Opis wzoru przemyslowego Przedmiotem wzoru przemyslowego jest opatrunek ochraniajacy róznego rodzaju rany przed urazami, zwany umownie „dystanserem". W odróznieniu od stosowanych dotad opatrunków, „dystanser" nie przylega do rany, lecz pozostaje od niej w pewnym oddaleniu. Przylega natomiast do zdrowej skóry w strefie dookola rany. Przedmiot wzoru przemyslowego zastosowanie mial bedzie glównie w przypadkach lekkich ran i otarc, raczej pojedynczych, których glówna przyczyna bedzie uraz mechaniczny badz termiczny. Moze miec równiez zastosowanie w przypadku malych odlezyn i niektórych ran pooperacyjnych, zwlaszcza niekrwawiacych, bez wysieku. Stanowic moze równiez ochrone ran u dzieci (zabezpieczenie przed rozdrapywaniem) a takze ochrone dla patologicznych zmian skórnych (guzy, znamiona itp.). Moze równiez, przy odpowiednio dobranych ksztaltach, chronic oczy i uszy. Istota wzoru przemyslowego jest estetyczne, przestrzenne uksztaltowanie opatrunku zapewniajace ochrone rany przed dzialaniem czynników zewnetrznych, zwlaszcza uszkodzen mechanicznych, termicznych, zabrudzen itp., Rozwiazanie to zapewnia równiez latwosc stosowania oraz stabilne i bezpieczne przyleganie opatrunku do okalajacej rane zdrowej skóry. „Dystansery" moga przybierac ksztalty róznych figur geometrycznych, takich jak: trójkat, kwadrat, prostokat, wielokat, kolo, elipsa, etc. Rozmiar „dystansera" powinien byc dobrany do wielkosci rany. Wzór w odmianach zostal zilustrowany na nastepujacych figurach: fig. 1 - widok z góry „dystansera" fig. 1a - widok w przekroju „dystansera" „Dystanser" przedstawiony na fig. 1 - w widoku z góry i fig. 1a - w przekroju, ma ksztalt trójkata z plasko uksztaltowanym kolnierzem. Ukosna lub prostopadla boczna scianka ma rózna wysokosc, zaleznie od wielkosci „dystansera" i sztywnosci zastosowanego materialu. Mozna zalozyc, ze wysokosc ta wynosi kilka mm. Górna plaszczyzna moze byc plaska lub wybrzuszona. Po odcieciu kolnierza i scianki bocznej, dystanser mozna polaczyc z innym tak przygotowanym dystanserem, w celu objecia wiekszej powierzchni ran. „Dystansery" wykonane moga byc w wersji uszczelniajacej lub umozliwiajacej wentylacje. W wersji umozliwiajacej wentylacje powierzchnia plaska i ewentualnie boczna powinna byc perforowana. „Dystansery" moga miec plasko przylegajace do skóry kolnierze, które moga byc plastrowane lub nie. Wersja bez oplastrowania mocowana bylaby do skóry oddzielnym plastrem lub bandazem. W bardziej komfortowej wersji zwlaszcza przy ranach na konczynach, kolnierz „dystansera" polaczony byc moze z elastyczna opaska ulatwiajaca jego mocowanie (np. na rzep). „Dystansery" moga byc wykonane z typowych materialów stosowanych w opatrunkach ale równiez z tworzyw przezroczystych, stosowanych w lecznictwie, co umozliwic moze obserwacje postepu gojenia rany. W górnej plaszczyznie „dystansera" moga byc wykonane otwory umozliwiajace ewentualne aplikowanie srodków dezynfekujacych lub przyspieszajacych gojenie, bez potrzeby zdejmowania opatrunku. Przewidziane sa rózne sposoby mocowania do skóry okalajacej rany, miedzy innymi: – przez plaster nalozony od spodu na plaskie krawedzie „dystansera" – przez plaster nalozony od góry wzdluz lub w poprzek „dystansera" – przez opaske lub bandaz Wszystkie typy i odmiany „dystanserów" powinny miec wyokraglone krawedzie aby nie dochodzilo do uszkodzen skóry do której przylegaja. Cechy istotne wzoru przemyslowego: 1. Podstawe konstrukcji „dystansera" stanowi plaski kolnierz ulozony w ksztalcie trójkata. Na przylegajacych do kolnierza ukosnych lub prostopadlych sciankach usytuowana jest górna (plaska lub wybrzuszona) robocza plaszczyzna „dystansera". 2. Dystansery, po odcieciu kolnierza i scianki z jednego boku moga byc ze soba laczone.PL 20702 3 Ilustracja wzoruPL 20702 4 Departament Wydawnictw UPRP PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL