otwory służące do przytwierdzania korpusu gwintowymi elementami złącznymi do ościeżnicy, zaś druga boczna ściana ma wybranie dla umożliwienia swobodnego ruchu nasadzonej na trzpień tulei ramienia zawiasu.

Poza tym znany zawias ma u góry korpusu nakładkę z gniazdem dla osadzenia górnego końca trzpienia, która to nakładka stanowi odrębną lub integralną część korpusu.

Znane i powszechnie stosowane w budownictwie zawiasy rozwierno - uchylne do drzwi balkonowych i okien, mocowane są na powierzchni profili ościeżnicy i ramy. Zawierają one wspornik z otworami dla elementów złącznych, mocujących zawias do ościeżnicy. Wspornik wyposażony jest w ceowe widełki, w których na poziomym kołku ułożyskowane jest obrotowo oczko walcowego trzpienia zawiasu. Na trzpieniu z kolei jest osadzona obrotowo nieprzelotowa tuleja zaopatrzona w proste ramię z otworami do mocowania go elementami złącznymi do profilu skrzydła.

Zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien, znany z opisu polskiego zgłoszenia patentowego nr P.365428 ma kątowe ramię, łukowo wygięte i zakończone stopą z otworami dla elementów złącznych. Ramię jest osadzone obrotowo na trzpieniu we wsporniku łączącym zawias z ościeżnicą. Trzpień stanowią dwa czopy usytuowane na przeciwległym względem stopy końcu ramienia. Wspomniany koniec ramienia zawiasu oraz pierwszy czop, zwany dalej górnym, są skośnie ścięte na głębokość odpowiadającą w zasadzie połowie średnicy górnego czopu. Górny, ścięty czop jest osadzony obrotowo i przesuwnie w rowku górnego wspornika zawiasu.

Natomiast dolny czop jest osadzony obrotowo w gnieździe wkładki, której przeciwległa względem czopu, dolna część ma kształt fragmentu walca o tworzącej usytuowanej prostopadle do osi gniazda. Wkładka ta jest z kolei ułożyskowana obrotowo w walcowej panewce dolnego wspornika zawiasu, dzięki czemu jest ona obracalna w osi prostopadłej do osi czopów.

Ponadto, przeciwległe do ramienia zawiasu, wsporniki dolny i górny są wyposażone w elementy ustalające zawias w ościeżnicy, które to elementy mają postać kostek, przynajmniej częściowo wystających poza obrys wspornika.

Zgodnie z wynalazkiem, zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien, ma wygięte kątowo ramię, zaopatrzone na swobodnym, pierwszym końcu w otwory dla elementów złącznych, mocujących zawias do skrzydła, a drugim ukośnie ściętym końcem za pośrednictwem czopu osadzone obrotowo w elemencie przegubowym wspornika łączącego zawias z ościeżnicą. Drugi koniec ramienia zawiasu jest u dołu wyposażony w gniazdo, w którym osadzony jest obrotowo czop elementu przegubowego, przy czym element przegubowy jest tak ułożyskowany względem pojedynczego wspornika zawiasu, iż jest obracany w osi prostopadłej do osi czopu. Drugi koniec ramienia jest przynajmniej na części swej powierzchni zbieżny ku górze. Ponadto wspornik, od strony przeciwległej do ramienia zawiasu jest wyposażony w przynajmniej jeden element ustalający, który przynajmniej częściowo wystaje poza obrys wspornika w kierunku przeciwległym do ramienia zawiasu, pozwalając ustalić wspornik w ościeżnicy.

W szczególnoś ci, element ustalają cy stanowi prostopadł oś cienna lub owalna kostka, wystę p, pręt, śruba, blacha, płytka lub nadlew, usytuowane zwłaszcza na tych ściankach wspornika, które są przeciwległe względem ramienia zawiasu. Element ustalający stanowi integralny element wspornika, lub jest odrębnym elementem, przytwierdzonym do wspornika.

Korzystnie, wspornik i/lub element ustalający zaopatrzony jest, w co najmniej jeden drugi otwór dla elementów złącznych, służących do przytwierdzenia wspornika w ustalonym położeniu ościeżnicy.

PL 210 690 B1

Podobnie, czop stanowi integralny element ramienia lub elementu przegubowego, albo jest odrębnym elementem, przytwierdzonym do ramienia lub elementu przegubowego. Ponadto zaś ramię zawiasu jest kątowo wygięte wzdłuż łuku, łamanej lub linii złożonej z przynajmniej jednego łuku i odcinka.

Drugi, ścięty ukośnie ku górze lub zbieżny ku górze koniec ramienia zawiasu ma kształt wielościanu o przynajmniej jednej ścianie ukośnie pochylonej ku górze, walca o ukośnym ku górze ścięciu, stożka lub stożka ściętego o kołowej lub niekołowej podstawie i pobocznicy zbieżnej ku górze, bryły powstałej przez przenikanie się wielościanu ze stożkiem lub ściętym stożkiem o kołowej lub niekołowej podstawie, przy czym pobocznica wspomnianych brył przynajmniej w części jest zbieżna ku górze.

Ponadto, wspornik ma od strony ramienia element oporowy ograniczający obrót ramienia zawiasu.

Zawias ma konstrukcję prostą i łatwą do wykonania z metalu lub tworzywa. Poza tym ma niewielkie gabaryty, co po usunięciu części materiału ze znanych profili ościeżnicy, pozwala osadzić go w szczelinie między oś cieżnicą a skrzydłem. Dzię ki temu jest niewidoczny przy zamknię tym skrzydle oraz mało wrażliwy na korozję wywoływaną przez wilgoć z otoczenia. Poza tym usytuowanie zawiasu w szczelinie między skrzydłem, a ościeżnicą utrudnia osobom niepowołanym wyważenie drzwi lub okna.

Zaopatrzenie wspornika ramienia w element ustalający o opisanym powyżej usytuowaniu, pozwala sztywno zamontować wspornik w profilu ościeżnicy nawet przy rezygnacji z przytwierdzania go elementami złącznymi, o ile oczywiście element ustalający osadzony zostanie wciskowo w odpowiadającym mu kształtem wybraniu w profilu.

Ukośne ścięcie lub zbieżność drugiego końca ramienia pozwala swobodnie odchylać płaszczyznę skrzydła drzwi lub okna wokół poziomej osi obrotu, bez konieczności wykonania dla ramienia zawiasu dodatkowych wnęk w pionowym profilu ościeżnicy.

Przedmiot wynalazku w kilku przykładach wykonania zawiasu jest uwidoczniony na załączonym rysunku, na którym fig. 1 przedstawia rozłożony zawias w widoku aksonometrycznym w pierwszym przykładzie wykonania, fig. 2 - złożony zawias w widoku aksonometrycznym w pierwszym przykładzie wykonania, fig. 3 - podłużny przekrój A-A zawiasu z fig. 2, na tle umownie dolnego i umownie pionowego profilu ościeżnicy, w pozycji zamknięcia skrzydła, fig. 4 - podłużny przekrój A-A zawiasu z fig. 2, na tle umownie dolnego i umownie pionowego profilu ościeżnicy, w pozycji odchylonego skrzydła, fig. 5 - poprzeczny przekrój B-B zawiasu z fig. 3, na tle umownie pionowego profilu ościeżnicy i umownie pionowego profilu ramy zamkniętego skrzydła, fig. 6 - poprzeczny przekrój B-B zawiasu z fig. 3, na tle umownie pionowego profilu ościeżnicy i umownie pionowego profilu ramy rozwartego skrzydła, fig. 7 przedstawia rozłożony zawias w widoku aksonometrycznym w drugim przykładzie wykonania, fig. 8 - złożony zawias w widoku aksonometrycznym w drugim przykładzie wykonania, fig. 9 - podłużny przekrój C-C zawiasu z fig. 8, na tle umownie dolnego i umownie pionowego profilu ościeżnicy, w pozycji zamknięcia skrzydła, fig. 10 - podłużny przekrój C-C zawiasu z fig. 8, na tle umownie dolnego i umownie pionowego profilu ościeżnicy, w pozycji odchylonego skrzydła, fig. 11 - poprzeczny przekrój D-D zawiasu z fig. 9, na tle umownie pionowego profilu oś cież nicy i umownie pionowego profilu ramy zamknię tego skrzydła, fig. 12 - poprzeczny przekrój D-D zawiasu z fig. 9, na tle umownie pionowego profilu ościeżnicy i umownie pionowego profilu ramy rozwartego skrzydła, fig. 13 - przedstawia rozłożony zawias w widoku aksonometrycznym w trzecim przykł adzie wykonania, fig. 14 - zł o ż ony zawias w widoku aksonometrycznym w trzecim przykładzie wykonania, fig. 15 - podłużny przekrój E-E zawiasu z fig. 14, na tle umownie dolnego i umownie pionowego profilu ościeżnicy, w pozycji zamknięcia skrzydła, fig. 16 - podłużny przekrój E-E zawiasu z fig. 14, na tle umownie dolnego i umownie pionowego profilu ościeżnicy, w pozycji odchylonego skrzydła, fig. 17 - poprzeczny przekrój F-F zawiasu z fig. 15, na tle umownie pionowego profilu ościeżnicy i umownie pionowego profilu ramy zamkniętego skrzydła, fig. 18 - poprzeczny przekrój F-F zawiasu z fig. 15, na tle umownie pionowego profilu ościeżnicy i umownie pionowego profilu ramy rozwartego skrzydła, fig. 19 przedstawia rozłożony zawias w widoku aksonometrycznym w czwartym przykładzie wykonania, fig. 20 - złożony zawias w widoku aksonometrycznym w czwartym przykł adzie wykonania, fig. 21 - podł u ż ny przekrój G-G zawiasu z fig. 20, na tle umownie dolnego i umownie pionowego profilu ościeżnicy, w pozycji zamknięcia skrzydła, fig. 22 - podłużny przekrój G-G zawiasu z fig. 20, na tle umownie dolnego i umownie pionowego profilu ościeżnicy, w pozycji odchylonego skrzydł a, fig. 23 - poprzeczny przekrój H-H zawiasu z fig. 21, na tle umownie pionowego profilu ościeżnicy i umownie pionowego profilu ramy zamkniętego skrzydła, fig. 24 - poprzeczny przekrój H-H zawiasu z fig. 21, na tle umownie pionowego profilu ościeżnicy i umownie pionowego profilu ramy rozwartego skrzydła, fig. 25 przedstawia rozłożony zawias w widoku aksonometrycznym w piątym przykładzie wykonania, fig 26 - złożony zawias w widoku aksonometrycznym

PL 210 690 B1 w pią tym przykł adzie wykonania, fig. 27 - podł uż ny przekrój J-J zawiasu z fig. 26, na tle umownie dolnego i umownie pionowego profilu ościeżnicy, w pozycji zamknięcia skrzydła, fig. 28 - podłużny przekrój J-J zawiasu z fig. 26, na tle umownie dolnego i umownie pionowego profilu ościeżnicy, w pozycji odchylonego skrzydła, fig. 29 - poprzeczny przekrój K-K zawiasu z fig. 27, na tle umownie pionowego profilu ościeżnicy i umownie pionowego profilu ramy zamkniętego skrzydła, fig. 30 - poprzeczny przekrój K-K zawiasu z fig. 27, na tle umownie pionowego profilu ościeżnicy i umownie pionowego profilu ramy rozwartego skrzydła, fig. 31 przedstawia rozłożony zawias w widoku aksonometrycznym w szóstym przykładzie wykonania, fig. 32 - złożony zawias w widoku aksonometrycznym w szóstym przykładzie wykonania, fig. 33 - podłużny przekrój L-L zawiasu z fig. 32, na tle umownie dolnego i umownie pionowego profilu ościeżnicy, w pozycji zamknięcia skrzydła, fig. 34 - podłużny przekrój L-L zawiasu z fig. 32, na tle umownie dolnego i umownie pionowego profilu ościeżnicy, w pozycji odchylonego skrzydła, fig. 35 - poprzeczny przekrój M-M zawiasu z fig. 33, na tle umownie pionowego profilu ościeżnicy i umownie pionowego profilu ramy zamkniętego skrzydła, fig. 36 - poprzeczny przekrój M-M zawiasu z fig. 33, na tle umownie pionowego profilu ościeżnicy i umownie pionowego profilu ramy rozwartego skrzydła, fig. 37 przedstawia rozłożony zawias w widoku aksonometrycznym w siódmym przykładzie wykonania, fig. 38 - złożony zawias w widoku aksonometrycznym w siódmym przykładzie wykonania, fig. 39 - podłużny przekrój N-N zawiasu z fig. 38, na tle umownie dolnego i umownie pionowego profilu ościeżnicy, w pozycji zamknięcia skrzydła, fig.40 - podłużny przekrój N-N zawiasu z fig. 38, na tle umownie dolnego i umownie pionowego profilu ościeżnicy, w pozycji odchylonego skrzydła, fig. 41 - poprzeczny przekrój P-P zawiasu z fig. 39, na tle umownie pionowego profilu ościeżnicy i umownie pionowego profilu ramy zamkniętego skrzydła, fig. 42 - poprzeczny przekrój P-P zawiasu z fig. 39, na tle umownie pionowego profilu ościeżnicy i umownie pionowego profilu ramy rozwartego skrzydła, fig. 43 przedstawia rozłożony zawias w widoku aksonometrycznym w ósmym przykładzie wykonania, fig. 44 - złożony zawias w widoku aksonometrycznym w ósmym przykładzie wykonania, fig. 45 - podłużny przekrój R-R zawiasu z fig. 44, na tle umownie dolnego i umownie pionowego profilu ościeżnicy, w pozycji zamknięcia skrzydła, fig. 46 - podłużny przekrój R-R zawiasu z fig. 44, na tle umownie dolnego i umownie pionowego profilu oś cież nicy, w pozycji odchylonego skrzydła, fig. 47 - poprzeczny przekrój T-T zawiasu z fig. 45, na tle umownie pionowego profilu ościeżnicy i umownie pionowego profilu ramy zamkniętego skrzydła, a fig. 48 - poprzeczny przekrój T-T zawiasu z fig. 45, na tle umownie pionowego profilu ościeżnicy i umownie pionowego profilu ramy rozwartego skrzydła.

P r z y k ł a d 1 (porównawczy)

Przykładowy rozwierno - uchylny zawias, ma kątowe ramię 1, łukowo wygięte i zakończone z jednej strony stopą 2 z otworami 3 dla elementów złącznych, sł u żących do mocowania ramienia 1 w umownie pionowym profilu ramy 4 skrzydła okna.

Na przeciwległym względem stopy 2, drugim końcu ramienia 1 usytuowany jest u dołu czop 5, stanowiący integralną część ramienia 1 zawiasu.

Drugi koniec ramienia 1 ma kształt wycinka walca, o ukośnie biegnącym ku górze płaskim ścięciu 6, przykładowo sięgającym połowy średnicy walca i usytuowanym w płaszczyźnie poprzecznej, korzystnie zbliżonej do prostopadłej względem płaszczyzny stopy 2.

Czop 5 jest obrotowo ułożyskowany w gnieździe 7 elementu przegubowego 8, który w tym przykładzie ma postać półwalcowej wkładki, przy czym oś czopu 5 i gniazda 7 jest prostopadła do tworzącej półwalca. Wkładka stanowiąca element przegubowy 8 jest osadzona obrotowo w półwalcowej panewce 9 pojedynczego wspornika 10 usytuowanego umownie u dołu zawiasu.

W opisywanym przykł adzie realizacji wynalazku wspornik 10 jest wykonany, jako dwu częściowy, celem na przykład dokładniejszego obrobienia panewki 9. Wówczas, obie części stanowiące wspornik są ze sobą sztywno połączone, na przykład przez element złączny, taki jak śruba czy nit, albo też są zespawane lub inaczej zespolone.

W jeszcze innych przykł adach realizacji wynalazku, wspornik 10 moż e zostać wykonany, jako jednoczęściowy element z panewką 9.

Wspornik 10 wyposażony jest w element ustalający 11, przykładowo w owalną kostkę, która ustala wspornik 10 w umownie dolnym profilu 12 ościeżnicy, podczas gdy ramię 1 jest usytuowane we wnęce umownie pionowego profilu 13 ościeżnicy.

Kostka stanowiąca element ustalający 11 jest usytuowana poprzecznie, najlepiej prostopadle, względem wspornika 10 i znajduje się na przeciwległej względem ramienia 1 ściance wspornika 10 zawiasu.

PL 210 690 B1

P r z y k ł a d 2

Przykładowy rozwierno - uchylny zawias do drzwi balkonowych, ma kątowe ramię 1, wygięte wzdłuż linii złożonej z łuków i odcinków i korzystnie zakończone z jednej strony stopą 2 z otworami 3 dla elementów złącznych, służących do mocowania ramienia 1 w umownie pionowym profilu ramy 4 skrzydła drzwi.

Na przeciwległym względem stopy 2, drugim końcu ramienia 1 usytuowany jest umownie u dołu czop 5, stanowiący integralną część ramienia 1 zawiasu.

Drugi koniec ramienia 1 ma kształt zbliżony do bryły powstałej przez przenikanie się pochylonego równoległościanu z odcinkiem ściętego niekołowego stożka, którego pobocznica 14 jest zbieżna ku górze.

Czop 5 jest obrotowo ułożyskowany w gnieździe 7 elementu przegubowego 8, który w tym przykładzie ma postać półwalcowej wkładki z dwoma czopikami 15, stanowiącymi integralną część wkładki, przy czym oś czopu 5 i gniazda 7 jest prostopadła do osi czopików 15. Wkładka stanowiąca element przegubowy 8 jest osadzona obrotowo na czopikach 15 w dwóch przeciwległych rowkach 16 owalnej panewki 9 pojedynczego wspornika 10, usytuowanego umownie u dołu zawiasu.

W opisywanym przykł adzie realizacji wynalazku wspornik 10 jest wykonany, jako jednoczęściowy element zawierający panewkę 9 z rowkami 16.

Wspornik 10 wyposażony jest w element ustalający 11, przykładowo owalną kostkę, która ustala wspornik 10 w umownie dolnym profilu 12 ościeżnicy, podczas gdy ramię 1 jest usytuowane we wnęce umownie pionowego profilu 13 ościeżnicy.

Kostka stanowiąca element ustalający 11 jest usytuowana równolegle względem rowków 16 panewki 9 i znajduje się na przeciwległej względem panewki 9 ściance wspornika 10, przy czym część elementu ustalającego 11 wystaje poza obrys wspornika 10 w kierunku przeciwległym do ramienia 1 zawiasu.

Ponadto w tym przykładzie realizacji wynalazku, element ustalający 11 ma dwa drugie otwory 17 dla elementów gwintowych służących do przytwierdzania wspornika 10 do dolnego profilu 12 ościeżnicy, zaś wspornik 10 ma element oporowy 18 w postaci kołka, który ogranicza obrót ramienia 1 zawiasu.

P r z y k ł a d 3

Przykładowy rozwierno - uchylny zawias okienny, ma kątowe ramię 1, wygięte wzdłuż linii złożonej z łuku i odcinka i korzystnie zakończone z jednej strony stopą 2 z otworami 3 dla elementów złącznych, służących do mocowania ramienia 1 w umownie pionowym profilu ramy 4 skrzydła okna.

Na przeciwległym względem stopy 2, drugim końcu ramienia 1 usytuowany jest umownie u dołu czop 5, stanowiący integralny część ramienia 1 zawiasu.

Drugi koniec ramienia 1 ma zasadniczo kształt zbliżony do ściętego ostrosłupa o wielokątnej podstawie i o ścianach 19 ukośnie biegnących ku górze.

Czop 5 jest obrotowo ułożyskowany w gnieździe 7 elementu przegubowego 8, który w tym przykładzie ma postać półwalcowej wkładki z dwoma czopikami 15, stanowiącymi odrębne od wkładki części, sztywno do niej przytwierdzone, przy czym oś czopu 5 i gniazda 7 jest prostopadła do osi czopików 15. Wkładka stanowiąca element przegubowy 8 jest osadzona obrotowo na czopikach 15 w dwóch przeciwległych rowkach 16 owalnej panewki 9 pojedynczego wspornika 10, usytuowanego umownie u dołu zawiasu.

W opisywanym przykładzie realizacji wynalazku wspornik 10 jest wykonany, jako jednoczęściowy element zawierający panewkę 9 z rowkami 16.

Wspornik 10 wyposażony jest w element ustalający 11, przykładowo w owalną kostkę, która ustala wspornik 10 w umownie dolnym profilu 12 ościeżnicy, podczas gdy ramię 1 jest usytuowane we wnęce umownie pionowego profilu 13 ościeżnicy.

Kostka stanowiąca element ustalający 11 jest usytuowana równolegle względem rowków 16 panewki 9 i znajduje się na przeciwległej względem panewki 9, ściance wspornika 10, przy czym część elementu ustalającego 11 wystaje poza obrys wspornika 10 w kierunku przeciwległym do ramienia 1 zawiasu.

Ponadto w tym przykładzie realizacji wynalazku, element ustalający 11 ma dwa drugie otwory 17 dla elementów gwintowych służących do przytwierdzania wspornika 10 do dolnego profilu 12 ościeżnicy, zaś wspornik 10 ma element oporowy 18 w postaci kołka, który ogranicza obrót ramienia 1 zawiasu.

PL 210 690 B1

P r z y k ł a d 4

Przykładowy rozwierno - uchylny zawias okienny, ma kątowe ramię 1, wygięte wzdłuż linii złożonej z łuków i odcinków i korzystnie zakończone z jednej strony stopą 2 z otworami 3 dla elementów złącznych, służących do mocowania ramienia 1 w umownie pionowym profilu ramy 4 skrzydła okna.

Na przeciwległym względem stopy 2, drugim końcu ramienia 1 usytuowany jest umownie u dołu czop 5, stanowiący integralną część ramienia 1 zawiasu.

Drugi koniec ramienia 1 ma kształt zbliżony do klina o płaskiej ścianie 20 ukośnie biegnącej ku górze.

Czop 5 jest obrotowo ułożyskowany w gnieździe 7 elementu przegubowego 8, który w tym przykładzie ma postać wkładki zbliżonej zarysem do sześcianu, przy czym oś czopu 5 i gniazda 7 jest prostopadła do poprzecznego otworu 21 wkładki. Wkładka stanowiąca element przegubowy 8 osadzona jest obrotowo na trzpieniu 22, zamocowanym w dwóch przeciwległych trzecich otworach wielościennej panewki 9 pojedynczego wspornika 10, usytuowanego u dołu zawiasu.

W opisywanym przykł adzie realizacji wynalazku wspornik 10 jest wykonany, jako jednoczęściowy element zawierający panewkę 9 z trzecimi otworami 23.

Wspornik 10 wyposażony jest w element ustalający 11, przykładowo w owalną kostkę, która ustala wspornik 10 w umownie dolnym profilu 12 ościeżnicy, podczas gdy ramię 1 jest usytuowane we wnęce umownie pionowego profilu 13 ościeżnicy.

Kostka stanowiąca element ustalający 11 jest usytuowana równolegle względem trzecich otworów 23 panewki 9 i znajduje się na przeciwległej względem panewki 9 ściance wspornika 10, przy czym część elementu ustalającego 11 wystaje poza obrys wspornika 10 w kierunku przeciwległym do ramienia 1 zawiasu.

Ponadto w tym przykładzie realizacji wynalazku, element ustalający 11 ma dwa drugie otwory 17 dla elementów gwintowych służących do przytwierdzania wspornika 10 do dolnego profilu 12 ościeżnicy, zaś wspornik 10 ma element oporowy 18 w postaci kołka, który ogranicza obrót ramienia 1 zawiasu.

P r z y k ł a d 5

Przykładowa rozwierno - uchylny zawias drzwi balkonowych, ma kątowe ramię 1, wygięte wzdłuż linii złożonej z łuku i odcinków i korzystnie zakończone z jednej strony stopą 2 z otworami 3 dla elementów złącznych, służących do mocowania ramienia 1 w umownie pionowym profilu ramy 3 skrzydła drzwi.

Na przeciwległym względem stopy 2, drugim końcu ramienia 1 usytuowany jest umownie u dołu czop 5, stanowiący integralną część ramienia 1 zawiasu.

Drugi koniec ramienia 1 ma w zasadzie kształt zbliżony do ściętego ostrosłupa o czworokątnej podstawie i o ścianach 24 ukośnie biegnących ku górze.

Czop 5 jest obrotowo ułożyskowany w gnieździe 7 elementu przegubowego 8, który w tym przykładzie ma postać wkładki, zbliżonej zarysem do sześcianu z dwoma czopikami 15, stanowiącymi integralną część wkładki, przy czym oś czopu 5 i gniazda 7 jest prostopadła do osi czopików 15. Wkładka stanowiąca element przegubowy 8 jest osadzona obrotowo na czopikach 15 w dwóch przeciwległych rowkach 16 wielościennej panewki 9 pojedynczego wspornika 10, usytuowanego umownie u doł u zawiasu.

W opisywanym przykładzie realizacji wynalazku wspornik 10 jest wykonany, jako jednoczęściowy element zawierający panewkę 9 z rowkami 16.

Wspornik 10 wyposażony jest w element ustalający 11, przykładowo w owalną kostkę, która ustala dolny wspornik w umownie dolnym profilu 12 ościeżnicy, podczas gdy ramię 1 jest usytuowane we wnęce umownie pionowego profilu 13 ościeżnicy.

Kostka stanowiąca element ustalający 11 jest usytuowana równolegle względem rowków 16 panewki 9 i znajduje się na przeciwległej względem panewki 9 ściance wspornika 10, przy czym część elementu ustalającego 11 wystaje poza obrys wspornika 10 w kierunku przeciwległym do ramienia 1 zawiasu.

Ponadto w tym przykładzie realizacji wynalazku, element ustalający 11 ma dwa drugie otwory 17 dla elementów gwintowych służących do przytwierdzania wspornika 10 do dolnego profilu 12 ościeżnicy, zaś wspornik 10 ma element oporowy 25 w postaci występu, który ogranicza obrót ramienia 1 zawiasu.

P r z y k ł a d 6

Przykładowy rozwierno - uchylny zawias okienny, ma kątowe ramię 1, wygięte wzdłuż linii złożonej z łuku i odcinków i korzystnie zakończone z jednej strony stopą 2 z otworami 3 dla elementów złącznych, służących do mocowania ramienia 1 w umownie pionowym profilu ramy 4 skrzydła okna.

PL 210 690 B1

Na przeciwległym względem stopy 2, drugim końcu ramienia 1 usytuowane jest umownie u dołu gniazdo 7, stanowiące integralną część ramienia 1 zawiasu. Drugi koniec ramienia 1 ma zasadniczo kształt ściętego stożka, którego pobocznica 26 jest zbieżna ku górze. Gniazdo 7 jest obrotowo ułożyskowane na czopie 5 elementu przegubowego 8, który w tym przykładzie ma postać półwalcowej wkładki z dwoma czopikami 15, stanowiącymi integralną część wkładki, przy czym oś czopu 5 i gniazda 7 jest prostopadła do osi czopików 15. Wkładka stanowiąca element przegubowy 8 jest osadzona obrotowo na czopikach 15 w dwóch przeciwległych rowkach 16 owalnej panewki 9 pojedynczego wspornika 10, usytuowanego umownie u dołu zawiasu.

W opisywanym przykładzie realizacji wynalazku wspornik 10 jest wykonany, jako jednoczęściowy element zawierający panewkę 9 z rowkami 16.

Wspornik 10 wyposażony jest w element ustalający 11, przykładowo w owalną kostkę, która ustala dolny wspornik 10 w umownie dolnym profilu 12 ościeżnicy, podczas gdy ramię 1 jest usytuowane we wnęce umownie pionowego profilu 13 ościeżnicy.

Kostka stanowiąca element ustalający 11 jest usytuowana równolegle względem rowków 16 panewki 9 i znajduje się na przeciwległej względem panewki 9 ściance wspornika 10, przy czym część elementu ustalającego 11 wystaje poza obrys wspornika 10 w kierunku przeciwległym do ramienia 1 zawiasu, a poza tym część elementu ustalającego 11 wystaje obustronnie poza wspornik 10 w kierunku wyznaczonym przez oś czopików 15.

Ponadto w tym przykładzie realizacji wynalazku, element ustalający 11 ma dwa drugie otwory 17 dla elementów gwintowych służących do przytwierdzania wspornika 10 do dolnego profilu 12 ościeżnicy, zaś wspornik 10 ma element oporowy 25 w postaci występu, który ogranicza obrót ramienia 1 zawiasu.

P r z y k ł a d 7

Przykładowy rozwierno - uchylny zawias okienny, ma kątowe ramię 1, wygięte wzdłuż linii złożonej z łuku i odcinków i korzystnie zakończone z jednej strony stopą 2 z otworami 3 dla elementów złącznych, służących do mocowania ramienia 1 w umownie pionowym profilu ramy 4 skrzydła okna.

Na przeciwległym względem stopy 2, drugim końcu ramienia 1 usytuowane jest umownie u dołu gniazdo 7, stanowiące integralną część ramienia 1 zawiasu.

Drugi koniec ramienia 1 ma kształt zbliżony do kołowego u dołu i eliptycznego u góry ściętego stożka, którego pobocznica 27 jest zbieżna ku górze.

Gniazdo 7 jest obrotowo ułożyskowane na czopie 5 elementu przegubowego 8, który w tym przykładzie ma postać wkładki z walcowych prętów w kształcie litery „T”, przy czym oś czopu 5 i gniazda 7 jest prostopad ła do osi poziomego pręta 28 wkładki. Wkładka stanowiąca element przegubowy 8 jest osadzona obrotowo w rowkowej panewce 9 pojedynczego wspornika 10, usytuowanego umownie u dołu zawiasu.

W opisywanym przykładzie realizacji wynalazku wspornik 10 jest wykonany, jako jednoczęściowy element zawierający panewkę 9.

Wspornik 10 wyposażony jest w element ustalający 11, przykładowo w owalną kostkę, która ustala dolny wspornik 10 w umownie dolnym profilu 12 ościeżnicy, podczas gdy ramię 1 jest usytuowane we wnęce umownie pionowego profilu 13 ościeżnicy.

Kostka stanowiąca element ustalający 11 jest usytuowana równolegle względem rowkowej panewki 9 i znajduje się na przeciwległej względem panewki 9 ściance wspornika 10, przy czym część elementu ustalającego 11 wystaje poza obrys wspornika 10 w kierunku przeciwległym do ramienia 1 zawiasu.

Ponadto w tym przykładzie realizacji wynalazku, element ustalający 11 ma dwa drugie otwory 17 dla elementów gwintowych służących do przytwierdzania wspornika 10 do dolnego profilu 12 ościeżnicy, zaś wspornik 10 ma element oporowy 25 w postaci występu, który ogranicza obrót ramienia 1 zawiasu.

P r z y k ł a d 8

Przykładowy rozwierno - uchylny zawias okienny, ma kątowe ramię 1, wygięte wzdłuż linii złożonej z łuku i odcinków i korzystnie zakończone z jednej strony stopą 2 z otworami 3 dla elementów zlącznych, służących do mocowania ramienia 1 w umownie pionowym profilu ramy 4 skrzydła okna.

Na przeciwległym względem stopy 2, drugim końcu ramienia 1 usytuowane jest umownie u dołu gniazdo 7, stanowiące integralną część ramienia 1 zawiasu.

Drugi koniec ramienia 1 ma zasadniczo kształt ściętego stożka, którego pobocznica 26 jest zbieżna ku górze.

Gniazdo 7 jest obrotowo ułożyskowane na czopie 5 elementu przegubowego 8, który w tym przykładzie ma postać walca, którego umownie dolna podstawa jest zakończona półkulisto. Wkładka

PL 210 690 B1 stanowiąca element przegubowy 8 jest osadzona obrotowo w rowkowym wybraniu 29 pojedynczego wspornika 10, usytuowanego umownie u dołu zawiasu, przy czym wybranie 29 zawiera umownie u doł u panewkę 9 w kształ cie czaszy kulistej.

W opisywanym przykładzie realizacji wynalazku wspornik 10 jest wykonany, jako jednoczęściowy element zawierający panewkę 9.

Wspornik 10 wyposażony jest w element ustalający 11, przykładowo w owalną kostkę, która ustala dolny wspornik 10 w umownie dolnym profilu 12 ościeżnicy, podczas gdy ramię 1 jest usytuowane we wnęce umownie pionowego profilu 13 ościeżnicy.

Kostka stanowiąca element ustalający 11 jest usytuowana na przeciwległej względem wybrania 29 i panewki 9 ściance wspornika 10, przy czym część elementu ustalającego 11 wystaje poza obrys wspornika 10 w kierunku przeciwległym do ramienia 1 zawiasu, a poza tym część elementu ustalającego 11 wystaje obustronnie poza wspornik 10.

Ponadto w tym przykładzie realizacji wynalazku, element ustalający 11 ma dwa drugie otwory 17 dla elementów gwintowych służących do przytwierdzania wspornika 10 do dolnego profilu 12 ościeżnicy, zaś wspornik 10 ma element oporowy 25 w postaci drugiego występu, który ogranicza obrót ramienia 1 zawiasu.

Opisane powyżej przykłady realizacji wynalazku w niczym nie zawężają jego istoty, ani też nie wyczerpują wszystkich możliwości zrealizowania wynalazku.

Claims (18)

1. Zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien, mający wygięte kątowo ramię, zaopatrzone na swobodnym, pierwszym końcu w otwory dla elementów złącznych, mocujących zawias do skrzydła, a drugim ukośnie ściętym końcem za pośrednictwem czopu osadzone obrotowo w elemencie przegubowym wspornika łączącego zawias z ościeżnicą, przy czym element przegubowy jest tak ułożyskowany względem wspornika zawiasu, iż jest obracany w osi prostopadłej do osi czopu, zaś wspornik, od strony przeciwległej do ramienia zawiasu, jest wyposażony w przynajmniej jeden element ustalający, który przynajmniej częściowo wystaje poza obrys wspornika w kierunku przeciwległym do ramienia zawiasu, znamienny tym, że zawiera pojedynczy wspornik (10), w którym w osi prostopadłej do osi obrotu ramienia (1) jest ułożyskowany obrotowo przegubowy element (8), zawierający czop (5), natomiast drugi koniec ramienia (1) zawiasu jest u dołu wyposażony w gniazdo (7), w którym obrotowo osadzony jest czop (5) elementu przegubowego (8), przy czym od strony ramienia (1) wspornik (10) ma element oporowy (18; 25), ograniczający obrót ramienia (1), a drugi koniec ramienia (1) jest przynajmniej na części swej powierzchni (14; 19; 20; 24; 26; 27) zbieżny ku górze.

2. Zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien według zastrz. 1, znamienny tym, że element ustalający (11) stanowi prostopadłościenna lub owalna kostka, występ, pręt, śruba, płytka, blacha lub nadlew.

3. Zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że element ustalający (11) usytuowany jest na tych ściankach wspornika (10), które są przeciwległe względem ramienia (1) zawiasu i w całości lub częściowo wystaje w kierunku przeciwległym do ramienia (1) poza obrys wspornika (10).

4. Zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że element ustalający (11) usytuowany jest na nie przeciwległych względem ramienia (1) zawiasu ściankach wspornika (10) i w całości lub częściowo wystaje w kierunku przeciwległym do ramienia (1) poza obrys wspornika (10).

5. Zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że element ustalający (11) stanowi integralny element wspornika (10).

6. Zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien według zastrz. 3, znamienny tym, że element ustalający (11) stanowi integralny element wspornika (10).

7. Zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien według zastrz. 4, znamienny tym, że element ustalający (11) stanowi integralny element wspornika (10).

8. Zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że element ustalający (11) jest odrębnym elementem przytwierdzonym do wspornika (10).

9. Zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien według zastrz. 3, znamienny tym, że element ustalający (11) jest odrębnym elementem przytwierdzonym do wspornika (10).

PL 210 690 B1

10. Zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien według zastrz. 4, znamienny tym, że element ustalający (11) jest odrębnym elementem przytwierdzonym do wspornika (10).

11. Zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien według zastrz. 1, znamienny tym, że wspornik (10) i/lub element ustalający (11) zaopatrzony jest w co najmniej jeden drugi otwór (17) dla elementów złącznych.

12. Zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien według zastrz. 1, znamienny tym, że czop (5) stanowi integralny element ramienia (1) lub elementu przegubowego (8).

13. Zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien według zastrz. 1, znamienny tym, że czop (5) jest odrębnym elementem, przytwierdzonym do ramienia (1) lub elementu przegubowego (8).

14. Zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien według zastrz. 1, znamienny tym, że ramię (1) zawiasu jest kątowo wygięte wzdłuż łuku, łamanej lub linii złożonej z przynajmniej jednego łuku i odcinka.

15. Zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien według zastrz. 1, znamienny tym, że drugi koniec ramienia (1) zawiasu ma kształt wielościanu o przynajmniej jednej ścianie (19; 20; 24) ukośnie pochylonej ku górze.

16. Zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien według zastrz. 1, znamienny tym, że drugi koniec ramienia (1) zawiasu ma kształt walca o ścięciu (6) ukośnie pochylonym ku górze.

17. Zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien według zastrz. 1, znamienny tym, że drugi koniec ramienia (1) zawiasu ma kształt stożka lub stożka ściętego o kołowej lub niekołowej podstawie przy, czym pobocznica (26; 27) tych brył jest zbieżna ku górze.

18. Zawias rozwierno - uchylny do drzwi balkonowych i okien według zastrz. 1, znamienny tym, że drugi koniec ramienia (1) zawiasu ma postać bryły powstałej przez przenikanie się wielościanu ze stożkiem lub ściętym stożkiem o kołowej lub niekołowej podstawie, przy czym pobocznica (14) bryły przynajmniej w części jest zbieżna ku górze.