Opis wzoru przemyslowego Przedmiotem wzoru przemyslowego jest opatrunek ochraniajacy róznego rodzaju rany przed urazami, zwany umownie „dystanserem". W odróznieniu od stosowanych dotad opatrunków, „dystanser" nie przylega do rany, lecz pozostaje od niej w pewnym oddaleniu. Przylega natomiast do zdrowej skóry w strefie dookola rany. Przedmiot wzoru przemyslowego zastosowanie mial bedzie glównie w przypadkach lekkich ran i otarc, raczej pojedynczych, których glówna przyczyna bedzie uraz mechaniczny badz termiczny. Moze miec równiez zastosowanie w przypadku malych odlezyn i niektórych ran pooperacyjnych, zwlaszcza niekrwawiacych, bez wysieku. Stanowic moze równiez ochrone ran u dzieci (zabez- pieczenie przed rozdrapywaniem) a takze ochrone dla patologicznych zmian skórnych (guzy, znamiona itp.). Moze równiez, przy odpowiednio dobranych ksztaltach, chronic oczy i uszy. Istota wzoru przemyslowego jest estetyczne, przestrzenne uksztaltowanie opatrunku zapewniajace ochrone rany przed dzialaniem czynników zewnetrznych, zwlaszcza uszkodzen mechanicznych, termicznych, zabrudzen itp. Rozwiazanie to zapewnia równiez latwosc stosowania oraz stabilne i bezpieczne przyleganie opatrunku do okalajacej rane zdrowej skóry. „Dystansery" moga przybierac ksztalty róznych figur geometrycznych, takich jak: kolo, elipsa, wielokat. Rozmiar „dystansera"powinien byc dobrany do wielkosci rany. Wzór w odmianach zostal zilustrowany na nastepujacych figurach: fig. 1 – widok z góry pierwszej odmiany „dystansera" fig. 1a – widok w przekroju pierwszej odmiany „dystansera" fig. 2 – widok w perspektywie drugiej odmiany „dystansera" fig. 2a – widok w przekroju drugiej odmiany „dystansera" fig. 2b – widok z góry odmiany drugiej po rozwinieciu „dystansera" w pasek fig. 2c – widok w przekroju odmiany drugiej, po rozwinieciu „dystansera" w pasek fig. 2d – widok z góry górnej plaszczyzny (pokrywy) „dystans era" odmiany drugiej. Pierwsza odmiana „dystanser" przedstawiona na fig. 1 - w widoku z góry i fig. 1a - w widoku z boku, ma ksztalt scietego stozka z kolnierzem, ewentualnie plastrowanym. Ukosna lub prostopadla boczna scianka ma rózna wysokosc, zaleznie od srednicy „dystansera" i sztywnosci zastosowanego materialu. Mozna zalozyc, ze wysokosc ta wynosi kilka mm. Górna plaszczyzna moze byc plaska lub wybrzuszona. Druga odmiana „dystansera", przedstawiona na fig. 2 - w widoku z góry i fig. 2a - w przekroju jest podobna w budowie do odmiany pierwszej lecz nie jest konstrukcja ciagla liniowo - uformowana zostala w ksztalt kolisty z paska przedstawionego na fig. 2b - w widoku z boku i na fig. 2c - w przekroju. Na fig. 2d przedstawiono w widoku z góry górna plaszczyzne opatrunku, która w tej odmianie jest oddzielnym elementem, mogacym usztywnic i zamknac konstrukcje opatrunku. Scianka boczna „dystansera", podobnie jak w odmianie pierwszej moze byc prostopadla lub ukosna i moze miec podobna wysokosc. Górna plaszczyzna moze byc plaska lub wybrzuszona. Wszystkie odmiany „dystansera" wykonane moga byc w wersji uszczelniajacej lub umozliwiajacej wentylacje. W wersji umozliwiajacej wentylacje powierzchnia plaska i ewentualnie boczna powinna byc perforowana. Wszystkie odmiany „dystansera" moga miec plasko przylegajace do skóry kolnierze, które moga byc plastrowane lub nie. Wersja bez oplastrowania mocowana bylaby do skóry oddzielnym plastrem lub bandazem. W bardziej komfortowej wersji zwlaszcza przy ranach na konczynach, kolnierz „dystansera" polaczony byc moze z elastyczna opaska ulatwiajaca jego mocowanie (np. na rzep). „Dystansery" moga byc wykonane z typowych materialów stosowanych w opatrunkach ale równiez z tworzyw przezroczystych, co umozliwic moze obserwacje postepu gojenia rany. W górnej plaszczyznie „dystansera" moga byc wykonane otwory umozliwiajace ewentualne aplikowanie srodków dezynfekujacych lub przyspieszajacych gojenie, bez potrzeby zdejmowania opatrunku. Przewidziane sa rózne sposoby mocowania do skóry okalajacej rany, miedzy innymi: – przez plaster nalozony od spodu na plaskie krawedzie „dystansera" – przez plaster nalozony od góry wzdluz lub w poprzek „dystansera" – przez opaske lub bandazPL 20575 3 Wszystkie typy i odmiany „dystanserów" powinny miec wyokraglone krawedzie aby nie dochodzilo do uszkodzen skóry do której przylegaja. Cechy istotne wzoru przemyslowego: Podstawe konstrukcji „dystansera" stanowi plaski kolnierz w ksztalcie kolistym. Na przylegajacych do kolnierza ukosnych lub prostopadlych sciankach usytuowana jest górna (plaska lub wybrzuszona), robocza plaszczyzna „dystansera". Ilustracja wzoruPL 20575 4 Departament Wydawnictw UPRP PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL