PL199354B1 - Uchwyt do zawieszania pionowej sekcji pokrycia architektonicznego, szyna główna do pokrycia architektonicznego i pokrycie architektoniczne - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zg loszenia jest uchwyt (313) do zawiesza- nia pionowej sekcji pokrycia architektonicznego na elemencie no snym poziomo biegn acej szyny g lównej w sk lad którego wchodz a biegn aca w dó l pierwsza nó zka (342), biegn aca w przybli zeniu w dó l druga nó zka (344), która jest po laczona przegubowo z pierwsz a nó zk a (342) tak, zeby mog la prze- mieszcza c si e pomi edzy pierwszym po lo zeniem, w którym biegnie w przybli zeniu równolegle do pierwszej nó zki (342), a drugim po lo zeniem, w którym tworzy z pierwsz a nó zk a (342) k at ostry, przy czym na pierwszej nó zce (342) znajduje si e pierwszy pod lu zny bok zwrócony ku drugiej nó zce (344), a na drugiej nó zce znajduje si e drugi pod lu zny bok zwrócony ku pierwszej nó zce (342), za s na jednym z pod lu znych bo- ków, pierwszym lub drugim znajduje si e biegn acy pod lu znie pierwszy karb, a na drugim z pod lu znych boków, pierwszym lub drugim, znajduje si e pierwszy wyst ep, wystaj acy w przy- bli zeniu prostopadle z niego tak, zeby móg l wchodzi c w pierw- szy karb, kiedy druga nó zka (344) znajduje si e w pierwszym po lo zeniu, za s przegubowe po laczenie pierwszej nó zki (342), z drug a nó zk a (344) biegnie poprzecznie i jest usytuowane nad pierwszym karbem i pierwszym wyst epem oraz na pierw- szej nó zce (342), nad po laczeniem przegubowym s a umiesz- czone elementy (327, 345), do mocowania pierwszej nó zki (342) z elementem no snym. Wynalazek ujawnia równie z szyn e g lówn a do pokrycia architektonicznego, takiego jak pionowa zaluzja oraz pokrycie architektoniczne, w których sk lad wchodzi opisany w la snie uchwyt (313). PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest uchwyt do zawieszania pionowej sekcji pokrycia architektonicznego, szyna główna do pokrycia architektonicznego i pokrycie architektoniczne, takie jak pionowa żaluzja. Wynalazek bliżej dotyczy uchwytu do pionowej sekcji pokrycia architektonicznego, takiego jak tkanina zasłonowa lub żaluzjowa do zasłaniania otworów architektonicznych, takich jak okno lub drzwi, a zwłaszcza uchwytu do pionowych żaluzji lub żaluzji z nastawnymi listewkami.

Żaluzje z nastawnymi listewkami na ogół są wyposażone w poziomo biegnącą szynę główną, w której znajduje się kilka elementów nośnych dających się wzdłuż niej przemieszczać. Każ dy element nośny na ogół podtrzymuje pionowo biegnącą żaluzję w taki sposób, że użytkownik takiej żaluzji z nastawnymi listewkami może ją przemieszczać wzdłuż szyny głównej, a także obracać żaluzję wokół pionowej osi. Na przykład, w amerykańskim opisie patentowym nr 4,335,775 każdy element nośny jest zaopatrzony w piastę napędową koła zębatego napędzaną przez przekładnię ślimakową, a na piaście napędowej jest osadzony związany z nią uchwyt żaluzji przystosowany do trwałego podtrzymywania górnych części żaluzji podczas przemieszczania się elementu nośnego i obracania się uchwytu żaluzji z ż aluzją .

W elementach nośnych do pionowych ż aluzji z nastawnymi listewkami stosuje się różne typy uchwytów. Na przykład, w niemieckim wzorze użytkowym nr 85 23 104, niemieckim opisie zgłoszeniowym nr 27 15 018 i amerykańskim opisie patentowym nr 4 869 309 uchwyty do żaluzji podtrzymują górne części brzegowe żaluzji pomiędzy ich parami biegnących w dół palców zaciskowych. W amerykańskim opisie patentowym nr 4 335 775 uchwyty do żaluzji podtrzymują również górne części brzegowe żaluzji na haczykach znajdujących się na ich biegnących w dół palcach i przechodzących przez otwory w górnych częściach brzegowych żaluzji. Zacisk każdego z takich uchwytów do żaluzji na górnych częściach brzegowych żaluzji nie zawsze jest na tyle pewny, żeby pasował użytkownikowi. Jest to pewnym problemem, zwłaszcza w przypadku, kiedy stosuje się żaluzje z materiałów o różnych grubościach do tych samych uchwytów, zdejmując je z tych samych uchwytów i zastępując innymi.

W związku z tym istnieje ciągle zapotrzebowanie na uchwyt, który jest prosty z punktu widzenia wykonania i instalowania na szynie głównej, jest prosty z punktu widzenia mocowania na nim pionowej sekcji pokrycia architektonicznego, a następnie odłączania od pionowej sekcji, oraz silnie mocuje pionową sekcję do szyny głównej, kiedy uchwyt jest przemieszczany wraz z nią wzdłuż szyny głównej lub obracany wraz z pionową sekcją wokół jej pionowej osi.

Uchwyt do zawieszania pionowej sekcji pokrycia architektonicznego na elemencie nośnym poziomo biegnącej szyny głównej, który to uchwyt zawiera biegnącą w dół pierwszą nóżkę oraz biegnącą w przybliżeniu w dół drugą nóżkę, która jest połączona przegubowo z pierwszą nóżką w celu przemieszczania pomiędzy pierwszym położeniem, w którym biegnie zasadniczo równolegle do pierwszej nóżki, a drugim położeniem, w którym tworzy z pierwszą nóżką kąt ostry, przy czym pierwsza nóżka ma pierwszy podłużny bok zwrócony ku drugiej nóżce, a druga nóżka ma drugi podłużny bok zwrócony ku pierwszej nóżce według wynalazku charakteryzuje się tym, że na jednym z podłużnych boków, pierwszym lub drugim znajduje się biegnące podłużnie pierwsze wycięcie, a na drugim z podłużnych boków, pierwszym lub drugim znajduje się pierwszy występ wystający w przybliżeniu prostopadle z niego tak, ż e wchodzi w pierwsze wycię cie, gdy druga nóż ka znajduje się w pierwszym poł o ż eniu, przy czym przegubowe złącze pierwszej nóżki z drugą nóżką biegnie poprzecznie i jest usytuowane nad pierwszym wycięciem i pierwszym występem, zaś na pierwszej nóżce nad złączem przegubowym znajdują się elementy mocujące pierwszą nóżkę z elementem nośnym, gdzie pierwsza nóżka ma wydłużoną podłużnie część pośrednią, która jest umieszczona nad pierwszym wycięciem i pierwszym występem oraz ma parę poprzecznie przeciwległych boków, przez które przechodzi przegubowe złącze, zaś druga nóżka ma dwa równoległe ramiona, które znajdują się nad pierwszym wycięciem i pierwszym wystę pem i które biegną podł u żnie, co najmniej do złącza przegubowego.

Korzystnie uchwyt zawiera również elementy integralnie uformowane z pierwszą nóżką i drugą nóżką i umieszczone pomiędzy pierwszą i drugą nóżką do sprężystego dociskania drugiej nóżki do pierwszej nóżki.

Korzystnie w jednym z: i) pary poprzecznie przeciwległych boków części pośredniej i ii) zwróconych poprzecznie części bocznych dwóch równoległych ramion znajduje się para zagłębień wokół przegubowego złącza, zaś w drugiej z: i) pary poprzecznie przeciwległych boków części pośredniej i ii) zwróconych poprzecznie części bocznych dwóch równoległych ramion znajduje się para biegnących

PL 199 354 B1 poprzecznie przegubów wzdłuż przegubowego złącza, przy czym każdy przegub wchodzi poprzecznie w jedno z zagłębień .

Korzystnie na każdym równoległym ramieniu jest osadzony jeden z przegubów i każde równoległe ramię ma podłużny koniec z wielobocznym, korzystnie prostokątnym, podłużnym profilem, zaś każde zagłębienie jest wydłużone pionowo w wyniku, czego przeguby można przemieszczać do pionowych granic rowków tak, żeby można było przemieszczać drugą nóżkę w dół względem pierwszej nóżki, kiedy pierwszy występ znajduje się w pierwszym wycięciu.

Korzystnie podłużny bok każdego zagłębienia, znajdujący się z dala od drugiej nóżki jest otwarty, zaś do otwartych podłużnych boków pary zagłębień przylega w kierunku podłużnym element, korzystnie biegnąca ku górze sprężynka płytkowa, która opiera się sprężyście o podłużne końce ramion dla sprężystego dociskania drugiej nóżki w kierunku pierwszej nóżki.

Korzystnie w spodzie jednego z elementów: pierwszego wycięcia lub pierwszego występu znajduje się pionowo biegnące drugie wycięcie, zaś w spodzie drugiego z elementów: pierwszego wycięcia lub pierwszego występu znajduje się biegnący pionowo drugi występ, przy czym drugi występ jest przystosowany do pionowego wchodzenia w drugie wycięcie, kiedy druga nóżka znajduje się w pierwszym położeniu, poprzez przemieszczanie drugiej nóżki w dół względem pierwszej nóżki, w wyniku, czego druga nóżka nie może przemieszczać się z pierwszego położenia do drugiego położenia.

Korzystnie pierwsze wycięcie znajduje się w pierwszym podłużnym boku pierwszej nóżki, a równoległe ramiona znajdują się na drugiej nóż ce, zaś drugie wycięcie znajduje się na spodzie pierwszego występu, korzystnie, w pobliżu jego środka w kierunku podłużnym, a drugi występ znajduje się na spodzie pierwszego wycięcia, korzystnie, w pobliżu jego środka w kierunku podłużnym, a bardziej korzystnie w są siedztwie pierwszego podł u ż nego boku.

Korzystnie na każdym równoległym ramieniu jest osadzony jeden z przegubów, a każde zagłębienie jest w przybliżeniu okrągłe.

Korzystnie na spodzie części pośredniej pierwszej nóżki, w sąsiedztwie przeciwległego podłużnego boku drugiej nóżki znajduje się element, korzystnie biegnąca w dół sprężynka płytkowa, która opiera się sprężyście o przeciwległy podłużny bok drugiej nóżki dla sprężystego dociskania drugiej nóżki w kierunku pierwszej nóżki tak, że druga nóżka jest trzymana sprężyście w pierwszym położeniu.

Korzystnie element do sprężystego dociskania drugiej nóżki do pierwszej nóżki biegnie w dół do w przybliżeniu pierwszego wycięcia i jest dociskany podłuż nie do pierwszego wycię cia, w celu trzymania pierwszego występu drugiej nóżki dociśniętego do pierwszego wycięcia.

Korzystnie na ramionach, a korzystnie również pomiędzy tymi ramionami, znajduje się element, korzystnie sprężynka wspornikowa, która biegnie podłużnie i ku górze od pierwszej nóżki i opiera się sprężyście o poprzecznie biegnący górny ogranicznik na pierwszej nóżce, nad zagłębieniami, dla sprężystego dociskania drugiej nóżki do pierwszej nóżki tak, że druga nóżka jest sprężyście trzymana w pierwszym poł oż eniu.

Korzystnie dolna część elementu do sprężystego dociskania drugiej nóżki do pierwszej nóżki oddziela i wzmacnia poprzecznie rozwidloną górną część drugiej nóżki, na której znajdują się ramiona.

Korzystnie element do sprężystego dociskania drugiej nóżki do pierwszej nóżki jest poprzecznie rozwidloną, wspornikową sprężynką, której każde ramię jest dociskane ku górze do jednego z pary górnych ograniczników na poprzecznie przeciwległych bokach pierwszej nóżki.

Korzystnie uchwyt zawiera element do sprężystego dociskania drugiej nóżki do pierwszej nóżki, który stanowi skośna powierzchnia na pierwszej nóżce nad jej zagłębieniami, korzystnie na każdym z jej poprzecznie przeciwległ ych boków, zwł aszcza, co najmniej bezpoś rednio nad każ dym zagłębieniem, i jest pochylona ku górze i poprzecznie na zewnątrz pomiędzy ramionami, a na drugiej nóżce znajduje się kołnierz, mający, korzystnie, kształt półokrągły oraz powierzchnię wewnętrzną, korzystnie na każdym ze swoich poprzecznie przeciwległych boków, zwłaszcza, co najmniej bezpośrednio nad ich przegubami, która ściśle otacza skośną powierzchnię tak, że druga nóżka jest sprężyście trzymana w pierwszym położeniu. Skośna powierzchnia dociska wewnętrzną powierzchnię kołnierza i ramiona wymuszając ich poprzeczne odsuwanie się w miarę jak ramiona i kołnierz obracają się wokół zagłębień i przegubów ku drugiemu położeniu.

Szyna główna do pokrycia architektonicznego zawierająca uchwyt do zawieszania pionowej sekcji pokrycia architektonicznego na elemencie nośnym szyny głównej, który to uchwyt zawiera biegnącą w dół pierwszą nóżkę oraz biegnącą w przybliżeniu w dół drugą nóżkę, która jest połączona przegubowo z pierwszą nóżką w celu przemieszczania pomiędzy pierwszym położeniem, w którym biegnie zasadniczo równolegle do pierwszej nóżki, a drugim położeniem, w którym tworzy z pierwszą

PL 199 354 B1 nóżką kąt ostry, przy czym pierwsza nóżka ma pierwszy podłużny bok zwrócony ku drugiej nóżce, a druga nóż ka ma drugi podłużny bok zwrócony ku pierwszej nóżce, według wynalazku charakteryzuje się tym, że na jednym z podłużnych boków, pierwszym lub drugim znajduje się biegnące podłużnie pierwsze wycięcie, a na drugim z podłużnych boków, pierwszym lub drugim znajduje się pierwszy występ wystający w przybliżeniu prostopadle z niego tak, że wchodzi w pierwsze wycięcie, gdy druga nóżka znajduje się w pierwszym położeniu, przy czym przegubowe złącze pierwszej nóżki z drugą nóżką biegnie poprzecznie i jest usytuowane nad pierwszym wycięciem i pierwszym występem, zaś na pierwszej nóżce nad złączem przegubowym znajdują się elementy mocujące pierwszą nóżkę z elementem nośnym, gdzie pierwsza nóżka ma wydłużoną podłużnie część pośrednią, która jest umieszczona nad pierwszym wycięciem i pierwszym występem oraz ma parę poprzecznie przeciwległych boków, przez które przechodzi przegubowe złącze, zaś druga nóżka ma dwa równoległe ramiona, które znajdują się nad pierwszym wycięciem i pierwszym występem i które biegną podłużnie, co najmniej do złącza przegubowego.

Pokrycie architektoniczne zawierające uchwyt do zawieszania pionowej sekcji pokrycia architektonicznego na elemencie nośnym poziomo biegnącej szyny głównej, który to uchwyt zawiera biegnącą w dół pierwszą nóżkę oraz biegnącą w przybliżeniu w dół drugą nóżkę, która jest połączona przegubowo z pierwszą nóżką w celu przemieszczania pomiędzy pierwszym położeniem, w którym biegnie zasadniczo równolegle do pierwszej nóżki, a drugim położeniem, w którym tworzy z pierwszą nóżką kąt ostry, przy czym pierwsza nóżka ma pierwszy podłużny bok zwrócony ku drugiej nóżce, a druga nóżka ma drugi podłużny bok zwrócony ku pierwszej nóżce, według wynalazku charakteryzuje się tym, że na jednym z podłużnych boków, pierwszym lub drugim znajduje się biegnące podłużnie pierwsze wycięcie, a na drugim z podłużnych boków, pierwszym lub drugim znajduje się pierwszy występ wystający w przybliżeniu prostopadle z niego tak, że wchodzi w pierwsze wycięcie, gdy druga nóżka znajduje się w pierwszym położeniu, przy czym przegubowe złącze pierwszej nóżki z drugą nóżką biegnie poprzecznie i jest usytuowane nad pierwszym wycięciem i pierwszym występem, zaś na pierwszej nóżce nad złączem przegubowym znajdują się elementy mocujące pierwszą nóżkę z elementem nośnym, gdzie pierwsza nóżka ma wydłużoną podłużnie część pośrednią, która jest umieszczona nad pierwszym wycięciem i pierwszym występem oraz ma parę poprzecznie przeciwległych boków, przez które przechodzi przegubowe złącze, zaś druga nóżka ma dwa równoległe ramiona, które znajdują się nad pierwszym wycięciem i pierwszym występem i które biegną podłużnie, co najmniej do złącza przegubowego.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania jest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia pionową żaluzję z nastawnymi listewkami z szyną główną podtrzymującą wiele pionowych listewek żaluzjowych za pomocą wielu uchwytów według wynalazku, w rzucie perspektywicznym, fig. 2 - element nośny szyny głównej z fig. 1 podtrzymujący pojedynczą listewkę żaluzjową za pomocą uchwytu według wynalazku w pierwszym przykładzie wykonania, w rzucie perspektywicznym, fig. 3-6 - uchwyt z fig. 2, w rzutach bocznych,, pokazujących jak można go mocować do listewki żaluzjowej z fig. 1 i 2 i odłączać go od niej, fig. 7 - uchwyt z fig. 2-6, w rzucie perspektywicznym, częściowo w widoku z góry, a częściowo z boku, fig. 8 - uchwyt z fig. 2-7 w stanie rozł o ż onym na podzespoł y, częściowo w widoku z dołu i obrócony o 90° ze swojego położenia pokazanego na fig. 7, fig. 9 - element nośny szyny głównej z fig. 1, podtrzymujący pojedynczą listewkę żaluzjową za pomocą uchwytu według wynalazku w drugim przykładzie wykonania, w rzucie perspektywicznym, fig. 10-12 - uchwyt z fig. 9, w rzutach z boku, pokazują cych jak moż na go mocować do listewki ż aluzjowej z fig. 1 i 9 i odłączać go od niej, fig. 13 - uchwyt z fig. 9-12, w rzucie perspektywicznym, częściowo w widoku z dołu, a częściowo z boku, fig. 14 - uchwyt z fig. 9-12, w rzucie perspektywicznym, częściowo w widoku z góry i obrócony o 90° ze swojego poł o żenia na 5 fig. 13, fig. 15 - uchwyt z fig. 9-14, w stanie rozł o ż onym na podzespoł y, w poł o żeniu jak na fig. 14, fig. 16 - uchwyt z fig. 9-15, w stanie rozłożonym na podzespoły, w położeniu jak na fig. 13, fig. 17 element nośny szyny głównej z fig. 1, podtrzymujący pojedynczą listewkę żaluzjową za pomocą uchwytu według wynalazku w trzecim przykładzie wykonania, w rzucie perspektywicznym, fig. 18-20 - uchwyt z fig. 17, w rzutach bocznych, pokazujących jak można go mocować do listewki żaluzjowej z fig. 1, 9 i 17 i odłączać go od niej, fig. 21 - uchwyt z fig. 17-20, w rzucie perspektywicznym, częściowo w widoku z góry a częściowo z boku, fig. 22 - uchwyt z fig. 17-21, w stanie rozłożonym na podzespoły, częściowo w widoku z dołu, a częściowo w widoku z boku, fig. 23 - uchwyt z fig. 17-22, w rzucie perspektywicznym, częściowo w widoku z góry i obrócony o 90° ze swojego położenia na fig. 22, fig. 24 - uchwyt z fig. 17-23, w stanie rozłożonym na podzespoły, w położeniu jak: na fig. 23, fig. 25 - element nośny szyny głównej z fig. 1, podtrzymujący pojedynczą

PL 199 354 B1 listewkę żaluzjową za pomocą uchwytu według wynalazku w czwartym przykładzie wykonania, w rzucie perspektywicznym, fig. 26-28 - uchwyt z fig. 25, w rzutach bocznych, pokazujących jak można go mocować do listewki żaluzjowej z fig. 1, 9, 17 i 25 i odłączać go od niej, fig. 29 - uchwyt z fig. 25-28, w rzucie perspektywicznym, częściowo w widoku z góry a częściowo z boku, fig. 30 - uchwyt z fig. 25-29, w stanie rozłożonym na podzespoły, w położ eniu jak na fig. 29, a fig. 31 - uchwyt z fig. 25-30, w szczegółowym rzucie perspektywicznym, obrócony o 90° ze swojego położenia na fig. 29, na którym widać połączenie pierwszej nóżki z drugą nóżką.

Na figurach tych odpowiadające sobie części z różnych przykładów wykonania określono odpowiadającymi sobie nazwami oraz oznaczono tymi samymi dwiema ostatnimi cyframi.

Na fig. 1 i 2 pokazano pionową żaluzję 1 z wieloma pionowymi listewkami żaluzjowymi 3 wiszącymi z jej poziomo biegnącej szyny głównej 5. Listewki żaluzjowe 3, pokazane na fig. 1 i 2, są typowymi listewkami metalowymi, z tworzywa sztucznego lub tkaniny, każda z otworem 7, który może być wzmocniony przed przedzieraniem. Jak szczegółowo opisano dalej, każda z listewek żaluzjowych 3 jest pewnie zawieszona pionowo swoją górną częścią brzegową 9 na jednym z wielu elementów nośnych 11, w szynie głównej 5 za pomocą pionowo biegnącego uchwytu 13, według wynalazku. Uchwyt 13, wykonany, korzystnie, z tworzywa sztucznego, jest przymocowany do elementu nośnego 11 i do otworu 7 w listewce żaluzjowej 3, jak pokazano na fig. 2.

Szynę główną 5, widoczną na fig. 1 i 2, opisano ogólnie w amerykańskim opisie patentowym nr 4,335,775, przy czym zapewnia ona sterowane podłużne przemieszczanie się elementów nośnych 11 i pionowych listewek żaluzjowych 3 wzdłuż swojej długości oraz sterowane obracanie pionowymi listewkami żaluzjowymi 3 wokół ich pionowych osi. Z tego względu, na podłużnym boku szyny głównej 5 znajduje się typowa linka pociągowa 15 połączona z elementami nośnymi 11 służąca do podłużnego ich przemieszczania wzdłuż długości szyny głównej 5. Na jednym z podłużnych boków szyny głównej 5 znajduje się również typowy łańcuszek koralikowy 17 do obracania podłużnie biegnącego wałka napędowego (niepokazanego) szyny głównej 5, który może obracać przekładnię ślimakową i jej ślimaka (niepokazanego) w każdym elemencie nośnym 11 tak, żeby powodować obrót listewek żaluzjowych 3. W skł ad każ dego elementu noś nego 11, jak widać na fig. 2, wchodzi para rolek 19 usytuowana na przeciwległych poprzecznie bokach jego obudowy 21 tak, że elementy nośne 11 mogą toczyć się po biegnących podłużnie torach (niepokazanych) na znajdujących się poprzecznie naprzeciwko siebie bokach wewnętrznej części szyny głównej 5, wzdłuż jej długości, w reakcji na ruch linki pociągowej 15. W obudowie 21 każ dego elementu noś nego 11 znajduje się para otworów 23 usytuowana na jej przeciwległych podłużnie bokach, przez które to otwory przechodzi wałek napędowy (niepokazany) szyny głównej 5, sprzęgając się ciernie z przekładnią ślimakową (niepokazaną) wewnątrz obudowy 21, tak, że obrót wałka napędowego powoduje obrót przekładni ślimakowej, a tym samym obrót kółka napędowego 25 wewnątrz obudowy 21. W dolnej części kółka napędowego 25 znajduje się wydrążona, biegnąca pionowo piasta (niepokazana), w którą może wchodzić pionowo biegnąca górna część 27, uchwytu 13 według wynalazku, jak widać na fig. 3-8, tak, że element nośny 11 podtrzymuje uchwyt 13.

Jak widać na fig. 3-8, w górnej części 27 uchwytu 13 znajduje się para rozstawionych w pewnej odległości od siebie, biegnących pionowo górnych ramion 29 usytuowanych na podłużnie biegnących przeciwległych bokach. Ramiona 29 są połączone ze sobą w górnej części za pomocą w przybliżeniu zaokrąglonego wspornika 31 i są rozdzielone, pod wspornikiem 31, za pomocą wydłużonej, biegnącej poprzecznie szczeliny 33. Na górnych końcach górnych ramion 29, poniżej wspornika 31, znajduje się para klinowych występów 35, biegnących podłużnie w przeciwnych kierunkach. Górną część 27 uchwytu 13 można wkładać w piastę kółka napędowego 25 każdego elementu nośnego 11 szyny głównej 5, tak, że uchwyt ten jest silnie przymocowany do szyny głównej 5 i wisi z niej pionowo oraz może przemieszczać się w kierunku podłużnym wraz z elementem nośnym 11 i obracać się wraz z obrotami kółka napę dowego 25.

Jak również widać na fig. 3-8, biegnąca pionowo dolna część 40 uchwytu 13 ma biegnącą w dół pierwszą nóżkę 42 i biegnącą w przybliżeniu w dół drugą nóżkę 44.

Górna część 45 pierwszej nóżki 42 dolnej części 40 uchwytu 13 jest sztywno przymocowana do spodu górnej części 27 uchwytu 13, oraz pierwsza nóżka 42 i górna część 27 uchwytu 13 korzystnie stanowią jeden element. Pierwsza i druga nóżka 42 i 44 są oddzielnymi elementami połączonymi ze sobą obrotowo tak, że druga nóżka 44 może przemieszczać się względem pierwszej nóżki 42 pomiędzy pierwszym, lub zamkniętym, położeniem widocznym na fig. 3-5, w którym druga nóżka 44 biegnie w dół , w przybliż eniu równolegle do pierwszej nóż ki 42; a drugim lub otwartym poł o ż eniem, pokazanym na fig. 6, w którym druga nóżka 44 biegnie pod kątem ostrym do pierwszej nóżki 42. Pierwsza

PL 199 354 B1 i druga nóż ka 42 i 44 mają, odpowiednio, pierwszy i drugi podłużny bok, 46 i 48, zwrócone ku sobie. Na pierwszym podłużnym boku 46 dolnej części 47 pierwszej nóżki 42 znajduje się pierwsze, wydłużone pionowo, biegnące podłużnie wycięcie 50, a prostopadle z drugiego podłużnego boku 48 dolnej części 49 drugiej nóżki 44 wystaje pierwszy podłużnie biegnący występ 52. Korzystnie, górna część 53 drugiej nóżki 44, jest rozwidlona na boki nad swoim podłużnie biegnącym występem 52, jak pokazano na fig. 8. Biegnący podłużnie występ 52 jest skonstruowany tak, żeby wchodził w podłużnie biegnące wycięcie, 50 kiedy druga nóżka 44 znajduje się w swoim położeniu zamkniętym, w przybliżeniu równoległym do pierwszej nóżki 42 i biegnie w dół, jak pokazano na fig. 2, 3-5 i 7. W związku z tym podłużnie biegnący występ 52 drugiej nóżki 44 elementu nośnego 13 może wchodzić przez otwór 7 w górnej części brzegowej 9 pionowej listwy żaluzjowej 3, zanim wejdzie i zostanie przytrzymany w podłu żnie biegnącym wycięciu 50 w pierwszej nóżce 42 elementu noś nego 13, silnie podtrzymując pionowo listewkę żaluzjową 3 na szynie głównej 5 pionowej żaluzji 1.

Przegubowe złącze A, drugiej nóżki 44 z pierwszą nóżką 42 dolnej części 40 uchwytu 13 najlepiej widać na fig. 8. To przegubowe złącze A biegnie poprzecznie i znajduje się nad podłużnie biegnącym wycięciem 50 i podłużnie biegnącym występem 52 w pierwszej i drugiej nóżce 42, 44. Na przegubowe złącze A składa się para rozstawionych w pewnej odległości od siebie w bok równoległych, dolnych ramion 54, będących górnymi przedłużeniami poprzecznie rozwidlonej, górnej części 53 drugiej nóżki 44, które znajdują się nad podłużnie biegnącym występem 52 drugiej nóżki 44, i które biegną w przybliżeniu podłużnie do pary wydłużonych, pionowo biegnących zagłębień 56. Biegnące pionowo zagłębienia 56 znajdują się w pobliżu przeciwległego podłużnego boku 46A pierwszej nóżki 42 oraz w leżących naprzeciwko siebie bokach podłużnie biegnącej części pośredniej 57 pierwszej nóżki 42. Część pośrednia 57 znajduje się nad podłużnie biegnącym wycięciem 50 w dolnej części 47 pierwszej nóżki 42 i poniżej jej górnej części 45. Podłużny bok każdego biegnącego pionowo zagłębienia 56 wzdłuż przeciwległego podłużnego boku 46A pierwszej nóżki 42, z dala od drugiej nóżki 44, jest, korzystnie, otwarty. Górne części każdego biegnącego pionowo zagłębienia 56 łączą się, na swoim drugim podłużnym boku, bliższym drugiej nóżce 44, z jedną parą rowków 58 znajdujących się w poprzecznie przeciwległych bokach części poś redniej 57 pierwszej nóż ki 42, ponad jej podł u ż nie biegnącym wycięciem 50 i biegną podłużnie wzdłuż całej długości części pośredniej 57. Zwrócone poprzecznie części boczne 60 dolnych ramion 54 drugiej nóżki 44 są zwrócone ku pionowo biegnącym zagłębieniom 56 i podłużnie biegnącym rowkom 58 w części pośredniej 57 w pierwszej nóżce 42 i mają parę przeciwstawnych, biegnących poprzecznie przegubów 62, które są, korzystnie, okrą głe. Przegub 62 każdego dolnego ramienia 54 wchodzi poprzecznie w jeden z biegnących pionowo rowków 56 tak, że przeguby 62 i druga nóżka 44 mogą swobodnie obracać się wokół przegubowego złącza A kiedy przeguby 62 są umieszczone w górnych częściach pionowo biegnących zagłębień 56 w pierwszej nóż ce 42, jak widać na fig. 5 i 6. Ponieważ para biegną cych pionowo zagłębień 56 w pierwszej nóżce 42 jest pionowo wydłużona, więc przeguby 62 w drugiej nóżce 44 mogą przemieszczać się w dół w tych zagłębieniach tak, żeby przemieszczać drugą nóżkę 44 w dół względem pierwszej nóżki 42.

Jak również widać na fig. 7 i 8, poprzeczne części boczne 60 i przeguby 62 drugiej nóżki 44, korzystnie, sąsiadują z podłużnymi końcami 64 jej dolnych ramion 54, z dala od jej drugiego podłużnego boku 48. Każdy z podłużnych końców 64 dolnych ramion 54 korzystnie ma wieloboczny, zwłaszcza prostokątny, podłużny profil.

Jak ponadto widać na fig. 7 i 8, na górnej części przeciwległego podłużnego boku 46A pierwszej nóżki 42, nad jej podłużnie biegnącym wycięciem 50, znajduje się biegnąca ku górze sprężynka płytkowa 66. Ta sprężynka płytkowa 66 sąsiaduje w kierunku podłużnym z otwartymi podłużnymi bokami pionowo biegnących zagłębień 56 i jest podłużnie dociskana do pionowo biegnących zagłębień, tak, że opiera się sprężyście o podłużne końce 64 dolnych ramion 54. W wyniku tego, sprężynka 66 powstrzymuje przeguby 62 na dolnych ramionach 54 przed podłużnym wychodzeniem z pionowo biegnących zagłębień 56, poprzez ich otwarte podłużne boki, zwłaszcza, kiedy podłużne końce 64 dolnych ramion przemieszczają się podłużnie wzdłuż podłużnie biegnących rowków 58 ku sprężynce 66, w celu wejścia ich przegubów 62 w górne części pionowo biegnących zagłębień 56.

Na fig. 7 i 8 widać również parę poprzecznie biegnących górnych ograniczników 68 i parę poprzecznie biegnących dolnych ograniczników 70, usytuowanych na poprzecznie przeciwległych bokach pierwszej nóżki 42, nad i pod jej parami pionowo biegnących zagłębień 56 i podłużnie biegnących rowków 58. Dolne ograniczniki 70 są przystosowane konstrukcyjnie do opierania się o dolne powierzchnie dolnych ramion 54 w celu ograniczania skierowanego w dół ruchu przegubów 62 dolnych ramion 54

PL 199 354 B1 w biegnących pionowo zagłębieniach 56, jak pokazano na fig. 3. Górne i dolne ograniczniki 68 i 70 są również przystosowane konstrukcyjnie do opierania się o górne i dolne powierzchnie dolnych ramion 54 w celu ograniczania skierowanego w górę obrotu dolnych ramion 54 wokół ich przegubów, 62 kiedy przeguby te znajdują się w górnych częściach pionowo biegnących zagłębień 56, jak pokazano na fig. 5-6. Dolne ograniczniki 70 i sprężynka 66 są również przystosowane do opierania się o, odpowiednio, dolne powierzchnie dolnych ramion 54 i podłużne powierzchnie ich podłużnych końców 64, w celu powstrzymania skierowanego w górę obrotu dolnych ramion 54 wokół ich przegubów 62, kiedy przeguby te znajdują się w dolnych częściach pionowo biegnących zagłębień 56, jak widać na fig. 3-4.

Jak najlepiej widać na fig. 8, w dolnej części pierwszego, biegnącego podłużnie występu 52, poprzecznie w pobliżu jego środka, i, korzystnie, podłużnie w pobliżu jego środka, znajduje się drugie biegnące pionowo wycięcie 72. Jak najlepiej widać na fig. 6, w dolnej części pierwszego podłużnie biegnącego wycięcia 50, poprzecznie w pobliżu jego środka, korzystnie w sąsiedztwie pierwszego podłużnego boku 46 pierwszej nóżki 42, znajduje się drugi pionowo biegnący występ 74. Biegnący pionowo występ 74 jest przystosowany konstrukcyjnie do pionowego wchodzenia w pionowo biegnące wycięcie 72, kiedy podłużnie biegnący występ 52 znajduje się w podłużnie biegnącym wycięciu 50, a pierwsza i druga nóżka 42 i 44 są zamknięte, jak widać na fig. 3-5 i 7. Wkładanie pionowo biegnącego występu 74 pionowo w pionowo biegną ce wycię cie 72 moż na zrealizować przemieszczają c po prostu drugą nóż kę 44 w dół względem pierwszej nóżki 42, jak pokazano rozpoczynając od fig. 5, a kończąc na fig. 3. Można to łatwo zrobić, ponieważ przeguby 62 dolnych ramion 54 w drugiej nóżce 44 można przemieszczać w dół w pionowo biegną cych zagłębieniach 56 w pierwszej nóżce 42, tak, żeby druga nóż ka 44 przemieszczała się w dół względem pierwszej nóżki 42, kiedy biegnący podłużnie występ 52 jest w podłużnie biegnącym wycięciu 50, a pierwszą i druga nóżka 42 i 44 są zamknięte.

Pionowe wprowadzanie biegnącego pionowo występu 74 w pionowo biegnące wycięcie 72 służy do blokowania podłużnie biegnącego występu 52 w podłużnie biegnącym wycięciu 50, a tym samym do blokowania pierwszej i drugiej nóżki 42 i 44 uchwytu 13 w położeniu zamkniętym widocznym na fig. 3. W związku z tym dolne ograniczniki 70 i sprężynka 66 pierwszej nóżki 42 uchwytu opierają się o dolne powierzchnie dolnych ramion 54 i podłużne powierzchnie ich podłużnych końców 64, wstrzymując w ten sposób obracanie się dolnych ramion 54 do góry wokół ich przegubów 62 w zamkniętym położeniu uchwytu 13. W wyniku tego uchwyt 13, w swoim położeniu zamkniętym, może silnie trzymać listewkę żaluzjową 3 w pionowym położeniu od elementu nośnego 11 szyny głównej 5 z biegnącym podłużnie występem 52 drugiej nóżki 44 uchwytu 13 włożonym w otwór 7 w górnej części brzegowej listewki żaluzjowej 3, a następnie w biegnące podł uż nie wycię cie 50 w pierwszej nóż ce 42.

Jak również najlepiej widać na fig. 8, element prowadzący 76 biegnie w dół od podłużnego końca elementu pośredniego 57 pierwszej nóżki 42, z dala od pionowo biegnących zagłębień 56. Element prowadzący 76 ściśle wchodzi pomiędzy dwie części rozwidlonej na boki górnej części 53 drugiej nóżki 44 i służy do utrzymywania ich rozdzielnie, kiedy druga nóżka 44 obraca się względem pierwszej nóżki 42 ze swojego położenia otwartego do swojego położenia zamkniętego.

Na fig. 9-16 widać drugi przykład wykonania uchwytu 113 według wynalazku, który jest podobny do uchwytu 13 z fig. 1-8 i dla którego stosuje się dalej do oznaczania odpowiednich części odpowiednie numery identyfikacyjne (powiększone o 100).

Na fig. 9 widać pionową listewkę żaluzjową 103, pionowej żaluzji 101 (niepokazanej). Listewka żaluzjową 103 jest pewnie zawieszona na elemencie nośnym 111, szyny głównej 105 (niepokazanej) za pomocą pionowo biegnącego uchwytu 113 przymocowanego do elementu nośnego 111 i do otworu 107 w górnej brzegowej części 109 listewki żaluzjowej 103.

Na fig. 10-16 pokazano górną część 127 uchwytu 113 i pionowo biegnącą dolną część 140 uchwytu 113, trzymającą listewkę żaluzjową 103. Dolna część 140 uchwytu 113 ma połączone przegubowo nóżki, pierwszą nóżkę 142 i drugą nóżkę 144, które, jak widać na fig. 10 i 11, mogą mieścić i silnie trzymać mię dzy sobą stosunkowo cienką listewkę ż aluzjową 103A lub stosunkową grubą listewkę żaluzjową 103B. Górna część 145 pierwszej nóżki 142 jest sztywno przymocowana do spodu górnej części 127 uchwytu 113, a pierwsza nóżka 142 i górna część 127 uchwytu 113, korzystnie, są jednym elementem. W pierwszym podłużnym boku 146 dolnej części 147 na pierwszej nóżce 142 znajduje się pierwsze wydłużone pionowo biegnące podłużnie wycięcie 150, a z drugiego podłużnego boku 148 na dolnej części 149 drugiej nóżki 144 wystaje w przybliżeniu prostopadle pierwszy podłużnie biegnący występ 152. Pierwszy występ 152 jest przystosowany do wchodzenia w pierwsze wycięcie,

PL 199 354 B1

150 kiedy druga nóżka 144 znajduje się w położeniu zamkniętym, w przybliżeniu równoległym do pierwszej nóżki 142 i biegnie ku dołowi, jak widać na fig. 9, 10, 13 i 14.

Przegubowe złącze A pierwszej nóżki 142 i drugiej nóżki 144 uchwytu 113 najlepiej widać na fig. 15 i 16.

To obrotowe złącze A składa się z pary równoległych dolnych ramion 154, będących górnymi przedłużeniami rozwidlonej na boki górnej części 153 drugiej nóżki 144, które znajdują się nad jej pierwszym występem 152 i które biegną w przybliżeniu podłużnie do pary okrągłych lub kołowych zagłębień 156. Okrągłe zagłębienia 156 znajdują się w poprzecznie przeciwległych bokach podłużnie wydłużonej części pośredniej 157 w pierwszej nóżce 142, nad jej pierwszym wycięciem 150 i sąsiadują z przeciwległym podłużnym bokiem 146A pierwszej nóżki 142. Podłużny bok każdego okrągłego zagłębienia 156, wzdłuż przeciwległego podłużnego boku 146A pierwszej nóżki 142, z dala od drugiej nóżki 144, jest zamknięty. Każde zagłębienie 156, na swoim drugim podłużnym boku, bliżej drugiej nóżki 144, łączy się z jedną z par podłużnie biegnących rowków 158 w poprzecznie przeciwległych bokach pośredniej części 157 pierwszej nóżki 142. Biegnący poprzecznie, korzystnie okrągły, przegub 162 w każdym dolnym ramieniu 154 wchodzi poprzecznie w jedno z zagłębień 156 tak, że przeguby 162 i druga nóżka 144 mogą swobodnie obracać się wokół przegubowego złącza A i względem pierwszej nóżki 142, jak widać na fig. 10-12.

Jak również widać na fig. 10 i 14-16, z podłużnego końca części pośredniej 157 pierwszej nóżki 142, z dala od okrągłych zagłębień 156 i w pobliżu przeciwległego podłużnego boku 148A drugiej nóżki 144 biegnie w dół sprężynka płytkowa 166. Sprężynka 166 jest równoległa do pierwszego podłużnego boku 146 pierwszej nóżki 142 i biegnie w dół w okolice pierwszego wycięcia 150. Sprężynka 166 jest dociskana podłużnie do pierwszego wycięcia 150 tak, że opiera się sprężyście o przeciwległy podłużny bok 148A drugiej nóżki 144. W rezultacie sprężynka 166 trzyma pierwszy występ 152 drugiej nóżki 144 dociśnięty podłużnie do pierwszego wycięcia 160 pierwszej nóżki 142, trzymając w ten sposób drugą nóżkę 144 dociśniętą podłużnie do pierwszej nóżki 142 oraz dociśniętą do zamkniętego położenia uchwytu 113. W ten sposób sprężynka 166 może służyć do trzymania listewek żaluzjowych 103 o różnych grubościach silnie zaciśniętych pomiędzy nóżkami 142, 144 (patrz fig. 10-12), a także do ograniczania wahania się listewki żaluzjowej 103 wokół jej pionowej osi.

Korzystnie, biegnący podłużnie pierwszy występ 152, w zamkniętym położeniu uchwytu 113 wychodzi nieco do góry ku pierwszej nóżce 142, jak widać na fig. 10-11. Wskutek tego, po włożeniu górnej części brzegowej 109 listewki żaluzjowej 103 pomiędzy nóżki 142, 144 i włożeniu pierwszego występu 152 przez otwór 107 w górnej części brzegowej 109 listewki żaluzjowej 103, waga listewki żaluzjowej 103 działająca na pierwszy występ spowoduje dociśnięcie drugiej nóżki 144 do pierwszej nóżki 142. To z kolei spowoduje dociśnięcie pierwszego występu 152 do wewnątrz podłużnie biegnącego pierwszego wycięcia 150, a ponadto dociśnięcie drugiej nóżki 144 do położenia zamkniętego uchwytu 113.

Jak ponadto widać na fig. 12 i 14-16, element prowadzący 176 biegnie w dół od części pośredniej 157 pierwszej nóżki 142, pomiędzy zagłębieniami 156 a sprężynką 166. Element prowadzący 176 wchodzi ściśle pomiędzy dwie części poprzecznie rozwidlonej górnej części 153 drugiej nóżki 144 i służy do utrzymywania ich osobno, kiedy druga nóżka 144 obróci się względem pierwszej nóżki 142 od swojego położenia otwartego do swojego położenia zamkniętego.

Jak ponadto jeszcze widać na fig. 10-16, na poprzecznie przeciwległych bokach górnej części 145 pierwszej nóżki 142, nad jej parami zagłębień 156 i rowków 158 znajduje się para poprzecznie biegnących górnych ograniczników 168. Górne ograniczniki 168 są przystosowane konstrukcyjne do opierania się o górne powierzchnie dolnych ramion 154 w celu ograniczania ich obracania się ku górze wokół przegubów 162, jak widać na fig. 12. W związku z tym, na górnej części każdego dolnego ramienia 154 znajduje się stojący, biegnący poprzecznie grzbiet 167. Grzbiety 167 są przystosowane konstrukcyjnie do opierania się o górne ograniczniki 168 tak, że ograniczają dalszy obrót ku górze dolnych ramion wokół przegubów 162.

Oprócz tego, sprężynka 166 pierwszej nóżki 142 również opiera się o przeciwległy podłużny bok 148A drugiej nóżki 144, wstrzymując jej obrót ku górze wskutek ciągłego podłużnego dociskania jej ku pierwszej nóżce 142. W wyniku tego druga nóżka 144 jest stale dociskana w dół do zamkniętego położenia uchwytu 113, w którym może on silnie trzymać listewkę żaluzjową 103 w położeniu wydłużonym w pionie od elementu nośnego 111 szyny głównej 105, z pierwszym występem 152 drugiej nóżki 144 uchwytu wstawionym podłużnie w otwór 107 w górnej brzegowej części 109 listewki żaluzjowej 103, a następnie w pierwsze wycięcie pierwszej nóżki 142.

PL 199 354 B1

Na fig. 17-24 widać trzeci przykład wykonania uchwytu 213 według wynalazku, podobnego do uchwytu 13 z fig. 1-8, dla którego stosuje się dalej do opisu odpowiednich części odpowiednie numery identyfikacyjne (powiększone o 200).

Na fig. 17 widać pionową listewkę żaluzjową 203, pionowej żaluzji 201 (niepokazanej). Listewka żaluzjową 203 jest bezpiecznie zawieszona na elemencie nośnym 211, szyny głównej 205 (niepokazanej) za pomocą biegnącego pionowo uchwytu 213, przymocowanego do elementu nośnego 211 i do otworu 207 w górnej części brzegowej 209 listewki żaluzjowej 203.

Na fig. 18-24 widać górną część 227 uchwytu 213, trzymaną przez element nośny 211, oraz biegnącą pionowo dolną część 240 uchwytu 213, trzymającą listewkę żaluzjową 203. Na dolnej części 240 znajdują się połączone przegubowo nóżki, pierwsza i druga 242, 244, w które, jak widać na fig. 18 i 19, moż e wchodzić i które mogą silnie trzymać mię dzy sobą stosunkowo cienką listewkę ż aluzjową 203A, albo stosunkowo grubą listewkę żaluzjową 203B. Górna część 245 pierwszej nóżki 242 uchwytu 213 jest sztywno umocowana do spodu górnej części 227 uchwytu 213, przy czym, korzystnie, pierwsza nóżka 2 42 i górna część 2 27 uchwytu 213 są jednym elementem. W pierwszym podłużnym boku 246 dolnej części 247 pierwszej nóżki 242 znajduje się pierwsze wydłużone pionowo, biegnące podłużnie wycięcie 250, oraz z drugiego podłużnego boku 248 dolnej części 249 drugiej nóżki 244 wychodzi w przybliżeniu prostopadle pierwszy podłużnie biegnący występ 252. Ten pierwszy występ 252 jest przystosowany do wchodzenia w pierwsze wycięcie 250, kiedy druga nóżka 244 znajduje się w swoim położeniu zamkniętym, w przybliżeniu równoległym do pierwszej nóżki 242 i biegnie w dół, jak widać na fig. 17, 18, 21 i 23.

Przegubowe złącze A, pierwszej i drugiej nóżki 242, 244 uchwytu 213 najlepiej widać na fig. 21-24. To obrotowe złącze A składa się z pary równoległych dolnych ramion 254, będących górnymi przedłużeniami rozwidlonej na boki górnej części 253 drugiej nóżki 244, które znajdują się nad jej pierwszym występem 252 i które biegną w przybliżeniu podłużnie do pary okrągłych lub kołowych zagłębień 256. Okrągłe zagłębienia 256 znajdują się w leżących naprzeciwko siebie bokach podłużnie wydłużonej części pośredniej 257 w pierwszej nóżce 242, nad jej pierwszym wycięciem 250 i sąsiadują z przeciwległym podł u ż nym bokiem 246A pierwszej nóż ki 242. Podł u ż ny bok każ dego zagłębienia 256, wzdłuż przeciwległego podłużnego boku 246A pierwszej nóżki 242, z dala od drugiej nóżki 244, jest zamknięty. Każde zagłębienie 256, na swoim drugim podłużnym boku, bliżej drugiej nóżki 244, łączy się z jednym z pary podłużnie biegnących rowków 258 w poprzecznie przeciwległych bokach pośredniej części 257 pierwszej nóżki 242.

Biegnący poprzecznie, korzystnie okrągły, przegub 262 w każdym dolnym ramieniu 254 wchodzi poprzecznie w jedno z zagłębień 256 tak, że przeguby 262 i druga nóżka 244 mogą swobodnie obracać się wokół przegubowego złącza A i względem pierwszej nóżki 242, jak widać na fig. 18-20.

Jak również widać na fig. 18-20, 21 i 23, na dolnych ramionach 254, a korzystnie pomiędzy nimi, na poprzecznie rozwidlonej górnej części 253 drugiej nóżki 244 znajduje się rozwidlona poprzecznie, wspornikowa sprężynka 266. Sprężynka 266 biegnie podłużnie i ku górze od pierwszej nóżki 242. W związku z tym dolna lub bazowa część 267 sprężynki 266 oddziela i wzmacnia górną część 253 drugiej nóżki 244. Jak widać na fig. 23 i 24, korzystnie, część bazowa 267 sprężynki 266 ma w poziomym przekroju kształt zbliżony do półokręgu, tworząc kołnierz otaczający górną część 245 pierwszej nóżki 242, bezpośrednio ponad jej zagłębieniami 256 i rowkami 258. Górna część sprężynki 266 sąsiaduje z parą poprzecznie biegnących górnych ograniczników 268 na przeciwległych poprzecznie bokach górnej części 245 pierwszej nóżki 242, nad jej zagłębieniami 256 i rowkami 258. Każde ramię rozwidlonej sprężynki 266 jest dociskane do góry ku jednemu z górnych ograniczników 268 tak, że sprężynka dociska drugą nóżkę 244 do pierwszej nóżki 242. W rezultacie sprężynka 266 trzyma pierwszy występ 252 drugiej nóżki 244 dociśnięty podłużnie do pierwszego wycięcia 250 pierwszej nóżki 242, trzymając w ten sposób drugą nóżkę dociśniętą do zamkniętego położenia uchwytu 213. W związku z tym, sprężynka 266 może służyć do trzymania listewek żaluzjowych 203 o różnych grubościach silnie zaciśniętych pomiędzy nóżkami 242, 244 (patrz fig. 18-20), a także do ograniczania wahań listewki żaluzjowej 203 wokół jej pionowej osi.

Korzystnie, ramiona rozwidlonej sprężynki 266 są dociskane do góry do górnych ograniczników 268 na pierwszej nóżce 242, nawet w skrajnie zamkniętym położeniu uchwytu 213, widocznym na fig. 18. Wskutek tego sprężynka 266 zawsze dociska drugą nóżkę 244 ku pierwszej nóżce 242 i ku zamkniętemu położeniu uchwytu 213. W rezultacie, nóżki 242, 244 trzeba odsunąć od siebie w celu włożenia pomiędzy nie górnej części brzegowej 209 listewki żaluzjowej 203 i zahaczenia otworu 207 na pierwszym występie 252.

PL 199 354 B1

Zaleca się również, żeby pierwszy występ 252 biegł nieco ku górze ku pierwszej nóżce 242 w położeniu zamkniętym uchwytu 213, jak widać na fig. 18-19. Wskutek tego po włożeniu górnej części brzegowej 209 listewki żaluzjowej 203 pomiędzy nóżki 242, 244 i włożeniu pierwszego występu 252 przez otwór 207 w górnej części brzegowej 209 listewki żaluzjowej 203, waga listewki żaluzjowej 203 na pierwszym występie 252 spowoduje dociśnięcie drugiej nóżki 244 do pierwszej nóżki 242. To zaś spowoduje dociśnięcie pierwszego występu 252 do wewnątrz pierwszego wycięcia 250, a ponadto dociśnięcie drugiej nóżki 244 ku zamkniętemu położeniu uchwytu 213.

Jak dalej widać z fig. 23 i 24, w dół od części pośredniej 257 pierwszej nóżki 243, pomiędzy okrągłymi zagłębieniami 256, biegnie element prowadzący 276. Element prowadzący 276 ściśle wchodzi pomiędzy dwie części rozwidlonej poprzecznie, górnej części 253 drugiej nóżki 244 i służy do ich utrzymywania w stanie oddzielonym, kiedy druga nóżka 244 obraca się względem pierwszej nóżki 242 z jej położenia otwartego do jej położenia zamkniętego.

Na fig. 25-30 pokazano czwarty przykład wykonania uchwytu 313 według wynalazku, podobnego do uchwytu 13 z fig. 1-8, dla którego stosuje się dalej do opisu odpowiednich części odpowiednie numery identyfikacyjne (powiększone o 300).

Na fig. 25 widać pionową listewkę żaluzjową 303, pionowej żaluzji 301 (niepokazanej). Listewka żaluzjową 303 jest pewnie zawieszona na elemencie nośnym 311, szyny głównej 305 (niepokazanej) za pomocą biegnącego pionowo uchwytu 313, przymocowanego do elementu nośnego 311 i do otworu 307 w górnej części brzegowej 309 listewki żaluzjowej.

Na fig. 26-30 widać górną część 327 uchwytu 313, trzymaną przez element nośny 311, oraz biegnącą pionowo dolną część 340 uchwytu 313, trzymającą listewkę żaluzjową 303. Na dolnej części 340 uchwytu 313 znajdują się połączone przegubowo nóżki, pierwsza i druga 342, 344, w które, jak widać na fig. 26 i 27, może wchodzić i które mogą silnie trzymać między sobą stosunkowo cienką listewkę żaluzjową 303A, albo stosunkowo grubą listewkę żaluzjową 303B. Górna część 345 pierwszej nóżki 342 uchwytu 313 jest sztywno umocowana do spodu górnej części 327 uchwytu 313. W pierwszym podłuż nym boku 346 dolnej części 347 pierwszej nóżki 342 znajduje się pierwsze, wydłużone pionowo, biegnące podłużnie wycięcie 350, oraz z drugiego podłużnego boku 348 (niepokazanego) dolnej części 349 drugiej nóżki 344 wychodzi w przybliżeniu prostopadle pierwszy podłużnie biegnący występ 352. Ten pierwszy występ 352 jest przystosowany do wchodzenia w pierwsze wycięcie 350, kiedy druga nóżka 344 znajduje się w swoim położeniu zamkniętym, w przybliżeniu równoległym do pierwszej nóżki 342 i biegnie w dół, jak widać na fig. 25, 26 i 29.

Przegubowe złącze A, pierwszej i drugiej nóżki 342, 344 uchwytu 313 najlepiej widać na fig. 29-30. To obrotowe złącze A składa się z pary równoległych dolnych ramion 354, będących górnymi przedłużeniami rozwidlonej poprzecznie górnej części 353 drugiej nóżki 344, które znajdują się nad pierwszym występem 352 drugiej nóżki 344 i które biegną w przybliżeniu podłużnie do pary okrągłych lub kołowych zagłębień 356. Okrągłe zagłębienia 356 znajdują się w leżących poprzecznie naprzeciwko siebie bokach podłużnie wydłużonej części pośredniej 357 w pierwszej nóżce 342, nad jej pierwszym wycięciem 350 i sąsiadują z przeciwległym podłużnym bokiem 346A (niepokazanym) pierwszej nóżki 342. Podłużny bok każdego okrągłego zagłębienia 356, wzdłuż przeciwległego podłużnego boku 346A pierwszej nóżki 342, z dala od drugiej nóżki 344, jest zamknięty. Każde zagłębienie 356, na swoim drugim podłużnym boku, bliżej drugiej nóżki 344, łączy się z jednym z pary podłużnie biegnących rowków 358 w poprzecznie przeciwległych bokach pośredniej części 357 pierwszej nóżki 342. Biegnący poprzecznie, korzystnie okrągły, przegub 362 w każdym dolnym ramieniu 354 wchodzi poprzecznie w jedno z zagłębień 356 tak, ż e przeguby i druga nóż ka 344 mogą swobodnie obracać się wokół przegubowego złącza A i względem pierwszej nóżki 342, jak widać na fig. 26-28.

Jak najlepiej widać na fig. 29-31, górna część 345 pierwszej nóżki 342 ma nad swoimi zagłębieniami 356, korzystnie, na każdym poprzecznym boku pierwszej nóżki 342, zwłaszcza co najmniej bezpośrednio nad każdym zagłębieniem 356, skośną powierzchnię 366. Każda skośna powierzchnia 366 jest pochylona ku górze i poprzecznie na zewnątrz, pomiędzy dolnymi ramionami 354 na rozwidlonej poprzecznie górnej części 353 drugiej nóżki 344. Ponadto, na górnej części 353 drugiej nóżki 344 znajduje się kołnierz 367, korzystnie, o w przybliżeniu półkolistym kształcie, przeznaczony do rozdzielania i wzmacniania górnej części 353 drugiej nóżki 344.

Wewnętrzna powierzchnia 369 kołnierza 367 ściśle otacza każdą skośną powierzchnię 366 górnej części 345 pierwszej nóżki 342. Korzystnie, co najmniej poprzecznie przeciwległe boki powierzchni wewnętrznej 369 kołnierza 367 ściśle otaczają parę skośnych powierzchni 366 na poprzecznie przeciwległych bokach pierwszej nóżki 342, zwłaszcza co najmniej bezpośrednio nad przegubami 362 (niepokazanymi)

PL 199 354 B1 drugiej nóżki 344. Oddziaływanie pomiędzy każdą skośną powierzchnią 366 pierwszej nóżki 342 a otaczają c ą powierzchnią wewnę trzną 369 koł nierza 367 drugiej nóżki 344 utrzymuje pierwszy występ 352 drugiej nóżki 344 dociśnięty podłużnie ku pierwszemu wycięciu 350 pierwszej nóżki, trzymając w ten sposób drugą nóżkę 344 dociśniętą ku zamkniętemu położeniu uchwytu 313. W związku z tym, każ da skośna powierzchnia 366 pierwszej nóżki 342 dociska po pierwsze wewnętrzną powierzchnię 369 kołnierza 367 na drugiej nóżce 344, korzystnie co najmniej poprzecznie przeciwległe boki wewnętrznej powierzchni kołnierza, zwłaszcza co najmniej bezpośrednio nad przegubami 362, oraz po drugie również dolne ramiona 354, przymocowane do kołnierza, w celu poprzecznego odsuwania od siebie w miarę jak dolne ramiona 354 i kołnierz 367 obracają się wokół zagłębień 356 i przegubów 362 ku otwartemu położeniu uchwytu 313 - pokonując naturalny opór materiału (korzystnie z tworzywa sztucznego), z jakiego jest wykonana druga nóżka 344. Taki naturalny opór kołnierza 367 i dolnych ramion 354 przed rozsunięciem poprzecznym od siebie, kiedy wewnętrzna powierzchnia 369 kołnierza 367 przemieszcza się ku górze wzdłuż każdej skośnej powierzchni 366 pierwszej nóżki 342 w celu otwarcia uchwytu 313, służy do trzymania uchwytu 313 w stanie zamkniętym. W wyniku tego zamknięty uchwyt 313 silnie zaciska pomiędzy swoimi nóżkami 342, 344 listewki żaluzjowe 303 o różnych grubościach (patrz fig. 26-28) i powstrzymuje listewkę żaluzjową 303 przez obracaniem się wokół swojej pionowej osi. Korzystnie, wewnętrzna powierzchnia 369 kołnierza 367 drugiej nóżki 344 jest dociskana do każdej skośnej powierzchni 366 górnej części 345 pierwszej nóżki 342, nawet w skrajnie zamknię tym poł o ż eniu uchwytu 313. W rezultacie koł nierz 367 zawsze dociska drugą nóż k ę 344 ku pierwszej nóżce 342 w celu trzymania uchwytu 313 w stanie zamkniętym. W wyniku tego nóżki 342 i 344 muszą być odsunięte od siebie dla umożliwienia włożenia pomiędzy siebie górnej brzegowej części 309 listewki żaluzjowej 303 i zahaczenia otworu 307 na biegnącym podłużnie występie 352.

Sądzi się, że kąt skosu ku górze oraz poprzecznego pochylenia na zewnątrz każdej skośnej powierzchni 366 oraz rozdzielenie każdej skośnej powierzchni 366 od otaczającej powierzchni wewnętrznej 369 kołnierza 367, zwłaszcza na przeciwległych poprzecznie bokach kołnierza 367, zwłaszcza bezpośrednio nad zagłębieniami 356 i przegubami 362, nie ma znaczenia krytycznego i można je zmieniać tak długo dopóki kołnierz 367 zawsze dociska drugą nóżkę 344 ku pierwszej nóżce 342 i do zamkniętego położenia uchwytu 313.

Zaleca się również, żeby pierwszy występ 352 biegł lekko ku górze ku pierwszej nóżce 342 w położeniu zamkniętym uchwytu 313, jak pokazano na fig. 26 i 29.

Wskutek tego, po włożeniu górnej części brzegowej 309 listewki żaluzjowej 303 pomiędzy nóżki 342, 344 oraz włożeniu pierwszego występu 352 przez otwór 307 w górnej brzegowej części listewki żaluzjowej 303, waga listewki żaluzjowej 303 działająca na pierwszy występ 352 spowoduje dociśnięcie drugiej nóżki 344 ku pierwszej nóżce 342. Spowoduje to dociśnięcie pierwszego występu 352 do wewnątrz pierwszego wycięcia 350 i następnie dociśnięcie drugiej nóżki 344 ku zamkniętemu położeniu uchwytu 313.

Jak dalej widać z fig. 29 i 30, w dół od części pośredniej 357 pierwszej nóżki 342, pomiędzy zagłębieniami 358 biegnie element prowadzący 376. Ten element prowadzący 376 ściśle wchodzi pomiędzy dwie części rozwidlonej poprzecznie górnej części 353 drugiej nóżki 344 i służy do podtrzymywania ich rozdziału od siebie, kiedy druga nóżka 344 obraca się względem pierwszej od jej położenia otwartego do jej położenia zamkniętego.

Wynalazek ten nie ogranicza się oczywiście do opisanych powyżej przykładów wykonania, które można modyfikować, nie wychodząc poza jego zakres lub rezygnując z niektórych jego zalet. W związku z tym, takie terminy w powyższym opisie i następnych zastrzeżeniach patentowych, jak „podłużny”, „poprzeczny”, „powyżej”, „poniżej”, „góra”, „dół”, „pionowy”, „poziomy”, „w górę” i w „dół” użyto wyłącznie, jako określenia względne do opisu powiązań pomiędzy różnymi elementami uchwytu według wynalazku dla pionowych sekcji pokryć architektonicznych. W związku z tym, pionowe listewki żaluzjowe 3, 103, 203, 303 pionowych żaluzji 1, 101, 201, 301 można zastąpić innymi sekcjami pionowymi pokryć architektonicznych, na przykład: i) pionowymi sekcjami typowych zasłon z materiałów tekstylnych z otworami w swoich częściach brzegowych, przez które można wkładać biegnące podłużnie występy 52, 152, 252, 352 uchwytów 13, 113, 213 313; lub ii) pionowymi sekcjami listewkowych materiałów tekstylnych, jak opisano w publikacji PCT WO 96/35854, przy czym w każdej z pionowych sekcji, w górnej części brzegowej płytki do zawieszania w każdej listewce, znajdują się otwory, przez które można wkładać podłużnie biegnące występy 52, 152, 252, 352 uchwytów 13, 113, 213, 313; bądź też iii) pionowymi listewkami jak opisano w publikacji PCT WO 96/35881, każda z otworem

PL 199 354 B1 w górnej części brzegowej jej płytki do wieszania, przez który można wprowadzać podłużnie biegnące występy 52, 152, 252, 352, uchwytów 13, 113, 213, 313.

Podobnie, szynę główną 5, 105, 205, 305 można zastąpić typową szyną główną lub specjalnie przystosowaną do zapewniania lepszego sterowania ruchem pionowych listewek żaluzjowych 3, 103, 203, 303 wzdłuż długości szyny głównej oraz obrotem pionowych listewek żaluzjowych wokół ich pionowych osi, jak opisano, na przykład, w publikacji PCT WO 96/35855. Ponadto, górną część 27, 127, 227, 337 uchwytu 13, 113, 213, 313 można zastąpić innymi strukturami, które są typowe, służącymi do silnego mocowania uchwytu do, oraz jego pionowego zwisania z, szyny głównej 5, 105, 205, 305 tak, żeby mógł się swobodnie przemieszczać i obracać.

Ponadto pierwsze podłużnie biegnące wycięcie 50, 150, 250, 350 oraz zagłębienia 56, 156, 256, 356 i rowki 58, 158, 258, 358 można umieścić na drugiej nóżce 44, 144, 244, 344 z pierwszym podłużnie biegnącym występem 52, 152, 252, 352 i dolnymi ramionami 54, 154, 254, 354 z ich przegubami 62, 162, 262, 362 usytuowanymi wówczas na pierwszej nóżce 42, 142, 242, 342. Podobnie, drugi biegnący pionowo występ 72 można usytuować na spodzie pierwszego, biegnącego podłużnie występu 52, przy czym drugie biegnące pionowo wycięcie 74 umieszcza się wówczas na górnej części pierwszego podłużnie biegnącego wycięcia 50.

Ponadto, górna część 345 pierwszej nóżki 342 może mieć skośną powierzchnię 366 na podłużnym boku pierwszej nóżki 342, ściśle otoczoną przez wewnętrzną powierzchnię 369 kołnierza 367, a powyżej pierwszego podłużnego boku 346 pierwszej nóżki, zamiast, albo dodatkowo, parę skośnych powierzchni 366 usytuowanych na poprzecznie przeciwległych bokach pierwszej nóżki 342.

Claims (16)

1. Uchwyt do zawieszania pionowej sekcji pokrycia architektonicznego na elemencie nośnym poziomo biegnącej szyny głównej, który to uchwyt zawiera biegnącą w dół pierwszą nóżkę oraz biegnącą w przybliżeniu w dół drugą nóżkę, która jest połączona przegubowo z pierwszą nóżką w celu przemieszczania pomiędzy pierwszym położeniem, w którym biegnie zasadniczo równolegle do pierwszej nóżki, a drugim położeniem, w którym tworzy z pierwszą nóżką kąt ostry, przy czym pierwsza nóżka ma pierwszy podłużny bok zwrócony ku drugiej nóżce, a druga nóżka ma drugi podłużny bok zwrócony ku pierwszej nóżce, znamienny tym, że na jednym z podłużnych boków, pierwszym lub drugim (46 146, 246, 346, 48, 148, 248, 348) znajduje się biegnące podłużnie pierwsze wycięcie (50, 150, 250, 350), a na drugim z podłużnych boków, pierwszym lub drugim (46, 146, 246, 346, 48, 148, 248, 348) znajduje się pierwszy występ (52, 152, 252, 352) wystający w przybliżeniu prostopadle z niego tak, ż e wchodzi w pierwsze wycię cie (50, 150, 250, 350), gdy druga nóż ka (44, 144, 244, 344) znajduje się w pierwszym położeniu, przy czym przegubowe złącze (A) pierwszej nóżki (42, 142, 242, 342) z drugą nóżką (44, 144, 244, 344) biegnie poprzecznie i jest usytuowane nad pierwszym wycięciem (50, 150, 250, 350) i pierwszym występem (52, 152, 252, 352), zaś na pierwszej nóżce (42, 142, 242, 342) nad złączem przegubowym (A) znajdują się elementy (27, 45, 127, 145, 227, 245, 327, 345) mocujące pierwszą nóżkę (42, 142, 242, 342) z elementem nośnym (11, 111, 211, 311), gdzie pierwsza nóżka (42, 142, 242, 342) ma wydłużoną podłużnie część pośrednią (57, 157, 257, 357), która jest umieszczona nad pierwszym wycięciem (50, 150, 250, 350) i pierwszym występem (52, 152, 252, 352) oraz ma parę poprzecznie przeciwległych boków, przez które przechodzi przegubowe złącze (A), zaś druga nóżka (44, 144, 244, 344) ma dwa równoległe ramiona (54, 154, 254, 354), które znajdują się nad pierwszym wycięciem (50, 150, 250, 350) i pierwszym występem (52, 152, 252, 352) i które biegną podłużnie, co najmniej do złącza przegubowego.

2. Uchwyt według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera również elementy (66, 166, 266, 366) integralnie uformowane z pierwszą nóżką (42, 142, 242, 342) i drugą nóżką (44, 144, 244, 344) i umieszczone pomię dzy pierwszą (42, 142, 242, 342) i drugą nóżką (44, 144, 244, 344) do sprężystego dociskania drugiej nóżki (44, 144, 244, 344) do pierwszej nóżki (42, 142, 242, 342).

3. Uchwyt według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że w jednym z: i) pary poprzecznie przeciwległych boków części pośredniej (57, 157, 257, 357) i ii) zwróconych poprzecznie części bocznych (60, 160, 260, 360) dwóch równoległych ramion (54, 154, 254, 354) znajduje się para zagłębień (56, 156, 256, 356) wokół przegubowego złącza (A), zaś w drugiej z: i) pary poprzecznie przeciwległych boków części pośredniej (57, 157, 257, 357) i ii) zwróconych poprzecznie części bocznych (60, 160, 260, 360) dwóch równoległych ramion (54, 154, 254, 354) znajduje się para biegnących poprzecznie

PL 199 354 B1 przegubów (62, 162, 262, 362) wzdłuż przegubowego złącza (A), przy czym każdy przegub (62, 162, 262, 362) wchodzi poprzecznie w jedno z zagłębień (56, 156, 256, 356).

4. Uchwyt według zastrz. 3, znamienny tym, że na każdym równoległym ramieniu (54) jest osadzony jeden z przegubów (62) i każde równoległe ramię (54) ma podłużny koniec (64) z wielobocznym, korzystnie prostokątnym, podłużnym profilem, zaś każde zagłębienie (56) jest wydłużone pionowo.

5. Uchwyt według zastrz. 4, znamienny tym, że podłużny bok każdego zagłębienia (56), znajdujący się z dala od drugiej nóżki (44) jest otwarty, zaś do otwartych podłużnych boków pary zagłębień (56) przylega w kierunku podłużnym element, korzystnie biegnąca ku górze sprężynka płytkowa (66), która opiera się sprężyście o podłużne końce (64) ramion (54) dla sprężystego dociskania drugiej nóżki (44) w kierunku pierwszej nóżki (42).

6. Uchwyt według zastrz. 4 albo 5, znamienny tym, że w spodzie jednego z elementów: pierwszego wycięcia (50) lub pierwszego występu (52) znajduje się pionowo biegnące drugie wycięcie (72), zaś w spodzie drugiego z elementów: pierwszego wycięcia (50) lub pierwszego występu (52) znajduje się biegnący pionowo drugi występ (74), przy czym drugi występ (74) jest przystosowany do pionowego wchodzenia w drugie wycięcie (72), kiedy druga nóżka (44) znajduje się w pierwszym położeniu.

7. Uchwyt według zastrz. 6, znamienny tym, że pierwsze wycięcie (50) znajduje się w pierwszym podłużnym boku (46) pierwszej nóżki (42), a równoległe ramiona (54) znajdują się na drugiej nóżce (44), zaś drugie wycięcie (72) znajduje się na spodzie pierwszego występu (52), korzystnie, w pobliż u jego ś rodka w kierunku podł u ż nym, a drugi wystę p (74) znajduje się na spodzie pierwszego wycięcia (50), korzystnie, w pobliżu jego środka w kierunku podłużnym, a bardziej korzystnie w sąsiedztwie pierwszego podłużnego boku (46).

8. Uchwyt według zastrz. 3, znamienny tym, że na każdym równoległym ramieniu (154, 254, 354) jest osadzony jeden z przegubów (162, 262, 362), a każde zagłębienie (156, 256, 356) jest w przybliżeniu okrągłe.

9. Uchwyt według zastrz. 3 albo 8, znamienny tym, że na spodzie części pośredniej (157) pierwszej nóżki (142), w sąsiedztwie przeciwległego podłużnego boku (148A) drugiej nóżki (144) znajduje się element, korzystnie biegnąca w dół sprężynka płytkowa (166), która opiera się sprężyście o przeciwległy podłużny bok (148A) drugiej nóżki (144) dla sprężystego dociskania drugiej nóżki (144) w kierunku pierwszej nóżki tak, że druga nóżka (144) jest trzymana sprężyście w pierwszym położeniu.

10. Uchwyt według zastrz. 9, znamienny tym, że element (166) do sprężystego dociskania drugiej nóżki do pierwszej nóżki biegnie w dół do w przybliżeniu pierwszego wycięcia (150) i jest dociskany podłużnie do pierwszego wycięcia, w celu trzymania pierwszego występu (152) drugiej nóżki (144) dociśniętego do pierwszego wycięcia (150).

11. Uchwyt według zastrz. 3 albo 8, znamienny tym, że na ramionach (254), a korzystnie również pomiędzy tymi ramionami, znajduje się element, korzystnie sprężynka wspornikowa (266), która biegnie podłużnie i ku górze od pierwszej nóżki (242) i opiera się sprężyście o poprzecznie biegnący górny ogranicznik (268) na pierwszej nóżce (242), nad zagłębieniami (256), dla sprężystego dociskania drugiej nóżki (244) do pierwszej nóżki (242) tak, że druga nóżka (244) jest sprężyście trzymana w pierwszym poł oż eniu.

12. Uchwyt według zastrz. 11, znamienny tym, że dolna część (267) elementu (266) do sprężystego dociskania drugiej nóżki (244) do pierwszej nóżki (242) oddziela i wzmacnia poprzecznie rozwidloną górną część (253) drugiej nóżki (244), na której znajdują się ramiona (254).

13. Uchwyt według zastrz. 11 albo 12, znamienny tym, że element do sprężystego dociskania drugiej nóżki (244) do pierwszej nóżki (242) jest poprzecznie rozwidloną, wspornikową sprężynką (266), której każde ramię jest dociskane ku górze do jednego z pary górnych ograniczników (268) na poprzecznie przeciwległych bokach pierwszej nóżki (242).

14. Uchwyt według zastrz. 3 albo 8, znamienny tym, że zawiera element do sprężystego dociskania drugiej nóżki (344) do pierwszej nóżki (342), który stanowi skośna powierzchnia (366) na pierwszej nóżce (342) nad jej zagłębieniami (356), korzystnie na każdym z jej poprzecznie przeciwległych boków, zwłaszcza co najmniej bezpośrednio nad każdym zagłębieniem (356), i jest pochylona ku górze i poprzecznie na zewnątrz pomiędzy ramionami (354), a na drugiej nóżce (344) znajduje się kołnierz (367), mający, korzystnie, kształt półokrągły oraz powierzchnię wewnętrzną (369), korzystnie na każdym ze swoich poprzecznie przeciwległych boków, zwłaszcza co najmniej bezpośrednio nad ich przegubami (362), która ściśle otacza skośną powierzchnię (366) tak, że druga nóżka (344) jest sprężyście trzymana w pierwszym położeniu.

PL 199 354 B1

15. Szyna główna do pokrycia architektonicznego zawierająca uchwyt do zawieszania pionowej sekcji pokrycia architektonicznego na elemencie nośnym szyny głównej, który to uchwyt zawiera biegnącą w dół pierwszą nóżkę oraz biegnącą w przybliżeniu w dół drugą nóżkę, która jest połączona przegubowo z pierwszą nóżką w celu przemieszczania pomiędzy pierwszym położeniem, w którym biegnie zasadniczo równolegle do pierwszej nóżki, a drugim położeniem, w którym tworzy z pierwszą nóżką kąt ostry, przy czym pierwsza nóżka ma pierwszy podłużny bok zwrócony ku drugiej nóżce, a druga nóżka ma drugi podłużny bok zwrócony ku pierwszej nóżce, znamienna tym, że na jednym z podł u ż nych boków, pierwszym lub drugim (46, 146, 246, 346, 48, 148, 248, 348) znajduje się biegnące podłużnie pierwsze wycięcie (50, 150, 250, 350), a na drugim z podłużnych boków, pierwszym lub drugim (46, 146, 246, 346, 48, 148, 248, 348) znajduje się pierwszy występ (52, 152, 252, 352) wystający w przybliżeniu prostopadle z niego tak, że wchodzi w pierwsze wycięcie (50, 150, 250, 350), gdy druga nóżka (44, 14 4, 244, 344) znajduje się w pierwszym położeniu, przy czym przegubowe złącze (A) pierwszej nóżki (42, 142, 242, 342) z drugą nóżką (44, 144, 244, 344) biegnie poprzecznie i jest usytuowane nad pierwszym wycięciem (50, 150, 250, 350) i pierwszym wystę pem (52, 152, 252, 352), zaś na pierwszej nóżce (42, 142, 242, 342) nad złączem przegubowym (A) znajdują się elementy (27, 45, 127, 145, 227, 245, 327, 345) mocujące pierwszą nóżkę (42, 142, 242, 342) z elementem nośnym (11, 111, 211, 311), gdzie pierwsza nóżka (42, 142, 242, 342) ma wydłużoną podłużnie część pośrednią (57, 157, 257, 357), która jest umieszczona nad pierwszym wycięciem (50, 150, 250, 350) i pierwszym występem (52, 152, 252, 352) oraz ma parę poprzecznie przeciwległych boków, przez które przechodzi przegubowe złącze (A), zaś druga nóżka (44, 144, 244, 344) ma dwa równolegle ramiona (54, 154, 254, 354), które znajdują się nad pierwszym wycięciem (50, 150, 250, 350) i pierwszym występem (52, 152, 252, 352) i które biegną podłużnie co najmniej do złącza przegubowego.

16. Pokrycie architektoniczne zawierające uchwyt do zawieszania pionowej sekcji pokrycia architektonicznego na elemencie nośnym poziomo biegnącej szyny głównej, który to uchwyt zawiera biegnącą w dół pierwszą nóżkę oraz biegnącą w przybliżeniu w dół drugą nóżkę, która jest połączona przegubowo z pierwszą nóżką w celu przemieszczania pomiędzy pierwszym położeniem, w którym biegnie zasadniczo równolegle do pierwszej nóżki, a drugim położeniem, w którym tworzy z pierwszą nóżką kąt ostry, przy czym pierwsza nóżka ma pierwszy podłużny bok zwrócony ku drugiej nóżce, a druga nóż ka ma drugi podł u ż ny bok zwrócony ku pierwszej nóż ce, znamienne tym, ż e na jednym z podł u ż nych boków, pierwszym lub drugim (46, 146, 246, 346, 48, 148, 248, 348) znajduje się biegnące podłużnie pierwsze wycięcie (50, 150, 250, 350), a na drugim z podłużnych boków, pierwszym lub drugim (46, 146, 246, 346, 48, 148, 248, 348) znajduje się pierwszy występ (52, 152, 252, 352) wystający w przybliżeniu prostopadle z niego tak, że wchodzi w pierwsze wycięcie (50, 150, 250, 350), gdy druga nóżka (44, 144, 244, 344) znajduje się w pierwszym położeniu, przy czym przegubowe złącze (A) pierwszej nóżki (42, 142, 242, 342) z drugą nóżką (44, 144, 244, 344) biegnie poprzecznie i jest usytuowane nad pierwszym wycięciem (50, 150, 250, 350) i pierwszym wystę pem (52, 152, 252, 352), zaś na pierwszej nóżce (42, 142, 242, 342) nad złączem przegubowym (A) znajdują się elementy (27, 45, 127, 145, 227, 245, 327, 345) mocujące pierwszą nóżkę (42, 142, 242, 342) z elementem nośnym (11, 111, 211, 311), gdzie pierwsza nóżka (42, 142, 242, 342) ma wydłużoną podłużnie część pośrednią (57, 157, 257, 357), która jest umieszczona nad pierwszym wycięciem (50, 150, 250, 350) i pierwszym wyst ę pem (52, 152, 252, 352) oraz ma parę poprzecznie przeciwległ ych boków, przez które przechodzi przegubowe złącze (A), zaś druga nóżka (44, 144, 244, 344) ma dwa równoległe ramiona (54, 154, 254, 354), które znajdują się nad pierwszym wycięciem (50, 150, 250, 350) i pierwszym występem (52, 152, 252, 352) i które biegną podłużnie, co najmniej do złącza przegubowego.