PL204375B1 - Ramię górniczego kombajnu ścianowego - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest ramię górniczego kombajnu ścianowego, stanowiące zespół napędowy organu urabiającego kombajnu.

Znane jest z opisu patentowego nr PL 166 443 ramię górniczego kombajnu ścianowego, które ma korpus podzielony na trzy usytuowane posobnie komory. Wewnątrz komór zabudowane są elementy przekładni zębatej przenoszącej napęd z silnika napędowego na organ urabiający. W komorze przylegającej do silnika napędowego osadzony jest wymienny moduł zawierający wielodrożną przekładnię obiegową z nieruchomym jarzmem. Jarzmo zamyka pierwszą komorę przekładniową od strony ociosu. Od strony silnika napędowego jarzmo ma czop z nasadzonym kołem wewnętrznie uzębionym oraz pierwszym kołem zmianowym. We wnęce pierwszej komory przekładniowej, na występie pokrywy, jest osadzone drugie koło zmianowe. Zazębia się ono z pierwszym kołem zmianowym, przy czym drugie koło osadzone jest współosiowo z kołem ciągu walcowego przekładni, osadzonym na czopie pokrywy zamykającej. Pomiędzy kołem zębatym ciągu walcowego przekładni, a drugim kołem zmianowym znajduje się pierścień oporowy. Napęd z drugiego koła zmianowego jest przenoszony przez sprzęgło na znajdujący się w drugiej komorze ciąg kół zębatych walcowych, których ilość decyduje o dł ugoś ci ramienia. Napę d z ostatniego koł a cią gu walcowego jest przenoszony przez przekł adnię planetarną na wał wyjściowy ramienia.

Znane jest też, z opisu patentowego nr PL 188 707 ramię kombajnu osadzone przegubowo w kadłubie kombajnu. Ramię ma korpus podzielony na komorę silnika oraz komorę lub komory z zabudowaną wewnątrz przekładnią zębatą. W jednej długiej komorze przekładniowej w korpusie ramienia, ciągnącej się od osi silnika napędowego do osi organu urabiającego, umieszczono wszystkie stopnie walcowe przekładni napędowej ramienia. Komora ta, w okolicy silnika napędowego, jest rozszerzona w kierunku ociosu. W rozszerzonej części komory umieszczono pierwszy i drugi stopień oraz pierwsze koło trzeciego stopnia przekładni napędowej. Pozostałe koła ciągu walcowego trzeciego stopnia przekładni znajdują się w wąskiej części komory, która ciągnie się w kierunku osi organu urabiającego. Obroty z ostatniego koła ciągu walcowego przenoszone są przez przekładnię planetarną na wał wyjściowy ramienia. W obu rozwiązaniach ramiona kombajnu ścianowego połączone są przegubowo z korpusem kombajnu, a oś obrotu ramienia znajduje się poza komorą silnika i przekładni napędowej. W przypadku niskiego kombajnu ścianowego takie usytuowanie osi obrotu ramienia powoduje, podczas obniżania korpusu ramienia, przysłanianie prześwitu pod kombajnem przez znajdującą się nad przenośnikiem ścianowym część silnikową korpusu ramienia.

Ta niedogodność przedstawionych rozwiązań wyklucza stosowanie tak zabudowanych ramion w kombajnach ś cianowych przeznaczonych do pracy w niskich wyrobiskach ś cianowych.

Ponadto, znany jest z brytyjskiego opisu zgłoszenia patentowego nr GB 2 104 574 kombajn górniczy, który ma na każdym końcu zamocowane obrotowo ramię, z którym powiązany jest silnik elektryczny. Oś obrotu ramienia pokrywa się z osią obrotu silnika, którego wał wyjściowy napędza poprzez przekładnię zębatą zabudowaną w ramieniu oraz przekładnię planetarną organ urabiający usytuowanego na końcu ramienia.

Ramię górniczego kombajnu ścianowego według wynalazku zawiera komorę przekładniową z zabudowaną w jej wnętrzu przekładnią zębatą. Przekładnia ma wał napędowy stopnia pierwszego usytuowany w osi silnika napędowego i zasprzęglony z nim. Ostatni stopień przekładni zębatej stanowi przekładnia planetarna, która przenosi napęd z silnika napędowego na organ urabiający, przy czym silnik napędowy umieszczony jest w korpusie przegubu ramienia, w osi przegubu, natomiast korpus przegubu ramienia jest ustalony niezmiennie względem kadłuba kombajnu.

Istota wynalazku polega na tym, że korpus ramienia ma bieżnię usytuowaną współosiowo z osią przegubu ramienia, którą osadzony jest obrotowo na bieżni ociosowej korpusu stałego przegubu ramienia. Natomiast silnik napędowy, mocowany jest rozłącznie do korpusu stałego przegubu ramienia i jest zabezpieczony w tym położeniu pokrywą zamykającą, mocowaną do korpusu stałego przegubu ramienia rozłącznie.

Połączenie obrotowe korpusu ramienia z korpusem stałym przegubu ramienia jest zabezpieczone wspornikiem, który usytuowany jest od strony zawału. Wspornik ten jest osadzony jednym końcem obrotowo na bieżni zawałowej pokrywy zamykającej, natomiast drugim końcem jest przymocowany sztywno do korpusu ramienia, z możliwością rozłączenia.

Ponadto, połączenie obrotowe korpusu ramienia z korpusem stałym przegubu ramienia jest zabezpieczone usytuowanym od strony ociosu wspornikiem, który przymocowany jest jednym końcem

PL 204 375 B1 sztywno rozłącznie do korpusu stałego przegubu ramienia, a drugim końcem jest osadzony obrotowo na korpusie ramienia.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 ukazuje ramie z przegubem w widoku z boku, od strony zawałowej, fig. 2 przedstawia ramię w widoku z góry, ze wspornikiem zabezpieczają cym przegub usytuowanym od strony zawał u fig. 3 przedstawia ramię w przekroju wzdłuż linii A-A zaznaczonej na fig. 1, a fig. 4 przegub ramienia w rzucie aksonometrycznym.

Korpus 1 ramienia mocowany jest od strony ociosu obrotowo w osi 11 do kadłuba 3 kombajnu, poprzez stały korpus 2 przegubu ramienia. Stały korpus 2 przegubu ramienia jest usytuowany niezmiennie względem kadłuba 3 kombajnu, przy czym stały korpus 2 znajduje się od strony zawału, a korpus 1 ramienia od strony ociosu. W korpusie 1 ramienia znajduje się szczelna komora 5, a w niej umieszczona jest przekładnia napędowa organu urabiającego 8. Komora 5 mieści w sobie wszystkie stopnie walcowe przekładni napędowej ramienia i rozciąga się na całej długości korpusu 1 ramienia, od osi pierwszego koła zębatego 6 przekładni napędowej do osi 7, w której jest usytuowana przekładnia planetarna 10 oraz organ urabiający_8. Korpus 1 ramienia ma bieżnię 12, usytuowaną współosiowo z osią przegubu ramienia. Bieżnia 12 współpracuje z bieżnią ociosową 13 korpusu stałego 2 przegubu ramienia. Korpus stały 2 przegubu ramienia, zawiera w swoim wnętrzu silnik napędowy 14, którego oś 15 pokrywa się z osią 11 przegubu ramienia. Silnik napędowy 14, przedstawiony na fig. 3 rysunku, jest zamknięty w tym położeniu pokrywą zamykającą 16. Silnik napędowy 14 wspólnie z pokrywą zamykającą 16 mocowany jest rozłącznie do stałego korpusu 2 przegubu ramienia. Pokrywa zamykająca 16 ma bieżnię zawałowa 17 i otwór 18, usytuowane współosiowo z osią 11 przegubu ramienia. Na bieżni zawałowej 17 osadzony jest obrotowo wspornik 19 ramienia, z bieżnią zawałową 20, który drugim końcem mocowany jest rozłącznie do korpusu 1 ramienia. Wspornik 19 zabezpiecza korpus 1 ramienia w połączeniu przegubowym.

W innym rozwiązaniu, pokazanym na fig. 4, połączenie przegubowe jest zabezpieczone za pośrednictwem usytuowanego od strony ociosu wspornika 21, mocowanego jednym końcem sztywno rozłącznie do stałego korpusu 2 przegubu ramienia, a drugim końcem obrotowo do korpusu 1 ramienia. Wsporniki 19 i 21, w połączeniu z korpusem 2 przegubu ramienia, stanowią przegubowe podparcie korpusu 1 ramienia.

Claims (3)

1. Ramię górniczego kombajnu ścianowego, zawierające komorę przekładniową z zabudowaną w jej wnętrzu przekładnią zębatą, której wał napędowy stopnia pierwszego usytuowany jest w osi silnika napędowego i zasprzęglony z nim, natomiast ostatni stopień stanowi przekładnia planetarna przenosząca napęd z silnika napędowego na organ urabiający, przy czym silnik napędowy umieszczony jest w korpusie przegubu ramienia, w osi przegubu, a korpus przegubu ramienia jest ustalony niezmiennie względem kadłuba kombajnu, znamienne tym, że korpus (1) ramienia ma bieżnię (12) usytuowaną współosiowo z osią (11) przegubu ramienia, którą osadzony jest obrotowo, na bieżni ociosowej (13) korpusu stałego (2) przegubu ramienia, a silnik napędowy (14), mocowany rozłącznie do korpusu stałego (2) przegubu ramienia, zabezpieczony jest w tym położeniu pokrywą zamykająca (16), mocowaną do korpusu stałego (2) przegubu ramienia rozłącznie.

2. Ramię górniczego kombajnu ścianowego, według zastrz. 1, znamienne tym, że połączenie obrotowe korpusu (1) ramienia z korpusem stałym (2) przegubu ramienia jest zabezpieczone usytuowanym od strony zawału wspornikiem (19), który jest osadzony jednym końcem obrotowo na bieżni zawałowej (17) pokrywy zamykającej (16), a drugim końcem jest przymocowany sztywno do korpusu (1) ramienia, z możliwością rozłączenia.

3. Ramię górniczego kombajnu ścianowego, według zastrz. 1, znamienne tym, że połączenie obrotowe korpusu (1) ramienia z korpusem stałym (21) przegubu ramienia jest zabezpieczone usytuowanym od strony ociosu wspornikiem (2), przymocowanym jednym końcem sztywno rozłącznie do korpusu stałego (2) przegubu ramienia, a drugim końcem osadzonym obrotowo na korpusie (1) ramienia.