PL197528B1 - Zespół wspornika podtrzymującego poziomą linę bezpieczeństwa - Google Patents

Abstract

1. Zespó l wspornika podtrzymuj acego po- zioma lin e bezpiecze nstwa sk ladaj acy si e z przymocowywanej do budowli p lyty podsta- wowej; elementu wspornikowego przymocowa- nego do p lyty podstawowej i przystosowanego do ograniczanego tarciem obracania si e wzgl e- dem p lyty podstawowej; oraz wspó lpracuj acego z lin a elementu trzymaj acego przymocowanego do elementu wspornikowego, znamienny tym, ze element trzymaj acy (28, 40) przymocowany jest do elementu wspornikowego (24) za pomo- c a mechanizmu spr ezynowego, za s dynamicz- ne obciazenie dzia laj ace na lin e (4) powoduje ograniczane tarciem obrócenie si e elementu wspornikowego (24) z po lo zenia pierwszego (36) do po lo zenia drugiego (38), a w drugim po lo ze- niu rozci agni ecie wspó lpracuj acego z lin a ele- mentu trzymaj acego (28, 40) wbrew sile, z jak a dzia la spr ezyna mechanizmu sprezynowego. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zespół wspornika podtrzymującego poziomą linę bezpieczeństwa wykorzystywany w budowlach takich jak budynki, który może być przymocowywany do dachu budynku w celu zamocowania końca poziomej liny bezpieczeństwa i/lub podtrzymywania poziomej liny bezpieczeństwa pomiędzy jej końcami.

W patencie US-A-4 607 724 opisano urządzenie zabezpieczające chroniące robotników przed spadnięciem z dachu kalenicowego, przy czym w urządzeniu tym zastosowano wysięgnik połączony obrotowo z obrotową kolumną. Obrotowa kolumna jest przymocowana do dachu za pomocą podpory, która może być regulowana w celu umożliwienia jej instalacji na różnych dachach kalenicowych o różnym nachyleniu. Z wysięgnikiem połączony jest w sposób umożliwiający jej przesuwanie się wzdłuż wysięgnika jeden koniec liny zabezpieczającej, zaś drugi koniec liny zabezpieczającej może być połączony z noszonym przez robotnika pasem lub uprzężą zabezpieczającą, dzięki czemu możliwe jest zatrzymanie ruchu i schwytanie robotnika w przypadku jego pośliźnięcia się lub spadnięcia z dachu. Obrotowa kolumna i przesuwna lina zabezpieczająca dają robotnikowi możliwość swobodnego poruszania się po dachu bez względu na wykonywaną pracę i znajdujące się tam materiały. Hamulec uruchamiany przez rozciągnięcie się liny zabezpieczającej umożliwia zatrzymanie gwałtownego przesuwania się liny zabezpieczającej wzdłuż wysięgnika, zaś para amortyzatorów wspomaga hamulec zmniejszając wstrząsy spowodowane przez spadającego robotnika schwytanego przez urządzenie zabezpieczające.

Poziome liny bezpieczeństwa są powszechnie instalowane na wysokich poziomach budowli takich jak budynki w celu zabezpieczenia przed spadnięciem ludzi pracujących na takich budowlach. Ludzie ci zwykle noszą uprzęże, do których przymocowany jest jeden z końców liny, drugi koniec jest zaś w sposób przesuwny przymocowany do poziomej liny bezpieczeństwa za pomocą urządzenia łączącego.

Konieczne jest zapewnienie przymocowanych do budowli wsporników, z którymi połączone są końce poziomej liny bezpieczeństwa. Niezbędne jest również zapewnienie przymocowanych do budowli pośrednich wsporników, które podtrzymują linę pomiędzy jej końcami.

Wsporniki takie są powszechnie instalowane na dachach budynków. Montaż takich wsporników wymaga jednak uszkodzenia dachu w celu przymocowania wspornika do konstrukcji budynku. Uszkodzenia takie mogą mieć postać wykonanych w konstrukcji dachu otworów o znacznej średnicy, przez które przechodzą wsporniki, z którymi połączone są końce liny lub wsporniki pośrednie.

Uszkodzenia konstrukcji dachu mogą powstać również w przypadku przypadkowego upadku osoby pracującej na budynku, co powoduje działanie na poziomą linę bezpieczeństwa obciążenia dynamicznego, które następnie jest przekazywane na jeden lub wiele wsporników przymocowanych do dachu i podtrzymujących linę.

Przedmiotem wynalazku jest zespół wspornika podtrzymującego poziomą linę bezpieczeństwa składający się z przymocowywanej do budowli płyty podstawowej; elementu wspornikowego przymocowanego do płyty podstawowej i przystosowanego do ograniczanego tarciem obracania się względem płyty podstawowej; oraz współpracującego z liną elementu trzymającego przymocowanego do elementu wspornikowego.

Istotą wynalazku jest to, że element trzymający przymocowany jest do elementu wspornikowego za pomocą mechanizmu sprężynowego, zaś dynamiczne obciążenie działające na linę powoduje ograniczane tarciem obrócenie się elementu wspornikowego z położenia pierwszego do położenia drugiego, a w drugim położeniu rozciągnięcie współpracującego z liną elementu trzymającego wbrew sile, z jaką działa sprężyna mechanizmu sprężynowego.

Korzystnie współpracujący z liną bezpieczeństwa element trzymający przymocowany jest do elementu wspornikowego za pomocą zespołu składającego się ze śruby i nakrętki oraz sprężyny naciskowej.

Korzystnie, element wspornikowy w pierwszym położeniu wystaje do góry z płyty podstawowej, zaś w położeniu drugim element ten umieszczony jest bokiem względem płyty podstawowej.

Korzystnie, płyta podstawowa posiada poprzeczkę umieszczoną pod elementem wspornikowym.

Korzystnie, element wspornikowy w drugim położeniu styka się z poprzeczką.

Korzystnie, płyta podstawowa posiada parę wystających do góry występów, do których przymocowany jest element wspornikowy.

PL 197 528 B1

Korzystnie, element wspornikowy przymocowany jest do płyty podstawowej za pomocą pary zespołów składających się ze śruby i nakrętki oraz jednej lub wielu podkładek ciernych.

Korzystnie, współpracujący z liną element trzymający stanowi końcowy wspornik, do którego przymocowywany jest koniec liny.

Korzystnie, współpracujący z liną element trzymający stanowi zespół pośredniego wspornika podtrzymujący linę pomiędzy jej końcami.

Korzystnie, zespół pośredniego wspornika posiada element pochłaniający obciążenie dynamiczne i może składać się z podstawy przymocowanej do elementu wspornikowego; ramienia, którego pierwszy koniec posiada element umożliwiający obrotowe przymocowanie do podstawy, zaś drugi koniec przystosowany jest do współpracy z liną; przynajmniej jednego ścinanego kołka bezpiecznikowego przymocowanego do podstawy i przystosowanego do podtrzymywania ramienia pomiędzy jego końcami, przy czym w pierwszym położeniu kątowym względem podstawy przynajmniej jeden ścinany kołek bezpiecznikowy ulega ścięciu jeżeli zespół wspornika podtrzymującego jest przymocowany do budowli zaś bezpośrednio lub pośrednio na linę przy lub w pobliżu drugiego końca ramienia działa skierowane w dół obciążenie o z góry określonej wielkości, podczas gdy ramię obraca się w dół wokół swojego pierwszego końca i przyjmuje drugie położenie kątowe względem podstawy.

Korzystnie, przynajmniej jeden ścinany kołek bezpiecznikowy przymocowany jest do podstawy w jednym położeniu wybranym z wielu możliwych, dzięki czemu pierwsze położenie kątowe ramienia względem podstawy może być zmieniane.

Korzystnie, podstawa ma kształt zbliżony do litery „U i posiada część podstawową przystosowaną do przymocowania do elementu wspornikowego oraz parę oddalonych od siebie odchodzących od podstawy kryz, przy czym do kryz przymocowany jest obrotowo pierwszy koniec ramienia, zaś w z góry określonym położeniu między kryzami przymocowany jest ścinany kołek bezpiecznikowy.

Korzystnie, kryzy posiadają przynajmniej jedną parę położonych naprzeciw siebie otworów umożliwiających pewne przymocowanie przynajmniej jednego ścinanego kołka bezpiecznikowego.

W innym korzystnym wariancie, kryzy posiadają parę położonych naprzeciw siebie otworów, przez które przechodzi element umożliwiający obrotowe przymocowanie do nich pierwszego końca ramienia.

Korzystnie, przynajmniej jeden ścinany kołek bezpiecznikowy wykonany jest z tworzywa sztucznego takiego jak nylon.

W innym korzystnym wariancie wynalazku, przynajmniej jeden ścinany kołek bezpiecznikowy ma postać nagwintowanej śruby współpracującej z nagwintowaną nakrętką.

Korzystnie, pierwszy koniec ramienia jest obrotowo przymocowany do podstawy za pomocą elementu w postaci sworznia lub śruby, które mogą być wykonane ze stali nierdzewnej.

Korzystnie, wspomniana śruba jest nagwintowana i współpracuje z nagwintowaną nakrętką.

Korzystnie, pierwszy koniec ramienia posiada pierwszą tuleję o mniej więcej cylindrycznym kształcie, przez którą przechodzi element w postaci sworznia lub śruby.

Korzystnie, drugi koniec ramienia posiada drugą tuleję o mniej więcej cylindrycznym kształcie, która jest przystosowana do przechodzenia przez nią liny.

Korzystnie, przeciwległe końce drugiej tulei o mniej więcej cylindrycznym kształcie są stożkowate, dzięki czemu ułatwione jest przejście przez zespół pośredniego wspornika urządzenia łączącego, które może być w sposób przesuwny przymocowane do liny i połączone z liną zabezpieczającą ciągnącą się do pracującej na budowli osoby.

Korzystnie, pomiędzy pierwszym i drugim końcem ramię posiada trzecią tuleję o mniej więcej cylindrycznym kształcie, przez którą przechodzi ścinany kołek bezpiecznikowy.

Korzystnie, ramię ma postać płyty o mniej więcej prostokątnym kształcie.

Dzięki przedmiotowemu wynalazkowi, możliwe jest przezwyciężenie lub zmniejszenie powyższych problemów napotykanych w przypadku rozwiązań ze stanu techniki.

Lina może składać się z drutów ze stali nierdzewnej lub z włókien syntetycznych, które mogą mieć postać wiązki otoczonej osłoną wykonaną na przykład z neoprenu.

Budowla może być budynkiem, a zwłaszcza dachem budynku.

Zespół wspornika podtrzymującego według wynalazku minimalizuje albo zmniejsza ryzyko uszkodzenia konstrukcji takiej jak dach budynku, do której jest przymocowany w czasie, gdy na podtrzymywaną przez zespół wspornika podtrzymującego lub do niego przymocowaną poziomą

PL 197 528 B1 linę bezpieczeństwa działa obciążenie dynamiczne. Podczas działania obciążenia dynamicznego, element wspornikowy przymocowany do płyty podstawowej obraca się pokonując cierne ograniczenie z pierwszego położenia do drugiego, co umożliwia wstępne pochłonięcie obciążenia. Po osiągnięciu przez element wspornikowy drugiego położenia, obciążenie jest w dalszym ciągu pochłaniane przez mechanizm sprężynowy. Zabezpieczenie w postaci poprzeczki znajdującej się pod elementem wspornikowym dodatkowo zmniejsza ryzyko uszkodzenia konstrukcji dachu, ponieważ element wspornikowy obracając się do swojego drugiego położenia styka się z poprzeczką.

Jeżeli zespół pośredniego wspornika posiada ścinany kołek bezpiecznikowy, umożliwia to dodatkowe pochłanianie obciążenia dynamicznego i dalsze zmniejszenie niebezpieczeństwa uszkodzenia konstrukcji dachu.

W celu bardziej przejrzystego przedstawienia wynalazku i sposobu jego wykonania zostanie on poniżej przykładowo opisany w oparciu o załączone rysunki, na których:

fig. 1 przedstawia rzut pomocniczy pionowy wykonania zespołu wspornika podtrzymującego według wynalazku, przy czym jest to wspornik końcowy, do którego przymocowany jest koniec poziomej liny bezpieczeństwa;

fig. 2 - rzut główny poziomy zespołu przedstawionego na fig. 1, przy czym element wspornikowy znajduje się w pierwszym położeniu;

fig. 3 - rzut główny poziomy zespołu przedstawionego na fig. 1, przy czym element wspornikowy obrócony jest do drugiego położenia;

fig. 4 - widok z boku zespołu przedstawionego na fig. 1, przy czym widoczne jest obracanie elementu wspornikowego z pierwszego do drugiego położenia;

fig. 5 - rzut główny poziomy zespołu przedstawionego na fig. 1, przy czym element wspornikowy obrócony jest do drugiego położenia, tak jak jest to widoczne na fig. 3, zaś sprężyna mechanizmu sprężynowego jest ściśnięta;

fig. 6 - rzut pomocniczy pionowy wykonania zespołu wspornika podtrzymującego według wynalazku, obejmujący zespół wspornika pośredniego podtrzymujący poziomą linę bezpieczeństwa pomiędzy jej końcami;

fig. 7 - szczegółowy widok zespołu wspornika pośredniego stanowiący część zespołu przedstawionego na fig. 6;

fig. 8 - widok z boku zespołu wspornika pośredniego przedstawionego na fig. 7; i fig. 9 - widok z boku zespołu wspornika pośredniego przedstawionego na fig. 7 po ścięciu ścinanego kołka bezpiecznikowego.

Na fig. 1 i 2 przedstawiono zespół wspornika podtrzymującego 2, za pomocą którego koniec poziomej liny bezpieczeństwa 4 przymocowywany jest do dachu 6 budynku.

Pozioma lina bezpieczeństwa 4 może być wykonana z drutów ze stali nierdzewnej, lecz korzystnie ma ona postać wiązki włókien syntetycznych takich jak włókna poliestrowe, korzystnie otoczonej osłoną wykonaną na przykład z neoprenu.

Urządzenie łączące 8 przystosowane jest do ślizgania się wzdłuż poziomej liny bezpieczeństwa 4, zaś do jednego jego końca przymocowana jest lina zabezpieczająca 10. Drugi koniec liny zabezpieczającej jest połączony za pomocą uprzęży (tu nie pokazanej) o budowie dobrze znanej w obecnym stanie techniki z osobą 12, która może pracować na budynku i wymaga zabezpieczenia przed spadnięciem z tego budynku.

Zespół wspornika podtrzymującego 2 posiada wydłużoną płytę podstawową 14 w postaci taśmy, która korzystnie wykonana jest ze stali nierdzewnej. Płyta podstawowa 14 jest przymocowana do dachu budowli 6 wzdłuż linii płatwi dachowych 16 za pomocą śrub 18. Na fig. 2 szczególnie dobrze widoczna jest poprzeczka 20, która umieszczona jest na płycie podstawowej 14, przy czym poprzeczka stanowi z płytą podstawową 14 jedną całość lub jest do tej płyty przymocowana. Poprzeczka 20 również ma postać taśmy, która korzystnie wykonana jest ze stali nierdzewnej.

Płyta podstawowa 14 posiada parę wystających do góry występów 22 z otworami, do których za pomocą zespołów 26 składających się ze śruby i nakrętki oraz podkładki ciernej przymocowany jest posiadający otwory element wspornikowy 24, który korzystnie wykonany jest ze stali nierdzewnej. Element wspornikowy 24 przystosowany jest z wykorzystaniem zespołu 26 składającego się ze śruby i nakrętki oraz podkładki ciernej do ograniczanego tarciem obracania się względem płyty podstawowej 14. Jeżeli jest to pożądane, położenie płyty podstawowej i poprzeczki może być zmienione tak, że poprzeczka ustawiona jest w linii płatwi dachowych, zaś ponadto lub

PL 197 528 B1 alternatywnie poprzeczka może posiadać występy 22 umożliwiające zmianę kierunku umieszczonej na dachu liny.

Z liną 4 współpracuje element trzymający 28. Element trzymający 28 posiada końcowy wspornik 30 w postaci łącznika mocującego, do którego przymocowany jest koniec liny 4. Końcowy łącznik mocujący przymocowany jest do elementu wspornikowego 24 za pomocą mechanizmu sprężynowego składającego się z zespołu 32 śruby i nakrętki oraz sprężyny naciskowej 34.

Tarcie zespołów 26 składających się ze śruby i nakrętki oraz podkładki ciernej jest dobrane w taki sposób, że jeżeli na budynku zainstalowana jest wstępnie naprężona pozioma lina bezpieczeństwa 4, element wspornikowy 24 znajduje się w pierwszym położeniu 36, tak jak jest to widoczne na fig. 4, oraz przedstawione na fig. 1 i 2. Jeżeli wydarzy się wypadek polegający na pośliźnięciu się osoby 12 połączonej z liną 4 za pomocą liny zabezpieczającej 10, na poziomą linę bezpieczeństwa 4 wywierane jest obciążenie dynamiczne, które działa następnie na końcowy łącznik mocujący. To obciążenie dynamiczne pokonuje cierny opór zespołów 26 składających się ze śruby i nakrętki oraz podkładki ciernej. W wyniku tego element wspornikowy 24 obraca się wokół śrub wchodzących w skład zespołów 26 składających się ze śruby i nakrętki oraz podkładki ciernej osiągając drugie położenie 38 stykając się z poprzeczką 20, tak jak jest to widoczne na fig. 4, oraz przedstawione na fig. 3. Ponadto, jeżeli element wspornikowy 24 znajduje się w drugim położeniu 38, przyłożone obciążenie, które jest siłą rozciągającą powoduje ściśnięcie sprężyny 34 będącej częścią mechanizmu sprężynowego, tak jak to jest widoczne na fig. 5.

Ograniczane tarciem obracanie się elementu wspornikowego 24 powoduje wstępne pochłanianie obciążenia dynamicznego, zaś pozostałe obciążenie dynamiczne pochłaniane jest przez ściskanie sprężyny 34. Zmniejsza to niebezpieczeństwo uszkodzenia konstrukcji dachu budowli 6 spowodowanego działaniem obciążenia dynamicznego. Zapewnienie poprzeczki 20, na którą spada element wspornikowy 24 pozwala uniknąć uszkodzeń poszycia dachu.

Na fig. 6 przedstawiono zespół wspornika podtrzymującego 2A, który różni się od zespołu 2 przedstawionego na fig. 1 tym, że zamiast elementu trzymającego 28 z fig. 1, w postaci łącznika mocującego współpracującego z końcem liny 4 posiada on element trzymający 40 w postaci zespołu pośredniego wspornika. Zespół pośredniego wspornika przymocowany jest do elementu wspornikowego 24 za pomocą mechanizmu sprężynowego w postaci zespołu 32 śruby i nakrętki oraz sprężyny dociskowej 34, przy czym zespół pośredniego wspornika przystosowany jest do podtrzymywania poziomej liny bezpieczeństwa 4 pomiędzy jej końcami.

Działanie zespołu wspornika 2A jest w zasadzie takie same jak działanie zespołu wspornika 2 przedstawionego na fig. 1. Jeżeli na poziomą linę bezpieczeństwa 4 wywierane jest obciążenie dynamiczne wywołane pośliźnięciem się osoby 12 połączonej z liną 4 za pomocą liny zabezpieczającej 10, na zespół pośredniego wspornika wywierane jest obciążenie dynamiczne, które pokonuje tarcie zespołów 26 składających się ze śruby i nakrętki oraz podkładki ciernej. W wyniku tego element wspornikowy 24 obraca się wokół śrub wchodzących w skład zespołów 26 składających się ze śruby i nakrętki oraz podkładki ciernej, spadając aż do zetknięcia się z poprzeczką 20, dzięki czemu następuje pochłonięcie pewnej części obciążenia dynamicznego. Pozostałe obciążenie dynamiczne, które jest siłą rozciągającą pochłaniane jest przez ściśnięcie sprężyny dociskowej 34.

Tak jak jest to widoczne na fig. 7, 8 i 9, zespół pośredniego wspornika może być skonstruowany w taki sposób, że sam w sobie zawiera element pochłaniający obciążenie dynamiczne.

Zespół pośredniego wspornika posiada podstawę 42 w kształcie zbliżonym do litery „U” posiadającej część podstawową 44 przystosowaną do przymocowania do elementu wspornikowego 24 za pomocą mechanizmu sprężynowego w postaci zespołu 32 śruby i nakrętki oraz sprężyny dociskowej 34. Część podstawowa 44 posiada również parę odchodzących od niej i oddalonych od siebie kryz 46, 48. Podstawa 42 korzystnie wykonana jest ze stali nierdzewnej.

Ramię 50 ma postać płyty o mniej więcej prostokątnym kształcie korzystnie wykonanej ze stali nierdzewnej, przy czym posiada ona pierwszy koniec 52 wyposażony w pierwszą tuleję o mniej więcej cylindrycznym kształcie 54, która jest przymocowana do ramienia 50 lub stanowi z nim jedną całość.

Wykonany ze stali nierdzewnej element 56 w postaci śruby przechodzi przez otwory 58, 60 wykonane w kryzach 46, 48 podstawy 42, oraz przez pierwszą tuleję 54 znajdującą się na pierwszym końcu 52 ramienia 50. Wspomniana śruba jest nagwintowana i przymocowana we właściwym położeniu za pomocą nagwintowanej nakrętki 62.

PL 197 528 B1

Pierwszy koniec 52 ramienia 50 może obracać się wokół wspomnianej śruby.

Ramię 50 posiada drugi koniec 64 wyposażony w drugą tuleję 66 o mniej więcej cylindrycznym kształcie, która jest przymocowana do ramienia 50 lub stanowi z nim jedną całość. Przez drugą tuleję 66 przechodzi pozioma lina bezpieczeństwa 4. Naprzeciwległe końce 68, 70 drugiej tulei 66 mają stożkowaty kształt, co ułatwia przejście przez tuleję urządzenia łączącego 8.

Przez otwory 74, 76 wykonane w kryzach 46, 48 podstawy 42 i przez trzecią tuleję 78 o mniej więcej cylindrycznym kształcie, która jest przymocowana do ramienia 50 lub stanowi z nim jedną całość przechodzi ścinany kołek bezpiecznikowy 72 wykonany z tworzywa sztucznego takiego jak nylon, przy czym trzecia tuleja 78 znajduje się pomiędzy końcami 52, 64 ramienia 50. Ścinany kołek bezpiecznikowy 72 jest nagwintowany, dzięki czemu może współpracować z nagwintowaną nakrętką 80.

Jak widać na fig. 8, ramię 50 jest przymocowane za pomocą ścinanego kołka bezpiecznikowego w pierwszym położeniu kątowym względem podstawy 42.

Jeżeli na linę 4 przy lub w pobliżu drugiej tulei 66 na znajdującej się na drugim końcu 64 ramienia 50 działa obciążenie dynamiczne skierowane w dół zgodnie z kierunkiem strzałki 82, powoduje ono ścięcie lub złamanie ścinanego kołka bezpiecznikowego 72. Takie obciążenie dynamiczne jest wynikiem wypadku polegającego na spadnięciu osoby 12 przymocowanej do poziomej liny bezpieczeństwa 4 za pomocą liny zabezpieczającej 10 i urządzenia łączącego 8.

Jeżeli ścinany kołek bezpiecznikowy 72 zostanie ścięty lub złamany, ramię 50 obraca się wokół swojego pierwszego końca 52 i elementu 56 w postaci śruby aż do osiągnięcia drugiego położenia kątowego względem podstawy 42, tak jak to przedstawiono na fig. 9.

Ścinany kołek bezpiecznikowy 72 pochłania w ten sposób przyłożone obciążenie dynamiczne i stanowi dodatkowe zabezpieczenie przed uszkodzeniem dachu budowli 6 (fig. 6), do którego przymocowany jest zespół wspornika podtrzymującego 2A wyposażony w zespół pośredniego wspornika.

Taka konstrukcja zespołu wspornika podtrzymującego 2A umożliwia zatem trójetapowe pochłanianie obciążeń dynamicznych. W pierwszym etapie następuje ścięcie ścinanego kołka bezpiecznikowego 72. W drugim etapie element wspornikowy 24 obraca się pokonując cierne ograniczenie obrotu. W trzecim etapie następuje ściśnięcie sprężyny 34 będącej częścią mechanizmu sprężynowego.

W celu umożliwienia umieszczenia zespołu wspornika podtrzymującego 2A na dachu 6 pod różnymi kątami, ramię 50 zespołu wspornika pośredniego może być przymocowane za pomocą ścinanego kołka bezpiecznikowego 72 w innym pierwszym położeniu kątowym względem podstawy 42. Jest to możliwe dzięki wykonaniu w kryzie 46 podstawy 42 kolejnych otworów 84, 86 oraz odpowiadających im otworów (tu nie pokazanych) w kryzie 48, co umożliwia wybranie miejsca umieszczenia ścinanego kołka bezpiecznikowego 72.

Po poddaniu zespołu pośredniego wspornika działaniu obciążeń dynamicznych może być on łatwo przygotowany do dalszego działania przez zamontowanie nowego ścinanego kołka bezpiecznikowego 72.

Ponadto po zakończeniu działania obciążenia dynamicznego zespół wspornika podtrzymującego 2, 2A może być całkowicie przygotowany do dalszego działania przez obrócenie elementu wspornikowego 24 do jego pierwszego położenia 36 (fig. 4).

Claims (23)

1. Zespół wspornika podtrzymującego poziomą Ilnę b(^.^|^iec^,^(^r^^ttwa składający się z przymocowywanej do budowli płyty podstawowej; elementu wspornikowego przymocowanego do płyty podstawowej i przystosowanego do ograniczanego tarciem obracania się względem płyty podstawowej; oraz współpracującego z liną elementu trzymającego przymocowanego do elementu wspornikowego, znamienny tym, że element trzymający (28, 40) przymocowany jest do elementu wspornikowego (24) za pomocą mechanizmu sprężynowego, zaś dynamiczne obciążenie działające na linę (4) powoduje ograniczane tarciem obrócenie się elementu wspornikowego (24) z położenia pierwszego (36) do położenia drugiego (38), a w drugim położeniu rozciągnięcie współpracującego z liną elementu trzymającego (28, 40) wbrew sile, z jaką działa sprężyna mechanizmu sprężynowego.

PL 197 528 B1

2. Zespół według zasSrz. 1, znamienny tym, że współpracujący z liną bezpieczeństwa (-4) element trzymający (28, 40) przymocowany jest do elementu wspornikowego (24) za pomocą zespołu (32) składającego się ze śruby i nakrętki oraz sprężyny naciskowej (34).

3. Zespóó według zastcz. 1 albo 2, znamiennytym, że element wspornikowy (24) w pierwszym położeniu (36) wystaje do góry z płyty podstawowej (14), zaś w położeniu drugim (38) element ten umieszczony jest bokiem względem płyty podstawowej (14).

4. Zespół według zaostrz. 1, znamienny tym, że pb-a podssawowa (14) posiada poprzeczkę (20) umieszczoną pod elementem wspornikowym (24).

5. Zespółwedług zas^z. 4, znamienny tym, że θ^Γηθ^ wspornikowy (24) w drLu^im położeniu (^i^) styka się z poprzeczką (20).

6. Zespół według zas-trz. 1, znamienny tym, że pł^ya podssawowa (14) posiada parę wys-tających do góry występów (22), do których przymocowany jest element wspornikowy (24).

7. Zespół według z^^Sr^. 1 albo 4, albo 5, albo 6, znamienny tym, że element wspornikowy (24) przymocowany jest do płyty podstawowej (14) za pomocą pary zespołów (26) składających się ze śruby i nakrętki oraz jednej lub wielu podkładek ciernych.

8. Zespół według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że w^|^<^łł^r^^(^i^u^(^'/z llną (4) elemeni trzymający (28) stanowi końcowy wspornik (30), do którego przymocowywany jest koniec liny.

9. Zespół według zas-trz. 1 albo 2, zi^^r^i^i^i^^t^m, że współpracującyz llną (-4) elemen mający (40) stanowi zespół pośredniego wspornika podtrzymujący linę (4) pomiędzy jej końcami.

10. Zespół według zastrz. 9, znamienny tym, że zespół pośredniego wspornika posiada element pochłaniający obciążenie dynamiczne i może składać się z: podstawy (42) przymocowanej do elementu wspornikowego (24): ramienia (50), którego pierwszy koniec (52) posiada element (56) umożliwiający obrotowe przymocowanie do podstawy (42), zaś drugi koniec (64) przystosowany jest do współpracy z liną (4); przynajmniej jednego ścinanego kołka bezpiecznikowego (72) przymocowanego do podstawy (42) i przystosowanego do podtrzymywania ramienia (50) pomiędzy jego końcami (52, 64), przy czym w pierwszym położeniu kątowym względem podstawy (42) przynajmniej jeden ścinany kołek bezpiecznikowy (72) ulega ścięciu jeżeli zespół wspornika podtrzymującego jest przymocowany do budowli (6) zaś bezpośrednio lub pośrednio na linę (4) przy lub w pobliżu drugiego końca (64) ramienia (50) działa skierowane w dół obciążenie o z góry określonej wielkości, podczas gdy ramię obraca się w dół wokół swojego pierwszego końca (52) i przyjmuje drugie położenie kątowe względem podstawy (42).

11. Zespół według zastrz. 10, znamienny tym, że przynajmniej jeden ścinany kołek bezpiecznikowy (72) przymocowany jest do podstawy (42) w jednym położeniu wybranym z wielu możliwych, dzięki czemu pierwsze położenie kątowe ramienia (50) względem podstawy może być zmieniane.

12. Zespół według zastrz. 10, albo 11, znamienny tym, że podstawa (42) ma kształt zbliżony do litery „U i posiada część podstawową (44) przystosowaną do przymocowania do elementu wspornikowego (24) oraz parę oddalonych od siebie odchodzących od podstawy kryz (46, 48), przy czym do kryz przymocowany jest obrotowo pierwszy koniec (52) ramienia (50), zaś w z góry określonym położeniu między kryzami przymocowany jest ścinany kołek bezpiecznikowy (72).

13. Zespół według zastrz. 12, znamienny tym, że kryzy (46, 48) posiadają przynajmniej jedną parę położonych naprzeciw siebie otworów (74, 76) umożliwiających pewne przymocowanie przynajmniej jednego ścinanego kołka bezpiecznikowego (72).

14. Zespół według zasSrz. 12 albo 13, znamienny tym, że kryzy (46, 488 posiadają parę położonych naprzeciw siebie otworów (58, 60), przez które przechodzi element (56) umożliwiający obrotowe przymocowanie do nich pierwszego końca (52) ramienia (50).

15. Zespół według zastrz. 10 albo 11, albo 13, znamienny tym. że przynajmnńej jeden ścinany kołek bezpiecznikowy (72) wykonany jest z tworzywa sztucznego takiego jak nylon.

16. Zespół według 10 albo 11, albo 13, znamienny tym. że pr^^i^^ji^i^ń^j jeden ścinany kołek bezpiecznikowy (72) ma postać nagwintowanej śruby współpracującej z nagwintowaną nakrętką (80).

17. Zespół według 10 albo 11, znamienny tym. że pierwszy koniec (52) ramienia (50) jest obrotowo przymocowany do podstawy (42) za pomocą elementu (56) w postaci sworznia lub śruby, które mogą być wykonane ze stali nierdzewnej.

18. Zespół według z^^si^^. 17, znamienny tym, że śruba s-tanowiąca eiemeni (56) jesł nagwintowana i współpracuje z nagwintowaną nakrętką (62).

PL 197 528 B1

19. Zespół według zastrz. 17, znamienny tym, że pierwszy koniec (ί^12) ramienia (50) posiada pierwszą tuleję (54) o mniej więcej cylindrycznym kształcie, przez którą przechodzi element (56) w postaci sworznia lub śruby.

20. Zespół według zas^z. 10 albo 11, znamienny tym, że dr^utgi kornec (64) ramienia (500 posiada drugą tuleję (66) o mniej więcej cylindrycznym kształcie, która jest przystosowana do przechodzenia przez nią liny (4).

21. Zespół według zastrz. 20, znamienni/ tym, że przeciwległe końce (68, 70) drugiej tulei (66) o mniej więcej cylindrycznym kształcie są stożkowate, dzięki czemu ułatwione jest przejście przez zespół pośredniego wspornika urządzenia łączącego (8), które może być w sposób przesuwny przymocowane do liny (4) i połączone z liną zabezpieczającą ciągnącą się do pracującej na budowli osoby.

22. Zespół według zas^z. 10 albo 11, znamienny tym, że pierwszym i drugim końcem (52, 64) ramię (50) posiada trzecią tuleję (78) o mniej więcej cylindrycznym kształcie, przez którą przechodzi ścinany kołek bezpiecznikowy (72).

23. Zespół według zas^z. 10 albo 11, znamienny t^i^, że ramię (50) ma post:ać płyty o mniej więcej prostokątnym kształcie.