PL202932B1 - Urządzenie łączące - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy urządzenia łączącego zwłaszcza pomiędzy dwoma łączonymi prętami, pierwszym i drugim, które znajdują zastosowanie w łączeniu elementów konstrukcyjnych głownie w połączeniach mebli.

Ze stanu techniki znane są urządzenia łączące, które w miejscu połączenia mają dwa zasadniczo uzupełniające się profile, pozytywowy i negatywowy, doprowadzane wzdłuż szczeliny z zadanym stopniem swobody do swego położenia połączenia. Są to przeważnie połączenia typu rowek i wpust, przy których łączone pręty są w tym obszarze zsuwane razem. Takie miejsce łączenia musi być utrwalone, co zwykle przeprowadza się za pomocą kleju, przez spawanie lub skręcanie śrubami albo nitowanie.

Z opis patentowego WO 86/03536 znany jest sposób, w którym elastyczny element, który moż e być oznaczony jako elastyczna uszczelka, umieszcza się w zagłębieniu.

Dwa profile łączące w opisie patentowym WO 86/03536 zawierają dwa tzw. moduły, posiadające dwa widziane wzdłuż strony przedniej w kierunku podłużnym na przykład profile paneli, które tworzą zagłębienie. W tym zagłębieniu elastyczny element jest umieszczony jako uszczelka pomiędzy stronami przednimi w kierunku podłużnym modułów jest umieszczona oczywiście według sposobu opisanego w tym opisie patentowym.

Połączenie to jest elastyczne, tak więc może zostać przesunięte przez użycie siły w kierunki zarówno poziomym, jak i pionowym, oraz we wszystkich kierunkach.

Z opis patentowego CH 357531 znane są prę ty połączone przez blokują cy rygiel, w kształ cie litery X, lub kształcie gwiazdy.

Opis patentowy FR 2784721 ujawnia, połączenie pozytywowe i negatywowe jako formy łączenia prętów albo blokujące wyłącznie rygiel, który jest przysposobiony w identycznych zagłębieniach prętów, które mogą być połączone. Jedynie blokujący rygiel utrzymuje to połączenie.

Do wytworzenia połączenia potrzebne jest, więc co najmniej jedno narzędzie, przez co koszty wytwarzania takich połączeń są wysokie. Ponadto przy połączeniach specjalnych, jak na przykład spawanych lub nitowanych, nie mogą być one już wykonywane przez użytkownika końcowego. Dlatego połączenie takie musi być wykonane na gotowo już w miejscu produkcji. Powoduje to wysokie koszty transportu, zwłaszcza w przypadku konstrukcji prętowych o dużych wymiarach.

Urządzenie według wynalazku technicznie prostymi środkami zapewnia zawsze pewne i stabilne połączenie, a równocześnie można go złożyć bez żadnych środków pomocniczych.

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie łączące, zwłaszcza pomiędzy dwoma łączonymi prętami, pierwszym i drugim, które w miejscu łączenia mają dwa zasadniczo uzupełniające się profil pozytywowy i profil negatywowy, zawierające oddzielny blokujący rygiel znamienne tym, że, te pręty mogę być doprowadzane z zadanym stopniem swobody do swego położenia połączenia, wraz z blokującym ryglem, który z obu stron szczeliny rozciąga się pomiędzy profilem pozytywowym a profilem negatywowym, tworzą element zespolony z trzech części składowych, pomiędzy którymi w kierunku przeciwnym do kierunku stopnia swobody bezpośrednio przed osiągnięciem położenia połączenia przez blokujący rygiel, charakteryzuje się tym, że profilowanie profilu pozytywowego i profilu negatywowego w stanie złączonym tworzy wycię cie odpowiadające kształ towi przekroju poprzecznego rygla blokują cego, które z obu stron mostkuje szczelinę i w tym, że rygiel blokujący w stanie zmontowanym wchodzi w drugie podcięcie.

Korzystnie pozytywowy profil i negatywowy profil obejmują wzajemnie, co najmniej jedno podcięcie.

Korzystnie pozytywowy profil i negatywowy profil jak również blokujący rygiel wchodzą w trzecie podcięcie.

Korzystnie oś wzdłużna blokującego rygla przebiega prostopadle do kierunku stopnia swobody.

Korzystnie oś wzdłużna blokującego rygla przebiega z pochyleniem w kierunku stopnia swobody.

Korzystnie pręty są ze sobą łączone pod kątem rozwartym, prostym lub ostrym.

Korzystnie, co najmniej cztery pręty są łączone w ramę.

Korzystnie wsunięty rygiel blokujący może być z powrotem wyciągnięty lub odłączony.

Korzystnie blokujący rygiel ma w przekroju poprzecznym kształt prostokątny, kołowy, rombowy, ośmioboczny, jaskółczego ogona, elipsoidalny lub krzyżowy.

Korzystnie pręty są wydrążone i w sąsiedztwie połączeń mają wzmocnienia.

Korzystnie wzmocnienia przy wydrążeniu prętów są dopasowanymi wydrążonymi lub pełnymi prętami, które stykają się z wewnętrzną powierzchnią prętów całą płaszczyzną lub, wzdłuż co najmniej

PL 202 932 B1 dwóch linii w kierunku wzdłużnym, przy czym wzmocnienie jest usytuowane albo wzdłuż całej długości pręta, albo wzdłuż części długości pręta.

Korzystnie pozytywowy profil i negatywowy profil w stanie połączonym są w przekroju poprzecznym centralnie symetryczne.

Korzystnie części są wykonane z metalu, drewna lub tworzywa sztucznego, albo z połączenia, co najmniej dwóch rodzajów materiału.

Takim urządzeniem łączącym według wynalazku można bardzo łatwo manipulować, ponieważ trzeba jedynie zestawić ze sobą profil pozytywowy i profil negatywowy w kierunku określonym przez ukształtowanie. Po złączeniu ze sobą takich profili końców prętów trzeba jedynie w przewidziane wycięcie wprowadzić odpowiedni rygiel blokujący. Działanie to jest bardzo proste i nie potrzebuje żadnych narzędzi.

Dalsze zalety/właściwości wynalazku wynikają z następującego opisu kilku przykładów wykonania oraz ze związanych z nimi rysunków, które przedstawiają:

fig. 1a, b do 4a, b - profilowania stron czołowych prętów oraz zmontowane urządzenia łączące

Na podstawie fig. 1a, b do 4a, b zostaną teraz opisane przykłady wykonania z równoczesnym wskazaniem na to, że istnieje również wiele innych możliwości wykonania takiego urządzenia łączącego.

Na rysunkach przedstawiono łączące urządzenia 10, które są stosowane pomiędzy dwoma łączonymi prętami 12 i 14, pierwszym i drugim.

Te pręty 12, 14 są łączone w miejscu połączenia 16. W tym celu pręty 12 i 14 mają dwa wzajemnie się uzupełniające profil pozytywowy 18 i profil negatywowy 20, które są wzdłuż szczeliny 22 doprowadzane z zadanym stopniem swobody X do swego położenia połączenia. Ten stopień swobody X oznacza przy tym ostatni kierunek ruchu do uzyskania połączenia kształtowego pomiędzy profilem pozytywowym 18 i profilem negatywowym 20. Chociaż na rysunkach stosuje się zawsze tylko jeden kierunek strzałki dla stopnia swobody X, jest oczywiste, że można stosować również przeciwny kierunek przy tworzeniu połączenia. Ten stopień swobody X może być albo prostoliniowy, jak pokazano na rysunkach, albo też nieprostoliniowy, np. ruch kołowy lub ruch po krzywej.

Dla jasności na rysunkach przyjęto zawsze, że pierwszy pręt 12 pozostaje w spoczynku, a drugi pręt 14 jest poruszany w celu utworzenia połączenia z pierwszym prętem 12.

Kiedy teraz oba te pręty 12 i 14 są już doprowadzone do swego położenia połączenia, można wprowadzić oddzielny blokujący rygiel 24 w wycięcie 26.

To wycięcie 26 jest ustalane w stanie połączonym przez kształt profilu pozytywowego 18 i profilu negatywowego 20 i odpowiada przekrojowi poprzecznemu blokującego rygla 24.

Oddzielny blokujący rygiel 24 przebiega z obu stron szczeliny 22 pomiędzy pozytywowym profilem 18 a negatywowym profilem 20. Pręty 12 i 14 tworzą przy tym wraz z blokującym ryglem 24 element zespolony złożony z trzech części składowych, pomiędzy którymi w kierunku przeciwnym do kierunku stopnia swobody X bezpośrednio przed osiągnięciem położenia połączenia na skutek wprowadzenia blokującego rygla 24 powstaje blokada ruchu.

Przez złączenie obu prętów 12 i 14 powstaje na skutek ukształtowania najpierw połączenie kształtowe. Dopiero po wprowadzeniu blokującego rygla 24 uzyskuje się również połączenie siłowe.

Istnieją trzy możliwości zrealizowania takiego połączenia kształtowego i siłowego. Po pierwsze pozytywowy profil 18 i negatywowy profil 20 mogą być ukształtowane tak, że obejmują wzajemnie, co najmniej jedno pierwsze podcięcie 28. Jest ono przedstawione na fig. 2.

Inna możliwość polega na tym, że blokujący rygiel 24 w stanie złączonym wchodzi w drugie podcięcia 30. Tego rodzaju podcięcie jest przedstawione na fig. 1.

Wreszcie istnieje jeszcze możliwość połączenia obu tych możliwych podcięć. Polega to na tym, że zarówno pozytywowy profil 18 i negatywowy profil 20, jak i blokujący rygiel 24 wchodzą w trzecie podcięcie 32. Jest ono wykonane na fig. 3 i 4.

Jedna możliwość przebiegu blokującego rygla 24 polega na tym, że oś wzdłużna blokującego rygla 24 przebiega prostopadle do kierunku stopnia swobody X. Przebiega ona również prostopadle do płaszczyzny rysunku na fig. 1 do 4.

Istnieje jednak jeszcze możliwość, że te trzy części składowe łączącego urządzenia 10 poruszają się jeszcze w kierunku prostopadłym do płaszczyzny rysunku i w ten sposób można je rozłączyć.

Jeżeli nie jest to pożądane, można temu zapobiec przez to, że oś wzdłużna blokującego rygla 24 przebiega z pochyleniem do kierunku stopnia swobody X. Blokujący rygiel 24 przebiega, zatem z pochyleniem do prostopadłej do płaszczyzny rysunku.

PL 202 932 B1

Przy pierwszej możliwości rygiel blokujący 24 przebiega, zatem jednoosiowo ukośnie, natomiast przy drugiej możliwości przebiega on dwuosiowo ukośnie.

Dotychczas opisano połączenia prętów 12 i 14, przy których osie wzdłużne tych prętów 12 i 14 są ze sobą zgodne. Jest jednak również możliwe, że pręty 12 i 14 mogą być ze sobą łączone pod kątem rozwartym, prostym lub ostrym.

Najczęściej jednak kąt ten będzie prosty, aby za pomocą prętów 12 i 14 oraz łączącego urządzenia 10 utworzyć prostokątną ramę.

Jest szczególnie interesujące, kiedy rama ta jest duża. Istnieją przykładowo nawet ramy o długościach krawędzi około 7 m do 3,5 m. Dotychczas tego rodzaju ramy wysyłano zwykle w stanie zmontowanym na gotowo, albo też łączono w miejscu przeznaczenia odpowiednio za pomocą narzędzi, np. za pomocą urządzeń spawalniczych.

Obecnie możliwe jest wysyłanie tego rodzaju ram w stanie rozmontowanym, przez co można oszczędzać na kosztach transportu. W porównaniu ze stanem dotychczasowym wysyła się teraz tylko małe pakiety. W miejscu przeznaczenia odpowiednie pręty 12 i 14 łączy się ze sobą tak, że pozytywowy profil 18 i negatywowy profil 20 wchodzą w siebie wzajemnie. Na zakończenie trzeba tylko jeszcze w każdy narożnik wsunąć blokujący rygiel 24. Oczywiście można w ten sposób montować również jeszcze inne struktury lub konstrukcje przestrzenne.

Takie wsuwane blokujące rygle 24 mogą być również rozłączalnie usytuowane w wycięciu 26. Możliwe jest jednak również unieruchamianie tych blokujących rygli 24 za pomocą odpowiednich środków.

Przekrój poprzeczny blokującego rygla 24 może mieć wiele różnych kształtów. Przykładowo blokujący rygiel 24 w przekroju poprzecznym może być kołowy (patrz fig. 1-3), rombowy (patrz fig. 4).

Kiedy ze względu na zmniejszenie ciężaru pręty 12, 14 są wydrążone, a przy tym połączenie, a zwłaszcza pręty 12, 14 powinny jednak mieć pewną wytrzymałość, możliwe jest zastosowanie wzmocnień na lub w prętach 12, 14 graniczących z połączeniami. Możliwe jest przy tym, że wzmocnienia te są wydrążonymi lub pełnymi prętami dopasowanymi do wnętrza prętów 12 i 14. Kształt przekroju poprzecznego tych dopasowanych wydrążonych lub pełnych prętów może być przy tym wybrany tak, że te dopasowane wydrążone lub pełne pręty stykają się z wewnętrzną powierzchnią prętów 12 i 14 na całej powierzchni lub wzdłuż przynajmniej dwóch linii w kierunku wzdłużnym, przy czym wzmocnienie takie jest usytuowane albo wzdłuż całej długości pręta, albo wzdłuż części długości pręta. Dzięki temu zwłaszcza przy wymienionych już powyżej dużych ramach uzyskuje się olbrzymią wytrzymałość na skręcenie i na zginanie.

Dla wszystkich przykładów realizacji jak 1-4 wspólne jest, że pozytywowy profil 18 i negatywowy profil 20 w stanie połączonym w przekroju poprzecznym są centralnie symetryczne. Oznacza to, że oba profile przy nałożeniu na siebie są wykonane tak samo. Zmniejsza to koszty produkcji i składowania. Możliwe jest jednak również stosowanie profili niesymetrycznych.

Do rozważenia jest wiele rodzajów materiału, jednakże korzystny jest metal, drewno lub tworzywo sztuczne, albo kombinacja, co najmniej dwóch takich materiałów.

Wykaz oznaczeń urządzenie łączące pierwszy pręt drugi pręt miejsce połączenia profil pozytywowy profil negatywowy szczelina rygiel blokujący wycięcie pierwsze podcięcie drugie podcięcie trzecie podcięcie

X (strzałka) stopień swobody

PL 202 932 B1

Claims (13)

1. Urządzenie łączące, zwłaszcza pomiędzy dwoma łączonymi prętami, pierwszym i drugim, które w miejscu łączenia mają dwa zasadniczo uzupełniające się profil pozytywowy i profil negatywowy, zawierające oddzielny blokujący rygiel, znamienne tym, że te pręty (12, 14) mogę być doprowadzane z zadanym stopniem swobody (X) do swego położenia połączenia, wraz z blokującym ryglem (24) który z obu stron szczeliny (22) rozciąga się pomiędzy profilem pozytywowym (18) a profilem negatywowym (20), tworzą element zespolony z trzech części składowych, pomiędzy którymi w kierunku przeciwnym do kierunku stopnia swobody (X) bezpośrednio przed osiągnięciem położenia połączenia przez blokujący rygiel (24), przy czym profilowanie profilu pozytywowego (18) i profilu negatywowego (20) w stanie złączonym tworzy wycięcie (26) odpowiadające kształtowi przekroju poprzecznego rygla blokującego (24), które z obu stron mostkuje szczelinę (22) i w tym, że rygiel blokujący (24) w stanie zmontowanym wchodzi w drugie podcięcie (30).

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pozytywowy profil (18) i negatywowy profil (20) obejmują wzajemnie co najmniej jedno podcięcie (28).

3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pozytywowy profil (18) i negatywowy profil (20) jak również blokujący rygiel (24) wchodzą w trzecie podcięcie (32).

4. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienne tym, że oś wzdłużna blokującego rygla (24) przebiega prostopadle do kierunku stopnia swobody (X).

5. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienne tym, że oś wzdłużna blokującego rygla (24) przebiega z pochyleniem w kierunku stopnia swobody (X).

6. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienne tym, że pręty (12, 14) są ze sobą łączone pod kątem rozwartym, prostym lub ostrym.

7. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, znamienne tym, że co najmniej cztery pręty (12, 14) są łączone w ramę.

8. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, znamienne tym, że wsunięty rygiel blokujący (24) może być z powrotem wyciągnięty lub odłączony.

9. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, znamienne tym, że blokujący rygiel (24) ma w przekroju poprzecznym kształt prostokątny, kołowy, rombowy, ośmioboczny, jaskółczego ogona, elipsoidalny lub krzyżowy.

10. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, znamienne tym, że pręty (12, 14) są wydrążone i w sąsiedztwie połączeń mają wzmocnienia.

11. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że wzmocnienia przy wydrążeniu prętów (12, 14) są dopasowanymi wydrążonymi lub pełnymi prętami, które stykają się z wewnętrzną powierzchnią prętów (12, 14) całą płaszczyzną lub wzdłuż co najmniej dwóch linii w kierunku wzdłużnym, przy czym wzmocnienie jest usytuowane albo wzdłuż całej długości pręta, albo wzdłuż części długości pręta.

12. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, albo 11, znamienne tym, że pozytywowy profil (18) i negatywowy profil (20) w stanie połączonym są w przekroju poprzecznym centralnie symetryczne.

13. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, albo 11, albo 12, znamienne tym, że części są wykonane z metalu, drewna lub tworzywa sztucznego, albo z połączenia co najmniej dwóch rodzajów materiału.