PL200829B1 - Wspornik dla jednostronnego ułożyskowania dysków tnących - Google Patents

Abstract

Przedmiot wynalazku dotyczy wspornika dla jed- nostronnego u lo zyskowania dysków tn acych, moco- wanego za pomoc a po laczenia skr ecanego z osa- dzonym obrotowo korpusem (1), które to dyski tn ace (3) s a wsparte na wsporniku (4) za po srednic- twem lo zysk wa leczkowo-sto zkowych, przy czym na obwodzie korpusu umieszczone s a rowki, za s wspornik (4) jest wygi ety wzgl ednie za lamany wzgl e- dem osi obrotu dysków i na swym ko ncu, odwrotnym wzgl edem u lo zyskowania dysków, ma przekrój od- powiadaj acy przekrojowi rowków, a umieszczone na obwodzie korpusu rowki maj a trapezowy przekrój, za s wspornik ma biegn ace poprzecznie do równole- g lych boków trapezu tego przekroju otwory do umieszczenia srub mocuj acych. Wspornik charakte- ryzuje si e tym, ze na zewn etrznych wzgl edem korpu- su (1), d lu zszych bokach (16) z wzajemnie równole- g lych boków (16, 17) trapezu wspornika (4) uchodzi biegn acy w kierunku osi obrotu (7) dysków (3) otwór do umieszczenia trzpienia mocuj acego (19) dla u lo- zyskowania dysków (3). PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest wspornik dla jednostronnego ułożyskowania dysków tnących, zwłaszcza mocowany za pomocą połączenia skręcanego z osadzonym obrotowo korpusem.

Znane są wsporniki do łożyskowania dysków tnących mocowane za pomocą połączenia skręcanego na obrotowym korpusie, przy czym dyski tnące są wsparte na wsporniku za pośrednictwem łożysk wałeczkowo-stożkowych, a na obwodzie korpusu umieszczone są rowki, zaś wspornik jest wygięty lub załamany względem osi obrotu dysków i na swym końcu, odwrotnym względem ułożyskowania dysków, ma przekrój odpowiadający przekrojowi rowków.

Znane są noże krążkowe, które stosuje się między innymi do cięcia skał. Na obwodzie tych noży krążkowych zamocowane są osadzone obrotowo dyski. Nóż krążkowy składa się przy tym z obrotowego korpusu, w którym można umieścić kilka zespołów dysków tnących. Jednostronne ułożyskowanie dysków tnących jest znane na przykład z opisu patentowego nr US- A 3,749,188, w którym opisane jest ułożyskowanie dysków, zawierające czop względnie wspornik łożyskowy, mocowany za pomocą połączenia skręcanego w prostokątnym wyfrezowaniu korpusu. W tego typu konstrukcjach duże siły reakcji, powstające przy cięciu, są przejmowane przez połączenie skręcane za pomocą odpowiedniego ramienia dźwigni, przy czym gwintowane trzpienie podlegają dużym naprężeniom mechanicznym. Ponadto czopy łożyskowe muszą być wpasowane w wyfrezowanie, wskutek czego na ich krawędziach powstają siły tarcia, które przy dużym naprężeniu udarowym czopów łożyskowych powodują wytworzenie odpowiedniego luzu, sprzyjającego zużyciu.

Z międzynarodowego opisu patentowego nr publikacji WO 97/25514 znane jest ułożyskowanie dysków tnących, w którym wspornik względnie czopy łożyskowe dysków tnących są skrzyżowane z osią korpusu i w którym ułożyskowanie dysków tnących na czopie łożyskowym względnie czopie nośnym jest zrealizowane za pomocą łożysk wałeczkowo-stożkowych. Takie konstrukcje pozwalają na nachylenie osi obrotu dysków do osi obrotu korpusu, co sprawia, że mocowanie czopów łożyskowych względnie wspornika musi przejmować odpowiednie siły mimośrodowe. Z międzynarodowej publikacji zgłoszenia patentowego nr WO 98/13573 znana jest inna konstrukcja ułożyskowania dysków tnących, w której celem przejmowania duż ych sił tną cych zewnę trzny korpus ł o ż yskowy jest umieszczony na czopie łożyskowym za pomocą dwóch łożysk wałeczkowo-stożkowych, zaś dysk tnący jest oddzielnie zamocowany na tym korpusie łożyskowym.

Znane jest również ujawnione według patentu nr US 6,131,676 rozwiązanie dotyczące elementu mocowania tnących dysków obrotowych, przeznaczonego do małej średnicy mocowania, w którym wirujące dyski tnące są zamocowane rozłącznie i który zawiera korpus z szeregiem szczelin mocujących o podłużnej krawędzi, które są rozmieszczone w położeniach we wstępnie określonych odstępach kątowych. Szczeliny mają górny występ zabezpieczający i ścianki boczne biegnące ku dołowi. Zespół odpowiednio zwymiarowanych i ukształtowanych wsporników, z których każdy ma ukształtowaną klinowo część mocującą i każdy jest dopasowany do i w odpowiadającej mu szczelinie posiadającej, korzystnie, klinowo ukształtowaną część krawędziową, przy czym wsporniki mają ukształtowane pod kątem, w sposób dopasowany odpowiednio do każdej części krawędziowej, części kątowe. Dzięki takiemu ukształtowaniu wsporniki i szczeliny korpusu są w położeniu mocowania połączone ze sobą ciasno, pewnie i w bezpieczny sposób.

Według patentu nr US 1,620,889 ujawniono zespół do mocowania obrotowych dysków tnących zawierający korpus podstawy ukształtowany jako element podłużny i zaopatrzony na swoim końcu górnym w gwintowany trzpień do mocowania w obrotowym uchwycie narzędziowym, zaś na przeciwległym dolnym końcu korpus kończy się dwoma podłużnymi, usytuowanymi w odstępie od siebie występami, tworzącymi nóżki do mocowania dysków tnących z odsadzeniem. Zwykle wsporniki dysków tnących (nóżki) mocowane są do korpusu za pomocą wkrętów umieszczonych w otworach usytuowanych w pobliżu górnego końca nóżki korpusu, do których to nóżek dyski tnące mocowane są bezpośrednio lub za pośrednictwem elementów tulejowych, które to elementy tulejowe mogą być mocowane w sposób ustalony na przykład za pomocą wkrętów. Nóżki korpusu są łożyskowane na kątowych powierzchniach łożyskowych zagłębień łożyskujących, ukształtowanych odpowiednio w korpusie i są dopasowane do tych zagłębień korpusu, sprzęgając się z nimi odpowiednio w taki sposób, że pomiędzy nóżkami do mocowania dysków a korpusem wytwarzane jest połączenie typu „występ-rowek”.

Wspornik dla jednostronnego ułożyskowania dysków tnących, mocowany za pomocą połączenia skręcanego z osadzonym obrotowo korpusem, które to dyski tnące są wsparte na wsporniku za pośrednictwem łożysk wałeczkowo-stożkowych, przy czym na obwodzie korpusu umieszczone są

PL 200 829 B1 rowki, zaś wspornik jest wygięty względnie załamany względem osi obrotu dysków i na swym końcu, odwrotnym względem ułożyskowania dysków, ma przekrój odpowiadający przekrojowi rowków, a umieszczone na obwodzie korpusu rowki mają trapezowy przekrój, zaś wspornik ma biegnące poprzecznie do równoległych boków trapezu tego przekroju otwory do umieszczenia śrub mocujących, według wynalazku charakteryzuje się tym, że na zewnętrznych względem korpusu, dłuższych bokach z wzajemnie równoległych boków trapezu wspornika uchodzi biegnący w kierunku osi obrotu dysków otwór do umieszczenia trzpienia mocującego dla ułożyskowania dysków.

Korzystnie, wspornik ma odsadzone współosiowo względem osi obrotu, cylindryczne powierzchnie boczne do umieszczenia łożysk wałeczkowo-stożkowych, przy czym średnica bocznych powierzchni zmniejsza się stopniowo w kierunku wolnego końca wspornika.

Korzystnie, czołowa powierzchnia na wolnym końcu wspornika ma wybrania względnie występy, w które wchodzi z zabezpieczeniem przed obrotem, zaopatrzona w gwint wewnętrzny tarcza zewnętrzna względnie nakrętka, a ponadto tarcza zewnętrzna zachodzi częściowo za zewnętrzne łożysko wałeczkowo-stożkowe.

Korzystnie, pomiędzy następującymi kolejno po sobie łożyskami wałeczkowo-stożkowymi umieszczona jest pierścieniowa tarcza dystansowa, zaś trzpień mocujący ma postać trzpienia gwintowanego, wkręcanego w tarczę zewnętrzną.

Korzystnie, wspornik ma wystający promieniowo względem osi obrotu kołnierz dla podpory łożyska z pierścieniem ślizgowym, z którą połączona jest uszczelka w postaci pierścienia ślizgowego, przy czym uszczelka w postaci pierścienia ślizgowego jest obejmowana przez ściankę wewnętrzną względnie połączony z nią, pierścieniowy element garnkowego dysku.

Korzystnie, odchylenie wspornika wynosi pomiędzy 5 i 30° względem osi obrotu dysków.

Korzystnie, boczne powierzchnie trapezowego przekroju odwrotnego względem ułożyskowania dysków końca wspornika tworzą ze sobą kąt pomiędzy 30 i 50°, korzystnie 40°.

Korzystnie, dysk jest umieszczony na oddzielnym względem obudowy łożyska ułożyskowania dysków, pierścieniowym korpusie nośnym.

Korzystnie, obudowa łożyska ma ogranicznik, na którym wsparty jest korpus nośny, zamocowany za pomocą pokrywy i/lub pierścienia.

Korzystnie, obudowa łożyska ma ogranicznik do podparcia pokrywy, przy czym przewidziany jest, zachodzący co najmniej częściowo za pokrywę i korpus nośny, pierścień, który celem unieruchomienia korpusu nośnego i pokrywy jest skręcany z obudową łożyska.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest opracowanie ulepszonego zamocowania wsporników na korpusie, a co za tym idzie, ułożyskowania, do zastosowania przy wyjątkowo twardej skale, a równocześnie zapewnienie, by elementy, które podlegają intensywnemu zużyciu, można było wymieniać bez utraty nośności ułożyskowania. Korzystnym skutkiem wynalazku jest zatem zapewnienie wysokiej nośności ułożyskowania i sztywnego zamocowania na korpusie narzędzia wiertniczego, przy czym równocześnie należy zapewnić łatwą wymianę elementów podlegających zużyciu, bez utraty nośności ułożyskowania.

Aby uzyskać powyższe korzystne skutki, wspornik według wynalazku w kombinacji z osadzonym obrotowo korpusem charakteryzuje się w zasadzie tym, że umieszczone na obwodzie korpusu rowki mają trapezowy przekrój, zaś wspornik ma biegnące poprzecznie do równoległych boków trapezu tego przekroju otwory do umieszczenia śrub mocujących, oraz że na zewnętrznych względem korpusu, dłuższych z wzajemnie równoległych boków trapezu wspornika uchodzi biegnący w kierunku osi obrotu dysków otwór do umieszczenia trzpienia mocującego dla ułożyskowania dysków. Dzięki temu, że zamiast znanych prostokątnych wyfrezowań pod czopy łożyskowe na obwodzie korpusu umieszczone są, mające w zasadzie trapezowy przekrój, rowki, zaś wspornik ma na swym odwrotnym względem ułożyskowania dysków końcu przekrój o kształcie odpowiadającym trapezowemu przekrojowi rowków, większa lub mniejsza część sił reakcji może być przejmowana przez boczne odcinki trapezowego przekroju wspornika, co z kolei pozwala odpowiednio odciążyć śruby mocujące. Równocześnie konstrukcja ta umożliwia prosty demontaż uszkodzonych wsporników, przy czym dzięki samocentrowaniu, jakie ma miejsce przy wymianie zużytego wspornika na nie zużyty, zapewnione jest zawsze skuteczne zamocowanie przy równoczesnym zachowaniu odpowiedniej nośności i sztywności. Konstrukcja ta nadaje się zwłaszcza dla wsporników wygiętych lub załamanych względem osi obrotu, przy czym łatwość odłączania i mocowania wspornika pozwala na stosowanie wsporników o różnym wygięciu, odpowiednim dla parametrów obrabianej skały, zwłaszcza zaś jej twardości, bez konieczności podejmowania innych modyfikacji narzędzia skrawającego. Szczególnie proste moco4

PL 200 829 B1 wanie osadzonych obrotowo dysków odbywa się w tej konstrukcji tak, że dodatkowo poza poprzecznymi względem równoległych boków trapezu przekroju wspornika otworami do umieszczenia śrub mocujących do mocowania wspornika na korpusie przewidziany jest, biegnący w zasadzie w kierunku osi obrotu dysków, otwór do umieszczenia trzpienia mocującego dla ułożyskowania dysków, przy czym otwór ten uchodzi na zewnętrznych względem korpusu, dłuższych z wzajemnie równoległych boków trapezu wspornika, dzięki czemu nawet przy zamontowanym wsporniku mocowanie i wymiana dysków są możliwe do przeprowadzenia bez całkowitego demontażu, gdy tylko nastąpi uszkodzenie dysków.

Szczególnie korzystna postać wykonania wynalazku polega na tym, że wspornik ma odsadzone współosiowo względem osi obrotu, cylindryczne powierzchnie boczne do umieszczenia łożysk wałeczkowo-stożkowych, przy czym średnica bocznych powierzchni zmniejsza się stopniowo w kierunku wolnego końca wspornika. Odsadzenie zwróconego w stronę ułożyskowania dysków końca wspornika umożliwia prosty montaż łożysk wałeczkowo-stożkowych dla ułożyskowania dysków, przy czym łożysko wewnętrzne jest nasadzane na odpowiednie cylindryczne powierzchnie boczne.

Aby można było prawidłowo ustawić luz łożyska, korzystne jest, jeżeli pomiędzy następującymi kolejno po sobie łożyskami wałeczkowo-stożkowymi umieszczona jest pierścieniowa tarcza dystansowa, zaś trzpień mocujący ma postać trzpienia gwintowanego, wkręcanego w tarczę zewnętrzną, przy czym prosty montaż jest możliwy dzięki dociąganiu trzpienia mocującego, ustawionego w zasadzie w kierunku osi obrotu dysków. Aby ułatwić tego rodzaju zamocowanie w celu ostatecznego montażu, korzystne jest, jeżeli czołowa powierzchnia na wolnym końcu wspornika ma wybrania lub występy, w które wchodzi z zabezpieczeniem przed obrotem zaopatrzona w gwint wewnę trzny tarcza zewnętrzna lub nakrętka, oraz że tarcza zewnętrzna zachodzi częściowo za zewnętrzne łożysko wałeczkowo-stożkowe. Zabezpieczenie tarczy zewnętrznej przed obrotem umożliwia zatem łatwe wkręcanie trzpienia mocującego, przy czym równocześnie można łatwo ustawić luz łożyska za pomocą pierścieniowej tarczy dystansowej, umieszczonej w kierunku osiowym pomiędzy łożyskami wałeczkowo-stożkowymi.

Ogólnie rzecz biorąc, cały wspornik można wymontować poprzez poluzowanie śrub mocujących, biegnących poprzecznie do wzajemnie równoległych boków trapezu, i zastąpić go drugim wspornikiem, przy czym przy zamocowanym wsporniku można łatwo wymienić dyski, poluzowując trzpień mocujący dla ułożyskowania dysków.

Aby dodatkowo zminimalizować zużycie, korzystne jest, jeżeli skutecznie wyeliminuje się wnikanie w łożyska skrawanego lub pokruszonego materiału. Poza garnkowym ukształtowaniem dysków z zamknię t ą od zewną trz powierzchnią szczególnie korzystne jest tutaj, jeż eli wspornik ma wystają cy promieniowo; względem osi obrotu kołnierz dla podpory łożyska z pierścieniem ślizgowym, z którą połączona jest uszczelka w postaci pierścienia ślizgowego, oraz że uszczelka w postaci pierścienia ślizgowego jest obejmowana przez ściankę wewnętrzną lub połączony z nią, pierścieniowy element garnkowego dysku. Taka konstrukcja umożliwia, po poluzowaniu trzpienia, mocującego dla ułożyskowania dysków, odciągnięcie garnkowych dysków i wymianę również podlegających ewentualnemu zużyciu elementów uszczelki w postaci pierścienia ślizgowego celem osiągnięcia optymalnej szczelności, którą można uzyskać po pierwsze na wystającym kołnierzu podpory łożyska z pierścieniem ślizgowym, po drugie zaś na wewnętrznej ściance garnkowych dysków.

Zamiast garnkowych narzędzi dyskowych można zastosować rozwiązanie, w którym dysk jest umieszczony korzystnie na oddzielnym względem obudowy ułożyskowania dysków, pierścieniowym korpusie nośnym. Zastosowanie korpusu nośnego dla dysków, oddzielnego względem obudowy łożyska, dodatkowo ułatwia wymianę uszkodzonych dysków, ponieważ trzeba wymienić tylko ten element, który podlega silnemu zużyciu. Obudowa łożyska może przy tym pozostać w miejscu przeznaczenia, dzięki czemu zbędny staje się demontaż i ponowny montaż całego łożyska. W korzystnej postaci wykonania obudowa łożyska ma ogranicznik, na którym wsparty jest korpus nośny, zamocowany za pomocą pokrywy i/lub pierścienia, przy czym korzystnie obudowa łożyska ma ogranicznik do podparcia pokrywy, a ponadto przewidziany jest, zachodzący co najmniej częściowo za pokrywę i korpus nośny, pierścień, który celem unieruchomienia tych elementów jest skręcany z obudową łożyska. W tego typu konstrukcji zapewniony jest znacznie prostszy montaż wspornika dysków, ponieważ co najmniej to łożysko wałeczkowo-stożkowe, które sąsiaduje z wolnym końcem wspornika, można zamontować od przodu, to znaczy od strony, która na zakończenie zostanie zamknięta korpusem nośnym i pokrywą. Ten korzystny rodzaj montażu pozwala również na podparcie promieniowo zewnętrznego pierścienia

PL 200 829 B1 łożyska wałeczkowo-stożkowego na ograniczniku obudowy łożyska, co z kolei umożliwia przejmowanie większych sił działających na łożysko.

Szczególnie korzystna postać wykonania polega na tym, że odchylenie wspornika wynosi pomiędzy 5 i 30° względem osi obrotu dysków, przy czym łatwość wymiany wsporników pozwala na przechowywanie dużych zapasów wsporników o różnych odchyleniach i ich stosowanie odpowiednio do przeznaczenia.

Wyjątkowo małe zużycie korpusu można osiągnąć wówczas, gdy boczne powierzchnie trapezowego przekroju odwrotnego względem ułożyskowania dysków końca tworzą ze sobą kąt pomiędzy 30 i 50°, zwłaszcza 40°, dzięki czemu po pierwsze zapewnione jest proste centrowanie wsporników przy ich mocowaniu na korpusie, po drugie zaś skuteczne przejmowanie występujących tutaj sił reakcji.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia korpus i wspornik jednostronnego ułożyskowania dysków tnących, w schematycznym przekroju osiowym, fig. 2 - wspornik do ułożyskowania dysków tnących z nasadzonymi dyskami, w widoku z boku, fig. 3 - widok w kierunku strzałki III na fig. 2, fig. 4 - przekrój wzdłuż linii IV-IV na fig. 3, fig. 5 - wspornik z nasadzonymi dyskami, w widoku perspektywicznym, oraz fig. 6 - wspornik w innym przykładzie wykonania, w przekroju analogicznym do fig. 4.

Wspornik dla jednostronnego ułożyskowania dysków tnących, w zalecanym przykładzie wykonania przedstawiono na fig. 1, na której korpus 1 noża krążkowego, połączony jest bezobrotowo z wałem biernym 2. Na korpusie umieszczone są osadzone obrotowo dyski 3, zamocowane na zaznaczonym schematycznie wsporniku 4, przy czym wspornik 4 jest zamocowany na korpusie 1 za pomocą śrub 5 i 6.

Na fig. 2 wspornik 4 jest przedstawiony w powiększeniu, na którym widać, że oś obrotu 7 dysków 3 jest nachylona względem osi 8 odwrotnego względem ułożyskowania dysków końca 9 wspornika pod kątem α, wynoszącym około 5 do 10°.

W widoku na fig. 3 ukazany jest odpowiednio w zasadzie trapezowy przekrój odwrotnego względem ułożyskowania dysków końca 9, przy czym przedstawiono osie 10 i 11 śrub mocujących 5 i 6. Odpowiednie otwory 12 i 13 w obszarze końca 9 wspornika 4 są zaznaczone liniami przerywanymi. Trapezowe powierzchnie boczne 14 i 15 tworzą pomiędzy sobą kąt β, wynoszący około 40°.

Jak widać w związku z powyższym, zwłaszcza na fig. 5, otwory 12 i 13, służących do skręcenia z korpusem, są w zasadzie prostopadłe do wzajemnie równoległych bocznych krawędzi 16 i 17 trapezowego przekroju odwrotnego względem ułożyskowania końca 9 wspornika 4.

W powiększeniu ukazanym na fig. 4 uwidocznione są bliżej detale ułożyskowania i zamocowania dysków. Widoczny jest tutaj, biegnący w zasadzie w kierunku osi obrotu 7 dysków 3, otwór 18, który uchodzi na obu, wzajemnie równoległych, bocznych powierzchni trapezowego przekroju. W otwór ten można wprowadzić trzpień mocujący 19, za pomocą którego można zamocować tarczę zewnętrzną 20 do pierścieni łożyskowych 21 i 22 ze wstawioną pomiędzy te pierścienie tarczą dystansową 23. W tym celu przewidziane jest zabezpieczenie przed obrotem w postaci kołków 24, czopów lub temu podobnych, które pozwalają wytworzyć dokładnie osiową siłę mocującą przy wkręcaniu trzpienia 19, bez działania siłami tarcia na czołowe powierzchnie pierścieni łożyskowych 21. Zostały również ukazane stożkowe wałeczki 25 i 26 łożysk wałeczkowo-stożkowych. Garnkowe dyski 3 mają na swym wewnętrznym końcu na ściance wewnętrznej podporę 27 łożyska z pierścieniem ślizgowym, natomiast na odsadzonym końcu wspornika 4, na którym znajduje się łożysko wałeczkowo-stożkowe, umieszczony jest nośny od zewnątrz kołnierz 28 do umieszczenia następnej podpory 29 łożyska z pierścieniem ślizgowym. Pomiędzy obiema podporami 27 i 29 łożysk z pierścieniami ślizgowymi, które w razie zużycia można wymieniać jako oddzielne elementy, biegnie uszczelka 30 w postaci pierścienia ślizgowego, która zapobiega wnikaniu kurzu do ułożyskowania.

Klinowe zewnętrzne powierzchnie wspornika 4 i skrzyżowany układ osi czopu łożyskowego pozwala zrealizować dokładne zamocowanie, podobnie jak i dokładne swobodne ustawienie dysków tnących. Urządzenie mocujące dla dysków tnących, składające się w zasadzie z wkręcanego trzpienia 19, jest przy zamocowanych na korpusie wspornikach dostępne od zewnątrz i pozwala na zamocowanie dysków tnących z łożyskiem wałeczkowo-stożkowym. Najbardziej korzystne przejmowanie sił przez łożysko wałeczkowo-stożkowe można przy tym zrealizować tak, że łożysko wewnętrzne ma większe wałeczki stożkowe niż łożysko zewnętrzne. Umieszczona pomiędzy obydwoma łożyskami wałeczkowo-stożkowymi tarcza dystansowa względnie tuleja dystansowa 23 ma długość dobraną do dokładnej siły zamocowania łożyska, przy czym montaż i demontaż są jednakowo proste.

PL 200 829 B1

Na fig. 6 przedstawiona jest odmiana wspornika, w której dysk 3 jest umieszczony na oddzielnym względem obudowy 31 łożyska elemencie, mianowicie pierścieniowym korpusie nośnym 32. Korpus nośny 32 jest przy tym wsparty na ograniczniku 33 obudowy 31 łożyska. Ponadto przewidziana jest korzystnie kołowa pokrywa 34, spoczywająca na występie 35 obudowy 31 łożyska, przy czym pokrywa 34 i korpus nośny 32 są za pomocą pierścienia 36 i śrub 37 połączone z obudową 31 łożyska. W tej odmianie wymiana uszkodzonych dysków 3 jest znacznie uproszczona, wymaga bowiem jedynie poluzowania śrub 37 i zdjęcia pierścienia 36. Kolejną zaletę odmiany z fig. 6 stanowi uproszczony montaż. Łożysko z wałeczkami stożkowymi 25 można przy zdjętej tarczy zewnętrznej 20 i pokrywie 34 umieścić od przodu, przy czym promieniowo zewnętrzny pierścień łożyskowy dochodzi do występu obudowy 31 łożyska. W ten sposób otrzymuje się konstrukcję, która może przejmować bardzo duże siły działające na łożyska, zwłaszcza bardzo duże siły osiowe.

Claims (10)

1. Wspornik dla jednostronnego ułożyskowania dysków tnących, mocowany za pomocą połączenia skręcanego z osadzonym obrotowo korpusem, które to dyski tnące są wsparte na wsporniku za pośrednictwem łożysk wałeczkowo-stożkowych, przy czym na obwodzie korpusu umieszczone są rowki, zaś wspornik jest wygięty względnie załamany względem osi obrotu dysków i na swym końcu, odwrotnym względem ułożyskowania dysków, ma przekrój odpowiadający przekrojowi rowków, a umieszczone na obwodzie korpusu rowki mają trapezowy przekrój, zaś wspornik ma biegnące poprzecznie do równoległych boków trapezu tego przekroju otwory do umieszczenia śrub mocujących, znamienny tym, że na zewnętrznych względem korpusu (1), dłuższych bokach (16) z wzajemnie równoległych boków (16, 17) trapezu wspornika (4) uchodzi biegnący w kierunku osi obrotu (7) dysków (3) otwór do umieszczenia trzpienia mocującego (19) dla ułożyskowania dysków (3).

2. Wspornik według zastrz. 1, znamienny tym, że wspornik (4) ma odsadzone współosiowo względem osi obrotu (7), cylindryczne powierzchnie boczne do umieszczenia łożysk wałeczkowo-stożkowych, przy czym średnica bocznych powierzchni zmniejsza się stopniowo w kierunku wolnego końca wspornika (4).

3. Wspornik według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że czołowa powierzchnia na wolnym końcu wspornika (4) ma wybrania względnie występy, w które wchodzi z zabezpieczeniem przed obrotem, zaopatrzona w gwint wewnętrzny tarcza zewnętrzna (20) względnie nakrętka, a ponadto tarcza zewnętrzna (20) zachodzi częściowo za zewnętrzne łożysko wałeczkowo-stożkowe.

4. Wspornik według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienny tym, że pomiędzy następującymi kolejno po sobie łożyskami wałeczkowo-stożkowymi umieszczona jest pierścieniowa tarcza dystansowa (23), zaś trzpień mocujący (19) ma postać trzpienia gwintowanego, wkręcanego w tarczę zewnętrzną (20).

5. Wspornik według zastrz. 1 albo 4, znamienny tym, że wspornik (4) ma wystający promieniowo względem osi obrotu (7) kołnierz (28) dla podpory (29) łożyska z pierścieniem ślizgowym, z którą połączona jest uszczelka (30) w postaci pierścienia ślizgowego, przy czym uszczelka (30) w postaci pierścienia ślizgowego jest obejmowana przez ściankę wewnętrzną względnie połączony z nią, pierścieniowy element (27) garnkowego dysku (3).

6. Wspornik według zastrz. 1, znamienny tym, że wspornik (4) jest odchylony względem osi obrotu (7) dysków (3), a odchylenie wspornika (4) wynosi pomiędzy 5 i 30° względem tej osi.

7. Wspornik według zastrz. 1, znamienny tym, że wspornik (4) ma odwrotny względem ułożyskowania dysków koniec (9), przy czym boczne powierzchnie (14, 15) trapezowego przekroju tego końca tworzą ze sobą kąt pomiędzy 30 i 50°, korzystnie 40°.

8. Wspornik według zastrz. 1, znamienny tym, że dysk (3) jest umieszczony na oddzielnym względem obudowy (31) łożyska ułożyskowania dysków, pierścieniowym korpusie nośnym (32).

9. Wspornik według zastrz. 8, znamienny tym, że obudowa (31) łożyska ma ogranicznik (33), na którym wsparty jest korpus nośny (32), zamocowany za pomocą pokrywy (34) i/lub pierścienia (36).

10. Wspornik według zastrz. 9, znamienny tym, że obudowa (31) łożyska ma ogranicznik (35) do podparcia pokrywy (34), przy czym przewidziany jest, zachodzący co najmniej częściowo za pokrywę (34) i korpus nośny (32), pierścień (36), który celem unieruchomienia korpusu nośnego (32) i pokrywy (34) jest skręcany z obudową (31) łożyska.