PL193471B1 - Urządzenie diagnostyczne stanu ortodontycznego jamy ustnej pacjenta - Google Patents

Abstract

1. Urzadzenie diagnostyczne stanu ortodontycz- nego jamy ustnej pacjenta, zawierajace obudowe ze- wnetrzna, na której jest umieszczony interfejs uzyt- kownika, oraz zawierajace uklad elektroniczny z wste- pnie zaprogramowanymi danymi statystycznymi re- prezentujacymi przecietny stan ortodontyczny do po- równywania z danymi rzeczywistymi, przy czym we- wnatrz obudowy zewnetrznej jest umieszczona, co najmniej jedna kamera cyfrowa wykonujaca zdjecia zebów i ust pacjenta pod róznymi katami, zas uklad elektroniczny jest przystosowany do diagnozowania, na podstawie danych rzeczywistych ze zdjec zebów i ust pacjenta, czy stan ortodontyczny pacjenta jest korygowalny, znamienne tym, ze zawiera wyjscie papieru (55) do wydawania pacjentowi instrukcji po- przez interfejs uzytkownika (22), zas dane rzeczy- wiste zebrane ze zdjec zebów i ust pacjenta, wyko- nanych pod róznymi katami przez co najmniej jedna kamere cyfrowa (42), zostaja przeslane do ukladu elektronicznego (51). PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie diagnostyczne stanu ortodontycznego jamy ustnej pacjenta.

Leczenie ortodontyczne, mające na celu właściwe ustawienie krzywych zębów, jest w wielu miejscach na świecie nie osiągalne. Jeżeli natomiast leczenie jest dostępne, to wymaga ono diagnozy wykonanej przez wykwalifikowanego stomatologa, specjalnie wyszkolonego w dziedzinie ortodoncji i jest ono zwykle zbyt kosztowne dla wielu osób. Właściwie skorygowane uzębienie jest jednak szalenie ważne z punktu widzenia profilaktyki schorzeń stawu skroniowo-żuchwowego i dziąseł, próchnicy jak również obluzowania i wypadania zębów.

Gotowe aparaty ortodontyczne, różnych rodzajów i o różnych rozmiarach, nadają się do korekcji zębów w większości przypadków nieprawidłowego zgryzu, pod warunkiem, że są właściwie stosowane. Urządzenia te okazały się skuteczne przy korekcji wielu przypadków złego ustawienia zębów, zwłaszcza u dzieci w wieku od szóstego roku życia aż do wieku dorosłego. Dzięki tym urządzeniom możliwe było również znaczne obniżenie kosztów związanych z opieką ortodontyczną, która zwykle wymaga wielu wizyt u specjalisty, mających na celu dopasowanie skomplikowanego aparatu instalowanego w jamie ustnej pacjenta.

Jeden problem polega na tym, że chociaż aparaty takie są dostępne i skuteczne, wymagają one dogłębnej diagnozy w przypadku stosowania przy pewnych rodzajach nieprawidłowego zgryzu oraz określenia właściwego rozmiaru aparatu dla konkretnego pacjenta. W wielu zakątkach świata diagnozowanie takie jest raczej nieosiągalne, a nawet zupełnie niemożliwe z powodu istnienia nielicznych punktów opieki dentystycznej. Innym problemem jest fakt, że w odległych częściach świata procedury związane z płatnością za diagnozowanie i leczenie mogą być, w najlepszym razie, trudne.

W opisie patentowym US 5 278 756 został ujawniony sposób i urządzenie do wytwarzania obrazu kraniometrycznego głowy pacjenta. Podczas wytwarzania dwu- albo trójwymiarowych danych cyfrowych wykonuje się zapis video głowy pacjenta w tych samych płaszczyznach, w których przebiega kopiowanie kraniometryczne. Zapis ten kolejno odtwarza się w postaci wizyjnej i nakłada się na kopię kraniometryczną. Do wytwarzania danych stosuje się ręczną sondę dźwiękową. Zapis video jest następnie odtwarzany łącznie z kopią kraniometryczną i nałożony elektronicznie albo wydrukowany i ręcznie nałożony na kopię kraniometryczną. Po naciśnięciu przycisku urządzenia wykonawczego, położenie części zębów zostaje wyliczone i zapisane przez komputer. Urządzenie wyznacza punkty charakterystyczne jamy ustnej, wylicza tablice pomiarowe długości i kątów oraz porównuje je z wartościami normatywnymi dla rasy, wieku i płci pacjenta. Twardą kopię tych porównań wysyła na życzenie użytkownika.

Same aparaty ortodontyczne różnego typu zostały ujawnione w licznych opisach patentowych: US 3 898 736, US 3 939 598, US 4 073 061 i US 5 037 295.

Celem wynalazku jest dostarczenie urządzenia, mogącego podać zrozumiałą diagnozę, w razie potrzeby wydać właściwy aparat, podać instrukcję jego stosowania we właściwym języku, umożliwić pacjentowi dokonanie opłaty za usługę, zaś dostawcy - pobranie tej opłaty.

Urządzenie diagnostyczne stanu ortodontycznego jamy ustnej pacjenta, zawierające obudowę zewnętrzną, na której jest umieszczony interfejs użytkownika, oraz zawierające układ elektroniczny z wstępnie zaprogramowanymi danymi statystycznymi reprezentującymi przeciętny stan ortodontyczny do porównywania z danymi rzeczywistymi, przy czym wewnątrz obudowy zewnętrznej jest umieszczona, co najmniej jedna kamera cyfrowa wykonująca zdjęcia zębów i ust pacjenta pod różnymi kątami, zaś układ elektroniczny jest przystosowany do diagnozowania, na podstawie danych rzeczywistych ze zdjęć zębów i ust pacjenta, czy stan ortodontyczny pacjenta jest korygowalny, według wynalazku jest charakterystyczny tym, że zawiera układ do wydawania pacjentowi instrukcji poprzez interfejs użytkownika, zaś dane rzeczywiste zebrane ze zdjęć zębów i ust pacjenta, wykonanych pod różnymi kątami przez co najmniej jedną kamerę cyfrową, zostają przesłane do układu elektronicznego.

Korzystnie, do obudowy zewnętrznej jest przymocowana co najmniej jedna kamera cyfrowa, przemieszczająca się względem tej obudowy zewnętrznej w zakresie uprzednio zaprogramowanych odcinków w celu wykonania wielu zdjęć.

Korzystnie, co najmniej jedna kamera cyfrowa jest nieruchoma względem obudowy zewnętrznej.

Korzystnie interfejs użytkownika zawiera ekran wyświetlacza dostarczający informacje pacjentowi.

Korzystnie, interfejs użytkownika zawiera klawiaturę umieszczoną na obudowie zewnętrznej do odbierania informacji od użytkownika.

PL 193 471 B1

Korzystnie, interfejs użytkownika zawiera ponadto ekran wyświetlacza umieszczony na obudowie zewnętrznej, do wyświetlania informacji pacjentowi.

Korzystnie, ekran wyświetlacza jest ekranem dotykowym dostosowanym do przekazywania informacji użytkownikowi i odbierania informacji od użytkownika.

Korzystnie, dane statystyczne przedstawiają stany ortodontyczne przekroju pacjentów w różnym wieku, różnej płci i o różnym stanie ortodontycznym.

Korzystnie, dane statystyczne przedstawiają górną i dolną granicę dla każdego ze stanów ortodontycznych diagnozowanych przez urządzenie.

Korzystnie, dane statystyczne zawierają bieżące modele cyfrowe przedstawiające stany ortodontyczne przekroju pacjentów w różnym wieku, różnej płci i o różnym stanie ortodontycznym.

Korzystnie, wewnątrz obudowy zewnętrznej jest umieszczona komora magazynowa aparatów, przechowująca prefabrykowane korekcyjne aparaty ortodontyczne różnych rozmiarów.

Korzystnie, urządzenie diagnostyczne zawiera szczelinę wydającą pacjentowi prefabrykowany korekcyjny aparat ortodontyczny, wybrany na podstawie diagnozy stanu ortodontycznego pacjenta.

Korzystnie, urządzenie diagnostyczne zawiera urządzenie płatnicze wyprowadzone na obudowę zewnętrzną, do odbioru informacji płatniczych od pacjenta.

Korzystnie, urządzenie płatnicze zawiera czytnik pasków magnetycznych, do odczytu kart płatniczych z paskiem magnetycznym.

Korzystnie, układ elektroniczny jest wstępnie zaprogramowany do odbioru informacji płatniczych z czytnika pasków magnetycznych i dostosowany do komunikacji z interfejsem użytkownika w celu dostarczenia pacjentowi informacji płatniczych.

Korzystnie, urządzenie płatnicze jest dostosowane do opłat kredytowych, dokonywanych z kart kredytowych zawierających pasek magnetyczny.

Korzystnie, urządzenie płatnicze jest dostosowane do opłat kredytowych, dokonywanych z kart debetowych zawierających pasek magnetyczny.

Korzystnie, układ elektroniczny jest wstępnie zaprogramowany do diagnostyki co najmniej takich stanów ortodontycznych pacjenta jak obecność lub brak stałych zębów, obecność lub brak zębów mlecznych, przodozgryz, tyłozgryz, krzyżozgryz, niepełny zgryz, odsłanianie dziąseł przy uśmiechu, zagęszczenie zębów, obrót zębów i szpary między zębami.

Korzystnie, układ elektroniczny jest wstępnie zaprogramowany do porównywania informacji statystycznej każdego stanu ortodontycznego z bieżącym stanem ortodontycznym pacjenta.

Korzystnie, na obudowie zewnętrznej jest zamocowany regulowany fotel, umożliwiający pacjentowi siedzenie w pozycji, w której jego usta i zęby są odpowiednio ustawione względem urządzenia diagnostycznego.

Korzystnie, na obudowie zewnętrznej znajduje się wspornik odpowiednio ustawiający usta i zęby pacjenta względem urządzenia diagnostycznego.

Korzystnie, wspornik stanowi oparcie dla podbródka i czoła.

Urządzenie diagnostyczne stanu ortodontycznego jamy ustnej pacjenta, zawierające obudowę zewnętrzną, na której jest umieszczony interfejs użytkownika wyświetlający informacje pacjentowi i odbierający informacje od pacjenta, przez co najmniej jedną kamerę cyfrową wytwarzającą wiele zdjęć zębów i ust pacjenta, które to zdjęcia pokazują zęby i usta pacjenta pod różnymi kątami, według drugiej odmiany wynalazku jest charakterystyczny tym, że wewnątrz obudowy zewnętrznej urządzenia diagnostycznego znajduje się układ elektroniczny z wstępnie zaprogramowanymi danymi statystycznymi reprezentującymi przeciętny stan ortodontyczny, a zdjęcia zębów i ust pacjenta przedstawiają dane rzeczywiste stanu ortodontycznego pacjenta.

Korzystnie, wewnątrz urządzenia jest umieszczony aparat ortodontyczny korygujący stan ortodontyczny pacjenta.

Korzystnie, układ elektroniczny jest wstępnie zaprogramowany programem diagnostycznym dla pacjenta.

Korzystnie, stan ortodontyczny pacjenta stanowi, co najmniej, obecność stałych zębów lub ich brak, obecność zębów mlecznych lub ich brak, przodozgryz, tyłozgryz, krzyżozgryz, niepełny zgryz, odsłanianie dziąseł przy uśmiechu, zagęszczenie zębów i obrót zębów.

Korzystnym skutkiem realizacji wynalazku jest to, że urządzenie diagnozuje bezpośrednio różne problemy ortodontyczne, zaleca lub odradza leczenie i w razie potrzeby wykonuje pomiary zębów oraz wydaje aparat ortodontyczny wraz z instrukcją dla pacjenta.

PL 193 471 B1

Ruchome kamery mogą wykonywać zdjęcia twarzy w przynajmniej dwóch widokach oraz zdjęcia zębów wewnątrz ust pacjenta w pięciu widokach, bez zmiany położenia pacjenta w stosunku do urządzenia. Kamery mogą też robić zdjęcia twarzy i jamy ustnej pacjenta w ruchu.

Przedmiot wynalazku, w przykładzie wykonania, został zobrazowany na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia znany aparat ortodontyczny, stosowany w urządzeniu według wynalazku, w widoku perspektywicznym; fig. 2 - urządzenie diagnostyczne stanu ortodontycznego jamy ustnej pacjenta, według wynalazku, w widoku perspektywicznym; fig. 3 - uproszczony schemat elektryczny urządzenia z fig. 2; fig. 4 - 11 przedstawiają sieć działań procesu diagnozowania stosowanego do pacjentów w wieku od 5 do 8 lat, zaś fig. 12-22 przedstawiają sieć działań procesu diagnozowania stosowanego do pacjentów w wieku około 7 lat i starszych.

Na fig. 1 przedstawiono znany aparat ortodontyczny 10. Takie aparaty produkowane są w różnych rozmiarach, w zależności od rozmiaru zębów pacjenta, rozstawu zębów i ich układu. Produkowane są różne fasony aparatów w zależności od ilości tylnych zębów znajdujących się w jamie ustnej. Ogólnie są one produkowane tak, by pasowały dla pacjentów w wieku 5- 7 lat, 8- 12 lat i dla dorosłych. Każdy fason ma kilka rozmiarów odpowiednich dla większości każdej populacji. Celem wynalazku jest opracowanie sposobu i urządzenia służącego do diagnozowania ortodontycznego poszczególnych pacjentów o właściwych im wymaganiach, do doboru właściwego aparatu i jego rozmiaru, w celu dokonania korekcji uzębienia oraz do wydawania wybranego aparatu.

Przedstawione na fig. 2 urządzenie diagnostyczne 20 zawiera obudowę zewnętrzną 21, która może mieć różny kształt i różną konstrukcję. Musi jednak być solidna i mocna, aby uniemożliwiała kradzież lub manipulowanie urządzeniem przez osoby niepowołane. Przykładowo, obudowa zewnętrzna 21 może mieć konstrukcję stalową spawaną lub skręcaną tak, by mogła zmieścić w sobie znajdujące się w niej pozostałe części składowe urządzenia.

Na zewnętrznej powierzchni obudowy zewnętrznej 21 jest zlokalizowany interfejs użytkownika 22, który służy do obsługi urządzenia diagnostycznego 20 przez użytkownika. Interfejs użytkownika 22 zawiera powierzchnię wprowadzania danych 24, poprzez którą użytkownik może wprowadzać informacje potrzebne do właściwego działania urządzenia diagnostycznego 20. Interfejs użytkownika 22 może również zawierać ekran wyświetlacza 26, taki jak monitor LED lub LCD służący do przekazywania informacji od urządzenia do użytkownika. Powierzchnia wprowadzania danych 24 może obejmować wiele literowych lub numerycznych kluczy wejściowych do wprowadzania danych lub może stanowić ekran dotykowy albo inne stosowne urządzenie.

Urządzenie diagnostyczne 20 obejmuje również sprzęt diagnostyczny 40 usytuowany wewnątrz obudowy zewnętrznej 21. Sprzęt diagnostyczny 40 jest przystosowany do zbierania danych pochodzących z ust użytkownika i przekazywania ich do układu elektronicznego 51 urządzenia diagnostycznego 20. Według jednego z przykładów wykonania sprzęt diagnostyczny 40 zawiera kamerę video lub fotograficzną kamerę cyfrową 42, zamontowaną na obudowie zewnętrznej 21, wykonującą serię obrazów video lub fotografii twarzy i usta użytkownika. Kamera cyfrowa 42, korzystnie, wbudowana jest konstrukcyjnie w układ elektroniczny 51 urządzenia diagnostycznego 20 i służy do przekazywania informacji poprzez obraz video, służących do diagnozowania określonych stanów ortodontycznych użytkownika.

Wspornik 44 pod brodę pacjenta i oparcie 45 dla czoła pacjenta są zlokalizowane w pobliżu kamery 42 na obudowie zewnętrznej 21 i służą do właściwego, stacjonarnego pozycjonowania i podtrzymywania głowy pacjenta podczas użytkowania urządzenia diagnostycznego 20 służącego do uzyskiwania właściwych diagnoz. Obudowa zewnętrzna 21 może również zawierać regulowany fotel 46, na którym może spoczywać pacjent podczas przeprowadzania badań diagnostycznych. Jest celowe, aby kamera 42 pozyskiwała różne fotografie cyfrowe pod różnymi kątami lub ciągłe cyfrowe obrazy video twarzy i zębów pacjenta. Obrazy te muszą zawierać widok zębów w pozycji zamkniętej jak również widok wargowej i ustnej powierzchni zębów. Korzystnym jest, aby wykonywane obrazy umożliwiały urządzeniu diagnostycznemu 20 określenie symetrii twarzy, jej długości profilu i konturu warg, konturu brody i nosa i możliwie innych potrzebnych danych charakterystycznych twarzy pacjenta oraz odstępów międzyzębowych siekaczy, dla uzyskania właściwej i kompletnej diagnozy.

W jednym z przykładów wykonania urządzenie diagnostyczne 20 może być wyposażone w specjalnie kalibrowany papier lub zasobnik tego papieru może znajdować się w pobliżu, który to papier zwilżany jest przez użytkownika i układany na górnej powierzchni zębów. W ten sposób urządzenie diagnostyczne 20 ma możliwość obliczenia właściwych wymiarów aparatu ortodontycznego. W innym

PL 193 471 B1 przykładzie wykonania, dzięki automatycznemu nastawianiu ostrości na kamerze cyfrowej 42, można obliczyć wymiary zębów bez stosowania papieru kalibrowanego.

Urządzenie diagnostyczne 20 zawiera również komorę zbiorczą (nie pokazana) usytuowaną wewnątrz obudowy zewnętrznej 21 służącą do magazynowania i odpowiedniego wydawania prefebrykowanych aparatów ortodontycznych w różnych wymiarach. Urządzenie diagnostyczne 20 może dalej obejmować mechanizm wydający (nie pokazany) i szczelinę 54 znajdującą się w obudowie zewnętrznej 21 służącą do wydawania właściwych aparatów ortodontycznych użytkownikowi.

W innym przykładzie wykonania wynalazku urządzenie diagnostyczne 20 może być wielorako wykorzystywane do diagnozowania stanów i wymagań ortodontycznych pacjenta, i w związku z tym urządzenie to nie obejmuje komory zbiorczej wypełnionej aparatami ortodontycznymi 10lub mechanizmu wydającego, lub szczeliny 54.

W jeszcze innym przykładzie wykonania urządzenie diagnostyczne 20 zawiera również urządzenie płatnicze 60 dostępne dla użytkownika na obudowie zewnętrznej 21. Urządzenie płatnicze 60 może mieć różną konstrukcję i budowę. Urządzenie płatnicze 60 jest, korzystnie, przystosowane do przyjmowania znanych kart kredytowych lub debetowych mających pasek magnetyczny.

Figura 3 przedstawia uproszczony schemat elektryczny urządzenia diagnostycznego 20. Pacjent wprowadza informacje do interfejsu użytkownika 22. Interfejs może zawierać klawiaturę 24, która przekazuje dane do wstępnie zaprogramowanego układu elektronicznego 51. Układ elektroniczny 51 przekazuje dalej dane i instrukcje do ekranu wyświetlacza 26 interfejsu użytkownika 22, służącego do komunikowania się z pacjentem, gdzie wszystkie potrzebne informacje równocześnie są wprowadzane przez pacjenta. W ten sposób układ elektroniczny 51 przekazuje informacje do kamer cyfrowych 42 wykonujących różne obrazy cyfrowe ust, zębów i twarzy pacjenta. Jeśli jest to konieczne, układ elektroniczny może w sposób ciągły zadawać pytania pacjentowi lub instruować go jak ma się zachowywać, aby można było wykonać wszystkie potrzebne obrazy video.

Następnie kamery 42 przekazują sygnały cyfrowe odpowiadające obrazom ust i twarzy do wstępnie zaprogramowanego układu elektronicznego 51. Układ elektroniczny 51 przetwarza potrzebne obliczenia i diagnozy oparte o obrazy cyfrowe, wstępnie zaprogramowane informacje i informacje wprowadzone przez pacjenta. Gdy diagnoza jest kompletna, układ elektroniczny instruuje pacjenta czy może on być leczony za pomocą aparatu ortodontycznego, czy powinien być odrzucony. Instrukcje podawane są do użytkownika albo poprzez wydruk wysuwany poprzez wyjście papieru 55, albo na ekranie wyświetlacza 26. Układ elektroniczny 51 przekazuje również sygnał do urządzenia wydającego odpowiednie aparaty ortodontyczne poprzez szczelinę 54 i wylicza odpowiednie koszty z karty debetowej lub pobiera odpowiednią opłatę poprzez kartę kredytową.

Na fig.3 przedstawiono w sposób schematyczny jak różne elementy i części urządzenia diagnostycznego 20 są powiązane między sobą. Szczególna konstrukcja i układ budowy urządzenia, sprzętu i programu służącego do diagnozowania problemów ortodontycznych i do odpowiedniego działania urządzenia diagnostycznego 20 może być różnorodna.

Stosowane są dwie sekcje komputerowego programu diagnoz ortodontycznych. Pierwsza z nich służy do diagnozowania dzieci w wieku od lat 5 do 8 w zależności od tego czy trwałe dolne siekacze i niektóre górne trwałe siekacze wyrzynają się czy nie, i druga służy do diagnozy pacjentów od 7 lub 8 lat aż do wieku dorosłego, gdy pojawiły się wszystkie dolne i górne trwałe siekacze.

Przed rozpoczęciem analiz diagnostycznych pacjenta, urządzenie jest zaprogramowane do zdobywania i otrzymywania pewnych informacji od pacjenta i przekazywania informacji pacjentowi przed diagnozą, dotyczących pułapek i ograniczeń tej formy diagnozy i leczenia. Urządzenie może być zaprogramowane do prowadzenia diagnoz i wydawania aparatów ortodontycznych tylko pod nadzorem osób dorosłych. W czasie trwania diagnozy mogą być stawiane problemy nadzoru, jeśli rodzic życzy sobie prowadzić diagnozę lub nie, w zależności od pewnych problematycznych informacji diagnostycznych uzyskiwanych obrazów cyfrowych. Pewne informacje mogłyby być przekazane pacjentowi, co dotyczy problemów, takich jak możliwy zanik lub utrata podniebienia i zaleceń dotyczących uprzedniego wyleczenia tych dolegliwości i ponownej diagnozy, gdy te dolegliwości zostaną usunięte. Urządzenie może nawet kierować pacjenta do dentysty w tym zakresie, jeśli potrzebna jest jego pomoc.

Parametry akceptowanych wymiarów, takich jak wysokość twarzy, proporcje szczęki, stopień przodozgryzu, tyłozgryzu lub zagęszczenia stosowne do płci i wieku oraz pomiar mlecznych zębów trzonowych, są stosowane w programie do wykorzystania we właściwych diagnozach i akceptacji pa6

PL 193 471 B1 cjenta co do leczenia i określenia obliczonej długości leczenia, stopnia skuteczności i długości utrzymania aparatu w określonej pozycji.

Reasumując, informacja cyfrowa przetwarzana jest w celu uzyskania następujących informacji: obecność lub brak zębów mlecznych bądź stałych, stopień zagęszczenia i przemieszczenia zębów, stan tkanki dziąsłowej, kąt ustawienia zębów przednich i tylnych, obecność zaawansowanej próchnicy i zmniejszenie długości łuku zębowego, rozmiar wszystkich zębów oszacowany na podstawie rozmiaru górnych i dolnych siekaczy, przodozgryz, tyłozgryz, zgryz niepełny, wzajemne położenie szczęk, położenie zębów trzonowych, rozstaw zębów, obecność zębów dodatkowych, występowanie zgryzu krzyżowego, właściwe centrowanie zębów, odsłanianie dziąseł w uśmiechu, wysokość twarzy, maksymalne rozwarcie szczęk, długość łuku, na którym występuje zagęszczenie, odbarwienie zębów przednich, odcinki patologicznego zagęszczenia siekaczy, rysunek profilu twarzy wraz z ustami, nosem, nieprawidłowym wysunięciem lub cofnięciem górnej lub dolnej szczęki w stosunku do układu twarzy.

Komputer zadaje również pacjentowi wiele pytań dotyczących nazwiska, adresu, płci, wzrostu, wzrostu starszego rodzeństwa i rodziców i innych istotnych informacji o rodzinie. Urządzenie przetwarza tę informację jednym z dwóch różnych sposobów. Jeden ze sposobów polega na tym, że komputerowa część urządzenia realizuje logiczną sekwencję decyzji na podstawie powyższych danych dotyczących cech twarzy i uzębienia pacjenta, biorąc pod uwagę jego wiek, płeć, wzrost i inne cechy rodzinne, w celu odrzucenia lub zaakceptowania możliwości leczenia pacjenta za pomocą aparatu. Drugi sposób analizy polega na tym, że komputer porównuje cyfrowe zdjęcia twarzy i jamy ustnej pacjenta wykonane w różnych ujęciach, z setkami zdjęć innych pacjentów, na których to zdjęciach wskazano, czy został zalecony aparat czy nie. Dla każdego wymiaru publikowane są poziomy zalecenia lub odmowy dotyczącej stosowania aparatu. Każda cecha jest kolejno akceptowana lub odrzucana aż do uzyskania końcowej decyzji stwierdzającej, czy pacjent ma stosować konkretny sposób leczenia, czy nie.

Jeżeli leczenie zostało zaakceptowane, kamery wykonują pomiary zębów, zaś komputer przymierza różne rozmiary aparatów w celu określenia właściwego typu i rodzaju aparatu. Typ aparatu określany jest zależnie od tego, które zęby znajdują się w jamie ustnej, natomiast rozmiar zależy od pomiarów górnych i/lub dolnych siekaczy stałych. Następnie automatycznie wydawany jest aparat i drukowana jest instrukcja dotycząca sposobu stosowania go każdego dnia, zalecanego czasu trwania aktywnego leczenia i sposobu zakładania aparatu, aby uzyskać korekcję oraz informacja na jak długo należy go zakładać. Można też uzyskać drukowane widoki pokazujące, jak powinny wyglądać zęby, aby można było nieco zmniejszyć intensywność stosowania aparatu, a następnie, aby można było zakończyć jego stosowanie. Informacje te związane są z wiekiem pacjenta, ilością wyrzynających się stałych zębów w okresie stosowania aparatu, stopniem niewłaściwości zgryzu, stopniem zagęszczenia zębów, zwłaszcza w przypadku początkowego przodozgryzu i tyłozgryzu.

Claims (26)

1. Urządzenie diagnostyczne stanu ortodontycznego jamy ustnej pacjenta, zawierające obudowę zewnętrzną, na której jest umieszczony interfejs użytkownika, oraz zawierające układ elektroniczny z wstępnie zaprogramowanymi danymi statystycznymi reprezentującymi przeciętny stan ortodontyczny do porównywania z danymi rzeczywistymi, przy czym wewnątrz obudowy zewnętrznej jest umieszczona, co najmniej jedna kamera cyfrowa wykonująca zdjęcia zębów i ust pacjenta pod różnymi kątami, zaś układ elektroniczny jest przystosowany do diagnozowania, na podstawie danych rzeczywistych ze zdjęć zębów i ust pacjenta, czy stan ortodontyczny pacjenta jest korygowalny, znamienne tym, że zawiera wyjście papieru (55) do wydawania pacjentowi instrukcji poprzez interfejs użytkownika (22), zaś dane rzeczywiste zebrane ze zdjęć zębów i ust pacjenta, wykonanych pod różnymi kątami przez co najmniej jedną kamerę cyfrową (42), zostają przesłane do układu elektronicznego (51).

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że do obudowy zewnętrznej (21) jest przymocowana co najmniej jedna kamera cyfrowa (42), przemieszczająca się względem tej obudowy zewnętrznej (21) w zakresie uprzednio zaprogramowanych odcinków w celu wykonania wielu zdjęć.

3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że co najmniej jedna kamera cyfrowa (42) jest nieruchoma względem obudowy zewnętrznej (21).

4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że interfejs użytkownika (22) zawiera ekran wyświetlacza (26) dostarczający informacje pacjentowi.

PL 193 471 B1

5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że interfejs użytkownika (22) zawiera klawiaturę (24) umieszczoną na obudowie zewnętrznej (21) do odbierania informacji od użytkownika.

6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że interfejs użytkownika (22) zawiera ponadto ekran wyświetlacza (26) umieszczony na obudowie zewnętrznej (21), do wyświetlania informacji pacjentowi.

7. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że ekran wyświetlacza (26) jest ekranem dotykowym dostosowanym do przekazywania informacji użytkownikowi i odbierania informacji od użytkownika.

8. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że dane statystyczne przedstawiają stany ortodontyczne przekroju pacjentów w różnym wieku, różnej płci i o różnym stanie ortodontycznym.

9. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że dane statystyczne przedstawiają górną i dolną granicę dla każdego ze stanów ortodontycznych diagnozowanych przez urządzenie diagnostyczne (20).

10. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że dane statystyczne zawierają bieżące modele cyfrowe przedstawiające stany ortodontyczne przekroju pacjentów w różnym wieku, różnej płci i o różnym stanie ortodontycznym.

11, Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że wewnątrz obudowy zewnętrznej (21) jest umieszczona komora magazynowa aparatów, przechowująca prefabrykowane korekcyjne aparaty ortodontyczne różnych rozmiarów.

12. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że zawiera szczelinę (54) wydającą pacjentowi prefabrykowany korekcyjny aparat ortodontyczny, wybrany na podstawie diagnozy stanu ortodontycznego pacjenta.

13. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że zawiera urządzenie płatnicze (60) wyprowadzone na obudowę zewnętrzną (21), do odbioru informacji płatniczych od pacjenta.

14. Urządzenie według zastrz. 13, znamienne tym, że urządzenie płatnicze (60) zawiera czytnik pasków magnetycznych, do odczytu kart płatniczych z paskiem magnetycznym.

15. Urządzenie według zastrz. 14, znamienne tym, że układ elektroniczny (51) jest wstępnie zaprogramowany do odbioru informacji płatniczych z czytnika pasków magnetycznych i dostosowany do komunikacji z interfejsem użytkownika (22) w celu dostarczenia pacjentowi informacji płatniczych.

16. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że urządzenie płatnicze (60) jest dostosowane do opłat kredytowych, dokonywanych z kart kredytowych zawierających pasek magnetyczny.

17. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że urządzenie płatnicze (60) jest dostosowane do opłat kredytowych, dokonywanych z kart debetowych zawierających pasek magnetyczny.

18. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że układ elektroniczny (51) jest wstępnie zaprogramowany do diagnostyki co najmniej takich stanów ortodontycznych pacjenta jak obecność lub brak stałych zębów, obecność lub brak zębów mlecznych, przodozgryz, tyłozgryz, krzyżozgryz, niepełny zgryz, odsłanianie dziąseł przy uśmiechu, zagęszczenie zębów, obrót zębów i szpary między zębami.

19. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że układ elektroniczny (51) jest wstępnie zaprogramowany do porównywania informacji statystycznej każdego stanu ortodontycznego z bieżącym stanem ortodontycznym pacjenta.

20. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że na obudowie zewnętrznej (21) jest zamocowany regulowany fotel (46), umożliwiający pacjentowi siedzenie w pozycji, w której jego usta i zęby są odpowiednio ustawione względem urządzenia diagnostycznego (20).

21. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że na obudowie zewnętrznej (21) znajduje się wspornik (44) odpowiednio ustawiający usta i zęby pacjenta względem urządzenia diagnostycznego (20).

22. Urządzenie według zastrz.1, znamienne tym, że wspornik (44) stanowi oparcie dla podbródka i czoła.

23. Urządzenie diagnostyczne stanu ortodontycznego jamy ustnej pacjenta, zawierające obudowę zewnętrzną, na której jest umieszczony interfejs użytkownika wyświetlający informacje pacjentowi i odbierający informacje od pacjenta, przez co najmniej jedną kamerę cyfrową wytwarzającą wiele zdjęć zębów i ust pacjenta, które to zdjęcia pokazują zęby i usta pacjenta pod różnymi kątami, znamienny tym, że wewnątrz obudowy zewnętrznej (21) urządzenia diagnostycznego (20) znajduje się układ elektroniczny (51) z wstępnie zaprogramowanymi danymi statystycznymi reprezentującymi prze8

PL 193 471 B1 ciętny stan ortodontyczny, a zdjęcia zębów i ust pacjenta przedstawiają dane rzeczywiste stanu ortodontycznego pacjenta.

24. Urządzenie według zastrz. 23, znamienne tym, że wewnątrz niego jest umieszczony aparat ortodontyczny (10) korygujący stan ortodontyczny pacjenta.

25. Urządzenie według zastrz. 23, znamienne tym, że układ elektroniczny (51) jest wstępnie zaprogramowany programem diagnostycznym dla pacjenta.

26. Urządzenie według zastrz. 23, znamienne tym, że stan ortodontyczny pacjenta stanowi, co najmniej, obecność stałych zębów lub ich brak, obecność zębów mlecznych lub ich brak, przodozgryz, tyłozgryz, krzyżozgryz, niepełny zgryz, odsłanianie dziąseł przy uśmiechu, zagęszczenie zębów i obrót zębów.