PL19657B1 - Sposób otrzymywania rozmaitego rodzaju cukrów z zawierajacych blonnik materjalów roslinnych. - Google Patents

Description

Roslinne materjaly wyjsciowe do otrzy¬ mywania rozpuszczalnych weglowodanów (cukrów) mozna podzielic na dwie grupy.Jedna grupa zawiera przewaznie heksoza- ny i tylko nieznaczna ilosc pentozanów; druga zas przeciwnie obfituje w pentozany.Do pierwszej grupy naleza drzewa iglaste, do drugiej lisciaste i drzewiaste czesci traw, równiez ich lodyg i nasiona. Oba ro¬ dzaje weglowodanów sa niejednakowo od¬ porne na dzialanie srodków zwykle stoso¬ wanych do reakcji, a mianowicie stezonego kwasu mineralnego. Podczas gdy rosliny pierwszej grupy mozna traktowac wprost stezonym kwasem mineralnym az do calko¬ witego scukrzenia, to przy obróbce roslin drugiej grupy wystepuja trudnosci i po¬ wstaja straty weglowodanów wskutek roz¬ kladu pentoz.Materjaly wyjsciowe, zawierajace znaczne ilosci pentozanów przeprowadza sie wedlug wynalazku w cukier, traktujac je poczatkowo umiarkowanie rozcienczo¬ nym kwasem goracym, mianowicie o steze¬ niu 12 — 30% iw temperaturach bliskich punktowi wrzenia roztworów wodnych. W ten sposób wieksza czesc pentozanów i to oddzielnie od heksozanów udaje sie prze-prowadzic w postac rozpuszczalna tak, iz zawierajaca heksozany pozostalosc mozna w znany sposób scukrzyc do konca.Drzewo bukowe traktuje sie naprzyklad w kazdem z naczyn szeregu tworzacych ba- terje, w ciagu 15 — 30 minut ogrzanym do 95° 30%-owym kwasem siarkowym. Roz¬ twór z pierwszego naczynia przeprowadza sie przytem do drugiego, gdzie ze swiezego materjalu roslinnego pobiera on ponownie pentozany i w ten sposób ulega stezeniu.Czynnosc te powtarza sie w ¦wiekszej ilosci naczyn dopóty, dopóki uzyty kwas nie wy¬ czerpie calkowicie swej zdolnosci reakcji.Przy stosowaniu rozcienczonego kwasu siarkowego np. 18%-owego, nalezy stoso¬ wac czas reakcji dwa razy dluzszy niz przy uzyciu kwasu 30%-owego.Pentozy w tych kwasach rozpuszczaja sie bez rozkladu w temperaturach nieco nizszych od punktu wrzenia, zwlaszcza ze z drugiej strony wiadomo, iz pentozy zapo- moca wlasnie tego rodzaju kwasów prze¬ prowadza sie w furfurol. W celu przeprowa¬ dzenia ich w furfurol nalezy jedjiak ogrze¬ wac kwasy az do wrzenia, przyczem nalezy baczyc, aby z roztworu, w którym powsta¬ je furfurol, byl on szybko usuniety zapo- moca przepuszczania pary wodnej lub w inny sposób. Pewna czesc pentoz pozostaje zawsze w roztworach. Kwas mozna zuzyt¬ kowac ponownie do opisanej powyzej reak¬ cji (po przerobieniu reszty pentoz na fur¬ furol.Podobnie jak kwas siarkowy dziala równiez kwas solny o takiem samem w przyblizeniu stezeniu. W tym przypadku dalsza przeróbke prowadzi sie poczatkowo w ten sposób, iz roztwory sie odparowuje.Do odparowywania roztworów cukrów w kwasie solnym stosuje sie znany sposób o- grzewania zapomoca goracego oleju, który przez bezposrednie zetkniecie sie z roztwo¬ rem odparowywanym doprowadza don nie¬ zbedne cieplo. Przytem nalezy baczyc, aby dej byl starannie, równomiernie rozdzielo¬ ny. Rozdzielanie to jest jednak utrudnione, gdyz olej podczas odparowywania nasyca sie czescia cial lotnych. Skoro olej, który juz sluzyl do odparowywania, po ogrza¬ niu doprowadzac ponownie zapomoca pom¬ py do parownika, wówczas nie udaje go sie rozdzielic równomiernie np. zapomo¬ ca dysz talerzowych lub welonowych. Cze¬ sto welon rozrywa sie w rozmaitych miej¬ scach i roztwór cukru, wtryskiwany na welon, nie styka sie z przenosnikiem cie¬ pla. Niedogodnosc te usuwa sie, doprowa¬ dzajac olej ogrzany przed wprowadzeniem go do parownika, da ^rzadzen rozprezaja¬ cych. Rozprezanie to Uskutecznia sie na¬ przyklad w naczyniu wysoko umieszczo- nem, polaczonem z atmosfera lub z próz¬ nia, w którem olej uwalnia sie od pochlo¬ nietych cial lotnych i przy wejsciu do pa¬ rownika splywa rozdzielajac sie równo¬ miernie.Roztwór odparowany suszy sie zapo¬ moca rozpylania i uwalnia od pozostalych jeszcze czastek chlorowodoru. Otrzymuje sie pentozy i heksozy bez widocznych strat w postaci nastroszonego proszku. Szybkie usuniecie wody i kwasu przy rozpylaniu w goracym strumieniu powietrza powoduje szybkie zwiekszenie stezenia cukru; w tych warunkach kwas nie dziala hydrolizujaco, to jest przy wprowadzeniu wody nie roz¬ klada cukru, lecz dziala jako srodek kon- densujacy, przeprowadzajac cukier mono- meryczny w postac polimeryczna.Zjawisko to zachodzi nietylko przy roztworach pentoz. Równiez skoro roztwory cukrowe, zawierajace przewaznie heksozy, suszyc zapomoca rozpylania w strumieniu goracego powietrza, w obecnosci kilku pro¬ centów kwasu solnego, to przeprowadza sie przedewszystkiem weglowodany monome- ryczne w polimeryczne. Te ostatnie! dzieki swej calkowitej i rzeczywistej rozpuszczal¬ nosci w wodzie przy wysokim ciezarze cza¬ steczkowym wykazuja cenne wlasnosci techniczne. Proszki te zawieraja jednak — 2 —reszte kwasu solnego w postaci trudnej do usuniecia, zas ich bardzo maly ciezar ga¬ tunkowy manipulacje niemi czyni niedo¬ godna. Obie te niedogodnosci mozna usu¬ nac zapomoca obróbki dodatkowej. Drobny proszek weglowodanów poddaje sie dziala¬ niu strumienia gazu np. powietrza, który posiada zawartosc wody, mniejsza od punk¬ tu nasycenia, W ten sposób proszek szyb¬ ko zmniejsza swa objetosc i wskutek zmniejszenia swej powierzchni oddaje zwia¬ zany z nim uprzednio chlorowodór. Zapo- moca obróbki strumieniem powietrza, zawie¬ rajacym rozpuszczalnik dla rozpuszczalne¬ go ciala adsorbcyjnego, mozna równiez i w innych przypadkach osiagnac podobne dzialanie na ciala adsorbowane.Przy rozpuszczaniu pentoz i heksoz za- pomoca goracego, rozcienczonego kwasu, poczem zapomoca zimnego stezonego kwa¬ su, nawet przy tej ostatniej metodzie bez uprzedniej obróbki powstaje obok rozpu¬ szczalnych weglowodanów równiez i kwas octowy, którego ilosc zalezy od rodzaju ma- terjalu roslinnego. Wedlug wynalazku ten kwas octowy wykorzystuje sie do reakcji na blonnik, dzieki czemu zmniejsza sie ilosc potrzebnego do tego celu kwasu. Osia¬ ga sie to w ten sposób, iz kwas octowy za¬ wraca sie do reakcji dopóty, az jego steze¬ nie znacznie wzrosnie. Wówczas dopiero oddziela sie nowopowstale ilosci kwasu octowego. 5rzy scukrzaniu drzewa iglastego za¬ pomoca stezonego kwasu solnego powstaje okolo 4% kwasu octowego w stosunku do uzytej ilosci drzewa. Kwasne roztwory cu¬ krowe, jakie otrzymuje sie przy reakcji stezonym kwasem solnym, zawieraja okolo 30% cukrów i okolo 1,8% kwasu octowego.Przy odparowywaniu tych roztworów wiek¬ szosc kwasu octowego przechodzi do de¬ stylatu kwasu solnego, który po wzbogace¬ niu go gazem HCl doprowadza sie zpowro- tem do reakcji. Stosujac w ten sposób we¬ dlug wynalazku odpadkowy kwas solny, otrzyjurywany przy scukrzaniu drzewa, przez czas dluzszy do obróbki nowych ilo¬ sci drzewa, otrzymuje sie ciecz, W której zawartosc kwasu octowego stopniowo i sta¬ le wzrasta. Kwas octowy, jak wykryto, zwieksza zdolnosc dzialania kwasil solne¬ go, a mianowicie o tyle, iz na 4 czesciach kwasu octowego, obecnego w roztworze, mozna zaoszczedzic 1 czesc chlorowodoru, który zwykle jest niezbedny do wytworze¬ nia stezenia potrzebnego do reakcji. Skoro wiec np. stezenie kwasu octowego zostanie doprowadzone do 12% wagowych, wów¬ czas roztwór winien zawierac tylko 37% wagowych HCl, aby zdolnosc reakcji roz¬ tworu byla równoznaczna ze zdolnoscia reakcji kwasu solnego, zawierajacego 40% HCl i pozbawionego kwasu octowego.W ten sposób zuzycie chlorowodoru, po¬ trzebnego do reakcji, zmniejsza sie o 8% w stosunku do ilosci HCl bedacej zwykle w obiegu. Ponadto roztwory cukrowe, po¬ wstale po wytrawieniu zawieraja znacznie mniejsze ilosci HCl niz roztwory zwykle.Dzieki temu odpornosc i trwalosc cukru przy odparowywaniu tych roztworów zwieksza sie znacznie.Skoro osiagnie sie to, ze roztwór reagu¬ jacy zawiera najkorzystniejsza ilosc kwasu octowego, wówczas zaczyna sie usuwac z obiegu te ilosci kwasu octowego, jakie przybywaja z obróbki nowego materjalu.Kwas ten usuwa sie np. ze skrbplin otrzy¬ mywanych przy odparowywaniu roztwo¬ rów cukrowych zapomoca destylacji czast¬ kowej.Czesc kwasu octowego zostaje zwiazana przez riiescukrzona czesc materjalu zawie¬ rajacego blonnik, gdyz lignina pod dziala¬ niem kwasu solnego, zawierajacego znacz¬ ne ilosci kwasu octowego czesciowo ule¬ ga acetylowaniu. Okolicznosc ta stanowi przy uzyciu ligniny do pewnych celów szczególna korzysc. Mozna jednak równiez zwiazany z lignina kwas octowy odszcze- pic, np. ogrzewajac ja pod cisnieniem dtf V - 3 —¦temperatury 110 — 120° z 2%-owym kwa¬ sem solnym.Ta reakcja uboczna z pozostaloscia drzewa ogranicza jednak moznosc stoso¬ wania sposobu. Wobec tego nalezy kwas octowy, po osiagnieciu przezen stezenia, najkorzystniejszego do reakcji, usuwac z obiegu. Najkorzystniej mozna to polaczyc z usuwaniem nadmiaru wody z kwasu sol¬ nego, który podczas procesu ulega rozcien¬ czaniu. Polaczenie obu tych zabiegów, a mianowicie reakcji przy której wykorzystu¬ je sie z jednej strony kwas octowy, powsta¬ jacy podczas obróbki, z ekonomicznem i korzystnem wydzielaniem go podczas ob¬ róbki, stanowi doniosly krok naprzód w po¬ równaniu do stosowanych dotychczas spo¬ sobów scukrzania.W celu otrzymania kwasu octowego i usuniecia wody z kwasu solnego, wodne roztwory miesza sie z plynami wiazacemi wode, np. ze stezonym roztworem chlorku wapniowego lub kwasem siarkowym, przy- czem wedlug wynalazku uskutecznia sie to w dwóch polaczonych ze soba komorach.W jednej komorze wodny roztwór wprowa¬ dza sie do srodka odciagajacego wode (po¬ chlaniacza) . W komorze tej ustala sie tem¬ perature w ten sposób, aby ulatnial sie tyl¬ ko przewaznie gaz chlorowodorowy. Po¬ chlaniacz z woda odciagnieta przeplywa na¬ stepnie do drugiej komory, gdzie zapomo- ca ogrzewania do temperatury podwyzszo¬ nej odpedza sie zen wode i kwas octowy.Wskutek doprowadzania wodnego roztwo¬ ru z jednej strony i stezania pochlaniacza z drugiej strony wytwarza sie obieg rozpu¬ szczalnika, który czyni zbednem uzycie ja¬ kiejkolwiek badz pompy.Na zalaczonym rysunku fig. 1 przedsta¬ wia schematycznie urzadzenie do przepro¬ wadzania sposobu wedlug wynalazku, Ko¬ mory A i B urzadzenia sa polaczone u do¬ lu rura RR', u góry zas najlepiej rura U w ksztalcie litery U. Komory te sa napelnio¬ ne roztworem chlorku wapniowego o cie¬ zarze wlasciwym 1,6. Ze zbiornika zapaso¬ wego S przez rure ss i kurek H doplywa do dolnej czesci komory A wodiia miesza¬ nina kwasów. W temperaturze 130 — 135° gazowy chlorowodór uchodzi przez przewód gg" do skraplacza K, gdzie kwas solny wraz z porwana ze soba woda osadza sie w postaci 38 — 40%-owego kwasu, który odprowadza sie do zbiornika V, pod¬ czas gdy nadmiar gazu zostaje pochloniety w pochlaniaczach Q. Rozcienczony obecnie roztwór chlorku wapniowego przeplywa rura U do komory B, gdzie ogrzewa sie do temperatury 150°. Woda i kwas octowy u- chodza przewodem ww do skraplacza K* i zbiornika V. Wskutek zwiekszania sie cie¬ zaru wlasciwego wywolanego wzrostem ste¬ zenia roztwór chlorku wapniowego prze¬ plywa rura RR* do komory A.W celu dokladniejszego rozdzielenia kwasu octowego od kwasu solnego, dobrze jest wlaczyc w przewód U zbiornik posred¬ ni F, jak to przedstawiono na fig. 2. W zbiorniku tym rozcienczony roztwór chlor¬ ku wapniowego moze jeszcze oddac zapo- moca przewodu tt' reszte gazu chlorowodo¬ rowego. Ponadto w przewód aa, sluzacy do odprowadzania odpedzonego gazu chloro¬ wodorowego, jest wlaczony wymiennik cie¬ pla W2 i skraplacz K2, w którym skrapla sie porwana woda, zawierajaca nieznaczna ilosc kwasu octowego i splywa zpowrotem z rozdzielacza E do komory A, podczas gdy prawie calkowicie suchy gaz chlorowodo¬ rowy opuszcza urzadzenie przez przewód ee.Jezeli jako materjal wyjsciowy stoso¬ wac wodny roztwór, zawierajacy 27% chlo¬ rowodoru i 9% kwasu octowego, wówczas mozna w ten sposób otrzymac 98,8% uzy¬ tego chlorowodoru w postaci gazu suchego i 96,3% uzytego kwasu octowego w posta¬ ci roztworu wodnego, zawierajacego tylko slady HCl.Przy reakcji zapomoca lub bez pomocy kwasu octowego jednoczesnie z cukrami - 4 —Wylugowuje sie z drzewa ciala zabarwiaja¬ ce, które czesciowo tworza sie dodatkowo równiez z cukrów- Odparowywanie i naste¬ pujace potem rozpylanie w goracym stru¬ mieniu powietrza daje sposobnosc do dal¬ szego powstawania z cukrów przewaznie brunatnych barwników. Sa one równiez rozpuszczalne w wodzie jak i same cukry i mozna je usunac dopiero po zuzyciu znacz¬ nych ilosci srodków odbarwiajacych.Zapomóca szczególnej obróbki roztwo¬ rów cukrowych wzglednie ponownie rozpu¬ szczonych suchych wydzielonych cukrów udalo sie wieksza czesc barwników prze¬ prowadzic w postac nierozpuszczalna i usu¬ nac zapomóca przesaczania. Daje sie to o- siagnac zapomóca ogrzewania roztworów cukrowych przy stezeniu 10 — 40% w o- becnosci nieznacznych ilosci kwasu. Czas i wysokosc temperatury ogrzewania zaleza od ilosci kwasu w stosunku do stezenia cu* kru. Naprzyklad roztwory, zawierajace 20% cukru i 2 — 3% kwasu solnego nale¬ zy ogrzewac do temperatury wrzenia w cia¬ gu godziny. Jezeli zawartosc kwasu jest znacznie mniejsza, np. wynosi 0,5%, wów¬ czas nalezy ogrzewac pod cisnieniem, do temperatury 130° i ciala barwiace mozna przeprowadzic w postac nierozpuszczalna juz po uplywie kilku minut. Jezeli przy zawartosci 30% cukru zawartosc kwasu solnego wynosi 4 — 5%, wówczas wystar¬ cza ogrzewanie w temperaturze, bliskiej temperaturze wrzenia, w ciagu 10 minut.Tego rodzaju bardzo stezone roztwory cu- krowe winny zawierac w celu unikniecia rozkladu cukru tylko nieznaczna ilosc kwasu solnego, naprzyklad 45%-owe roz¬ twory cukrowe mozna oczyszczac jeszcze w obecnosci 1% kwasu solnego zapomóca o- grzewania w ciagu 3 godzin w temperaturze wrzenia.Przy tej obróbce jednoczesnie pewna czesc cukru przechodzi w postac monome- ryczna. W celu otrzymania go w tej postaci w stanie czystym, nalezy go wykrystalizo¬ wac. Krystalizacje przytem jest trudno przeprowadzic w ten sposób, aby krysztaly wydzielaly sie w postaci stalej i aby mozna je bylo latwo oddzielic od lugu macierzy¬ stego.Udaje sie to osiagnac, jezeli przy za¬ geszczaniu rozcienczonych roztworów uni¬ ka sie zbyt wysokiego ogrzewania, naprzy¬ klad jezeli prace prowadzi sie w prózni w temperaturach ponizej 80° i nadaje przy¬ tem roztworowi okreslona niska kwaso¬ wosc. Cukry moriomeryczne nawet przy od¬ czynie tak zwanym obojetnym nie sa cal¬ kowicie trwale; czesc ich, jakkolwiek nie¬ znaczna, przechodzi w zólte i brunatne barwniki, które ponadto w wysokim stopniu tamuja krystalizacje. Skoro jednak war¬ tosc P H kwasowosci ustalic równa 2 — 3, wówczas przy odparowywaniu w podanych warunkach temperatury roztwór nie za¬ barwia sie wcale lub tylko nieznacznie.Otrzymane w ten sposób jasne syropy daja równiez bardzo latwo duze i twarde krysztaly przy zaszczepieniu ich tym ro¬ dzajem cukru, jaki jest obecny w ilosci przewazajacej. Rodzaj ten, zaleznie od sposobu reakcji, sklada sie badz z glukozy lub z ksylozy; te ostatnia otrzymuje sie wtedy, gdy przerabia sie materjaly roslin¬ ne zawierajace znaczne ilosci pentozanów zapomóca rozcienczonych kwasów. W przy¬ padku stosowania materjalu wyjsciowego obfitujacego w heksozy, gdy zechce sie wy* krystalizowac zapomóca zaszczepiania glu¬ kozy wieksza jej czesc, wówczas nalezy stosowac stezenie syropu miedzy 50 i 70%, zaleznie od temperatury, jaka sie stosuje i tak naprzyklad w temperaturze —10° pod¬ daje sie krystalizacji syrop 50%-owy w temperaturze zas +20° — 70%-owy. Lugi macierzyste usuwa sie zapomóca odciskania lub odwirowywania, znajdujacy sie jeszcze w nich cukier otrzymuje sie zapomóca dal¬ szej krystalizacji. Poniewaz glówna ilosc glukozy zostala wydzielona, wiec w lugach przewazaja pentozy, przedewszystkiem zas — 5 —ksyloza, wobec czego zaszczepia sie ksylo- ze.Wystepuja tu jednak trudnosci, gdyz w lugu macierzystym gromadza sie znaczne ilosci obecnych w syropie soli. Zdarza sie to zwlaszcza wtedy, gdy reakcje przepro¬ wadza sie zapomoca kwasu solnego i wsku¬ tek tego w roztworach musza pozostawac reszty chlorków. Wydajnosc krystalizacji mozna zwiekszyc bardzo znacznie, usuwa¬ jac jony chlorku zapomoca obróbki roztwo¬ rów obliczona iloscia weglanu srebrowego.Powstajacy chlorek srebra w postaci, da¬ jacej sie dokladnie odsaczyc, regeneruje sie znanemi metodami i przeprowadza zpo- wrotem w weglan srebrowy.Mozna w wysokim stopniu ulatwic po¬ wstawanie duzych, niesklejajacych sie kry¬ sztalów, dodajac alkoholu.Szczególnie szybko przebiega krystali¬ zacja roztworów ksylozy, otrzymywanych w sposób powyzej wskazany zapomoca roz¬ cienczonego kwasu solnego. Jezeli roztwo¬ ry te odparowac, unikajac temperatur wyz¬ szych od 80° przy kwasowosci PH równej w przyblizeniu 2 — 3, to jest przy kwasowo¬ sci, przy której zmienia kolor barwnik kon- go, do zawartosci 60 — 70% cukru, wów¬ czas mozna zaszczepic jeszcze goracy sy¬ rop, mieszajac go z surowemi krysztalami, otrzymanemi przy wczesniejszej krystali¬ zacji. Po uplywie krótkiego , czasu tworza sie wówczas krysztaly, gdy dodano okolo 90%-owego alkoholu, w postaci sypkiej i w postaci twardych placków krystalicznych, gdy krystalizowac przy stezeniu ponad 70% bez dodatku alkoholu. Te twarde plac¬ ki krystaliczne mozna uwolnic od zanieczy¬ szczen, obrabiajac je nieznaczna iloscia zimnej wody lub alkoholu. W tym przypad¬ ku dobrze jest uskuteczniac przemywanie systematycznie, ponownie zuzytkowujac o- trzymywane przy przemywaniu lugi.Sposobem tym otrzymuje sie krystalicz¬ ne, monomeryczne cukry, jako produkty ostateczne scukrzania drzewa. Mozna jed¬ nak wydzielic równiez w postaci czystej rózne rodzaje cukrów polimerycznych o- trzymywanych zapomoca suszenia przez rozpylanie lub podobny sposób suszenia.Wykorzystuje sie przytem znana wlasnosc polimerycznych cukrów, polegajaca na tern, ze reagujac z wapnem przechodza w zwiaz¬ ki nierozpuszczalne w wodzie. Ze zwiazków tych zapomoca przemywania mozna latwo usunac rozpuszczalne w wodzie ciala obce, poczem zwiazek wapniowy rozlozyc zpo- wrotem zapomoca dwutlenku wegla i utrzy- mac w roztworze oczyszczony cukier. Oka¬ zalo sie przyteim, ze przeprowadzanie cu¬ kru w zwiazek wapniowy polaczone jest ze stratami, których mozna uniknac, stosujac cukier o scisle okreslonym stopniu polime¬ ryzacji. Stopien ten znamionuje sie zdolno¬ scia redukcyjna cukru. Przy produktach o wysokiej bezposredniej zdolnosci redukcyj¬ nej straty przy obróbce wapnem sa bardzo dotkliwe. Tylko produkty, których zdolno¬ sci redukcyjne sa mniejsze niz 15% warto¬ sci obrachowanej dla calej ilosci cukru, mozna przeprowadzac prawie ze ilosciowo w zwiazek wapniowy i otrzymywac zen zpowrotem cukier w postaci czystej.Roztwory tych cukrów polimerycznych nie wykazuja sklonnosci do krystalizacji.Cukry te moga zmniejszyc znacznie, w pewnych zas warunkach zupelnie uniemoz¬ liwic równiez zdolnosc krystalizacyjna czy* stych roztworów glukozy. Do pewnych ce¬ lów przemyslowych jest pozadane posiadac tego rodzaju, zawierajace przewazajace ilosci glukozy roztwory, które nie krystali¬ zuja. W celu otrzymania tego rodzaju syro¬ pów, wystarcza dodac pewne ilosci polime¬ rycznych weglowodorów. Stosunek iloscio¬ wy tych mieszanin dobiera sie zaleznie od wymagan szczególnych, stawianych syropo¬ wi. Naprzyklad do 100 czesci roztworu, za¬ wierajacego 60 czesci glukozy dodaje sie 20 czesci polimerycznych weglowodanów.Zmniejszajac wysokosc tego dodatku, moz¬ na oddzialywac w sposób okreslony na lep- - 6 —I i kosc i odpornosc syropu na dzialanie cie¬ pla. Zamiast dodawac syropu glukozy do produktów polimeryzacji otrzymanych od - dzielnie, mozna równiez w syropie glukozy osiagnac czesciowa polimeryzacje, ogrze¬ wajac roztwór glukozy w obecnosci nie¬ znacznej ilosci kwasu lub innego srodka kondensujacego. PL

Claims (2)

1. Zastrzezenia patentowe. 1. Sposób otrzymywania rozmaitego rodzaju cukrów z zawierajacych blonnik materjalów roslinnych dzialaniem kwasów mineralnych, znamienny tern, ze kwas mi¬ neralny zastepuje sie czesciowo wytwarza¬ jacym sie przy scukrzaniu kwasem octo¬ wym i otrzymane weglowodany polimery¬ zuje zapomoca ogrzewania ich stezonych roztworów w obecnosci kwasu, poczem z roztworów tych otrzyijiuje sie przez odpa¬ rowanie bezpostaciowe cukry polimeryczne, które poddaje sie hydrolizie zapomoca o- grzewania ich w rozcienczonym wodnym roztworze i z tak otrzymanych roztworów monomerycznych weglowodanów wydziela heksozy i pentozy zapomoca krystalizacji czastkowej. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tern, ze stosuje sie mieszanine kwasów, za¬ wierajaca okolo 12% kwasu octowego i 37% kwasil chlorowodorowego. 3. Sposób scukrzania zawierajacych blonnik materjalów zapomoca kwasu chlo¬ rowodorowego wedlug zastrz. 2, znamien¬ ny tern, ze usuniety z roztworu cukrowego zapomoca ekstrakcji lub destylacji roztwór wodny mieszaniny obu kwasów doprowa¬ dza sie do odciagajacego wode srodowiska (pochlaniacza), który stosuje sie w obiegu okreznym, w jednem miejscu/AJ tego o- biegu, a to w celu odpedzenia lotnego kwa- < su chlorowodorowego, podczas gdy w dru- giem miejscu (B) tego obiegu odpedza sie wpde i kwas octowy. 4. Sposób wedlug zastrz. 3, znamienny tem, ze w miejscu (Aj odpedzania chloro¬ wodoru temperature pochlaniacza utrzy¬ muje sie na poziomie tak niskim, zas w drugiem miejscu (B) do usuwania pochlo¬ nietej wody i kwasu octowego —¦ na pozio¬ mie,tak wysokim, aby róznica ciezarów wlasciwych cieczy w obu tych miejscach wprawiala pochlaniacz w obieg okrezny. 5. Sposób wedlug zastrz. 1 — 4, zna¬ mienny tein, ze ciecz, przeplywajaca z miejsca (A) do miejsca (B) przez rure w ksztalcie litery U, uwalnia sie od porwane¬ go przez nia gazu chlorowodorowego dopie¬ ro w naczyniu posredniem. 6. Sposób wedlug zastrz. 1 — 5, zna¬ mienny tem, ze odpedzony gaz chlorowodo¬ rowy uwalnia sie od porwanych przezen czastek cieczy, zawierajacych kwas octowy, w wymienniku ciepla i skraplaczu. 7. Sposób wedlug zastrz. 1, w zastoso¬ waniu do hydrolizy materjalu, zawieraja¬ cego znaczne ilosci pentozanów, znamien¬ ny tem, ze najpierw wylugowuje sie pento¬ zy zapomoca 12 ^30% -owego kwasu w temperaturach, bliskich ich punktowi wrze¬ nia i z pozostalosci, nierozpuszczonej zapo¬ moca tej obróbki, wydziela oddzielnie he-; ksozy znanemi sposobami. 8. Sposób wedlug zastrz. 7, znamienny tem, ze materjaly, zawierajace znaczne ilo¬ sci pentozanów obrabia sie w baterjach dy¬ fuzyjnych w kazdem z naczyn w ciagu 15— 30 minut 30%-owym kwasem siarkowym lub 30—60 minut 18%-owym kwasem siar¬ kowym w temperaturze 95° i po ewentual- nem przerobieniu roztworu pentozowego na furforol kwasy, zawierajace jeszcze pewne ilosci pentoz, stosuje sie ponownie do wy¬ trawiania nowych ilosci materjalu wyjscio-* wego. 9. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tem, ze roztwory cukru, otrzymanego z ma¬ terjalów roslinnych, uwalnia sie od wiek¬ szej czesci lotnych skladników zapomoca rozpylania go w strumieniu goracego po¬ wietrza w obecnosci kwasu i jednoczesnie — 7 -przefrowad*a cukier w postaci polime- ryczna. ...; 10* i Sposób wedlug zastrz. 1 i 9, zna¬ mienny tem^ ze produkt, wysuszony zapo- moca rozpylania* traktuje, sie strumieniem gazu, zawierajacym w nieznacznem steze¬ niu rozpuszczalnik cukru, 11. Sposób wedlug, zastrz* U 9 i 10, znamienny tern, ze roztwory, zawierajace 10% i wiecej otrzymanego cukru, ogrzewa sie w obecnosci 1% i wiecej kwasic przez cz»s krótki w temperaturze, bliskiej tempe¬ raturze wrz«niaf w obecnosci zas mniej niz/, 1% kwasu ogrzewa sie dluze) i wydzielone nierozpuszczalne ciala obce usuwa zapomo¬ ca. przesaczania* : 12, Sposób wedlug zasfrz. 11, znamien¬ na teiilr ze kwasnym roztworom cukiai przed lub po obróbce iiadaje sie przy odparowy¬ waniu kwasowcsc P7/ równa w przyblize¬ niu^ — X . :¦ f .¦:..'.. li Sposób wedlug zastiz. 9—12, przy. stonowaniu do bezposredniego doprowadza¬ nia ciepla do/odparowywania krazacego, goracego oleju, znamienny tem,. ze uwalnia sie go.od pochlonietych przezen cial lot¬ nych zapomoca rozprezania, mm sie go^do¬ prowadzi zpowrotemido urzadzenia rozrJ dzielajaaego w parowniku* IL Sposób wedlug, zastrz,, lf znamien-. ny tem, ze z roztworów mieszaniny cukrów, '* odparowanych w temperaturach ponizej; 80° glówna czesc heksoz wykrystalizowujS; sie zapomoca zaszczepiania przy stezeniu, które znajduje sie w granicach 50 i 70 % za¬ leznie od temperatur,; dobranych w grani¬ cach od •¦—10° do +20°, a lugi macierzyste steza ponownie i ewentualnie po wykrysta¬ lizowaniu dalszych ilosci heksoz wykrysta- lizowuje z nich zapomoca zaszczepiania, pentozy, ^ 15. Sposób wedlug zastra, ,\A znamien¬ nytem, ze z otrzymanych przy hydrolizie materjaiów roslinnych zapomoca stezonego kwasu 'solnego w roztworach, zawieraja¬ cych kwas solny po ich zobojetnieniu^ które mozna powstrzymac przy kwasowosci, od¬ powiadajacej JJ/,= lt przy stezeniu wy- noszacem w przyblizeniu 70% cukrów wy- krystalizowuje sie przedewszystkiem hekso- zy, a zawierajacy chlorki lug macierzystyj po odcisnieciu lub odwirowaniu poddaje dalszej krystalizacji. 16. Sposób wedlug zastrz, 1, znamien¬ ny tem, ze zawierajace chlorki roztwory cu¬ krów monomerycznych przeprowadza sie uprzednio w roztwory pozbawione jonów chkwru zapomoca obróbki ich obrachowana iloscia weglanU srebrowego, 17. Sposób wedlug zastrz. 1, 14 — 16, znamienny tem, ze do roztworów cukrów dodaje sie alkoholu w takiej ilosci, aby tworzyly sie krysztaly sypkie. 18. Sposób Iffedlug zastrz. 1, 14 — 17, znamienny tem, ze roztwory pentoz otrzy¬ mane z surowców zawierajacych ye w znacznych ilosciach dzialaniem goracych 12 — 30%*ych kwasów mineralnych np. w baterjach dyfuzyjnych zageszcza sie w tem¬ peraturach ponizej 80a przy kwasowosci odpowiadajacej PH=2—3 do stezenia 6Q — 70% i syropy jeszcze gorace zaszcze¬ pia, mieszajac z krysztalami surowe- mi. 19. Sposób wedlug zastrz, 1, 14 — 17, znamienny tem, ze roztwory odparowane tylka do 50 — 60% zadaje sie w celu wy- wolania krystalizacji szczepionka i alkoho¬ lem. •¦.'.-.¦¦: 3D. ^Sposób wedlug zastrz. 1, 14 —47, znamienny tem, ze roztwory pentozowe odparowuje sie; do stezenia ponad 70% i; zapomoca szczepienia i stopniowego ochla¬ dzania wytwarza twarde placki krystalicz¬ ne, które oczyszcza sie zapomoca przemy¬ wania woda zimna, alkoholem lub lugami, otrzymanemi przy poprzedniem przemyca¬ niu. 21. Sposób wedlug zastrz. 20, zna¬ mienny tem, ze stosuje sie gó do lugów ma¬ cierzystych, otrzymywanych po oddzieleniu zapomoca krystalizacji heksoz, - 822. Sposób wedlug zastrz. 1, 9 — 12, znamienny tern, ze niekrystalizujace rodza¬ je cukrów przeprowadza sie w znany spo¬ sób w zwiazki wapniowe po uprzedniem spolimeryzowaniu cukrów w takim stopniu, iz ich zdolnosc redukcyjna wynosi mniej niz 15% wartosci obrachowanej dla calej ilosci cukrów. 23. Sposób wedlug zastrz. lf 9 — 12, znamienny tern, ze do krystalizujacych sa¬ mych przez sie roztworów czystej monome- rycznej glukozy, dodaje sie polimerycznych weglowodanów, ewentualnie uprzednio oczyszczonych, w celu otrzymania niekry- stalizujacego roztworu. 24. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 23, znamienna tern, ze stezony roztwór glu¬ kozy ogrzewa sie w obecnosci nieznacznej ilosci kwasu lub innego srodka kondensuja- cego, w celu otrzymania niekrystalizujace- go roztworu. Holzhydrolyse Aktiengesellschaft. Zastepca: M. Skrzypkowski, rzecznik patentowy. FigiFig. 2 1 T 1 |w l U r V T ——f— r ~bZ * T" 1 hm u - t'\ 1 7 1 1 \t a\ ful 4 u1 \—t \j \_R RJ i 3o ofpisu patentowego Nr 19657 Ark.

2. s l 1 1 / 1 gl ; -LI 1 * r Q Q' -^v\ ^W "tH ^ 1 "* Druk L. Boguslawskiego i Ski, Warszawa. PL