Sposób wedlug wynalazku ma na celu otrzymywanie normalnego szczawianu zela¬ zowego ze szczawianu zelazawego.Szczawian zelazowy trudno jest otrzy¬ mywac, poniewaz jest on bardzo latwo roz¬ puszczalny w wodzie i krystalizuje w stop¬ niu niedostatecznym, wskutek czego trudno go oddzielic od innych skladników miesza¬ niny reakcyjnej, w której powstal, jak np. od siarczanu sodowego, wytwarzanego pod¬ czas reakcji miedzy^szczawianem sodowym a siarczanem zelazowym. Z drugiej strony, bardzo latwo jest otrzymywac szczawian zelazawy. Jest on zólta sola krystaliczna, której rozpuszczalnosc w wodzie wynosi zaledwie 220 czesci na mil jon czesci wody, dzieki czemu sól te mozna stracic w stopniu dostatecznym z mieszaniny reakcyjnej, za¬ wierajacej siarczan zelazawy i szczawian sodowy, oraz wyosobnic przez dekantacje lub odsaczenie.Zgodnie z wynalazkiem, szczawian ze¬ lazawy przetwarza sie na zelazowy przez laczenie kazdych dwu czasteczek szczawia¬ nu zelazawego z jedna czasteczka kwasu szczawiowego przy udziale odpowiedniego czynnika utleniajacego. Najlepszym czynni¬ kiem utleniajacym jest nadtlenek wodoru, który, jak sie okazalo, zalecic mozna z tego wzgledu, iz przetwarza jon zelazawy na ze¬ lazowy szybko oraz ilosciowo, nie pozosta¬ wiajac w mieszaninie reakcyjnej zadnej po-zostalosci i zanieczyszczen, oprócz wody. *& Poza tern, nadtlenek wodoru, jezeli nie u- zyc |fe w^fci^cznymfnadmlarze, nie reaguje z kwasek szczaw|owy^, który, jak wiado¬ mo, posiada silne wlasnosci redukcyjne, w obecnosci niektórych czynników utleniaja* cych lub dajacych sie redukowac.Pomimo, ze pewne inne substancje mo¬ ga równiez utleniac jon zelazawy, to jed¬ nak niektóre z nich, jak nadmanganian po¬ tasu i kwas chromowy, moga jednoczesnie dzialac na kwas szczawiowy. Kwas szcza¬ wiowy oznacza sie ilosciowo przez miarecz¬ kowanie nadmanganianem potasu, a utle¬ nianie kwasu szczawiowego kwasem chro¬ mowym jest stosowane powszechnie przy barwieniu welny. 2FeC204 + H2C204 + H202 Reakcje powyzsza mozna stosowac nietyl* ko do wytwarzania szczawianu zelazowego, lecz takze do zabezpieczania jego roztwo¬ rów, wykazujacych sklonnosc do rozkladu lub rozszczepiania sie, zwlaszcza pod dzia¬ laniem promieni swiatla aktynicznego, jak pozafioletowego lub slonecznego. Zabezpie¬ czanie uskutecznia sie przez dodawanie cia¬ gle lub jedynie od czasu do czasu do roz¬ tworu niewielkiej ilosci nadtlenku wodoru.Oczywiscie, dodawanie nadtlenku wo¬ doru mozna stosowac do regeneracji roz¬ tworu szczawianu zelazowego, w którym rozklad juz nastapil z wytworzeniem i stra¬ ceniem szczawianu zelazawego. Opisany rozklad szczawianu zelazowego polega na wydzielaniu sie dwutlenku wegla i, oczywi¬ scie, w celu regeneracji takiego roztworu szczawianu zelazowego nalezy dodac do niego kwasu szczawiowego, któryby zasta¬ pil kwas rozlozony .Ponizszy przyklad sluzy do ilustracji wynalazku.Szczawian zelazawy i kwas szczawiowy, oba bardzo mialko rozdrobnione, zawiesza sie w wodzie i, utrzymujac zawiesine w cia- Utlenianie elektrolityczne jest niedo¬ godne ze wzgledu na sklonnosc jonu zela¬ zowego i zelazawego do wedrówki ku ka¬ todzie, t. j. elektrodzie redukujacej, pod¬ czas gdy jon szczawianowy wedruje ku a- nodzie, gdzie, jezeli sila elektrobodzca jest dostatecznie wysoka, rozklada sie na dwu¬ tlenek wegla.Jedynie utlenianie jonu zelazawego nad¬ tlenkiem wodoru nie pozostawia zadnej reszty i nie atakuje jonu szczawianowego, jeze¬ li nadtlenek wodoru nie zostal uzyty w nad¬ miarze.Przemiane wyjasnia nastepujace rów¬ nanie: -* Fe2fC2OJs + 2H20. glym ruchu przez mieszanie, dodaje sie do niej stopniowo nadtlenku wodoru. Jak stwierdzono powyzej, dzialanie nadtlenku wodoru na przemiane szczawianu zelaza¬ wego w zelazowy jest szybkie i skuteczne; wskutek tego tez roztwór nadtlenku wodoru moze byc dodany prawie odrazu.Czynniki te reaguja, w mysl powyz¬ szego równania reakcji, praktycznie iloscio¬ wo, tak, iz do calkowitej przemiany szcza¬ wianu zelazawego na zelazowy potrzebny jest zaledwie slaby nadmiar kwasu szcza¬ wiowego i nadtlenku wodoru.Poniewaz, jak stwierdzono powyzej, szczawian zelazowy jest nadzwyczaj latwo rozpuszczalny w wodzie, podczas gdy za¬ równo szczawi&n zelazawy, jak i kwas szczawiowy sa stosunkowo nierozpuszczal¬ ne, niezbedne jest jedynie uzycie podczas mieszania szczawianu zelazawego z kwasem szczawiowym dostatecznej ilosci wody, aby wytworzyc mieszanine, latwo dajaca sie mieszac. W specjalnym przypadku 360 czesci wagowych szescio-wodzianu szcza¬ wianu zelazawego i 126 cz. wag. dwuwo- dzianu kwasu szczawiowego zawieszono w — 2 —2000 cz. wag. wody o temperaturze okolo 20^C i do tej mieszaniny, bezustannie mie¬ szajac, dodano 140 cz. wag. 25% roztworu nadtlenku wodoru w ciagu 20 minut. Reak¬ cja skonczyla sie w ciagu 30 minut. PL PL