PL197239B1 - Sposób wytwarzania aromatycznych guanidyn, pochodnych estrów difenylowych kwasów α-aminoalkanofosfonowych - Google Patents
Sposób wytwarzania aromatycznych guanidyn, pochodnych estrów difenylowych kwasów α-aminoalkanofosfonowychInfo
- Publication number
- PL197239B1 PL197239B1 PL368474A PL36847404A PL197239B1 PL 197239 B1 PL197239 B1 PL 197239B1 PL 368474 A PL368474 A PL 368474A PL 36847404 A PL36847404 A PL 36847404A PL 197239 B1 PL197239 B1 PL 197239B1
- Authority
- PL
- Poland
- Prior art keywords
- phenyl
- benzyloxycarbonylamino
- diphenyl ester
- butyloxycarbonyl
- tert
- Prior art date
Links
Abstract
1. Sposób wytwarzania aromatycznych guanidyn, pochodnych estrów difenylowych kwasów α-aminoalkanofosfonowych o nazwach: ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-{3-[N,N'-di(tertbutyloksykarbonylo)guanylo]fenylo}metanofosfonowego o wzorze 1 oraz ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-{4-[N,N'-di(tert-butyloksykarbonylo)guanylo]fenylo}metanofosfonowego o wzorze 2, znamienny tym, że w pierwszym etapie ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-[3-(nitro)- fenylo]metanofosfonowego albo ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-[4-(nitro)fenylo]- metanofosfonowego poddaje się redukcji przy zastosowaniu jako czynnika redukującego chlorku cyny w ilości 5-8 równoważników molowych chlorku cyny w stosunku do redukowanego związku a następnie otrzymany ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-[3- lub 4-(amino)fenylo]metanofosfonowego poddaje się reakcji guanidynowania przy użyciu S-etylo-N,N'-di(tert-butyloksykarbonylo)izotiomocznika w obecności trietyloaminy i chlorku rtęci (HgCl2)
Description
(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 197239 (13) B1 (21) Numer zgłoszema: 368474 51 ) IntCI.
C07F 9/40 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 08.06.2004
Sposób wytwarzania aromatycznych guanidyn, pochodnych estrów difenylowych kwasów α-aminoalkanofosfonowych
| (73) Uprawniony z patentu: Politechnika Wrocławska,Wrocław,PL | |
| (43) Zgłoszenie ogłoszono: 12.12.2005 BUP 25/05 | (72) Twórca(y) wynalazku: Marcin Sieńczyk,Kędzierzyn-Koźle,PL Józef Oleksyszyn,Siechnice,PL |
| (45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 31.03.2008 WUP 03/08 | (74) Pełnomocnik: J. Halina Winohradnik, Politechnika Wrocławska, Biuro ds.Wynalazczości i Ochrony Patentowej |
(57) 1. Sposób wytwarzania aromatycznych guanidyn, pochodnych estrów difenylowych kwasów α-aminoalkanofosfonowych o nazwach: ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-{3-[W,W-di(terfbutyloksykarbonylo)guanylo]fenylo}metanofosfonowego o wzorze 1 oraz ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-{4-[W,W-di(ert-butyloksykarbonylo)guanylo]fenylo}metanofosfonowego o wzorze 2, znamienny tym, że w pierwszym etapie ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-[3-(nitro)fenylo]metanofosfonowego albo ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-[4-(nitro)fenylo]metanofosfonowego poddaje się redukcji przy zastosowaniu jako czynnika redukującego chlorku cyny w ilości 5-8 równoważników molowych chlorku cyny w stosunku do redukowanego związku a następnie otrzymany ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-[3- lub 4-(amino)fenylo]metanofosfonowego poddaje się reakcji guanidynowania przy użyciu S-etylo-W,W-di(tert-butyloksykarbonylo)izotiomocznika w obecności trietyloaminy i chlorku rtęci (HgCla).
PL 197 239 B1
Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania aromatycznych guanidyn, pochodnych estrów difenylowych kwasów α-aminoalkanofosfonowych. Substancje te wykazują wysoką aktywność inhibitorową w stosunku do enzymów proteolitycznych takich jak trombina, plazmina, urokinazowy aktywator plazminogenu, tkankowy aktywator plazminogenu.
Znane aromatyczne guanidyny będące pochodnymi estrów difenylowych kwasów α-aminoalkanofosfonowych stanowią grupę związków będących selektywnymi inhibitorami enzymów proteolitycznych typu trypsynowego ze względu na obecną w nich reaktywną grupę guanidynową. Zgodnie z informacjami zawartymi w publikacji J. Joossens, P. Van der Veken. A.-M. Lambeir, K. Augustyns, A. Haemers, J. Med. Chem., 2004, 47, 2411-2413, związki te wykazują najsilniejszą aktywność wobec proteazy serynowej zwanej urokinazowym aktywatorem płazminogenu (uPA), dla której wartość współczynnika inhibicji IC50 wynosi 1.6 ± 0.02 gM, natomiast ich aktywność wobec innych proteaz serynowych typu trypsynowego jest kilkakrotnie niższa. Sposób otrzymywania aromatycznych guanidyn pochodnych estrów difenylowych kwasów α-aminoalkanofosfonowych opisany w cytowanej publikacji charakteryzuje się wydajnością końcowego produktu nie przekraczającą kilku procent.
Znany i opisany w publikacji J. Joossens, P. Van der Veken. A.-M. Lambeir, K. Augustyns, A. Haemers, J. Med. Chem., 2004, 47, 2411-2413 sposób otrzymywania jednej z aromatycznych guanidyn, a mianowicie estru difenylowego kwasu benzyloksykarbonylamino-{4-[di(te/t-butyloksykarbonylo)guanylo]fenylo}metanofosfonowego, polega na otrzymaniu z wydajnością 80% 4-(tertbutyloksykarbonyloamino)benzaldehydu, który poddaje się zmodyfikowanej reakcji amidoalkilowania z użyciem fosforynu trójfenylowego i karbaminianu benzylu, co daje w efekcie ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-[4-(te/t-butyloksykarbonyloamino)fenylo]metanofosfonowy z wydajnością 44%; następny etap polega na odblokowaniu grupy aminowej i przeprowadzeniu reakcji guanidynowania przy zastosowaniu jako odczynnika guanidynującego WW-di(terf-butyloksykarbonylo)-1-guanylo pirazolu, z końcową wydajnością dwóch ostatnich etapów 10%. W literaturze naukowej i patentowej nie został opisany sposób otrzymywania estru difenylowego kwasu benzyloksykarbonylamino-{3-[di(te/f-butyloksykarbonylo)guanylo]fenylo}metanofosfonowego.
Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania aromatycznych guanidyn pochodnych estrów difenylowych kwasów α-aminoalkanofosfonowych o nazwach ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-{3-[WW-di(terf-butyloksykarbonylo)guanylo]fenylo}metanofosfonowego przedstawiony wzorem 1 oraz ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-{4-[WW-di(terf-butyloksykarbonylo)guanylo]fenylo}metanofosfonowego, przedstawiony wzorem 2. W sposobie według wynalazku substratami są ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-[3-(nitro)fenylo]metanofosfonowego oraz ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-[4-(nitro)fenylo]metanofosfonowego, które w pierwszym etapie poddaje się redukcji przy użyciu jako czynnika redukującego chlorku cyny w ilości 5-8 równoważników molowych chlorku cyny w stosunku do redukowanego związku. Korzystnie bezwodnego chlorku cynu z dodatkiem wody w stosunku molowym od 1:5 do 1:25, który wprowadza się do roztworu związku nitrowego, a reakcję prowadzi się w temperaturze od 50 do 76°C przez 6-12 godzin. W kolejnym etapie ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-[3- lub 4-(amino)fenylo]metanofosfonowego poddaje się reakcji guanidynowania przy użyciu S-etylo-WW-di(terf-butyloksykarbonylo)izotiomocznika w obecności trietyloaminy i chlorku rtęci (HgCl2).
Otrzymane związki o nazwach: ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-{3-[WWdi(te/t-butyloksykarbonylo)guanylo]fenylo}metanofosfonowego oraz ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-{4-[WW-di(terf-butyloksykarbonylo)guanylo]fenylo}metanofosfonowego, mogą być następnie selektywnie odblokowane przy zastosowaniu standardowych procedur. Hydrogenolitycznie odblokowuje się grupę benzyloksykarbonylową stanowiącą ochronę grupy α-aminowej, w obecności katalizatora Pd/C, natomiast grupę te/t-butyloksykarbonylową stanowiącą ochronę grupy guanidynowej, przy użyciu 50% roztworu kwasu trójfluorooctowego w dichlorometanie.
Zasadnicze korzyści wynikające z wynalazku polegają na wytwarzaniu z wysoką, w porównaniu z innymi metodami, wydajnością związków o silnej aktywności biologicznej - hamującej funkcjonowanie proteaz serynowych typu trypsynowego, a w szczególności proteolitycznej aktywności urokinazowego aktywatora plazminogenu.
Zastosowanie chlorku cyny (SnCl2) jako odczynnika redukującego ma tą zaletę, że w przeciwieństwie do innych czynników redukujących, tak jak przykładowo roztwór metalicznego cynku w kwasie octowym, nie powoduje usunięcia z redukowanego związku grupy benzyloksykarbonylowej
PL 197 239 B1 stanowiącej ochronę grupy α-aminowej oraz pozostawia nienaruszone inne fragmenty redukowanego związku.
Sposób według wynalazku przedstawiony jest na schemacie reakcji 1 i w przykładzie wytwarzania estru difenylowego kwasu benzyloksykarbonylamino-{3-[di(fe/Y-butyloksykarbonylo)guanylo]fenylo}metanofosfonowego, o wzorze 1 oraz w przykładzie wytwarzania estru difenylowego kwasu benzyloksykarbonylamino-{4-[di(fe/f-butyloksykarbonylo)guanylo]fenylo}mefanofosfonowego wzorze 2 zgodnie ze schematem reakcji 2.
P r z y k ł a d I
Sposób wytwarzania estru difenylowego kwasu benzyloksykarbonylamino-{3-[di(fe/7-butyloksykarbonylo)guanylo]fenylo}metanofosfonowego o wzorze 1, rozpoczyna się od otrzymania substratu w postaci estru difenylowego kwasu benzyloksykarbonylamino-[3-(nitro)fenylo]metanofosfonowego.
W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 7,55 g (0,05 mola) aldehydu 3-nitro benzoesowego, 7,68 g (0,05 mola) karbaminianu benzylu oraz 13 cm3 (0,05 mola) fosforynu trójfenylowego. Całość zalewa się 30 cm3 kwasu octowego i ogrzewa przy intensywnym mieszaniu w zakresie temperatur 80-85°C przez 2-8 godzin. Następnie z mieszaniny poreakcyjnej odparowuje się lotne składniki pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej uzyskując klarowny, żółto-pomarańczowy olej, który rozpuszcza się w 200-250 cm3 alkoholu metylowego i całość umieszcza się na 12 godzin w temperaturze -20°C. Powstały osad odsącza się pod zmniejszonym ciśnieniem, suszy na powietrzu do stałej wagi uzyskując 21,8 g (84 %-wagowo) surowego produktu, który w celu krystalizacji rozpuszcza się w 5-10 cm3 wrzącego chloroformu i zalewa 150 cm3 metanolu. Całość umieszcza się na 6 godzin w temperaturze -20°C. Po krystalizacji uzyskuje się 18,7 g (72,1%-wagowo) czystego estru difenylowego kwasu benzyloksykarbonylamino-[3-(nitro)fenylo]metanofosfonowego w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 150°C.
Wzór sumaryczny C27H23N2O7P.
Zawartość C, H, N, P obiiczona odpowiednio: 62,55, 4,47, 5,40, 5,97 %-wagowo;
wyznaczona odpowiednio: 62,36, 4,70, 5,30, 5,80 %-wagowo.
Widmo 31p nMR (roztwór w CDCl3, δ [ppm]): 17,31 (s).
Widmo 1IH nMR (roztwór w cdc|3, δ [ppm] (resztkowy sygnał H2O przy δ=1,75, J [Hz]): 5,12 (q, J=12,1,2H), 5,67 (dd, J-8,8/23,2, 1H), 6,16 (dd, J=6,0/9,0, 1H), 6,94-8,35 (m, aromat., 19H).
Widmo 13C nMR (roztwór w cdc|3, δ [ppm] J [Hz] (sygnał cdc|3 przy δ=77,04 (t, J=31,9 Hz): 52,36 (d, J=155,8), 67,91, 120,20 (dd, J=4,4/12,4), 122,96 (d, J=6,1), 123,56, 125,75 (d, J=3,0), 128,28, 128,57 (d, J=11,1), 129,83, 129,92, 134,19, 135,65, 136,72, 148,44, 150,07, 155,6.
W następnym etapie do kolby okrągłodennej odważa się 2,59 g (0,005 mola) estru difenylowego kwasu benzyloksykarbonylamino-[3-(nitro)fenylo]metanofosfonowego i zalewa się 120 cm3 octanu etylu. Do tak przygotowanego roztworu wprowadza się odczynnik redukujący przygotowany w następujący sposób: miesza się 5,63 g SnCl2 z 0,90 cm3 wody. Całość ogrzewa się przy mieszaniu w zakresie temperatur 65-70°C w czasie 12 godzin. Następnie mieszaninę reakcyjną przenosi się do rozdzielacza o pojemności 500 cm3 i dodaje nasyconego wodnego roztworu NaHCO3 aż do uzyskania pH o
= 8,0. Otrzymaną mleczną zawiesinę ekstrahuje się trzema porcjami octanu etylu o objętości 120 cm każda. Połączone ekstrakty octanu etylu przemywa się trzema porcjami solanki o objętości 100 cm3 każda, a następnie suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po przesączeniu roztworu odparowuje się octan etylu pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej do stałej wagi uzyskując 2,34 g (96,1%-wagowo) surowego produktu, który w celu krystalizacji rozpuszcza się w 10 cmi3 gorącego octanu etylu a następnie wkrapla heksan do pierwszego zmętnienia. Całość pozostawia się w temperaturze pokojowej na 3-4 dni. Osad przesącza się i otrzymuje 2,26 g (92,7 %-wagowo) czystego estru difenylowego kwasu benzyloksykarbonylamino-[3-(amino)fenylo]metanofosfonowego w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 120°C.
Wzór sumaryczny C27H25N2O5P.
Zawartość C, H, N, P obiiczona, odpowiednio: 66,39, 5,16,5,73, 6.34%-wagowo:
wyznaczona, odpowiednio: 66,51,4,97, 5,80, 6,32 %-wagowo.
Widmo 31p nMR (roztwór w cdc|3, δ [ppm]): 15,72 (s).
Widmo 1H NMR (roztwór w CDCl3, δ [ppm], J [Hz]): 3,88 (s, 2H), 5,09 (dd, 1=12,2/28,7, 2H), 5,48 (dd, J=9,9/21,8, 1H), 5,93 (d, J=7,7, 1H), 6,62-7,38 (m, aromat., 19H).
Widmo 13C nMR (roztwór w cdc|3, δ [ppm] J [Hz] (sygnał cdc|3 przy δ=77,06 (t, J=31,9 Hz): 52,9 (d, J=158,7), 67,51, 115,00 (d, J=7,2), 115,65, 118,63 (d, J=6,64), 120,51 (dd, 1=4,3/6,4), 125,35
PL 197 239 B1 (d, J=4,0), 128,22, 128,28, 128,56, 129,69 (d, J=8,1), 129,84, 135,18, 136,03, 146,51, 150,14 (d, J=9,5), 155,55 (d, J=9,0).
W kolejnym etapie do kolby odważa się 2,44 g (0,005 mola) estru difenylowego kwasu benzyloksykarbonylamino-[3-(amino)fenylo]metanofosfonowego oraz 1,67 g (0,0055 mola) S-etylo-N,N'-di(fe/t-butyloksykarbonylo)izotiomocznika i całość rozpuszcza się w 40 cm3 chloroformu. Następnie do mieszaniny reakcyjnej dodaje się 2,1 cm3 (0,015 mola) trietyloaminy i miesza się w temperaturze pokojowej. Po upływie 15 minut dodaje się 1,63 g (0,006 mola) chlorku rtęci (HgCl2). Reakcję prowadzi się w temperaturze pokojowej przez 12-48 godzin ciągle mieszając. Przebieg reakcji monitoruje się techniką chromatografii cienkowarstwowej (TLC) aż do zaniku wyjściowego substratu. Po zakończeniu reakcji do powstałej białej zawiesiny dodaje się 50 cmi3 chloroformu a następnie całość przepuszcza się przez warstwę Celitu. Z otrzymanego klarownego przesączu usuwa się rozpuszczalnik pod o
zmniejszonym ciśnieniem na wyparce obrotowej. Uzyskany klarowny olej rozpuszcza się w 100 cm octanu etylu i przenosi do rozdzielacza. Roztwór przemywa się kolejno: 5% wodnym roztworem kwaśnego węglanu sodu (100 cm3), 5% wodnym roztworem kwasu cytrynowego (100 cm3), 5% wodnym roztworem kwaśnego węglanu sodu (100 cm3), 5% wodnym roztworem kwasu cytrynowego (100 cm3), dwukrotnie solanką (po 100 cm3). Roztwór octanu etylu suszy się nad bezwodnym siarczanem magnezu, po wysuszeniu odsącza i usuwa się octan etylu pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej do stałej masy uzyskując 3,06 g (84 %-wagowo) surowego produktu w postaci oleju, a po krystalizacji z mieszaniny rozpuszczalników dichlorometan/heksan (2:1, v/v) 2,92 g (80%-wagowo) czystego estru difenylowego kwasu benzyloksykarbonylamino-{3-[di(fe/i-butyloksykarbonylo)guanylo]fenylo}metanofosfonowego w postaci białych kryształów o temperaturze topnienia 86-88°C.
Wzór sumaryczny C38H43N4O9P.
Zawartość C, H, N, P obliczona odpowiednio: 62,48, 5,93, 7,67, 4,24 %-wagowo;
wyznaczona odpowiednio: 62,11,6,21,7,45, 4,40 %-wagowo.
Widmo 31p nmr (roztwór w CDCl3, δ [ppm]): 15,22 (s).
Widmo 1H NMR (roztwór w CDCb, δ [ppm], J [Hz]): 1,47 (d, J=17,7, 18H), 5,07 (dd, 1=12,2/33,45, 2H), 5,55 (dd, 1=9,8/22,3, 1H), 6,04 (d, J=3,1, 1H), 6,89-7,73 (m, aromat, 19H), 10,38 (s, 1H), 11,60 (s, 1H).
Widmo 13C NMR (roztwór w CDCl3, δ [ppm] J [Hz] (sygnał CDCh przy δ=77,05 (t, J=31,9 Hz): 28,17, 52,73 (d, J=160,0), 67,56, 79,75, 83,87, 120,53 (d, J=4,1), 121,56, 122,71, 124,50, 125,38 (d, J=4,1), 128,27, 128,56, 129,50, 129,73 (d, J=3,6), 134,86, 136,00, 137,44, 150,15, 153,36, 155,44, 161,40, 163,4.
P r z y k ł a d II
Sposób wytwarzania estru difenylowego kwasu benzyloksykarbonylamino-{4-[di(fe/t-butyloksykarbonylo)guanylo]fenylo}metanofosfonowego o wzorze 2, rozpoczyna się od otrzymania substratu w postaci estru difenylowego kwasu benzyloksykarbonylamino-[4-(nitro)fenylo]metanofosfonowego. W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 7,55 g (0,05 mola) aldehydu 4-nitrobenzoesowego, 7,68 g (0,05 mola) karbaminianu benzylu oraz 13 cm3 (0,05 mola) fosforynu trójfenylowego. Całość zalewa się 30 cm3 kwasu octowego i ogrzewa przy intensywnym mieszaniu w zakresie temperatur 80-85°C przez 2-8 godzin. Następnie z mieszaniny poreakcyjnej odparowuje się lotne składniki pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej uzyskując klarowny, pomarańczowy olej, który zalewa się 200-250 cm3 alkoholu metylowego. Wytrącony osad umieszcza się na 12 godzin w temperaturze -20°C. Osad odsącza się pod zmniejszonym ciśnieniem, suszy na powietrzu do stałej wagi uzyskując 18,5 g (73%-wagowo) surowego produktu, który w celu krystalizacji rozpuszcza się w 5-10 cm3 wrzącego chloroformu i zalewa 100 cm3 metanolu. Całość umieszcza się na 6 godzin w temperaturze -20°C. Po krystalizacji uzyskuje się 16,7 g (64,4%-wagowo) czystego estru difenylowego kwasu benzyloksykarbonylamino-[4-(nitro)fenylo]metanofosfonowego w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 160-161°C.
Wzór sumaryczny C27H23N2O7P.
Zawartość C, H, N, P obliczona odpowiednio: 62,55, 4,47, 5,40, 5,97 %-wagowo;
wyznaczona odpowiednio: 62,58, 4,48, 5,48, 6,04.
Widmo 31p nmr (roztwór w CDCl3, δ [ppm]): 13,66 (s).
Widmo 1IH nmr (roztwór w CDCl3, δ [ppm] (resztkowy sygnał H2O przy δ=1,60, J [Hz]): 5,09 (q, 12,1,2H), 5,65 (dd, 1=9,0/23,4 1H), 6,13 (dd, 1=5,7/8,8, 1H), 6,91-8,19 (m, aromat., 19H).
PL 197 239 B1 13C NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm], J [Hz] (sygnał CDCI3 przy 5=77,05 (t, J=32,0): 52,60 (d, J=155,93), 67,89, 120,22 (dd, J=4,3/11,8), 123,94, 125,79, 128,27, 128,58 (d, J=9,7), 129,05 (d, J=5,6), 129,92, 135,67, 141,65, 147,96, 149,78 (d, J=9,1), 155,45.
W następnym etapie do kolby okrągłodennej odważa się 2,59 g (0,005 mola) estru difenylowego kwasu benzyloksykarbonylamino-[4-(nitro)fenylo]metanofosfonowego i zalewa się 120 cm3 octanu etylu. Do tak przygotowanego roztworu wprowadza się odczynnik redukujący przygotowany w następujący sposób: miesza się 5,63 g SnCl2 z 0,90 cm3 wody. Całość ogrzewa się przy mieszaniu w zakresie temperatur 65-70°C w czasie 12 godzin. Następnie mieszaninę reakcyjną przenosi się do rozdzielacza o pojemności 500 cm3 i dodaje nasyconego wodnego roztworu NaHCO3 aż do uzyskania pH o
= 8,0. Otrzymaną mleczną zawiesinę ekstrahuje się trzema porcjami octanu etylu o objętości 120 cm każda. Połączone ekstrakty octanu etylu przemywa się trzema porcjami solanki o objętości 100 cm3 każda a następnie suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu.
Po przesączeniu roztworu odparowuje się octan etylu pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej do stałej wagi uzyskując 2,42 g (99,2 %-wagowo) czystego estru difenylowego kwasu benzyloksykarbonylamino-[4-(amino)fenylo]metanofosfonowego w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 176-178°C.
Wzór sumaryczny C27H25N2O5P.
Zawartość C, H, N, P obiiczona odpowiednio: 66,39, 5,16, 5,73, 6,34 %-wagowo;
wyznaczona odpowiednio: 66,23, 5,25, 5,68, 6,32 %-wagowo.
Widmo 31p NMR (roztwór w DMSO-d3, 5 [ppm]): 17,38 (s).
Widmo 1IH nmr (roztwór w DMSO-d3, 5 [ppm] J [Hz] (resztkowy sygnał H2O przy 5=3,37, resztkowy sygnał DMSO przy 5=2,49): 5,02 (dd, 1=12,5/26,3, 2H), 5,13 (s, 2H), 5,28 (dd, 1=10,1/20,1, 1H), 6,47-7,30 (m, aromat, 19H), 8,61 (d, J=10,1, 1H).
Widmo 13C NMR (roztwór w DMSO-^6, 5 [ppm] J [Hz] (sygnał DMSO-^6 przy 5=39,13-40,80 (m)): 52,97 (d, J=159,3), 66,52, 114,06, 120,84 (t, J=4,6), 121,07, 125,63 (d, J=6,6), 128,37 (d, J=3,5), 128,84, 129,87 (d, J=6,3), 130,26, 137,24, 149,24, 150,58 (q, J=11,0), 156,44 (d, J=8,5).
W kolejnym etapie do kolby odważa się 2,44 g (0,005 mola) estru difenylowego kwasu benzyloksykarbonylamino-[4-(amino)fenylo]metanofosfonowego oraz 1,67 g (0,0055 mola) S-etyło-N,Wdi(fe/f-butyloksykarbonylo)izotiomocznika i całość rozpuszcza się w 50 cm3 chloroformu. Następnie do mieszaniny reakcyjnej dodaje się 2,1 cm3 (0,015 mola) trietyloaminy i miesza się w temperaturze pokojowej. Po upływie 10 minut dodaje się 1,63 g (0,006 mola) chlorku rtęci (HgCl2). Reakcję prowadzi się w temperaturze pokojowej przez 12-72 godziny. Przebieg reakcji monitoruje się techniką chromatografii cienkowarstwowej (TLC). Po zakończeniu reakcji do powstałej białej zawiesiny dodaje się 5080 cm3 chloroformu a następnie całość przepuszcza się przez warstwę Celitu. Otrzymany klarowny roztwór przemywa się kolejno: 5% wodnym roztworem kwaśnego węglanu sodu (100 cm3), 5% wodnym roztworem kwasu cytrynowego (100 cm3), 5% wodnym roztworem kwaśnego węglanu sodu (100 cm3), 5% wodnym roztworem kwasu cytrynowego (100 cm3), dwukrotnie solanką (po 100 cm3). Roztwór chloroformu suszy się nad bezwodnym siarczanem magnezu, po wysuszeniu odsącza się i usuwa rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej do stałej masy uzyskując 2,78 g (76,2 %-wagowo) surowego produktu w postaci oleju, a po krystalizacji z mieszaniny rozpuszczalników dichlorometan/heksan (2:1, v/v) 2,61 g (71,5%-wagowo) czystego estru difenylowego kwasu benzyloksykarbonylamino-{4-[di(fe/t-butyloksykarbonylo)guanylo]fenylo}metanofosfonowego w postaci perłowych kryształów o temperaturze topnienia 117-118°C.
Wzór sumaryczny C38H43N4O9Px2H2O.
Zawartość C, H, N, P obicczona odpowiednio: 59,52, 6,18, 7,31,4,04 %-wagowo;
wyznaczona odpowiednio: 59,48, 6,50, 6,66, 4,05 %-wagowo.
Widmo 31P NMR (roztwór w CDCh, 5 [ppm]): 15,39 (s).
Widmo 1H NMR (roztwór w CDCh, 5 [ppm] (resztkowy sygnał H2O przy 5=1,58, J [Hz]): 1,52 (d, J=10,0, 18Η), 5,10 (dd, 1=12,2/25,0, 2Η), 5,53 (dd, J=9,7/22,0, 1Η), 5,79 (d, J=6,9, 1Η), 6,90-7,64 (m, aromat., 19H), 10,36 (s, 1H), 11,60 (s, 1H).
Widmo 13C NMR (roztwór w CDCh, 5 [ppm], J [Hz] (sygnał CDCh przy 5=77,03 (t, J=31,9 Hz)): 28,16 (d, J=7,2), 52,41 (d, J=154,0), 67,59, 79,75, 83,87, 120,49 (t, J=3,3), 122,44, 125,40, 128,27 (d, J=5,7), 128,58, 128,80 (d, J=8,5), 129,74, 130,36, 135,96, 137,31, 150,01 (d, J=11,6), 155,41, 153,43, 159,57, 163,49.
PL 197 239 B1
Claims (3)
- Zastrzeżenia patentowe1. Sposób wytwarzania aromatycznych guanidyn, pochodnych estrów difenylowych kwasów α-aminoalkanofosfonowych o nazwach: ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-{3-[W,/Vdi(terf-butyloksykarbonylo)guanylo]fenylo}metanofosfonowego o wzorze 1 oraz ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-{4-[W,W’-di(terf-butyloksykarbonylo)guanylo]fenylo}metanofosfonowego o wzorze 2, znamienny tym, że w pierwszym etapie ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-[3-(nitro)fenylo]metanofosfonowego albo ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-[4-(nitro)fenylo]metanofosfonowego poddaje się redukcji przy zastosowaniu jako czynnika redukującego chlorku cyny w ilości 5-8 równoważników molowych chlorku cyny w stosunku do redukowanego związku a następnie otrzymany ester difenylowy kwasu benzyloksykarbonylamino-[3- lub 4-(amino)fenylo]metanofosfonowego poddaje się reakcji guanidynowania przy użyciu S-etylo-W,W’-di(ferfbutyloksykarbonylo)izotiomocznika w obecności trietyloaminy i chlorku rtęci (HgCh).
- 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w reakcji redukcji stosuje się bezwodny chlorek cyny z dodatkiem wody w stosunku molowym od 1:5 do 1:25, który wprowadza się do roztworu związku nitrowego, a reakcję prowadzi się w temperaturze od 50-76°C przez 6-12 godzin.
- 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w produkcie reakcji guanidynowania odblokowuje się hydrogenolitycznie grupę benzyloksykarbonylową stanowiącą ochronę grupy α-aminowej, w obecności katalizatora Pd/C, natomiast grupę terf-butyloksykarbonylową stanowiącą ochronę grupy guanidynowej, przy użyciu 50% roztworu kwasu trójfluorooctowego w dichlorometanie.
Priority Applications (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL368474A PL197239B1 (pl) | 2004-06-08 | 2004-06-08 | Sposób wytwarzania aromatycznych guanidyn, pochodnych estrów difenylowych kwasów α-aminoalkanofosfonowych |
Applications Claiming Priority (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL368474A PL197239B1 (pl) | 2004-06-08 | 2004-06-08 | Sposób wytwarzania aromatycznych guanidyn, pochodnych estrów difenylowych kwasów α-aminoalkanofosfonowych |
Publications (2)
| Publication Number | Publication Date |
|---|---|
| PL368474A1 PL368474A1 (pl) | 2005-12-12 |
| PL197239B1 true PL197239B1 (pl) | 2008-03-31 |
Family
ID=37495752
Family Applications (1)
| Application Number | Title | Priority Date | Filing Date |
|---|---|---|---|
| PL368474A PL197239B1 (pl) | 2004-06-08 | 2004-06-08 | Sposób wytwarzania aromatycznych guanidyn, pochodnych estrów difenylowych kwasów α-aminoalkanofosfonowych |
Country Status (1)
| Country | Link |
|---|---|
| PL (1) | PL197239B1 (pl) |
-
2004
- 2004-06-08 PL PL368474A patent/PL197239B1/pl unknown
Also Published As
| Publication number | Publication date |
|---|---|
| PL368474A1 (pl) | 2005-12-12 |
Similar Documents
| Publication | Publication Date | Title |
|---|---|---|
| AU2011344148B2 (en) | Phosphorous derivatives as chemokine receptor modulators | |
| JP4451449B2 (ja) | ホスフィン酸誘導体、アルツハイマー病の処置のためのベータセクレターゼインヒビタ | |
| HUP0002960A2 (hu) | Aril-oxi-szulfonil-amino-hidroxámsav-származékok | |
| US5798352A (en) | Antithrombotic amidinotetrahydropyridylalanine derivatives | |
| JP7736677B2 (ja) | モノアシルグリセロールリパーゼ(magl)の蛍光プローブ | |
| JP2001518513A (ja) | ペプチド含有α−ケトアミドのシステインおよびセリンプロテアーゼ阻害剤 | |
| JPH10501546A (ja) | メタロペプチダーゼ阻害作用を有するホスフィン酸誘導体 | |
| JP6104936B2 (ja) | スルホニルアミノピロリジノン誘導体、その製造およびその治療適用 | |
| PL197239B1 (pl) | Sposób wytwarzania aromatycznych guanidyn, pochodnych estrów difenylowych kwasów α-aminoalkanofosfonowych | |
| US5008399A (en) | Diastereoselective preparation of phosphinate esters | |
| US4873356A (en) | Method for preparing phosphinic acids used in preparing ace inhibitors and intermediates produced thereby | |
| CZ303143B6 (cs) | Zpusob výroby arylethanolaminových derivátu s antiobezitními a antidiabetickými vlastnostmi | |
| CN115151537B (zh) | 制备杂环胺衍生物的方法 | |
| JP3116256B2 (ja) | (チオ)ウレア誘導体 | |
| JP2008523036A (ja) | 5−アミノ−4−ヒドロキシ−2−イソプロピル−7−[4−メトキシ−3−(3−メトキシプロポキシ)ベンジル]−8−メチル−ノナンアミド | |
| RU2796069C1 (ru) | Способ получения производных гетероциклического амина | |
| Massa et al. | Syntheses of new racemic NG‐(1‐iminoethyl) phosphalysine derivatives as potential inhibitors of nitric oxide synthase | |
| PL209628B1 (pl) | Nowe estry difenylowe kwasów 1-izocyjanoalkilofosfonowych i sposób ich wytwarzania | |
| JP2001002690A (ja) | リン酸ジエステルの製造法 | |
| EP1930324A1 (en) | Process for the preparation of atazanavir | |
| JP3183724B2 (ja) | アミジノシクロヘキサン誘導体 | |
| CA2601025C (fr) | Nouveaux derives d'aminoacides phosphiniques, leur procede de preparation et les compositions pharmaceutiques qui les contiennent | |
| JPS6137800A (ja) | 含リンペプチド | |
| KR0181215B1 (ko) | N-치환 헤테로 화합물 및 이의 제조방법 | |
| JP2000281640A (ja) | 新規なアルギニナール誘導体 |