PL200097B1 - Złącze elementów korytkowych - Google Patents

Abstract

1. Złącze elementów korytkowych złożone z jarzma i śrub hakowych lub kabłąka z nakrętkami, w którym jarzmo posiada nachyloną pod kątem 30° ± 15° powierzchnię kołnierzy roboczych współpracującą z nakrętką, znamienne tym, że w jarzmie (1) obie powierzchnie (3a, 3b) robocze kołnierzy (2a. 2b) współpracujące z nakrętką nachylone są pod ką tem (α ) ostrym, w tym samym kierunku i posiadają, co najmniej jedną parę otworów (5) dla śrub hakowych lub kabłąków (6).

Description

Przedmiotem wynalazku jest złącze elementów korytkowych przeznaczone do łączenia stojaków lub spągnic z odrzwiami obudowy górniczej.

Powszechnie w wyrobiskach górniczych, w których występują wzmożone ciśnienia górotworu, szczególnie w wyrobiskach szerokich i zagrożonych tąpaniami stosuje się wzmacnianie obudowy odrzwiowej za pomocą dodatkowych stojaków typu V leżących w płaszczyźnie odrzwi, a przy wypiętrzaniu spągu zabudowuje się spągnice mocowane do elementów ociosowych odrzwi w dolnej ich części.

Najczęściej do zabudowy stojaka i poprawy bezpieczeństwa stosuje się typowe jarzmo strzemiona górniczego, które na połączeniu dociska kształtownik stojaka do odrzwi za pomocą kabłąka - jarzmo częściowo obejmuje kształtownik stojaka i obudowy. W takim przypadku ramiona kabłąka nie są prostopadłe do odrzwi, przez co połączenie nie jest stabilne, kabłąk jest zukosowany i szybko pod wpływem przesunięcia się kształtowników ulega zluzowaniu.

W innych znanych rozwiązaniach stosowane są specjalne głowice kształtowe, które posiadają, co najmniej dwa odcinki kształtownika korytkowego, z których jeden obejmuje profil odrzwi, a drugi profil stojaka lub spągnicy. Połączone są ze sobą poprzez spawanie i posiadają w każdym odcinku kabłąk, który leży w płaszczyźnie prostopadłej do kształtownika i tworzy stabilne, bezpieczne połączenie stojaka z obudową. Często zamiast drugiego kabłąka jest tylko gniazdo, o które rozpiera się stojak i wówczas brak trwałego połączenia z głowicą czyni to połączenie mniej bezpieczne.

Spągnice natomiast mocowane są najczęściej do łuków ociosowych za pomocą typowych strzemion górniczych, które nie gwarantują prawidłowej pracy złącza. W połączeniu występuje za małe tarcie, gdyż kabłąk ulega luzowaniu, ponieważ nie jest on usytuowany prostopadle do kształtownika korytkowego.

Z polskiego opisu patentowego nr 193 964 znane jest rozwiązanie, które zapewnia stabilne połączenie podciągu obudowy z odrzwiami korytkowymi, w których kabłąk usytuowany jest prostopadle do kształtownika odrzwi i bardzo dobrze stabilizuje obudowę. Uzyskuje się to poprzez odpowiednie ukształtowanie kołnierzy jarzma, w których powierzchnia współpracująca z nakrętką jest nachylona pod kątem 30° ± 15° do krawędzi podłużnej grzbietu jarzma przylegającego do kształtownika. W jarzmie oba kołnierze posiadają tę powierzchnię nachyloną w przeciwnych kierunkach. Rozwiązanie to bardzo dobrze zabezpiecza obudowę, ale w przypadkach, kiedy podciąg obudowy usytuowany jest nie w płaszczyźnie odrzwi, ale w płaszczyźnie do niej prostopadłej. Tego typu łącznika nie można zastosować wprost do mocowania stojaka lub spągnicy.

Rozwiązanie według wynalazku umożliwia stosowanie do założonego celu złącza pozbawionego wymienionych niedogodności.

Istota rozwiązania polega na tym, że w jarzmie obie powierzchnie robocze kołnierzy współpracujące z nakrętką nachylone są pod kątem ostrym, w tym samym kierunku i posiadają, co najmniej jedną parę otworów dla śrub hakowych lub kabłąków. Jarzmo posiada ogranicznik odchylenia kabłąka usytuowany na kołnierzach na zewnątrz otworów od strony wierzchołka kąta ostrego.

Rozwiązanie według wynalazku posiada wiele korzyści technicznych. Połączenie stojaka lub spągnicy z odrzwiami wykonuje się za pomocą jednego jarzma i dwóch śrub hakowych lub kabłąka, bądź ich wielokrotności w zależności od potrzeb wytrzymałościowych złącza. Jest ono bardzo stabilne i pozwala na przemieszczanie (zsuw) odrzwi względem stojaka i korzystnie wpływa na stateczność obudowy odrzwiowej. Unika się przez to odchylenia stojaka od pionu i eliminuje zagrożenie jego „wypchnięcia” pod wpływem narastającego obciążenia w miejscu zabudowy.

Złącze według wynalazku zapewnia skuteczne i szybkie wykonanie połączenia, daje gwarancje wzrostu bezpieczeństwa obudowy i prawidłowe usytuowanie względem siebie kształtowników podpory i obudowy, a ponadto jest proste w produkcji.

Przedmiot wynalazku w przykładowym wykonaniu zilustrowano rysunkiem, na którym fig. 1 przedstawia jarzmo złącza w widoku czołowym, fig. 2 jarzmo w widoku z boku w połączeniu stojak - stropnica, a fig. 3 jarzmo w widoku z dołu. Złącze wykonane jest za pomocą jarzma 1, śruby kabłąkowej 6 z nakrętkami 8. Jarzmo ma kołnierze 2a, 2b, w których powierzchnia 3a, 3b robocza współpracująca z nakrętkami nachylona jest pod kątem ostrym α do krawędzi 4 podłużnej grzbietu jarzma współpracującego z kształtownikiem korytkowym. Korzystnie kąt pochylenia powierzchni wynosi 30° ± 15°. W rozwiązaniu przedstawionym na rysunku obie powierzchnie górna i dolna w obu kołnierzach są jednakowo nachylone i są do siebie równoległe. W dolnej części kołnierze połączone są ze sobą za pomocą obejmy 9. W kołnierzach wykonana jest, co najmniej jedna para otworów 5 do mocowania śrub hakowych lub kabłąka. Otwory są

PL 200 097 B1 tak usytuowane, że umożliwiają usytuowanie śrub prostopadle do powierzchni roboczych, a osie śrub hakowych lub ramion kabłąka 6 po zabudowie w złączu i jarzmie są prostopadłe do korytka odrzwi.

Jarzmo 1 posiada ogranicznik 7 odchylenia kabłąka usytuowany na kołnierzach 2a, 2b na zewnątrz otworów 5 od strony wierzchołka kąta ostrego.

Claims (2)

1. Złącze elementów korytkowych złożone z jarzma i śrub hakowych lub kabłąka z nakrętkami, w którym jarzmo posiada nachyloną pod kątem 30° ± 15° powierzchnię kołnierzy roboczych współpracującą z nakrętką, znamienne tym, że w jarzmie (1) obie powierzchnie (3a, 3b) robocze kołnierzy (2a, 2b) współpracujące z nakrętką nachylone są pod kątem (α) ostrym, w tym samym kierunku i posiadają, co najmniej jedną parę otworów (5) dla śrub hakowych lub kabłąków (6).

2. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że jarzmo (1) posiada ogranicznik (7) odchylenia kabłąka usytuowany na kołnierzach (2a, 2b) na zewnątrz otworów (5) od strony wierzchołka kąta (α) ostrego.