PL197374B1 - Wkładka tnąca przeznaczona dla narzędzi do toczenia pracujących w ciężkich warunkach skrawania - Google Patents

Abstract

1. Wk ladka tn aca, przeznaczona dla narz e- dzi do toczenia pracuj acych w ci ezkich warun- kach skrawania, posiadaj aca bok górny, bok dolny oraz kraw ed z w obszarze znajduj acym sie pomi edzy bokiem górnym i powierzchni a przedni a, która to wk ladka tn aca, w dodatku do wzgl ednie grubej cz esci przedniej maj acej umiejscowiony za kraw edzi a lamacz wiórów, zawiera cz esc tyln a cie nsz a ni z cz esc przednia, znamienna tym, ze cz esc tylna (21) wk ladki tn acej, b ed ac ograniczona dwiema powierzch- niami bocznymi (24), które s a nachylone do siebie pod k atem ostrym ( a°), jest zbie zna w kierunku do ty lu przy czym zag lebienie (22) w boku górnym (23) cz esci tylnej (21) s lu zy do wprowadzania w niego elementu docisko- wego (14) mocuj acego wk ladk e tn ac a (1) we wspó lpracuj acym z ni a gnie zdzie. PL PL PL PL

Description

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 197374 (21) Numer zgłoszenia: 360713 (²²) Data zgłoszema: 22.08.2001 <⁵¹> ^lnt-^cl·

B23B 27/16 (2006.01) (86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego:

22.08.2001, PCT/SE01/01790 (87) Data i numer publikacji zgłoszenia międzynarodowego:

14.03.2002, WO02/20201 PCT Gazette nr 11/02

(54) Wkładka tnąca przeznaczona dlanazzędz i do toczenia pracujących w ciężkich ( warunkach skrawanta
(30) Pierwszeństwo: 05.09.2000,SE,0003120-3	(73) Uprawniony z patentu: Sandvik Intellectual Property AB, Sandviken,SE
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 20.09.2004 BUP 19/04	(72) Twórca(y) wynalazku: Robert Isaksson,jarbo,SE
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 31.03.2008 WUP 03/08	(74) Pełnomocnik: Tadeusz Szalkiewicz, PATPOL Sp. z o.o.

(57) 1t Wkładka tnąca, przeznaczona dla narzędzi do toczenia pracujących w ciężkich warunkach skrawania, posiadająca bok górny, bok dolny oraz krawędź w obszarze znajdującym się pomiędzy bokiem górnym i powierzchnią przednią, która to wkładka tnąca, w dodatku do względnie grubej części przedniej mającej umiejscowiony za krawędzią łamacz wiórów, zawiera część tylną cieńszą niż część przednia, znamienna tym, że część tylna (21) wkładki tnącej, będąc ograniczona dwiema powierzchniami bocznymi (24), które są nachylone do siebie pod kątem ostrym (α°), jest zbieżna w kierunku do tyłu przy czym zagłębienie (22) w boku górnym (23) części tylnej (21) służy do wprowadzania w niego elementu dociskowego (14) mocującego wkładkę tnącą (1) we współpracującym z nią gnieździe.

PL 197 374 B1

Opis wynalazku

Dziedzina techniki

Przedmiotem wynalazku jest wkładka tnąca przeznaczona dla narzędzi do toczenia pracujących w ciężkich warunkach skrawania.

Wynalazek odnosi się do wkładki tnącej do ciężkiej obróbki skrawaniem, metodą toczenia, która to wkładka posiada stronę górną, stronę dolną, oraz krawędź znajdującą się pomiędzy stroną górną i powierzchnią przednią, przy czym ta wkładka tnąca zawiera, dodatkowo do względnie pogrubionej części przedniej posiadającej łamacz wiórów umiejscowiony za krawędzią, część tylną, która jest cieńsza niż część przednia.

Stan techniki

W porównaniu do konwencjonalnego toczenia, toczenie w warunkach ciężkiej obróbki skrawaniem na ogół odznacza się tym, że przeważnie wszystkie parametry z nim związane są znacznie powiększone, na przykład większe są siły tnące, większa grubość wióra, większe i cięższe są przedmioty obrabiane, wyzwala się większa ilość ciepła, i tak dalej. Podczas tradycyjnego toczenia posuw ma zwykle wielkość w przedziale od 0,5 mm/obrót do 0,8 mm/obrót, podczas gdy przy toczeniu w warunkach ciężkiej obróbki skrawaniem posuw ma wielkość w granicach od 1 mm/obrót do 40 mm/obrót, a jednocześnie głębokość skrawania może się zmieniać w przedziale od 0,2 mm do 6 mm. Nie jest też czymś niezwykłym dla wspominanych przedmiotów podlegających obróbce, na przykład dla surowych wałów, że mają one ciężar jednej tony lub większy. W tych warunkach jest nie tylko konieczne, żeby wkładki tnące stosowane w narzędziu tokarskim musiały być o wielkich wymiarach, ale tak samo odnosi się to do obsad i trzonów nośnych, stosowanych przy tych wkładkach tnących.

Wkładki tnące, przeznaczone dla narzędzi do toczenia pracujących w ciężkich warunkach skrawania, były już wcześniej znane w licznych różnorodnych postaciach. Ogólnie przyjęta postać charakteryzuje się znaczną grubością wkładki tnącej, w odniesieniu do jej wymiaru liczonego w głąb, lub do wymiaru długości (wysokość przedniej powierzchni, która rozciąga się pomiędzy krawędzią i spodnią stroną wkładki tnącej, jest tylko nieznacznie mniejsza niż długość wkładki tnącej liczona jako odległość pomiędzy przednią powierzchnią i tylną powierzchnią końcową). Od tyłu krawędzi rozciąga się, w dół i ku tyłowi, powierzchnia, w której jest uformowany prosty próg łamacza wiórów. Wymieniona pochyła górna powierzchnia kończy się w powierzchni ograniczającej, w istocie równoległej do powierzchni przedniej, przy czym ta powierzchnia ograniczająca, z kolei, u dołu przeistacza się, na krótkiej części końcowej, w powierzchnię odchyloną w tył i ku górze, w której jest uformowane centralne, otwarte od tyłu, wybranie dla kołka, którego zadaniem jest mocowanie nieruchomo wkładki tnącej w celu przeciwdziałania bocznym przemieszczeniom wkładki tnącej. Na tylnej części końcowej wkładki tnącej, do powierzchni odchylonej w tył i ku górze może być dociskany element dociskający, przy pomocy którego wkładka tnąca jest utrzymywana w stanie dociśniętym, jej tylną powierzchnią końcową, do powierzchni oporowej obsady, w której ta wkładka tnąca może być zamontowana, przy jednoczesnym utrzymywaniu w stanie dociśniętym dolnej strony wkładki tnącej do dolnej powierzchni w obsadzie. Jednakże wadą tej znanej wkładki tnącej służącej do toczenia w ciężkich warunkach skrawania jest to, że ona w praktyce nadaje się tylko do nacinania rowków, ale nie do toczenia wzdłużnego, jako że stabilność w kierunku bocznym tej wkładki tnącej jest mierna. Tak więc, zakłóceniom stabilności wkładki tnącej, w kierunku wzdłużnym, przeciwstawia się tylko wspominany wyżej kołek, który ma małe wymiary z przyczyn technicznych i jest stosunkowo słaby. Inną wadą tej wkładki tnącej jest to, że wymaga ona rozległego i kosztownego szlifowania. A zatem nie tylko górna powierzchnia pochylająca się ukośnie w dół i odchodząca od krawędzi w tył, ale również przednia powierzchnia i dolna strona, muszą być precyzyjnie oszlifowane z licznymi stopniami. Dodatkową wadą jest to, że element dociskający wkładkę tnącą jest poddawany znacznym naprężeniom, powodowanym przez nachodzące na ten element dociskający gorące wióry i napierające na niego, ponieważ górna powierzchnia wkładki tnącej pochyla się ukośnie w dół i ku tyłowi. Ponadto, ta znana wkładka tnąca, po oddzieleniu wióra od przedmiotu obrabianego przez krawędź tnącą, ma ograniczoną zdolność zmniejszania szerokości wióra. To stwarza czasem sytuację, w której uwalnianie wióra z nacinanego rowka, jest trudniejsze.

Istota wynalazku

Niniejszy wynalazek stawia sobie za cel usunięcie wyżej wymienionych niedogodności związanych ze znaną uprzednio wkładką tnącą przeznaczoną do toczenia w ciężkich warunkach skrawania, oraz dostarczenie udoskonalonej wkładki tnącej przeznaczonej do stosowania przy ciężkim toczeniu. Zatem głównym celem niniejszego wynalazku jest dostarczenie wkładki tnącej do toczenia w ciężkich

PL 197 374 B1 warunkach skrawania, która może być przytwierdzona w sposób zapewniający stabilność i możliwość jej uwolnienia, a wskutek tego nie tylko może być stosowana do operacji toczenia wgłębnego, ale również do toczenia wzdłużnego, podczas którego wkładka tnąca jest wystawiana na działanie znacznych sił bocznych. Celem dodatkowym jest utworzenie wkładki tnącej przeznaczonej do toczenia w ciężkich warunkach skrawania, która nadaje się do wytwarzania bezpośrednio przez prasowanie, na przykład przez prasowanie proszku węglika spiekanego, przy zminimalizowanej ilości operacji szlifowania. Jeszcze innym celem wynalazku jest utworzenie wkładki tnącej przeznaczonej do toczenia w ciężkich warunkach skrawania, posiadającej dobre właściwości w zakresie łamania wióra, w celu polepszenia ochrony elementu dociskającego przed destruktywnym działaniem gorącego wióra, i przez to podwyższenia trwałości użytkowej elementu dociskającego. W postaci szczególnej, wynalazek stawia sobie za cel również dostarczenie wkładki tnącej przeznaczonej do toczenia w ciężkich warunkach skrawania, która szybko i skutecznie zmniejsza szerokość oddzielonego wióra, w celu ułatwienia odprowadzania wióra.

Według wynalazku, przynajmniej główny cel jest uzyskiwany przez właściwości zdefiniowane w zastrzeżeniu patentowym 1. Zalecane postaci wynalazku są ponadto zdefiniowane w zastrzeżeniach patentowych zależnych.

Krótki opis rysunku

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok perspektywiczny wkładki tnącej, według wynalazku, w kierunku ukośnym od góry i od przodu, fig. 2 - rzut poziomy z góry wkładki tnącej z fig. 1, fig. 3 - przekrój wzdłużny przez wkładkę tnącą z fig. 1, fig. 4 - przekrój przedstawiający wkładkę tnącą zamontowaną w obsadzie przy pomocy docisku, fig. 5 - rzut poziomy z góry wkładki tnącej, obsady i docisku, według fig. 4' a fig. 6 - widok perspektywiczny ilustrujący postać alternatywną wkładki tnącej według wynalazku.

Przykłady wykonania

Na figurach od 1 do 3 jest przedstawiona pierwsza postać wkładki tnącej 1 według wynalazku. Od góry wkładka tnąca 1 jest ograniczona górną powierzchnią boczną 2, która jest przeciwległa do boku dolnego 3. Pomiędzy górną powierzchnią boczną 2 i bokiem dolnym 3 rozciąga się powierzchnia przednia 4, która z kolei jest przeciwległa do tylnej powierzchni końcowej 5. W obszarze pomiędzy powierzchnią przednią 4 i górną powierzchnia boczną 2 uformowana jest krawędź tnąca 6, która w sposób tradycyjny zawiera w sobie ostrą krawędź znajdującą się pomiędzy powierzchnią przednią 4 i płaską powierzchnią wzmocnienia 6'. Powierzchnia przednia 4, przy jej przeciwległych końcach, przekształca się w dwie powierzchnie boczne 7, przy czym pomiędzy powierzchnią 4 a powierzchniami bocznymi 7 znajdują się zaokrąglone powierzchnie przejściowe 8. Szerokość B wkładki tnącej jest wyznaczona przez odległość pomiędzy powierzchniami bocznymi podczas gdy wymiar liczony w głąb, lub długość L, wkładki tnącej jest wyznaczony przez odległość pomiędzy powierzchnią przednią 4 i tylną powierzchnią końcową 5. W obszarze z tyłu za krawędzią tnącą 6, w górnej powierzchni bocznej 2 wkładki tnącej 1, jest uformowany łamacz wiórów 9.

W praktyce wkładka tnąca 1, według wynalazku, może być wykonywana bezpośrednio przez prasowanie proszku węglika spiekanego, a jedynym koniecznym szlifowaniem jest szlifowanie czołem ściernicy boku dolnego 3.

Przed dokładniejszym opisem właściwości charakterystyki wkładki tnącej 1, według wynalazku, jest zrobione odniesienie do figur 4 i 5, które ilustrują wkładkę tnącą 1 zamontowaną w obsadzie lub w oprawie 10, która z kolei jest we właściwy sposób połączona rozłącznie z większym trzonem nośnym (nie pokazany), na przykład z mocną płytą. W obsadzie jest uformowane gniazdo 11 przeznaczone do umieszczania w nim wkładki tnącej 1 (przez specjalistów nazywane także gniazdem wkładki), które jest ograniczone płaską dolną powierzchnią 12, i również dwiema nachylonymi do siebie powierzchniami bocznymi 13. Wkładka tnąca 1 może być zamocowana w gnieździe 11 za pomocą docisku 14, który z przedniego końca ma pazur 15. Docisk 14 może być dociskany za pomocą wkręta 16 znajdującego się przy tylnym końcu docisku 14. Zwykle geometria docisku 14 i wkręta 16 jest taka, że pazur 15 przy dociskaniu wkręta 16 przemieszcza się w tył i ku dołowi w stosunku do gniazda 11. Korzystne jest umieszczanie, pomiędzy wkładką tnącą 1 i dolną powierzchnią 12 gniazda 11, podkładki 17, która podobnie jak i wkładka tnąca 1 zawiera w sobie węglik spiekany. Podkładka 17 jest utrzymywana w miejscu za pomocą wkręta z wpuszczanym łbem 18, zamocowanego w gwintowanym otworze 19 przechodzącym przez dolną powierzchnię 12.

Teraz ponownie odnosimy się do figur od 1 do 3. Charakterystyka wkładki tnącej 1 według wynalazku jest taka, że wkładka tnąca 1 dodatkowo do względnie grubej części przedniej 20, na której

PL 197 374 B1 jest uformowany łamacz wiórów 9, zawiera część tylną 21, która jest cieńsza niż część przednia 20 i zbiega się w kierunku tylnym od niej, a w tej tylnej części 21 jest uformowane i przechodzi przez jej górną powierzchnię 23, zagłębienie 22 dla pazura 15 docisku 14. W tym przykładzie, zbiegający się kształt tylnej części 21 jest wyznaczony przez dwie płaskie powierzchnie boczne 24, które zbiegają się wzajemnie pod kątem ostrym α °. W przykładzie tym pokazano kąt wierzchołkowy α ° równy około 60°, chociaż wahania tak w górę jak i w dół od tej wartości kątowej są dopuszczalne. Jednakże, kąt a° powinien mieścić się w przedziale od 30° do 80°, korzystnie od 45° do 70°. Powierzchnie boczne 24, przy ich tylnych końcach, przekształcają się w tylną powierzchnię końcową 5, która w tym przykładzie zawiera w sobie powierzchnię płaską równoległą do krawędzi 6 i przebiega prostopadle do boku dolnego 3. Powierzchnie boczne 24, przy ich przednich końcach, przekształcają się we wspominane wyżej powierzchnie boczne 7, a dokładniej następuje to za pośrednictwem narożnych krawędzi 25. Gruba część przednia 20 przekształca się w cieńszą część tylną 21 za pośrednictwem pochylającej się w tył i ku dołowi powierzchni 26, a w miejscu pomiędzy pochylającą się powierzchnią 26 i płaskim bokiem górnym 23 części tylnej, jest uformowana łagodnie zaokrąglona część powierzchniowa 27. Długość L1 przedniej części 20, liczona jako odległość od krawędzi 6 do pochylającej się powierzchni 26, jest w tym przykładzie trochę mniejsza niż długość L2 części tylnej 21, liczona jako odległość pomiędzy powierzchnią 26 i powierzchnią końcową 5. Jak można to wyraźnie zobaczyć na fig. 2, w obszarze znajdującym się z przodu powierzchni 26 są usytuowane narożne krawędzie 25. Mówiąc inaczej, tylny fragment przedniej części 20 zbiega się w taki sam sposób jak tylna część 21.

Grubość T1 przedniej części 20, liczona jako odległość pomiędzy krawędzią tnącą 6 i bokiem dolnym 3 wkładki tnącej, jest znacznie większa niż grubość T2 tylnej części 21. W praktyce grubość T1 powinna być o 20% do 40% większa niż grubość T2.

Zagłębienie 22 we wkładce tnącej, dla pazura docisku 15, jest otwarte tylko do góry i jest zakończone dnem 28 usytuowanym na poziomie znajdującym się powyżej boku dolnego 3 wkładki tnącej 1. Tym sposobem, w obszarze poniżej zagłębienia 22, jest zachowana znaczna ilość materiału. Gwarantuje to wkładce tnącej 1 maksymalną wytrzymałość i minimalną podatność na złamanie. Mimo że jest możliwość uformowania zagłębienia o całkowitej głębokości ku dołowi równej 70% grubości T2, preferowana jest głębokość, która nie przekracza 50% grubości T2. Z innych względów zauważyć należy, że zagłębienie 22 jest umieszczone w miejscu znajdującym się w dużej odległości od tylnej powierzchni końcowej 5 wkładki tnącej. Mówiąc dokładniej, zagłębienie jest umiejscowione w bezpośrednim sąsiedztwie zaokrąglonej powierzchni 21 przylegającej do pochylonej powierzchni przejściowej 26. Zagłębienie 22, które korzystnie posiada obrotowo symetryczny kształt podstawowy i które mając pewną stożkowatość' może rozszerzać się ku górze, jest umieszczone pośrodku pomiędzy dwiema pochylonymi bocznymi powierzchniami 24. Należy również zauważyć, że górna powierzchnia 23 tylnej części 21 korzystnie, jakkolwiek nie koniecznie, jest płaska.

W przykładowej postaci na rysunku, która stanowi postać prototypową, wkładka tnąca ma szerokość B równą 40 mm i długość L równą 31,5 mm, a długość L1 części przedniej wynosi około 12,5 mm, to jest w przybliżeniu 40% ogólnej długości L. Ponadto, grubość T1 części przedniej wynosi 12,7 mm, podczas gdy część tylna 21 ma grubość T2 równą 9,5 mm. A zatem, chociaż część przednia jest krótsza i grubsza niż część tylna 21, to jednak pomimo to część przednia ma znaczną rozpiętość na długości L1 (w praktyce od 10 mm do 15 mm). Oznacza to, że kreślarzowi jest pozostawiony duży stopień swobody przy formowaniu wkładki tnącej ze skutecznymi łamaczami wiórów o różnej geometrii, przeznaczonymi do wielu różnych zastosowań. W zilustrowanej zalecanej postaci, łamacz wiórów, w ogólności oznaczony odnośnikiem 9, jest uformowany z najwyższym grzbietem 29 maksymalnie oddalonym od krawędzi tnącej 6, a dokładniej, oddalenie to jest uzyskiwane przez to, że jest on uformowany w bezpośrednim sąsiedztwie pochylającej się powierzchni przejściowej 26. Różnica poziomów pomiędzy tym grzbietem 29 i przednią krawędzią 6, która na fig. 3 jest oznaczona literą N, może różnić się najbardziej znacząco w zależności ód innych wymiarów wkładki tnącej (które są uzależnione od dziedziny zastosowania wkładki tnącej), ale powinna mieścić się w przedziale wartości od 0,3 mm do 3,0 mm. Od przodu grzbietu 29 rozciąga się powierzchnia poślizgowa 30 pochylająca się w przód i ku dołowi, która z kolei z przodu przekształca się w łukowaty w przekroju poprzecznym rowek 31 znajdujący się bezpośrednio za krawędzią tnącą 6. Każdy wiór uwolniony od przedmiotu obrabianego, przez krawędź tnącą 6, wchodzi najpierw w łukowaty w przekroju poprzecznym rowek 31 i wtedy idzie po pochylającej się powierzchni poślizgowej 30, w celu ostatecznego opuszczenia wkładki tnącej w obszarze najwyżej usytuowanego grzbietu 29.

PL 197 374 B1

W zilustrowanej korzystnej postaci, w grzbiecie 29 jest uformowane środkowe zagłębienie 32, które posiada wklęsły łukowaty kształt podstawowy, który z kolei, od przodu przekształca się w łukowate powierzchnie przejściowe 33 i 34, z których tylna, powierzchnia 33, pochyla się w przód i ku dołowi pod spłaszczonym kątem, podczas gdy druga z tych powierzchni, powierzchnia 34, pochyla się w przód i ku dołowi pod bardziej stromym kątem i przekształca się w płaską powierzchnię 35, która stanowi środkową przerwę w rowku 31 i jest zagłębiona w dno rowka 31. Dzięki temu, że te centralnie usytuowane powierzchnie 32, 33, 34 i 35 formują przerwy w grzbiecie 29, oraz w powierzchniach 30 i 31, umiejscowione w środku odpowiednio, usytuowana pośrodku część wióra będzie poddawana tendencji przemieszczania się z większą prędkością niż dwie części tego wióra, które znajdują się bliżej jego brzegów. Oznacza to, że przekrój poprzeczny wióra będzie miał kształt zakrzywiony. W ten sposób, szerokość wióra jest redukowana w stosunku do nominalnej szerokości, która jest określona przez szerokość B wkładki tnącej, przez co uwalnianie wióra z wycinanego przez wkładkę tnącą rowka jest w wysokim stopniu ułatwione. W związku z tym należy zwrócić uwagę, że krawędź 6, w przykładzie według figur od 1 do 3, jest prostoliniowa, to jest rozciąga się w sposób niezałamany pomiędzy przeciwległymi końcami.

Dwie przeciwległe powierzchnie boczne 7 wkładki tnącej mają wyluzowanie nie tylko w kierunku w tył, jak zaznaczono za pomocą kąta przyłożenia β° na fig. 2, ale także w kierunku w dół ku bokowi dolnemu wkładki tnącej. Chociaż kąty przyłożenia mogą się zmieniać w zależności od dziedziny stosowania wkładki tnącej 1, powinny one jednak wynosić przynajmniej 3°.

W konkretnej postaci przykładu według figur od 1 do 3, wkładka tnąca 1 jest uformowana z zerową geometrią ostrza skrawającego, ponieważ przednia powierzchnia 4 biegnie prostopadle do boku dolnego 3. Jednak gdy kontur biegnie pod kątem ε°, wkładka tnąca 1 może być także uformowana z lekko dodatnią geometrią ostrza skrawającego. A odnośnie boku dolnego 3 wkładki tnącej 1, należy podkreślić, że jest korzystnie w formie oszlifowanej czołowo powierzchni, która pod innymi względami formuje płaszczyznę odniesienia wkładki tnącej. Jednak możliwe jest także, zamiast całej płaskiej powierzchni, stosowanie albo trzech rozstawionych w trójkąt podparć, albo oszlifowanej czołowo powierzchni trójkątnej, podobnej w kształcie do ramki, która otacza środkowe wgłębienie. To co jest jednak ważne, to jest to żeby bok dolny 3 wkładki tnącej 1 mógł być dociskany do, i być w ścisłym kontakcie z, płaską powierzchnią podparcia, taką jak górny bok podkładki 17 według fig. 4.

Na fig. 6 jest przedstawiona alternatywna postać wkładki tnącej według wynalazku. W tym przykładzie nie tylko rzeczywisty łamacz wiórów 9, ale także krawędź 6 jest przerwana przez środkowe zagłębienie 36 mające łukowaty kształt podstawowy. W ten sposób, zaginanie wióra w jego przekroju poprzecznym jest zapoczątkowane już przez łukowatą część 36 krawędzi. Jest to co dodatkowo sprzyja skuteczniejszej redukcji szerokości wióra.

Korzyści wynikające ze stosowania wkładki tnącej według wynalazku

Rzeczywistą korzyścią wynikającą ze stosowania wkładki tnącej przeznaczonej dla narzędzi do toczenia pracujących w ciężkich warunkach skrawania, według wynalazku, jest to, że dość długa część tylna wkładki tnącej, wynikająca z jej zbieżnego kształtu, może być mocowana w sposób jednoznaczny, z możliwością uwolnienia, w pomocniczym gnieździe mającym ten sam kształt. Dzięki temu, że docisk przy dociskaniu wkrętem pomocniczym odciąga wkładkę tnącą w tył, pochylone powierzchnie boczne wkładki tnącej będą tym samym dociśnięte i zaklinowane z potężną siłą pomiędzy ukształtowanymi klinowo, pochylonymi do siebie, powierzchniami bocznymi gniazda, w tym samym czasie jak bok dolny wkładki tnącej będzie utrzymywany pod dociskiem do dolnej powierzchni w gnieździe i będzie w ścisłym kontakcie z tą powierzchnią, albo, kiedy jest używana podkładka, będzie utrzymywany pod dociskiem do niej i będzie w ścisłym kontakcie z powierzchnią podkładki. Ponadto, dzięki temu, że tylna część wkładki tnącej jest znacznie cieńsza niż jej grubsza część przednia, która ma na sobie łamacz wiórów, docisk będzie umiejscowiony we względnie chronionym miejscu znajdującym się poniżej za łamaczem wiórów, ponieważ łamacz wiórów ułatwia utrzymywanie się wióra z dala od docisku. Dzięki stabilnemu i rozłącznemu mocowaniu wkładki tnącej w pomocniczym gnieździe, wkładka tnąca będzie nadawać się do elastycznego wykorzystywania nie tylko do operacji nacinania rowków ale także do toczenia wzdłużnego, przy którym wkładka tnąca może przeciwstawiać się dużym siłom bocznym. Ponadto, w opisywanych zalecanych postaciach, wkładka tnąca oferuje taką korzyść, że szerokość wióra może być redukowana szybko i skutecznie, przez co usuwanie wiórów z głębokich rowków jest także w dużym stopniu ułatwiane. Fakt, że wkładka tnąca może być zamocowana za pomocą pazura docisku współpracującego z nią we względnie płytkim zagłębieniu, pozwala wykonywać wkładkę tnącą o wielkiej wytrzymałości i długiej trwałości użytkowej, w porównaniu z wkładką tnącą

PL 197 374 B1 formowaną z otworami przelotowymi lub otwarciami, ponieważ solidna porcja materiału może być pozostawiona w obszarze poniżej zagłębienia. Ponadto, przy formowaniu zagłębienia tak, że ono rozszerza się stożkowo ku górze, a jednocześnie przy wszystkich powierzchniach w łamaczu wióra wyeksponowanych do góry, wkładka tnąca może być wykonywana w korzystny sposób, bezpośrednio przez prasowanie proszku węglika spiekanego. Więc jedyna operacja szlifowania, która jest wymagana, sprowadza się do prostego czołowego szlifowania dolnej powierzchni wkładki tnącej.

Dopuszczalne modyfikacje wynalazku

Wynalazek nie jest wyłącznie ograniczony do postaci opisywanych powyżej i podawanych jako przykłady na rysunku. A zatem możliwe jest zmienianie geometrii łamacza wiórów w dość szerokich granicach. Ponadto, zbiegający się kształt tylnej części wkładki tnącej może być ustalany inaczej niż przy pomocy dwóch płaskich nachylonych wzajemnie powierzchni bocznych, pomimo że płaskie powierzchnie są w praktyce zalecane. Również kształt zagłębienia pod pazur docisku, otwierającego się od górnej strony tylnej części wkładki tnącej, może odbiegać od zilustrowanego kształtu posiadającego symetrię obrotową. Tylna część wkładki tnącej też nie musi być zakończona płaską powierzchnią. Tylny koniec wkładki tnącej może być ograniczony, na przykład, powierzchnią zakrzywioną.

Claims (9)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wkładka tnąca, przeznaczona dla narzędzi do toczenia pracujących w ciężkich warunkach skrawania, posiadająca bok górny, bok dolny oraz krawędź w obszarze znajdującym się pomiędzy bokiem górnym i powierzchnią przednią, która to wkładka tnąca, w dodatku do względnie grubej części przedniej mającej umiejscowiony za krawędzią łamacz wiórów, zawiera część tylną cieńszą niż część przednia, znamienna tym, że część tylna (21) wkładki tnącej, będąc ograniczona dwiema powierzchniami bocznymi (24), które są nachylone do siebie pod kątem ostrym (α°), jest zbieżna w kierunku do tyłu przy czym zagłębienie (22) w boku górnym (23) części tylnej (21) służy do wprowadzania w niego elementu dociskowego (14) mocującego wkładkę tnącą (1) we współpracującym z nią gnieździe.
2. 2. Wkładkatnąca według zastrz. 1, znamienna tym, że zagłębienie(22) makształł podstawowy posiadający symetrię obrotową i jest zakończone dnem (28), przy czym zagłębienie (22) ma głębokość, która jest mniejsza niż 70%, korzystnie 50%, grubości (T₂) części tylnej (21).
3. 3. Wkładka tnąca według 1, albo 2, tym, że kąt (a°° zawarty pomiędzy powierzchniami bocznymi (24) części tylnej (21) mieści się w przedziale od 30° do 80°, preferuje się przedział od 45° do 70°, a korzystnie jest gdy ma wielkość około 60°.
4. 4. Wkładka tnąca według 1 albo 2, zi^^i^i^i^i^^ tym, że zbiegająca się tylna (211 ma długość, mierzoną jako odległość pomiędzy tylną powierzchnią końcową (5) i powierzchnią przejściową (26) na części przedniej (20), która jest większa niż długość części przedniej, mierzonej jako odległość pomiędzy powierzchnią przejściową (26) i powierzchnią przednią (4) wkładki tnącej.
5. 5. Wkkadka tnąca według zas^z. 4, znamienna tym. że zagłębienie (22) dla el^rm^rnu dociskowego jest umiejscowione w przednim fragmencie części tylnej (21).
6. 6. Wkładka tnąca według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że łamacz wiórów (9) zawiera grzbiet (29) oddalony od krawędzi (6), który jest usytuowany na wyższym poziomie, w stosunku do boku dolnego (3) wkładki tnącej, niż krawędź (6), a za nim powierzchnia (26) pochylając się w tył i ku dołowi formuje powierzchnię przejściową znajdującą się pomiędzy częścią przednią (20) i częścią tytaą (²¹).
7. 7. Wkładka tnąca według zastrz. 6, znamienna tym, że w grzbiecie (29) łamacza wiórów jest uformowane zagłębienie środkowe (32) o podstawowym kształcie łukowatym, które to zagłębienie jest przeznaczone dla nadawania wiórowi, przybywającemu z krawędzi (6), łukowatego kształtu w przekroju poprzecznym, co ma na celu redukowanie szerokości wióra.
8. 8. Wkładka tnąca według zastrz. 7, znamienna tym, że od przodu grzbietu (2¹^) rozcćąga się, w kierunku krawędzi (6), powierzchnia poślizgowa (30) pochylająca się ukośnie w przód i ku dołowi, oraz tym, że łukowate zagłębienie (32) w grzbiecie (29) także rozciąga się od przodu, poprzez tę powierzchnię poślizgową.
9. 9. \Mdadka tnąca według zastaz. 7, albo 8, t^i^, że środkowezagłębienie (3Q) o tłu kowatym kształcie podstawowym jest również uformowane w krawędzi (6).