PL69425Y1 - Opatrunek ochraniający rany‑dystanser - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wzoru użytkowego jest przedstawiony na rysunku, opatrunek ochraniający rany - dystanser, gdzie u podstawy uformowany jest płaski kołnierz, a część osłonową stanowią połączone z kołnierzem prostopadłe lub ukośne ścianki, ewentualnie połączone z poziomo usytuowaną płaską lub wybrzuszoną pokrywą lub płaską lub wybrzuszoną płaszczyzną, stanowiącą integralną część dystansera. Dystansery mogą być łączone ze sobą. Opatrunek osłania ranę i jej nie dotyka.

Description

Opis wzoru Przedmiotem wzoru użytkowego jest opatrunek ochraniający różnego rodzaju rany przed urazami, zwany umownie dystanserem. Istotą wzoru użytkowego jest to, że dzięki sztywnej konstrukcji, w odróżnieniu od stosowanych dotąd opatrunków, dystanser nie przylega do rany, lecz pozostaje od niej w pewnym oddaleniu, chroniąc ranę przed działaniem czynników zewnętrznych (mechanicznych, termicznych, zabrudzeń itp.), przylega natomiast do zdrowej skóry w strefie dookoła rany. Celem rozwiązania jest przyśpieszenie gojenia ran. Przedmiot wzoru użytkowego zastosowanie miał będzie w leczeniu praktycznie wszelkiego typu ran, zwłaszcza ran przewlekłych, wymagających odciążenia. Zależnie od potrzeb dystanser może całkowicie uszczelniać ranę lub, dzięki perforowanej powierzchni, umożliwiać dostęp powietrza. Rozmiar i kształt dystansera dobrany być powinien do wielkości rany. Zależnie od wybranej figury geometrycznej, np.: koło, elipsa, kwadrat, prostokąt, wielokąt, trójkąt, itd., może być wiele odmian dystansera. Przedmiot wzoru użytkowego uwidoczniono na załączonych rysunkach fig. 1 i fig. 1a. Na fig. 1 w rzucie z góry i w przekroju (fig. 1 a) przedstawiono opatrunek dystanser, który ma kształt ściętego stożka z kołnierzem. Opatrunek ochraniający rany - dystanser zbudowany jest z płaskiego kołnierza 1, pionowych lub ukośnych ścianek 2, połączonych z górną płaszczyzną 3, która może być płaska lub wybrzuszona. Ukośne lub prostopadłe boczne ścianki dystanserów mają różną wysokość, zależnie od wielkości dystansera i sztywności zastosowanego materiału. Można założyć, że wysokość ta wynosi kilka mm. Górne płaszczyzny robocze dystanserów mogą mieć powierzchnię płaską lub wybrzuszoną. Dystansery wykonane mogą być w wersji uszczelniającej lub umożliwiającej wentylację. Wersja bez dopływu powietrza może być stosowana w przypadku poważniejszych ran, gdzie ochrona mechaniczna wspomagana będzie antybakteryjnymi kremami, żelami, maściami itp. W wersji umożliwiającej wentylację powierzchnia płaska i ewentualnie boczna powinna być perforowana. Wszystkie krawędzie muszą być wyokrąglone, aby nie dochodziło do uszkodzeń skory, do której przylegają. Kołnierze wszystkich odmian dystansera mogą być plastrowane lub nie. Wersja bez oplastro-wania mocowana byłaby do skóry oddzielnym plastrem, bandażem lub opaską. W bardziej komfortowej wersji, zwłaszcza przy ranach na kończynach, kołnierz dystansera połączony być może z elastyczną opaską ułatwiającą jego mocowanie (np. na rzep). Dystansery wytwarzane powinny być ze sztywnych materiałów opatrunkowych, tworzyw stosowanych w lecznictwie.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia ochronne

   1. Opatrunek ochraniający rany - dystanser, znamienny tym, że ma sztywną konstrukcję i nie dotyka rany, posiada płaski kołnierz (1), połączony poprzez ukośne lub pionowe ścianki (2) z płaską lub wybrzuszoną płaszczyzną górną (3).
2. 2. Opatrunek ochraniający rany - dystanser według zastrz. 1, znamienny tym, że konstrukcja ma kształt kolisty.
3. 3. Opatrunek ochraniający rany - dystanser według zastrz. 1, znamienny tym, że konstrukcja ma kształt wielokąta.