PL201210B1 - Dodatek o działaniu biobójczym do paliw - Google Patents

Abstract

1. Dodatek o działaniu biobójczym do paliw, znamienny tym, że zawiera substancję o działaniu biobójczym w ilości od 0,05% m/m do 20% m/m, korzystnie od 0,1% m/m do 5% m/m i/lub stabilizator substancji o działaniu biobójczym, będący związkiem chemicznym nieorganicznym i/lub organicznym w ilości od 0,01% m/m do 15% m/m, korzystnie od 0,1% m/m do 10% m/m i/lub rozpuszczalnik w ilości od 40% m/m do 99,9% m/m, korzystnie od 50% m/m do 99,0% m/m i/lub wodę w iloś ci od 0,01% m/m do 10% m/m, korzystnie od 0,1% m/m, do 5% m/m.

Description

(²1) Numer zgłoszema: 362416 C.

C10L 1/10 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 25.09.2003

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (54)

Dodatek o działaniu biobójczym do paliw (73) Uprawniony z patentu:

INSTYTUT NAFTY I GAZU,Kraków,PL (43) Zgłoszenie ogłoszono:

04.04.2005 BUP 07/05 (45) O udzieleniu patentu ogłoszono:

31.03.2009 WUP 03/09 (72) Twórca(y) wynalazku:

Winicjusz Stanik,Kraków,PL Zofia Łukasik,Kraków,PL Anna Duda,Kraków,PL Leszek Ziemiański,Kraków,PL Iwona Skręt,Kraków,PL Elżbieta Szałkowska,Węgrzce,PL Tadeusz Stokłosa,Płock,PL Ireneusz Bedyk,Płock,PL Roman Bernacki,Katowice,PL Werner E. Reisinger,Wiedeń,AT (74) Pełnomocnik:

Andrzej Stachowski, Instytut Nafty i Gazu (57) 1 . Ddaatkk odziałaniubioóójcyymooaaliw, znaminnyytym, że aawierasubstaccję ozziałaniu biobójczym w ilości od 0,05% m/m do 20% m/m, korzystnie od 0,1% m/m do 5% m/m i/lub btaOilizator substancji o działaniu biobójczym, będący związkiem chemicznym nieorganicznym i/lub organicznym w ilości od 0,01% m/m do 15% m/m, korzystnie od 0,1% m/m do 10% m/m i/lub rozpuszczalnik w ilości od 40% m/m do 99,9% m/m, korzystnie od 50% m/m do 99,0% m/m i/lub wodę w ilości od 0,01% m/m do 10% m/m, korzystnie od 0,1% m/m, do 5% m/m.

PL 201 210 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest uniwersalny dodatek o działaniu biobójczym do paliw.

Wymogi dotyczące ochrony środowiska są coraz bardziej rygorystyczne odnośnie emisji tlenków siarki, azotu, węgla, niespalonych węglowodorów oraz cząstek stałych w gazach spalinowych. W przypadku olejów napędowych i lekkich olejów opałowych szczególny nacisk kładzie się na obniżenie w nich zawartości siarki i węglowodorów aromatycznych, co pozwala obniżyć emisję z silników szkodliwych składników spalin oraz w niektórych wypadkach zmniejszyć problemy związane z krótkoterminowym i długoterminowym przechowywaniem tych paliw.

Zmiany w składzie chemicznym paliw jak i warunki ich dystrybucji powodują większą podatność paliw na atak mikroorganizmów. Skutkiem infekcji mikrobiologicznej jest zazwyczaj pogorszenie się filtrowalności paliw aż do całkowitego jej braku jak również gwałtowny wzrost własności korozyjnych.

Panuje pogląd, że problemy związane z rozwojem mikroorganizmów zależą głównie od czystości i przygotowania zbiorników do magazynowania paliw. Dla rozwoju przeważającej ilości mikroorganizmów konieczna jest faza wodna umożliwiająca ich rozwój na granicy woda-paliwo. Już wysokość 1 mm fazy wodnej umożliwia gwałtowny rozwój mikroorganizmów.

Zainfekowanie paliwa mikroorganizmami nastąpić może na bardzo wiele sposobów. W wielu wypadkach mikroorganizmy osiadają na ściankach zbiorników, gdzie mają kontakt z wodą kondensacyjną. Istnieje kilka najważniejszych procesów wyjaśniających działanie mikroorganizmów. Bakterie aerobowe bezpośrednio atakują komponenty paliwa. Pochłaniając tlen, produkują biofilm składający się z materiału biologicznego oraz sprzyjają tworzeniu się kwasów organicznych jak również korzystnego środowiska dla bakterii siarkowych. Połączony efekt działania kwasów organicznych i siarczków powstających w procesie metabolicznym gwałtownie podwyższa korozyjność paliwa. Dodatkowo produkty metabolizmu mikroorganizmów zdecydowanie sprzyjają tworzeniu się emulsji wodnopaliwowych i nierozpuszczalnych w paliwie szlamów.

Kluczem do rozwiązania problemów z mikroorganizmami obecnymi w paliwie jest nie „leczenie” lecz „zapobieganie”. Dodatki o działaniu biobójczym mogą odgrywać zasadniczą rolę w zapobieganiu i usuwaniu problemów związanych obecnością mikroorganizmów w paliwach. Dodatki odpowiednio dobrane i zastosowane przy właściwym poziomie dozowania pozwalają eliminować, a następnie kontrolować rozwój mikroorganizmów. Dodatki o działaniu biobójczym do paliw są przedmiotem wielu opisów patentowych.

Z opisu patentowego US 4585462 znany jest modyfikator spalania paliw zawierający jako środek biobójczy heksahydro-1,3,5,-tris(2-hydroksyetylo)-S-triazynę.

Również z opisu patentowego US 4609379 znana jest heksahydro-1,3,5-tris(2-hydroksyetylo)-S-triazyna jako dodatek biobójczy do paliw.

Według zgłoszenia patentowego WO 03/033627 dodatek do paliwa oprócz dyspergatora, stabilizatora organometalicznego związku oraz deaktywatora metalu zawiera biocyd typu heksahydro-1,3,5-trietylo-S-triazynę pod nazwą handlową Vanacide T.H.

Inną grupą dodatków o działaniu biobójczym stosowaną w paliwach są izotiazolony. Sposób wytwarzania izotiazolonów jest znany z opisu patentowego US 3761488 i EP 95907. Szczególnie wysoką efektywność działania biobójczego i biostatycznego na bakterie i grzyby wykazuje mieszanina 75% 5-chloro-2-metylo-4-izotiazolonu-3 (CIM) i 25% 2-metylo-4-izotiazolonu 3 (MI).

Z opisów patentowych US 4241214 i US 4396413 wiadomo, że izotiazolony tworzą trwałe kompleksy z nieorganicznymi solami metali, które działają jako stabilizatory, nie obniżając skuteczności działania biobójczego izotiazolonu.

Z opisu patentowego EP 166611 wynika, że dla stabilizacji wodnych roztworów izotiazolonu-3 oprócz rozpuszczalnych w wodzie rozpuszczalników zaleca się stosować nieorganiczne sole stabilizująco/neutralizujące. Zalecanymi stabilizującymi solami nieorganicznymi rozpuszczalnymi w wodzie są według opisu patentowego EP 166611 azotany baru, kadmu, wapnia, chromu, kobaltu, miedzi, żelaza, ołowiu, litu, magnezu, manganu, rtęci, niklu, sodu, srebra, strontu, cyny i cynku oraz chlorki, siarczany, azotany, azotyny, octany, chlorany, nadchlorany, węglany, szczawiany, maleiniany, lub fosforany miedzi dwuwartościowej w ilości od 0,01% do 2,0% masowych. Jako sole neutralizujące zaleca się stosować chlorek miedzi, chlorek sodu i/lub chlorek magnezu w ilości 0,3% do 2,0% masowych.

Według opisu patentowego EP 166611 substancję aktywną dodatku biobójczego do paliw stanowią 5-chloro-2-metylo-4-izotiazolon-3 i 2-metylo-4-izotiazolon-3 zmieszane w stosunku 3:1. Jako rozpuszczalnik wspomagający działania biobójcze i biostatyczne oraz stabilizujący substancję aktywną

PL 201 210 B1 zaleca się stosować według patentu EP 166611 glikol propylenowy, glikol dipropylenowy, glikol polipropylenowy, 1,5-pentanodiol i/lub alkohol benzylowy.

Znane jest również stosowanie organicznych stabilizatorów izotiazolonów, w przypadku gdy sole nieorganiczne stwarzają problemy nierozpuszczalności w roztworach niewodnych, lub gdy wykazują niekompatybilność z innymi składnikami formulacji biobójczej.

Z opisu patentowego EP 315464 znana jest kompozycja biobójcza izotiazolonów stabilizowana ortoestrami, a według zgłoszenia patentowego WO 01/49119 znany jest sposób stabilizacji izotiazolonów przy pomocy stężonego kwasu siarkowego.

Z opisu patentowego EP 194146 znany jest bezwodny dodatek biobójczy, zawierający jako substancję aktywną izotiazolon-3 w rozpuszczalniku typu glikolu propylenowego, glikolu dipropylenowego, glikolu polipropylenowego, 1,5-pentanodiolu, alkoholu benzylowego, korzystnie w glikolu dipropylenowym.

Biobójcze dodatki do paliwa typu izotiazolonów wykazują dobre właściwości biobójcze i biostatyczne lecz z racji zastosowanego rozpuszczalnika (glikoli propylenowych) wykazują niekompatybilność z olejem silnikowym. Problem ten jest o tyle ważny, że niektóre rodzaje pomp paliwowych są smarowane olejem silnikowym, a kontakt z glikolami propylenowymi obecnymi w biocydzie powoduje przyspieszone starzenie oleju silnikowego i złe smarowanie pompy paliwowej a nawet jej uszkodzenia. W pewnych przypadkach niekompatybilność oleju silnikowego z zastosowanym dodatkiem biobójczym zawierającym glikole propylenowe i/lub glikole etylenowe i/lub poliglikole poprzez niewyjaśnione interakcje powoduje blokadę filtrów paliwowych utrudniając prawidłowe zasilanie silnika.

Głównym celem wynalazku jest uzyskanie dodatku biobójczego do paliw, zawierającego jako substancję biobójczą izotiazolony, kompatybilnego z innymi dodatkami uszlachetniającymi do paliw oraz z olejem silnikowym, charakteryzującego się dobrą skutecznością działania w zakresie właściwości mikrobiologicznych w paliwach niskosiarkowych.

Nieoczekiwanie stwierdzono, że pewne związki organiczne nie tylko stabilizują izotiazolony, zapobiegając ich rozkładowi ale również są w pełni kompatybilne z pozostałymi dodatkami uszlachetniającymi do paliw a także kompatybilne z dodatkami występującymi w olejach silnikowych.

Dodatek o działaniu biobójczym do paliw, według wynalazku zawiera substancję o działaniu biobójczym w ilości od 0,05% m/m do 20% m/m, korzystnie od 0,1% m/m do 5% m/m i/lub stabilizator substancji o działaniu biobójczym, będący związkiem chemicznym nieorganicznym i/lub organicznym w ilości od 0,01% m/m do 15% m/m, korzystnie od 0,1% m/m do 10% m/m i/lub rozpuszczalnik w ilości od 40% m/m do 99,9% m/m, korzystnie od 50% m/m do 99,0% m/m i/lub wodę w ilości od 0,01% m/m do 10% m/m, korzystnie od 0,1% m/m do 5% m/m.

Jako substancję biobójczą stosuje się według wynalazku 5-chloro-2-metylo-4-izotiazolon-3 i/lub 2-metylo-4-izotiazolon-3 i/lub 2-oktylo-4-izotiazolon-3 i/lub 1,2-benzo-izotiazolon-3.

Stabilizatorami będącymi związkami nieorganicznymi wchodzącymi w skład dodatku biobójczego do paliw według wynalazku są sole magnezu takie jak chlorki i/lub siarczany i/lub azotany i/lub fosforany i/lub sole magnezu kwasów organicznych, korzystnie takich jak kwas octowy i/lub kwas maleinowy i/lub kwas mlekowy.

Natomiast stabilizatorami organicznymi wchodzącymi w skład dodatków o działaniu biobójczym według wynalazku są estry alkoholi alifatycznych o prostym łańcuchu węglowodorowym i/lub rozgałęzionym o ilości grup hydroksylowych od 1 do 4, korzystnie od 1 do 2, i ilości atomów węgla w cząsteczce od 1 do 15, korzystnie od 4 do 10, i organicznych kwasów karboksylowych i/lub kwasów nieorganicznych, korzystnie azotowego.

Stabilizatorami organicznymi wchodzącymi w skład dodatków o działaniu biobójczym do paliw według wynalazku są substancje będące produktem kondensacji kwasów karboksylowych i/lub polikarboksylowych o ilości grup karboksylowych od 1 do 6, korzystnie od 2 do 4, i/lub ich bezwodników o średniej masie cząsteczkowej od 40 do 1500 Daltonów ze związkiem zasadowym, korzystnie z amoniakiem, aminami, poliaminami, polieteroaminami, hydroksyaminami, poli-hydroksyaminami o ilości atomów węgla w cząsteczce od 1 do 50, korzystnie od 2 do 15, i średniej masie cząsteczkowej od 40 do 1000 Daltonów, korzystnie od 50 do 200 Daltonów, ilości azotu od 1 do 10, korzystnie od 1 do 5, pochodnymi poliamin i/lub polieteroamin, przy stosunku molowym reagentów od 0,8 do 4, korzystnie od 0,9 do 1, do związków o grupach imidowych i/lub amidowych i/lub soli amoniowych.

Jako rozpuszczalniki substancji biobójczej do paliw stosuje się według wynalazku 1,3-dioksolan i/lub alkohole alifatyczne liniowe i/lub rozgałęzione o ilości atomów węgla w cząsteczce od 1 do 15, korzystnie od 2 do 10, i/lub etery i/lub polietery i/lub eteroalkohole pochodne monoalkoholi i/lub

PL 201 210 B1 polialkoholi alifatycznych i/lub etery i/lub polietery alkilofenoli o ilości atomów węgla w cząsteczce alkilu od 3 do 15, korzystnie od 6 do 12 i/lub rozpuszczalnik organiczny, korzystnie frakcję naftową o temperaturze zapłonu nie niższej niż 45°C.

Wynalazek jest bliżej wyjaśniony w poniższych przykładach wykonania, ilustrujących skład biobójczego dodatku do paliw oraz ocenę jego skuteczności działania w badaniach testowych, nie można ich zatem traktować za ograniczenie wynalazku, ponieważ mają one charakter ilustracyjny.

P r z y k ł a d 1.

Do mieszalnika zaopatrzonego w obieg cyrkulacyjny i układ regulujący temperaturę wprowadzono 7 g 5-chloro-2-metylo-4-izotiazolonu-3 i 3 g 2-metylo-4-izotiazolonu-3 oraz 10 g wodnego roztworu zawierającego fosforany kwasów organicznych. Następnie dodano uprzednio przygotowaną mieszaninę 80 g liniowego alkoholu alifatycznego alkiloeteroalkoholu i 100 g eteroalkilofenolu. Wprowadzone składniki mieszano przez 2 godziny w temperaturze od 25 do 30°C.

P r z y k ł a d 2.

Do mieszalnika zaopatrzonego w obieg cyrkulacyjny i układ regulujący temperaturę wprowadzono 8,5 g 5-chloro-2-metylo-4-izotiazolonu-3 i 1,5 g 2-metylo-4-izotiazolonu-3 oraz 10 g wodnego roztworu zawierającego estry alkoholi alifatycznych. Następnie dodano uprzednio przygotowaną mieszaninę 120 g polieteroalkoholu i 80 g polieteru alkilofenolu. Wprowadzone składniki mieszano przez 2 godziny w temperaturze od 25 do 30°C.

P r z y k ł a d 3.

Do mieszalnika zaopatrzonego w obieg cyrkulacyjny i układ regulujący temperaturę wprowadzono 20 g wodnego roztworu izotiazolonów w ilościach jak w przykładzie 1 oraz 180 g glikolu propylenowego. Wprowadzone składniki mieszano przez 2 godziny w temperaturze od 25 do 30°C.

P r z y k ł a d 4.

Produkt otrzymany jak w przykładzie 1 wprowadzono do oleju napędowego, w ilości 50 mg/kg oleju napędowego i pozostawiono w kontakcie ze skażoną fazą wodną stanowiącą 0,25% (V/V) próbki do badań. Badanie uszlachetnionego i skażonego mikrobiologicznie paliwa przeprowadzono zgodnie z metodyką IP 385. W tablicy 1 zamieszczono uzyskane wyniki badania zawartości mikroorganizmów w fazie paliwowej i wodnej. Olej napędowy do badań scharakteryzowano w tablicy 2.

T a b l i c a 1

Wyniki badania skażenia mikrobiologicznego

Materiał badawczy	Zawartość mikroorganizmów w fazie paliwowej [komórki/l] i wodnej [komórki/ml]
bakterie	drożdże	grzyby pleśniowe
paliwo	poniżej 40	poniżej 40	poniżej 40
woda	2x107	4x105	3x103

T a b l i c a 2

Charakterystyka oleju napędowego zastosowanego do badań

Lp.	Właściwość	Jednostka	Wynik badania
1	Liczba cetanowa	-	49,3
2	Skład frakcyjny do 190°C przedestylowało	(% V/V)	1,5
	do 240°C przedestylowało		25,0
	do 290°C przedestylowało		57,0
	95% (V/V) destyluje do temperatury	°C	348
	koniec destylacji	°C	355
3	Lepkość kinematyczna w 40°C	mm2/s	2,98
4	Gęstość w 15°C	kg/ιτι3	838,3
5	Temperatura zapłonu	°C	68
6	Zawartość siarki	mg/kg	37
7	Pozostałość po koksowaniu z 10% pozostałości destylacyjnej	% (m/m)	0,015

PL 201 210 B1

P r z y k ł a d 5.

Próbkę z przykładu 4 poddano analizie na zawartość mikroorganizmów po dwóch tygodniach jej przechowywania w warunkach laboratoryjnych. Uzyskany poziom czystości mikrobiologicznej fazy paliwowej i wodnej przedstawiono w tablicy 3.

T a b l i c a 3

Wyniki badania skażenia mikrobiologicznego

Materiał badawczy	Zawartość mikroorganizmów w fazie paliwowej [komórki/l] i wodnej [komórki/ml]
bakterie	drożdże	grzyby pleśniowe
paliwo	poniżej 40	poniżej 40	poniżej 40
woda	poniżej 10	poniżej 50	poniżej 50

Wyniki badań świadczą o wysokiej skuteczności działania biobójczego produktu otrzymanego w przykładzie 1.

P r z y k ł a d 6.

Fazę paliwową z przykładu 5 pozostawiono w kontakcie z kolejną porcją fazy wodnej o skażeniu jak w przykładzie 4. Po upływie kolejnych dwóch tygodni próbkę poddano analizie na zawartość mikroorganizmów. W fazie paliwowej zawartość mikroorganizmów pozostała na niezmienionym poziomie. Uzyskany poziom czystości mikrobiologicznej obu faz przedstawiono w tablicy 4.

T a b l i c a 4

Wyniki badania skażenia mikrobiologicznego

Materiał badawczy	Zawartość mikroorganizmów w fazie paliwowej [komórki/l] i wodnej [komórki/ml]
bakterie	drożdże	grzyby pleśniowe
paliwo	poniżej 40	poniżej 40	poniżej 40
woda	poniżej 10	poniżej 50	poniżej 50

Wyniki badań świadczą o wysokiej skuteczności działania biobójczego produktu otrzymanego w przykładzie 1.

P r z y k ł a d 7.

Produkt z przykładu 2 dodano do oleju napędowego, scharakteryzowanego w tablicy 2, w ilości 50 mg/kg paliwa i pozostawiono w kontakcie ze skażoną fazą wodną stanowiącą 0,25% (V/V) próbki. Zawartość mikroorganizmów w fazie paliwowej i wodnej zastosowanej do wytworzenia próbki przedstawiono w tablicy 5.

T a b l i c a 5

Wyniki badania skażenia mikrobiologicznego

Materiał badawczy	Zawartość mikroorganizmów w fazie paliwowej [komórki/l] i wodnej [komórki/ml]
bakterie	drożdże	grzyby pleśniowe
paliwo	poniżej 40	800	400
woda	5x102	5x106	1x105

P r z y k ł a d 8.

Próbkę fazy wodnej i paliwowej z przykładu 7 poddano analizie na zawartość mikroorganizmów po upływie 2 tygodni. Zawartość mikroorganizmów w obu fazach przedstawiono w tablicy 6.

T a b l i c a 6

Wyniki badania skażenia mikrobiologicznego

Materiał badawczy	Zawartość mikroorganizmów w fazie paliwowej [komórki/l] i wodnej [komórki/ml]
bakterie	drożdże	grzyby pleśniowe
paliwo	poniżej 40	poniżej 40	poniżej 40
woda	poniżej 10	poniżej 50	poniżej 50

PL 201 210 B1

Wyniki badań świadczą o wysokiej skuteczności działania biobójczego produktu otrzymanego w przykładzie 2.

P r z y k ł a d 9.

Produkty z przykładów 1 i 3 poddano laboratoryjnemu badaniu kompatybilności z handlowym olejem silnikowym typu XHPDO 10W/40. Metodę badania wzorowano na procedurze badawczej pt. „DGMK (I A) Research Report 531 - Creation of a set of criteria for testing lubricity additives in diesel fuel for refinery use - German Scientific Association for Oil, Natural Gas and Coal”. Badanie wykonano w następujący sposób: do kolby stożkowej o pojemności 500 ml wprowadzono 10 g handlowego oleju silnikowego XHPD 10W/40, 7 g handlowego pakietu dodatków uszlachetniających do olejów napędowych i 3 g produktu z przykładu 1 lub z przykładu 3. Tak sporządzone dwie mieszaniny produktów mieszano przez 1 godzinę w temperaturze od 20 do 30°C. Następnie otrzymane kompozycje przechowywano przez 72 godziny w temperaturze 90°C, po czym schłodzono je do temperatury 20°C i oceniano wizualnie i turbidymetrycznie jednorodność tak badanych produktów. Następnie próbkę każdego z ocenianych produktów uzupełniono do objętości 500 ml niskosiarkowym olejem napędowym o własnościach podanych w tablicy 2 i mieszano przez 2 godziny w temperaturze 20°C, po czym każdą z badanych kompozycji poddano filtracji przy ciśnieniu 800 hPa na filtrze o średnicy porów 0,8 mikrona. Kryterium oceny kwalifikujące badane produkty z przykładów 1 i 3 są: czas filtracji w/w kompozycji, który nie powinien przekraczać 15 minut oraz brak osadów przylegających ocenianych wizualnie po kondycjonowaniu próbek w temperaturze 20°C (co opisano powyżej). W tablicy 7 przedstawiono wyniki badań kompatybilności z olejem silnikowym produktów z przykładów 1 i 3.

T a b l i c a 7

Wyniki badań kompatybilności z olejem silnikowym

Lp	Badany parametr	Produkt z przykładu 1	Produkt z przykładu 3
1	Ocena jednorodności mieszaniny produktów otrzymanych jak w przykładzie 9, po kondycjonowaniu w temperaturze 20°C,	Wizualnie: Klarowny, bez osadów, Turbidymetrycznie: 3, 6 jednostek NTU.	Wizualnie: Roztwór zawiera zawieszony osad. Turbidymetrycznie: 14,4 jednostek NTU.
2	Czas filtracji mieszaniny produktów otrzymanych jak w przykładzie 9, po kondycjonowaniu w temperaturze 20°C,	49 sekund	1380 sekund (23 minuty)

Wyniki badań zamieszczone w tablicy 7 świadczą o tym, że produkt z przykładu 3, zawierający starego typu nośnik substancji o działaniu biobójczym, nie spełnia kryteriów oceny w badaniu kompatybilności z olejem silnikowym. Natomiast produkt z przykładu 1, zawierający nowego typu nośnik substancji o działaniu biobójczym, spełnia kryteria oceny w badaniu kompatybilności z olejem silnikowym.

Claims (6)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Dodatek o działaniubiobójczym do pallw, znamienny tym, że zawiera substancję o działaniu biobójczym w ilości od 0,05% m/m do 20% m/m, korzystnie od 0,1% m/m do 5% m/m i/lub stabilizator substancji o działaniu biobójczym, będący związkiem chemicznym nieorganicznym i/lub organicznym w ilości od 0,01% m/m do 15% m/m, korzystnie od 0,1% m/m do 10% m/m i/lub rozpuszczalnik w ilości od 40% m/m do 99,9% m/m, korzystnie od 50% m/m do 99,0% m/m i/lub wodę w ilości od 0,01% m/m do 10% m/m, korzystnie od 0,1% m/m, do 5% m/m.
2. 2. Dodatek według zass^. 1, znamienny tym, że czznnikiem Νοό^^νη! j ess 5-chloro-2-metylo-4-izotiazolon-3 i/lub 2-metylo-4-izotiazolon-3 i/lub 2-oktylo-4-izotiazolon-3 i/lub 1,2-benzo-izotiazolon-3.
3. 3. Dodatek według zass:rz. 1, znamienny tym, że ssabiilzatorem będącym związkiem nńeorganicznym wchodzącym w skład dodatku są sole magnezu takie jak chlorki i/lub siarczany i/lub azotany i/lub fosforany i/lub sole magnezu kwasów organicznych, korzystnie takich jak kwas octowy i/lub kwas maleinowy i/lub kwas mlekowy.
4. 4. Dodatek według zastrz. 1, znamienny tym, że stabillzatorem organicznym wchodzącym w skład dodatku są estry alkoholi alifatycznych o prostym łańcuchu węglowodorowym i/lub rozgałęzionym o ilości grup hydroksylowych od 1 do 4, korzystnie od 1 do 2, i ilości atomów węgla

   PL 201 210 B1 w cząsteczce od 1 do 15, korzystnie od 4 do 10, i organicznych kwasów karboksylowych i/lub kwasów nieorganicznych, korzystnie azotowego.
5. 5. Dodatek według zastrz. 1, znamienny tym, że stabilizatorem organicznym wchodzącym w skład dodatku są substancje będące produktem kondensacji kwasów karboksylowych i/lub polikarboksylowych o ilości grup karboksylowych od 1 do 6, korzystnie od 2 do 4, i/lub ich bezwodników o średniej masie cząsteczkowej od 40 do 1500 Daltonów ze związkiem zasadowym, korzystnie z amoniakiem, aminami, poliaminami, polieteroaminami, hydroksyaminami, polidroksyaminami o ilości atomów węgla w cząsteczce od 1 do 50, korzystnie od 2 do 15, i średniej masie cząsteczkowej od 40 do 1000 Daltonów, korzystnie od 50 do 200 Daltonów, ilości atomów azotu od 1 do 10, korzystnie od 1 do 5, pochodnymi poliamin i/lub polieteromin, przy stosunku molowym reagentów od 0,8 do 4, korzystnie od 0,9 do 1, do związków o grupach imidowych i/lub amidowych i/lub sole amoniowych.
6. 6. Dodatek według zastrz. 1, znamienny tym, że rozpuszczalnikiem wchodzącym w j ego skład są 1,3-dioksolan i/lub alkohole alifatyczne liniowe i/lub rozgałęzione o ilości atomów węgla w cząsteczce od 1 do 15, korzystnie od 2 do 10, i/lub etery i/lub polietery i/lub eteroalkohole pochodne monoalkoholi i/lub polialkoholi alifatycznych, i/lub etery i/lub polietery alkilofenoli o ilości atomów węgla w cząsteczce alkilu od 3 do 15, korzystnie od 6 do 12 i/lub w rozpuszczalnik organiczny, korzystnie frakcję naftową o temperaturze zapłonu nie niższej niż 45°C.