PL200016B1 - Materac sprężynowy oraz sposób wytwarzania materaca sprężynowego - Google Patents

Abstract

Materac sprezynowy z szeregiem po laczo- nych ze sob a spr ezyn zwojowych (1) umiesz- czonych w pokrowcach (2), znany jako kiesze- niowy materac spr ezynowy, w którym co naj- mniej dwie spr ezyny, usytuowane w swoim s asiedztwie, s a oddzielone od siebie s asiedni a odleg lo sci a dystansow a (SA), która przekracza o oko lo 10% srednic e najwi ekszego ze spiral- nych zwojów s asiednich spr ezyn, Opisano równie z sposób wytwarzania odpowiedniego materaca. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest materac sprężynowy oraz sposób wytwarzania materaca sprężynowego, w szczególności takiego typu, w którym sprężyny są zamknięte w pokrowcach, znanego jako kieszeniowe materace sprężynowe.

Jedną z powszechnie znanych technik wytwarzania materaców sprężynowych jest technika znana pod nazwą kieszeniowej. W technice tej sprężyny są zamknięte w kieszeniach, tj. są pojedynczo zamknięte za pomocą materiału pokryciowego. W rozwiązaniu tym sprężyny stają się pojedynczo stosunkowo sprężyste tak, że każda z nich może uginać się oddzielnie bez wpływania na sąsiednie, co zwiększa wygodę użytkownika, ponieważ obciążenie jest rozkładane bardziej równomiernie na powierzchni, która jest obciążona.

Znany jest z europejskiego opisu patentowego nr EP 0 089 789 inny, niekonwencjonalny rodzaj lub typ materaca kieszeniowego. W tym znanym materacu rozdzielenie pasów może być różne w celu zapewnienia zróżnicowania własności materaca w jego różnych obszarach. Według tego opisu patentowego ujawniono sposób wytwarzania materaca sprężynowego typu kieszeniowego z wielu elastycznych części, który obejmuje wytwarzanie tych elastycznych części wyrobu poprzez wykonanie licznych podłużnych elementów pasowych, z których każdy zawiera szereg kieszeni mających zamknięte oba końce górny i dolny, przy czym w każdej kieszeni umieszczona jest sprężyna zwojowa, a sposób obejmuje łączenie tych podłużnych elementów pasowych wzdłuż boków (w położeniu równoległym jeden względem drugiego) oraz przyklejenie lub przylepienie odpowiednich warstw elastycznych do dolnych i górnych końców elastycznych elementów pasowych, w celu połączenia ich ze sobą. Następnie prowadzi się rozdzielanie tych złączonych elementów, poprzecznie do ich kierunku wzdłużnego i wytwarza się czworoboczne elastyczne części wyrobu, które są ze sobą łączone w jednej płaszczyźnie tak, że przynajmniej sąsiadujące ze sobą części co najmniej w jednym kierunku mają różniące się właściwości w zakresie sprężystości i elastyczności.

Powyższe ujawnienie dotyczy również materaca sprężynowego składającego się z wielu elastycznych części, w zasadzie czworobocznych, połączonych ze sobą tak, aby sąsiadujące części miały różne właściwości sprężyste i tworzyły strefy o różnej sprężystości i elastyczności, przy czym każda z elastycznych części zawiera podłużne elementy pasowe połączone ze sobą bokami, składające się z wielu rozmieszczonych jedna za drugą kieszeni, z których każda zawiera sprężynę zwojową. Podłużne elementy pasowe są łączone za pomocą dwóch przeciwległych warstw elastycznych przyklejonych lub przylepionych do ich końców górnego i dolnego, odpowiednio. Elementy pasowe zawierają tkaninę tworzącą kieszenie, w których zamknięte są sprężyny zwojowe za pomocą, przykładowo, szycia lub podobnej metody podłużnych fałd kieszeniowych z utworzeniem elementów w rodzaju elastycznych żeber górnych. Podłużne elementy pasowe są łączone ze sobą, przykładowo, poprzez ręczne igłowanie lub w podobny sposób.

Jednym z naturalnych problemów w znanych materacach tego typu jest to, że są one droższe w produkcji od wielu innych typów materaców sprężynowych.

W związku z tym prowadzi się poszukiwanie takiego materaca, który był by ł atwiejszy i/lub tań szy w produkcji, a jednocześnie co najmniej tak samo wygodny jak kieszeniowe materace sprężynowe znane dotychczas.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest zapewnienie materaca sprężynowego takiego typu, jaki zdefiniowano na wstępie oraz sposobu wytwarzania wspomnianego materaca, który umożliwia całkowitą lub częściową eliminację niedogodności znanych rozwiązań, o których mowa powyżej.

Materac sprężynowy zawierający szereg połączonych ze sobą sprężyn zwojowych umieszczonych w pokrowcach, przy czym materac zawiera wiele sprężyn zwojowych rozmieszczonych w pasach z materiału pokrowca, a kilka pasów tego typu jest ze sobą połączonych, przy czym pasy są ze sobą połączone za pomocą połączenia pomiędzy sąsiednimi bokami pasów, według wynalazku charakteryzuje się tym, że w co najmniej jednym z pasów co najmniej dwie sprężyny, usytuowane w swoim sąsiedztwie, są oddzielone od siebie sąsiednią odległością dystansową SA, która przekracza o około 10% średnicę największego ze spiralnych zwojów sąsiednich sprężyn zwojowych, zaś pokrowiec jest ze zgrzewalnego materiału, a co najmniej jedna odległość dystansowa SA jest utworzona przez zgrzewanie.

Korzystnie, odległość dystansowa SA przekracza o 15% średnicę największego ze spiralnych zwojów sąsiednich sprężyn, a korzystnie przekracza ją o około 20%.

Korzystnie, odległość dystansowa SA jest większa niż 1 cm.

PL 200 016 B1

Korzystnie, pokrowce zamykające sąsiednie sprężyny są oddalone od siebie o sąsiednią odległość dystansową SB, która przekracza o 10% średnicę największego ze spiralnych zwojów sąsiednich sprężyn zwojowych, korzystnie przekracza ją o 15%, ą najbardziej korzystnie przekracza ją o 20%.

Korzystnie, co najmniej większość sprężyn zwojowych, a korzystnie wszystkie sprężyny w co najmniej jednym pasie są oddzielone od siebie.

Korzystnie, sprężyny zwojowe w większości pasów, a korzystnie we wszystkich pasach, są oddzielone od siebie.

Korzystnie, odległość dystansowa SA jest uzyskana za pomocą łączenia ze sobą materiału pokrowca w złączu biegnącym w podłużnym kierunku pasów z każdej strony sprężyn zwojowych.

Korzystnie, odległość dystansowa SA jest uzyskana za pomocą dwóch linii łączących do łączenia ze sobą materiału pokrowca z każdej strony sprężyn zwojowych, przy czym linie łączące znajdują się w odstępie od siebie w kierunku podłużnym pasów.

Korzystnie, pasy są umieszczone równolegle do podłużnego kierunku materaca.

Korzystnie, gęstość sprężyn zwojowych w co najmniej jednym kierunku podłużnym, w którym istnieją odległości dystansowe SA jest mniejsza niż 15 sprężyn na metr, a korzystnie mniejsza niż 13 sprężyn na metr.

Korzystnie, spiralny zwój sprężyn zwojowych o największej średnicy ma wymiar średnicy 2-10 cm, a korzystnie około 6 cm.

Korzystnie, w sprężynach zwojowych znajdują się co najmniej cztery spiralne zwoje, a korzystnie mniej niż 10 spiralnych zwojów.

Korzystnie, zwinięte spiralnie druty sprężyn zwojowych mają grubość w przedziale pomiędzy 0,5 mm a 3,0 mm, a korzystnie grubość drutu jest w przedziale pomiędzy 1,5 a 2,2 mm.

Korzystnie, pokrowiec jest wykonany ze zgrzewalnego materiału tekstylnego.

Sposób wytwarzania materaca sprężynowego zawierającego szereg połączonych ze sobą sprężyn zwojowych, które są zamknięte w pokrowcach, w którym zamyka się sprężyny w materiale pokrowca oraz łączy się sprężyny ze sobą, przy czym w etapie łączenia sprężyn ze sobą umieszczą się wiele sprężyn w pasach wykonanych z materiału pokrowca, a kilka takich pasów łączy się ze sobą za pomocą połączenia pomiędzy sąsiednimi bokami tych pasów, według wynalazku charakteryzuje się tym, że łączy się co najmniej dwie sprężyny zwojowe usytuowane w sąsiedztwie siebie w pasach w taki sposób, że tworzy się pomiędzy nimi sąsiednią odległość dystansową SA, która przekracza o około 10% średnicę największego ze spiralnych zwojów sprężyn zwojowych znajdujących się obok siebie, przy czym pokrowiec jest wykonany z materiału zgrzewalnego, zaś co najmniej odległość dystansową SA uzyskuje się poprzez zgrzewanie.

Korzystnie, wytwarza się odległość dystansową SA przekraczającą o 15% średnicę największego ze spiralnych zwojów sąsiednich sprężyn zwojowych, ą korzystnie przekraczającą ją o około 20%.

Korzystnie, wytwarza się odległość dystansową SA przekraczającą 1 cm.

Korzystnie, uzyskuje się odseparowanie sprężyn zwojowych tak, że łączy się ze sobą materiał pokrowca za pomocą złącza biegnącego w kierunku podłużnym pasów z każdej strony sprężyn zwojowych.

Korzystnie, odległość dystansową SA uzyskuje się za pomocą dwóch linii łączenia do łączenia ze sobą materiału pokrowca z każdej strony sprężyn zwojowych, przy czym linie te znajdują się w odstępie od siebie w kierunku podłużnym pasów.

Wynalazek dotyczy ogólnie materaca sprężynowego zawierającego szereg połączonych ze sobą sprężyn zwojowych zamkniętych w pokrowcach, z których to sprężyn znajdujących się w sąsiedztwie siebie co najmniej dwie znajdują się w pewnej odległości przekraczającej o około 10% średnicę największego ze spiralnych zwojów sąsiednich sprężyn.

W ten sposób uzyskuje się materac sprężynowy, w którym w co najmniej w pewnych miejscach występują odległości dystansowe pomiędzy sprężynami, w związku z czym materac jest mniej zwarty. W wyniku tego potrzeba mniej sprężyn, a etap procesu zamykania sprężyn w pokrowcach staje się łatwiejszy. W ten sposób materac można wytwarzać zarówno łatwiej jak i taniej. Dość nieoczekiwanie stwierdzono jednak, że mniejsza zwartość materaca nie wpływa znacząco na jego właściwości, ale że uzyskuje się w przybliżeniu ten sam komfort w materacu według wynalazku, co w konwencjonalnych kieszeniowych materacach sprężynowych. Co istotne, stwierdzono, że w pewnych sytuacjach większa odległość pomiędzy sprężynami zwiększa poszczególną sprężystość sprężyny, co zwiększa komfort, ponieważ każda pojedyncza sprężyna jest w stanie podtrzymywać obciążenie stosunkowo niezależnie.

PL 200 016 B1

W znanych dotychczas kieszeniowych materacach sprężynowych sprężyny mogą znajdować się w pewnych odstępach od siebie, ale zazwyczaj odległość ta wynosi tylko kilka milimetrów, co wystarcza do wejścia w nią cienkiego zgrzewanego szwu. Ponadto w znanych dotychczas strukturach materaców można zmniejszyć liczbę sprężyn stosując większe sprężyny. W kategoriach praktycznych rozwiązanie to nie jest jednak odpowiednie, ponieważ w ten sposób znacznie wpływa się na właściwości materaca.

Zaleca się zwłaszcza, żeby odległość dystansowa była większa niż 15% największego ze spiralnych zwojów sprężyn znajdujących się obok siebie, a korzystnie większa niż 20%. Zaleca się ponadto, żeby odległość dystansowa była większa niż 1 cm. W ten sposób uzyskuje się mniej zwarty materac, co nawet zmniejsza koszt i upraszcza produkcję.

Zaleca się podobnie, żeby pokrowce zamykające sąsiednie sprężyny znajdowały się w pewnym pośrednim odstępie dystansowym SB przekraczającym o 10% średnicę największego ze zwojów spiralnych sąsiednich sprężyn, korzystnie przekraczającym ją o 15%, natomiast najbardziej korzystnie o 20%.

W ten sposób dużą część odległości dystansowej stanowi materiał znajdujący się na zewnątrz części zamykających pokrowiec, co nie wpływa negatywnie na zależną od osłony stabilność sprężyn.

Szczególnie zalecaną postacią wykonania wynalazku jest utworzenie materaca z szeregiem sprężyn umieszczonych w pasach wykonanych z materiału pokryciowego, z których kilka jest ze sobą połączonych. W ten sposób uzyskuje się właściwość separacyjną polegającą na tym, że co najmniej większość, a korzystnie w zasadzie wszystkie sprężyny umieszczone w co najmniej jednym pasie są oddzielone od siebie. Uzyskuje się to w ten sposób, że formuje się odległość dystansową, łącząc ze sobą materiał pokryciowy w biegnących podłużnie połączeniach z każdej strony sprężyn lub zapewniając dwie linie połączeń w celu połączenia ze sobą materiału pokryciowego z każdej strony sprężyn, przy czym wspomniane linie znajdują się w pewnych odstępach od siebie w podłużnym kierunku pasów.

Ułatwia to uzyskanie właściwości separacyjnej bez konieczności stosowania dodatkowego materiału oddzielającego.

Zalecą się zwłaszcza, żeby w materacach według wynalazku gęstość sprężyn w co najmniej jednym kierunku podłużnym, w którym występują odległości dystansowe, wynosiła 15 sprężyn na metr, a korzystnie poniżej 13 sprężyn na metr. Gotowy materac jest w większości bardziej prosty i tańszy niż materace konwencjonalne, które w zasadzie mają 30 sprężyn i więcej w kierunku podłużnym materaca.

Wynalazek dotyczy również wykazującego wyżej opisane zalety sposobu wytwarzania materaca typu określonego powyżej obejmującego etapy zamykania sprężyn w materiale pokryciowym oraz łączenia sprężyn ze sobą, przy czym co najmniej dwie sprężyny znajdujące się obok siebie są połączone ze sobą w taki sposób, że powstaje pomiędzy nimi odległość dystansowa, która przekracza o około 10% średnicę największego ze spiralnych zwojów spr ężyn znajdujących się obok siebie.

Przedmiot wynalazku, w przykładach wykonania przedstawiono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia materac sprężynowy według wynalazku, fig. 2 - pas z oddzielnymi sprężynami według pierwszego przykładu wykonania materaca według wynalazku oraz fig. 3 - pas z oddzielnymi sprężynami według drugiego przykładu wykonania do zastosowania w materacu według wynalazku.

Materac sprężynowy przedstawiono poniżej w zalecanym przykładzie wykonania według wynalazku.

W materacu wedł ug wynalazku znajduje się szereg połączonych ze sobą sprężyn 1 zwojowych zamkniętych w pokrowcach 2. Korzystnie, pokrowiec jest wykonany z materiału tekstylnego, korzystnie zgrzewalnego, ale z równym powodzeniem można stosować inne materiały, takie jak różne typy materiałów z tworzyw sztucznych. Istnieje również możliwość użycia nie zgrzewalnych materiałów tekstylnych, takich jak materiały bawełniane. Zazwyczaj pasy 3 połączonych ze sobą, zamkniętych w kieszeniowych pokrowcach sprężyn są wytwarzane automatycznie, po czym pasy te są cię te na odpowiednie odcinki i łączone ze sobą bokami, w wyniku czego powstaje materac.

Korzystnie, wymiary pokrowców zapewniają, że maksymalne zamknięte wysokości wynoszą co najmniej 3 cm, a korzystnie co najmniej 5 cm.

Według wynalazku można stosować sprężyny zwojowe o różnych wymiarach, a w zasadzie sprężyny o dowolnych wymiarach, dużych lub małych. Korzystnie, używa się sprężyn o średnicy 2-10 cm, ale najbardziej korzystne są sprężyny o średnicy 6 cm. W korzystnym przykładzie wykonania, sprężyna składa się co najmniej z czterech spiralnych zwojów, a korzystnie z mniejszej liczby niż 10 spiralnych zwojów. Ponadto zaletą jest wytwarzanie sprężyn ze zwiniętych spiralnie drutów o grubości z przedziału pomiędzy 0,5 mm a 3,00 mm, a korzystnie z drutu o grubości z przedziału od około 1,5 do 2,2 mm.

PL 200 016 B1

W materacach według wynalazku co najmniej dwie sąsiednie sprężyny znajdują się w pewnym odstępie, będącym sąsiednią odległością dystansową SA, która przekracza o 10% średnicę największego ze spiralnych zwojów w sąsiednich sprężynach, a korzystnie przekracza o 15% średnicę największego ze spiralnych zwojów w sąsiednich sprężynach, a najkorzystniej przekracza ją o 20%. Ponadto, korzystnie, odległość dystansowa przekracza 1 cm. Korzystnie, również pokrowce otaczające sąsiednie sprężyny znajdują się w pewnej odległości od siebie stanowiącej pośrednią sąsiednią odległość dystansową SB, która przekracza o 10% średnicę największego ze spiralnych zwojów w sąsiednich sprężynach, a korzystnie przekracza ją o 15%, a najkorzystniej przekracza ją o 20%. Ponadto, korzystnie, odległość dystansowa jest również większa niż 1 cm.

Korzystnie, te odległości dystansowe są w zasadzie pomiędzy wszystkimi sprężynami w kierunku podłużnym materaca. Można to uzyskać umieszczając dwie linie łączenia 4 znajdujące się w pewnym odstępie od siebie w kierunku podłużnym pasów, jak pokazano na fig. 2 tak, żeby połączyć ze sobą materiał pokrowca z każdej strony sprężyn. Alternatywnie, zamiast tego możliwe jest zastosowanie jednego lub kilku elementów łączących 5 do spojenia ze sobą materiału pokrowca w miejscach połączeń biegnących w podłużnym kierunku pasów z każdej strony sprężyn, którymi to elementami łączącymi mogą być, na przykład, szerokie szwy zgrzewane, jak pokazano na fig. 3. Podobnie, możliwe jest zastosowanie ciągłych linii zgrzewania zamiast szwów punktowych, jak pokazano na fig. 2 i 3. Możliwe są również inne typy połączeń, takie jak jeden lub kilka szwów szytych.

Jednakże sprężyny mogą być również oddzielone innymi sposobami, takimi jak za pomocą elementów dystansowych lub podobnych wprowadzonych pomiędzy pasy.

Wynalazek umożliwia używanie mniej niż 30 sprężyn, a korzystnie około 25 sprężyn, a najbardziej korzystnie około 22 sprężyn w materacach o długości ponad 180 cm. Zaleca się również, żeby w materacach według wynalazku gęstość sprężyn w kierunku podłużnym lub kierunkach podłużnych, w których wystę pują odległ o ś ci dystansowe był a mniejsza niż 15 sprężyn na metr, a korzystnie mniejsza niż 13 sprężyn na metr.

W produkcji materaców według wynalazku sprężyny są zamknię te w materiale pokrowca. Następnie albo w powiązaniu z etapem zamykania, sprężyny są połączone ze sobą w celu utworzenia materaców. W procesie tym zachowuje się ostrożność dla zapewnienia, że co najmniej dwie sprężyny usytuowane obok siebie są połączone w taki sposób, że pomiędzy sprężynami powstaje sąsiednia odległość dystansowa, której długość przekracza o 10% średnicę największego ze spiralnych zwojów sąsiednich sprężyn.

W korzystnym przykładzie wykonania sposobu według wynalazku, zalecane jest zwłaszcza łączenie ze sobą sprężyn w ten sposób, że umieszczą się szereg sprężyn w pasach uformowanych przez materiał pokrowca i łączy ze sobą kilka pasów tego typu. Separację sprężyn od siebie można uzyskać łącząc ze sobą materiał pokrowca w formie biegnących podłużnie połączeń pasów z każdej strony sprężyn albo umieszczając dwie linie połączeń w celu połączenia ze sobą materiału pokrowca z każdej strony sprężyn, które są oddzielone w podłużnym kierunku pasów.

Jak już wspomniano, pokrowce ze sprężynami są rozmieszczone, korzystnie, w sąsiednich rzędach, po czym rzędy te są przymocowane do siebie bokami, jak pokazano na fig. 1. Korzystnie, rzędy te są przymocowane do siebie w 2-3 umieszczonych w pionowym odstępie punktach mocowania, naprzeciwko odpowiedniej sprężyny. Można również, oczywiście, stosować większą lub mniejszą liczbę punktów mocowania. Możliwe jest również zastosowanie jednej długiej linii mocowania biegnącej w przybliżeniu równolegle do podłużnego kierunku sprężyn zamiast kilku krótszych punktów mocowania. Możliwe jest również łączenie ze sobą pasów za pomocą nitki kleju lub podobnym sposobem, biegnącej w kierunku biegu pasów. Jak już wspomniano, łączenie rzędów ze sobą kolejno bokami można wykonać techniką zgrzewania lub klejenia. Możną również stosować inne, alternatywne środki łączące, takie jak zaciski, taśmy Velcro lub jakieś inne odpowiednie sposoby łączenia. Można również mocować rzędy ze sobą za pomocą pośrednich płatów na górnych i dolnych powierzchniach czołowych sprężyn. Płaty te mogą być wykonane z materiału tekstylnego i mogą być mocowane techniką klejenia lub zgrzewania.

Łącząc w ten sposób ze sobą pasy naprzeciwko sprężyn w odpowiednich pasach, powoduje się, że odległości dystansowe zostaną zestrojone ze sobą. Takie położenie jest położeniem zalecanym, chociaż możliwe jest również umieszczenie pasów w taki sposób, żeby sprężyny były przestawione schodkowe, tj. umieszczone z pewnym odsadzeniem względem siebie. W tym drugim przypadku, sprężyny jako całość mogą być umieszczone gęściej w poprzek materaca niż w konwencjonalnych kieszeniowych materacach sprężynowych, chociaż nie jest to pożądane jako zasada.

PL 200 016 B1

Możliwe jest również użycie odległości dystansowych o różnych wymiarach w różnych strefach lub obszarach materaca i użycie np. większych odległości dystansowych w obszarach, w których w trakcie normalnego użytkowania materac jest mniej obciążony oraz mniejszych odległości dystansowych w obszarach bardziej obciążonych.

Materac według wynalazku ma właściwości sprężyste równoważne właściwościom uzyskiwanym w konwencjonalnych kieszeniowych materacach sprężynowych, zapewniając tę samą zwartość, komfort, itd. Dla zwiększenia zwartości materaca można zastosować nieco twardsze sprężyny niż normalnie.

Wynalazek opisano powyżej w odniesieniu do jednego przykładu wykonania. Jednakże możliwe jest kilka odmian wynalazku. Na przykład można stosować inne materiały pokrowca, jak również sprężyny o innych wymiarach, itd. Takie podobne odmiany należy uważać za mieszczące się w zakresie ochrony wynalazku, jak przedstawiono w załączonych zastrzeżeniach.

Claims (19)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Materac sprężynowy zawierający szereg połączonych ze sobą sprężyn zwojowych umieszczonych w pokrowcach, przy czym materac zawiera wiele sprężyn zwojowych rozmieszczonych w pasach z materiału pokrowca, a kilka pasów tego typu jest ze sobą połączonych, przy czym pasy są ze sobą połączone za pomocą połączenia pomiędzy sąsiednimi bokami pasów, znamienny tym, że w co najmniej jednym z pasów (3) co najmniej dwie sprężyny (1), usytuowane w swoim sąsiedztwie, są oddzielone od siebie sąsiednią odległością dystansową (SA), która przekracza o około 10% średnicę największego ze spiralnych zwojów sąsiednich sprężyn zwojowych (1), zaś pokrowiec jest ze zgrzewalnego materiału, a co najmniej jedna odległość dystansowa (SA) jest utworzona przez zgrzewanie.
2. 2. Materac sprężynowy według zastrz. 1, znamienny tym, ż e odległość dystansowa (SA) przekracza o 15% średnicę największego ze spiralnych zwojów sąsiednich sprężyn (1), a korzystnie przekracza ją o około 20%.
3. 3. Materac sprężynowy według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że odległość dystansowa (SA) jest większa niż 1 cm.
4. 4. Materac sprężynowy wedł ug zastrz. 1, znamienny tym, ż e pokrowce zamykające są siednie sprężyny (1) są oddalone od siebie o sąsiednią odległość dystansową (SB), która przekracza o 10% średnicę największego ze spiralnych zwojów sąsiednich sprężyn zwojowych (1), korzystnie przekracza ją o 15%, a najbardziej korzystnie przekracza ją o 20%.
5. 5. Materac sprężynowy według zastrz. 4, znamienny tym, ż e co najmniej większość sprężyn zwojowych (1), a korzystnie wszystkie sprężyny w co najmniej jednym pasie (3) są oddzielone od siebie.
6. 6. Materac sprężynowy według zastrz. 5, znamienny tym, że sprężyny zwojowe (1) w większości pasów (3), a korzystnie we wszystkich pasach, są oddzielone od siebie.
7. 7. Materac sprężynowy wedł ug zastrz. 1, znamienny tym, ż e odległ o ść dystansowa (SA) jest uzyskana za pomocą łączenia ze sobą materiału pokrowca w złączu biegnącym w podłużnym kierunku pasów (3) z każdej strony sprężyn zwojowych (1).
8. 8. Materac sprężynowy wedł ug zastrz. 1, znamienny tym, ż e odległ o ść dystansowa (SA) jest uzyskana za pomocą dwóch linii łączących do łączenia ze sobą materiału pokrowca z każdej strony sprężyn zwojowych (1), przy czym linie łączące znajdują się w odstępie od siebie w kierunku podłużnym pasów (3).
9. 9. Materac sprężynowy według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, znamienny tym, że pasy (3) są umieszczone równolegle do podłużnego kierunku materaca.
10. 10. Materac sprężynowy według zastrz. 9, znamienny tym, że gęstość sprężyn zwojowych (1) w co najmniej jednym kierunku podłużnym, w którym istnieją odległości dystansowe (SA), jest mniejsza niż 15 sprężyn na metr, a korzystnie mniejsza niż 13 sprężyn na metr.
11. 11. Materac sprężynowy według zastrz. 1, znamienny tym, że spiralny zwój sprężyn zwojowych (1) o największej średnicy mą wymiar średnicy 2-10 cm, a korzystnie około 6 cm.
12. 12. Materac sprężynowy według zastrz. 1, znamienny tym, że w sprężynach zwojowych (1) znajdują się co najmniej cztery spiralne zwoje, a korzystnie mniej niż 10 spiralnych zwojów.
13. 13. Materac sprężynowy według zastrz. 1, znamienny tym, że zwinięte spiralnie druty sprężyn zwojowych (1) mają grubość w przedziale pomiędzy 0,5 mm a 3,0 mm, a korzystnie grubość drutu jest w przedziale pomię dzy 1,5 a 2,2 mm.

    PL 200 016 B1
14. 14. Materac sprężynowy według zastrz. 1, znamienny tym, że pokrowiec jest wykonany, korzystnie, ze zgrzewalnego materiału tekstylnego.
15. 15. Sposób wytwarzania materaca sprężynowego zawierającego szereg połączonych ze sobą sprężyn zwojowych, które są zamknięte w pokrowcach, w którym zamyka się sprężyny w materiale pokrowca oraz łączy się sprężyny ze sobą, przy czym w etapie łączenia sprężyn ze sobą umieszcza się wiele sprężyn w pasach wykonanych z materiału pokrowca, a kilka takich pasów łączy się ze sobą za pomocą połączenia pomiędzy sąsiednimi bokami tych pasów, znamienny tym, że łączy się co najmniej dwie sprężyny zwojowe (1) usytuowane w sąsiedztwie siebie w pasach (3) w taki sposób, że tworzy się pomiędzy nimi sąsiednią odległość dystansową (SA), która przekracza o około 10% średnicę największego ze spiralnych zwojów sprężyn zwojowych (1) znajdujących się obok siebie, przy czym pokrowiec jest wykonany z materiału zgrzewalnego, zaś co najmniej odległość dystansową (SA) uzyskuje się poprzez zgrzewanie.
16. 16. Sposób według zastrz. 15, znamienny tym, że wytwarza się odległość dystansową (SA) przekraczającą o 15% średnicę największego ze spiralnych zwojów sąsiednich sprężyn zwojowych (1), a korzystnie przekraczając ą ją o okoł o 20%.
17. 17. Sposób według zastrz. 15 albo 16, znamienny tym, że wytwarza się odległość dystansową (SA) przekraczającą 1 cm.
18. 18. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że uzyskuje się odseparowanie sprężyn zwojowych (1) tak, że łączy się ze sobą materiał pokrowca (2) za pomocą złącza biegnącego w kierunku podłużnym pasów (3) z każdej strony sprężyn zwojowych (1).
19. 19. Sposób według zastrz. 17, znamienny tym, że odległość dystansową (SA) uzyskuje się za pomocą dwóch linii łączenia do łączenia ze sobą materiału pokrowca z każdej strony sprężyn zwojowych (1), przy czym linie te znajdują się w odstępie od siebie w kierunku podłużnym pasów (3).